نوشته مقالۀ روزنامۀ مستقل فلسطینی در مورد شوی مریم رجوی در ویلپن پاریس اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته فرقه رجوی دشمن قسم خورده دانشگاه و دانشجو اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

دفعات دیگری که مهدی فیروزیان را دیدم، در بخش پذیرش و پرسنلی و خروجی قرارگاه اشرف بود که باز هم در بهداری مقرها کار می کرد. یک بار نیز به بهانه معده درد به وی مراجعه کردم که نگاه غم انگیزی بهم کرد و گفت تو که سنی نداری… تو چرا؟ و قرصی بهم داد و سری تکان داد و…
روز آخری هم که در خروجی سازمان بودم و در یکی از اتاقهای مجموعه اسکان زندانی بودم، به علت معده درد شدید، مجددا مهدی فیروزیان را دیدم، چون مسئول دادن قرص او بود. باز هم نگاهی کرد ولی این بار چیزی نگفت ولی نگاهش یک چیزهایی را به آدم منتقل می کرد که از جنس تشویق بود… آخه! مثلا در آن وانفسا و غوغای تشکیلات رجوی! جرات کرده بودم  "بگویم، می خواهم از شما جدا شوم و بروم…"
در هر صورت، سئوالی هم چنان پرده تخیلاتم را می خراشد…  
مهدی فیروزیان که سابقه حضورش در تشکیلات سازمان مجاهدین  بیشتر از خود رجوی است. و دارای تحصیلات عالی است و سابقه حضورش در جریانات سیاسی به قبل از شکل گیری سازمان مجاهدین برمی گردد.
* چرا در سازمان مجاهدین (فرقه رجوی) فقط در حد خوراک تبلیغاتی، نگاه داشته شده است؟
البته هر کس از منظر خود جوابی خواهد داد… ولی بلافاصله سئوال و سئوالات دیگری سریال خواهند شد…
 * چرا این سالیان را تحمل کرده است؟  
* چرا زندگی و فرزند خود را نیز قربانی این داستان کرد؟
و چراهایی دگر…

حسینی

نوشته خوراک های تبلیغاتی فرقه رجوی (مهدی فیروزیان) اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

“بیا بیا” شعارى که در رابطه با مقاومت در برابر رژیم توجیه کرد:

این شعار به اصطلاح ایستادگى در برابر رژیم بود و بار ایدئولوژى – تشکیلاتى براى نفرات داشت.

براى همه گیر کردن این شعار و فرو کردن آن در ذهن افراد، نشستهاى ایدئولوژى زیادى گذاشته شد که افراد به این باور برسند که باید در برابر رژیم، مقاومت کرد و از جان خود مایه گذاشت، اما متأسفانه پشت پرده، واقعیت قضیه چیز دیگرى بود. خیانتى در پى آن خوابیده بود که فقط رجوى براى حفظ بقاء خود به آن نیاز داشت آنهم بحران آفرینى و مشغول کردن ذهن تشکیلات به آن (سرگرم کردن افراد به آن) و کشتار اعضاء و سوءاستفاده تبلیغاتى و مظلوم نمایى در بیرون.

واقعیت:

بعد از سرنگونى صدام، ارتش آمریکا قسمت شمالى اشرف را گرفت و یک پایگاه مجهز در آن ساخت و تجهیزات مدرن به مدت شش ماه با ستونهاى طولانى از کمرشکن هاى نظامى و خودروهاى سنگین بارى هر شب بدون استثناء وارد اشرف میشد.

خودم در آن موقع به مدت یک ماه، نگهبان ضلع غرب اشرف بودم. این مدت که شبها در برج پست میدادم، باید آمار خودروهاى ورودى در ستونهاى آمریکایى را ثبت میکردیم. من در این مدت، چه هنگام پست خودم و چه اطلاع یافتن از دفتر ثبت، دیدم که حداقل تعداد خودروهاى ورودى به اشرف در هر ستون کمتر از پنجاه خودرو نبوده است. پس میتوان حدس زد که چه میزان امکانات و وسایل وارد اشرف شده بود. ولى جیک سازمان در نیامد که اشرف خانه ماست و شهر ماست. چون اولویت رجوى حفظ جان خودش بود. طبق گفته رجوى باید از وجب به وجب اشرف حفاظت صورت میگرفت. در برابر نیروهاى آمریکایى نه تنها یک اعتراض نکرد، بلکه ورود خود ما که از تشکیلات سازمان بودیم، به محل انتقال زباله و سوخت ذخیره، محدود شد و ترددات به سختى انجام میگرفت و این فشار هم از طرف آمریکائى ها صورت میگرفت. ولى سازمان حتى یک اعتراض یا اطلاعیه نداد، بلکه از آن طرف چنان با وقاهت از شعار خود کوتاه آمد و جلوى یک سرباز صفر آمریکایى، زانو میزد که پوچى شعار مبارزه ضد آمپریالیستى و پشت پا زدن به آن و کرنش شان در برابر این هیولاى جهانخوار را دید.

اما وقتى که آمریکائى ها با سرافکندگى عراق را ترک کردند و حفاظت اشرف به عراقى ها سپرده شد، رجوى که آن همه ادعاى حمایت مردم عراق (طبق اطلاعیه هاى خود سازمان) را داشت باید از ارتش عراق استقبال میکرد، چون محبوب مردم عراق بود و حداقل باید چوب لاى چرخ افراد محافظ و یکان هاى اختصاص داده شده براى حفاظت نباشد.

اما رجوى از همان ابتدا، بحران آفرینى را پیشه کرد و شعارى که باید در برابر رژیم از حنجره افراد بیرون میامد، در برابر نیروى حفاظتى بیرون میزد و شعار” بیا بیا ” مبارزه محورى با یکانهاى محافظ اشرف بود.

مشغولیت نفرات بطور شبانه روزى و تجمع در برابر عراقیها و بست تشکیلاتى راه انداختن براى همین عمل و بهانه دادن و تحریک عراقیها که با افراد درگیر شوند، کارى بود که شبانه روز افراد تشکیلات را به آن مشغول کرده بودند.

رجوى خوب میدانست که چشم و ذهن تشکیلات روى این کک شده بود که آمریکا بعد از عراق، سراغ ایران میرود و رژیم را نیز سرنگون میکند و دو دستى ایران را در سینى طلائی، به رجوى تقدیم خواهد کرد. اما با رفتن آمریکا از عراق، موجى از یأس و سرخوردگى گریبانگیر تشکیلات شد و رجوى براى برون رفت از این معضل، نیاز داشت که بحران آفرینى داشته باشد و از قبل این محاسبه را کرده بود و شعار بیا بیا، که باید در برابر رژیم داده میشد، در برابر نیروهاى حفاظتى از حنجره افراد بیرون میزد. سازمان در عراق، مهمان بود و باید حداقل قوانین کشور میزبان را رعایت میکرد. اما متأسفانه چنان بحران آفرینى را پیشه کرد و سیخ تو لانه زنبور فرو کرد و چنان افراد رده پایین تشکیلات را بدون سلاح در برابر نیروى حفاظت اشرف به صف میکرد و شعارهاى تحریک کننده میداد که مخاطب را مجبور میکرد از قوه قهریه استفاده کند و کشتار راه بیندازد.

نمونه بارز آن، سنگ اندازى و سنگ پرانى به نیروهاى حفاظت اشرف براى ایجاد یک پست امنیتى براى خود ساکنین در داخل اشرف بود که رجوى بیم داشت افراد ناراضى از این طریق صفوفش را ترک کنند. ولى رجوى با براه انداختن جار و جنجال الکى و کوبیدن در شیپور تبلیغاتیش و سنگ پرانى به نیروهاى عراقى، باعث درگیرى بین نیروى محافظ و افراد اشرف شد که منجر به کشته شدن یازده عضو سازمان و زخمى شدن تعداد زیادى از آنها گردید و یا درگیرى با نیروهاى عراقى در قسمت شمال قرارگاه که خالى از سکنه و زمینى بایر بود و رجوى باز هم بحران آفرینى داشت، سى و پنج نفر کشته شدند و شمار زیادى هم زخمى که باید رجوى جواب این خونها رابدهد. ولى تا حال در همه موارد بى پاسخ مانده است و سران مجاهدین در این مورد که چرا به خاطر یک قطعه زمین خشک و خالى، چنین نفراتی را به کشتن داده اند، لب فرو بسته و آخرالامر اشرف را با حالت زارى ترک کردند که البته رجوى تا نهایت پستى پیش رفت و حدود صد نفر از بهترینهاى سازمان که میدانست بعداً وبال گردنش خواهد شد را به کام مرگ فرستاد و میخواست با آن خونها نهال بقاء خود را آبیارى کند، اما نوش دارو بعد از مرگ سهراب!

عبدالکریم ابراهیمی

نوشته هزینه شعار انتحاری بیا بیا! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این مقدمه برای آن بود که تا با مهمانی های افطاری که توسط مریم رجوی برگذار می شود، مقایسه بکنم. فرانسه کشوری است که در آن پناهنده های بسیاری زندگی می کنند که به لحاظ معیشتی مشکل زیادی دارند. در طول سالیان زیادی که مریم رجوی در پاریس زندگی می کند، از سال ۱۳۷۲ به این سو من به یاد ندارم که مریم رجوی حتی یکبار مهمانی افطار داده باشد که در آن فقرا و پناهجویان نیازمند، شرکت کرده باشند. حال مهمانی جدیدی که ایشان راه انداخته اند، بجز دار و دسته و چماق داران مریم رجوی، تعدادی مهمان عرب آن هم نه از نوع فقیر بلکه افراد ثروتمند و شناخته شده.

این گونه مهمانی ها و خرج کردن از کیسه خلیفه و یا خیمه شب بازی ویلپنت، نمونه بسیار خوبی است که به این نتیجه برسیم، مردم ایران(خلق قهرمان) برای این باند جنایت کار، اهمیتی ندارد. نه مشکلات آنها و وضعیت زندگیشان. نزدیک ۳ ماه است که در سراسر آلمان و بخصوص در شهر نورنبرگ آلمان، تعدادی از پناهجویان در آن به خاطر زندگی بسیار سختی که دارند، دست به اعتراض زده اند و با برپایی چادر اعتراضی، اعتراضشان را در معرض عموم گذاشته اند. بخصوص که هفته گذشته آنها در یک اعتصاب غذای خشک در آلمان، بسیار صدا کرده اند. تقریبا می توانم بگویم که بسیاری از تلویزیونهای آلمان که در آن بخش خبری دارد، گزارشی از این اعتصاب داده اند. در این مدت، از طرف همه اقشار چه مسلمان و چه مسیحی و یا گروه های چپ و آنتی فا و آتیست ها، مورد حمایت قرار گرفته است. ولی طی این سه ماه حتی یکبار توسط باند رجوی از این پناهنده ها هیچ حمایتی صورت نگرفته است. حتی در حد یک خبر هم از آنها منتشر نشده است.

رمضان و مهمانی افطار هم مثل خیلی از ارزشها و مقدسات دیگر، برای باند رجوی وسایلی است برای سوء استفاده و استفاده ابزاری.

کریم غلامی

نوشته ماه رمضان و مهمانی های آنچنانی مریم رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته مصاحبه و پروسه سازی، شگرد فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته سرنوشت فرمانده عملیات پرواز تاریخ ساز اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فرقه ی جهان فریب رجوی برای بزرگنمایی کاذب به هر کار کثیفی دست میزند، با وعده هفته ای خوش افراد مختلفی را به پاریس می کشد تا چند ساعتی خوراک تبلیغاتی جمع آوری کند، غافل از این که اکثر شرکت کنندگان به محض بازگشت به کشورشان علیه فرقه تروریستی مجاهدین افشاگری می کنند.

خانم «نجات بوبکر» که به عنوان نماینده پارلمان فلسطین در مراسم فرقه مافیایی مجاهدین در ویلپنت پاریس (۲۰۱۳) شرکت کرده بود، پس از بازگشت به فلسطین دست به افشاگری زد و پرده از افتضاحات آنها برداشت.

خانم نجات بوبکر در مصاحبه ای با روزنامه «القدس العربی» گفته است: «نماینده مجاهدین در فرانسه با من تماس گرفت و گفت یک مراسم در پاریس داریم که می خواهیم شما هم در آن شرکت کنید.»

القدس العربی از خانم نجات بوبکر می پرسد: «انگیزه شما از شرکت در این برنامه چه بود؟ آیا شما واقعا به اهداف و نظریات مجاهدین ایرانی آشنا بودید؟ و آنها را قبول داشتید؟»

خانم نجات بوبکر پاسخ می دهد: «هدف اولیه من رساندن پیام مردم فلسطین به گوش بقیه است. من از هر رسانه ای در این جهت استفاده می کنم. برایم فرق نمی کند که ایرانی باشند یا سومالیایی یا هر جای دیگر.»

خانم نجات بوبکر در ادامه می گوید: «مجاهدین از من خواستند که بیایم به پاریس، آنها به من قول دادند که تمامی امکانات سفر را حل و فصل می کنند و سعی خواهند کرد که در این سفر یک هفته ای به من خوش بگذرد. من نیز با همان هدفی که گفتم به پاریس آمدم.»

در جای دیگری از این مصاحبه خانم نجات بوبکر می گوید: «برخی از کسانی که قبلا در این مراسم شرکت کرده بودند به من گفتند، مریم رجوی برای مجاهدین مانند ملکه است و او را می پرستند. اگر خواستی مورد رسیدگی بیشتر قرار بگیری کافی است که از مریم تعریف کنی. ما نیز برای افزایش کیفیت سرویس چند بار گفتیم که مریم خیلی زیباست، او رهبری خوبی برای شما خواهد بود…»

در پایان روزنامه از خانم نجات بوبکر می پرسد: «مجاهدین ایرانی را چگونه آدم هایی دیدید؟» خانم نجات در جواب بطور مختصر می گوید: «برای یک هفته گردش در پاریس و کنار رود سن، آدمهای بدی نبودند، قابل تحمل بودند»

مصاحبه خانم مزبور بیانگر این است که گروه تروریستی برای اینکه صورت خودشان را با سیلی سرخ نگهدارند به چه ترفندهای کثیفی دست می زنند و چگونه با فریب و نیرنگ سعی می کنند که در انظار عمومی برای خودشان اعتبار کسب کنند در حالی که هم خودشان و هم مردم ایران می دانند که آنها هیچگونه اعتباری در میان مردم ایران ندارند.

نوشته افشاگری شهروند فلسطینی از ویلپنت پاریس اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته فیل هوا کردن تکراری مریم رجوی! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته افشاگری هفته نامه کانادایی از جشن مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همچنین یکی از ایرانیانی که در این تجمع حضور داشته می گوید: سالِ اول که به فرانسه آمده بودم با یک ایرانی آشنا شدم که بعضی‌ وقت‌ها تلفنی با هم حرف میزدیم و احوال‌پرسی می کردیم، تا اینکه یک روز زنگ زد و گفت یک تجمع ایرانیان در حومهٔ پاریس برگزار میشود اگر تونستی بیا هم فال است و هم تماشا.
تا لحظه آخر نمیدونستم گردهمایی ایرانیان مربوط به مجاهدین است و خلاصه رودربایستی گرفت و رفتیم داخل، از هر ملیتی آنجا بود از کرد‌های عراق گرفته تا ترک‌های ترکیه و از آفریقایی گرفته تا عرب، خلاصه چند دقیقه چرخی زدم و گفتم بپرسم چرا اینجا از همه ملیت‌ها جمع شدن.
از کرد‌های عراق پرسیدم که از سوئد آمده بودند، یکیشون گفت که ما از سوئد آمده ایم و گفتند ۴ روز شما رو به پاریس می‌بریم و تنها یک بعدازظهر با ما در یک مراسم هستید و بعد آزاد هستید هرجا می‌خواهید بروید و رفت و برگشت و هتل و غذا و سایر امکانات از طرف ما.
با دوستِ تازه آشنا شدهٔ کردِ عراقی رفتیم با عرب‌ها حرف زدیم یکی‌ از آنها گفت من از دانمارک اومدم و شرایط همان شرایط دوستِ کرد بود، فقط با تفاوت اینکه اونها خانوادگی اومده بودند.

خلاصه ترک‌ها و آفریقایی‌ها هم همین شرایط را داشتند البته با یک روز بیشتر و یک روز کمتر به اقتضای شرایط و طلبِ بیشتر یا کمتر.

از پاریس هم خیلی‌‌ها آمده بودند که بیشتر آنها کرد‌های عراق و افغانی بودند که منتظر بودند مراسم تمام شود و اگر جای خالی‌ بود با اتوبوس‌های آنها به کشورِ دیگری بروند و اکثر آنها هلند و آلمان رو در نظر داشتند و کنار اتوبوس‌های این ۲ کشور ایستاده بودند.

در آن مراسم هرگونه خوردنی و نوشیدنی مجانی‌ و فراوان بود طوری که بعضی‌ از خانواده‌ها ده‌ها ساندویج و نوشیدنی توی پلاستیک و جعبه گذاشته بودند و برای روز‌های آینده ذخیره کرده بودند.

اما در داخل سالن و در حین صحبت‌ها و مراسم صندلی‌‌های جلو مربوط بود به اعضای مجاهدین و کادر‌های آنها که برای فیلمبرداری چهرهٔ مراسم مجاهدینی باشد، و برای هر یک نفر که داخل اون سالن بزرگ بود ده‌ها پلاکارد و پرچم و عکس و جلیقه‌های با عکس مسعود و مریم رجوی وجود داشت که بین حاضرین پخش میشد، حدودِ ۵۰ صندلی‌ مجهز به دستگاه‌های ترجمه سمتِ چپِ سالن بودند که به زبان‌های فرانسه، آلمانی‌، انگلیسی‌ و اسپانیایی حرف‌های سخنوران را ترجمه می کرد.

همچنین یک تبعه قرقیزستان روایت جالبی از هزینه‌های گروه تروریستی مجاهدین برای راه‌اندازی میتینگ‌های نمایشی با حضور اتباع دیگر کشورها در پاریس منتشر کرد که رادیو فردا گزارشی از قول این دختر دانشجوی قرقیزی به این شرح منتشر کرده است: آلینا آلیمکووا، تبعه قرقیز که مدتی را به عنوان خبرنگار آزاد با سرویس قرقیزی رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی همکاری کرده به تازگی سفری به پاریس داشته است. اما این سفر برای آلینا آن‌گونه که توصیف می‌کند سفری معمولی نبوده است. او می‌گوید که روزی اتفاقی با یک آگهی رو به رو شده که به گفته او کلیدی بود برای سفرش به پاریس. شهر رویاهای آلینا. آن هم با قیمتی باور نکردنی برای یک دختر دانشجو. بلیت رفت و برگشت، یک هفته اقامت در هتل چهار ستاره همراه با صبحانه؛ «اساساً آنهایی که به این سفر آمده بودند همه شیفته قیمت پایین این سفر شده بودند. این که می‌شد حدود 35 یورو معادل 46 دلار بدهی و مدتی را در پاریس بمانی. من آنجا جوان‌هایی را از روسیه، جمهوری چک، اوکراین و آسیای میانه دیدم.»

آلینا مانند بسیاری از دانشجویان و جوانان دیگر ایمیلی برای برگزارکننده تور فرستاد، اما خودش می‌گوید همان جا پی برده که باید کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه باشد.
آلینا سپس ادامه می‌دهد که برگزارکننده تور برایش توضیح داده است که او باید در یک تظاهرات سیاسی در پاریس هم شرکت کند. پرچم در دست بگیرد و شعارهایی به زبان فارسی بدهد. برگزارکننده تور که خانم آلیمکووا تلاش دارد نام او محفوظ بماند به او اطمینان می‌دهد که این حرکت یک حرکت اعتراضی مسالمت‌آمیز و خالی از خشونت است و او پس از آن صحیح و سالم به خانه‌اش خواهد رسید.
آلینا آلیمکووا با این که خودش اذعان می‌کند که حتی یک کلمه فارسی هم نمی‌داند و چیز زیادی هم درباره مسائل مربوط به ایران نمی‌داند، اما تصمیم می‌گیرد با این پیشنهاد «خوب» به پاریس سفر کند. 31 خرداد ماه 1392 ساعت 9 شب در یک هوای سرد و بارانی آلینا همراه با یکی از هم‌دانشگاهیان قرقیزش قدم به ترمینال اتوبوس پراگ می‌گذارد. همه مسافرانی که قرار است سوار هشت دستگاه اتوبوسی شوند که از پراگ به پاریس می‌روند جوان‌اند و اغلب دانشجو و همه از طریق اینترنت به گفته او به نوعی استخدام شده‌اند. چنان که این دختر دانشجوی اهل قرقیزستان می‌گوید هیچ کس به درستی از هدف این سفر اطلاعی نداشته است.

در ادامه گزارش رادیو فردا آمده است: در بدو ورود به پاریس مسافران متوجه می‌شوند که از هتل چهار ستاره وعده داده شده همراه با صبحانه گرم خبری نیست و این هتل 60 کیلومتر با پاریس فاصله دارد. اول تیر ماه مسافران را که به گفته این دختر دانشجو حالا قرار بود نقش معترضان به نظام حاکم در ایران را بازی کنند به جایی در نزدیکی فرودگاه شارل دوگل می‌برند. آنجا را که عده‌ای نگهبان شخصی محافظت می‌کردند با پرچم‌های زرد و بنفشی که به گفته خانم آلیمکووا اسم مریم رجوی بر آنها حک شده بود تزیین کرده بودند. آلینا می‌گوید به همه شرکت‌کنندگان کوپنی داده بودند که با آن می‌شد نوشیدنی و ساندویچ مجانی گرفت.

نوشته قدرت نمایی مجاهدین در پاریس با مزدوران اجاره ای اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– گزارش محمد ضرغامی را بشنوید:

آلینا می‌گوید که روزی اتفاقی با یک آگهی رو به رو شده که به گفته او کلیدی بود برای سفرش به پاریس. شهر رویاهای آلینا. آن هم با قیمتی باورنکردنی برای یک دختر دانشجو. بلیت رفت و برگشت، یک هفته اقامت در هتل چهار ستاره همراه با صبحانه:

«اساسا آنهایی که به این سفر آمده بودند بیشتر دانشجو بودند و همه شیفته قیمت پایین این سفر شده بودند. این که می‌شد حدود ۱۵۰ هزار تومان بدهی و مدتی را در پاریس بمانی. من آنجا جوان‌هایی را از روسیه، جمهوری چک، اوکراین و آسیای میانه دیدم.»

آلینا مانند بسیاری از دانشجویان و جوانان دیگر ای‌میلی برای برگزارکننده تور فرستاد، اما خودش می‌گوید همان جا پی برده است که باید کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه باشد. اما ترسی به دل راه نداد.

آلینا سپس ادامه می‌دهد که برگزارکننده تور برایش توضیح داده است که او باید در یک تظاهرات سیاسی در پاریس هم شرکت کند. پرچم در دست بگیرد و شعارهایی به زبان فارسی بدهد. برگزارکننده تور که خانم آلیمکووا تلاش دارد نام او محفوظ بماند به این دختر دانشجو اطمینان می‌دهد که این حرکت یک حرکت اعتراضی مسالمت‌آمیز و خالی از خشونت است و او پس از آن صحیح و سالم به خانه‌اش خواهد رسید.

آلینا آلیمکووا با این که خودش اذعان می‌کند که حتی یک کلمه فارسی هم نمی‌داند و چیز زیادی هم درباره مسائل مربوط به ایران نمی‌داند، اما تصمیم می‌گیرد با این پیشنهاد (به عقیده او) «خوب» به پاریس سفر کند.

۳۱ خردادماه ۱۳۹۲ ساعت ۹ شب در یک هوای سرد و بارانی آلینا همراه با یکی از هم‌دانشگاهیان قرقیزش قدم به ترمینال اتوبوس پراگ می‌گذارد. همه مسافرانی که قرار است سوار هشت دستگاه اتوبوسی شوند که از پراگ به پاریس می‌روند جوان‌اند و اغلب دانشجو و همه از طریق اینترنت به گفته او به نوعی استخدام شده‌اند. چنان که این دختر دانشجوی اهل قرقیزستان می‌گوید هیچ کس به درستی از هدف این سفر اطلاعی نداشته است.

یک دختر اهل روسیه به او می‌گوید که هدفش از این سفر دفاع از حقوق زنان ایرانی است. اما یکی از دوستان این دختر به میان حرف او می‌آید و می‌گوید چه کسی به زنان ایرانی اهمیت می‌دهد! حتی آلینا آلیمکووا به پسری از آلمان اشاره می‌کند که با اطمینان تصور می‌کرده در تظاهراتی برای حمایت از تحولات عراق شرکت کرده است.

در بدو ورود به پاریس مسافران متوجه می‌شوند که از هتل چهار ستاره وعده داده شده همراه با صبحانه گرم خبری نیست و این هتل ۶۰ کیلومتر با پاریس فاصله دارد. اول تیرماه مسافران را که به گفته این دختر دانشجو حالا قرار بود نقش معترضان به نظام حاکم در ایران را بازی کنند به جایی در نزدیکی فرودگاه شارل دوگل می‌برند. آنجا را که عده‌ای نگهبان شخصی محافظت می‌کردند با پرچم‌های زرد و بنفشی که به گفته خانم آلیمکووا اسم مریم رجوی بر آنها حک شده بود تزیین کرده بودند:

«آنجا همراه داشتن دوربین عکاسی و تلفن‌های هوشمند ممنوع بود و آنها همه وسایل ما را گرفتند.»

اما آلینا به رغم اخطارهای برگزارکننده تور با پرداختن مقداری پول به یکی از نگهبان‌ها دوربین خود را به داخل می‌برد. آلینا می‌گوید حدود ده هزار نفر داخل سالن حضور داشتند و به همه شرکت‌کنندگان کوپنی داده بودند که با آن می‌شد نوشیدنی و ساندویچ مجانی گرفت:

«من فکر می‌کنم سی درصد افرادی که آنجا دیدم از کشورهای دیگر آمده بودند و هفتاد درصد هم مخالفان حکومت ایران بودند.»

رادیوفردا گفته‌های این دختر جوان دانشجو را با سخنگوی سازمان مجاهدین خلق ایران در پاریس در میان گذاشت.

شاهین قبادی، سخنگوی این سازمان، طرح این گونه موضوعات را توطئه سازمان‌های اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران دانست و گفت که آنها از هفته‌ها قبل برای بی‌اعتبار کردن این نشست سیاسی برنامه‌ریزی کرده بودند:

شاهین قبادی: این موضوع که شما گفتید فوق‌العاده مشکوک است. هیچ ربطی مطلقا به سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت ایران ندارد. توجه کنید که ما در رابطه با رژیمی در ایران صحبت می‌کنیم که حرم امام رضا را می‌دهد بمب‌گذاری می‌کند، می‌اندازد گردن مخالفان و مدعی می‌شود این کار مجاهدین خلق بوده. تصریح می‌کنم که اینها سر سوزنی واقعیت ندارد و هدف خاص سیاسی و اغراض مشخص سیاسی بیان می‌شود و هیچ موردی هم سازمان مجاهدین نه چنین کاری کرده و نه چنین نیازی دارد و نه چنین چیزی را پذیرفته.

به‌رغم تکذیب این سازمان، بارها مسئله بسیج افراد خارجی توسط سازمان مجاهدین خلق ایران در دنیای مجازی و شبکه‌های اجتماعی مطرح و بحث‌انگیز شده است.

نوشته سفر به پاریس، از جیب سازمان مجاهدین خلق؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته مجاهدین از بی‌خانمان‌های آمریکایی برای تجمع واشنگتن سوءاستفاده کردند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته چرا سران مجاهدین اعضا را رها نمی کنند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته شگرد جدید مجاهدین در به دام انداختن و فریب هنرپیشه‌ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.