اصطلاحی که برای این گونه اعضا در فرقه استفاده می شد حلقه ضعیف بود. کریم در لیست حلقه ضعیف ها قرار گرفته بود و در نتیجه نه تنها موفق به خروج از فرقه نشد بلکه از آن روز که خواسته خود را علنی کرد، مورد برخورد، تحقیر و فشار تشکیلاتی قرار گرفت. او را به نشست های مختلف بردند و تحت سرکوب شدیدی بود. سیاق ثابت در برخورد با چنین مواردی در تشکیلات فرقه این بود که فرد خواهان جدایی را تا حد ممکن در بین جمع بد و تحقیر کرده تا اعضای دیگر با او ارتباط برقرار نکنند و تحت تاثیر او قرار نگیرند. این امر موجب منزوی شدن کریم و ایجاد فشار روانی سنگین بر او بود. البته این سبک برای همه کسانی که خواهان جدایی بوده یا معترض بودند اعمال می شد. از لحظه ای که کریم درخواست جدایی داد، از نظر رجوی ها او در لیست کسانی قرار گرفت که می بایست یا آنقدر سرکوب می شد که به غلط کردن بیافتد و یا نابود شود.

مدتی بعد از اقدامات ضد انسانی که مسئولین فرقه علیه کریم اعمال کردند، یک روز صبح خبر آوردند که: “کریم شب گذشته بر اثر شلیک ناخواسته کشته شد.”

همه می دانستند که وقتی مسئولین موضوع شلیک ناخواسته را مطرح می کنند در واقع یک دروغ و فریب است و در حقیقت یا آن فرد را کشتند یا آن که وی را آنقدر تحت فشار قرار دادند تا دست به خودکشی بزند. از سوی مسئولین گفته شد کریم هنگامی که گشت بود، سلاح خود را مسلح کرد و بعد خوابش برد و در حالی که سر سلاح را زیر گلویش قرار داده بود، دستش روی ماشه رفت و گلوگه شلیک شد.

اما دروغ هایی که در این داستان نهفته بود و همه می دانستند اینها بودند:
1- گشت ها در داخل قرارگاه اشرف سلاح خود را مسلح نمی کردند.

2- گشت ها و نگهبانی ها برای ممانعت از فرار حداقل دو نفره بود. کریم هم عضو تیم بود و نه فرمانده گشت، بنابراین بدون ابلاغ و اطلاع فرمانده گشت نمی توانست سلاحش را مسلح کند. اگر هم اینکار را می کرد، صدای کشیدن گلنگدن را بقیه افراد گشت که کنار او در داخل ماشین نشسته بودند باید می شنیدند. در این صورت به او دستور داده می شد که سلاح را خلع فشنگ کند.

3- خوابیدن در گشت ممنوع بود و اساسا با هدف گشت مغایرت داشت. بنابراین اگر کریم طوری می خوابید که خم شده و به لوله سلاح تکیه می داد، بقیه افراد گشت او را می دیدند و فرمانده گشت او را بیدار می کرد.

4- کدام آدم عاقلی سر خود را روی لوله سلاحی که مسلح شده، از ضامن خارج و آماده شلیک است می گذارد؟ کریم فرد تازه کاری نبود و به اندازه کافی تجربه نظامی داشت که بداند این کار چه خطری می تواند داشته باشد.

در حالی که کریم تا روز قبل عنوان حلقه ضعیف را داشت و با او بدترین برخوردها را می کردند، بعد از مرگش، و با هدف پوشاندن حقیقت برای او مراسم خاکسپاری برگزار کردند!

رجوی که خود مسبب اصلی مرگ کریم بود و با فرمان خود مانع از خروج او از فرقه شده و با قرار دادن او در لیست حلقه ضعیف ها فشار سنگین و غیر قابل تحملی را روی کریم آوار کرده بود، پیامی برای مرگ کریم فرستاد و در پیام سراسر دروغش، برای آن که حقیقت مرگ کریم را لاپوشانی کند، نه تنها به اینکه کریم خواهان جدایی و در نتیجه تحت برخورد بود اشاره نکرد بلکه با وقاحت مدعی بود که کریم علاقه وافری به مریم قجر و انقلاب رجوی داشت!
کشته شدن کریم یکی دیگر از برگ های سیاه در پرونده رجوی هاست که باید روزی جوابگوی آن باشند.

صالحی

نوشته کریم پدرام قربانی دیگری از پروژه شلیک ناخواسته در تشکیلات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعتراض مجدد به فشارهای تشکیلاتی و عدم ارتباطات تلفنی با خانواده دیگر با کار توضیحی جواب نمی گرفت و با ضرب و شتم و اهانت های شدید برخورد و پاسخ داده میشد. و اگر اعتراض تکرار می شد، قتل و کشتار آنهم با گلوله پاسخ نهایی معترضین بود که رواج کار دیرینه در سازمان بود. اغلب این پاسخ ها و قتل ها با نام شلیک ناخواسته عملی میشد. در شلیک ناخواسته، فرقه 3 هدف را دنبال می کرد:

1. خلاص شدن از دست نیروی معترض با عادی سازی
2. گرفتن زهره چشم از دیگر نیروها
3. سیاست شهیدسازی

برای نمونه، به یاد می آورم که فردی با نام تشکیلاتی ساشا که حتی این نام مستعار نیز ناخواسته از طرف تشکیلات برای وی انتخاب شده بود همراه پسر عمه اش بنام نوید در سال 1380 وارد قسمت پذیرش سازمان شدند. ساشا با من در یک یگان و دسته سازماندهی شد. پس از مدت کوتاهی وی بعد از چند مورد معترض بودن به وعده های دروغین سازمان، سرانجام درخواست خروج از سازمان را شفاهی و مکتوب به مسئول مربوطه داد. من که از تصمیم زودهنگام وی تعجب کردم از او پرسیدم ماجرا چیست؟ چرا آمدی که میخواهی به این زودی بروی؟ او که کوبل تشکیلاتی من بود، گفت: در ترکیه به من گفتند که ابتدا به عراق بیا و پس از یکماه از عراق به اروپا برای کار و اخذ پناهندگی منتقل میشوی و این فضایی که می بینم به دور از شنیده هایی است که در کشور ترکیه به من گفته اند. آنجا من متوجه شدم دقیقا موضوع اعتراض های وی چه بوده و چرا مستمر ساعت ها ناپدید میشود و همواره مضطرب است و آن ساشایی که در بدو ورود شور و شوق داشت و ساعت ها ورزش میکرد نیست. پس از مدتی که احتمالات جریان تحولات نظامی حمله آمریکا به عراق و خروج سازمان از عراق شنیده شد. ساشا با شنیدن وعده ای دیگر آرام شد تا اینکه حمله ائتلاف به کشور عراق صورت پذیرفت.

با شروع حمله نیروهای ا‌ئتلاف به کشور عراق و دستور ملعون مسعود رجوی رهبر خودشیفته فرقه جهت آماده سازی نیروها برای استقرار در مرز ایران موجب شد همه نیروها چه معترض چه خنثی برای نجات جان خودشان شرایط را بپذیرند و تن به اختفا و پراکندگی در بیابان های عراق و نوار مرزی دهند.

از راست به چپ: عباس ترکاشوند (رها یافته از فرقه ساکن کرج) و زنده یادان ساشا و نوید

پس از سقوط صدام و با تسلیم شدن در برابر نیروهای ائتلاف، موقت به قرارگاه ذاکری (فیلق) برگشتیم. ناامیدی از شکست و افشای تحلیل های پوشالی رجوی از جنگ و حمله به ایران برای ما نیروها باعث هرج و مرج داخل تشکیلات شد. مسئولین فرقه نیز جهت ثبات نسبی شرایط، مجددا شروع به شیوه های فشار روحی و جسمی معترضین کردند. در همان برهه زمانی ساشا بار دیگر اعتراض های خود را برای خروج سریع از عراق، از سر گرفت. تا اینکه در یک روز تلخ آفتابی که از قبل توسط فرقه برنامه ریزی شده بود من و ساشا و دیگر هم یگانی هایمان که حدودا ۳۰ نفر بودیم جهت تنظیف سلاح کلاشینکف به صفوف جلوی اسلحه خانه پیوستیم. پس از تحویل اسلحه خود که خالی از فشنگ بود در جایگاه تنظیف سلاح مستقر شدیم. نیم ساعت از این تنظیف سپری نشده بود که صدای 3 شلیک آمد! ناگهان مسئول تنظیف سلاح سراسیمه اعلام کرد سریع سلاح های خود را جمع کرده و به اسلحه خانه تحویل بدهید.

پس از تنظیف سلاح و کنجکاوی ها، هر شخص طبق برنامه دستوری به انجام کاری دیگر فرستاده شد. آن روز و دیگر روزها ساشا را ندیدم. من و آقای عباس ترکاشوند، حسام شاکری و نوید پسرعمه ساشا که پیگیر ناپدیدشدن ساشا شده بودیم نوید را به سراغ مسئولمان فرستادیم. سرانجام پس از یک هفته به یگان ما گفتند که ساشا در ساعت تنظیف سلاح حین تنظیف سلاح سهل انگاری نموده و هنگام خلع سلاح، فشنگ از ریل خارج شده و کشته شده است. در صورتی که سلاح همه ما خالی از فشنگ بود و همان لحظه جهت چک سلاح مراحل خلع سلاح نیز توسط مسئول مستقر در آنجا انجام می گرفت. این تناقض باعث شد که نوید بیشتر پیگیر شود که اسدالله مثنی شکنجه گر فرقه به این مسئله ورود نمود و با نوید برخورد کرد و گفت که ساشا حین تنظیف سلاح از ناحیه چانه به خود شلیک کرده و به این ترتیب خودکشی کرده است.

بعدها معلوم شد شخص اسدالله مثنی شکنجه گر قهار فرقه، سناریوی این قتل را برنامه ریزی کرده بود و ساشا را با 3 شلیک آنهم از پشت سر به قتل رسانده است. همان 3 شلیکی که صدای آن را در ساعت تنظیف سلاح، من و دیگران شنیده بودیم. کیوان راستین یکی از جداشده های ساکن کشور کانادا همان روز جسد ساشا را هنگام معاینه حسن عارف در درمانگاه دیده بود که از ناحیه پشت سر و پا خون آلود شده بود. جالب اینجا بود که در دیگر نشست های جمعی فرقه، مسئولین اظهار داشتند بی احتیاطی و شلیک ناخواسته دلیل مرگ ساشا گردیده و او مجاهد شهید محسوب می گردد! بدین ترتیب پرونده مرگ غم آلود ساشا با پروژه ننگین شلیک ناخواسته بسته شد. این تناقض گویی ها شک من و دیگران را به یقین تبدیل کرد که قتل ساشا آنهم بدست اسدالله مثنی صورت گرفته است.

لازم به توضیح می باشد نوید پس از رهایی از سازمان و بازگشت به ایران دایی خود را از سرنوشت مرگ آلود فرزند و قتل آن بدست سازمان مجاهدین خلق مطلع نمود. و متاسفانه نوید با نام واقعی مهران پس از بازگشت به ایران بدلیل مشکلات روحی ناشی از شکنجه های روحی و جسمی و مرگ سهیل پسر دایی اش، فوت شد .

بیژن

نوشته سرنوشت ساشا در پروژه مرگبار شلیک ناخواسته اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همه اعضای فرقه اعم از اعضای قدیمی و چه عضو جدید که تازه وارد تشکیلات شده بودند با این مقوله آشنا و اکثرا شاهد ناپدیدشدن قربانی می شدند که این حقیر یکی از این شاهدها بودم. به خاطر می آورم که سهیل ختار با نام مستعار ساشا که حتی این نام مستعار نیز ناخواسته برای وی از طرف مسئول وقت قرنطینه و ورودی فرقه، مزدور آیدین انتخاب شده بود بعد از مدت کوتاهی درخواست جدایی خود از فرقه را به مسئولین بصورت شفاهی و مکتوب  داده بود من که از تصمیم عجولانه وی تعجب کرده بودند در محفل (گفتگوی دو نفره غیر قانونی در تشکیلات فرقه) از وی پرسیدم چرا آمدی که می خواهی بروی؟

او که در این مدت هم یگانی من و کوبل من بود گفت که به من گفته اند که از عراق برای کار و پناهندگی به اروپا منتقل می شوم ولی فضایی که می بینم بدور از شنیده های من است که در ترکیه برای من تعریف کردند. به این ترتیب ساشا مخالفت های خود را با عدم رعایت قوانین دگم و سرسخت فرقه نشان میداد و مسئولین فرقه نیز با وعده وعیدهای پوشالی و ساعت ها کار توضیحی و اعمال فشار وی را به ادامه و رعایت ضوابط قانع می نمودند تا اینکه حمله آمریکا و نیروهای ائتلاف به عراق به وقوع پیوست، حمله به قرارگاه اشرف و دیگر قرارگاه ها موجب شد همه افراد برای نجات جان خودشان در یگان های رزمی سازماندهی را بپذیرفتند و تن به پراکندگی و اختفاء در بیابان های عراق و نوار مرزی دادند.

بعد از سقوط صدام با تسلیم شدن در برابر نیروهای ائتلاف به قرارگاه اشرف برگشتیم و با ثبات نسبی حاکم، مسئولین شروع به اعمال فشار نمودند که در همان زمان ساشا مجدد اعتراض های خود را از سر گرفت و در یکروز تلخ و از قبل برنامه ریزی شده برای تنظیف سلاح به صف و راهی محل شدیم و فردای آنروز اعلام کردند که ساشا در حین تنظیف سلاح و مسلح کردن به دلیل” شلیک ناخواسته ” و سهل انگاری شهید شده من و نوید پسرعمه اش و دیگر افرادی که با ساشا از نزدیک به مسئله دار بودن او آگاه بودیم در همان لحظه شنیدن متوجه شدیم که وی را به قتل رساندند و به سرنوشت قربانیانی همچون آلان محمدی دخترکی که در سالهای قبل معترض بود و به این شکل کشته شد مبتلا گردید و جالب اینکه پدر آلان یکی از نفرات فنی در لجستیک و قسمت موتوری و تعمیرات بود که بالجبار این موضوع را پذیرفته بود و اینگونه بود که فرقۀ سفاک به رهبری مسعود ملعون عبارت “شلیک ناخواسته” را در ادبیات خود جا داده و کشتار خود را با نام مقدس شهید توجیه مینمود.

هر کس بدلایلی در تشکیلات به قتل و یا در اثر بیگاری و کار سخت فوت می شد را در لیست شهدا قرار می داد برای مثال؛ مصطفی عبدولی که به دلیل کار و نبود ایمنی در قسمت آپارات و پنچرگیری خودروهای سنگین  با در رفتن بچه رینگ (طوقه فلزی دور رینگ تایر) فوت شد از دیگراین قربانی ها به شمار میرفت. آری شهدای” شلیک ناخواسته “و” شهدای بچه رینگ ” از جمله جنایت های فرقه در قتل عام انسان ها و نیز لوث کردن واژه ها می باشد.

نوشته شلیک های ناخواسته اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.