در کشور عراق توسط پلیس امنیتی دستگیر شدم و سه ماه را در زندانهای استخبارات رژیم صدام گذراندم. بعد از سه ماه نیروهای امنیتی که از نیت من برای پیوستن به مجاهدین خلق اطلاع پیدا کرده بودند ضمن تماس با مسئولین مجاهدین خلق من را تحویل دو نفر از آنها به اسامی سعید نقاش و محمد رضا موزرمی دادند و آنها هم مرا به قرارگاه اشرف بردند.

چند ماه که از حضورم در پادگان اشرف گذشت، کم کم متوجه تفاوت اساسی بین شعارهای مجاهدین خلق با عمل آنها شدم. مثلا اولین چیزی که در تشکیلات بدجوری به ذوقم زد ممنوعیت تماس و یا حتی نامه نوشتن برای خانواده بود که من را بکلی متعجب ساخت و در قبال سئوال های مستمر من که علت این کار را می پرسیدم، هیچگاه پاسخ منطقی و واضحی نمی دادند!

مورد دیگری که برایم در تشکیلات عجیب به نظر می رسید موضوع طلاق مردان و زنان و متلاشی شدن کانون خانواده بود، مردان مجرد هم حق ازدواج نداشتند و وقتی تناقض من بیشتر شد که می دیدم رجوی خودش سه بار ازدواج کرده است. در ادامه قیاس هایی که بین شعار و عمل مجاهدین خلق در ذهن خودم داشتم، می دیدم علیرغم تمامی شعارهایی که در مورد حق انتخاب آزاد در تبلیغات خودشان می دهند، اما در درون تشکیلات اعضا حق جدایی وخروج از مناسبات تشکیلاتی را ندارند.

رجوی در پاسخ اعضایی که از وضعیت موجود خسته شده و یا نسبت به خط و خطوط و سیاست های وی مسئله دار شده و درخواست جدایی از مجاهدین خلق را داشتند پاسخ می داد هرکس که بر در خواست خروج و جدایی اصرار دارد می بایست ابتدا چند سال را در زندان های اشرف بگذراند و بعد هم به زندان ابوغریب فرستاده خواهد شد. او عملا می گفت راه خروج بسته است. شنیدن نام زندان ابوغریب با داستانهای وحشتناکی که از آن شنیده بودیم، وحشت در دل هر انسانی ایجاد می کرد. همین باعث انصراف من و بسیاری از اعضای دیگر که خواهان جدایی بودند میشد.

در تشکیلات مجاهدین خلق از پول تو جیبی خبری نبود و حقوقی به اعضا بابت سالها حضورشان در این به اصطلاح ارتش داده نمیشد. در حالیکه بعد از ورود به تیف از نفرات مطلع شنیدم که رجوی بابت تک تک اعضا ماهیانه از صدام حقوق ثابت دریافت می کرده است.

مناسبات مجاهدین خلق خیلی عقب افتاده و با قانونمندی های دنیای معاصر در تضاد بود. علیرغم اینکه در مناسبات و مراسم های بیرونی از تجدد و پایبندی به آزادی های رایج از جمله عقیده، پوشش و انتخاب صحبت می کردند، ولی در جریان عمل با آن بیگانه بودند. این شرایط خفقان آور و خارج از روال اجتماعی معمول در نهایت و بعد از سقوط صدام منجر به جدایی من از آنها شد.

بعد از جدایی به کمپ ارتش آمریکا معروف به تیف رفتم و در نهایت با انتخاب خود به ایران و آغوش گرم خانواده برگشتم. بعد از بازگشت به ایران با دیدن فامیل و دوستان سابق احساس کردم که خیلی از قافله عقب مانده ام ودر حقیقت عمر و جوانی خودم را صرف اهدافی کردم که هیچ دستاوردی برای خودم و مردم نداشت. مرور و جمع بندی گذشته من را به نقطه ای کشاند که با انگیزه هر چه بیشتر و درس عبرت گرفتن از گذشته به مسیر درست زندگی برگردم. با تشکیل خانواده و بدنیا آمدن فرزندم درهای امید، عشق و تلاش هرچه بیشتر برای آینده و فراموش کردن آن دوران سیاه گذشته حضور در تشکیلات مجاهدین به اصطلاح خلق را بر رویم گشود وچشم انداز روشنی را در مقابلم قرار داد.

جمع بندی پروسه گذشته به من آموخت که در مواجه با هر جریان فکری قبل از آن بیندیشم و از قدرت منطق و شعورم برای شناخت آن جریان استفاده کنم و نه اینکه از روی احساسات تصمیم بگیرم. باید گفت در این راه بزرگ ترین عامل برای رهایی از آن دوران سیاه در مناسبات مجاهدین خلق عشق به خانواده ام بود. خانواده کانون گدازانی بود که تمامی شیوه های فریب رجوی و افکار پوسیده ای که در طی سالها در ذهن ما القاء کرده بود را سوزاند و خاکستر کرد.

اکنون در کنار کانون گرم خانواده ام برای دیگر دوستان آرزو می کنم که آنها نیز تجربه مثبت من را از سر بگذرانند و در اولین فرصت خود را از حصارهای بنده ساز رجوی نجات دهند.

شنبه کلانتری

نوشته با فریب مجاهدین خلق به فرقه پیوستم و با عشق خانواده جدا شدم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برای من که سالها مناسبات سرکوب گرایانه آنها را با پوست و گوشت لمس کرده ام، جای سوال و تعجب است که چگونه فرقه ای که در مناسباتش اعضایش را از حق کمترین آزادی بیان، حق انتخاب و تماس با خانواده هایشان محروم کرده، از آزادی و حقوق مردم ایران سخن می گوید. من بعنوان یک شهروند ایرانی که عاشقانه استقلال میهن و آزادی و رفاه اقتصادی مردمش را بالاترین آرزوی خود می داند و همواره بخاطر وضعیت نامناسب معیشتی و گرانی و تورم در کنار و همصدا با مردم بوده ام اعتقاد دارم که این مشکلات در نهایت با همت و تلاش و احساس مسئولیت مسئولین و صبر و بردباری و سعه صدر مردم حل خواهد شد.

مردم ما علیرغم مشکلات اقتصادی هیچگاه به جریانات ضد ایرانی امثال فرقه مجاهدین خلق که بارها آزمایش خیانت های خود را در حق مردم و میهن پس داده اند فرصت سو استفاده نداده و نخواهند داد. باید از مریم رجوی که برای حق آزادی پوشش زنان ایران اشک تمساح می ریزد پرسید آیا زنان درون تشکیلات از حق آزادی پوشش برخوردارند؟ آیا نوع پوشش و لباس فرم آنها را خودتان انتخاب نمی کنید؟ زنان درون تشکیلات شما که حتی از بدیهی ترین حق خود یعنی ازدواج و تشکیل یک زندگی مشترک خانوادگی هم محروم هستند!

آنها حتی حق دیدن مسابقات ورزشی و حضور در محیط های کاری و مناسبات جمعی را نداشتند. ظلم و ستمی که مریم رجوی و دیگر مسئولین این فرقه در حق زنان عضو کرده اند بطور مضاعف از مردان بیشتر بوده است. خوشبختانه همینطور که در طی این سالیان شاهد بودیم مردم ایران علیرغم هر مشکلی که داشته اند دست رد به سینه این جریان ضد ایرانی زده و مشت محکمی بر دهان آنها کوبیده اند و شعارشان این بوده رجوی تو یکی خفه!

شنبه کلانتری

اعضای انجمن نجات خوزستان ضمن تشکر از حضور آقای شنبه کلانتری در دفتر انجمن نجات خوزستان و تایید نقطه نظرات وی تاکید کردند: چنانچه همگان در سالهای اخیر شاهد بوده اند سرکردگان فرقه رجوی علیرغم تمامی دسیسه ها و ترفندها و حمایت قدرت های اهریمنی و ضد منافع مردم ایران نتوانسته اند هیچ غلطی بکنند و همواره و در تمامی این سرفصل ها پاسخ های کوبنده ای از مردم ایران دریافت کرده اند.

مردم ایران صرف نظر از هر گونه مطالبه و مشکلات اقتصادی و بیان مطالباتشان که حق طبیعی آنهاست، هیچگاه خیانت های رجوی بخصوص در اتحاد عمل با صدام دیکتاتور معدوم عراق و دیگر قدرت های استعماری از حافظه تاریخی شان پاک نخواهد شد. رجوی هیچگاه در میان مردم ایران چنانچه در جریان اتفاقات اخیر که سران این فرقه تلاش کردند آن را به اغتشاش بکشانند جایگاهی نداشته و ندارد. اعضای انجمن نجات خوزستان در پایان ضمن تشکر مجدد از حضور آقای کلانتری ابراز امیدواری کردند با هوشیاری توطئه های سران این فرقه همانند گذشته خنثی و مردم ایران همانند گذشته زندگی خوشی را با حل مشکلات اقتصادی در کنار یکدیگر تجربه کنند.

نوشته دیدار شنبه کلانتری با اعضای انجمن نجات خوزستان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.