قاضی دهقانی در ابتدای جلسه دادگاه گفت: نظر به قرار تامین خواسته صادره براساس تقاضای وکیل شکات در خصوص مطالبه دیه و خسارات که در کیفرخواست مندرج شده است، دستور شناسایی و توقیف تمامی اموال متعلق به سازمان مجاهدین خلق صادر شده و از این پس هرگونه معامله که متعلق به اموال متهمین و یا شخصیت حقوقی سازمان باشد از سوی دادگاه ممنوع بوده و موجب توقیف و پیگرد قانونی خواهد بود.

کاظمی وکیل شکات با اجازه قاضی در جایگاه قرار گرفت و گفت: به عنوان وکیل شکات پرونده به محضر دادگاه اعلام می‌دارم که گروهک تروریستی منافقین موسوم به سازمان مجاهدین خلق پس از ورود به فاز مسلحانه و رویکرد تروریستی در خردادماه سال ۱۳۶۰ در راستای انجام فعالیت‌ها و اقدامات تروریستی از تابستان ۱۳۶۰ علاوه بر ترور شهروندان عادی ترور مسئولان نظام را در دستور کار قرار دادند.

وی در ادامه اظهار داشت: پس از بمب‌گذاری در مقر حزب جمهوری اسلامی در هفتم تیرماه که منجر به شهادت ۷۳ نفر شد، سازمان مجاهدین در راستای ادامه اقدامات تروریستی خود مبنی بر حذف فیزیکی مسئولان عالی کشور متعاقب دستور تشکیلاتی سرکرده گروهک و با برنامه‌ریزی و طراحی قبلی، بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری، توسط عامل نفوذی خود یعنی مسعود کشمیری را در دستور کار قرار می‌دهد.

وی گفت: انفجار دفتر نخست وزیری توسط اعضای این گروهک، یکی از بزرگترین اقدامات تروریستی در قرن اخیر است، طی این اقدام تروریستی چند تن از مقامات عالی رتبه کشور از جمله آقایان محمدعلی رجایی رئیس‌جمهور و محمدجواد باهنر نخست وزیر وقت به شهادت می‌رسند.

در ادامه جلسه دادگاه ناصر باهنر فرزند ارشد شهید باهنر در جایگاه قرار گرفت و گفت: خودم در محل وقوع حادثه که هشتم شهریور ۱۳۶۰ بود حاضر بودم، منزل ما یک منزل سازمانی روبروی ساختمان نخست وزیری بود که ساعت ۳ بعدازظهر من در حالی‌که ۱۵ ساله و آماده رفتن به کلاس تابستانی مدرسه بودم، صدای انفجار مهیبی را شنیدم. وارد حیاط شدم، شیشه‌های ساختمان شکسته بود و آتش خیلی مهیبی کل ساختمان را فراگرفته بود و کاملاً من و خانواده‌ام و سه فرزند دیگر ناظر بر این فاجعه بودیم و شاید حدود یک ساعت تا یک ساعت‌ونیم طول کشید تا آتش ساختمان مهار شد.

وی افزود: البته مطلع نبودیم که چه اتفاقی در ساختمان افتاده، ولی بعدازظهر بود که به خانواده اطلاع دادند چه حادثه‌ای رخ داد است. به هر حال خانواده شهید باهنر و من که به عنوان نماینده خانواده در محضر دادگاه حضور دارم در طول این سال‌ها سختی‌های زیادی کشیدند.

قاضی ادامه داد: شما از چه کسی و یا کسانی شکایت دارید؟

ناصر باهنر گفت: می‌دانید که این اتفاق بر اثر توطئه منافقان بوده است و نمی‌دانیم شخصی که این کار را کرده کشته شده و یا زنده است و بعد آمریکا که عامل اصلی این کار محسوب می‌شود و تمام نقشه‌ها در این مسیر از سوی آن‌ها بوده است.

قاضی گفت: چه مطالبه‌ای دارید؟ اینجا دادگاه رسیدگی به اتهامات سازمان مجاهدین خلق و کادر مرکزی آن‌هاست.

وی گفت: می‌خواهم که متهمان به سزای اعمال‌شان برسند و دوم اینکه خسارات مادی و معنوی جبران شود.

قاضی گفت: مطالبه قصاص دارید؟ همه اعضای خانواده درخواست قصاص دارند؟

فرزند شهید باهنر گفت: بله، من به‌عنوان نماینده اعضا حضور دارم علت اصلی حضورم در این جلسه برای تقاضای قصاص است.

نوشته روایتی از آن چه در جلسه ۲۱ دادگاه مجاهدین خلق گذشت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شهید محمدعلی رجایی، دومین رئیس‌ جمهور ایران بعد از انقلاب اسلامی بود. او دارای درجهٔ کارشناسی ریاضیات از دانش سرای عالی و کارشناسی ارشد آمار بوده و پیش از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ایران، به دبیری ریاضیات اشتغال داشته‌است.

شهید رجایی پس از انقلاب در کابینه مهندس مهدی بازرگان وزیر آموزش و پرورش بود و با انتخاب ابوالحسن بنی‌صدر به عنوان رئیس‌جمهور، رجایی به عنوان نخست‌وزیر معرفی شد. وی از ۱۱ مرداد ۱۳۶۰ تا ۸ شهریور همان سال، یعنی به مدت ۲۸ روز، رئیس‌جمهور منتخب مردم بود.

شهید رجایی دربارهٔ ارتباط با سازمان مجاهدین خلق نیز گفته بود:
“با اکثر بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق از دوره دانشگاه و بعدها هم در جلسات مسجد هدایت که پای تفسیر آقای طالقانی بودیم آشنا شده بودم. در سال ۱۳۴۷ یک بار سعید محسن برای عضوگیری به من مراجعه کرد، ولی به علت اختلافاتی که در برداشتمان نسبت به مبارزه داشتیم من موافقت نکردم به عضویت این سازمان درآیم، منتهی شرعاً تعهد کرده بودم که تماس را به هیچ‌کس نگویم”.

شهید رجایی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۲ توسط ساواک شاه بازداشت و پس از ۵۰ روز آزاد شد. در سال ۱۳۵۳ به دلیل ارتباط نزدیک با سازمان مجاهدین خلق برای بار دوم بازداشت و به زندان منتقل گردید. به گفته خودش هفته‌ها تحت شکنجه قرار گرفت. سرانجام در روز عید غدیر خم در آبان ۱۳۵۷ پس از چهارسال از زندان آزاد شد.

شهید رجایی بلافاصله با تأسیس انجمن اسلامی معلمان به مبارزه علیه سلطنت پهلوی پرداخت. او عضو کمیته استقبال شد و در کنار دیگر انقلابیون مهیای ورود آیت الله خمینی گردید . ایشان در زمان ریاست ‌جمهوریش در حادثهٔ بمب‌گذاری و ترورهای مسعود رجوی به شهادت رسید.

شهید محمدجواد باهنر، دومین نخست‌وزیر ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود که توسط اعضای سازمان تروریستی مجاهدین خلق ترور شد. وی دارای فوق لیسانس علوم تربیتی و دکترای الهیات از دانشگاه تهران بود که پس از فارغ‌التحصیلی، به حرفه معلمی روی آورد و در دوران پهلوی به تدوین کتب درسی دینی و قرآن پرداخت. باهنر پیش از کسب سمت نخست‌وزیری، به عنوان سومین وزیر آموزش و پروش ایران مشغول به کار بود.

شهید باهنر در سال ۱۳۵۷ به فرمان آیت الله خمینی به عضویت شورای انقلاب درآمد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی هم با پذیرش مسؤلیت در نهضت سواد آموزی، نماینده مردم کرمان در مجلس خبرگان قانون اساسی، نماینده شورای انقلاب اسلامی در وزارت آموزش و پرورش، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی شد. وی سپس در کابینه محمد علی رجایی به سمت وزیر آموزش و پرورش منصوب گردید و به دنبال برکناری بنی صدر از مقام ریاست جمهوری و انتخاب محمد علی رجایی به عنوان رئیس جمهور، بنا به پیشنهاد شهید رجایی، شهید باهنر در سال ۱۳۶۰ به عنوان نخست‌وزیر به مجلس شورای اسلامی معرفی گردید و مجلس نیز به او و وزرای وی رأی اعتماد داد.

سر انجام شهیدان باهنر و رجایی در انفجار ۸ شهریور ۱۳۶۰ در دفتر نخست‌وزیری توسط عامل نفوذی مجاهدین خلق به شهادت رسیدند.

اکنون بعد از گذشت این سالیان هنوز که هنوز است سازمان مجاهدین خلق به رهبری مسعود رجوی مسئولیت ترور این دو بزرگوار را به صورت علنی بر عهده نگرفته است زیرا بخوبی میداند که در جامعه بین الملل محکوم به تروریست بودن خواهند گردید. دقیقا کاری که در انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی کردند و مسئولیت نپذیرفتند ولی در سالگردهای این حوادث و ترورها، دست افشانی کرده و جشن میگیرند.

رجوی با این ترورهای وحشتناک نشان داد که برخلاف ادعاهایش ،هیچ گاه میانه رو و صلح طلب نبوده و اتفاقا بدنبال تنش آفرینی و هرج و مرج طلبی است. زیرا بقای خود را در این نوع از حرکت های وحشیانه اجتماعی می دید. قدرت طلبی و جنون به قدرت رسیدن او را وادار میکرد که جامعه را به آشوب کشیده و با انجام انفجارها ایجاد رعب و وحشت کرده تا بتواند به مقاصد شوم و نیات پلید خود نائل آید.

اما اکنون با بزک کردن زنی که ظاهرا مُدره و میانه رواست و شعارش صلح و دمکراسی خواهی میباشد تلاش میکند که از آن تاریخچه تیره و تار خود فاصله بگیرد، ولی مگر می شود تاریخ را فراموش کرد و نادیده گرفت؟! مگر می شود با رنگ زدن کلاغ آنرا به اسم مرغ بهشتی جا زد و پیشینه تروریستی را نادیده انگاشت؟

معلوم است که نمی شود. بی دلیل هم نیست که رجوی تلاش میکند با هوچی گری و ایجاد دود و دم های زیاد، گذشته تروریستی خودش را در هاله ای از ابهام بپوشاند و آنرا به مرور زمان به فراموشی بسپارد، ولی این امر نشدنی است.

هرگز نمی شود آن ایام را از خاطره ها زدود و فراموش کرد.
و بی دلیل هم نیست که هنوز بعد از نزدیک به نیم قرن این گروه که بسیار مدعی است که در جامعه ایران نفوذ و رخنه دارد فقط در حد شعارهای تو خالی بماند و به گفته سرکردگانشان در شکاف ها زندگی کند ولی از جا باز کردن در میان توده ها و قلب خلق ایران ناتوان بماند.

بخشعلی علیزاده

نوشته به مناسبت سالگرد ترور شهیدان رجایی و باهنر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.