من اعظم نوری، خواهر طیبه نوری هستم. با شناختی که از سازمان مجاهدین دارم آنها یک سازمان فریبکار و دروغگو هستند. بر خود نام انقلابی گذاشته اند ولی در واقع یک سازمان ضد انقلابی و دیکتاتور هستند و اعضای خود را شکنجه می کنند. مغز شویی می کنند و در نهایت اعضای خود را سر به نیست می کنند.

زمانی که سازمان مجاهدین در عراق بود من چندین بار به عراق سفر کردم و از نزدیک شاهد نقض حقوق بشر توسط سازمان مجاهدین بوده ام. این سازمان ضد بشری اعضای خود را زندانی می کند. اعضا حق تصمیم گیری برای خود را ندارند. اعضای سازمان مجاهدین اگر از ابتدایی ترین آزادی هر انسان بهره مند بودند و می توانستند برای خود تصمیم بگیرند همه بدنبال زندگی آزاد خود می رفتند.

آقای کریم اسد خان دادستان محترم
خبردار شدم که جدا شدگان از سازمان مجاهدین مدعی این سازمان شده اند و در دادگاه شکایت کرده اند و حکم دادگاه بدست شما رسیده است. من هم به نوبه خودم از سازمان مجاهدین شکایت دارم. از شما درخواست دارم به شکایت ما رسیدگی کنید.

با تشکر شما
اعظم نوری ساکن اراک – ایران

نوشته نامه اعظم نوری به دادستان کیفری دادگاه بین المللی لاهه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سالهاست که سرگذشت تلخ و دردناک خانواده های ایرانی فریب خورده عضو مجاهدین به یکی از تراژدیهای عصر کنونی در تاریخ فرقه ها تبدیل شده است.

خانواده هایی که پس از ورود به فرقه رجوی نه تنها هرگز زندگی مشترکی را تجربه نکردند بلکه مطابق قوانین تشکیلات، باید از همدیگر جدا شده و دست از فرزندانشان هم می شستند. سازمان کاری می کرد که جای روابط عاطفی بین زنان و مردان متاهل را با کینه و نفرت پر کرده و نهایتا باعث جدایی آنان از همدیگر را فراهم کند.

اساساً دیدگاه مجاهدین به موضوع خانواده به عنوان اصلی ترین و مهمترین واحد جامعه، یک دیدگاه فرقه گرایانه و عقب مانده است که صرفا با منافع شحصی رهبر فرقه همسویی ندارد.

یکی از نفرت انگیز ترین کارها در فرقه رجوی، شوراندن زنان علیه شوهران بود که باعث ایجاد تنفر در میان آنها می شدند و با این عمل در ابتدا از وابستگی زوجین نسبت به هم کاسته و به تدریج بر وابستگی آنها به رهبران سازمان می‎افزودند. تا نهایتا راه برای پیوستن آنان به حرمسرای رجوی، این روح پلید و مجسم شیطان باز شود.

درباره رفتارها و تفکرات ضد انسانی رهبران مجاهدین با اعضای سازمان همین کافی است که گفته شود زنان را مجبور می کردند تا به صورت شوهرانشان سیلی بزنند.
در اینجا می خواهیم داستان تلخ تکه پاره شدن خانواده ای به نام مظفر عباسی و بلایی که فرقه رجوی بر سر آنان آورد را بعنوان یک نمونه از هزاران نمونه از متلاشی شدن خانواده ها در مجاهدین را نام ببریم.

مردی که هنوز گرفتار مجاهدین است، به امید اینکه روزی همسرش طیبه نوری که به اجبار تشکیلاتی از وی جدا شده است را خواهد دید و به اتفاق هم دخترشان نگار را که در ایران زندگی می کند در آغوش خواهند گرفت.

ولی او هنوز نمی داند همسرش طیبه نوری در آلبانی در سال ۱۳۹۳ از این فرقه جدا شده و هم اکنون در کشور سوئیس با یک جداشده دیگر به نام علی اکبر اویسی اهل ارومیه که وی نیز در سال ۱۳۹۵ در آلبانی از مجاهدین جدا شده بود ازدواج کرده و زندگی می کند و دارای دو فرزند است.

طیبه نوری جدا شده اجباری از مظفر عباسی و همسر فعلی علی اکبر اویسی

علی اکبر اویسی اهل ارومیه ساکن سوئیس جدا شده از فرقه رجوی و همسر دوم طیبه نوری

مظفر عباسی به همراه همسرش طیبه نوری در سال ۱۳۸۱ به قصد کار در ترکیه ایران را ترک می کنند. آنان تنها فرزندشان به نام نگار که در آن زمان ۳ ساله بود را نزد خانواده شان می گذارند تا بزودی به نزد آنان برگردند. ولی هرگز این اتفاق نمی افتد. چرا که از بخت بد در کشور ترکیه در دام باند عضو بگیر فرقه رجوی تحت عنوان کاریابی گرفتار آمده و نهایتا به کشور عراق قاچاق می شوند.

نهایتا خانم فاطمه جعفری مادر طیبه نوری در سال ۱۳۹۵ درد جانکاه دوری از فرزندش را رسانه ای می کند تا شاید به گوش دخترش در فرقه رجوی در خاک عراق و ارگانهای حقوق بشری برسد.

وی می گوید: «سالهاست سران فرقه رجوی دخترم را به اسارت گرفته اند و طی این سال ها به او اجازه نداده اند تا با من تماس بگیرد. دخترم را با فریب از ترکیه به عراق بردند. دختر من شناختی از این ها نداشت. خودم هم نمی دانم چرا در دام شان افتاد و خودش را اسیر آن ها کرد.»

فاطمه جعفری و غلامرضا نوری والدین طیبه نوری

درد جانکاه دیگر نیز این است که هم اکنون نگار دختر طیبه نوری و مظفر عباسی که اکنون بزرگ شده و تنها فرزند این زوج جدا از هم ، در ایران همچنان چشم به انتظار دیدن مادر و پدرش هست.

در حالیکه مادر با یکی دیگر در آلبانی ازدواج کرده و به کشور سوئیس رفته و پدرش مظفر عباسی هم در اردوگاه این فرقه در آلبانی همچنان در اسارت فرقه بسر می برد.

نامه نگار عباسی به مادرش در دیماه ۱۳۹۳ وجه دیگری از دردهای جانکاه این خانواده را بیان می کند که چگونه بدست رجوی متلاشی گردیده است. نگار از سه سالگی چشم انتظار دیدن مادر و پدرش بوده است. حال او به کدامین سو باید برود. به پدری فکر کند که همچنان در دام فرقه رجوی گرفتار است یا به مادری فکر کند که هم اکنون در گوشه از جهان برای خودش یک زندگی دیگر دارد و او را فراموش کرده است.

نگار در آن نامه می نویسد: « . . . من فرزندی هستم که سه سال بیش نداشت و در اوج نیازعاطفی، پدر و مادرش او را رها کردند. اینک سیزده سال دارم و دوم راهنمایی هستم . . . واقعا طی این ده سالی که نزد شما نبودم از خودتان سوال نکردید که فرزندتان در کجا به سر می برد و بدون محبت مادری چگونه بزرگ شده است؟ من از شما دلگیر نیستم از آن هایی دلگیر هستم که این بلا را بر سر من و شما آورده اند، خداوند آن ها را لعنت کند که صد ها کودک مثل من را در حسرت پدر و مادر گذاشتند . . . به امید روزی نه چندان دور که شما را در آغوش بگیرم و محبت مادری را بعد از سالها لمس کنم. به امید آن روز ».

خانم نگار عباسی که اکنون در سن ۲۳ سالگی است در سال ۱۳۹۵ هم طی نامه ای به پدرش که هرگز بدست وی نرسید آرزو کرد که پدرش هر چه زودتر به نزد وی باز گردد. وی خطاب به پدرش می نویسد: « به نزد من برگرد . . . دخترت بیش از هر زمان دیگری به تو نیاز دارد».

عکس مظفر عباسی در دستان پدرش مصطفی عباسی

ملاحظه: در اینجا لازم است بار دیگر به تمامی جداشدگان در کشور آلبانی، سوئیس و دیگر کشورهای اروپایی هشدار بدهیم ، هرچند علی اکبر اویسی از تشکیلات مجاهدین جدا شده و زندگی شخصی خود در کشور سوئیس در شهر زوریخ دارد ولی همچنان در بند این فرقه گرفتار بوده و برای حفظ موقعیت خود بعنوان پناهنده مجبور است به نفع مجاهدین و بر علیه سایر جداشدگان جاسوسی کرده و برای مسئولین این گروه در سوئیس و آلمان گزارش دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید.

نوشته رجوی چگونه با فریب، برخی از خانواده های ایرانی را متلاشی کرد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سلام خدمت همه هم استانی های عزیز و همه دوستانی که سالها با هم همسفر بودیم. به کشور عراق سفر کردیم. با همه مشغله ها و سختی ها و رنجها که کشیدیم.

من اعظم نوری هستم. من هم از شکایت جداشدگان سازمان مجاهدین حمایت می کنم و آگاه شدم که شکایت این عزیزان به دادگاه لاهه در هلند ارجاع داده شده و امیدوارم در آینده نزدیک تمام خانواده ها فرزندانشون به آغوش خانواده برگردند.

من و پدرم با اینکه خیلی رنج کشیدیم، سالها با مشکلات قلبی و مادرم با مشکلات پا و سر و ناراحتی های روانی داشت با رنج بسیار به پادگان اشرف رفتیم، پادگانی که دم از انسانیت و حقوق بشر میزنه! می خواهم ببینم حقوق ما چی بود. پشت این در ما موندیم. داد زدیم. صدا زدیم. دیدن بچه هامونو، خواهرمونو خواستیم. مادرم بچه اش را میخواست ولی متأسفانه اقدام نکردند. حتی اجازه ندادن صدای ما را بشنون. پس این چه حقوقیه که دم از حق می زنید. پس این پادگانی که الان بچه ها را به اسارت بردن، خدا کنه به حق آقا امام زمان که هرچه زودتر ریشه شون از دنیا برچیده بشه. که دیگه نخوان هیچ جوونی رو گول بزنن. بعنوان کار و درآمد ببرن اونجا.

ما از این دادگاه تقاضا می کنیم خانواده ها را کمک بکنن، یاری بکنن و بچه هاشون را به آغوش خانواده هاشون برگردونن. پدر من که از داغ، از ندید خواهرم، فوت شد و دیدار را به قیامت برد. خدای محمد کنه این پادگان اشرف که سرانش هست مسعود رجوی و این خانم که اصلاً دوست ندارم اسمشو ببرم، مریم رجوی، خدا کنه نسلش در این دنیا برچیده بشه و اون دنیا با بدترین مجازات خدا روبرو بشه.

با عرض معذرت ببخشید خیلی حرف زدم ولی خیلی دلم پره از این پادگان و خیلی دلم پره از این برنامه هایی که به سر بچه های مردم آوردن. بچه های ایران را به نادانی گول زدن برای کار بردنشون ولی آگاهشون نکردن کجا می برن و چه بلایی میخوان سرشون بیارن. متأسفانه ما اومدیم جایگاه را دیدیم حصار بسته بودن سیم خاردار بسته بودن به طرف خودشون نه به طرف ما. ببنید چه حقوقی برای آنها ایجاد شده چه شرایطی برای آنها بوجود آوردن که به سمت خودشون و نه به سمت ورودی بیرون سیم خاردار زده بودند. تو کشور عراق تو بیابونای عراق.

ممنون میشم انشاءالله به حق آقا امام زمان شما هم کمک کنین این دادگاه برگزار شده خداوند کمکتون کنه انشاءالله بچه ها به آغوش خانواده ها برگردونین. به زودی زود. امیدواریم انشاءالله. به امید آن روز زنده هستیم. سالم باشید انشاءالله. خیلی ممنون از اینکه این برنامه را برگزار گردید.

نوشته خواهر طیبه نوری: سیم خاردارهای اشرف به سمت خودشان بود! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت… اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانم نوری یکی از خانواده های فعال انجمن نجات استان مرکزی است. هر چند که خواهرش طیبه نوری از فرقه رجوی جدا شده است ولی کماکان با دفتر انجمن فعال است و می گوید من بدنبال آزادی همه اسیران هستم و هر کاری که باعث شود اسیران از فرقه رجوی جدا شوند انجام می دهم.

سلام من اعظم نوری اهل اراک هستم خواهرم نزدیک به 15 سال در فرقه رجوی اسیر بود. با تلاش من و تمام خانواده خواهرم خود را از فرقه رجوی نجات داد و در حال حاضر یک زندگی آزاد برای خودش دارد.
خلاصه گفته ها و یا خاطراتم را می خواستم بیان کنم.
زمانی که فرقه رجوی در عراق بود من و همسرم در گرما و سرما چندین بار به عراق سفر کردیم. زمانی که جنب درب پادگان اشرف می رسیدیم خانواده ها برای آزادی فرزندانشان جنب درب اشرف تجمع می کردند و خواستار آزادی فرزندانشان از فرقه رجوی بودند. برای من که روزهای خوبی بود وقتی مادری را می دیدم با تمام وجودش فریاد می کشید و می گفت پسرم را آزاد کنید من روحیه می گرفتم و انرژی ام چند برابر می شد. من در کنار پادگان اشرف هر کاری از دستم بر می آمد انجام می دادم. آشپزی می کردم در سیم کشی بلند گوها کمک می کردم. هدفم این بود با خودم می گفتم اگر یک اسیر از فرقه رجوی جدا شود راه را برای مابقی باز می کند. خاطرات خوب داشتم و خاطرات بد!
خاطرات خوب من این بود که با خانواده های استان های مختلف آشنا می شدم. هر استانی فرهنگ خاص خودش را داشت بعد از ظهرها با خانواده ها در فضای سبز می نشستیم و با هم درد دل می کردیم و تا حدودی دلمان آرام می گرفت. خاطرات بد مربوط به خواهرم بود که در فرقه رجوی اسیر بود و من چند قدمی او بودم و نمی توانستم او را ببینم و ذهن مرا درگیر کرده بود ولی هر موقع به چهره مادران نگاه می کردم آرامش می گرفتم. عناصر فرقه رجوی انگار که از بوته عمل آمده بودند وقتی با آنها مواجه می شدم و نام خانواده را به زبان می آوردم به آنها بر می خورد و شروع می کردند به پرخاشگری و می گفتند که ما خانواده ای در بین شما و در ایران نداریم خانواده ما در پادگان اشرف است! برای من عجیب بود که از ما با سنگ و اشیاء فلزی استقبال می کردند. قبل از اینکه به عراق سفر کنم از طریق اینترنت خبرها را دنبال می کردم خبرها مربوط به فرقه را می خواندم باور نمی کردم و می گفتم مگر چنین چیزی وجود دارد امکان ندارد! باورش برای من سخت بود ولی وقتی به عراق سفر کردم به عینه دیدم که عناصر توجیه شده فرقه رجوی چقدر عقب مانده هستند روزها در کنار پادگان اشرف می گذشت و ما خانواده ها فعالیت خودمان را می کردیم. در کنار پادگان اشرف فهمیدم که بزرگترین دشمن فرقه رجوی خانواده ها هستند. سران فرقه از خانواده ها عجیب می ترسیدند. اگر دستشان باز بود ما را در کنار پادگان اشرف تکه تکه می کردند. باید هم از خانواده ها می ترسیدند. خانواده ها در کنار پادگان اشرف باعث شدن که چندین نفر اقدام به فرار کنند و به خانواده ها پناهنده شوند و من از این موضوع خوشحال بودم وقتی می دیدم مادری بعد از چندین سال فرزندش را در آغوش می گیرد، من هم امیدوار می شدم که خواهرم روزی به خود می آید و خودش را از فرقه رجوی نجات می دهد و همین اتفاق افتاد خواهرم خودش را از فرقه رجوی نجات داد و یک زندگی آزاد برای خودش انتخاب کرد. امیدوارم در آینده نزدیک تمام اسیران به خود آیند و خودشان را از چنگال فرقه رجوی نجات دهند. به امید آن روز نزدیک.. خانواده در آزادی اسیران نقش به سزایی دارند تجربه این را ثابت کرده است.
اعظم نوری

نوشته چگونه خواهرم را از زندان مجاهدین نجات دادم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به امید روزی که برگردی و در کنار هم باشیم.

دخترت نگار.

نوشته نامه ای به مادرم (طیبه نوری) در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه ای به دخترم که سالهاست در فرقه رجوی اسیر است اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه نگار به مادرش طیبه نوری؛ اسیر در فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته خواهرم ما منتظر رهایی تو از فرقه رجوی هستیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته درد دلهای مادر طیبه نوری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه دختری رنج کشیده از دوری پدر و مادر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نامه خانم نوری به دخترش طیبه از اعضاء مجاهدین
به نام خدا
طیبه جان سلام 
بعد از اتفاقاتی که اخیرا در پادگان اشرف رخ داده امیدوارم که حالت خوب باشد چون ما خیلی نگران حال شما هستیم. طی این مدت منتظر لحظه ای بودم که تماسی هرچند کوتاه با من داشته باشی . ولی متاسفانه این برایم به یک رویا تبدیل شده است.
سئوال من این است که چرا این قدر بی عاطفه شدی؟ ناسلامتی من مادر شما هستم. واقعا خنده دار نیست سازمانی که مدعی است که در تمام نقاط دنیا نفوذ دارد از یک تماس تلفنی با خانواده ترس و هراس دارد. سازمانی که به شما که اعضای به اصطلاح خودش هستید اعتنایی نمی کند انتظار دارید به من مادر که ده سال روزگار برای دیدن شما لحظه شماری می کند توجه ای داشته باشد. ظلم بالاتر از این؟ مگر شما نمی بینید که سازمان خون خوار مجاهدین عمر شما را برای منافع خودش تلف می کند؟ چرا مسعود و مر یم رجوی به عراق نمی آیند و سینه خودشان را جلوی گلوله سپر کنند؟ چرا شما ها را جلو می فرستند؟ چرا مر یم رجوی زنهای با سابقه را در فرانسه دور خودش جمع کرده است و  آنها را به اشرف نمی فرستد که با عراقی ها درگیر شوند؟ چرا بایستی همیشه در این سازمان سطوح پایین قربانی آقا مسعود وخانم مر یم شوند؟ برای چی و برای چه هدفی؟
دخترت نازنینت فقط شما را می خواهد هر موقع مرا می بیند به من می گوید پس بابا و مامان را چه وقت می بینم؟ من جوابی ندارم به آن بدهم. فقط در دلم می گویم بایستی از سازمان مخوف وظلم ستیز پرسید به چه دلیل فرزندان ما را به اسارت خود گرفته؟
طیبه جان به امید روزی نه چندان دور که به وطنت ایران برگردی و زندگی جدیدی را با دختر و خانواده شروع کنی.
قربانت! پدر و مادرت
 

نوشته نامه خانم نوری به دخترش طیبه از اعضاء مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سلام، سلامی با اشک و آه، سلامی با ناله و فغان، سلامی از جان، سلامی به گرمی خون وجودم، سلامی از جگرم که گوشه ای از آن متعلق به توست.

دخترم، عزیزم، دلبندم، طیبه جان چرا ما را فراموش کردی. چرا ما را از یاد برده ای.

طیبه جان تمامی افراد خانواده، اعم از خواهر و برادر از دوریت نگران و ناراحت هستند از جمله منِ مادر و پدرت که دائماً چشم ما را گریان کرده ای.

از اینها به کنار چرا دخترت را فراموش کرده ای. نگار را، نگار چشم گریان و تنها را، میدانی که یک دختر همرازش هم محبتش هم کلامش آرام جانش مادر است.

طیبه جان تصور کن و بدان دخترت نگار چطوری این چندسال را پشت سرگذاشته.

چطور هرساله لحظه تحویل سال را می گذراند و اشکهایش را پنهانی پاک می کند. تصور کن وقتی که مریض می شود، وقتی بچه ها را می بیند در آغوش مادرهایشان، وقتی میخواهد به مدرسه برود، و وقتی که از مدرسه می آید خستگی اش را با چه کسی درمیان بگذارد و چه کسی کمبود مهرمادری را پر می کند؟ هیچ چیز و هیچ کس.

چرا ترس را بر فرزند تنها و بی کست ترجیح داده ای؟ قسم می خوریم ما که اگر برگردی کسی به شما کار ندارد اگر برایتان مطرح کردند که اگر برگردید ایران شما را اذیت میکنند این یک اشتباه است.

طیبه جان عباس و طاهره که برگشتند ایران کسی با آنها کاری نداشت الان دارند زندگی می کنند در تهران صحیح و سالم و می خواهند خانه بخرند و صاحب دو دختر هستند بنام مینا و مینو.

بخاطر نگار برگرد. نگار پول نمی خواهد مادر می خواهد، خنده نگار پول است، خنده نگار ثروت است، نگار حرفش کلامش، صحبتش، مادر است مادر است مادر.

نگار، نگار، نگار را فراموش نکن

هرچه را و هرکس را فراموش کردی نگار را فراموش نکن.

طیبه جان وقتی نگار با ما تماس می گیرد حرفش مامانم است می گوید مامانم کجاست طیبه کجاست سعید کجاست. حرف همیشگی اش این است.

مگر مادرم صدایم را نمی شنوی

مگر مادرم گریه هایم را نمی شنوی

مگر مادرم دوستم نداری پس چرا تنهام گذاشتی

مادرم مادرم مادرم.

طیبه جان این حرفهای نگار دخترت است.

نگار، نگار، نگار، نگار، نگار، نگار، نگار، نگار، نگار………….

به امید دیدار رویت. امیدوارم که با سعید برگردی.

نوشته خانه هنوز بوی تو را می دهد – نامه به طیبه نوری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.