با این شیوه کار رجوی به بهانه اجرای برنامه عید و پخش آن در تلویزیون در موقع تحویل سال اصلا حالی برای کسی باقی نمی ماند. من خودم خیلی از مواقع تا یک ساعت قبل از تحویل سال در حال آماده سازی سالن بودم.

وقتی دعای تحویل سال خوانده می شد که ” ای تغییر دهنده دلها و دیده‏ ها * ای مدبر شب و روز * ای گرداننده سال و حالت ها * بگردان حال ما را به نیکوترین حال ” اما هیچ وقت در درون سازمان در دلهای ما هیچ تغییری دیده نشد و … و در قسمت آخر دعا که به نیکوترین حال اشاره دارد در مورد نفرات سازمان مجاهدین صادق نیست چون حال ما همیشه یک نوع بود.

حتی در زمان تحویل سال و آغاز فصل بهار، تبریک گفتن به همدیگر هم یکسان بود بطور مثال بعد از تحویل سال به همدیگر می گفتیم انشاالله سال دیگر در تهران و بعدا به گونه ای شد که تبدیل به جوک شده بود و همیشه خودمان را سر کار می گذاشتم و رجوی از فضا استفاده می نمود و با اعلام نام گذاری سال جدید سعی می کرد افراد را به ماندن در سازمان ترغیب کند و اعضای سازمان که انگار با دروغ های رجوی افسون شده باشند یک سال دیگر به دنبال شعارهای رجوی بودند و سال دیگر باز همان تکرار حرفهای تحویل سال.

اکنون خودم بعد از دو دهه جدا شدن از مناسبات جهنمی رجوی به خوبی معنای دعای تحویل سال را درک می کنم و متوجه می شوم که برای پی بردن و احساس کردن دعای موقع تحویل سال باید ابتدا رها بود و در قید و بندهای منجلاب رجوی نبود. اکنون احساس راحتی می کنم و خدا را شکر می کنم که توانستم در موقع تحویل سال در کنار خانواده جشن تحویل سال را برگزار کنم.

امیدوارم سال جدید برای دوستان اسیر در کمپ اشرف سال رهایی از تشکیلات مخوف رجوی باشد.

عبدالله افغان

نوشته آرزوی نوروزی رجوی ها که هیچ گاه محقق نشد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعد از مدت طولانی با دوستانم در انجمن نجات مازندران دیدار داشتم. و دوستان در انجمن نجات مازندران مطابق معمول از من پذیرایی گرمی کردند و مرا از اوضاع و احوال کمپ مجاهدین خلق در آلبانی مطلع نمودند. و وقتی وارد جزئیات شدند دریافتم که سران مجاهدین خلق باز هم به مانند اشرف در عراق افراد را در یک مدار بسته با محدودیت های زیادی محصور کردند به طوری که نمی توانند براحتی از آن محل فرار کنند.

در گفتگویی که با دوستان در دفتر انجمن نجات داشتم، تاکید کردم که افراد را در یک چهاردیواری محبوس کرده اند. کسانی که ادعا دارند می خواهند ایران را آزاد کنند متاسفانه خودشان افراد را محبوس کرده اند. اگر سازمان مجاهدین ادعا دارد که برای آزادی می جنگد لااقل در ابتدا به اعضای خودش آزادی بدهد سپس به فکر آزادی ایران باشد! به قول معروف چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است .

متاسفانه در این دیدار خبر مرگ علی نجاتی و محسن حمزه لوییان را هم شنیدم. علی نجاتی را می شناختم و بسیار زیاد متاسف شدم و موضوعی که به ذهنم آمد، این بود که چرا پیرها در سازمان سکته نمی کنند و فقط جوانترها سکته ناگهانی می کنند؟! البته برایم قابل هضم است زیرا لایه های پایین از طرف مسئولین به غایت زیر فشار هستند به همین دلیل لایه های پایین آسیب می بینند. در ضمن باید بگویم در تشکیلات معروف بود که می گویند لایه های بالا جزء سرمایه های سازمان به حساب می آیند بنابراین به آنها رسیدگی خاص می شود هم از نظر پزشکی و هم از نظر تغذیه. برایم روشن است تمام سختی ها و فشارها را همین افراد تحمل می کنند. علاوه بر این رجوی به خون اعضای خود برای ادامه حیات ننگین خود نیاز دارد .

در پایان آرزو کردم هر چه زودتر راهی باز شود تا افرادی که هنوز در این کمپ اسیر سازمان هستند آزاد شوند. به امید آن روز .

عبدالله افغان

نوشته ملاقات عبدالله افغان با دوستان انجمن نجات مازندران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اینجانب عبدالله افغان اهل مازندران در کشور ایران هستم. من یکی از اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق هستم که علیه سران این سازمان شکایت کرده ام. من به مدت 16 سال اسیر فرقه رجوی در قرارگاه اشرف در عراق بودم که شکنجه ها و زجرهای فراوان متحمل شدم.

در قرارگاه اشرف در سازمان مجاهدین خلق در عراق از روزنامه و رادیو و تلویزیون و اینترنت خبری نبود. ما حق ارتباط با خانواده را به هیچ عنوان نداشتیم و خانواده ما کاملا از احوال ما بی خبر بودند. در قرارگاه اشرف صرفا شستشوی مغزی، فشارهای روحی و جسمی، بیگاری طاقت فرسای بدون دستمزد و آینده ای نامعلوم وجود داشت.

من بدینوسیله از شما درخواست دارم تا شکایت ما را دنبال کرده و سران فرقه رجوی را تحت تعقیب قضایی قرار دهید. من در صورت لزوم حاضرم به عنوان شاکی یا شاهد در هر محکمه ای حاضر شوم.

با تشکر
عبدالله افغان
مازندران – ایران

نوشته نامه عبدالله افغان به دادستان دیوان کیفری بین المللی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.