لازم به ذکر است علی اوسط فیروز بخت بعد از جدایی از فرقه بدنبال این بود تا به ایران و نزد خانواده اش برگردد و بر علیه فرقه مطلب نوشت. اما ظاهرا حالا او هم مثل هادی ثانی خانی در دیار غربت مجبور شد برای رفع مشکلات مالی خود دوباره تن به ذلت فرقه بدهد. اما واقعا علت اینکه امثال علی اوسط علیرغم اینکه از فرقه جدا می شوند اما باز مجبور می شوند تن به خواسته های فرقه بدهند، چیست ؟ و این موضوع دقیقا نشان دهنده بخشی از جنایت و خیانت های پنهان رجوی در حق اعضاست .

در فرقه رجوی اساسا برنامه های اعضا به گونه ای برنامه ریزی می شود که همواره فرد در هر زمینه ای خود را وابسته به فرقه بداند. مثلا حتی برای تهیه مایحتاج اولیه باید از مسئولش آن را درخواست کند ، در مناسبات فرقه اعضا هیچ تخصصی که بعدا بتوانند از آن در جامعه برای امرار معاش خود استفاده کنند آموزش داده نمی شود ، کسی نباید رنگ پول را ببیند! خلاصه اعضا فرقه طی سالیان در یک مناسبات بسته که درآن فرد هیچگونه اختیار فکری و اراده ای از خود ندارد و به غیر از فراگیری تفکرات فرقه ای آموزش دیگری داده نمی شود. کسی حق ارتباط با دنیای بیرون را ندارد. اصلا آداب زندگی درجامعه را کسی یاد نمی گیرد و در مجموع اعضا در هر زمینه ای اختیاری از خود نمی توانند داشته باشند. به همین خاطر وقتی کسی از فرقه جدا می شود اولین مشکل او وفق دادن خود با شرایط جامعه عادی است.

فرد تا مدتها هراسان است که نمی تواند در جامعه گلیم خودش را از آب بیرون بکشد بخصوص دراین زمان که اکثرا داشتن سن و سال بالا بر نگرانی های آنها افزوده است. متاسفانه درصد کمی ازاین افراد می توانند خود را حفظ کرده و به سمت فرقه باز نگردند و آزاد زیستن به سختی را بر تن دادن به ذلت فرقه ترجیح می دهند. حال افرادی مثل علی اوسط که برای گرفتن کمک مالی مجبور می شوند به سمت فرقه باز گردند سران فرقه با او چگونه برخوردی دارند ؟ اول اینکه فرد باید نامه ای مبنی بر اعلام حمایت از مواضع فرقه نوشته و مرزبندی خود با دولت ایران را مشخص کند ، علیه اعضای جدا شده که تن به ذلت فرقه ندادند دروغ پردازی کرده و تا می توانند لجن پراکنی و تعهد دهد که تحرکات آنها را به فرقه گزارش دهد ، با خانواده خود ارتباطی نداشته باشد وهربار که برای گرفتن پول به دفتر فرقه مراجعه می کند باید گوشی همراه خود را به مسئولین فرقه برای چک تماس هایی که داشته تحویل دهد.

بنابراین فرقه رجوی به کسی پول می دهد که کاملا مطیع اوامر فرقه بوده و در بیرون برایش جاسوسی کند و اتفاقا سران فرقه از این نقطه ضعف افراد برای پرداخت پول به آنها نهایت سوء استفاده را می کند. پس علی اوسط فیروز بخت تنها نیست و قبل از او هادی ثانی و امثال ایرج نصیری ها بودند که مجبور شدند برای گذراندن امرار معاش خود تن به ذلت فرقه بدهند. بنابراین این نیست که فرد به دلخواه خود نامه ای به فرقه داده تا در سایت منتشر کنند. نامه ها همه اجباری و در واقع ودیعه ای برای دریافت کمک مالی است. این همان خیانت و جنایت فرقه رجوی در حق اعضای خودش است که عمر و جوانی آنها را به تباهی کشاند و در دوران سالخوردگی از ضعف و ناتوانی آنها در مسیر زندگی جدید سوء استفاده می کنند. بدون شک آنهایی که هنوز در کمپ فرقه مانده اند تمایل به جدایی از فرقه دارند اما متاسفانه عمده ترین مانع آنها همین است که فکر می کنند چون سن و سال بالایی دارند نمی توانند در بیرون فرقه و جامعه امورات خود را بگذرانند. بخصوص اینکه می دانند سران فرقه افراد جدا شده را تحت فشار قرار می دهند و موانع زیادی در زندگی شخصی جلوی پای آنها می گذارند.

آری نسلی که روزی به رجوی اعتماد کرد و به عراق رفت! این چنین رجوی به اعتماد آنها خیانت و عمر و جوانی آنها را به تباهی کشاند و متاسفانه اکنون که سن و سال بالایی پیدا کردند دیگر امیدی برای کسب زندگی بهتر در آنها نمانده است. باشد که تاریخ در سینه خود برای عبرت دیگران جریان نسلی که رجوی آن را سوزاند، آشکار کند.

حمید دهدار

نوشته اندر حکایت نامه های رسیده که سایت فرقه منتشر می کند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

انجمن نجات استان مرکزی برای اینکه گامی برای این شخص بردارد با خانواده او تماس گرفت و با خانواده او صحبت کرد و خانواده او هم از گامی که انجمن نجات استان مرکزی برداشته استقبال نمود. سپس این فرد در تاریخ 17 اردیبهشت 1400 علیه من موضع گیری کرد و مرا مزدور و خودفروخته خواند که نوشته اش در سایت فرقه تروریستی رجوی درج شده است.

خطاب من نه صرفا به او بلکه به تمامی جدا شدگانی است که در آلبانی از فرقه منحوس رجوی کمک مالی دریافت می کنند.
اگر یادتان باشد مسعود رجوی در نشستی در رابطه با جدا شده ها می گفت که هر کسی از ما جدا شود و از مناسبات ما بیرون برود، حتی اگر از صبح تا شب برای ما کار کند و جان بکند، از دید ما بریده و مزدور و خائن است و نام او را هم نمی توانیم حتی هوادار بگذاریم چون چند سال در مناسبات ما بوده و بعد بریده و خیانت کرده است.

رجوی ادامه داد که چندین جدا شده هستند که ما آنها را به خارج فرستادیم و در ظاهر به آنها هوادار می گوییم ولی در باطن می دانیم که بریده اند و ما آنها را خائن می دانیم. جای مجاهد و هوادار در قرارگاه اشرف است و اگر غیر از این باشد صرفا یک “تفاله” است.

صحبتم به این دسته دوستان اینست که قبل از اینکه کسی را مزدور و خودفروخته بدانید توجه داشته باشید که سران فرقه رجوی شما را “تفاله” می دانند و هرگز به شما وفادار نخواهند بود و لذا اینقدر سنگ فرقه رجوی را به سینه نزنید و مطمئن باشید که آبی از فرقه برای شما گرم نمی شود.

علی اوسط فیروزبخت در مقاله اش گفته است که سالهای طولانی از زندگی خودش را وقف سازمان مجاهدین خلق و مبارزه کرده است. اما اشاره ای به اینکه چرا جدا شده و به دنبال زندگی اش رفته ننموده است. او توضیح نداده که چرا مابقی عمرش را هم در سازمان مجاهدین خلق به مبارزه نپرداخته است. او خوش خیالانه در پایان گفته است که به عنوان یک هوادار در کنار سازمان خواهد ماند.

او و هرکسی که مانند او فکر می کند سخت در اشتباه هستند. این افراد از دید سران فرقه بالاترین خیانت ممکن را مرتکب شده اند که مجازات آن به گفته شخص مسعود رجوی که در نشست عمومی سازمان اعلام نمود مرگ است. لذا بهتر است بخاطر مختصر کمک مالی که از سازمان بخاطر سکوت در قبال جنایت ها و خیانت های رجوی دریافت می کنند دلشان را به عنوان هواداری خوش نکنند.
زمان مشخص خواهد کرد و روزی این افراد به اشراف خواهند رسید. تمام دستگاه فرقه رجوی بر پایه فریب و دروغ سوار شده است. انجمن نجات برای یاری رساندن به خانواده های مظلوم که مورد ستم رجوی قرار گرفته اند فعالیت می کند.

عنوان مزدور و خودفروخته هم صرفا برازنده مسعود و مریم رجوی است که دیروز به اجاره ژنرال طاهر عبدالجلیل حبوش در عراق بودند و امروز به اجاره پرنس ترکی الفیصل سعودی درآمده اند.

فواد بصری

نوشته سران فرقه رجوی شما را تفاله می دانند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.