عملیات چلچراغ در تاریخ 29 خرداد 1367 به دستور مسعود رجوی با پشتیبانی رژیم صدام حسین روی داد. مسعود رجوی با اعلام این عملیات امید داشت که در پی فتح شهر مهران “چهل چراغ در خاک میهن روشن شود.” اما چنان که خود ادعا میکند هزاران کشته و مجروح بر هموطن تحمیل کرد.

کشته کشته است، چه 3 هزار چه 8 هزار!

وکیل شاکیان پرونده محاکمه 104 تن از سران مجاهدین خلق، در دادگاه، به اشتباه عمدی یا سهوی، بر اساس ادعای نشریه مجاهد اعلام می‌کند که “مجاهدین در عملیات چلچراغ بیش از ۸ هزار نفر را کشتند”. او در ادامه می‌گوید: ” سازمان مجاهدین در عملیات چلچراغ به شهر مهران حمله می‌کند. شهر را به تصرف خود درمی‌آورند و اموال مردم را غارت می‌کنند. بیش از ۸هزار را کشته و ۱۵۰۰ نفر اسیر گرفتند.”

رسانه‌های مجاهدین خلق که اخیرا مجدانه پیگیر جلسات دادگاه هستند در واکنش به چهلمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات سران تشکیلاتش، مدعی است که وکیل “8 هزار کشته و مجروح” را تماماً کشته اعلام کرده و برای اعتبار ادعای خود تصویری از نشریه مجاهد مورخ 10 تیر 1367 را ارائه می‌دهد که در آن به “آزاد سازی شهر مهران، مقدمه ای بر فتح تهران” پرداخته شده است.

در این صفحه از نشریه مجاهد ادعا شده است که مجاهدین خلق در عملیات چلچراغ تلفاتی بالغ بر 8 هزار کشته و مجروح و بیش از 1500 اسیر، بر نیروهای ایرانی وارد کرده‌اند. امروز وبسایت مجاهدین این ادعا را تکرار می‌کند و به وکیل شاکیان دادگاه تهران انتقاد می‌کند که رقمی غلط در دادگاه اعلام کرده است. اینکه از این 8 هزار نفر چند نفر مجروح و چند نفر کشته باشند برای مجاهدین خلق محل اعراب است در حالی که برای هر عقل سلیمی کشته شدن انسانها چه یک نفر، چه هزار نفر و چه 8 هزار نفر، به خودی خود جایز نیست، به ویژه آن که این انسان‌ها هموطن باشند و در میان آنها سربازان وظیفه‌ای چون اسد سلطانی یا سالم علیپور حضور داشته باشند. بستگان این قربانیان در دادگاه حاضر شدند، شهادت دادند و از دادگاه برای سران مجاهدین تقاضای قصاص کردند.

نشریه مجاهد به مناسبت عملیات چلچراغ

دروغ بدون کنتور

رسانه مجاهدین خلق ادعای تازه‌ای مطرح می‌کند که در نشریه مجاهد هیچ به آن اشاره نشده است و گویی تنها در پاسخ به حجم زیاد شهادت‌ها و اظهارات شهود، قربانیان، وکلا و کارشناسان در دادگاه مطرح می‌شود. نویسنده مطلب کذایی در سایت مجاهدین ادعا می‌کند که دو سوم از این عدد هشت هزار “مجروحانی هستند که توسط ارتش آزادیبخش در هر کجا که دست مجاهدین رسیده با رسیدگی پزشکی مداوا و برگردانده شدند.”!
این ادعا یعنی مجاهدین خلق در بهترین حالت، تنها در یک عملیات بیش از 2500 تن از هموطنان خود را کشته‌اند. در عین حال، آن مجروحانی که به ادعای سایت مجاهدین بیش از 5 هزار نفر بودند تحت رسیدگی پزشکی و مداوا قرار گرفتند در حالی که هیچ تصویر و سند و شاهدی از آن در دسترس نیست. جالب اینکه این مجروحان از تعداد 1500 نفر اسیری که نشریه مجاهد ادعا می‌کند، مجزا هستند.
گویی کشتن و مجروح کردن هموطنان از یک سو کسب و کار پرافتخار مجاهدین است و مداوا کردن همان مجروحین از سوی دیگر ادعای رحم و انسانیت آنهاست. چنین است که هنگامی که یک نیروی شورشی غیرمردمی در جنگی ضد میهنی در کنار دشمن متجاوز به میهن خود می‌جنگد این تناقضات به اوج خود می‌رسد.

افتخار همکاری با دشمن متجاوز

در ادامه نویسنده مطلب سایت مجاهدین خلق ادعای نشریه مجاهد را که وکیل به عنوان اعتراف مجاهدین در دادگاه مطرح کرده است را تکرار می‌کند: “ارتش آزادیبخش با کمال افتخار حدود ۲ میلیارد دلار غنیمت و خسارت بر ماشین و تنور جنگ‌طلبی ضدمیهنی خمینی وارد کرد.”
در خصوص این ادعا، بحث بر سر درست یا غلط بودن رقم خسارات وارده نیست. بحث بر سر این است که آیا ارتش به اصطلاح آزادی بخش که قصد کرده بود شهر مهران را و سپس تهران را فتح کند، آیا ظرفیت وارد آوردن چنین خساراتی و بردن چنین غنایمی را داشت.

هادی شبانی از اعضای پیشین مجاهدین خلق و عضو فعلی انجمن نجات سال گذشته در سالگرد عملیات چلچراغ از آنچه در این عملیات شاهد بود نوشت:

“قصد ندارم به همه اتفاقات آنجا اشاره کنم و مستقیم به روز موعود یعنی 29 خرداد 67 می روم که دستور آتش به توپخانه داده شد. ما در کل دو قبضه توپ 130 روسی و دو قبضه توپ 122 میلیمتری داشتیم . کارمان قبل از عملیات هر روز آماده سازی گلوله های توپ برای شلیک بود. دستور حمله داده شد و ما فکر می کردیم که با چهار قبضه توپ باید حمایت آتش از نیروهای پیاده و زرهی سازمان را داشته باشیم ولی این گونه نبود. وقتی عملیات شروع شد یک دفعه با حجم آتش بالای کاتیوشا و توپخانه ارتش عراق مواجه شدیم و تعجب کردیم که آنان کی به این منطقه آمدند و اینکه چرا آنان شلیک می کنند! ولی برایمان مهم نبود و فکر می کردیم آنان عملیات خودشان را دارند. ولی واقعیت چیز دیگری بود وقتی عملیات به پایان رسید سازمان در تبلیغاتش فیلم شلیک آتش ارتش عراق را نشان می داد و به اسم خودش مصادره کرد و رجوی در نشست جمع بندی عنوان کرد در اطاق عملیات با فرماندهان عراقی صحبت کرده و آنان درخواست داشتند که نیروهای سازمان عقب نشینی کنند اما او مایل نبوده است و این حرف مشخص می کرد که انجام عملیات چلچراغ با هماهنگی کامل ارتش صدام انجام گرفته است ولی رجوی سعی دارد به اسم خودش تمام کند. ابعاد گسترده تر این همکاری در عملیات فروغ جاویدان و عملیات مروارید بود.”

آری، چهار دهه است که “کمال افتخار” و اوج دستاوردهای سازمان مجاهدین خلق در همکاری با دشمنان متجاوز به وطن بوده است. افتخاراتی که از همکاری با دشمنان متجاوز به ملت به دست آمده، از همکاری نظامی و اطلاعاتی با صدام حسین تا همکاری عملیاتی و اطلاعاتی با اسرائیل دستاوردهایی برای مجاهدین خلق رقم خورده است که تا سالها با تفرعن از آن یاد می‌کند.

برای یک جنبش غیر مردمی خائن به وطن، دستاورد می‌تواند حاصل فروش یا انتشار اطلاعات هسته‌ای، کشتار دانشمندان هسته‌ای یا کشتن، مجروح کردن و به اسارت بردن فرزندان وطن در جنگ ضد ملی باشد. خائنین به خلق افتخاراتشان هم متناقض است. اما در نهایت، جرم همکاری با دشمن متجاوز در تمام جهان از جریم ضد ملیتی است و مستوجب اشد مجازات است.

مزدا پارسی

نوشته عملیات چلچراغ، بالاخره چند هزار کشته ؟! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حجه الاسلام مداح وکیل شکات گفت: در تاریخ 28/3/1367 یکی از جنایاتی که سازمان منافقین انجام دادند عملیاتی است به نام چلچراغ . سازمان تروریستی منافقین به شهر مهران حمله می کنند و شهر رو به تصرف خودشون در میارند، غارت می کنند به معنی واقعی کلمه  و به گفته خودشون بیش از 8 هزار نفر ،8هزار ایرانی را به قتل رساندند و 1500 نفر را به گروگان گرفتند ،گروهی که ضد انسانیت ،ضد آزادی و ضد مردم هستند اینها اسم خودشان را ارتش آزادیبخش گذاشتند.

سرهنگ شاکری شاهد عملیات چلچراغ گفت: این قضایا برمی گرده به سال 67 حدود ساعت یازده ،یازده وده دقیقه بود آمدم داخل سنگر که تازه شام بخورم قورمه سبزی هم بود همین که لقمه دوم رو ما زدیم دیدیم صدای بروم بروم میاد و آتش تهیه داره ریخته میشه .در واقع نیروهای عراقی بودند که با توپخانه های خودشون و خمپاره اندازهای خودشون خطوط پدافندی ما را تا انتهای جاده ایلام به مهران زیر آتش گرفتند اسم عملیات هم چلچراغه ،حالا همکار عزیزمون هم گفتند ولی اسم عملیات از اینجا گرفته شد که از همان شبی که آتش تهیه شروع شد تا صبح فردا که هنوز هوا هم روشن بود چهل تا منور در آسمان روشن بود یعنی ما بیرون می ایستادیم تمام مهران روشن بود. تا پنج صبح ما تو خطوط خودمون منتظر بودیم که حالا از روبه رو دشمن بیاد .هوا که روشن شد متوجه شدیم که نه،منافقین ستاد لشکر رو گرفتند چون از طریق رادیو عراق ما متوجه شدیم. یادمه درجه داری بود به نام خان محمدیان بچه کرمانشاه بود . وقتی اونو فرستادیم بره که ببینیم منافقین تا کجا اومدن ، جاده به این صورت بود که میرفت پایین بعد میومد بالا . وقتی که از این جاده رفته بود پایین پیچ s بود همینکه اومده بود بالا نفر بر رو سوراخ سوراخ کرده بودند .

منافقین تمام کسانی رو که باهاشون مبارزه کرده بودند یا زخمی شده بودند یا به اسارت در اومده بودند ،اینها رو تیر خلاص زده بودند تو قرار گاه لشکر.

باباپور از افراد جدا شده از مجاهدین: اگه بخواهیم واقعیت چهره مسعود و مریم رو بشناسیم گول ظاهر فریبنده و حرفهای شیک و مجلس پسند اونها رو نخوریم بریم تحقیق کنیم به اصل و نصبشون که اینها با مردم و مملکت خودشون چکار کردند .کسی که به مردم خودش رحم نمیکنه و دست به ترور و اسلحه میزنه داخل کشور ، هم نوع خودش رو می کشه میخواد بیاد مملکت داری کنه؟

این دادگاه دیرکرد داره ولی از هر نقطه ای که شروع کنیم بازم دستاورد داره، ماهی رو هر وقت از آب بگیریم تازه است.

نوشته روایتی از چلچراغ و جنایات مجاهدین خلق در در جلسه چهلم دادگاه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او فکر می کرد با اعلام تاسیس ارتش کاغذی می تواند با کمک صدام به سرنگونی دست پیدا کند . آیا رجوی توانست به اهدافی که در عراق به دنبالش بود برسد؟ آیا انتخاب عراق برای ادامه مبارزه خیالی رجوی و محقق کردن شعار سرنگونی درست بود ؟

او با رفتن به عراق تمام پلهای پشت سرش را خراب کرد و به همه گروهها حمله کرد و عنوان داشت که ما برای عافیت جویی به فرانسه نیامدیم و سعی کرد این گونه خودش را به عنوان تنها آلترناتیو معرفی کند.

رجوی بعد از رفتن به عراق فکر می کرد می تواند هدفی که صدام در مدت چندین سال جنگ نتوانست پیش ببرد، او با اعلام ارتش آزادیبخش و با تعداد نفرات کم و البته با کمک گرفتن همه جانبه از صدام حسین می تواند به سرنگونی برساند.

البته در پشت قضیه اعلام تاسیس ارتش آزادیبخش سازمان عملا تبدیل به یکی از ارتش های صدام شد و در عملیات چلچراغ این مسئله بسیار نمود پیدا کرد. ابتدا رجوی در سال 66 دست به سلسله عملیات های مرزی زد و در عید سال 67 عملیات آفتاب را انجام داد و می خواست که عملیات بزرگتری را انجام بدهد و به صاحب خانه بفهماند که در عملیات و جنگ می تواند روی نیروهای او حساب کند و به نیروهای خارجه نشین بگوید که تنها آلترناتیو جایگزین حکومت ایران می باشد و همچنین به نیروهایش برای ماندن در عراق انگیزه دهد.

سی خرداد برای رجوی معنا و مفهوم خاصی داشت و سر آغاز مبارزه مسلحانه بود و همچنین سر آغاز تشکیل ارتش کاغذی او بود و به همین خاطر سعی داشت در چنین روزی عملیاتی بزرگتر از آفتاب انجام دهد.

این عملیات فتح شهر مهران بود. به لحاظ نظامی تصرف شهر مهران مهم نبود چون شهر خالی از سکنه بود ولی به لحاظ تبلیغات سیاسی مهم بود. چون می توانست خودش را به عنوان تنها آلترناتیو معرفی کند.

من بعد از عملیات آفتاب در ترکیه به کار نیرویی مشغول بودم و بعد از چند روز با تغییر سازماندهی به عراق اعزام شدم. به محض ورود به اشرف در قسمت توپخانه سازماندهی شدم. بعد از دیدن آموزش توپخانه یک ماه قبل از عملیات چلچراغ به منطقه زرباطیه عراق یعنی نزدیکی شهر مهران اعزام شدیم تا کار آماده سازی را انجام دهیم . قصد ندارم به همه اتفاقات آنجا اشاره کنم و مستقیم به روز موعود یعنی 29 خرداد 67 می روم که دستور آتش به توپخانه داده شد. ما در کل دو قبضه توپ 130 روسی و دو قبضه توپ 122 میلیمتری داشتیم . کارمان قبل از عملیات هر روز آماده سازی گلوله های توپ برای شلیک بود.

دستور حمله داده شد و ما فکر می کردیم که با چهار قبضه توپ باید حمایت آتش از نیروهای پیاده و زرهی سازمان را داشته باشیم ولی این گونه نبود. وقتی عملیات شروع شد یک دفعه با حجم آتش بالای کاتیوشا و توپخانه ارتش عراق مواجه شدیم و تعجب کردیم که آنان کی به این منطقه آمدند و اینکه چرا آنان شلیک می کنند! ولی برایمان مهم نبود و فکر می کردیم آنان عملیات خودشان را دارند. ولی واقعیت چیز دیگری بود وقتی عملیات به پایان رسید سازمان در تبلیغاتش فیلم شلیک آتش ارتش عراق را نشان می داد و به اسم خودش مصادره کرد و رجوی در نشست جمع بندی عنوان کرد در اطاق عملیات با فرماندهان عراقی صحبت کرده و آنان درخواست داشتند که نیروهای سازمان عقب نشینی کنند اما او مایل نبوده است و این حرف مشخص می کرد که انجام عملیات چلچراغ با هماهنگی کامل ارتش صدام انجام گرفته است ولی رجوی سعی دارد به اسم خودش تمام کند. ابعاد گسترده تر این همکاری در عملیات فروغ جاویدان و عملیات مروارید بود.

برای نیروهای سازمان جا افتاد که ارتش رجوی بدون دستور و برنامه ارتش صدام نمی تواند حرکتی از خود داشته باشد و این گونه رجوی از حمله به شهر مرزی مهران برای خود کیسه گشادی دوخت. هم خودی به نیروهای مخالف در اروپا نشان داد و هم نقش مزدوری و همکاری با صدام را به خوبی نشان داد.

رجوی که سر مست از پیروزی بود نمی دانست که طوفانی جدید در راه است و آن هم قبول صلح و توقف جنگ عراق علیه ایران است. او فکر می کرد در عملیات بعدی فتح تهران در دسترس خواهد بود.

عملیات چلچراغ عملیاتی بود که نشان داد چگونه رجوی سر در آخور صدام دارد و برای خیانت به مردم ایران هیچ ابایی ندارد. او تشنه قدرت بود و فکر می کرد می تواند با استفاده کردن از صدام به قدرت برسد .

رفتن رجوی به عراق و ارتش آزادیبخش حرکتی بود که در نهایت منجر به شکست شد و شاهد بودیم با خفت و خواری از عراق اخراج شد و اکنون هم حاضر نیست چهره کثیفش را نشان دهد چون می داند باید پاسخگو باشد .

عملیات چلچراغ نقطه اوج همکاری گسترده رجوی با ارتش صدام و آشکار شدن خیانت او به مردم ایران بود. حال هر چقدر دستگاه تبلیغاتی رجوی می تواند با نشان دادن تانک ها و اسرا و غنائم برای خود وجهه سیاسی جور کند ولی همه می دانند این حرکت نقطه سیاهی در زندگی رجوی بود و هرگز هم نمی تواند این ننگ را پاک کند.

هادی شبانی

نوشته عملیات چلچراغ و ذوب شدن ارتش رجوی در ارتش صدام اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در جمعبندی عملیات آفتاب در منطقه فکه عماره رجوی به این نتیجه رسیده بود که نیروی پیاده قادر نیست در اشل و اندازه عملیات سرنگونی و فتح تهران! گام جدی بردارد لذا عملیات بزرگ و گسترده مستلزم آن است که به یک تغییر جدی در ساختار ارتش آزادی! ساخته و پرداخته صدام نایل آئیم و ارتش پیاده را به یک ارتش پیاده مکانیزه تبدیل بکنیم.

بلافاصله متعاقب این تدبیر شگرف ضد ایرانی رجوی، رایزنیها با صدام و ارتش و مخابرات و استخباراتش صورت گرفت و قرار شد در راستای تحقق ایده رجوی مبنی بر داشتن ارتش مکانیزه، مددی صورت بگیرد و چند ده خودروی شنی دار ام تی ال بی از صدام تحویل گرفته شود.

در شروع این پروژه جواد برومند فرمانده تیپ و فاطمه طهوری (زرین) معاون تیپ و خودم در موضع فرمانده دسته پیاده مکانیزه با هماهنگیهای صورت گرفته در مدار بالاتر برای تحویل گرفتن ام تی ال بی و کسب آموزش لازمه عازم منطقه مورد نظر شدیم که پیشاپیش این خودروهای شنی دار بطور منظم در یک منطقه دشتی آرایش داده شده بودند.

تا شروع عملیات موسوم به چلچراغ (مهران) فرصت زیادی نداشتیم لذا دست به کار شده و با وارد کردن شماری دیگر از افراد در موضع راننده موتوری از طرف عارفی (اعضای ارتش صدام) آموزش موتوری (رانندگی) ام تی ال بی را درعرض یکساعت فرا گرفتیم و قرار شد همین آموزش را در عرض نیم ساعت به راننده های خودی منتقل کنیم و راننده های خودی بعد از نیم ساعت آموزش تئوری موتوری امکان داشتند فقط سه دقیقه تمرین عملی رانندگی بکنند و خودروی مربوطه را تحویل بگیرند که چنین هم شد. ولی مگر این امر واقعی بود! لازمه آموزش موتوری ام تی ال بی دستکم سه ماه امکان پذیر بود.

این خودروی شنی دار امکان ارتباطی اش یک دستگاه مخابراتی آر 130 و آر 123 بود که آموزش آنهم با سمبل کاری به انجام رسید چرا که رجوی متوهم سعی داشت به سفارش صدام در اسرع وقت عملیات مشترک پیش رو را انجام داده و بعد از آن راهی فتح تهران! شود.

با آتشباری بسیار سنگین توپخانه صدام ارتش به اصطلاح پیاده مکانیزه رجوی وارد عملیات خرابکارانه علیه وطن خویش شد و با تحمل خساراتی توانست سه روز در منطقه مهران دوام بیاورد.

از قضا از موضع قدرت نمایی و انعکاس بیرونی فاطمه طهوری با نام مستعار زرین وارد شهر مهران شد و با یک مصاحبه تصویری اینطور وانمود کرد که فرمانده فاتح شهر مهران فاطمه طهوری بوده است درحالیکه این خانم از اساس از الفبای کار نظامی مطلق بی اطلاع بود و بیشتر نقش مترسک داشت.

به خاطر اینکه راننده های خودروی شنی دار ام تی ال بی مسلط نبودند عمده خودروها از کار افتادند و موتورشان جوش آورد و بی فایده ماندند و در صحنه رها شدند و این قوای عراقی بودند که دیگر از  پشت مرز به صحنه آمدند و نیروها وغنایم را به پشت صحنه انتقال دادند.

رجوی مست و متوهم به شوق آمد حال که توانسته به کمک صدام مهران را در 3 روز تصرف کند پس خواهد توانست در قدم بعدی تهران را تصرف کند! لذا درهمان صحنه شعار امروز مهران فردا تهران را سرداد و توهم شوق تسخیر تهران وی را به جنون رساند و درعملیات مرصاد دست به خودزنی زد و به عبارتی دیگر نیروهای مغزشویی شده واغفال شده را به قربانگاه فرستاد.

بدین سان رجوی خائن درعملیات مشترک با صدام در خیانت به وطن شماری از اعضای خود را به قربانگاه فرستاد و از طرفی دیگر شماری از مدافعان و مرزبانان میهنمان را به شهادت رساند و این بود برگ دیگری از جنایات رجوی بعنوان ستون پنجم عراق علیه ایران و ایرانی.

علی پوراحمد

نوشته به بهانه سالگرد عملیات خرابکارانه مهران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این قسمت به اتفاق دیگری که در ماه خرداد رخ داد، می پردازیم.

29 خرداد انجام عملیات چلچراغ در منطقه مرزی مهران

بعد از عملیات آفتاب در فروردین سال 67 رجوی نیاز دید که عملیاتی بزرگتر از عملیات آفتاب را راه اندازی کند تا بتواند به لحاظ سیاسی بهره بیشتری برده و خودش را مطرح نماید .

برای این کار با هماهنگی و برنامه ریزی با ارتش عراق تصمیم گرفته شد که حمله به شهر مهران و تسخیر آن در دستور کار قرار بگیرد. من در آن موقع در قسمت توپخانه سازماندهی شده بودم. بعد از اعلام برنامه یک ماه زودتر یعنی از اوایل خرداد برای مستقر کردن توپخانه به نخلستانهای شهر زرباطیه رفتیم تا از دید دیدبانهای ارتش ایران در امان باشیم چون در روز امکان دیده شدن وجود داشت با شروع تاریکی کار استقرار و نظافت و درست کردن محل توپها شروع می شد و تا طلوع صبح کار ادامه داشت و بعد از شروع روشنایی به سنگرهایی که عراقی ها در اختیارمان قرار داده بودند رفته و استراحت می کردیم .

رجوی عنوان کرده بود که مسئولیت اول تا آخر این عملیات به عهده ارتش او می باشد ولی ما در صحنه شاهد بودیم وقتی دستور حمله صادر شد عملاٌ با تعداد زیادی از آتش بارهای صدام مواجه شدیم که به سمت ایران شلیک می کردند. این در حالی بود که نیروهای سازمان دو قبضه توپ 130 و دو قبضه توپ 122 میلی متری در اختیار داشتند که در همان آغاز حمله بعد از چند شلیک از کار افتاد و عملاٌ آتش باری به عهده ارتش صدام بود که تا فتح مهران این آتش باری ادامه داشت . رجوی در موقع عملیات در اطاق جنگ فرماندهان ارتش صدام روی پیشروی و برنامه کار می کرد و مشخص شد که این عملیات با هماهنگی ارتش صدام انجام گرفته است .

رجوی بعد از پیروزی در فتح شهر مهران گفت که این شهر فقط توسط ارتش کاغذی او انجام گرفته و هیچ کمکی از سمت دولت عراق نبوده است. این دروغ بزرگی بود که فقط رجوی می توانست مدعی آن باشد و ما که در صحنه حضور داشتیم می دانستیم عملا کمک های ارتش صدام باعث شد که شهر مهران را به تصرف در آورند .

عملیات چلچراغ نشان داد که رجوی تا کجا به عملیات نیاز دارد و فکر می کرد می تواند با این گونه عملیاتها به سرنگونی برسد و برای اینکه به فریبکاری ادامه دهد شعار امروز مهران فردا تهران را سر داد .شعاری که در عمل هیچ محتوایی نداشت و بیشتر برای روحیه دادن به نیروها مورد استفاده قرار می گرفت . فرقه رجوی در این عملیات به تجهیزات زیادی دست یافت و تعدادی را هم اسیر کرد و برای تخلیه اطلاعاتی در کنار نیروهای ارتش عراق به گرفتن اطلاعات مشغول شدند .

رجوی که در پوست خود نمی گنجید فکر می کرد که عملیات بعدی گرفتن و تسخیر شهر تهران می باشد. ولی رجوی در عملیات فروغ جاویدان دست به خودکشی نظامی زد و عملا شکست خورد و دیگر نتوانست در بحث نظامی حرکتی از خود داشته باشد . شاید رجوی در حرف دم از استقلال در عملیات ها می زد اما این عملیاتها نقطه اوج همکاری همه جانبه او با ارتش عراق بود و عملا تبدیل به یکی از لشکرهای صدام شد.

عملیات چلچراغ در عمل نشان از وابستگی کامل رجوی به صدام بود که در نقطه نظامی هم این همکاری وجود داشت و نشان داد تا کجا رجوی برای پیشبرد خطوط ارتش صدام حاضر به همکاری است و برایش هیچ مهم نیست در این مسیر سربازان ایران را بکشد و این کار را برای خودش مایه افتخار می دانست. چون معتقد بود هر کسی که برای حفاظت از مرزها و یا برای جنگ با دشمن حضور می یابد مزدور است و باید کشته شود این تحلیل رجوی برای کشتن سربازان بی گناهی بود که برای دفاع از ملت و کشور خود به جنگ آمده بودند.

ادامه دارد

هادی شبانی

نوشته شکست سیاست های رجوی در ماه خرداد – قسمت سوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

با ورود مجاهدین به عراق، نیروهای نظامی این گروه که بعد از شکست فاز مسلحانه تقابل با انقلاب اسلامی در 30 خرداد 1360 از کشور متواری و به‌تدریج در اروپا و سپس در کردستان عراق مستقر شده بودند و همچنین سایر نیروهای گردآوری‌شده از داخل ایران و ترکیه و پاکستان، در قرارگاه‌های تشکیلاتی تازه ‌تاسیس در عراق سازماندهی شدند و سلسله ‌عملیات‌های نظامی را در طول نوار مرزی مریوان، سرپل‌ذهاب، جنوب بانه، ارتفاعات کرمانشاه تا مهران، قلاویزان و فکه شمالی به انجام رساندند.

مجاهدین با این هدف و تصور که سرنوشت جمهوری اسلامی به نتیجه جنگ عراق علیه ایران گره خورده است و با توجه با این تحلیل که ابرقدرت‌ها مایل نبودند ایران در جنگ پیروز شود و بنابراین رژیم صدام در نهایت بازنده نخواهد بود، در چهارچوب طرح آمریکا و متحدانش برای براندازی حکومت ایران، رسما و علنا در کنار صدام و رژیم بعث قرار گرفتند.

سال 1367 افزایش حمایت حامیان عراق از گروه تروریستی مجاهدین، موجب شد این گروه به حرکت جهشی روی آورد و خواستار سهم و نقش بیشتری در استراتژی نظامی رژیم بعث عراق شود و به همین منظور با فراخوان هواداران فراری خود از کشورهای مختلف و با پیوستن تعداد زیادی از زندانیان فراری که طی سال‌های قبل مورد رأفت نظام اسلامی قرار گرفته و آزاد شده بودند، دست به اجرای سه عملیات نظامی نسبتا گسترده با نام‌های آفتاب (8 فروردین 67، فکه)، چلچراغ (28 خرداد 1367، مهران) و فروغ جاویدان (3 مرداد 1367، کرمانشاه) زد و در خلال این حملات تعداد صدها نفر از مردم ایران را به شهادت رساند که به اجمال درباره این عملیات ها توضیح داده می‌شود.

عملیات موسوم به آفتاب

این عملیات در ساعات اولیه بامداد هشت فروردین 1367، در منطقه مرزی فکه با همکاری ارتش عراق و مجاهدین صورت گرفت که به گفته مجاهدین، 15 تیپ رزمی در آن شرکت داشتند. در این عملیات که هدف آن انهدام لشکر 77 ارتش اعزامی از خراسان اعلام شده بود، چند تیپ مکانیزه ارتش عراق نقش اصلی را ایفا می‌کردند. مجاهدین خیانت‌پیشه پس از پیشروی ارتش عراق در خط پدافندی ایران، تمامی سنگرها را به آتش کشیدند و اعلامیه‌های خود را در آنجا توزیع کردند. با تک مقابل نیروهای ایرانی، مجاهدین پس از آنکه متحمل تلفات سنگینی شدند، در همان روز از خاک ایران تا پشت خط پدافندی رژیم بعثی عقب‌نشینی کردند. البته مجاهدین همین که توانسته بودند ولو برای ساعاتی وارد مرز ایران شده و تعدادی از رزمندگان را به شهادت برسانند، برای خود پیروزی بزرگ تلقی کردند، به‌طوری‌که رجوی در پیامی این عملیات را هدیه نوروزی برای ملت ایران خواند! البته هدیه مشترکی با ارتش صدام؛ چراکه توپخانه ارتش عراق به‌خصوص هنگام ریختن آتش تهیه و خمپاره‌‌باران شدید مواضع نیروهای ایرانی، نقش بزرگی را ایفا کرده بود.

عملیات موسوم به چلچراغ

تقریبا سه ماه بعد از «عملیات آفتاب»، یعنی در تاریخ 28 خرداد سال 1367 یکی از بزرگ‌ترین عملیات‌های مجاهدین با هدف تصرف مهران انجام گرفت. در بهار همین سال، بعد از نشست محرمانه رجوی و صدام، تجهیزات سنگین شامل تانک «تی55» و نفربرهای «پی‌ام‌پی» دراختیار مجاهدین قرار گرفت و افسران عراقی آموزش فشرده‌ای را برای آنها برگزار کردند. قبل از شروع عملیات، از ابتدای شب تمام محورهای منطقه توسط توپخانه ارتش عراق زیرآتش قرار گرفت. در عملیات مزبور که توسط تیپ‌های زرهی عراق و پیاده مجاهدین انجام شد، آتش سنگین توپخانه عراق، شهر خالی از سکنه مهران را به ‌طور کامل ویران ساخت. مجاهدین خائن در واقع شهری را به تصرف خود درآورده بودند که از مدت‌ها قبل خالی از هرگونه سکنه بوده و این‌گونه وانمود می‌کردند که فتح عظیمی نصیب آنها شده است. بنابراین پس از ورود به شهر، با دعوت از خبرگزاری‌‌های خارجی دست به راه‌‌اندازی یک برنامه بزرگ تبلیغاتی زدند. پس از این عملیات، سرکرده مجاهدین مدعی شد وقتی در یک عملیات شهری تصرف می‌شود، بنابراین دسترسی به تهران مشکل نخواهد بود؛ از این‌رو شعار «امروز مهران، فردا تهران» را سر دادند که واهی‌بودن این شعار اندکی بعد آشکار شد.

عملیات موسوم به فروغ جاویدان

عملیات مرصاد در پاسخ به عملیات مجاهدین موسوم به فروغ جاویدان به مرحله اجرا درآمد که منجر به متلاشی‌شدن بخش اعظمی از نیروها، امکانات و تجهیزات مدرن مجاهدین شد.

با پذیرش قطعنامه 598 از سوی جمهوری اسلامی ایران در 27 تیر 1367، مجاهدین مزدور در تحلیل‌های درون‌گروهی به این نتیجه رسیده بودند که ایران به لحاظ سیاسی، نظامی، اقتصادی و پایگاه مردمی به بن‌بست رسیده است؛ بنابراین به خیال یکسره ‌کردن کار نظام اسلامی این عملیات را طرح‌ریزی کردند و با فراخوان تمامی نیروها در داخل و خارج کشور و به‌دنبال هجوم عراق در 31 تیر ماه 1367 در جبهه‌های جنوبی، میانی، غرب و شمال‌غرب، از صبح سوم مردادماه، از پادگان اشرف در استان خالص عراق به سمت مرزهای ایران به حرکت درمی‌آید.

لشکر مجاهدین بعد از عبور از مرزهای ایران و شهرهای قصرشیرین و سر‌پل‌ذهاب که از روزهای قبل به اشغال ارتش عراق درآمده بود، بدون هیچ‌گونه درگیری به گردنه پاطاق رسید، سپس در حدود ساعت 18:40 همان روز، شهر کرند را به اشغال خود درآورده و به‌دنبال آن به سمت شهر اسلام‌آباد حرکت کردند و در ساعت 21:20، شهر اسلام‌آباد نیز به تصرف کامل آنان درآمد.

مجاهدین جنایتکار در شهر اسلام‌آباد به بیمارستان‌ها، هلال‌احمر، مساجد و مراکز دولتی یورش برده و ضمن کشتار مجروحان بیمارستان امام‌خمینی اسلام‌آباد، دست به قتل و غارت مردم و اموال عمومی زدند. نیروهای مجاهدین که تا این مرحله، با مقاومت چندانی از طرف نیروهای ایرانی روبه‌رو نبودند به سمت کرمانشاه حرکت کردند و بعد از خروج ارتش به اصطلاح آزادی‌بخش مجاهدین از شهر اسلام‌آباد، ترافیک ناشی از خروج مردم وحشت‌زده از شهر و درگیری‌های نیروهای پراکنده سپاه پاسداران در گردنه حسن‌آباد، تاخیری در حرکت ستون نظامی آنها ایجاد شد. در ادامه، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی از این فرصت استفاده تاکتیکی کرده و پس از آنکه منطقه از حضور مردم عادی خالی شد، در فرصتی مناسب به ستون نظامی مجاهدین حمله کرده و آنها را تارومار کردند.
در نهایت باقی‌مانده ستون نظامی مجاهدین یا به سمت مرز بازگشتند یا به کوهستان‌های اطراف فرار کردند یا آنها که آموزش کمتری دیده بودند و مسیر را گم کرده بودند به‌ صورت انفرادی به سمت شرق، جنوب یا شمال فرار کردند که طی دوهفته پس از آن یا شناسایی و دستگیر شدند یا در حالت ترس و وحشت با نیروهای نظامی یا مردم درگیر شده و به هلاکت رسیدند و یا توانستند از نقاط دیگر مرزی فرار کنند.

در نهایت پایان عملیات مرصاد، پایانی بر خیال‌پردازی‌های مجاهدین بود که به شکست مفتضحانه آنان انجامید؛ به حدی که آنان با بحران‌های درونی غیرمترقبه‌ای مواجه شدند که اثرات آن هنوز در این سازمان وجود دارد.

سلیم صدیقی، پژوهشگر مطالعات تروریسم

روزنامه فرهیختگان

نوشته توهمات رجوی در سال ۱۳۶۷ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بلافاصله متعاقب این تدبیر شگرف! ضد ایرانی، رجوی رایزنی ها با صدام و ارتش و مخابرات و استخباراتش را شروع کرد و قرار شد در راستای تحقق ایده رجوی مبنی بر داشتن ارتش مکانیزه، مددی صورت بگیرد و چند ده خودروی شنی دار ام تی ال بی از صدام تحویل گرفته شود.

در شروع این پروژه جواد برومند فرمانده تیپ و فاطمه طهوری (زرین) معاون تیپ و خودم در موضع فرمانده دسته پیاده مکانیزه با هماهنگیهای صورت گرفته در مدار بالاتر برای تحویل گرفتن ام تی ال بی و کسب آموزش لازمه عازم منطقه مورد نظر شدیم که پیشاپیش این خودروهای شنی دار بطور منظم در یک منطقه دشتی آرایش داده شده بودند.

تا شروع عملیات موسوم به چلچراغ (مهران) فرصت زیادی نداشتیم. لذا دست به کار شده و با وارد کردن شماری دیگر از افراد در موضع راننده موتوری از طرف عارفی (اعضای ارتش صدام) آموزش موتوری (رانندگی) ام تی ال بی را درعرض یکساعت فرا گرفتیم و قرار شد همین آموزش را در عرض نیم ساعت به راننده های خودی منتقل کنیم و راننده های خودی بعد از نیم ساعت آموزش تئوری موتوری امکان داشتند فقط سه دقیقه تمرین عملی رانندگی بکنند و خودروی مربوطه را تحویل بگیرند که چنین هم شد. ولی مگر این امر واقعی بود؟!  آموزش موتوری ام تی ال بی دستکم سه ماه زمان می خواست.

این خودروی شنی دار امکان ارتباطی اش یک دستگاه مخابراتی آر130 و آر123 بود که آموزش آنهم با سمبل کاری به انجام رسید چرا که رجوی متوهم سعی داشت به سفارش صدام ، به سرعت عملیات مشترک پیش رو را انجام داده و بعد از آن راهی فتح تهران شود!
با آتشباری بسیار سنگین توپخانه صدام ارتش به اصطلاح پیاده مکانیزه رجوی وارد عملیات خرابکارانه علیه وطن خویش شد و با تحمل خساراتی توانست سه روز در منطقه مهران دوام بیاورد. از قضا از موضع قدرت نمایی و انعکاس بیرونی فاطمه طهوری با نام مستعار زرین را وارد شهر مهران کرد و با یک مصاحبه تصویری اینطور وانمود کرد که فرمانده فاتح شهر مهران فاطمه طهوری بوده است. درحالیکه این خانم از اساس از الفبای کار نظامی بی اطلاع بود و بیشتر نقش مترسک داشت.

نه اینکه راننده های خودروی شنی دار ام تی ال بی مسلط نبودند، عمده خودروها از کار افتادند و موتورشان جوش آورد و بی فایده ماندند و در صحنه رها شدند و این قوای عراقی بودند که دیگر از پشت مرز به صحنه آمدند و نیروها و غنایم را به پشت صحنه انتقال دادند.

رجوی مست و متوهم به شوق آمد حال که توانسته به کمک صدام مهران را سه روز تصرف کند پس خواهد توانست در قدم بعدی تصرف تهران را داشته باشد! لذا درهمان صحنه شعار امروز مهران فردا تهران را سر داد و توهم شوق تسخیر تهران وی را به جنون رساند و درعملیات مرصاد دست به خودزنی زد و به عبارتی دیگر نیروهای مغزشویی شده و اغفال شده را به قربانگاه فرستاد که پرداختن به آن نیازمند فرصتی دیگر است.

بدین سان رجوی خائن در عملیات مشترک با صدام در خیانت به وطن شماری از اعضای خود را به قربانگاه فرستاد و ازطرفی دیگر شماری از مدافعان و مرزبانان میهنمان را به شهادت رساند و این بود برگ دیگری از جنایات رجوی بعنوان ستون پنجم عراق علیه ایران و ایرانی.

پوراحمد

نوشته عملیات مشترک خرابکارانه صدام و رجوی در منطقه مهران در ۲۸ خرداد ۱۳۶۷ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

من بعد از عملیات آفتاب در کشور ترکیه بودم و درخواست دادم که به عراق اعزام شوم. در فروردین سال 67 به عراق اعزام شدم و در یگان توپخانه سازماندهی شدم. آن موقع فرمانده توپخانه محسن (صمد) سیاه کلا بود. من ابتدا به آموزش توپ های 130 و 122 خودکششی پرداختم . تازه ماه اردیبهشت به پایان خود رسیده بود و زمزمه عملیات برای سی خرداد به گوش می رسید تا اینکه به یگان ما دستور داده شد به منطقه عملیاتی مهران یعنی شهر زرباطیه برویم.

برای این کار ما تعداد دو دستگاه توپ 130 میلی متری و 4 قبضه توپ 122 میلی متری به منطقه بردیم. باید یادآور شوم چون از کوههای ایران به منطقه اشراف داشتند به همین خاطر ما باید در شب تردد می کردیم و توپها را شبانه به پشت نخلستانهای زرباطیه انتقال می دادیم تا در روز از دید دیدبانهای ایران درامان باشد و تحرکات ما برای عملیات لو نرود .همچنین ما برای انتقال از اشرف به منطقه عملیاتی برای گذر از دید نفرات قرارگاه عنوان می کردیم توپها را برای انجام تمرین و شلیک به منطقه مانور می بریم تا کسی در مورد اینکه در آینده قرار است عملیاتی باشد شک نکند .به صورت جزئی هر شب به محل استقرار می رفتیم و در سنگرهایی که قبلا مربوط به ارتش عراق بود قرار می گرفتیم و از غروب تا صبح در محل استقرار توپها کار آماده سازی را انجام می دادیم و صبح قبل از طلوع خورشید در سنگرهای زیر زمینی به استراحت می پرداختیم و این پنهان کاری خود باعث شد که از طرف ایران متوجه عملیات فرقه در منطقه مرزی مهران نشوند.

گذشته از همه اینها ما بصورت کامل آمادگی برای عملیات را بدست آوردیم تا اینکه شب 29 خرداد دستور حمله به شهر مهران داده شد. ما که در قسمت توپخانه بودیم شروع به توپ باران مناطق مرزی نمودیم. یکی از توپها بعد از چند شلیک از دور خارج شد و دیگری هم بعد از مدتی دیگر شلیک نکرد و ما عملا بیکار شده بودیم ولی توپ های 122 میلی متری که مسئولیت آن با زنان بود تا صبح تیراندازی کردند و خبر رسید که نیروهای فرقه از مرز عبور نموده و دستور قطع توپ داده شد .

اما در این میان چیزی که برای ما بسیار تعجب آور بود وجود نیروهای ارتش عراق و شلیک کاتیوشا و توپخانه توسط نیروهای عراقی بود که ما تا روز قبل از عملیات آنان را در منطقه ندیده بودیم و شب عملیات به منطقه آمده و شروع به تیراندازی کردند. این برای ما بسیار دردناک بود.می گفتیم چرا آنان همان شب عملیات به محل مورد نظر رسیدند اما ما مجبور شدیم یک ماه در ان محل سپری کنیم و یک ماه خوابیدن ما در سنگرهای زیر زمینی چه ضرورتی داشت؟! همچنین سئوال شد مگر قرار نبود این عملیات توسط ارتش آزادی بخش رجوی انجام شود پس سربازان عراقی از کجا پیدایشان شد و این گونه اقدام به توپ باران مناطق مرزی نمودند؟ در ضمن رجوی بعد از عملیات عنوان داشت این کار توسط واحدهای خود ارتش انجام گرفته ولی ما که در صحنه حضور داشتیم می دانستیم دروغی بیش نبود. مگر می شود با چند توپ که بعد از چند شلیک از دور خارج شدند، این حجم آتش بر روی نیروهای ایرانی در مرز ریخت .

رجوی سعی کرد با دروغ هایی که می گفت وانمود کند ارتش کاغذی وی توان زیادی برای تصرف و عملیات مرزی دارد و به همین خاطر هول شده و در مهران شعار امروز مهران فردا تهران دادند اما این شعار در عملیات بعدی به نام دروغ جاویدان چنان بلایی بر سرشان آورد که دیگر نتوانست با شامورته بازی خود و سازمانش را احیا کند .

در مورد عملیات چلچراغ باید گفت که رجوی وقتی پایش به بغداد باز شد عملا همسو با ارتش صدام و در کنار همدیگر کار می کردند. و در این عملیات به عینه خودم شاهد این همکاری بودم و دم زدن رجوی در مورد استقلال دروغی بیش نیست. رجوی همسو با صدام به فکر کشتن سربازان ایران در جبهه ها بود و در این راستا ارتش صدام کمک های شایانی به نیروهای رجوی می کرد و عملیات چلچراغ یکی از بارزترین آنها بود.

هادی شبانی

نوشته خاطره ای از عملیات چلچراغ – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.