اگر علت جدا شدن اعضای شورا را بررسی کنیم در خواهیم یافت همگی به دلیل منش فکری رجوی که تحمل یک اندیشه و نقطه نظر مخالف را نداشت، از شورای به اصطلاح ملی مقاومت جدا شدند. آقای متین دفتری و همسر ایشان کریم قصیم ، اسماعیل وفا یغمائی ، مسعود بنی صدر ، محمدرضا روحانی ، فریبا هشترودی و … از جمله افرادی هستند که بعد از سال 1372 حاضر نبودند تن به خواسته های ذلت بار یک طرفه رجوی بدهند ، افتضاح آنقدر بالا گرفته بود که گر چه برای همین افراد جدا شدن خیلی سخت بود اما ترجیح دادند بعد از سالهای متمادی به دلیل روش مستبدانه رجوی از شورا کناره گیری کنند.

رجوی در یکی از نشست های تشکیلاتی نتوانست کینه ضد انسانی اش را نسبت به نفرات جدا شده از شورا مخفی کند. او گفت متین دفتری میل داشت او را رئیس جمهور شورا انتخاب کنیم کسی که کمترین نقش را در شورا داشته است. جدا شدن متین دفتری از شورا ضربه سنگینی بود که به رجوی وارد شده بود رجوی خیلی تلاش کرد تا او را در شورا حفظ کند. رجوی در نشست های شورا آقای متین دفتری را به عنوان وارث مرحوم مصدق نام می برد و بسیار او را تحویل می گرفت ، یادم هست وقتی جلسات شورا را برای ما پخش می کردند همواره رجوی متین دفتری را طرف حساب قرار می داد و بسیار از او تجلیل به عمل می آورد با این وجود متین دفتری دیگر نتوانست رجوی را به دلیل خودکامگی هایش تحمل کند و نهایتاً جدا شد. از طرف دیگر رجوی برای این که ضربه ناشی از جدا شدن اعضای شورا را کم رنگ معرفی کند از اعضای پلاک دار غیر مجاهد شورا استفاده کرد تا شرایط را عادی جلوه دهد و کنترل کامل این شورای دست ساز را به دست بگیرد . من یادم می آید در یکی از نشست های داخلی رجوی گفت اینطور نیست که خون را ما بدهیم اما دیگران بیایند درو کنند! آن روزگار گذشت ! منظور رجوی همین شورایی هایی بودند که از شورا جدا شدند. واقعیت رجوی همین است و بس ، که از روز اول هم به دنبال قدرت بود هر کس چه سازمانی و چه غیر سازمانی در این رابطه جلویش سبز شد به نوعی آنها را حذف کرد تا خودش یکه تاز میدان باشد !

در چارچوب شورا روشن بود رجوی روش دمکراتیک را بکار نمی گیرد همان طوریکه اعضای شورا در درون شورا حق بیان و آزادی عمل نداشتند در درون مناسبات و در داخل تشکیلات هم تمامی اعضای سازمان مجبور بودند در برابر خواسته های رجوی مخالفت نکنند زیرا باید تاوان می دادند آن هم چه تاوان سختی . واقعیت رجوی این است تحمل شنیدن آرا و افکار مخالف را ندارد حتی در داخل تشکیلات ! برای ما که چند دهه در این تشکیلات بودیم و رجوی را تجربه کردیم، اثبات شده است.

رجوی برای اثبات مریم رجوی حتی برای اعضای خودش یک بندی را بنام بند “ر” که جزء یکی از بندهای انقلاب بود آورده بود که همان بند ریاست جمهوری بود. رجوی می گفت ما با این بند انقلاب مریم را بیرونی کردیم و شما باید تلاش کنید تا مریم را به تهران ببرید و نباید پشت مریم را خالی کنید. رجوی همیشه با دروغ گزارش مثبت از شورا به ما می داد تا ما را قانع کند شورایی ها هم نسبت به مریم رجوی گرایش دارند. رجوی با اضافه کردن بند ” ر” به عنوان یکی از بندهای انقلاب درونی و با روش کنترل ذهن افراد را همواره کنترل کرده و مانند برده از آنها کار می کشید و به آنها سمت و سو می داد. رجوی برای رسیدن به قدرت حاضر است به هر چیزی دست بزند و با سوء استفاده از عواطف و احساسات اعضای خود هر ناممکنی را برای خود ممکن می کند.

رجوی هر سال به بهانه انتخاب مریم رجوی به عنوان رییس جمهور باسمه ای از 26 مهر مراسم پر هزینه ای را به اجرا در می آورد. هر سال وقتی به مهر ماه نزدیک می شدیم اعضای سازمان عزا می گرفتند و می گفتند باز هم بیگاری شروع شد. از اول مهر ماه برنامه ریزی می کردند و پروژه هایی را تدارک می دیدند و همه افراد را به کار سخت وا می داشتند. روز و شب افراد در داخل قرارگاه اشرف کار می کردند و برنامه های مختلفی را تدارک می دیدند. از برنامه های هنری گرفته تا رقص و آواز معمولا به صورت کر اجرا می کردند و مسابقات ورزشی را هم برگزار می کردند. خلاصه یک ماه تمام کار می کردیم تا بتوانیم برنامه ها را اجرا کنیم. فشار کار و بی خوابی به بالاترین حد می رسید. شرکت در این برنامه ها اجباری بود و این جشن فقط در مداحی و ستایش مریم رجوی برگزار می شد. به صورتی که در متن ترانه ها و سرودها تقدس گرایی نسبت به مریم قجر به اوج می رسید. شعرها و متن ترانه ها و سرود ها از لطافت ادبی برخوردار نبود، همه باید در ستایش و حمد مریم رجوی تلاش و کوشش کنند تا در نشست هایی به نام عملیات جاری مورد بازجویی قرار نگیرند. رجوی به صراحت می گفت اعضای شورا هم هویتشان را از مریم دارند و همه باید سپاسگزار مریم رجوی باشند. خلاصه ماه مهر بدترین ماه برای اعضای سازمان بود. آنقدر تنفر بالا گرفته بود که اعضای سازمان در نشست های عملیات جاری تناقضات خودشان را به عنوان فاکت مطرح می کردند. سازمان وقتی دید تناقضات افراد بالا گرفته نهایتاً در سالهای بعد مجبور شد مراسم 30 مهر را ساده تر برگزار کند.

و در شرایط کنونی می بینیم این رییس جمهور برگزیده به چه دریوزگی رسیده که برای حل مشکلات خودش به آمریکا متوسل شده و به عنوان دوست مقاومت تندروهای آمریکایی را در برنامه های خود دعوت می کند و از آنها استقبال گرمی به عمل می آورد. مانند پمپئو وزیر خارجه سابق آمریکا که وقتی به قرارگاه مجاهدین می رود برای او فرش قرمز پهن می کنند!

محمدرضا گلی

ادامه دارد…

نوشته ۳۰ مهر ۱۳۷۲ نماد فرقه گرایی رجوی در شورای ملی مقاومت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این به اصطلاح “شورای ملی مقاومت” تعدادی عضو هستند، اطلاعات قابل توجهی از گردانندگان آن در دست است ولی در این مطلب مختصر قصد نداریم به افراد شورا بپردازیم. بیشتر متمرکز هستیم روی نحوۀ کار و ادارۀ امور این شورا، در حقیقت باید گفت که این به اصطلاح شورا در باطن الگوی یک دیکتاتوری کامل و منسجم می باشد. چرا که تعدادی در یک جا جمع شده و تصمیماتی که یک نفر به بقیه دیکته میکند را به تصویب می رسانند!

تاریخچۀ این شورا را وقتی بررسی میکنیم متوجه می شویم که تاسیس و ساختار این شورا برمیگردد به زمان قبل از فرار مسعود رجوی از ایران یعنی سال 1360، ظاهرا هدف از تاسیس و ساخت این شورا این بود که مسعود رجوی بتواند مخالفین جمهوری اسلامی را دور خود گردآوری کرده و متحد نماید ولی با فرارش از ایران در سال 1360 این اتحاد قبل از آنکه شکل بگیرد خیلی سریع خراب شد و به زباله دان تاریخ پیوست. اما مسعود رجوی بعد از فرارش از ایران هم دلسرد نشد و مجددا دست به کار شد و در فرانسه که محل اقامت او بود مجددا شورای ملی مقاومت را سرپا و مخالفین را جمع کرد تا بلکه بتواند به اهداف پلید خودش دست یابد.

وقتی نیم نگاهی به تاریخچۀ این به اصطلاح شورا بیندازیم متوجه می شویم که تعدادی به این شورا آمدند، ولی بسرعت پشیمان شده و راه بازگشت را انتخاب نمودند.

نحوۀ در آمد اعضای شورا :
مسعود رجوی ماهیانه پول نسبتا خوبی به اعضای شورا می پردازد. اما اغلب کسانی که به این شورا پیوسته بودند از پیوستن خودشان منصرف شده و خارج شدند. علت خروج زود هنگام خیلی واضح است، در حقیقت با چشمان خودشان دیدند آنچه که در فضای مجازی و برخی رسانه ها و سایت ها تبلیغ شورای ملی مقاومت می شود با آنچه که واقعیت دارد مطلقا همخوانی ندارد. و تقریبا به همان روش تبلیغات دروغین مجاهدین، افراد را جذب می کنند. اغلب کسانیکه در مقطعی از زمان به این شورا می پیوندند متوجه اشتباه مرگبار خود شده و متوجه می شوند که عجب کلاه گشادی سرشان رفته است لذا بسرعت خروج میکنند تا به جبران خسارت های خود بپردازند، خانواده هایشان را نجات میدهند زیرا می بینند که بحث خودشان نیست و خانواده های این افراد ممکن است فریب خورده و وارد گرداب خطرناک فرقه شوند!

این افراد چه چیزی می بینند که ناگهان از تمام تصمیمات خود پشیمان شده و به عقب بر میگردند؟
اولین چیزی که متوجه می شوند اینکه از دمکراسی که مد نظر آنهاست و در تبلیغات مجاهدین دیده و شنیده می شد هیچ خبری نیست ، تصمیماتی که اتخاذ میگردد توسط کسانی تصویب می شوند که عضوی از سازمان مجاهدین خلق هستند و نه احزاب و یا گروه های دمکرات طلب و امثالهم .

مدل جدیدی از دمکراسی رجوی را بنگرید!

حقۀ تاریخی و بلوف بزرگی که مسعود رجوی در این شورای به اصطلاح مقاومت زد چه بود؟

در دهه هفتاد مسعود رجوی طی یک فرمان اجرایی اغلب مسئولین و فرماندهان ارشد سازمان مجاهدین خلق را به عضویت شورای ملی مقاومت در آورد ، علت آن بود که وقتی تصمیمی در جلسات شورا گرفته شده و به رای گذاشته می شود آن تصمیم باید با اکثریت آرا تصویب گردد، و نباید با چند رای مخالف به تعویق و یا به خطر بیفتد، نباید در تصویب آن تردیدی انجام شود، باید در تصمیم گیری قاطعیت نشان داده شود تا سایر اعضای شورا که از مجاهدین نیستند متوجه شده و بفهمند که آنان به جز رای مثبت گزینه دیگری ندارند. از سویی دیگر در فیلم هایی که از جلسات شورا گرفته می شود نشان داده شود که مصوبه ای با اکثریت آراء تصویب شد تا مانع سخنان مخالف شوند.

با این حساب سوالی که پیش می آید اینکه آن تعداد انگشت شماری که در این شورای به اصطلاح مقاومت رجوی مانده اند و اصطلاحا “غیر مجاهد” نامیده می شوند برای چه ادامه کار میدهند؟ آنانکه در دنیای ریاضیات عددی نیستند، آیا بهتر نیست بروند پی کارشان و اینقدر مورد مضحکه نباشند؟

پاسخ این است آنان که برای خودشان عزت و ارجی قائل بودند رفتند ولی اینهایی که مانده اند بیشتر بخاطر پولی است که ماهانه از سازمان مجاهدین خلق میگیرند چون میدانند جای دیگر چنین پولی به آنان داده نخواهد شد لذا از سر ناچاری در انتخاب بین بد و بدتر قرار گرفته اند. پس می بیند که در این به اصطلاح شورای ملی مقاومت ایران تصمیمات چگونه تصویب می شود تا کسی نتواند به آن انگی بزند.

بخشعلی علیزاده

نوشته تصمیمات یک نفره در شورای ملی مقاومت ! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این جمله را وقتی من به همراه سایر دوستانم شنیدیم خیلی خندیدیم به خاطر اینکه عضویت در شورا دقیقا به خاطر همین دو مورد بوده است.

چرا این حرف را می زنیم؟! بهتر است ابتدا از نام شروع کنیم. اگر عضو شورا نبودید کسی نامی از شما نمی برد و هیچ ارزشی برایتان قائل نبود. هر چند اکنون هم هیچ ارزشی ندارید! اما در مورد نان باید از گفته های رجوی برای اثبات حرفمان استفاده کنیم . رجوی در نشست های درونی عنوان می کرد اگر یک ماه پول اعضای شورا را نپردازیم آنان فیل شان یاد هندوستان می کند. اما در مورد پرداخت پول باید به این عضو شورایی گفت، نفراتی که از شورا خارج شدند سازمان با حقه بازی مقدار کمک های مالی که به آنان کرده بود را افشا کرد تا چهره شان را خراب کند. حال چگونه این عضو شورای بی خاصیت حرف از نداشتن نان در شورا می زند؟! باید منتظر ماند تا روزی جدا شوید آنوقت مقدار دریافتی شما هم افشا خواهد شد .

در ضمن برای اینکه اعضای شورا متوجه شوند هیچ ارزشی برای رجوی ها ندارند به گفته های خود رجوی استناد می کنیم . رجوی در نشست های درونی اشرف در عراق عنوان می کرد اعضای شورا فکر می کنند اگر ما به قدرت برسیم سهمی از قدرت را به آنان می دهیم! خیر این گونه نیست چون ما کشته دادیم و در مبارزه مقاومت کردیم حالا دو دستی قدرت را به آنان بدهیم؟! این گونه نخواهد بود اگر آنان را کنار خودمان داریم به خاطر مسائل سیاسی است و الا هیچ نیازی به آنها نداریم .

با گفته های رجوی می توان فهمید که اعضای شورا و حضورشان در کنار سازمان هیچ ارزشی نداشته و رجوی ها قصد سوء استفاده از آنان را دارند و بهتر است اعضای شورا دلشان را به ذره ای نام و نان خوش نکنند چون رجوی حتی به نزدیکترین افرادش از جمله علی زرکش و مهدی افتخاری هم رحم نکرد.

متاسفانه اعضای شورا به مفت خوری عادت کردند و دیگر حاضر نیستند به حرفهای نفرات جدا شده که افشاگر حرفهای رجوی در موردشان است، گوش کنند و هم چنان در منجلاب رجوی ها فرو رفته تا لقمه نانی عایدشان شود. بهتر است اعضای شورا زیاد دم از نام و نان نزنند که مسئله حقوق گرفتن شان را خود سازمان افشا نموده است و بهتر است با همان پز به اصطلاح مبارزه دلشان را خوش کنند و به حیات خوار و خفیف شان در غرب ادامه دهند.

هادی شبانی

نوشته حیات خوار و خفیف شورایی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گزارش دورهمی های سالهای گذشته شان را که مرور می کردم نکته جالبی توجهم را جلب کرد. تمام این دور همی ها و حرف های مطرح شده در آنها از الگوی واحدی تبعیت می کردند. ابتدا از تلاشهای مریم رجوی و پیروزی های خیالی او در طی سال تعریف و تمجید می شود و بعد به مسئله سرنگونی پرداخته می شود و اینکه حکومت در حال سرنگونی است و هم چنین به نقش کانونهای به اصطلاح شورشی اشاره می کنند.

اعضای این شورا اساسا همه باید در خدمت اهداف رجوی باشند، کسی جرات ندارد چیزی خارج از چارچوب رهبری سازمان بگوید در غیر این صورت مورد شدید ترین حمله از جانب سازمان مجاهدین خلق قرار می گیرد و در نهایت مارک همکاری با حکومت ایران می خورد. به این ترتیب فرد را از دور خارج می کنند. نمونه آن دکتر کریم قصیم ، آقا و خانم متین دفتری ، قاسملو ، بنی صدر و محمد رضا روحانی و …

اما در این میان اعضایی هم هستند که به خاطر پول شرافت نداشته شان را به فروش گذاشتند و هم اکنون در خدمت سرکرده فرقه رجوی قرار دارند .

حرفهای اعضای شورایی ثابت است. سالهای سال است که به زعم آنها سرنگونی نزدیک است و حکومت ایران در سراشیبی سقوط قرار گرفته! سالهای سال است که گردهمایی های سالانه سازمان را دستاوردی بزرگ قلمداد می کنند که حکومت ایران را به سرنگونی نزدیک تر می کند. سالهاست که از پیروزی مقاومت سخن ها می رانند اما کسی در آن میان نیست که بپرسد این دستاوردها نتیجه اش چه بوده است؟ شاید تنها دستاوردش برای مریم و مسعود رجوی بوده است که نیمچه حکومت دیکتاتورمآبانه ای را بر اعضای نگونبخت مجاهدین خلق اداره کنند و دست کم به این طریق طعم شیرین سلطنتی که سالهاست آرزویش را دارد مزه مزه کنند.

رجوی از سال 60 بعد از اعلام تاسیس شورا همیشه بر طبل سرنگونی کوبید و حالا بعد از 43 سال باز شاهد هستیم هم چنان سوزن شان روی سرنگونی گیر کرده است ولی نمی گویند که با وجود گذشت چهار دهه چرا کوچکترین موفقیتی در این زمینه حاصل نشده است و نمی گویند چگونه به این بهانه عمر و جوانی هزاران نفر را به تباهی و سیاهی کشانده اند.

اعضای شورا چند بار به عراق آمدند و در حضور رجوی جلسه برگزار کردند ولی همین افراد به محض پایان جلسه حتی حاضر نبودند چند ساعت بیشتر در عراق بمانند چون می ترسیدند که گزندی به آنان برسد. در کشورهای غربی و در کنار امپریالسیم زندگی کردن و دم زدن از سرنگونی و مبارزه بیشتر به تف سر بالا شباهت دارد و اگر به خروجی این دورهمی ها دقت کنیم در خواهیم یافت که هیچ خروجی نداشته و بیشتر یک اطلاعیه و گذاشتن یک مشت کلمات کنار هم دیگر می باشد.

مریم رجوی خودش هم بهتر از هر کسی می داند که جمع شدن اعضای شورا هیچ مصرفی نداشته و هیچ منفعتی برای پیشبرد مبارزه اش ندارد و بیشتر به دورهمی دوستانه شباهت دارد و بیشتر یک اسم است .

برای اعضای شورا متاسفم که اینگونه نان خود را با آغشته کردن به خون مردم ایران می خورند اما اینان روزی مانند رجوی ها باید پاسخگوی اعمال شان باشند.

هادی شبانی

نوشته دورهمی پیر و پاتالهای شورا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او در پاسخ به سوال مسعود کلانی مجری برنامه مبنی بر راز و رمز ماندگاری شورای ملی مقاومت با توسل به چرندیات پر طمطراق و دهن پرکن گفت: “رمز ماندگاری این شورا اصل دمکراسی بوده که از اول از اصول شناخته شده شورا بوده است و همه بدان التزام داشته اند”!

حالا سوال این است که کدام اصل دمکراسی و کدام ماندگاری و کدام شورای بی مسما و مسئول به غیبت رفته؟! که فقط اسمی از آن باقی مانده است. افرادی که تماما مزدبگیر و جیره خوار فرقه تروریستی رجوی هستند و به این طریق به حیات خفیف و خائنانه خود ادامه داده و ارتزاق میکنند.

همان به اصطلاح شورایی که بعد از فرار مسعود رجوی به اتفاق بنی صدر در فرانسه شکل گرفت و به دروغ گفته شد در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ توسط مسعود رجوی و همراهی ابوالحسن بنی‌صدر در تهران تأسیس شده است. همان شورایی که تقریباً تمام اعضای اولیه اش که نام خواهم برد به خاطر عدم پایبندی به اصل دمکراسی و جاه طلبی و تمامیت خواهی و خصلت دیکتاتور مآبانه مسعود رجوی و یکه تازی وی در به دست گرفتن شورا و اعمال رای مستبدانه خود، از شورا کناره گرفتند.

سازمان‌های ریزشی عبارتند از: جبهه دموکراتیک انقلابی زحمتکشان سال ۱۳۶۲، حزب دموکرات کردستان ایران سال ۱۳۶۴، شورای متحد چپ سال ۱۳۶۴، حزب کار ایران (توفان) سال ۱۳۶۴، جبهه دموکراتیک ملی ایران، جنبش دمکراتیک-انقلابی زحمتکشان گیلان و مازندران و اتحادیه کمونیست‌های ایران – سربداران و….

و افراد ریزشی عبارتند از: ابوالحسن بنی صدر، حسن ماسالی، بهمن نیرومند، ناصر پاکدامن، احمد سلامتیان، مهدی خانبابا تهرانی، احمد صدرحاج سید جوادی، محمدرضا روحانی، کریم قصیم، هدایت‌الله متین دفتری و همسرش و شماری دیگر که دیکتاتوری رجوی را تاب نیاوردند و صف خود را از فرقه تروریستی و همگام و همکار با دولت وقت صدام جدا کردند.

فرقه رجوی متعاقبا با سرپوش گذاشتن بر شکستهایش در اتحاد عمل با دیگران، در گسترش شورا یک لیست بلند بالای 470 نفره از اعضا و کادرهایش خاصه زنان شورای رهبری به عنوان اعضای جدید شورا معرفی کرد تا نابخردانه کمیت اعضای شورا را بالا ببرد که اساسا کاربردی نبود و در هیچکدام از جلسات شورا حضور نداشتند بلکه به عنوان سیاهی لشکر عمل میکردند و میکنند.
حال خانم سلیمیان خوب است پاسخ بدهد که شورای بادکنکی شما ترکیده و مضمحل شده است یا پایدار مانده است!؟

فرقه مجاهدین خلق در فاز بعدی با کثرت اعضایش از کادرها و زنان شورای رهبری نگون بختش، دجال گونه مدعی شد که شورای به اصطلاح ملی مقاومت ایران ائتلافی است سیاسی و متشکل از چند سازمان، حزب سیاسی و ۵۳۰ شخصیت سیاسی، علمی، فرهنگی، اجتماعی و ورزشی و همچنین اقلیت‌های قومی و مذهبی مانند کردها، بلوچ‌ها، ارامنه، کلیمیان، زرتشتیان و…که زنان بیش از ۵۰ درصد اعضای این شورا را تشکیل می‌دهند.

الحق والانصاف رو که نیست سنگ پای قزوین است…
باشد تا درآینده ای نه چندان دور فرقه تبهکار و تروریستی رجوی با تمام اعوان و انصارش که مقابل ملت ایران در آدم ربایی و کشتار و وطن فروشی صف آرایی کردند، در پیشگاه عدالت محاکمه و به سزای اعمال ضد انسانی و ایرانی خود برسند.

وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۚ إِنَّ الْبَاطِلَ کَانَ زَهُوقًا

علی پوراحمد

نوشته کدام دموکراسی و کدام شورای بی مسما؟! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

رجوی با پیشنهاد بنی صدر شورایی بنام شورای ملی مقاومت را تشکیل داد که رئیس جمهور مخلوع کشور یعنی، بنی صدر را بعنوان رئیس جمهور مقاومت (دولت درتبعید) و خودش را بعنوان نخست وزیر اعلام نمود . در پی این اعلام تعدادی از گروهها و جریانها و شخصیت ها و برخی که خود را نماینده های ادیان و ملیت ها معرفی کردند به این شورا پیوستند. چنانکه طبق بیانیه همین شورا بعد از مدت کوتاهی دبیرخانه این شورا تعداد اعضا را 530 عضو شامل نمایندگان اقلیت های قومی و مذهبی مانند کردها، بلوچ ها، ارامنه، زرتشتیان و کلیمیان، اعلام نمود.

در تصمیم گیری های شورا همچنین تصویب گردید که صرف نظر از وزن و موقعیت اعضای شورا ، کلیه اعضاء دارای یک رای بوده و همه تصمیم گیری ها بر مبنای اکثریت آرا اتخاذ میشود . در اولین انحراف رجوی و بیعت خیانت بارش با طارق عزیز نخست وزیر وقت عراق، برای آمدن به عراق و تبدیل شدن به پیاده نظام ارتش صدام و غرق شدن در خیانت و همدستی با دشمن ایران ، ابتدا بنی صدر و بدنبال ان تعداد زیادی از جمله حزب دمکرات کردستان ایران ، جبهه دمکراتیک انقلابی زحمتکشان ، شورای متحد چپ ، حزب کار ایران (توفان)، جبهه دمکراتیک ملی ایران ، جنبش دمکراتیک انقلابی زحمتکشان گیلان و مازندران ، اتحادیه کمونیست های ایران (سربداران) و سازمان چریک های فدایی ایران به ترتیب و با بهانه ها و ایرادات مختلف از این شورا جدا شدند . و تاکنون طبق آنچه که توسط دبیرخانه این شورا اعلام شده حسن ماسالی، بهمن نیرومند، منصور فرهنگ، پرویز دستمالچی، ناصر پاکدامن، احمد سلامتیان، علی اصغر حاج سید جوادی ، مهدی خان بابا تهرانی ، محمدرضا روحانی ، کریم قصیم ، محمدرضا روحانی و مسعود بنی صدر از این شورا خارج شده اند.

ذکر این اسامی با پیشوند و پسوند های مختلف نه بمنظور تایید خط مشی آنها و نه اعلام موضع خاصی علیه آنها میباشد زیرا همچنانکه در ابتدا اعلام شد در این مطلب قصد موضعگیری رسمی و اعلام موضع در مقابل اعضای شورا را نداریم.

اما یادآوری نکاتی در خصوص شخص رجوی ، پایبندی او به همان دموکراسی که توسط خودش اعلام شد و اینکه این شخص که خود را رهبر اعلام نموده آیا نظر و دیدگاه دیگران را تحمل میکند و یا هرگز بجز شخص خودش هیچ کس دیگر را بر نمی تابد و بخشی از خصوصیات او در این مطلب مد نظر نگارنده میباشد. در مرور روند انقلاب مردم ایران و حوادث بعد از آن، موضعگیری های رجوی در سخنرانی های تهران، درگیری های مسلحانه موسوم به 30 خرداد سال 60 و اعلام جنگ مسلحانه و….

گاهی شنیده میشود برخی از منتقدین و یا نظریه پردازان و سیاسیون مطرح میکنند که : اگر بعد از انقلاب نظام حاکم، مسئولیت ، پست و جایگاهی به رجوی میداد مثلا وزارتخانه یا پست کلیدی در دولت و برخی کادر های سازمان را بکار میگرفت ، میتوانست این بحران را مهار نماید و از توان و انرژی این نیروها استفاده می کرد و در حال حاضر اینها در جبهه دشمن نبودند .

در پاسخ به این تفکر باید گفت: چه خوب اگر میشد !!!. ولی آیا چنین امکانی از جانب رجوی و سازمانش وجود داشت و آیا تن به چنین کاری میدادند و آیا قطعا دغدغه ایران و انقلاب را داشتند ؟

در ادامه با مروری بر عملکرد شخص رجوی در اتخاذ مسیر مبارزه، انتخاب مکان و سرزمین مبارزه، انتخاب ابزار و وسیله مبارزه ، انتخاب متحدین و یاران برای مبارزه و رفتار و صداقتش با همان دوستان متحد خودش میتوان دریافت که آیا رجوی بعد از انقلاب در مسیر یاری رساندن به انقلاب و اهداف مردم، حاضر بود فداکاری و ایثار نماید یا صرفا به دنبال سهم خواهی و تقسیم و تصاحب قدرت بود .
صرف اینکه در تحلیل و بررسی های بسیار موشکافانه و ریز و دقیق، سازمان سابق مجاهدین، “فرقه رجوی” نامگذاری شده به نظر کفایت میکند که شخص رجوی ، رهبر این فرقه دارای کیش شخصیت و برای خود حوزه و حریم “رهبر بلامنازع ” ایجاد نموده و به هیچ چیز کمتر از اینکه در هر کجا خودش رهبر باشد و هژمونی هیچ کس دیگر را نمی پذیرد و با قطع و یقین اگر بعد از انقلاب بالاترین پست و مقام دولتی را در اختیار وی قرار میدادند هرگز حرص و ولع قدرت طلبی وی مجاب نمیشد و به چیزی کمتر از رهبر انقلاب رضایت نداشت.

همچنانکه در ارتباط با بنی صدر که رئیس جمهور شورای خود ساخته ملی مقاومت بود و در ارتباط با حزب دمکرات کردستان که چند برابر سازمان مجاهدین نیرو و توان جنگی داشت و سایر اعضای شورای به اصطلاح ملی مقاومت این اعمال برتری و قدرت طلبی را نشان داد و علیرغم مخالفت های زیاد و شدید برخی از اعضای همان شورا با ملاقات رجوی با طارق عزیز و رفتن به عراق ، اما رجوی در اینجا دمکراسی را در اولین قدم قربانی مطامع خویش نمود و با تو دهنی بزرگ به همه مخالفین این طرح، تصمیم گرفت تا تمام ارکان سازمانش را غرق در خیانت نماید و با صدام اصلی ترین دشمن مردم ایران بیعت نماید. رفتار رجوی با اعضای شورای به اصطلاح ملی مقاومت در هنگام پیوستن و بزرگ نمایی های چند ده برابر از شخصیت و جایگاه سیاسی آنها و مقایسه آن با هنگامی که در شورا هستند و صاحب رای میشوند، چگونگی سوء استفاده سیاسی از نام و القاب و پیشوند و پسوند آنها و نحوه تحقیر کردن و خوار و ضعیف شمردن آنها در جلسات داخل تشکیلات مجاهدین خود گواه دیگری از این ادعا میباشد .

در ادامه به نمونه های مصداقی آن اشاره خواهیم کرد :
– در هنگام پیوستن حزب دمکرات، رجوی در یکی از صحبت هایش در جمع نیروهای تشکیلاتی خود از آمار نیروهای پیشمرگه مناطق تحت کنترل دمکرات ، رشادت و دلاوری های آنان و احترامات قاسملو به خودش چه سخن سرایی هایی که نکرد و به مصداق آنکه من آنم که رستم بود پهلوان در وصف قاسملو و حزبش چقدر داد سخن سر داد و نهایتا گفت او با این ید و بیضا چقدر به من احترام گذاشت . اما در یک چشم به هم زدن او را خائن توصیف کرد و گفت بعلت اینکه قاسملو قصد مذاکره با نظام جمهوری اسلامی داشته است او را اخراج کردیم. عجبا مذاکره با صدام ، آمریکا و اسرائیل علیه مردم ایران اشکال ندارد و بعنوان دستاورد و پیشرفت های مبارزه محسوب میشود اما قاسملو که درست یا غلط ، خوب یا بد قصد مذاکره با نظام و حکومت منتخب مردم ایران را داشته است تکفیر میشود!

– کریم قصیم هنگام پیوستن ، دکتر قصیم اندیشمند و متفکر ایرانی، نماینده حزب سبزها در آلمان و دارای چهره جهانی و تاثیر گذار!! اما هنگام جدایی، قصیم بریده مزدور ، گدا گشنه ای که سالها ما خرج و هزینه زندگی او را تامین میکردیم .

– محمدرضا روحانی و هدایت الله متین دفتری : رهبران حزب دمکراتیک ملی ایران ، از نوادگان و وابستگان دکتر مصدق فقید و دارای محبوبیت گسترده در بین کانون نویسندگان و اندیشمندان دمکراتیک و… هنگام جدایی اما با بدترین و رکیک ترین الفاظ و ادبیات لمپنی و بریده و … از بس پول مشروبش رو دادیم بیرونش کردیم و …..

– هنگام جذب برخی خوانندگان و نوازندگان مانند محمد شمس، شاهپور باستانسیر، مرضیه ، الهه ، مرجان ، عارف ، ویگن ، عماد رام و….. با راه انداختن جنجال تبلیغاتی وانمود میکرد که دیگر در مسیر سرنگونی به اهداف خود رسیده است و در دوره ای اجرای کنسرت از اوجب واجبات مبارزه بشمار میرفت و قصد داشت با ویلن و گیتار و کمانچه نظام را سرنگون کند ، غافل از اینکه خودش میدانست نیروها همه از حبس های طولانی و فشار های تشکیلاتی خسته شده اند و میخواهد با ساز و اواز انها را مقداری شارژ نماید همچنانکه خود مریم هم در کنسرت ها غش و ریسه میرفت .

اما وقتی این باد ها فروکش کرد و برخی از این خوانندگان و نوازندگان از شورا جدا شدند بلافاصله بنا بر ذات خراب و قدر نشناسی رجوی همه جداشدگان را بریده و خودفروخته خطاب نمود .

طاهر زاده که نوازنده تار بود ظاهرا ابتدا عضو تشکیلاتی سازمان بود اما بخاطر اینکه در پایان اجرای کنسرت در پادگان اشرف به مرضیه دست داد بلافاصله او را لغو عضویت نموده و تنها اجازه دادند بعنوان عضو شورا باقی بماند .

و نهایتا با اعمال هژمونی بر تمام اعضای شورا از قانون هر عضو شورا دارای یک رای میباشد بطور حرفه ای انصراف داد و تعداد بسیار زیادی از اعضا و کادرهای بالای سازمان را بعناوین مختلف ، فرمانده فلان قسمت در ارتش آزادیبخش ، مسئول کمیسیون فلان و فلان و ….. به عضویت شورا در آورد تا بدینوسیله تعداد آرای خود را بالا ببرد و در تمام تصمیمات رای و نظر خود را بطور قطعی اعمال نماید و سایر اعضای باقیمانده شورا فقط نقش سیاهی لشکر دارند .

تا قبل از اخراج به آلبانی هر ساله حداقل یک بار نشست سالانه شورا برگزار میشد و با کلی آب و تاب فیلم جلسات نمایش داده میشد و تبلیغات گسترده ای حول نشست سالانه و جمعبندی شورا و چشم انداز سرنگونی قریب الوقوع نظام با تعیین تاریخ اعلام میشد و با نمایش مضحک جلسات شورا و سخنرانی ها همواره ، منوچهر هزارخانی ، مهدی سامع و پرویز خزایی و چند عضو دیگر را در مجیز گویی مریم رجوی چند ده بار پخش مینمود و گزارشات شورا در سالی که گذشت و اهداف و مراحل سرنگونی در سال آینده را به تصویر میکشیدند .

اگر چه در جلسات درونی خود مجاهدین بصراحت از صوری بودن جلسات و اشکم چرانی همین اعضای شورا و مقدار جیره و مواجب و هزینه های سازمان برای همین اعضای شورا با حالت های تمسخر گزارش میدادند اما در تبلیغهای بیرونی از هیچ بلوف و بزرگنمایی فروگذار نمیکردند .

حال از بخت برگشته و سیاه رجوی مدتی ست که خودش غایب از نظر و مریم ممنوع الورود به فرانسه است و هر سال یک بار با لابیگری های زیاد و پا در میانی سیاست مداران کهنه و پوسیده آمریکایی موفق به دریافت ویزای یکبار مصرف و شرطی از فرانسه میشود که نشان بدهند که نمرده اند . لکن دیگر نه از تاک نشان است و نه از تاک نشان. و رجوی عطای شورا را به لقایش بخشید.

نوشته مسعود رجوی و شورای شله قلم کار بی مقاومت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

واقعیت این است، یک ماشین سواری بر اساس فرمول و کیفیت ساخت اگر بخواهد صاحبش را خوب سواری بدهد حدوداً هفت سال طول می کشد ولی اگر صاحب خودرو به هر دلیلی بخواهد ماشین خود را تعمیر و آچارکشی بکند و به رخ دیگران بکشد و بگوید که من هنوز ماشین اگرچه کهنه اما قابل استفاده دارم؛ عقل طماع اگر ماشین را رد نکند بلکه همچنان استفاده بکند، باید محاسبه کند که خوروی تاریخ مصرف گذشته زیانش از سودش بیشتر است چون هر آن ممکن است به خرج بیافتد و پدر صاحب ماشین را در بیاورد.
حالا این حکایت امروز مجاهدین خلق در باب نمایش از اعضای پیر و پاتالی است که در ظاهر از آنان تعریف و تمجید و به به و چه چه می کنند و در غیاب آنان را مورد تمسخر قرار می دهند که کم کار می کنند و زیاد می خورند. دخل شان از خرج شان بیشتر است. کارایی این جماعت در اصل مهار و انگیزانندن اعضای مجاهد و محصور در تشکیلات، است. لازم به ذکر است که در سازمان مجاهدین اگر اعضای درون تشکیلات عمر متوسط 60 سال دارند اعضای شورا بیشتر از 80 سال عمر می کنند.

شورای ملی مقاومت، در اصل سال 1360 که مسعود رجوی از ایران فرار کرد و خود را به فرانسه رساند، جهت کمک به مبارزات داخل ایران و فریب اربابان تشکیل شد که در ابتدا جمعی از اعضاء و گروه ها از نحله های مختلف فکری و سیاسی و مذهبی و ملی و کمونیست تا مجاهد خلق بودند. این جماعت که در ابتدا سن متوسط 40 سال داشتند، پس از دو سال از گذشت تأسیس شورا و پس از شنیدن ملاقات مسئول شورا مسعود رجوی، با وزیر خارجه عراق طارق عزیز و عزم مجاهدین به رفتن به عراق و کمک به ارتش صدام حسین علیه قوای نظامی ایران، عطای شورا را به لقایش بخشیده و در ابتدا ابوالحسن بنی صدر، حسن ماسالی، مهدی خانبابا تهرانی و تنی چند عزم خروج از شورا کردند.

در هنگام خروج، یکی از اعضای شورا به نام مهدی خانبابا تهرانی که لهجه صریحی داشت، رو کرد به منوچهر هزارخانی و گفت، می دانی که این امامزاده کور می کند ولی شفا نمی دهد. هزارخانی که آن زمان دوست نزدیک مسئول شورا و همچنین منتقد نیز محسوب می شد، با همان صراحت مهدی، پاسخ داد، من نیز اعتقاد به این امامزاده ندارم اما خودت بهتر می دانی که سنی از من گذشته و یک بچه معلول دارم، اگر کسی به من تضمین بدهد که بیرون از شورا بتوانم مشکل مخارج و زندگی ام را حل و فصل بکنم یک ساعت این جا باقی نمی مانم.

پس از این که اصلی ترین اعضای شورا و رییس جمهور که ابوالحسن بنی صدر بود طی دهه 1360 یکی یکی و دست از پا درازتر از شورای تحت هژمونی مسعود رجوی، خارج و زبان به انتقاد گشودند همچنین مابقی اعضای شورا نیز طی دهه های 1370 و 1380 و این اواخر دهه 1390 سه تن دیگر از اعضای شورا خروج خود را اعلام کردند و آن چه که جای این اعضاء را گرفت، اعضاء و هواداران مجاهدین خلق بودند که به نام پوششی شورای ملی مقاومت اما دربست در اختیار منویات رهبران مجاهدین، خدمت کردند و همان طور که گفتیم یکی از مأموریت ها و مسئولیت هایشان فریب و مهار و مجاب کردن اعضای مجاهدین در ید اوامر رهبران مجاهدین و خون دادن و خون ریختن، بود و پول ماهیانه ای که دریافت می کردند هرگز و هیچ کدام از جداشده و جدانشده، اذعان و اعتراف نکردند که منبع این پول ها از کجا بوده و بابت چه خدماتی به آنان پرداخت می شده است.

می دانیم که مبارز جنگ نظامی یا سیاسی، در جبهه یا پشت جبهه، می بایست دارای حداقل های لیاقت های فیزیکی و فکری باشد. آن چه از شورای دست ساز مسعود رجوی هم اکنون باقی مانده است، مجموعه پیر و پاتال های مجاهدین و نیمه مجاهدینی است که در مجموع توان جنگیدن در مقابل یک سرباز را ندارند و تنها به مثابه دکور و نمایش از آنان استفاده می شود که کمتر جهت فریب اربابان و بیشتر جهت فریب اعضای باقیمانده در تشکیلات، کارایی دارند.

در همین رابطه، کتاب ارزشمند “فراز و فرود شورای ملی مقاومت“ را که در سال 1381 توسط تعدادی از اعضای جداشده از مجاهدین خلق و به بهانه خروج هدایت الله متین دفتری از شورا، با تنی چند از شخصیت های صاحب نظر و اعضای جداشده از شورا و مجاهدین خلق، تهیه و تنظیم گردید را جهت اطلاع مجدد در معرض قضاوت عموم قرار می دهیم.

نوشته ظهور و سقوط سالمندان شورای ملی مقاومت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما اتفاق جدیدی که در چند سال اخیر در حال وقوع است، اعلام برائت این مرتبطین و هواداران از رجوی و مجاهدین است که معمولاً بعد از مرگ این افراد و از سوی خانواده و وارثانش رخ می‌دهد که خودش بیانگر جدایی و برائت خاموش این افراد از مجاهدین در زمان زنده ‌بودن بوده است؛ هرچند که هیچ ‌گاه جرأت و توان اعلام رسمی‌اش را نداشته‌اند.

نمونه‌هایی مثل فرزندان مرضیه که حاضر نبودند اعضای سازمان را حتی در مراسم خاک ‌سپاری تحمل کنند یا همسر و فرزندان سرهنگ بهزاد معزی خلبان هواپیمای فرار رجوی و بنی‌صدر از ایران‌ که از سوی رجوی به‌عنوان عضو شورای ملی مقاومت هم معرفی‌شده بود، اما به قول یکی از دخترانش سال‌ها در حصر و محدودیت‌های سازمان در پاریس گرفتارشده بود؛ محدودیت‌هایی که حتی اجازه تماس با فرزندانش را به او نمی‌داد!

واقعاً رجوی با هوادارانش چه کرد که این پایان مشترک همه آن‌ها شده و در یک دهه گذشته باعث جدایی و اعلام برائت برجسته ‌ترین مرتبطین و طرفداران و حتی اعضای شورای ملی مقاومت از قبیل محمدرضا روحانی و کریم قصیم هم شده است.

دلایل متعددی برای این سرنوشت مشترک میان هواداران و مرتبطین مشهور رجوی می‌توان یافت، اما اگر بخواهیم به دو دلیل عمده در ارتباط با این مسئله اشاره‌ کنیم باید به دو مؤلفه زیر بپردازیم:

استفاده ابزاری
در طول سال‌های گذشته رابطه هواداران و مرتبطین با فرقه رجوی صرفاً یک رابطه یک‌ سویه بوده است که منافع و استفاده آن صرفاً برای رجوی لحاظ شده است. رجوی در ارتباط با معدود مرتبطین نسبتاً سرشناس خود فقط مانند جاده‌ای یک ‌طرفه خدمات گرفته و افراد را به هر سمت و سویی که خواسته برده است. از حمایت از ننگین‌ترین جنایت‌های رجوی تا پشت کردن به همه اعتقادات و باورهای عرفی و سیاسی و مذهبی، ازجمله اقداماتی است که رجوی از مرتبطین و هوادارانش خواسته است.

به عبارت ساده ‌تر رجوی آدم می‌کشته و از مرتبطین فرقه ‌اش خواسته که حمایتش کنند؛ رجوی جاسوسی و وطن‌ فروشی کرده و از مرتبطینش خواسته تا توجیهش کنند؛ رجوی سر اعضایش را زیرآب کرده و از همین مرتبطین خواسته تا سکوت کنند و … .
این رویه در مورد برخی از مرتبطین و هواداران سازمان ۴۰ سال به طول انجامیده است، اما هیچ ما به ازایی از سوی سازمان برای آن‌ها ایجاد نکرده است. درواقع همه وعده‌های رجوی برای جبران این خدمت‌ها به بعد از براندازی موکول شده است! یعنی رجوی درازای هر خدمتی فقط گفته که بعد از براندازی نظام مثلاً فلان جایگاه را اعطا خواهد کرد! این آرزو که هیچ‌ گاه رجوی بدان نزدیک هم نشد، به قیمت معامله ‌ای دوسر باخت برای مرتبطین و هوادارانی بود که همه‌ی آبرو و توان خود را خرج مسعود رجوی و جنایت‌هایش کردند.

آلودگی رجوی
اما آلودگی رجوی که حاصل سابقه بی‌نظیر او در جنایت و خیانت علیه ملت ایران است، حکایت آشنایی است که باعث حفظ فاصله گروه‌های مختلف اپوزسیون از این فرقه شده است. درواقع رجوی بدنام ‌ترین ضد انقلاب ایران بوده که هر رابطه و مراوده‌ای با او به سرایت این بدنامی و آلودگی می‌انجامد. مرتبطین و هواداران شاخص رجوی عموماً براثر انتخاب اشتباه و خطا در محاسبه در مورد عاقبت این فرقه به آن نزدیک شدند که درنهایت به راهی بی ‌بازگشت منتهی می‌شد.

مرتبطین و هواداران رجوی یا باید تا پایان عمر زیر پرچم پاره‌ی وی و فرقه‌ اش می‌ماندند یا اینکه با اعلام برائت و اعتراف به‌ اشتباه در همکاری و تائید این فرقه از آن جدا می‌شدند. اما راه دوم چندان هم در اختیار این افراد نبود، در موارد متعدد مانند سرهنگ بهزاد معزی به نقل از فرزندانش گفته‌ شده که سال‌های پایانی عمر معزی به زندگی اجباری و حصر گونه در فرقه رجوی تبدیل‌ شده بود.
درواقع رجوی خودش که خوب می‌دانست هرگونه جدایی این مرتبطین و هواداران شاخص با افشاگری و تبری از سازمان همراه خواهد بود، فشارهای روحی، روانی و محدودیت‌های فیزیکی را برای حفظ این افراد بکار بست.

درمجموع باید گفت که شورای ملی مقاومت و اعضای نسبتاً شاخص آن‌که قرار بود به وزنه‌هایی برای افزایش اعتبار سازمان و رجوی مبدل شوند، هرکدام طی پروسه‌ ای کوتاه یا بلند به زاویه و تناقض با رجوی و فرقه ‌اش رسیدند و عموم آن‌ها درحالی ‌که تا پایان عمر مجالی برای جدایی و برائت نیافتند، در سرنوشتی مشترک با نفرت از مجاهدین به گورستان تاریخ پیوستند.

نوشته سرنوشت مشترک اعضا و مرتبطین شاخص مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او دراین پیام گفته است :
” تبریک و تهنیت به خاطر ۴۰ ساله شدن شورا با شور و شوق میهنی به خاطر نعمت ایستادگی و بر سر موضع ماندن در برابر استبداد و استعمار و وابستگی و در برابر بیداد شیخ و شاه. با کهکشان شهیدان و کهکشان شورشگران شعله‌ور و شیدای آزادی،تمام شیرزنان و رادمردانی که در مؤسسان پنجم ارتش آزادیبخش ملی ایران ثبت‌نام کردند و حاضر گفتند. تاریخ این را به خاطر می‌سپارد… ”

اعضای مهم این شورا از سر انحصار طلبی وفساد عقیده ای که مسعود از خود بروز داد ، صفوف شورا را ترک کرده و آنچه که برجای ماند، وابستگان و چاپلوسان رجوی بود که با این وضع لازم نبود که بار دیگر نام شورا براین تشکل سریعا دچار فرو پاشی شده اطلاق شود و درستتر آن است که آنرا همان سازمان مجاهدین خلق استحاله یافته ، فرقه یا باند رجوی نامید.

مجلس موسسان ارتش اسارت بخش هم ، ملعبه ای بوده که از سالها پیش وجود داشته ومنبع هیچ اثر مثبتی نبود وآب وجارو کردن پنجمین باره ی آن ، حلال مشکلات لاعلاجی نیست که فرقه ی رجوی مبتلای آنست.

دوباره :
” شکر و سپاس با سرسائیدن بر آستان خدا و خلق به خاطر بزرگترین و طولانی‌ترین مقاومت سازمانیافته تاریخ ایران با آن‌ همه اعدام و قتل‌عام و آن‌همه موشک و بمباران و آن‌همه سختی و حرمان. با همسنگران و همرزمان و یارانی جدایی‌ناپذیر که مظهر وفا به عهد و پیمان و تجسم ایران آزاد فردایند. زیباترین وطن از یکایک آنان به خود می‌بالد چرا که در تیره و تارترین ظلمات، بر تارک‌اش می‌درخشند.”

راهی که شما رفته اید و میروید ، راه کسانی نیست که سر برآستین خدا وخلق مینهند.
خداوند به این نوع انسان ها هرگز توصیه نکرده که باسوء استفاده ازنام او ، به قتل و کشتار هموطنان وشهروندان کشور همسایه مبادرت ورزیده ودرخدمت تمام و کمال فردی باشد که به ایران حمله ی نظامی همه جانبه ای انجام داده وخلق هم که با ابراز نفرت مداوم از باند رجوی ، موضع شفافی دارد.

با این وجود رجوی و پیروان داوطلب یا اسیر او بر تارک چیزی قرار ندارند الا در تارک بردگی و مردگان فسیل شده!

مجددا :
” فکر می‌کنم در این ۴۰ سال بر همگان روشن و ثابت شده است که این مقاومت و اعضاء و اجزاء و یاران پایدارش برای خود چیزی نمی‌خواهد. جز برای آزادی و عدالت و جز برای تساوی و تمامیت ارضی ایران زمین برنخاسته‌ است.”

با اعضاء و اجزایش کاری ندارم که ممکن است براثر سادگی گرفتار وعده و وعیدهای تو شده اند.
اما خودت همه چیز ایران را برای خودت میخواستی وزمانی که تحقق اینهمه توقع مالیخولیایی درداخل کشور میسر نشد ، رو به سوء استفاده ازپیروان خودآورده وتنها دریک نوبت، حدود 600 زن جوان را تصاحب کردی. قصرهای با شکوهی با پول مردم عراق برای خودت برپا کردی واعضاء را مجبور به اقامت درآسایشگاه ها نمودی.

آری تو در سطح امکانات خود یک زندگی شاهانه با حرمسرای عریض و طویل با 600 کنیز و هزاران برده را دراختیار گرفتی وآنوقت ادعا میکنی که چیزی برای خود نمیخواستی ونمیخواهی؟

کارهای شنیع تو چه ارتباطی با عدالت وآزادی دارد ودرزمانی که کار و بار تشکیلاتت شده دعوت از تجاوزکاران که ایران را به هر طریق ممکن ، تحویل تو بدهد.

این تحویل زمانی میتواند انجام شود که تمامیت ارضی ایران ازبین رفته وگوشه ای ازاین سرزمین تکه پاره و ویران شده ، بتو بخشیده شود که با وجود اینهمه احمد چلبی های ایرانی که از نظر تحلیل ارباب، تو درته صف این خائنین قرار گرفته ای ، خوف ؟! آنرا دارم که دستت بجایی بند نشود!

بازهم :
” این مقاومت با هیچکس شروع‌کننده خصومت و حتی کمترین هتک حرمت نبوده و نیست. تکرار می‌کنیم که طبق طرح جبهه همبستگی ملی برای سرنگونی استبداد مذهبی، مصوب شورای ملی مقاومت، هر نیروی جمهوریخواه و ملتزم به نفی کامل نظام ولایت فقیه که خواهان استقرار یک نظام سیاسی دمکراتیک و مستقل و مبتنی بر جدایی دین از دولت است، با ماست و ما با او هستیم.”

دروغ بزرگی را مطرح کرده ای مسعود جان!
اتفاقا تو به چیزی جز خودت فکر نمیکنی وپیرامونی هایت هم کلا دراختیار محض توست!
هیچ جریانی نبوده که مورد تعرض باند رجوی قرار نگرفته باشد واین تعرض بگونه ایست که با شدت تمام شامل افرادی شده که تا پای جان درخدمت شما بودند وزمانی که طاقت شان از استبداد رای شما تمام شده و دست به اعتراضی خفیف زدند ، با تمام نیرو مورد هجمه و نفرین قرار گرفتند.

شما دین را همواره در خدمت سیاست های ضد ملی و ضد مردمی خود قرار داده اید و بنابراین اعتقادی به این جدایی ندارید وبطور سر راست دروغ میگویید و عوامفریبی مینماید.

همچنین :
“با درود بی پایان به مصدق کبیر و یاران پایدار شورا و مقاومت و رئیس جمهور برگزیده برای دوران انتقال حاکمیت به ملت.”

شما با فرستادن درود مشترک به مریمِ بعنوان دلاله ی سرشناس محبت و دکتر مصدق بعنوان ملی کننده ی نفت ایران- که آن موقع به معنی کسب استقلال کشور بود- توهین بزرگی درحق این نیک مرد تاریخ ایران انجام داده و مرتکب جرمی دیگر گشته اید.
نوید

نوشته البته که عمر فسیل ها طولانی است و این نشان برتری آنها نیست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وی یادش رفته که رجوی در نشست های درونی اشرف به اندازه کافی نیروهای جدا شده و مسئله دار را تهدید به مرگ و زندان نموده و حتی تعدادی را به زندان انداخته و بعضی از آنان توسط شکنجه گرانی به اصطلاح انقلابی از دوستان او، اعدام و شکنجه شدند .

رجوی روزی در نشست های اشرف وقتی از حمایت کامل صدام برخوردار بود دستور قتل جدا شدگان را در اروپا صادر نموده و روی کلت کمری خود می زد و باد در غبغب می انداخت که اگر ما در مبارزه شکست خوردیم شما باید جدا شدگان را در اروپا بکشید و اگر به زندان رفتید آنجا مانند هتل است و بعد ما پیگیری می کنیم . آیا خزایی شکم پرست و مفت خور این سخنان رجوی را فراموش کرده است ؟

جالب اینکه وی ژنرال دوگل را با رجوی مقایسه می کند و وزن هر دو را یکی می داند ولی او یادش رفته که رجوی چقدر کثیف و جنایت کارتر از ژنرال دوگل است ؟ او یادش رفته که در ایران رجوی چه جنایاتی را مرتکب شده است ؟ وی یادش رفته که به صرف بسیجی بودن پوست سه نفر را کنده و زنده زنده آنان را بعد از شکنجه های فراوان خاک نموده است ؟ آیا ژنرال دوگل این کار را انجام داده بود ؟

ایکاش به جای دست به قلم بردن، رجوی را مورد سئوال قرار می دادی که این فرد چقدر جنایت انجام داده و اکنون برای خوش رقصی جنایت کاران غربی هم چنان به وطن فروشی ادامه می دهد و شما جانیان که مانند همان بریده از مبارزه مقاله مورد نظرتان به اسم مبارزه به جنایت ادامه می دهید .

شما از بس در مورد کانونهای مکیزار و پارتیزانها نوشته و روده درازی کردید، اکنون به نقطه ای رسیدید که دیگر جایی برای تعریف کردن نداشته و مجبورید برای دریافت پول از دیکتاتوری رجوی حمایت کنید .

به واقع داستانهای فرقه رجوی و جنایت های او و حامیانی مانند شما باید عبرت تاریخ باشد چون شما به اسم آزادی خواهی و دین به کار جنایت و وطن فروشی مشغول هستید و اصلاٌ بویی از آزادی نبرده و اعتقاد به چیزی ندارید . اگر بخواهیم تجربیات فرقه رجوی را در این دوران مورد بررسی قرار دهیم باید گفت که جنایت های انجام شده توسط رجوی ها باید عبرت تاریخ قرار بگیرد .

همانگونه که خزایی در مقاله مسخره خود از بریده در زمان اشغال فرانسه می گوید و نام خائن را روبرت برازیلاش عنوان می کند اما چیزی که باید به خزایی بی سواد گفت که اولین و آخرین بریده از مبارزه خود رجوی ها هستند . اگر ژنرال دوگل شورایی به اسم مقاومت داشت اما رجوی چه چیزی دارد شورایی که خزایی از آن دم می زند همان مفت خورانی است که فقط در اروپا نشسته و به تعریف و تمجید از بت بزرگ یعنی رجوی ها مشغول هستند . آنان اعضایی هستند که هیچ اختیاری از خود نداشته و کارشان مفت خوری است ولی باید از خزایی سئوال نمود که آیا در همین سالها سابقه داشته که یک بار از رجوی در مورد پیشبرد خط و خطوط انتقادی و یا مخالفتی داشته باشی؟ آیا اصلاٌ جرات داری در مقابل رجوی ها حرف از مخالفت بزنی ؟ بهتر است خودت را گول نزنی اگر به وضعیت شورای مفت خوران رجوی نگاه کنی در خواهی یافت که آنان دیگر نفسی برای ادامه زندگی نداشته و فقط عادت نمودند و کارشان شده مفت خوری و بعضی اوقات دهانی باز نموده تا دیگران متوجه شوند که آنان هنوز زنده هستند !

اگر ژنرال دوگل دستور مرگ بریده از مبارزه را داده ولی رجوی چکار کرد! او در مناسبات خود چنان به اعضایش تیغ می کشید و به زندان تهدید می کرد که در هیچ کجا و هیچ مبارزه ای وجود نداشته است . رجوی سعی داشت با انجام این گونه کارها مناسبات خود را یک سویه نموده تا دیگر کسی دست به مخالفت نزند و این ترس را در دل نیروهای خود ایجاد کرد که اکنون هم شاهد هستیم فرد با وجود هزاران تناقض همچنان در مناسبات فرقه ای وی باقی مانده است . اگر خزایی کودن ذره ای صداقت می داشت حداقل به حرفهای جدا شدگان گوش می کرد و کتابهای آنان را می خواند ولی از آنجایی که مغز وی مانند بقیه اعضای شورا از تفاله پر شده و دگم می باشد فقط رجوی دیکتاتور را می بیند.

خزایی در جایی چقدر قشنگ صحنه ملاقات وکیل با ژنرال دوگل را به تصویر کشیده است دقیقاٌ همین صحنه را رجوی با نیروهای خود در هنگام تهدید به قتل انجام می داده ولی تنها تفاوت این بود که ژنرال دوگل حرف نمی زد ولی رجوی سیگار می کشید و تا بن استخوان به تهدید نفرات زندانی شده که هیچ اتهامی نداشتند می پرداخت و می ترسید که روزی آنان دست به افشاگری بزنند .
اگر خزایی مفت خور و پاچه خوار جرات بیان حقیقت را می داشت و دنبال واقعیت ها بود فقط چند ماه به دور از همه مسائل کافی بود در مناسبات فرقه ای در اشرف حضور می یافت تا شاهد وضعیت وخیم مناسبات و زورگویی های مسئولین علیه افراد می شد . خزایی مفت خور تنها چیزی که خیلی دوست داشت رفتن به اشرف و شرکت در مهمانی ها و پر کردن شکم کثیفش و انجام شوهای مسخره بود . ایکاش وقتی دم از شورا و به اصطلاح مقاومت می زنید چند روزی نزد اعضای همان مقاومتی که شما دم می زنید حضور می داشتید و بدور از ماموران گشتاپور رجوی به حرف و درد دل آنان گوش می کردید اما رجوی ها طوری فضای اختناق را در مناسبات حاکم نمودند که فقط باید از بت بزرگ تعریف می کردند و می ترسیدند که همین اعضای شورا آنان را لو بدهند .

رجوی که در طول این سالها هزاران بار نفرات جدا شده را تهدید به مرگ نموده تا شاید جلوی افشاگری افراد جدا شده را بگیرد ولی در این کار موفق نشده و اکنون شاهد هستیم که چگونه حتی خانواده های اعضای فرقه هم رجوی را مورد لعن و نفرین قرار می دهند. ولی از آنجایی که خزایی مفت خور و پاچه خوار به دریافت پول مشغول است کارش را عوض کرده و اکنون به تهدید جدا شده ها می پردازد . ابتدا باید به او به خاطر شغل جدیدش یعنی پاچه گیری تبریک گفت و دیگر این که رجوی دیکتاتور نتوانسته کاری از پیش ببرد از شما که دیگر هیچ .

البته جای تبریک و خوشحالی دارد که بعد از این همه سال رجوی ها شما را در چنان گندابی غرق کرده اند که اکنون تیغ را از رو می کشید و به تهدید نفرات جدا شده مشغول شدید . بهتر است شما به فکر جان بی ارزش خودتان باشید و اینقدر در کافه های اروپا ننشسته و مست نکنید چون نفرات جدا شده هیچ ترسی از شما جانیان و سرکرده تان ندارند و می توان فهمید که افشاگری نفرات جدا شده دقیقاٌ به خال خورده و دیگر زمان ژنرال دوگل نیست که این گونه دست به تهدید می زنید .

هادی شبانی

نوشته فقط تهدید خزایی مفت خور را کم داشتیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جالب است رجوی عنوان می کند این مقاومت با هیچ کس شروع کننده خصومت و حتی کمترین هتک حرمت نبوده و نیست.  مگر رجوی حرمتی را باقی گذاشته است؟ من از جدا شده ها می گذرم اما این خانواده ها مگر چه کار کردند ؟ شخصاً رجوی به آنها توهین و بد و بیراه می گوید. مگر حرمتی را باقی گذاشته اید ؟ صحبت از حرمت می کنید ؟ مگر فراموش می شود چه بلایی سر خانواده ها آوردید که در اشرف در پشت سیاج و سیم خاردار به سمت آنها را سنگ پرتاب می کردید و تعداد زیادی را مجروح کردید! آقای حرمت نگه دار کی بود که گفت خانواده الدنگ ، پس کلمه حرمت برای دهان شما اضافی است .

چی شد بعد از سالیان طولانی به یاد همبستگی افتادید؟ در بدو این حرکت اگر درست گفته باشم طی سالهای 74 یا 73 بود مریم قجر آن زمان خودش در پاریس بود برای جلب و جذب ایرانیان مقیم خارج این شعار رجوی را نشخوار کرده بود اما در حد شعار باقی ماند و هیچ جنبه عملی به خود نگرفت. واقعیت این است که در پهنه عمل رجوی و تشکیلاتش به دلیل ماهیت خودکامگی قادر نبودند در زمینه همبستگی ملی مانور دهند و راهی را باز کنند تا جریانات و گروه های دیگری هم در این جبهه فعالیت کنند. این طرح پیشاپیش شکست خورده بود و در نطفه خفه شد چرا که ظرفیتش وجود نداشت و دلیل دیگرش این که رجوی هیچ وقت به جز خودش به فرد و یا سازمان دیگری اعتماد نداشت و خودش را رئیس بزرگ می دانست .

رجوی دوست داشت بقیه سرسپرده وی باشند. او حتی توان پذیرفتن یک رقیب را هم در شورای دست سازش نداشت. جریاناتی که صاحب تشکیلات بودند و وزنی داشتند زیر بار هژمونی رجوی نرفتند. در همان سالهای اولیه ، قاسملو و جریانات چپ از شورا جدا شدند علت اصلی این بود رجوی می خواست یکه تاز باقی بماند و خواسته او از بقیه این بود مطیع و فرمانبردار وی باشند ، اگر توجه کرده باشید فکر کنم دهه 70 بود رجوی برای این که در شورا دست بالا را داشته باشد به صورت گله ای تعدادی از اعضای قدیمی سازمان را عضو شورا کرد تا حق رای بیشتری داشته باشد زیرا تا قبل از این طرح در داخل شورا رجوی با مشکل بقیه اعضای شورا مواجه می شد. اعضای مستقل و جریانات مستقل مشکلاتی ایجاد می کردند به همین دلیل طرح اکثریت را در پیش گرفت تا بتواند مواضع خودش را بی چون و چرا اجرا کند .

اما به دور از واقعیت نیست که بگویم همگی اعضا جیره خوار رجوی اند. رجوی آنها را به لحاظ مالی حمایت می کند زیر پای آنها پول می ریزد تا آنها را در جبهه خودش حفظ کند اگر توجه کرده باشید آقایان دکتر قصیم و محمدرضا روحانی و متین دفتری و خانمش که سابقه طولانی در شورا داشتند بدلیل مواضع غیر اصولی و نادرست رجوی مجبور شدند خودشان را از شورا کنار بکشند . در واقع نمی خواستند زیر بار هژمونی مسئول شورا باقی بمانند به مسئول شورا انتقاد داشتند تضاد بین آنها آنقدر شدید شد که نهایتاً منجر به جدایی گردید و افشاگری هایی که این آقایان کردند ثابت شده است رجوی جز خودش کس دیگری را قبول ندارد می خواهد حرف اول و آخر را خودش بزند یعنی خط خودش را به دیگران تحمیل کند. در این وادی بعضی ها را با پول و کمک مالی می خرید و بعضی ها را با اسم و رسم های بی محتوا و وعده های پوشالی ساکت می کند و تعدادی را هم با تهدید و تطمیع نگه داشته است گرچه بسیار روشن است از بین همین هایی که الان به اصطلاح فعالیت می کنند به عنوان نماینده شورا در فلان کشور، این دسته عنوان های فرضی دارند هدایت اینها هم در دست زنانی است که بالای سر آنها یا در کنار آنها فعالیت می کنند. رجوی به هیچ کس اعتماد نمی کند اگر غیر از این باشد چرا باید این همه ریزش در شورا داشته باشد پس شکاف در شورا جدی است .

در ادامه پیام جالب اینجاست رجوی برای اولین بار در تاریخ آمده از خودش انتقاد کرده و عنوان کرد: ” اما در مقابل این‌همه بزرگواری و مهر و محبت، آنچه می‌ماند عذر تقصیر در پیشگاه خدا و خلق و جمع یاران و همرزمان از کم و کاستی و ناکرده‌های شخص من است.” این رویکرد حاوی از بیچارگی و درماندگی او است. با شیادی می خواهد با یک عذر خواهی خودش را پاک جلوه دهد و ضمن این که می خواهد بگوید من هر چه در چنته داشتم گذاشتم! نه خیر حالا باید جواب پس بدهید . رجوی حالا که تشکیلات در آستانه فروپاشی است به یادش آمده که حتی شده به اسم عذر و تقصیر خودش را بی تقصیر معرفی کند! نه دیگه خیلی دیر شده و دیگر کسی شما را تحویل نمی گیرد .

گلی

نوشته پیام رجوی به مناسبت چهلمین سالگرد شورای باسمه ای و دست سازش اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این بین شکنجه گران رنگارنگ فرقه حضور داشتند از جمله : محمد محدثین، سونا صمصامی و سنابرق زاهدی!

یکی از جنایتکارترین افراد در فرقه ی منحوس و قرون وسطایی رجوی، آقای سید محمد سیدالمحدثین است که در تمامی جنایات این فرقه نقش تعیین کننده داشته و نیز اولین نفر در لیست خواندگان پرونده ی شکایت جداشدگان در دادگاه کیفری بین المللی لاهه می باشد! این فرد که در شقاوت و جنایت دست دیگران را از پشت بسته است، هرگز حتی یک قطره عرق هم در عراق بر پیشانی اش نقش نبسته است. او که از مبارزه! فقط اسمش را یدک می کشد، همیشه نقش اصلی در ربودن افراد از کشورهای مختلف را بعهده داشته است و مستندات فراوانی در این مورد وجود دارد که حتما در دادگاه لاهه و به موقع اش ، ارائه خواهد گردید!

همچنین خانم سونا صمصامی که از هماهنگ کنندگان خودسوزی ها در خارج کشور می باشد، نیز در لیست خواندگان در شکایت بین المللی جداشدگان از این فرقه می باشد. این زن سرکوبگر و فرقه ای، همچنین سالیان نقش اصلی در سرکوب زنان فرقه در داخل مناسبات وسایر زنان در خارج کشور را داشته است. سونا صمصامی از جمله زنانی است که در خارجه مسئولیت مستقیم در ترورها و حمله به جداشدگان و ایرانیان آزاده را داشته است و همواره یکی از عربده کشان رجوی در خارج می باشد که با چشمانی بسته به واقعیت ها و ارزش های انسانی ، زنان بسیاری را به کام مرگ فرستاده است.

امثال این شکنجه گران که تا دیروز پای حکم های اعدام تشکیلاتی و زندان های انفرادی را امضاء می کردند، امروز با کراوات و روسری های رنگی به میدان آمدند تا اعمال ضدبشری فرقه را تطهیر کنند!

آقای سنابرق زاهدی هم که از نوکران چشم و گوش بسته ی رجوی است، هرگز خاک عراق را نخورده است و این امتیازی بوده است که همواره به او داده شده است تا خارج نشین بوده و نان نجس رجوی ها را بخورد و پرده از جنایات بیشمار اربابش برندارد.

امثال این شکنجه گران که تا دیروز پای حکم های اعدام تشکیلاتی و زندان های انفرادی را امضاء می کردند، امروز با کراوات و روسری های رنگی به میدان آمدند تا اعمال ضدبشری فرقه را تطهیر کنند! اما غافل از اینکه دیگر کوس رسوائی این فرقه ، عالمگیر شده است. چهره ی سیاه و جنایتکار این فرقه بقدری برای همه عیان شده است که امروز دیگر کمتر کسی گول زندان بانان این فرقه را می خورد.

این افراد همان شلاق بدستانی هستند که تا دیروز در عراق و پادگان بدنام اشرف ، اعضای ساده را شکنجه کرده و خونشان را روی خاکهای گرم عراق می ریختند! هیچ رحم و مروتی هم در این سیاه دلان وجود ندارد. من که شخصا ، مثل سایر اعضای ساده و بی رده ی سازمان ، سابقه ی حضور در بیدادگاههای قضائی این فرقه را داشتم، وجه سیاه ، شکنجه گر، بی رحم و حیوانی آنان را دیده ام. در چشمان امثال این شکنجه گران وقتی نگاه می کنید، اثری از عشق ، انسانیت، عاطفه و رحم وجود ندارد. اینان که عقده های بسیار در دل دارند، وقتی فرصتی برایشان پیش می آمد آنقدر بلند عربده می کشیدند که گویا دنیا به آخر رسیده و همه چیز در دستان آنهاست!
اما گذرزمان ثابت کرده است که جنایتکاران را از چنگال عدالت گریزی نیست و دیر یا زود به سزای اعمال ننگین شان خواهند رسید، دادگاه کیفری لاهه اولین مرجعی است که محاکمه ی این جنایتکاران را استارت زده است و دور نیست که اصحاب رسانه های جهان در دادگاه علنی لاهه شاهد شنیدن جنایات بیشماری خواهند بود که سالیان در فرقه ی رجوی اتفاق افتاده است.

برای اشراف به حال این سه مزدور بدنام رجوی و سایر جیره و مواجب بگیران باید عرض کرد که دادگاه بین المللی کیفری لاهه عزم جزم کرده است که تحقیقات حول جنایت علیه بشریت در داخل فرقه ی رجوی را بررسی کند:

اساسنامه دادگاه بین‌المللی کیفری در ۱۵ ژوئن ۱۹۹۸ در کنفرانسی که از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد در رم، پایتخت ایتالیا برگزار شده بود به تصویب اکثریت نمایندگان کشورهای عضو رسید. نمایندگان حاضر در کنفرانس رم خواهان تشکیل دادگاه دائمی بین‌المللی بودند که بتواند به جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی در نقاط گوناگون جهان رسیدگی کند.

پیش از این برای رسیدگی به جنایات جنگی که از جمله در روآندا، سیرالئون، در یوگسلاوی سابق و یا در کامبوج روی داد، دادگاه ویژه‌ای تشکیل می‌شد که با پرداخت هزینه گزاف و اتلاف وقت بسیار همراه بود. مظنونان و عاملان جنایات در بسیاری از مواقع می‌توانستند بدون واهمه از تشکیل دادگاه و انجام محاکمه‌ای آزادنه زندگی کنند و حتی به ارتکاب جنایات خود ادامه دهند.

علاوه بر این تاسیس دیوان عالی کیفری جدید فرصتی را برای توسعه دامنه حقوق بین‌الملل فراهم کرد. فهرستی از جرایم گوناگون وسیع در سطح بین‌الملل تهیه شد در اختیار این نهاد حقوقی قرار گرفت. همچنین برای نخستین بار قربانیان حق دریافت غرامت را به دست آوردند. این دادگاه همچنین می‌تواند در صورتی که افراد حقیقی یا نهادهای غیردولتی، شکایتی را به آن تسلیم کنند، راسا وارد عمل شود.

مزدوران و جنایتکاران در فرقه ی بدنام رجوی باید بدانند که امروز افرادی حقیقی بصورت خصوصی که جامعه ی متشکل جداشدگان از سازمان مجاهدین خلق به رهبری مسعود رجوی و مریم رجوی و مشارکت مشتی جنایتکار که در کنار آنها است، وارد طرح دعوی حقوقی علیه نقض حقوق اولیه بشر در فرقه ی رجوی شدند، این جداشدگان مصمم هستند که تا حصول نتیجه ی قطعی مبنی بر محکومیت جهانی علیه رهبران این فرقه و اخذ غرامت بابت سالیان بازداشت غیرقانونی و اجباری خود در پادگان های رجوی در کشور عراق ، این راه را ادامه بدهند و افکار عمومی جهان را نسبت به وجود یک فرقه ی ضد بشری و تروریست و جنایتکار آگاه کنند. وجود و حیات این فرقه در عصر حاضر زنگ خطری است برای همه ی کسانی که قلبشان برای انسانیت و حقوق بشر می تپد . . .
فرید

نوشته زندان بانان و شکنجه گران خارجه نشین فرقه مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسعود رجوی ضمن اشاره ی ضمنی به جداشدن اکثریت شخصیت های مستقل از شورا، کسانی که مانده اند را “یاران پایدار شورا” نامیده است ، گرچه خودش هم می داند که 99 % شورائی های الان ، همان اسیران در بند مغزشوئی شده است که ژست “شورائی” می گیرند وگرنه چه کسی نمی داند که همه ی آنها ، همان اعضای شستشوی مغزی شده ی فرقه هستند که با چشمانی بسته در پشت حصارهای اسارتگاههای رجوی ، دستبند طلائی بدستشان زده شده است!

مسعود خدابنده پشتِ سر مسعود و مریم رجوی ایستاده است.

در این پیام منتسب به مسعود رجوی در سطر آخر نوشته شده است که :

” اما در مقابل اینهمه بزرگواری و مهر و محبت، (!)آنچه می‌ماند عذرتقصیر در پیشگاه خدا و خلق و جمع یاران و همرزمان از کم و کاستی و ناکرده‌های شخص من است.”

اگر کلمه ی ” کرده ” را معنی کنیم، به معنی “بجا آورده” و ” انجام داده ” است! در فرهنگ و مناسبات سازمان وقتی مسعود رجوی از ناکرده هایش  در حد همین کلمه می گوید، بدین معنی است که پروژه هائی وسیع و بزرگ در تشکیلات براه خواهد افتاد و همه باید از نکرده های خود ، فاکت و نمونه آورده و نوشته و در جمع بخوانند و جمع هم او را شلاق کش و فحش باران کنند!

اما این کلی گوئی مسعود رجوی ، هرگز معنایی سیاسی ندارد، چرا که هرگز او از خودش یک انتقاد هم نکرده است که کجا و کی ، چه اشتباه و کم کاری داشته است! هرگز کسی جرات یک انتقاد پیش پا افتاده را هم به مسعود رجوی ندارد!

اصولا مسعود رجوی در طی سالیان سال هیچ عمل و کرده ی مثبتی نداشته است که بخواهیم ذکر کنیم، جز انبوهی جنایت، قتل ، اعدام ، شکنجه و زندان انفرادی و زدن و کشتن  . . .

اما تا بخواهی نکرده و بد کرده دارد!

حال که او از خودش نمونه نگفته و فقط در شکل برای در حماقت نگه داشتن آن چند نفر به یک کلمه اشاره کرده است ، من قبول زحمت کرده و در حد فهم و عقل خود، برخی نکرده های مسعود رجوی را تیتروار در زیر اشاره می کنم ، بلکه در پیامچه های بعدی اش ، اندکی ذهن اش فعال شده و فاکت و نمونه داده و دقیقا بالا بیاورد که نکرده هایش چیست!

اما نکرده های مسعود رجوی :

–              هرگز در زمان حیات یک عضو سازمان، از او تمجید بعمل نیاورده و تشکری انجام نداده است، اما بمحض کشته شدن او را قهرمان و … نامیده است.

–              هرگز علم مبارزه را ندانسته و در گلوگاهها ، فرار را بر قرار ترجیح داده است ، اما مدام از امام حسین (ع) دم زده است.

–              در زندان شاه هم اسناد همکاری هایش با ساواک موجود است.

–              هرگز در عراق او را ندیدیم که به میان اعضای  ساده ی سازمان آمده و دلجوئی کند و در گرمای عراق همیشه زیر کولر در استراحت بوده است.

–              در زمان حمله ی نیروهای ائتلاف به عراق، مخفی شد و هرگز به میدان نیامد!

–              هیچ مانور نظامی یا عملیات را مستقیما فرماندهی نکرده است .

–              هرگز با اعضائی که از همه چیز خود گذشته بودند، طبق معیارهای انسانی رفتار نکرد.

–              چون خودش هرگز یک عنصر قابل اتکاء و قابل اعتماد در تشکیلات نبوده است، او هم هرگز به هیچ کس اعتماد نداشت.

–              هرگز قطره ای آزادی واقعی و حق انتخاب آزادانه در مناسبات به اعضاء نداد.

–              هرگز در مسیر اسلام و ائمه قدم برنداشته است.

–              هرگز یک رفتار انسانی قابل دفاع انجام نداده است.

–              و…

اما تا می خواهید سرکوب وحشیانه، جنایت، ترور، کشتار، خونریزی ، قتل ، شکنجه تا سرحد مرگ، زندان های انفرادی طویل المدت و اعمال ضدبشری انجام داده است، کارنامه ی ضد حقوق بشری مسعود رجوی بقدری سیاه و ننگین است که خودش بهتر از همه به عمق جنایاتش واقف است و برای همین هم است  که نزدیک 20 سال است که گم و گور شده و خود را مرحوم نامیده است . . .

فرید

نوشته غلط کردم به سبک مسعود رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خزعبلات این عجوزه تماما خودستایی و تعریف حول محور رهبر عقیدتی فراری و گور به گور شده اش بود. طوریکه حتی برخی از شرکت کنندگان خارجی که با دریافت دلار پشت دوربین قرار گرفته بودند متوجه این فضاحت شدند . ولی اصل ماجرا آن است که بحران ریزش نیرو در درون مناسبات در هم پیچیده فرقه روز به روز گسترش یافته و بطور واقعی هیچ ترفندی نمی تواند جلوی خروج و فرار اعضای گرفتار را بگیرد.

واقعیتی که آقای رحمان محمدیان به عنوان میهمان تلویزیون مردم تی وی از اعضای جدا شده که هم اکنون در آلبانی زندگی می کند و از نزدیک شاهد رویدادهای درون تشکیلات مخرب رجوی است، به آن اذعان داشت و به نکات مهم و جالبی اشاره کرد. حال مریم قجر را پندارید که در شرایط  و وضعیت رو به زوال که سران فرقه با آن مواجه هستند، با رنگ و لعاب و ولخرجی های بی حد و نصاب  و جمع کردن ولگردان سیاسی که بصورت روز مزد از مریم قجر مواجب می گیرند خشونت را برای مردم تجویز می کند.

نوشته وضعیت رو به زوال فرقه مجاهدین در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– من هم خدمت شما سلام عرض می کنم و قبلا هم گفته ام از شما تشکر می کنم که همیشه در کنار ما هستید .
این طبیعی ست که هر کشوری مشکلات خاص خودش را دارد و تا به حال هیچ کشوری به زبان نیاورده و گفته باشد من هیچ مشکلی در کشورم ندارم . مشکلات در ایران هم حل خواهد شد اگر اخبار را گوش کرده باشید مشکلات خوزستان و یا شهرهای دیگر به مرور حل خواهد شد .

و اما در رابطه با اجلاس “خوزستان به پا خواسته” در فرقه رجوی، من اجلاس فرقه را از تلویزیونشان مشاهده کردم سر دسته آنها مریم قجر بود. واقعا خنده دار است. یکی بایستی به مریم قجر و شورایی های وطن فروش بگوید شما با مردم ایران چه ربطی دارید؟! مردم شریف ایران مریم قجر را به رسمیت نمی شناسند. جالب این جاست که پرنده در ایران پر بزند مریم قجر و دار و دسته اش خودشان را به درب و دیوار می کوبند و رجوی از گورش بیرون می زند و شروع می کند به پیام دادن به قول گفتنی سنگ مفت و گنجشک هم مفت! و مجددا به گورش بر می گردد .

همایش، گردهمایی، اجلاس شورا، این ها همش یک نمایش است. مریم قجر می خواهد وانمود کند که ما هم هستیم و جلوی غربیها ژست بگیرد. اتفاقا غربیها خوب این ها را شناختند که فقط حرف مفت می زنند . اگر دلار نبود در همایشها سخنرانی نمی کردند . من از طریق ماهواره اخبار مربوط به خوزستان را دنبال می کردم کسی را ندیدم که عکس مریم قجر فسیل شده و یا رجوی ملعون را در دست بگیرد اگر شما دیدید بگویید . مریم قجر و آن شوهر گور به گور شده اش چه زمانی می خواهند قبول کنند که هیچ هوادار و یا سمپاتی در ایران ندارند . مطالبات مردم به حق است و حل می شود. در کنار مردم یک سری فرصت طلب و سود جو هستند که کارشان خراب کاری است! آتش می زنند، اموال مردم را از بین می برند و دقیقا رجوی و دار و دسته اش روی همین موج سوار می شوند. همین که مطالبات مردم حل و فصل شد فرقه رجوی هم ساکت می شود. به یک نکته اشاره کنم شاید مربوط به این گفتگو نباشد . همین شورایی های مفت خور اگر یادتان باشد در دوران صدام به اشرف می آمدند و به مقرها سر می زدند! شما فکر می کنید خبر نداشتند که رجوی با زور و فشار و تهدید افراد را نگه داشته است. در آن زمان و تا به حال چرا سکوت کرده اند؟ چرا اعتراض نمی کنند؟ چون اگر در قبال رجوی واکنشی نشان دهند حقوق آنها قطع می شود. پس شورایی ها از رجوی و دار و دسته اش بدترند .
– آقای بصری اجلاس خوزستان به پا خواسته چه مشکلی را از فرقه حل کرد.

– قرار نیست مشکلی حل شود فقط جنبه تبلیغاتی دارد. آنهم برای درون فرقه! بُرد بیرونی ندارد. چندین سال است کارشان همین است. خدا را شکر همیشه به عقب پرتاب می شوند.

– با تشکر از شما .
– من هم از شما تشکر می کنم .

نوشته اجلاس شورایی ها فقط یک کار تبلیغاتی ست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.