فتح اسکندری در کنار فرزندش

به محض ورود بدون رعایت تشریفات عادی انسانی و احوال پرسی با لحنی خشن خطاب به من گفت: خانواده ات گویا با هماهنگی وزارت اطلاعات برای دیدار تو آمدند و از من خواست تا با نگارش نامه ای اعلام کنم که حاضر نیستم تا خانواده ام را ملاقات کنم . من که پس از 17 سال از ملاقات مادر و سایر خانواده محروم بودم قاطعانه درخواست گوهر را رد کردم و تأکید نمودم باید خانواده ام را ببینم .درآن لحظه که گوهر از عکس العمل من به شدت آشفته شده بود با پرخاشگری به همراه عناصری همچون صمد کلانتری و برخی ازعوامل رده بالای گروهک راهی محل ملاقات نمود و به صورت غیر مستقیم به من هشدار داد که در ملاقات با خانواده مراقب رفتارم باشم . وقتی وارد سالن اجتماعات که خانواده ها را در آنجا مستقر کرده بودند شدم لحظه عجیبی داشتم و قلبم به تندی می زد طوریکه نفسم بند آمده بود و نمی دانستم پس از 17 سال دوری و چشم انتظاری در مواجهه با مادرم چگونه باید با آنها رفتار نمایم .

با قدری جستجو بلاخره مادر، خواهر و برادر کوچک را در گوشه ای از سالن که در انتظار من بودند دیدم بی درنگ به سمت آغوش مادرم که به دلیل موانع ایجاد شده توسط سران گروهک مجاهدین خلق برایم غریب شده بود رفتم و در آن لحظه پر شور و فراموش نشدنی در آغوش مادرم آرام گرفتم گویا دنیا برایم تغییر کرد و احساس قدرت و عدم تنهایی بر من مستولی گردید . جالب است از بدو ورودم به سالن صمد کلانتری به همراه سایر عناصر گروهک به عنوان به پا حتی برای لحظه کوتاهی مرا در کنار خانواده ام تنها نمی گذاشتند و دقیقا چسبیده به میز ما قرار داشتند تا از هر گونه تبادل نظر و یا به زعم غلط آنها انتقال اطلاعات پیشگیری کنند و مستمراً به من تذکر می دادند که زمان ملاقات را کوتاه کنم . بخش تکان دهنده این ملاقات زمانی بود که مادرم به رسم و سنت ایرانی ها مقداری پول رایج کشور را  به من هدیه دادند وپس از خداحافظی از خانواده در همان مکان، عنصر پلیدی به نام مهنار شهنازی که مسئول سالن ملاقات بود با گزارش ارائه شده توسط صمد کلانتری نزد من آمد و گفت سریع پول داده شده را به او تحویل دهم وقتی از نامبرده علت آن را پرسیدم با لحنی کنایه آمیز گفت : شاید خانواده ات به تو پول دادند که فرار کنی و به این دلیل تمامی وجه هدیه داده شده را به اجبار از من گرفته و به نفع خودشان ضبط کردند. این خاطره تلخ به عنوان یک عملکرد غیر انسانی توسط عناصر مدعی خلق هرگز از ذهنم پاک نخواهد شد .

فتح الله اسکندری

نوشته خاطره ای از برخورد غیرانسانی سران مجاهدین در اولین مواجهه با خانواده ام اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به یکباره پس از عملیات فروغ از زندان دبس غیب شد! وقتی از عوامل رجوی در خصوص غیبت علی اصغر سئوال کردیم پاسخی نداند تا اینکه نام او در کتاب کشته شدگان مجاهدین به عنوان شهید درج گردید و باعث تعجب همه ما شد زیرا علی اصغر برجی بیاتی توان راه رفتن نداشت چه برسد به عملیات رفتن! با توجه به وضعیت جراحت شدید او، عوامل رجوی او را سر به نیست کردند و به جهت سوء استفاده از خون به هدر رفته اش او را شهید نامیدند که از این موارد در رفتار جنایتکارانه مجاهدین بسیار مشاهده شده است.

نوشته افشاگری فتح الله اسکندری از جنایات هولناک سران مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خدای بزرگ و متعال را هزاران بار شاکریم که این نعمت عظیم را دراختیار ما قرار داد تا خودمان را از قید و بند ظالمانه گروه ضد انسانی مجاهدین خلق نجات دهیم و به زندگی که حق مان بود باز گردیم.

فتح اله اسکندری و لطف اله محمدی از اعضای نجات یافته از مجاهدین خلق ازاستانهای زنجان و آذربایجان شرقی دو دوست قدیمی که تجارب سخت و تلخی را در کمپ بد نام اشرف در عراق گذرانده بودند، در نقطه ای از سرنوشتی که رجوی برایشان رقم زده بود استوار برخواستند و با نه بزرگ به رجوی خائن برای همیشه خود را از قید و بند و غلو زنجیر مجاهدین خلق رها کردند و وارد دنیایی شدند که برایشان در 17 سال اسارت در کمپ های رجوی تازگی داشت.

اخیرا این دو دوست که هر دو تشکیل خانواده دادند و دارای بچه های قد و نیم قد هستند به اتفاق خانواده های خود به سفر تفریحی رفتند و در کنار هم به کوری چشم رجوی از زیبای های طبیعت و زندگی آزاد لذت بردند. تجربه ای که هرگز در کمپ مجاهدین خلق حتی حق فکر کردن به آن را  نداشتند. رجوی طی سال ها اسارت هویت، طرز فکر و آزادی های آنها را به روش های مغزشویی غصب کرده بود.

فتح اله اسکندری و لطف اله محمدی

در دنیای تنگ و تاریک رجوی تفاوتی بین شب و روز نبود چون به دلیل خفقان، عاطفه ها همواره در خاموشی مطلق سرکوب می شدند. ولی این دو رفیق با انتخاب درست، مسیر زندگی خود را برای همیشه تغییر دادند و امروز در دنیای خارج از مناسبات مجاهدین خلق در کنار خانواده به خوشی زندگی می کنند. خاطرات سفراخیر این دو دوست ما را وا می دارد تا به دوستان قدیمی خود که هنوز درکمپ مانز آلبانی گرفتار هستند تلنگری بزنیم و به آنها یاد آوری کنیم که :

کسی که آزادی می جوید زندانی برای اندیشه های خود نمی گسترد پس برخیزید و برای آزادی روح و جسم خود اراده کنید و بدانید که دنیای خارج ازمناسبات مجاهدین خلق بسیار زیبا و واقعی است .

با تشکر و سپاس از فتح اله اسکندری و لطف اله محمدی

تنظیم : صمد اسکندری

نوشته دنیای بدون رجوی واقعا زیباست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شاید اینگونه باشد که تاریخ کتاب زندگی ما انسان ها است و مهمترین تجربه و درس آن، درس پرواز است چون تجربه نشان داده تا ازخود و تفکرات درون گرای خود رها نشویم نمی توانیم به پرواز در آییم. واقعیت این است که ما در کمپ نفرین شده اشرف برای داشتن زندگی آزاد باید درد می کشیدیم. همه باورها، باید و نبایدها، خواستن و نخواستنها، دوست داشتن و نداشتن ها و … همه و همه تبدیل به رویاهای دست نیافتنی شده بودند. ما در زیر خروارها آرزو مدفون شده بودیم . چیزهای بسیار زیادی که ربطی به ما نداشتند ولی به ما تحمیل شده بود . آنجا خبری از زندگی نبود. ما برای اینکه بتوانیم خودمان باشیم باید با خیلی چیزها رو به رو می شدیم و با آنها مبارزه می کردیم ولی این جنگ درونی با جرثومه ای به نام رجوی همراه با هزینه درد بود. ولی باید خود واقعی مان را قانع می کردیم که برای آزاد زیستن باید جسور بود زیرا به این باور رسیده بودیم که برای پرواز نیازی به بال نیست بلکه باید شجاعت پرواز را پیدا می کردیم .

مجاهدین با ترفندها و شگردهای اغوا کننده به مانند انقلاب ایدئولوژیک مریم قجر می خواستند ما مطابق سلیقه و نظر آنها رفتار کنیم و زمانی برای آنها مفید بودیم که مطابق خواسته و میل آنها عمل کنیم. درغیر این صورت انگ مزدوری و نفوذی در انتظار همه آنهایی بود که شوق پرواز در سر داشتند. شاید باورش برای خوانندگان عزیز سخت باشد ولی برای ما زندگی آزاد را به دست آوردن، نوعی مرگ بود . مردن از دنیای پست و پر از نیرنگ رجوی و تولد خود در دنیای آزاد بدون رجوی . یا باید به هویت انسانی خود بازمی گشتیم یا برای اینکه مطلوب سران مجاهدین باشیم باید از انسان بودن خود انصراف می دادیم و تبدیل به ابزار و وسیله ای برای بازی دیگران در دستان خون آلود مریم قجر می شدیم .

آزادی واقعیتی اجتناب ناپذیر است که با انسان بودن ما آمیخته است. ما در قفسی به نام اشرف محبوس بودیم که فقط قادر بودیم آسمان آبی را بدون آنکه قدرت لمس آن را داشته باشیم نظاره گر پرواز پرندگانی باشیم که حق هم سویی با آنها را نداشتیم . ما با عصیان درمقابل ظلم و ستم مجاهدین که سالها عمر، جوانی، رویاها و دنیای ما را تصاحب کرده بودن پرواز را انتخاب کردیم و قدم به دنیایی گذاشتیم که بسیار زیبا بود . اینجانب صمد اسکندری (نگارنده یاداشت) و فتح اله اسکندری هردو ازنجات یافتگان و جدا شدگان از مجاهدین خلق هستیم که در کنارهم برای افشای ماهیت پلید مجاهدین درکنار خانواده بزرگ انجمن نجات سوگند یاد کردیم تا تحقق آزادی همه اسیران سر از پا نشناسیم. و خطاب به آن دسته از اعضای نگون بختی که هنوز گرفتار تفکرات محصور مجاهدین هستند اعلام می کنیم :

خداوند مهربان همه را طوری خلق کرده که فقط در بند او باشیم . پس از آشکار شدن ماهیت کثیف رجوی دیگر نباید شما در بند مریم قجر و رجوی باشید همانگونه که بالا اشاره کردیم  پرواز نیاز به بال ندارد باید شجاعت پرواز داشته باشید .

صمد اسکندری

نوشته در قفسی به نام اشرف محبوس بودیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مدتها بود که خانواده ام از من درخواست زیارت امام رضا را داشتند، چند بار تلاش کردیم و هربار موانع و مشکلاتی در مسیر سفر قرار میگرفت.

انگار که برای دیدار با ضامن آهو باید قلب و روح و جسم و جان همه با هم آمادگی داشته باشند. در نقطه ای انگار همه چیز برای این سفر مهیا شد و ما عازم شدیم.

اینجانب خودم و همسر و فرزندانم بدلیل اینکه از ملاقات و دیدار آن حضرت همواره حاجت گرفته ایم و با حال خوب از درگاهش خارج شدیم، این بار نیز رفتیم و روز اول زیارت کردیم و روز دوم در یک برخورد کاملا اتفاقی فتح الله اسکندری همکار انجمن نجات زنجان را دیدم . دوست و یار قدیمی (و البته در حال حاضر نیز آن دوستی و رفاقت ادامه دارد قطعا با ارتباط قلبی صاف تر و صادقانه تری )

چه لحظه بسیار جالب و بقول فرنگی ها سورپرایز جالبی بود.

عصری با هم نشستیم و از این اتفاق خیلی خوشحال شدیم. بطور ناخوداگاه هر دو طرف به فکر مرور دوران گذشته و آن ارتباط زیر چتر اختناق و نیرنگ و دو رویی تشکیلات با آنهمه محدودیت ها و ریاکاری ها افتادیم ، چه بلاهایی در تشکیلات سازمان بر سر ما نازل شد.

ضد ارزش بودن خانواده و تنفر و انزجار از گذشته و خانواده و….. همه این موضوعات برای لحظاتی روحمان را آزار میداد.
در حالیکه در حال حاضر در اوج عشق و علاقه و امید به همسر و فرزندان، انگیزه و آرزوی پیشرفت برای فرزندان و دعا و درخواست از امام رضا برای عاقبت بخیری و آینده فرزندان همه و همه لذت زندگی را صد چندان میکند.
در این حین هر دو تصمیم گرفتیم از آن مکان دیدار حرکت کنیم و خدمت آقا علی ابن موسی الرضا برسیم و در آستان مقدسش برای همدیگر و خانواده هایمان دعا و تقاضای حاجت کنیم.

رفتیم و ابتدا زیارت کردیم و نمازی خواندیم، سپس در مقابل صحن مقدش قرار گرفتیم و برای رهایی دوستان قدیمی از چنگال تشکیلات ضد انسانی رجوی دعا کردیم و از اقا امام رضا تقاضای یاری کردیم انشاالله که مورد قبول آقا قرار گیرد.
و در اوج خوشحالی و مسرت چند عکس یادگاری گرفتیم و خداحافظی کردیم.

به امید دیدار مجدد
علی مرادی

نوشته تجدید دیدار شیرین در مشهد و ذکر خاطرات تلخ عراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همین دجالگری و اعمال فشارهای نامتعارف و ضد انسانی سرکردگان مجاهدین بود که ماهیت آنها را برای اعضای گرفتار آشکار نمود و سبب فرار های متوالی و پیوسته اعضا گردید. من نیز که از ابتدا تمایلی برای ماندن در کمپ رجوی نداشتم با علم و آگاهی به نامشروع بودن خط و خطوط مجاهدین خلق تصمیم به فرار و جدایی گرفتم و در فروردین ماه سال 1383 برای همیشه کابوسی به نام مجاهدین را پشت سر گذاشتم و هم اکنون در میهن عزیزم ایران زندگی می کنم.

در سفر اخیری که به مشهد مقدس داشتم یادی کردم از خاطرات تلخ آن دوران و در بارگاه ملکوتی ضامن آهو امام رضا (ع) برای آزادی اسیران رجوی دعا کردم.

فتح اله اسکندری

نوشته به وقت زندگی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعضی وقت ها که از کار اجباری نجات پیدا می کردم لحظاتی کوتاه در تفکراتم و در خاطرات دوران گذشته غرق می شد، خاطرات دورانی که زندگی شکل عادی داشت، آن زمان ها که آزاد بودم، آن زمان ها که اراده ام در دستان خودم بود و به راحتی برای سرنوشتم،برای راه و رسم زندگیم و برای هر آنچه اراده می کردم تصمیم می گرفتم و برنامه ریزی می کردم.

این خلوت دلنشین اما، زیاد طول نمی کشید. به خودم که می آمدم دوباره در همان زندانی بودم که بودم. مجددا خودم را در لابه لای سیم خاردارهای بلند اشرف می یافتم و روز از نو بود و بدبختی از نو…

دلم می خواست حصارها را کنار بزنم و آزادیم را دوباره پیدا کنم اما انگار پاهایم سنگین بود، ذهنم هم.

تااینکه بالاخره بعد از دو باری که با خانواده ام در کمپ اشرف ملاقات کردم، توانستم این سنگینی ها و این حصارها را کنار بزنم و آزادی از دست رفته ام را دوباره به دست بیاورم.

نهایتا در بهمن ماه سال 1383 برای همیشه مکان نحسی به نام اشرف را با فرار از این کمپ به فراموشی ابدی سپردم.

پس از آزادی و تشکیل خانواده صاحب دو فرزند شدم و حالا نگاهم به زندگی بطور واقعی عوض شده است، دنیا را طوری دیگر می بینم و می توانم زیبای های طبیعت، آواز پرندگان، صدای دلنشین آب و زمزمه پر امید فردا را با تمامی وجودم احساس کنم.

خطاب به دوستان قدیمی ام در کمپ پرت افتاده از تاریخ مجاهدین خلق پیام کوتاهی دارم:

زندگی آن چیزی نیست که شما از کله صبح تا پاسی از شب حول خود در تشکیلات مخوف رجوی با مغزشویی وحشتناک می گذارنید. به زندگی باید نگاهی دوباره کنید، خود را دریابید و آگاه باشید که آزادی که مریم رجوی نوید آن را به شما داده است سرابی بیش نیست، فراموش نکنید زندگی آزاد موهبتی از جانب خدا است و باید برای به دست آوردن آن خودتان را از مناسبات عقب افتاده مجاهدین خلاص کنید.

فتح الله اسکندری – عضو نجات یافته از تشکیلات مجاهدین خلق و عضو فعلی انجمن نجات استان زنجان

نوشته نگاهی نو به زندگی پس از آزادی از زندان رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همچین این عضو نجات یافته ابراز امیدواری کرد که تمامی اسیران در کمپ مانز مجاهدین به مانند همه مردم آزادانه زندگی خود را از سر بگیرند .

نوشته پیام عیدانه فتح الله اسکندری به اعضای گرفتار در کمپ مانز آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

چون من توسط عوامل رجوی در منطقه عملیاتی اسیر شده بودم و شرایط پیوستن به این فرقه مخرب با اجبار کامل و تهدید همراه بود از این رو هیچ تمایلی برای ماندن در مناسبات رجوی نداشتم و از همان ابتدا تقاضای خروج دادم . رجوی در جلسات متعدد تلاش می کرد با روش های مغزشویی تفکرات افرادی همچون مرا به نفع خود تغییر دهد و چون بنده به خواسته خود مبنی بر خروج پا فشاری می کردم، نهایتا مهدی افتخاری به همراه چند نفر دیگر نزد من آمدند و درخواست کردند تا تعهد نامه ای با مضمون حضور و کار اجباری به مدت 4 سال را بپذیرم .

هدف اصلی از اخذ این تعهد نامه در افکار معیوب رجوی این بود که بتواند در طول این 4 سال با فشارهای غیر عرفی و اخلاقی مرا مجاب بر ماندن کند که با فرار خود از مناسبات رجوی اجازه ندادم رجوی به قصد ضد انسانی خود برسد.

نوشته فتح الله اسکندری: مجاهدین با تهدید از من تعهد گرفتند که در تشکیلات بمانم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این خوشی های هر چند به ظاهر ساده در کنار خانواده و دوستان، برای ما که سالهای زیادی از عمرمان را در مناسبات بسته مجاهدین خلق سپری کرده ایم شاید دلپذیرتر و به یاد ماندنی تر باشند. چرا که تک تک این لحظات جزو دست نیافتنی ترین رویاهایمان بود، آن زمان که در بند فرقه اسیر بودیم. برای بعضی هایمان شاید اصلاً آن قدر تابو شده بود که دیگر جزو رویاهایمان هم نبود.

ماه های تیر و مرداد در عراق دمای هوا بعضا بالای 55 درجه بود. با طلوع خورشید با شیپور بیدار باش به سختی از خواب شیرین بیدار می شدیم. تن خسته مان را به زور از جا می کنیم چرا که خستگی روحی و جسمی روز قبل با این چند ساعت محدود خوب از بدنمان زدوده نمی شد. دیگر عادت کرده بودیم که این خستگی ها جزوی جدا ناپذیر از وجودمان و از زندگیست. بعد از آن ده دقیقه فرصت داشتیم تا با تکه نان و پنیر خشکی تحت عنوان صبحانه، معده مان را پر کنیم و سریع خود را به مراسم صبحگاه برسانیم و سرود اجباری مورد دلخواه سران فرقه را بخوانیم.

پس از آن 5 دقیقه مهلت داشتیم تا ضمن تعویض لباس و بر تن کردن البسه کار مجددا در همان میدان برای شنیدن دستور کار روزانه گرد هم بیاییم. از ساعت 6 صبح تا غروب آفتاب در مقابل آفتاب سوزان عراق بر روی خاک نحس اشرف که خاکش بوی مرگ میداد به جز بیگاری مفرط خبری دیگری از تفریحات تابستانی نبود. اما این همه داستان نبود، شب که فرصت می یافتیم تا لختی بیاساییم باید در جمع یگان به استقبال فحش و ناسزای عوامل رجوی در نشست های عملیات جاری، دیگ و غسل و … حاضر می شدیم و این روال جزئی از زندگی نفرت انگیز اعضای مجاهدین خلق بود. تا جان در بدن دارند به عنوان یک برده فقط در حیطه و محدوده تشکیلات رجوی بدون حق اعتراض در انتظار سرنوشتی نامعلوم به حیات در اسارت ادامه دهند.

ما از همه معنویات اجتماعی، تفریحات تابستانی، حق پوشش و هر آنچه بوی زندگی میداد محروم شده بودیم. در حسرت یک بار سینما رفتن، چرخ زدن در پارک و رفتن به طبیعت خدا عمرمان بی هیچ هدفی به هدر می رفت. با چشمان خسته از این همه انتظار، دروغ ، توهین، هتک حرمت انسانی و سوء استفاده های سران مجاهدین خلق در نقطه ای به این باور رسیدیم که تنها راه رهایی فرار از مناسبات برده ای مجاهدین است و خوشبختانه این تصمیم در سال 1384 عملی شد. ما صمد اسکندری و فتح الله اسکندری ، هر دو موفق به فرار از مقر مجاهدین خلق شدیم.

در گذر زمان با لطف و عنایت پروردگار صاحب خانواده شدیم و در مسیر زندگی سبز قرار گرفتیم. هر چند زندگی پیچ و خم های خودش را دارد ولی لذت زندگی آزاد در کنار خانواده، همه چیز را لذت بخش می کند.

از محل کار که بر می گردی، با لبخند همسر و شیرین زبانی های فرزند، تمام خستگی ها از تنت خارج می شود. مگر می شود فرزند را در آغوش بگیری و وجودت آکنده از عشق و دوست داشتن و انرژی نشود. مگر می شود همراه همسر و فرزندان دور یک سفره بنشینی، گل بگویی و گل بشنوی و قلبت پر از امید به آینده نشود. هر بار که صدایت می کنند بابا، قند در دلت آب می شود و دلتنگی روزگار از قلبت و از روحت محو می شود. اگر گاه به گاهی روزگار سخت بگیرد و مشکلی پیش بیاید، همدلی همسر و حمایتش و عشق بی دغدغه توان بلند شدن را به انسان باز می گرداند و آنجاست که باید برای همه این خوشی ها، سجده شکر به جا بیاوری. سجده شکر به جا بیاوری برای پایان روزهای تلخ درون فرقه رجوی ، سجده شکر به جا بیاوری برای تک تک نفس هایی که در دنیای آزاد می کشی.

ما اعضای رنج کشیده ای که سالهای جوانی مان در مناسبات مجاهدین خلق به هدر رفت، قدر تک تک لحظه هایمان را بهتر می دانیم. همین قدم زدن ساده ، دورهمی های خانوادگی و تفریحات مختصر در کنار خانواده، همین شغل و درآمد و استقلال فکری و مالی، همه و همه آرزوهای دیرینه مان بود که حالا محقق شده و قدرش را خوب می دانیم.

ما آرزو داریم دوستان مان که هنوز در فرقه رجوی اسیر هستند هم، این لحظات ناب را کنار خانواده تجربه کنند. ما فرصت را در زندگی از دسته رفته یافتیم و با میل به آزادی برای خود زندگی می کنیم. خطاب به اعضای گرفتار در فرقه بسته مجاهدین خلق می گویم : باید به زندگی آزاد سلامی دوباره کرد .

اعضای نجات یافته از فرقه منحوس رجوی : صمد اسکندری  و فتح الله اسکندری

نوشته اینجا همه چیز بوی زندگی می دهد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته پیام فتح الله اسکندری به اعضای گرفتار در کمپ مجاهدین در آستانه نوروز اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به امید آزادی
فتح الله اسکندری

نوشته پیام فتح الله اسکندری به اعضای گرفتار در کمپ مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از همان ابتدای آشنایی با رحیم کیوکان متوجه شدم که او از جنس رجوی نبود و به نوعی از تشکیلات درونی توسط عوامل رجوی کنار گذاشته شده بود و با عنوان مسئول تعمیرگاه بنزینی در سر رشته داری فقط روزها را پشت سر می گذاشت. علیرغم فشار های فرماندهان وقت آن زمان به نام های زهرا نوری، فائزه، سهیلا شعبانی، زهره بنی جمالی و … که از طریق رحیم تلاش داشتند مرا تحت فشار قرار دهند ولی او هرگز به خواسته های فرماندهان رجوی تن نمی داد و همواره با روی خوش با من برخورد می کرد. چون من از تمامی امکانات عمومی محروم شده بودم ولی او بصورت مخفیانه مرا از این امکانات بی نصیب نمی گذاشت.

فتح اله اسکندری

بارها شاهد جلسات دیگ توسط عوامل رجوی علیه او بودم که با زشت ترین الفاظ به رحیم کیوکان توهین و فحاشی می کردند. بارها فرماندهان مقر با توجه به فعالیت خانواده اش برای آزادی رحیم از او درخواست کردند تا با حضور جلوی دوربین علیه خانواده خود موضع گیری نماید. اما او هرگز به این خواسته ضد انسانی آنها تن نداد. به رغم اینکه رحیم از طرح و برنامه من برای فرار مطلع و آگاه بود ولی هرگز مرا لو نداد و در روز فرار با لبخندی مرا بدرقه کرد. متاسفانه فرقه بد ذات مجاهدین او را از نظر روحی و جسمی در شرایطی قرار داده بود که در خاموشی زندگی اش پایان یابد و النهایه رحیم کیوکان بدون آنکه موفق شود خانواده اش را ببیند در خفا و در تشکیلات نکبت رجوی جان باخت. بنده ضمن تسلیت به خانواده کیوکان تا آزادی اسیران از بند رجوی در کنار خانواده ها خواهم ماند.

فتح اله اسکندری

نوشته چند سطری از خاطراتم با رحیم کیوکان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به محض ورود به کمپ، افسر آمریکایی که مسئول کمپ بود نزد من آمد و یکسری تصویر از سران فرقه مجاهدین خلق از جمله حسین مدنی، مهوش سپهری (نسرین)، مهری، ژیلا دیهیم، مهناز شهنازی، ثریا شهری، رویا احمدی، حوری سیدی، گیتی گیوه چیان و … که همگی از سرکوبگران اصلی رجوی بودند به من نشان داد و سوال کرد که آیا آنها را می شناسم؟

جوابم مثبت بود. افسر مربوطه اظهار داشت در ملاقاتی که فهیمه اروانی و مژگان پارسایی با آنها داشتند مدعی شدند تمامی این افراد بیمار و از کارگران آشپزخانه اشرف هستند که به قصد معالجه از نیروهای آمریکایی درخواست کردند در اسرع وقت آنها را به اروپا اعزام نماییم و در ادامه گفت: هم اکنون این افراد به بغداد منتقل شدند و بلافاصله به اروپا انتقال داده خواهند شد.

فتح الله اسکندری از اعضای جدا شده مجاهدین خلق

وقتی من متوجه این موضوع شدم به مسئول کمپ تاکید کردم افرادی که در عکس ملاحظه می کنید نه کارگر آشپزخانه هستند و نه بیمار بلکه همگی از مسئولین تراز اول و از عوامل اصلی مجاهدین هستند و قصد دارند با فریب نیروی های آمریکایی آنها را از عراق فراری بدهند. وقتی افسر امریکایی متوجه رکب مجاهدین شد بسیار متعجب شد و سریعا برای بازگشت افراد مذکور اقدام کرد. جالب آنکه همه افراد مورد نظر که قصد فرار از عراق را داشتند مجددا پس از آشکار شدن رکب سرکردگان مجاهدین به کمپ اشرف مسترد شدند.

این موضوع تنها بخشی از اندک کلاهبرداری و عوام فریبی مجاهدین است که نشان میدهد خط مشی مجاهدین از هیچ اسلوب منطقی و انسانی برخورد نمی باشد.

فتح اله اسکندری

نوشته رکب مجاهدین به آمریکاییها در فراری دادن سران فرقه از مقر اشرف اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او تجربه خود از حضور اجباری در نشست های طعمه را این گونه نقل می کند: سه شب متوالی از ساعت 11 تا نماز صبح من را تحت فشار و مورد اذیت و آزار جسمی قرار دادند تا از من اقرار بگیرند که بگویم مجاهد خلق هستم.

وی در ادامه از افراد دیگری همچون محمود فخر و وحید حسین وند نام می برد که شاهد اذیت و آزارشان توسط عوامل فرقه بوده است.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته مصاحبه با فتح الله اسکندری درباره تجربه حضورش در نشست های طعمه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.