سال‌هاست که سازمان مجاهدین خلق، با بهره‌گیری از استراتژی‌های هوشمندانه تبلیغاتی، خود را به عنوان یک گروه سیاسی “قانون‌مدار”، “دموکراتیک” و “مطیع قوانین غرب” معرفی کرده است. این نقاب، ابزاری حیاتی برای آن‌ها بوده تا بتوانند در کشورهای اروپایی از حمایت سیاسی و حقوقی بهره‌مند شوند. اما وقایع اخیر در پاریس، پس از لغو تظاهرات برنامه‌ریزی‌شده در ۳۰ خرداد، نشان داد که این پوشش ظاهری در برابر فشارهای سیاسی و احساس خطر، به سرعت فرو می‌ریزد. برخورد پلیس فرانسه با هواداران سازمان و دستگیری تعدادی از آن‌ها، نشان‌دهنده گذار این سازمان از “سیاست‌ورزی در چارچوب قانون” به “خودسری و بی‌قانونی” است.

تضاد میان واقعیت و تبلیغات

یکی از ویژگی‌های بارز دستگاه تبلیغاتی مجاهدین خلق، توانایی آن‌ها در “بازسازی واقعیت” است. هنگامی که تظاهرات اصلی لغو شد، مریم رجوی به جای پذیرش شکست، در یک شهرک کوچک و دورافتاده (اوور) برنامه‌ای محدود برگزار کرد و دستگاه رسانه‌ای سازمان تلاش کرد تا این نشست کوچک را به عنوان همان برنامه اصلی و عظیم جا بزند. این اقدام نشان‌دهنده بحران اعتماد در لایه رهبری سازمان است؛ آن‌ها می‌دانند که قدرت واقعی خود را در خیابان‌ها از دست داده‌اند، اما تلاش می‌کنند با بازسازی تصویری دروغین، از فروپاشی روانی نیروهای خود جلوگیری کنند.

روان‌شناسی ترس؛ عامل اصلی تغییر رفتار

پرسش اساسی این است: چرا سازمانی که همواره از رعایت قوانین کشور میزبان سخن می‌گوید، این بار به صورت علنی با پلیس فرانسه درگیر شد؟ پاسخ در “احساس خطر وجودی” نهفته است.

همزمانی لغو تظاهرات با امضای تفاهم‌نامه احتمالی میان ایران و آمریکا، برای مجاهدین خلق یک زنگ خطر بزرگ است. آن‌ها به خوبی درک می‌کنند که اگر وزن سیاسی آن‌ها در معادلات بین‌المللی کاهش یابد، ممکن است دولت‌های غربی (مانند فرانسه) دیگر نیازی به حمایت از آن‌ها نداشته باشند. این ترس از “پایان تاریخ مصرف”، آن‌ها را به وضعیتی از “پانیک سیاسی” سوق داده است. در این وضعیت، سازمان دیگر به دنبال کسب مشروعیت نیست، بلکه به دنبال “ایجاد درد” است. آن‌ها می‌خواهند با ایجاد آشوب و درگیر شدن با پلیس، دولت فرانسه را به چالش بکشند و او را بترسانند تا از ترس واکنش‌های تند اجتماعی یا سیاسی، از فشارهای حقوقی علیه مریم رجوی عقب‌نشینی کند.

الگوهای تکرار شونده؛ از خودسوزی تا خودسری

رفتار اخیر در پاریس، تکرار الگوی رفتاری سازمان در بحران‌های پیشین است. همان‌گونه که در زمان دستگیری مریم رجوی در پاریس یا ورود پلیس به مقر آلبانی مشاهده شد، سازمان از “ابزار وحشت” استفاده می‌کند. دستور به خودسوزی اعضا یا ورود به درگیری‌های غیرقانونی با پلیس، نه از موضع قدرت، بلکه از موضع استیصال است. آن‌ها می‌دانند که وقتی قدرت سیاسی ندارند، تنها راه باقی‌مانده برای جلب توجه رسانه‌ها و فشار بر دولت‌ها، استفاده از نمایش‌های خشونت‌آمیز و ایجاد تنش‌های اجتماعی است. این یعنی جایگزینی “دیپلماسی” با “تروریسم اجتماعی”.

افول اعتبار و هموار شدن مسیر رهایی

تلاش‌های اخیر مجاهدین خلق در پاریس، بیش از آنکه نشان‌دهنده قدرت آن‌ها باشد، گویای ضعف و لرزش پایه‌های این تشکیلات است. برخورد علنی با قانون، نقاب “گروه حامی ارزش‌های غربی” را برای همیشه از چهره آن‌ها کنار زد و حقیقتِ سازمان را به نمایش گذاشت: سازمانی که تنها در زمان سودآوری از قوانین پیروی می‌کند و در لحظه احساس خطر، به بی‌قانونی و آشوب روی می‌آورد.

این بحران‌های پی‌درپی و از دست رفتن اعتبار در اروپا، نه تنها بر جایگاه بین‌المللی آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد، بلکه پیامد مهم‌تری نیز دارد: ایجاد شک و تردید در دل نیروهای مستقر در آلبانی و سایر پایگاه‌ها. این ریزش‌های احتمالی و افشاگری‌های ناشی از این رفتارهای خودسرانه، می‌تواند مسیر رهایی اعضا از این ساختار تمام‌گرا را هموارتر کرده و پایان تاریخ مصرف این سازمان را نزدیک‌تر کند.

آرش رضایی (کارشناس ارشد غلوم سیاسی و روابط بین الملل)

نوشته چرا مجاهدین خلق به خشونت و بی‌قانونی روی آوردند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

استراتژی “مظلوم‌نمایی سیاسی”

مجاهدین خلق با ادعای اینکه “دولت فرانسه تجمع ما را لغو کرده است”، در تلاش است تا نقش “مبارز تحت فشار” را بازی کند.
هدف: آن‌ها می‌خواهند به مخاطبان خود (به‌ویژه در داخل ایران و در میان اپوزیسیون‌های بین‌المللی) القا کنند که دولت‌های غربی در حال سرکوب آن‌ها هستند.
این یک تکنیک روان‌شناختی است تا از یک شکست یا یک لغو اداری ساده، یک “جنگ سیاسی” بسازد. آن‌ها سعی می‌کنند یک مسئله‌ی احتمالی در حقوق اداری را به یک “باج‌خواهی سیاسی” از سوی دولت‌ها تعبیر کنند تا برای هواداران خود، معنا و ارزش ایجاد کنند.

تلاش برای “سیاسی کردن دیپلماسی”

نکته بسیار حساس در این گزارش، تلاش سازمان برای پیوند زدن “لغو تجمع” به “تماس دیپلماتیک بین وزیر خارجه فرانسه و ایران” است.
ادعای بی‌اساس: آن‌ها ادعا کردند که لغو تجمع، نتیجه‌ی فشار یا مذاکره در تماس تلفنی بین ژان نوئل بارو و عباس عراقچی بوده است.
این ادعا، تلاش برای “ترور شخصیت دیپلماتیک” طرف مقابل است. آن‌ها می‌خواهند بگویند که دولت فرانسه در حال انجام معامله با ایران بر سر سرکوب آن‌هاست. این نوع ادعاگری، حتی اگر دروغ باشد، هدفش این است که اعتبار دیپلماسی رسمی را زیر سوال ببرد و نشان دهد که دولت‌ها برای منافع خود، حق فعالیت‌های تروریستی را معامله می‌کنند. رد رسمی وزارت خارجه فرانسه، نشان‌دهنده این است که این ادعا، فراتر از یک اشتباه، یک “توطئه اطلاعاتی” برای تخریب رابطه دو کشور بوده است.

تضاد میان ادعا و واقعیت حقوقی

گزارش نشان می‌دهد که سازمان مدعی شده “تمام مراحل قانونی را طی کرده است”، اما همزمان ادعا می‌کند تجمع لغو شده است.
در سیستم حقوقی فرانسه، اگر پلیس تجمعی را لغو کند، باید دلیل مشخصی (مانند تهدید به خشونت یا اختلال در نظم عمومی) ارائه دهد. اما وقتی وزارت خارجه فرانسه به طور مستقیم و با صراحت ادعای سازمان را “نادرست” می‌خواند، یعنی سازمان حتی نتوانسته است “مبنای حقوقی” ادعای خود را برای لغو تجمع ارائه دهد.
این نشان می‌دهد که سازمان احتمالاً یا اصلاً در مراحل قانونی موفق نبوده، یا با نقص در اسناد مواجه شده است، و حالا برای پوشش این “شکست اداری”، از سناریوی “مشارکت سیاسی ایران در لغو مجوز” استفاده کرده است.

پدیده “اتاق پژواک” و سوءاستفاده از اطلاعات

این سازمان با انتشار چنین ادعاهایی، از “اتاق پژواک” خود برای تولید محتوا استفاده می‌کند.
آن‌ها می‌دانند که بخشی از مخاطبان آن‌ها (که از قبل با آن‌ها همسو هستند) بدون تحقیق، این خبر را باور می‌کنند. هدف آن‌ها تولید یک “واقعیت جایگزین” است.
حتی اگر بعداً مشخص شود که خبر دروغ بوده، در ذهن مخاطبان هدف، این تصویر حک شده است که: “فرانسه تحت فشار ایران، فعالیت ما را محدود کرد”. این یعنی آن‌ها دروغ را با هدف سیاسی، به حقیقت تبدیل می‌کنند.

نتیجه‌گیری:

این حادثه نشان‌دهنده یک “انحطاط استراتژیک” است. وقتی یک گروه سیاسی (به‌ویژه اگر ادعای دموکراتیک بودن دارد) از “دروغ مستند” برای توجیه شکست‌های خود یا برای حمله به فرآیندهای دیپلماتیک رسمی استفاده می‌کند، در واقع از سیاست فاصله گرفته و به سمت جنگ روانی و پروپاگاندای آشفتگی حرکت می‌کند.

این ادعا، به‌جای نشان دادن قدرت، نشان‌دهنده “بی‌کفایتی در مواجهه با واقعیت‌های حقوقی” و تلاش ناامیدانه برای بقای سیاسی در فضای بین‌المللی است.

آرش رضایی

نوشته جنگ روانی و پروپاگاندای آشفتگی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

“محمدرضا مبین – سیروس غضنفری – بخشعلی علیزاده – اکبر خباره – لطف اله محمدی – اسماعیل آقاپور – جلال سلمانی – حسین همتی – کریم سجودی – نادر چپ چاپ – جعفر فرج پور – محمدرضا شمسی – حیدر ابولحسنی – یوسف حاجی محمدی – شهرام بهادری – شهرود بهادری – علیرضا مقدمی – محمد قمی – اکبر محمدیان و …”

چنین نوشته بودند:
” ما جداشدگان از این سازمان، به سران کشورهای فرانسه و آلبانی ، هشدار می دهیم که این سازمان با سوابق عملیات های تروریستی، هرگز مدافق حقوق بشر نبوده و نیست، برعکس در هر کشوری هم حضور یافته است ، دست به جنایات تروریستی بی شماری زده است، مجاهدین خلق خود را تابع قانون هیچ کشوری نمی دانند، خودشان برای خودشان قانون وضع می کنند، اعضای خودشان را شکنجه و زندانی می کنند، نفرات خودشان را سربه نیست می کنند، در پشت نقاب به ظاهر انسانی خود، ماهیتی شیطانی و تروریستی دارند، امنیت کشورهای خود را با مجوز برگزاری تجمعات، برای چنین گروههای خشن و تروریسیت به خطر نیاندازید. ما جداشدگان از این سازمان، از قبل هشدار می دهیم ، برای چنین سازمانی ، هیچ مرز سرخ امنیتی به رسمیت شناخته نمی شود. ما خواهان اخراج این سازمان تروریستی از خاک تمام کشورهای اروپائی هستیم. هشدارهای ما را که سالهای سال در درون این سازمان در اقامتی اجباری بودیم را جدی بگیرید و تا دیر نشده ، مجوز چنین تجمعاتی را لغو کنید.”

حال امروز پلیس فرانسه اعلام کرد:
گردهمایی گروه تروریستی مجاهدین خلق در پاریس به‌دلیل تهدید نظم عمومی ممنوع شد.
شهربانی پاریس برگزاری تجمعی را که قرار بود روز شنبه 29 خرداد 1405 به فراخوان گروه تروریستی مجاهدین خلق و برخی گروه‌های همسو با آن در پایتخت فرانسه برگزار شود، ممنوع اعلام کرد.

این پیروزی بزرگ را خدمت تمام جداشدگان از این سازمان جهنمی تبریک عرض می کنیم و امیدواریم بزودی زود شاهد در هم شکستن حصارهای اشرف 3 در آلبانی باشیم . خدا با ماست.

محمدرضا مبین

نوشته خیمه شب بازی تروریست ها در فرانسه لغو شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گروه مجاهدین خلق که بخشی از آن‌ها در فرانسه مستقر هستند، امروز اعلام کرد که پلیس پاریس تجمع برنامه‌ریزی‌شده این گروه در روز شنبه را لغو کرده است.

این گروه همچنین خبر داد که علیه این تصمیم که آن را “غیرموجه” توصیف کرد، اعتراض کرده است.

سازمان‌دهندگان این تجمع ضد ایرانی مدعی شدند که دو ماه با پلیس هماهنگ بوده و تمام مراحل قانونی را طی کرده بودند.

به گزارش رویترز، این تصمیم که چند ساعت پس از تماس تلفنی دیروز وزیر خارجه فرانسه ژان نوئل بارو و همتای ایرانی عباس عراقچی درباره آخرین تحولات پایان جنگ ایران اعلام شد، اتهام‌زنی این گروه مبنی بر مطرح شدن درخواست لغو آن در تماس تلفنی مذکور را در پی داشت؛ ادعایی که وزارت خارجه فرانسه رد کرد.

این وزارتخانه در بیانیه‌ای اعلام کرد که “این ادعا نادرست است. وزیر خارجه (ایران) هیچ اشاره‌ای به این اعتراض یا درخواست برای لغو آن را مطرح نکرد”.

گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس

نوشته فرانسه ادعای گروه تروریستی مجاهدین خلق را رد کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نقد رویکرد فرانسه، از میزبانی تا نادیده‌انگاری

فرانسه – کشوری که خود قربانی تروریسم بوده و پرچمدار مبارزه با افراط‌گرایی معرفی می‌شود – بستری برای فعالیت گروهی فراهم کرده که در گذشته کارنامه تاریکی از خشونت و عملیات‌های تروریستی دارد.

استفاده ابزاری از تروریسم:

منتقدان بر این باورند که فرانسه با اتخاذ یک استاندارد دوگانه، “تروریسم خوب” و “تروریسم بد” تعریف کرده است. تا زمانی که یک گروه بتواند به عنوان اهرم فشاری علیه رقبای سیاسی یا ژئوپلیتیک پاریس عمل کند، فعالیت‌های تشکیلاتی و تبلیغاتی آن در خاک فرانسه تحمل یا حتی تسهیل می‌شود.

نادیده گرفتن تاریخچه خشونت:

سازمان مجاهدین خلق علاوه بر ترورهای گسترده در دهه‌های گذشته در ایران، دارای ساختارهای درونی بسته‌ای است که بر اساس گزارش‌های متعدد نهادهای حقوق بشری و اعضای جدا شده از این گروه، با نقض گسترده حقوق اولیه اعضا همراه بوده است. نادیده گرفتن این گزارش‌ها توسط دولت فرانسه، در تعارض مستقیم با ادعای این کشور برای دفاع از حقوق بشر است.

تهدید امنیت و ثبات:

میزبانی از گروه‌هایی که ساختار شبه‌نظامی دارند یا در گذشته با خشونت پیوند داشته‌اند، صرف‌نظر از تغییر تاکتیک‌های آن‌ها، همواره یک تهدید امنیتی بالقوه برای کشور میزبان و همچنین مانعی در مسیر بهبود روابط بین‌الملل محسوب می‌شود.

کلام آخر:

استاندارد دوگانه فرانسه در قبال مجاهدین خلق، بیش از آنکه یک رویکرد راهبردی باشد، به اعتبار پاریس در عرصه بین‌المللی ضربه می‌زند. وقتی یک دولت در برابر سازمان‌هایی که سابقه تروریستی دارند، سکوت پیشه کرده یا به آن‌ها تریبون می‌دهد، عملاً استانداردهای اخلاقی خود را زیر سوال می‌برد.
حکومت فرانسه ضروری است با بازگشت به اصول بنیادین اخلاقی در سیاست خارجی. برای کشوری که مدعی رهبری اروپاست و با بازنگری در سیاست‌های خود، اجازه ندهد امنیت بین‌المللی و ارزش‌های حقوق بشری فدای بازی‌های سیاسی کوتاه‌مدت شود.
حمایت از “دموکراسی” نباید تنها محدود به جایی شود که منافع پاریس ایجاب می‌کند، بلکه باید در تمامی ابعاد و فارغ از هویت بازیگران تروریستی، به یک اصل مطلق تبدیل گردد.

آرش رضایی (کارشناس ارشد علوم سیاسی و روابط بین الملل)

نوشته نگاهی به استاندارد دوگانه فرانسه در برابر تروریسم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جالب آن که چند روز قبل و در تاریخ 25 خرداد مهندس ابراهیم خدابنده مدیر عامل انجمن نجات در نامه ای به رئیس جمهور فرانسه نسبت به تجمع مجاهدین خلق در پاریس هشدار داده بود.

بعد از ضربه 30 خرداد 1402 و ورود پلیس آلبانی به مقر مجاهدین خلق در این کشور که به دنبال مطلع شدن دولت آلبانی از اقدامات غیر قانونی انجام شده توسط این گروه صورت گرفت، این دومین 30 خردادی است که رجوی ها ضربات دردناکی دریافت می کنند.

سابقه رجوی ها و مجاهدین خلق آنقدر سیاه است که کشورهای میزبان آنها اگر ذره ای به آنها فرصت بدهند، جز خرابکاری و ایجاد دردسر برای کشور خودشان نصیب دیگری نخواهند داشت. هرچند این کشورها با اشراف به تروریست بودن مجاهدین خلق آنها را پذیرفته و وارد بازی تروریست خوب و تروریست بد شده اند تا از این طریق به ایران ضربه بزنند اما بدلیل ماهیت مجاهدین خلق، این دولت ها دریافتند که این مهمان نمک شناس برای قانون آنها نیز ارزشی قائل نیست و اگر مهارش نکنند ضایعات زیادی برای کشورشان به بار خواهد آورد.

این اقدام دولت فرانسه را به فال نیک گرفته و آن را به خانواده های چشم انتظاری که به دستور رجوی ها از تماس و ملاقات با فرزندان خود محروم شده اند و همچنین به اعضای نجات یافته از این تشکیلات مخوف تبریک می گویم.

امیدوارم دولت آلبانی نیز به نقض حقوق اعضا توسط رجوی ها بیش از پیش توجه نموده و به اعضای گرفتار در این تشکیلات مخوف کمک نماید تا بتوانند با خانواده های خود تماس و ملاقات داشته باشند و از آن اسارتگاه بسته که از دنیای بیرون قطع شان کرده است نجات یافته و زندگی جدیدی را شروع نمایند.

ایرج صالحی

نوشته ۳۰ خرداد تبدیل به روز ضربات دردناک برای رجوی ها شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شهربانی پاریس برگزاری تجمعی را که قرار بود روز شنبه 29 خرداد 1405 به فراخوان گروه تروریستی مجاهدین خلق و برخی گروه‌های همسو با آن در پایتخت فرانسه برگزار شود، ممنوع اعلام کرد.

به گزارش روز جمعه ایرنا، طبق حکم صادره از سوی شهربانی پاریس، این تصمیم با توجه به شرایط حساس امنیتی، احتمال بروز تنش و درگیری میان گروه‌های مختلف و مخاطرات احتمالی برای نظم عمومی اتخاذ شده است.

این تجمع قرار بود در نزدیکی برخی مراکز دولتی و نمایندگی‌های دیپلماتیک در پاریس برگزار شود.

گروه تروریستی مجاهدین خلق و شبکه‌های وابسته به آن در اروپا طی هفته‌های گذشته تلاش گسترده‌ای برای تبلیغ این برنامه در فضای رسانه‌ای و مجازی به راه انداخته بودند و آن را به عنوان یک گردهمایی بزرگ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران معرفی می‌کردند.

در میان برگزارکنندگان این برنامه نام شورای موسوم به “ملی مقاومت” که ویترین سیاسی سازمان تروریستی مجاهدین خلق محسوب می‌شود، به چشم می‌خورد.

این جریان تلاش داشت با سوءاستفاده از برخی شعارهای حقوق بشری، برنامه‌ای علیه جمهوری اسلامی و مردم ایران سازماندهی کند.

مقام‌های فرانسوی درباره ممنوعیت این تجمع، به احتمال بروز اخلال در نظم عمومی و درگیری میان گروه‌های دارای دیدگاه‌های متضاد اشاره کرده‌اند.

ناظران سیاسی معتقدند این گروه که به دلیل سابقه همکاری با رژیم بعث عراق و اقدامات تروریستی علیه ملت ایران، از پایگاه اجتماعی برخوردار نیست و طی سال‌های گذشته نیز به‌رغم صرف هزینه‌های گسترده تبلیغاتی، در جلب مشارکت مردمی و ایجاد تحرک اجتماعی با ناکامی مواجه بوده است.

نوشته ممنوعیت برگزاری تجمع عناصر مجاهدین خلق توسط پلیس فرانسه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

استاندارد دوگانه در عمل

دولت فرانسه همواره خود را در قامت منادی دموکراسی و حقوق بشر در اروپا معرفی کرده است. اما در پرونده سازمان مجاهدین خلق، این تصویر با حقیقتی تلخ مواجه است. میزبانی از سازمان مجاهدین خلق در خاک فرانسه و اجازه برای برگزاری تجمعات تبلیغاتی این گروه در آستانه ۲۰ ژوئن، نشان‌دهنده یک “استاندارد دوگانه” آشکار است. پاریس چگونه می‌تواند خود را پرچمدار مبارزه با افراط‌گرایی بداند، در حالی که به سازمانی که کارنامه‌اش در طول چهار دهه گذشته مشحون از عملیات‌های تروریستی، همکاری با دشمنان خارجی ایران (در دوران جنگ تحمیلی) و نقض سیستماتیک حقوق اعضای خود بوده، تریبون آزاد می‌دهد؟

خیانت به حافظه تاریخی یک ملت

مهندس خدابنده در نامه خود به درستی بر این نکته تأکید دارد که سازمان مجاهدین خلق در نزد ملت ایران، نه به عنوان یک جریان سیاسی، بلکه به عنوان نماد خیانت به مصالح ملی شناخته می‌شود. همدستی با رژیم صدام حسین در طول جنگ تحمیلی، داغی است که هرگز از حافظه تاریخی ایران پاک نخواهد شد. برای جامعه جهانی، این سوال مطرح است: چرا فرانسه باید با دادن فضا به این گروه، وجهه سیاسی خود را در خاورمیانه و نزد ملت ایران تخریب کند؟ آیا منافع زودگذر سیاسی ارزش آن را دارد که فرانسه به «پناهگاه امن خائنین» تبدیل شود؟

تناقض در امنیت و حقوق بشر

یکی از کلیدی‌ترین بخش‌های هشدار آقای خدابنده، متوجه نقش مخرب این سازمان در “برهم زدن امنیت و آسایش مردم ایران” است. اگر دولت فرانسه مدعی دفاع از امنیت بین‌المللی است، چگونه اجازه می‌دهد سازمانی از خاک این کشور به «تمامیت مادی و معنوی» و «امنیت فیزیکی و روانی» مردم ایران حمله کند؟ سکوت و انفعال دولت فرانسه در برابر فعالیت‌های این گروه، صرف‌نظر از تغییر تاکتیک‌های آن‌ها، به مثابه چراغ سبز نشان دادن به اقداماتی است که در عرف حقوق بین‌الملل، تروریستی یا ضدملی محسوب می‌شوند.

فراخوان برای پاسخگویی

زمان آن فرا رسیده است که کاخ الیزه از پشت نقاب دیپلماسی تعارف‌آمیز بیرون آمده و به افکار عمومی پاسخ دهد:
* معیار فرانسه برای تعریف “گروه تروریستی” چیست؟
* آیا امنیت ملت‌ها برای فرانسه درجه‌بندی دارد؟
* تا کی قرار است خاک فرانسه، ابزار فشار سیاسی علیه ملت‌ها از طریق گروه‌های منفور و تاریخ‌مصرف‌گذشته قرار گیرد؟

این نامه تنها یک مطالبه‌گری از سوی خانواده‌های دردمند و اعضای جداشده نیست؛ بلکه آزمونی برای سنجش صداقت دولت فرانسه در ادعای پایبندی به ارزش‌های دموکراتیک است. تداوم حمایت غیرمستقیم از این سازمان، نه تنها کمکی به منافع ملی فرانسه نخواهد کرد، بلکه نام این کشور را به عنوان حامی جریان‌های ضدبشری در تاریخ معاصر ثبت خواهد نمود.

امانوئل مکرون در مقام رئیس‌جمهور فرانسه، اکنون در برابر یک دوراهی است: تداوم سیاست‌های شکست‌خورده گذشته یا بازگشت به اخلاقیات و تعهدات بین‌المللی که با حمایت از تروریسم و خیانت، در تضاد مستقیم قرار دارد.

آرش رضایی

نوشته فرانسه مهد آزادی است یا پناهگاه تروریسم؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ضمن گرامیداشت خون پاک شهدای دفاع اخیر ملت ایران در برابر تهاجم دشمن متجاوز آمریکایی و صهیونی، از جانب جمعی از خانواده های دردمند اعضای سازمان مجاهدین خلق و اعضای جداشده از این سازمان، مایلم به اطلاع شما برسانم و قویا هشدار بدهم که برگزاری تجمع تبلیغی این سازمان تروریستی در کشور شما، در روز شنبه 20 ژوئن سال جاری، به صلاح منافع ملی و وجهه داخلی و خارجی دولت جمهوری فرانسه نبوده، و اینطور استنباط می گردد که گویا این کشور به پناهگاهی برای تروریست ها و خائنین تبدیل شده است.

کشور فرانسه همیشه در طول تاریخ تلاش کرده تا خود را به عنوان مهد آزادی و حقوق بشر نشان دهد، حال آنکه با حضور و فعالیت آزادانه سازمان مجاهدین خلق، به بهشت امن تروریست های فراری و خائنین به کشور بدل گردیده است.

این سازمان از نظر مردم ایران خائن به عالی ترین مصالح و منافع ملی در همکاری با دشمن متجاوز (رژیم صدام حسین در عراق) محسوب می شود و دستش به خون مردم ایران و مردم عراق و حتی اعضای خودش آلوده است و این روند خائنانه و جنایتکارانه به اشکال مختلف همچنان ادامه دارد.

سازمان مجاهدین خلق دارای تاریخچه سیاه و غیرقابل دفاعی است که به همین دلیل به شدت میان مردم ایران منفور می باشد اما با برگزاری چنین جلساتی و القای این شبه که گویا مورد حمایت دولت فرانسه و دیگر دولت های اروپایی است تلاش دارد تا وجهه جدیدی کسب کند، حال آنکه به غیر از بدنامی برای دولت های مربوط حاصل دیگری نخواهد داشت.

اگر چنانچه دولت فرانسه سازمان مجاهدین خلق را مجاز به فعالیت و برگزاری برنامه های تبلیغی علیه کشور و مردم ایران می نماید، می بایست در مقابل پاسخ بدهد که چگونه است که دست باز به سازمانی می دهد که به گواه انبوه اعضای سابق آن دست به اقدامات ضدبشری می زند که علاوه بر اعضای خود که از حق زندگی عادی محروم شده اند، با فعالیت های حقیقی و مجازی در آشوب و برهم زدن امنیت و آسایش مردم ایران نقش دارند.
این نکات خود بسی جای بررسی و پاسخ صریح از سوی دولت فرانسه دارد که مدافع امنیت و حقوق بشر می باشد که به این سازمان اجازه داده است تا از سال 1360 تا به امروز از خاک فرانسه به تمامیت مادی و معنوی و نیز امنیت فیزیکی و روانی ملت ایران خدشه وارد کرده و آنرا هدف قرار دهد.

بی صبرانه منتظر پاسخ شما هستم.

ابراهیم خدابنده

تهران – ایران

رونوشت به:
سفیر محترم جمهوری فرانسه در تهران
وزیر محترم امور خارجه جمهوری اسلامی ایران
رسانه ها

نوشته نامه ابراهیم خدابنده به رئیس جمهور فرانسه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، مریم رجوی، سرکرده گروه تروریستی مجاهدین خلق، و زهرا مریخی، نفر دوم این گروه، در حالی به راحتی در کشور‌های اروپایی تردد می‌کنند که نام آنها در لیست قرمز پلیس بین‌الملل (اینترپل) قرار دارد و تحت تعقیب قضایی هستند. با این حال، دولت فرانسه به عنوان کارفرمای اصلی این گروه، برای حیات آزادانه این دو تروریست که دستشان به خون هزاران ایرانی آغشته است، هویتی تازه بخشیده است.

دولت فرانسه برای دور زدن قوانین بین‌المللی و مخفی کردن هویت واقعی این جنایتکاران، اقدام به صدور مدارک شناسایی جعلی کرده است. بر طبق این اطلاعات، مریم رجوی با پاسپورتی به نام “فرزانه دربحانی” و زهرا مریخی با پاسپورتی به نام “پروین همدانی” در شهر‌های مختلف اروپا تردد می‌کنند. این اقدام پاریس نشان‌دهنده پوششی رسمی برای فعالیت‌های آزادانه افرادی است که باید بابت جنایات خود در برابر قانون پاسخگو باشند.

حمایت فرانسه و تقابل با مطالبات ملت ایران

صدور این پاسپورت‌ها با اسامی مستعار، پرده از عمق همکاری و حمایت دولت فرانسه از مجاهدین خلق برمی‌دارد. در حالی که هزاران خانواده ایرانی داغدار ترور‌های وحشیانه این گروه هستند، فرانسه با بخشیدن هویت‌های جدید به سرکردگان این گروه، نه تنها به قوانین بین‌المللی و “وانتد قرمز” صادره بی‌توجهی کرده، بلکه بر دشمنی دیرینه خود با مردم ایران پافشاری می‌کند.

حالا این پرسش اساسی پیش روی افکار عمومی و نهاد‌های حقوقی قرار دارد که دولت فرانسه بر اساس کدام توجیه اخلاقی و حقوقی، به جای استرداد این جنایتکاران، برای آنها حاشیه امن ایجاد کرده است؟ چرا با وجود جنایات گسترده این تروریست‌ها علیه مردم کشورمان و کشتار هزاران ایرانی، پاریس همچنان کارفرمای اصلی آنها باقی مانده و امکانات دیپلماتیک و شناسایی خود را در اختیار آنان قرار می‌دهد؟

لزوم پاسخگویی پاریس در برابر جنایات مجاهدین خلق

سکوت دولت فرانسه در برابر این رسوایی و تداوم حمایت از مریم رجوی (با هویت جعلی فرزانه دربحانی) و زهرا مریخی (با هویت جعلی پروین همدانی)، نشانی روشن از استاندارد‌های دوگانه در مبارزه با تروریسم است. این حمایت‌ها در حالی صورت می‌گیرد که اسناد جنایات این گروه غیرقابل انکار است، اما پاریس ترجیح داده است به جای ایستادن در کنار قربانیان تروریسم، بستر را برای فرار سرکردگان آنها از چنگال عدالت فراهم کند.

دولت فرانسه باید به طور شفاف پاسخ دهد که چرا حقوق بین‌الملل را فدای حمایت از تروریست‌های شناسنامه‌دار کرده است و تا کی قصد دارد به این بازی دوگانه و پناه دادن به قاتلان هزاران ایرانی ادامه دهد.

خبرگزاری آنا

نوشته سرکرده مجاهدین خلق با وجود وانتد قرمز چگونه در اروپا تردد می کند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اخراج مسعود رجوی از فرانسه در خرداد 1365، نقطه عطفی در این روند است. وی که پس از فرار از ایران در پاریس اقامت گزیده بود، به‌ دلیل اقدامات تحریک‌آمیز، سازماندهی گروه‌های مسلح و نادیده‌گرفتن قوانین فرانسه، از این کشور اخراج شد. در روایت رسمی فرقه، این اقدام یک “عزیمت قهرمانانه به جوار خاک میهن” خوانده شد؛ در حالی که اسناد و شواهد حکایت از اخراج سیاسی و امنیتی دارند.

در عراق، ماجرا شدیدتر بود. پس از همکاری نظامی و اطلاعاتی با رژیم بعث صدام حسین، فرقه مجاهدین در زمان سقوط صدام و ورود دولت جدید عراق به حاکمیت، به‌عنوان میراثی ناخواسته باقی ماند. این فرقه بارها با ارتش و پلیس عراق درگیری فیزیکی و مسلحانه پیدا کرد، تا آنجا که دولت عراق، با تأکید بر خطرات امنیتی حضور این گروه، خواستار اخراج کامل آن شد. تاکید رجوی بر مقاومت سرسختانه و درگیری با نیروهای عراقی، بر ماهیت غیرقانونی و خطرناک فعالیت‌های آن‌ها مهر تأیید زد.

در آلبانی نیز این داستان تکرار شد. علی‌رغم اینکه این کشور به درخواست ایالات متحده میزبانی اعضای فرقه را پذیرفت، به‌ مرور با افزایش فعالیت‌های پنهانی، آموزش‌های شبه‌ نظامی، و تخلفات گسترده در حوزه دیجیتال و سایبری، نیروهای امنیتی آلبانی بارها وارد مقر اشرف 3 شدند. برخلاف رفتار متعارف و قانونی، اعضای فرقه از ورود پلیس جلوگیری کرده، با آنان درگیر شدند. این عملکرد سوال ‌برانگیز، دلیل اصلی نگرانی دولت آلبانی از حضور ادامه ‌دار این گروه بود.

سؤال اساسی اینجاست: چرا رجوی به‌ جای تطبیق با قوانین کشور میزبان، همواره در مسیر تقابل و درگیری حرکت می‌کند؟ دلیل این رفتار را می‌توان در ماهیت بسته، مخفی‌کارانه و ایدئولوژیک فرقه جست ‌و جو کرد. فرقه رجوی به‌عنوان یک ساختار شبه ‌نظامی، علیرغم منزوی شدن و خلع سلاح هیچ‌گاه حاضر نبوده بدون قانون شکنی و دردسرسازی زیر بار شفافیت، بازرسی قانونی یا تعامل آزاد با دنیای بیرون برود. هرگونه حضور نیروهای امنیتی، تهدیدی علیه ساختار بسته و رازداری مطلق این فرقه تلقی می‌شود.

این سؤال نیز به ‌جا است که آیا این نوع رفتارها مصداق فعالیت تروریستی یا حداقل اقدامات شبه‌غیرقانونی نیست؟ در عرف بسیاری از کشورها، جلوگیری از ورود پلیس با حکم رسمی، تخریب اموال عمومی، آموزش نیروهای شبه‌نظامی، و فعالیت‌های مخفیانه سایبری، همگی مصادیقی از تهدید امنیت ملی محسوب می‌شود. اما با وجود این شواهد، چرا برخی سیاستمداران غربی همچنان از مریم رجوی و فرقه‌اش حمایت می‌کنند؟

پاسخ را باید در دو عامل جست‌وجو کرد: پول و بازی‌های سیاسی. فرقه رجوی با سرمایه‌گذاری گسترده در لابی‌گری، پرداخت‌های سخاوتمندانه به سیاستمداران بازنشسته، و وعده‌های پوچ در زمینه “آلترناتیو دموکراتیک” بودن، سعی در خرید مشروعیت دارد. برخی سیاستمداران نیز که منافع مالی یا سیاسی کوتاه‌مدت برایشان اولویت دارد، این ریسک را به جان می‌خرند؛ حتی به قیمت نادیده‌گرفتن سابقه سیاه این گروه در خشونت، نقض حقوق بشر و وابستگی به دیکتاتوری‌ها.

در پایان، آنچه مسلم است این است که فرقه رجوی هر کجا که رفته، نه ‌تنها نتوانسته در چهارچوب یک سازمان سیاسی قانونی و پاسخ‌گو عمل کند، بلکه در نهایت با اخراج، انزوا یا درگیری مواجه شده است. و این، شاید بهترین نشانه برای فهمیدن ماهیت واقعی این سازمان باشد.

سالاری

نوشته چرا پایان کار مجاهدین خلق در هر کشور به اخراج ختم می‌شود؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برخی گمانه‌زنی‌ها حکایت از آن دارد که دولت کانادا به دلیل فعالیت‌های غیر قانونی، چون پولشویی، توزیع قاچاق و تأسیس دفاتر مالی غیرقانونی این گروه را دچار محدودیت کرده است. نکته جالب توجه مدل برخورد مجاهدین خلق با محدودیت‌های اخیر است که شکل پیچیده‌ای داشته است.

در ویدئوکال‌های صورت گرفته از پاریس به تورنتو روی این موضوع تأکید شده است که تا اطلاع ثانوی باید دستور پلیس اجرایی شده تا پلیس نسبت به مسئله مجاهدین خلق دچار حساسیت نشود. در واقع طرح مجاهدین خلق در وضعیت کنونی عادی سازی، پنهان‌کاری و شبکه‌سازی لایه‌های زیرین است تا ضربات وارده فشار کمتری به تشکیلات ترور وارد کند.
البته پذیرش این محدویت‌ها از سوی مجاهدین خلق باعث مسئله‌دار شدن بخش قابل توجهی از اعضا، انجمن‌های هواداری و حتی مسئولان دفاتر نیز شده است و بسیاری از وابستگان به سازمان مجاهدین خلق، محدودیت‌های اعمال شده را فرصتی برای بیان جدایی می‌دانند. این وضعیت فشار زیادی را به مجاهدین خلق تحمیل خواهد کرد، زیرا شقه‌سازی‌های زنجیره‌ای باعث فرسودگی بیشتر این سازمان تروریستی خواهد شد.

آخرین پیام زهرا مریخی، مسئول اول تشکیلات تروریستی مجاهدین خلق بیانگر این استهلاک و سردرگمی شدید درونی است. یکی از عناصر بریده از تروریست‌ها در شرح وضعیت حاکم بر مجاهدین خلق نوشته است که بسیاری از اعضای سازمان مجاهدین خلق از شرایط موجود پس از اعمال محدودیت‌ها استفاده و جدایی خود را علنی خواهند کرد. محدود شدن مجاهدین خلق در کانادا، می‌تواند تبدیل به فرمتی اجرایی در سایر کشور‌ها نیز گردد، از جمله کشور فرانسه که پایگاه اصلی تروریست‌ها نیز بوده است. در حال حاضر قرارگاه اور از سوی دولت فرانسه مورد محافظت قرار گرفته و درون و بیرون آن با آزادی عمل‌های فراپروتکلی برای مجاهدین خلق همراه است.

این مقر تروریستی در حومه پاریس و در جوار کلیسای ونگوگ قرار دارد و در سطح یک سفارتخانه مورد محافظت قرار می‌گیرد. مجاهدین خلق در حالی از سوی دولت فرانسه مورد حمایت تمام و کمال قرار گرفته‌اند که تکثیر گروه در آن کشور چیزی جز رشد تروریسم و ترویج قاچاق و پولشویی برای اروپایی‌ها نخواهد داشت. برخی شواهد نشان می‌دهد که تروریست‌ها برای جلوگیری از تصاعدی شدن محدودیت‌ها در تلاش هستند پرونده مجاهدین خلق را به مسائل حقوق بشری گره بزنند. استفاده از این خط تکراری با گرفتن گزارش‌هایی از داخل کشور و ارسال آن برای محافل غربی با هدف فشار به ایران از اوایل دهه ۸۰ شروع شده است.

در آن زمان شیرین عبادی در پوشش شبکه حقوق بشری‌ها گزارش‌هایی را تهیه می‌کرد که توسط رابط مجاهدین خلق در پاریس به دست گزارشگر ویژه حقوق بشر می‌رسید و تبدیل به تحریم‌هایی علیه مردم ایران می‌شد. پس از خروج عبادی از کشور نرگس محمدی مأموریت یافت این دست گزارشات دروغین را که اغلب درباره زندان‌ها بود، به دست مجاهدین خلق برساند. طراحی این صحنه آن‌قدر ماهرانه صورت گرفته است که حتی دو کتاب درباره شکنجه در زندان نگارش شده و نرگس محمدی یک مقاله ۲۵ صفحه‌ای نیز درباره‌اش نوشته است. این صحنه‌سازی با انتشار چند ویدئو از برگزاری یک جشن تولد در بند نسوان زندان اوین برای مریم اکبری‌منفرد عضو گروه مجاهدین خلق به هم ریخته است.

مرتضی سیمیاری

نوشته جشن تولد حقوق بشری‌ها برای مجاهدین خلق! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حمایت دولت‌ها و سیاستمداران غربی از گروه تروریستی مجاهدین خلق در دهه‌های گذشته در حالی ادامه داشته است که وجود اسناد، شواهد و مدارک و البته اعتراف صریح سرکردگان و اعضای این گروه به ارتکاب جنایت علیه مردم و کشور ایران جای حتی کوچک‌ترین تردید درباره ماهیت جنایت‌کارانه این تروریست‌ها را از بین برده است.

فرانسه، میزبان سال‌های اخیر سرکردگان گروه تروریستی مجاهدین خلق، به‌ تازگی میزبان نشستی بوده که گروه تروریستی مجاهدین خلق آن را با حضور شماری از سیاستمداران شکست‌خورده و بدنام غربی برگزار کرد.

اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه در واکنش به میزبانی فرانسه از نشست گروه تروریستی مجاهدین خلق، این اقدام را مصداق آشکار حمایت از تروریسم و نقض تعهد حقوقی بین‌المللی دولت فرانسه برای پیشگیری و مقابله با تروریسم خواند.

سخنگوی وزارت امور خارجه با اشاره به سابقه اقدام‌های تروریستی گروه مجاهدین خلق که منجر به شهادت هزاران نفر از هموطنان بی‌گناه و مجروح‌شدن هزاران نفر دیگر شده و نیز با یادآوری همدستی این گروه با رژیم صدام در جریان تجاوز نظامی هشت ساله به ایران، ادامه حضور و فعالیت عناصر این گروه در فرانسه را ناقض تکالیف حقوقی بین‌المللی دولت فرانسه وفق مقاوله‌نامه‌های بین‌المللی مرتبط با مقابله با تروریسم و قطعنامه ۱۳۷۳ شورای امنیت سازمان ملل و همچنین مغایر با “اصول بنیادین حقوق بین الملل درباره روابط دوستانه و همکاری میان دولت‌ها براساس منشور ملل متحد” توصیف و تأکید کرد که مماشات و برخورد گزینشی فرانسه در برابر تروریسم عمل متخلفانه‌‎ای است که موجد مسئولیت بین‌المللی دولت فرانسه است و از لحاظ اخلاقی و معیار‌های حقوق بشری نیز کاملا مذموم و مردود است.

بقایی مجوز دادن به یک گروه تروریستی برای برگزاری نشست را مصداق بارز مشارکت در ترغیب خشونت، نفرت پراکنی و مداخله در امور داخلی ایران دانست و تصریح کرد: چنین رفتاری از جانب دولت فرانسه در تناقض آشکار با مبانی حقوق بشر و اصول بنیادین حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد قرار دارد.

نشست اخیر مجاهدین خلق در پاریس را می‌توان ضیافت شکست‌خوردگان و سیاستمداران رسوا در کشور‌های غربی نیز توصیف کرد.

از سوی دیگر، برای حضور سیاستمداران فعلی، سابق و آتی غربی در چنین نشست‌هایی دلایل محدود و البته مشخصی وجود دارد:

منافع مادی و تلاش برای تکرار دیدگاه خصمانه کشور‌های مبدا آن‌ها.

اگر چه حضور مقام‌های آمریکایی از جمله مایک پنس، معاون ترامپ در دولت اول او، مارکو روبیو، وزیر خارجه دولت آتی ترامپ، رودی جولیانی شهردار سابق نیویورک و وکیل پیشین ترامپ، جان بولتون، مشاور سابق امنیت ملی آمریکا، … در نشست‌های مجاهدین خلق سابقه‌ای طولانی دارد، می‌توان گفت که حضور پر تعداد مقام‌های سابق و آتی آمریکا ازجمله جیمز جونز، مایک پمپئو، کیث کلارگ، … در نشست اخیر مجاهدین خلق را تلاشی بی‌حاصل برای اعلام تشدید احتمالی سیاست‌های ضدایرانی و از پیش شکست‌خورده دولت آتی ترامپ خواند.

در همین رابطه، العربی الجدید درباره حضور پمپئو در نشست مجاهدین خلق به‌ عنوان یکی از سخنران‌های اصلی نوشت: اگرچه پمپئو که بخشی از نخستین دولت ترامپ بود، توضیح داد که به‌ جای ترامپ صحبت نمی‌کند، اما گفت مطمئن است که کارزار فشار حداکثری بازخواهد گشت.

نگاهی به فهرست بلند مقام‌های آمریکایی حاضر در نشست‌های مجاهدین خلق نشان می‌دهد که آمریکا با ورود و خروج‌های متعدد گروه تروریستی مجاهدین خلق به فهرست سازمان‌های تروریستی، همواره نگاهی ابزاری به آن داشته است؛ در عین حال، سیاستمداران و مقام‌های سابق و آتی آمریکا به این نشست‌ها به‌عنوان منابعی برای کسب درآمد یا ایجاد کانال‌های دریافت پول می‌نگردند.

پازل رابطه آمریکا و مجاهدین خلق با قطعه‌های متعددی تکمیل می‌شود: تغییر قابل ملاحظه رویکرد واشنگتن در قبال مجاهدین خلق پس از سال ۲۰۰۳، حمایت کنگره از مجاهدین خلق در پی اقدام پلیس آلبانی در تفتیش اشرف ۳، کمک‌های مالی مجاهدین خلق به سیاستمداران آمریکایی ازجمله سناتور منندز، نگاه سیاستمداران آمریکایی به دلار‌های سخنرانی‌های ادعایی در نشست‌های مجاهدین خلق، …

وضعیت ارتباط دیگر کشورهای غربی از جمله اروپایی‌ها و کانادا با مجاهدین خلق نیز در چارچوب یادشده قابل بررسی است؛ مایکل مک‌دونالد، سناتور کانادایی در حالی در نشست مجاهدین خلق شرکت کرد که دولت کانادا ورود سرکرده گروه تروریستی مجاهدین خلق را به این کشور ممنوع کرد؛ اتاوا این تصمیم را پس از آن گرفت که پلیس آلبانی به مقر مجاهدین خلق رفته و نسبت به حضور و نوع فعالیت‌های این گروه تروریستی در خاک خود اتمام حجت کرد.

رویداد یادشده سبب شده بود تا سرکردگان گروه تروریستی مجاهدین خلق حساب ویژه‌ای روی ظرفیت‌های حمایتی کانادا برای انتقال اردوگاه خود به آن کشور باز کنند، اما اداره امنیت عمومی و اضطراری کانادا (Public Safety Canada) با اعلام محدودیت‌های ویژه‌ای نسبت به اقدام‌ها و تحرکات گروه تروریستی در کانادا رشته‌های مجاهدین خلق را پنبه کرد.

آنچه در نشست یادشده از سوی سرکردگان گروه تروریستی مجاهدین خلق و مدعو‌های این نشست مطرح شد، حتی ارزش باز طرح شدن ندارند؛ چرا که سابقه و کارنامه گروه تروریستی مجاهدین خلق، عملکرد‌های جنایت‌کارانه و تروریستی آن در کشور‌های مختلف از جمله فرانسه و ادعاهای دروغین حقوق بشری و مبارزه با تروریسم کشورهای غربی، پوچی و بی اساس بودن ادعا‌ها را مشخص می‌کند.

این یک واقعیت است که هیچ رویداد و هیچ سخنرانی نمی‌تواند سابقه تروریستی، نقض حقوق بشر و ارتکاب جنایت گروه تروریستی مجاهدین خلق را سفیدشویی کند؛ این گروه تروریستی در کارنامه خود سابقه همکاری با بدترین تروریست‌های جهان برای آسیب و ضربه شدن به مردم و کشور ایران، از همکاری با صدام تا همکاری با تروریسم سازمان‌یافته رژیم صهیونیستی با هدف مشخص ضربه زدن به مردم و کشور ایران را دارد.

در همین رابطه محمدجواد هاشمی‌نژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان (خانواده شهدای ترور کشور) در گفت‌وگو با میزان، به ارائه توضیخاتی درباره نشست یادشده پرداخت.

هاشمی‌نژاد با اشاره به برگزاری نشست مجاهدین خلق در فرانسه با حضور مقام‌های سابق و فعلی غربی، گفت: اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق هرآنچه را غرب به‌ ویژه آمریکا و البته رژیم صهیونیستی مدنظر دارند، تا جایی که قابلیت اجرایی داشته باشد، انجام می‌دهند و این تلاش را برای اثبات خود به آن‌ها اجرایی می‌کنند.

وی با اشاره به اینکه در پی تحولات اخیر در منطقه، گروه تروریستی مجاهدین خلق از یک سو و از سوی دیگر جنگ‌طلب‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی، به بهانه رویدادهای مورد اشاره درصدد انجام مانور علیه جمهوری اسلامی ایران برآمدند که این هم یک حرکت نخ‌نما شده است، چرا که ما چنین حرکتی را در طول بیش از ۲۰ سال گذشته بار‌ها و بار‌ها مشاهده کردیم، اظهار کرد: باید گفت که آن دسته از جنگ‌طلب‌های آمریکایی که به طناب پوسیده مجاهدین خلق که جایگاهی در داخل مردم ایران دارند، دل بسته‌اند، چقدر کوتاه‌نظر هستند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با تاکید بر اینکه طبیعتا این امر نشان‌دهنده دست خالی آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها در مقابل مردم ایران است، بیان کرد: آن‌ها با نمایش این نوع حرکات، خالی بودن دستانشان را در برابر مردم ایران به‌طور کامل نشان می‌دهند.

به گفته وی، کشورهای غربی در گزارش‌های متعدد اشاره کرده‌اند که ملت ایران از همه اقشار و با هر دیدگاه به‌شدت از گروه مجاهدین خلق نفرت دارد و این حرکات نمایشی کاملا آشکار می‌کند که چقدر دست غرب به‌ویژه آمریکایی‌ها برای مانور در مقابل مردم ایران خالی است که سراغ منفورترین گروه در نزد مردم ایران، می‌روند.

هاشمی‌نژاد درباره میزبانی فرانسه از نشست مجاهدین خلق، تصریح کرد: متاسفانه غرب در دهه‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی همواره تلاش کرد که ظرفیت‌های خشن تروریستی علیه ایران را حفظ کنند.

وی ادامه داد: این نوع تلاش غرب در قبال جمهوری اسلامی ایران انجام می‌شود؛ آن‌ها نه فقط از گروه تروریستی و جنایت‌کار مجاهدین خلق بلکه از گروه‌های خشن تروریستی دیگر و با سابقه سیاه مانند کومله، دموکرات، خلق عرب، النضال، … در کشور‌های اروپایی و آمریکا حمایت می‌کنند؛ این نشان می‌دهد که آنچه غرب به آن به‌عنوان ظرفیت می‌نگرد و تلاش دارد آن را سرپا نگه دارد، تروریست‌هایی با سابقه عملیات‌های جنایت‌کارانه هستند؛ حضور مجاهدین خلق در فرانسه هم بخشی از همان پروژه حفاظت از گروه‌ها و جریان‌های تروریستی و خشن برای استفاده علیه مردم و کشور ایران است.

دبیرکل بنیاد هابیلیان در بخشی دیگر ضمن توصیف حرکت کانادا برای ممنوع کردن ورود اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق به این کشور، به‌عنوان یک حرکت نمایشی، گفت: این حرکت مبنا و اصولی ندارد و ما شاهد حضور سناتور کانادایی در نشست اخیر مجاهدین خلق در فرانسه بودیم.

وی با بیان اینکه برخی از دولت‌ها بنا به دلایلی مانند مواجهه با جمهوری اسلامی ایران، داشتن ژست‌های تبلیغاتی یا نشان دادن برخی از گرایش‌های دیپلماتیک حرکت‌هایی را انجام می‌دهند، اضافه کرد: مثلا در سال ۱۹۹۷ زمانی که آمریکا مجاهدین خلق را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داد و به فاصله چندسال اروپا چنین کاری کرد، هیچ‌یک اقدامی علیه مجاهدین خلق انجام ندادند؛ حتی مجاهدین خلق با همان پرچم و آرمی که در فهرست تروریستی اروپا و آمریکا قرار گرفتند، در کشور‌های اروپایی و آمریکا حضور داشته و در پارلمان‌ها و مراکز دولتی آن‌ها می‌کردند؛ ضمن اینکه شخصیت‌های دولتی اروپایی و آمریکا در نشست‌های آن‌ها حضور می‌یافتند.

وی با بیان اینکه این نوع مانور‌ها برای جذب نظر ایران یا به دلیل وجود فرازوفرود در روابط با ایران انجام می‌‌شود، گفت: این طور نیست که زمانی این کشور‌ها گروه یا فردی را وارد فهرست تروریستی می‌کنند، دقیقا آن فرد یا گروه را با آثار و پیامد‌های این اقدام مواجه کنند.

هاشمی‌نژاد با اشاره به اینکه اعتراض‌های ایران به آلبانی به دلیل آزادی عمل داده‌شده به مجاهدین خلق در نهایت به تقابل ۲ کشور منجر شد، عنوان کرد: پس از آن آلبانی ناچار به عقب‌نشینی شد؛ اما مهره‌های اصلی مجاهدین خلق و فرماندهی این گروه همچنان در کشور‌های اروپایی و آمریکا حضور دارند.

هاشمی‌نژاد در پایان با تاکید بر اینکه لازم است که ما هم اقدام‌های حقوقی خود را انجام دهیم، گفت: کاری که قوه قضاییه در جهت محاکمه اعضای مجاهدین خلق انجام می‌دهد، قابل تقدیر است و خلاء آن احساس می‌شد؛ امیدواریم نتایج این دادگاه مشخص شود و ما با اقدام‌های حقوقی سراغ سرکردگان جنایت‌کار مجاهدین خلق برویم و شاهد اقدام‌های حقوقی قاطع باشیم.

نوشته ضیافت شکست‌خوردگان در پاریس اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

میزبانی فرانسه از نشست مجاهدین خلق چه معنایی دارد؟
شرایطی که جهان با معضل تروریسم دست و پنجه نرم می‌کند و کشورهای مختلف بر ضرورت مبارزه بی‌امان با این پدیده شوم تأکید دارند، میزبانی فرانسه از نشست گروه تروریستی مجاهدین خلق، بار دیگر استانداردهای دوگانه این کشور در برابر تروریسم را آشکار کرده است. این نشست که به گفته مقامات ایرانی نقض آشکار تعهدات بین‌المللی فرانسه است، به‌عنوان مصداقی از تسامح سیاسی اروپا با گروه‌های تروریستی شناخته می‌شود.

گروه مجاهدین خلق؛ تاریخچه‌ای از خشونت و جنایت

گروه تروریستی مجاهدین خلق که در طول دهه‌های گذشته مرتکب جنایات بی‌شماری علیه مردم ایران شده است، در فهرست گروه‌های تروریستی بسیاری از کشورها قرار داشته و همچنان سوابق تاریک این گروه در ذهن ایرانیان زنده است. این گروه، علاوه بر کشتار هزاران شهروند بی‌گناه ایرانی، در جریان جنگ تحمیلی نیز همدستی مستقیم با رژیم بعث عراق داشت. با این وجود، میزبانی فرانسه از نشست این گروه، نه‌تنها توهینی به قربانیان این جنایات است، بلکه نشان‌دهنده استاندارد دوگانه فرانسه در برابر مفهوم تروریسم است.

استاندارد دوگانه فرانسه در برابر تروریسم

فرانسه که همواره در مجامع بین‌المللی بر مبارزه با تروریسم تأکید دارد، با میزبانی از نشست مجاهدین خلق، این پیام را مخابره می‌کند که در عمل، مبارزه با تروریسم برای این کشور بستگی به ماهیت قربانیان دارد. حمایت از گروهی که دستش به خون هزاران انسان بی‌گناه آلوده است، نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بین‌الملل و قطعنامه‌های سازمان ملل است. رفتار فرانسه نشان می‌دهد که در مواردی، تروریسم می‌تواند ابزاری برای فشار سیاسی باشد، به‌ویژه هنگامی که این فشار متوجه کشوری مانند ایران باشد.

آزادی عمل تروریست‌ها در قلب اروپا

اینکه یک گروه تروریستی بتواند آزادانه در خاک یک کشور اروپایی فعالیت کند، نشست برگزار کند و حتی از حمایت برخی مقامات سیاسی بهره‌مند شود، نه‌تنها امنیت منطقه، بلکه امنیت اروپا را نیز به خطر می‌اندازد. بسیاری از کارشناسان هشدار داده‌اند که مماشات با گروه‌های تروریستی، دیر یا زود دامن همان کشورهایی را خواهد گرفت که این گروه‌ها را پناه داده‌اند.

تناقض با تعهدات بین‌المللی

بر اساس قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل و مقاوله‌نامه‌های بین‌المللی، همه دولت‌ها موظف‌اند از هرگونه حمایت، سازماندهی یا میزبانی گروه‌های تروریستی خودداری کنند. بااین‌حال، فرانسه با نادیده گرفتن این تعهدات، در عمل به نقض‌کننده حقوق بین‌الملل تبدیل شده است. این رفتار علاوه بر زیر سوال بردن تعهدات فرانسه، اعتبار این کشور در مجامع جهانی را نیز تضعیف می‌کند.

فرانسه؛ همکار یا قربانی آتی تروریسم؟

تجربه نشان داده که مماشات با گروه‌های تروریستی به معنای ایجاد تهدیدی برای آینده خود کشورهاست. فرانسه که خود در دهه‌های اخیر قربانی حملات تروریستی بوده، با این رفتار تناقض‌آمیز نه‌تنها امنیت ایران، بلکه امنیت شهروندان خود را نیز در معرض خطر قرار می‌دهد. به‌ویژه آنکه گروه مجاهدین خلق سابقه همکاری با رژیم‌های متجاوز و حتی سرویس‌های اطلاعاتی مختلف را در کارنامه خود دارد.

ضرورت اقدام جامعه بین‌المللی

میزبانی فرانسه از نشست گروه مجاهدین خلق، آزمونی برای جامعه بین‌المللی است تا نشان دهد آیا مبارزه با تروریسم یک اصل جهانی است یا ابزاری برای اهداف سیاسی. جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر اصول حقوق بین‌الملل، بارها خواستار برخورد جدی با فعالیت‌های این گروه شده است. اکنون زمان آن رسیده که جامعه جهانی به‌ویژه کشورهای اروپایی، به تعهدات خود عمل کنند و از استانداردهای دوگانه در برابر تروریسم دست بردارند. در غیر این صورت، این رفتار نه‌تنها اعتماد جهانی به نظام بین‌الملل را کاهش خواهد داد، بلکه امنیت جهانی را نیز به‌طور جدی تهدید می‌کند.

حضور نماینده ترامپ در نشست مجاهدین خلق: حمایت آشکار از تروریسم؟

از طرفی، رسانه‌ها از حضور کیت کلاگ، فرستاده ویژه دونالد ترامپ در امور اوکراین و روسیه، در نشست گروه تروریستی مجاهدین خلق در پاریس خبر داده‌اند. این اقدام نه‌تنها سوالات جدی درباره سیاست‌های آتی دولت ترامپ در قبال تروریسم مطرح می‌کند، بلکه نشان‌دهنده بازی آشکار با امنیت منطقه و جهان است.

حمایت از گروه تروریستی؛ نقض اصول مبارزه با تروریسم

حضور یک مقام رسمی مرتبط با دولت ترامپ در نشست گروهی که به ترور هزاران شهروند بی‌گناه ایرانی دست زده است، نشان می‌دهد که سیاست‌های دولت ترامپ نسبت به مبارزه با تروریسم، بیش از آنکه مبتنی بر اصول حقوق بشری و بین‌المللی باشد، به منافع سیاسی و فشار بر کشورهای خاص از جمله ایران وابسته است. مجاهدین خلق که در فهرست گروه‌های تروریستی بسیاری از کشورها قرار داشته‌اند، سابقه‌ای تاریک در نقض حقوق بشر و جنایت علیه مردم ایران دارند.

این حضور و ارتباط آشکار، پیام خطرناکی به جهان مخابره می‌کند: حمایت از تروریسم، اگر در راستای اهداف سیاسی آمریکا باشد، مشروعیت دارد.

ترامپ و مجاهدین خلق؛ اهداف پشت پرده

ترامپ و تیم او با چنین اقداماتی، به‌طور علنی تلاش می‌کنند از گروه‌هایی نظیر مجاهدین خلق به‌عنوان ابزاری برای پیشبرد سیاست‌های ضدایرانی استفاده کنند. حمایت از گروهی که نه‌تنها علیه مردم ایران جنایت کرده، بلکه همواره به دنبال بی‌ثباتی منطقه بوده است، تنها می‌تواند به معنای حمایت از تروریسم برای نیل به اهداف سیاسی باشد.

حضور کیت کلاگ در این نشست، آن‌هم زمانی که وی سفرهای دیپلماتیک خود را به تعویق انداخته تا در این رویداد حضور یابد، گواه روشنی بر اولویت دادن دولت ترامپ به همکاری با گروه‌های تروریستی برای پیشبرد برنامه‌هایش در خاورمیانه است.

پیامدهای حمایت از تروریسم برای امنیت جهانی

این اقدام از نظر حقوق بین‌الملل، نقض تعهدات مبارزه با تروریسم به‌شمار می‌رود. حمایت ضمنی یا آشکار از گروه‌های تروریستی، نه‌تنها امنیت منطقه‌ای، بلکه امنیت بین‌المللی را به خطر می‌اندازد. وقتی کشوری مانند آمریکا که مدعی رهبری مبارزه با تروریسم در جهان است، چنین گروه‌هایی را تقویت می‌کند، دیگر چگونه می‌توان انتظار داشت که جهان با تهدیدهای تروریستی مقابله‌ای مؤثر داشته باشد؟

ترامپ و تناقض در مبارزه با تروریسم

حضور فرستاده ترامپ در نشست مجاهدین خلق، علامت روشنی از تناقض در ادعاهای آمریکا در مبارزه با تروریسم است. ترامپ که مدعی اولویت مبارزه با تروریسم در سیاست خارجی خود است، با چنین اقداماتی نشان می‌دهد که تروریسم برای او تنها ابزاری سیاسی است که می‌توان از آن برای فشار بر کشورهای خاص از جمله ایران بهره برد.

چنین رویکردهایی، اعتبار آمریکا را در سطح بین‌المللی زیر سوال می‌برد و نشان می‌دهد که دولت ترامپ، با اقدامات مشابه نه‌تنها نقض حقوق بین‌الملل را تسهیل می‌کند، بلکه به بی‌ثباتی بیشتر در جهان دامن می‌زند. این رویکرد باید با انتقاد شدید جامعه بین‌المللی مواجه شود، چراکه مماشات با تروریسم، پیامدهای خطرناکی برای امنیت جهانی خواهد داشت.

میزبانی فرانسه از نشست مجاهدین خلق؛ محکومیت شدید ایران

سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، میزبانی نشست گروه تروریستی مجاهدین خلق توسط دولت فرانسه را به‌عنوان نمونه‌ای آشکار از حمایت از تروریسم و نقض تعهدات حقوقی بین‌المللی این کشور محکوم کرد.

تاریخچه‌ای از جنایات مجاهدین خلق

اسماعیل بقایی در موضع‌گیری رسانه‌ای خود، به تاریخچه اقدامات تروریستی گروه مجاهدین خلق اشاره کرد که منجر به شهادت هزاران شهروند بی‌گناه ایرانی و زخمی‌شدن هزاران نفر دیگر شده است. او همچنین یادآور شد که این گروه در جریان تجاوز هشت‌ساله رژیم صدام به ایران، به‌طور مستقیم با این رژیم همکاری کرده است. بقایی تأکید کرد که ادامه فعالیت و حضور اعضای این گروه در خاک فرانسه، نقض آشکار تعهدات بین‌المللی این کشور بر اساس مقاوله‌نامه‌های مقابله با تروریسم و قطعنامه ۱۳۷۳ شورای امنیت سازمان ملل است.

مسئولیت بین‌المللی فرانسه

این دیپلمات ارشد ایرانی رفتار دولت فرانسه را در میزبانی از گروه تروریستی مجاهدین خلق، یک “عمل متخلفانه” توصیف کرد و آن را موجد مسئولیت بین‌المللی دانست. وی بیان داشت این اقدام نه‌تنها از منظر حقوق بین‌الملل، بلکه از لحاظ اخلاقی و حقوق بشری نیز مردود است.

نقض اصول بنیادین حقوق بشر

بقایی مجوز برگزاری نشست برای این گروه را مصداق بارز ترغیب خشونت و نفرت‌پراکنی توصیف و تصریح کرد که این اقدام، مداخله‌ای آشکار در امور داخلی ایران محسوب می‌شود. او همچنین افزود چنین اقداماتی مغایر با اصول بنیادین حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد است.

لزوم پایبندی فرانسه به تعهدات بین‌المللی

سخنگوی وزارت امور خارجه تأکید کرد تمامی دولت‌ها از جمله فرانسه، موظف به پایبندی به تعهدات بین‌المللی خود در زمینه مقابله با تروریسم هستند. او از دولت فرانسه خواست تا به این تعهدات عمل کرده و از هرگونه حمایت، سازماندهی یا تأمین مالی تروریسم خودداری کند.

واکنش ایران؛ پیگیری حقوقی و دیپلماتیک

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که جمهوری اسلامی ایران بارها نسبت به میزبانی و فعالیت گروه مجاهدین خلق در کشورهای اروپایی اعتراض کرده و خواستار برخورد جدی با این گروه تروریستی شده است. ایران همچنین تأکید دارد که مماشات با چنین گروه‌هایی، امنیت منطقه و جهان را تهدید می‌کند و از جامعه جهانی انتظار دارد که با اقدامات فرانسه در این زمینه برخورد کند.

روزنامه صبح نو

نوشته شوخی با دموکراسی، میزبانی فرانسه از نشست مجاهدین خلق چه معنایی دارد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

طبق اطلاعات رسیده به خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم، پلیس فرانسه پس از حمله به مقر گروه مجاهدین خلق در مشار پاریس و بدست آوردن اسناد پولشویی، تجهیزات جاسوسی، اسلحه و نفرات غیرقانونی، حکم ممنوع‌الخروجی‌ سرکرده 70 ساله گروه تروریستی مجاهدین خلق را برای بررسی پرونده‌ اتهامات صادر کرده است.

23 خردادماه پلیس فرانسه به یکی از مقرهای گروه مجاهدین خلق در پاریس حمله کرد که طی آن علاوه بر کشف مقادیری سلاح، 3 نفر از اعضای این گروه نیز بازداشت شدند.

بنا بر این گزارش، مریم رجوی سرکرده این گروه تروریستی که در حال حاضر در وضعیت وخیم جسمانی قرار دارد و تیم پزشکی وی از بهبود او قطع امید کرده‌اند، سال گذشته توسط پلیس آلبانی نیز ممنوع الخروج و ممنوع الورود شده بود.

نوشته فرانسه هم مریم رجوی را ممنوع الخروج کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.