فیلم سرباز حلبی به روایت سینمایی یک پدیده اجتماعی و روان شناختی اجتماعی است که می توان در این فیلم مناسبات فرقه ای را بطور کامل دید. رهبر این گروه به نام لئون معروف به بوکوشی اهل تگزاس و استاد فریب دادن است.

این فیلم شباهت های زیادی با عملکرد رهبری سازمان مجاهدین رجوی دارد. مناسباتی که در درون فیلم می بینید شبیه فرقه رجوی است. برای شناخت بهتر از فیلم به خلاصه ای از آن اشاره کنیم:

خلاصه ای از فیلم سرباز حلبی

در این فیلم فردی به نام لئون با نام مستعار بوکوشی رهبر فرقه برنامه ای برای کهنه سربازان جنگی آمریکا ارائه می دهد که نام این شرکت موسسه نام دارد او به دنبال اهداف خودش می باشد اما وی کار را گسترش داده و به جذب افراد عادی جامعه می پردازد. در این فیلم یکی از کهنه سربازان که دچار آسیب های اجتماعی شده به نام نش کاوانا معروف به شینجا نش می باشد که البته در مناسبات فرقه ای بوکوشی افراد به شینجا شناخته می شوند. او برای شناختن پیام های رهبر گروه در چندین جلسه شرکت نموده و بعد با فریبکاری سرکرده فرقه جذب آنان می شود.

اشاره ا ی به شباهت های این فیلم با مناسبات سازمان مجاهدین

در فیلم سرباز حلبی رهبر آن یعنی بوکوشی در مرکز مسائل قرار دارد. او عنوان می کند هر چیزی که من می گویم برای سلامت شماست و همه باید از من اطاعت مطلق داشته باشید چون من به شما زندگی جدیدی دادم و در نشست هایی که همه در آن حضور پیدا می کنند. اطاعت مطلق و کورکورانه می خواهد. بطور مثال عنوان می کند شما یک مشت افرادی هستید که جامعه قصد کشتن شما را داشته و از آسیب های اجتماعی رنج می برید من شما را به آرامش که می خواهید برسید می رسانم. او همیشه عنوان می کند من حاضرم جانم را برای شما فدا کنم تا شما زنده بمانید اما در صحنه فیلم می بینیم او در موقع حمله فرار می کند.

در این گروه ازدواج ممنوع می باشد و اگر فرزندی هم به دنیا می آمد از پدر و مادرش جدا سازی می شد و نزدیک افرادی مشخص تربیت داده می شدند تا در آینده برای گروه آنان کار کند . اگر کسی قصد جدا شدن داشته باشد با طرحی مخفی او را به قتل می رساندند . او استاد توهم بود و همه با را فریبکاری و شعارهای رنگارنگ فریب می داد .

رهبر این گروه همیشه از رها شدن از نفس و رسیدن به خویشتن خویش می گوید او اطاعت کورکورانه از نیروهایش می خواست و …

اما واقعیت های این فیلم را می توان در مناسبات فرقه ای رجوی دید، ازدواج در فرقه رجوی ممنوع می باشد، کودکان باید از پدر و مادرشان جدا سازی شوند.

رجوی برای خرد کردن شخصیت افراد آنان را مقصر اصلی برای نرسیدنش به پیروزی می دانست. نیروها باید همیشه سرافکنده و خوار باشند و در نشست های عملیات جاری و غسل هفتگی باید این را ثابت می کردند.

در مورد وجود خطرات او حاضر است جانش را بدهد. در مورد رهبری فرقه رجوی نیز صادق نبود چون در مراحل و سرفصل های مشخص این سرکرده همیشه فرار نموده است که می توان به سی خرداد و … اشاره کرد . البته در مورد مخالفت در مناسبات فرقه ای رجوی هم نمونه هایی وجود داشت که افراد باید به زندان فرستاده شده و یا زیر شکنجه کشته می شدند تا کسی حق اعتراض نداشته باشد.

رجوی همانند بوکوشی استاد توهم است. رجوی اعتقاد دارد اگر همه افراد توهم را باور کنند تبدیل به واقعیت می شود.

نتیجه گیری: این فیلم تصویر واقعی از مناسبات فرقه ای رجوی را نشان می دهد

سرباز حلبی شاید یک اثر سینمایی باشد ولی دقیقا یاد عملکرد فرقه گرایانه رجوی افتادم. به دور از عاطفه، به دور از احساسات و انجام استثمار بطور گسترده، کنترل ذهن و روح افراد، پرستش مطلق از رهبر گروه، فروپاشی خانواده، کنترل ذهن و روح و همه چیزهایی که می توان در مناسبات فرقه ای رجوی جستجو کرد در این فیلم دیده می شود.

هادی شبانی

نوشته فیلم سینمایی سرباز حلبی و بازخوانی مناسبات فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نام آنجا را مقر دیدگان پاک گذاشته بودند، اما آنان که در آن زندانی بودند، آن را تنها “آینه‌زار فراموشی” می‌نامیدند.

از کودکی، رها را از شهری آزاد و رویایی، به اجبار به آنجا آورده بودند؛ به جایی که نه پنجره‌ای به بیرون بود، نه امیدی به بازگشت.

هر دیوار، آیینه‌ای بود که تصویری تحریف‌ شده و ساختگی از ساکنان را بازمی‌تاباند: چهره‌هایی مطیع، خاموش و به‌ ظاهر راضی. اما درون‌ شان، نجواهایی بود که اجازه شنیده شدن نداشت.

رها با چشمانی خاموش در میان تکرار روزهایی یکسان، زندگی می‌کرد.

به او آموخته بودند که بیرون از اینجا، جز تباهی نیست؛ و تنها در این آینه‌زار، نجات ممکن است.

اما او شب‌ها پروانه‌ای را در خواب می‌دید که از پیله‌ای تاریک بیرون می‌خزید، از دیوارها می‌گذشت و در آسمان بی‌پایان پرواز می‌کرد.

زمانی که پرسشی می‌پرسید، به “اتاق بازگشت” فراخوانده می‌شد.

همان‌جا، مقابل بزرگ‌ترین آیینه، باید با صدایی لرزان از خودش می‌پرسید: “من کیستم؟ چرا شک کردم؟”

مردی پیر، با نگاهی بی‌احساس، هر روز واژه‌هایی خشک تکرار می‌کرد:

“تا تهی نشوی، مکش نمی‌شوی. باید درونت را خالی کنی، تا آموزه‌ها در تو جا بگیرند.”

آن‌ها را وادار می‌کردند حرف‌هایی بزنند که باورشان نبود، فقط برای بقا.

اما روزی رها، ترک کوچکی پشت یکی از آیینه‌ها دید.

از همان ترک، باریکه‌ای نور خزید.

شب‌ها، پنهانی، آن شکاف را گسترش داد.

تا آنکه روزی، آیینه شکست.

و آن ‌سوی ترک، نه تاریکی، که چشم‌اندازی روشن و زنده بود.

او دیگر هرگز خود را همان انسان مطیع و ساخته‌شده‌ی آینه‌ها ندید.

خودش را دید: زنده، رنج‌کشیده، اما بیدار.

و برای نخستین‌بار، گام برداشت—نه از سر ترس، که با یقین.

او رفت. نه برای نفرت، بلکه برای بازگشت به حقیقت.

از آن روز، پروانه‌ای در خواب‌هایش نبود.

او خود، پروانه شده بود.

برگرفته و بازپرداختی آزاد از جهان‌بینی داستانی جورج اورول، نویسنده‌ی آثار نمادین در نقد ساختارهای سرکوب‌گر.

نوشته آیینه‌ زار اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خودکشی‌ها در این شهر که قبلاً سابقه نداشت، ابتدا از سال 1996 شروع شد که تا سال 2006 جمعا در این سالها به طور متوسط هر سال سه مرد جان خود را گرفتند. یعنی 30 خودکشی طی ده سال به ثبت رسید. اما بعد از آن روند خودکشی ها افزایش یافت. در 12 ژانویه سال 2010 خبر دو خودکشی همزمان دیگر اعلام شد که پلیس را کاملا سردرگم کرده بود. رقم خودکشی ها از سال 2007 تا سال 2012 به 79 تن رسید.

تحقیقات نشان داد که مسبب اصلی این خودکشی‌ها در این شهر کوچک و کم‌جمعیت یک فرقه مخرب کنترل ذهن است که در جنگل‌ها و در کنار دریاچه این شهر برنامه‌های خود را به اجرا درمی‌آورد. این فرقه، نوجوانان را فریب داده و از آنان سوءاستفاده نموده و نهایتاً آنها را بعد از اتمام تاریخ مصرفشان به سمت خودکشی سوق می‌داد. در آن سالها پلیس علی‌رغم تلاش‌های زیاد نتوانست اتهامی را در خصوص این فرقه شیطانی به اثبات برساند. پلیس نسبت به عدم همکاری مسئولین محلی و مردم و والدین قربانیان دراین‌خصوص گلایه داشت.

در سال 2013 یک مستند و در سال 2015 یک فیلم سینمایی در رابطه با داستان این شهر ساخته شد. متأسفانه مردم شهر و ایالت خودمختار ولز نسبت به رسانه ای شدن این موضوع حساسیت بالایی نشان داده و به ساخته شدن مستند و فیلم در این خصوص اعتراض نمودند. افکار عمومی نمی توانست دست داشتن یک فرقه مخرب کنترل ذهن و مغزشویی نوجوانان را بپذیرد و آنان را قربانی تلقی کند بلکه کشته شدگان را افرادی خطاکار می دانست که نباید به آنها پرداخت.

قضیه زمانی بغرنج‌تر شد که کلیسای قدرتمند شهر اعلام نمود که این قربانیان مرتکب بالاترین گناه کبیره شده و هرگز راه به بهشت نخواهند یافت. همین امر والدین را از مصاحبه با رسانه‌ها و همکاری با مقامات برحذر داشت و حتی منکر وجود فرزندان خود شدند تا چه رسد به این که بخواهند آنان را قربانی دانسته و به دنبال مجرم اصلی باشند. کلیسا و متعاقباً پلیس از رسانه‌ها خواستند تا به موضوع نپردازند چرا که آن را تبلیغ خودکشی و اشاعه گناه تلقی می‌نمودند.

عدم شناخت و آگاهی عمومی از پدیده‌ای که دانشمندان عصر حاضر آن را کنترل ذهن مخرب فرقه‌ای می‌نامند و عدم توجه و حساسیت کافی والدین و مربیان و مسئولین نسبت به این پدیده شوم خانمان‌برانداز که تهدید اصلی هزاره سوم و بالاترین نوع آسیب اجتماعی خوانده می‌شود موجب گردید تا این فرقه همچنان قربانی بگیرد و به کار خود ادامه دهد.

متأسفانه، به‌جای این که کارکردها و تهدیدات فرقه‌های مخرب کنترل ذهن که روزمره قربانی می‌گیرد، هرچه بیشتر به آگاهی مردم و والدین رسانده شود و تلاش گردد تا در جوانان و نوجوانان نسبت به عملکرد کنترل ذهن فرقه‌ای مصونیت ایجاد شود، برعکس تلاش می‌گردد تا چنین پدیده‌ای انکار و این خطرات نادیده گرفته شوند که نتیجه آن قربانیان بیشتر به نفع فرقه‌هاست.

نهایتاً فرقه خودکشی اینترنتی ببو Bebo Internet Suicide Cult مسئول این فجایع شناخته شد. ازاین‌دست فرقه‌های شیطانی در نقاط مختلف دنیا فراوان ظهور کرده و رو به گسترش هستند. تأسف‌بار این است که افکار عمومی هنوز بطور کامل به این باور نرسیده است که کنترل ذهن فرقه‌ای می‌تواند افراد را به ارتکاب هر جنایتی وادار نماید.

رهبر فرقه کالین بتلی Colin Batley، یک کشیش ارشد با اعتقادات خودساخته شیطانی، به همراه ۴ نفر دیگر به جرم سوءاستفاده جنسی از کودکان در سال 2017 محکوم شدند. پسر رهبر فرقه دامین Damien نیز یکی از قربانیان این فرقه جهنمی بود.

به اهتمام عاطفه نادعلیان

پوستر مستند بریجند Bridgend (2013)

پوستر فیلم سینمایی بریجند Bridgend (2015)

نوشته داستان شهر بریجند Bridgend اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

1 – رهبران فرقه ها کاریسماتیک، جذاب، مستبد و مقتدر هستند.
2- پیروان، زمانی به فرقه می ‏پیوندند که به لحاظ عاطفی دچار یک دگرگونی شده یا در گذر از مرحله‏ ای ساختاری در زندگی خود هستند؛ به این معنی که در دورانی به سر می ‏برند که به داشتن هویت و احساس امنیت و دیواری استوار که بتوانند به آن تکیه کنند، بیشترین نیاز را دارند.
3 – پیروان، از رهبر فرقه یک ایده آل می ‏سازند. هم رهبر و هم پیروان، رهبری را حاکم مطلق می ‏دانند.
4 – رهبران فرقه، مخالفت یا عدم موافقت پیروان را سرکوب می‌ کنند.
5 – پیروان کاملاً درگیر کارهای فرقه می ‏شوند که اکثراً شامل کنترل تمام ابعاد زندگی آن ها من‌ جمله روابط جنسی، روابط اجتماعی، خورد و خوراک، انتخاب پوشاک، کار و اموراتی از این قبیل را شامل می ‌شود.
6 – فرقه ‏ها تأثیرات روانی طولانی مدت، مخرب و دلخراشی روی پیروان خود دارند که به تدریج باعث می ‌شود که آن ها استقلال و توان اندیشه انتقادی خود را از دست بدهند.

کتاب فرقه های تروریستی و مخرب
نوعی برده داری نوین
دکتر مسعود بنی صدر
صفحه 42

فرقه ‏های مخرب هیچ‌ گاه حاضر نیستند که به کارهای غیرانسانی و خلاف خود اعتراف نمایند و آن ها را یک به یک برشمارند.

عضو یک فرقه‏ مخرب، مادام که در چنبره فرقه گرفتار است نه متوجه است که چه دارد بر سر وی می ‌آید و نه می ‌تواند علیه فرقه شهادت دهد و زمانی هم که فهمید و از فرقه گریخت چون یک جدا شده است حرفش به سختی شنیده می شود. اگر خود فرقه یا رهبری ‏اش یا اعضایش حاضر شوند و بتوانند علیه خود شهادت داده و به اشتباهات خود اعتراف کنند، در این صورت دیگر نمی ‏توان آن ها را فرقه مخرب نامید و باید گفت که آن ها یا یک گروه دموکراتیک یا نیمه دموکراتیک هستند یا یک کمپ آموزشی یا تربیتی یا حتی یک گروه خود آزار، هر چه که هستند دیگر یک فرقه مخرب نیستند؛ چرا که یکی از ویژگی ‏های اصلی فرقه‏ های مخرب یعنی اسرارآمیز و مخفی کار بودن را از دست داده‏ اند، مهم ‏تر از آن این که اعضایشان قدرت انتقاد از فرقه و رهبری آن را دارند و می‌ توانند مستقلانه فکر کرده و نظر بدهند.

خبرنگاران و محققین بی طرف به سختی می ‌توانند به درون یک فرقه مخرب نفوذ کرده و به اسرار درونی آن ها پی ببرند. دعوت از خبرنگاران یا افراد بیرونی توسط فرقه‏ ها که معمولاً فرقه رجوی هر از چند گاه آن را انجام می ‌دهند همواره با آرایش و ظاهرسازی کامل و تمرین اعضا برای این که به مصاحبه کنندگان چه بگویند همراه است، در نتیجه به سختی یک خبرنگار یا محقق مستقل می ‌تواند باطن و واقع فرقه مخرب را دیده و فهم کند. تازه ‌این در صورتی است که آن خبرنگار یا محقق اولاً یک شناخت کلی نسبت به فرقه ها داشته باشد و بداند که باید به دنبال فهم و دیدن چه چیزهایی باشد و ثانیاً آنقدر شخصیت استوار و مستقل و همچنین استقلال مالی یا حمایت مالی داشته باشد که به وسیله فرقه به سهولت تطمیع نگردد و گول نخورد. برای نمونه بعد از مدت‏ ها یک گروه تحقیق با نام رند RAND از آنجا که توسط وزارت دفاع آمریکا حمایت مالی شده بودند توانستند با زبردستی تا حدی وارد دستگاه داخلی مجاهدین خلق شده و گزارشی از درون این فرقه بدهند. متأسفانه مادام که قانونی علیه فرقه‏ های مخرب و سیستم مخدوش سازی ذهن آنان وجود ندارد یا قانون آنقدر ملایم است که کاربرد لازم را ندارد، به ندرت می ‏توان گزارشی واقعی و مستقل از درون آن ها به دست آورد.

کتاب فرقه های تروریستی و مخرب
نوعی برده داری نوین
دکتر مسعود بنی صدر
صفحه های 37 و 36

تنظیم از عاطفه نادعلیان

نوشته فرقه های مخرب و پیروان آنها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعد از فرار از فرقه رجوی، فرصت‌هایی پیش می‌آمد و به این فکر می‌کردم که چه شد؟ چرا اسیر مجاهدین خلق شدم؟ کجای زندگیم را اشتباه کرده بودم؟ در اوایل، هنگامی که با این سوال مواجه می‌شدم، پاسخی نداشتم.

بارها به این موضوع فکر کردم. حالا در کنار پذیرفتن مسئولیت تصمیمات و تمام خطاها و اشتباهاتم، نمی‌توانم تأثیر فضای زندگی و خانواده را نادیده بگیرم.

با تمام احترامی که به همه خانواده‌های عزیز دارم، به تجربه و با تحقیق در روش‌های جذب فرقه‌ها، حال می‌دانم که عوامل متعددی در انتخاب مسیر برای نوجوانان و جوانان در زندگی آینده‌شان تأثیرگذار خواهد بود و خانواده مسئولیت سنگینی در قبال این نوع اتفاقات دارد.

زمانی که برای اولین بار در فضای سیاسی بعد از انقلاب و بازارگرمی گروه‌ها با مجاهدین خلق آشنا شدم، در مقطع راهنمایی با دو دوست دیگرم، میترا و رویا، بودم. در همان اوایل، به محض شروع هواداری، متوجه غیبت میترا شدیم. او هرگز وارد فعالیت جدی نشد و خانواده‌اش به سرعت او را از هیاهوی آن روزها دور کردند. صبح‌ها میترا را با ماشین به درب مدرسه می‌رساندند و بعدازظهر هم قبل از همه او را می‌بردند و سپس هم کلا مدرسه‌اش را تغییر دادند. اما من و رویا به زودی کارمان به زندان و بازداشت کشید. پس از مدتی، هر دو نیز به فاصله کمی آزاد شدیم و این بار نوبت خانواده رویا بود که مانع شوند او دیگر به سمت فعالیت‌های مخرب و اغتشاشات نرود. اما من؟ ظاهراً بی‌تجربه‌تر، آزادتر و بی‌مانع بودم و با ارتباط سرپل‌های فرقه با برادرم، متأسفانه به عراق و کمپ اشرف رفتم. زمانی به خودم آمدم و ماهیت فرقه را شناختم که متوجه شدم سال‌ها عمر و جوانی‌ام را از دست دادم. فکر می‌کردم به خاطر آزادی و وطن آنجا هستم، اما متأسفانه در خدمت گروهی وطن‌فروش و مستبد بودم.

به گذشته برمی‌گردم؛ در دهه هشتاد در عراق مسئولیت پرونده‌های پرسنلی فرقه را به عهده داشتم. کاری که به واسطه آن، در جریان بیوگرافی چگونگی آشنایی و پیوستن نیروها قرار می‌گرفتم. روزهایی که به سختی می‌گذشتند و هر روز بیشتر به جنایات فرقه پی می‌بردم.

اواخر دهه هفتاد و هشتاد، اوج فعالیت بخش داخلی سازمان برای جذب نیرو بود. به خاطر دارم که از اهالی غرب کشور و ایلام، تعداد زیادی نیرو به کمپ قاچاق می‌شد و تعدادی از آن‌ها برای امور تروریستی داخل اختصاص می‌یافتند. رجوی برای به دست آوردن نیرو در این مناطق تلاش مذبوحانه‌ای می‌کرد و به هر نیرنگی دست می‌زد. فرانک شاه کرمی، تنها عضو تشکیلاتی قدیم بود و به واسطه او، حدود ۱۷ تن از این خانواده و طایفه در فاصله کمی به اشرف قاچاق شدند.

در مرحله اول، چهار کودک و نوجوان یک خانواده به کمپ اشرف آورده شدند و آن کودکان را تحویل دادند (مسعود، فرید، نسیم و فروغ شاهکرمی بین سنین ۱۲ تا ۱۴ ساله).

در مرحله بعدی، به خانواده دیگری یورش بردند. سیروس شاه کرمی (پدر)، همراه با همسر طوبی، دو دختر، دو پسر، داماد (بهرام) و نوه! و چند تن دیگر از بستگان (زهرا، وحیده، معصومه، حامد، خالد، سعیده، بهرام و هستی شاه کرمی، نوه ۷ ساله) به اشرف قاچاق شدند. (برخی از نامبردگان فوق بعدها جدا شدند).

حالا من که در دهه پنجاه زندگیم هستم، اغلب برای اتفاقات ساده بارها فکر می‌کنم و یا مشورت می‌کنم. با خود می‌اندیشم پس چه شد که در ۱۲ سالگی جذب فرقه رجوی شدم؟ آیا افراد فوق، یعنی هستی ۷ ساله و مسعود ۱۲ ساله، نسیم و حامد که هنگام بردن به کمپ زیر سن قانونی بودند، خودشان بدون کمک پدر و مادر برای زندگی آینده‌شان تصمیم گرفتند؟

بدون شک، نقش خانواده، اطرافیان، مطالعه و تحقیق در زندگی انسان‌ها مهم خواهد بود. ضمن تکریم و ارج نهادن به فعالیت‌ها و یادآوری رنج‌هایی که خانواده‌های عزیز از دست فرقه ظالم رجوی می‌کشند، از سایر خانواده‌ها و هموطنان عزیزم می‌خواهم که نوجوانان و جوانان خود را دریابند. توصیه من به خانواده‌ها این است که همواره نگران کودکان و نوجوانان خود باشند تا زمانی که بتوانند به درستی برای زندگی خویش تصمیم بگیرند.

مریم سنجابی

نوشته چرا اسیر مجاهدین خلق شدم؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اینکه چرا با وجود تمام مشکلات و سختی ها و نقض حقوق بشر و اختناق حاکم بر تشکیلات مجاهدین خلق که جدا شده ها نقل می کنند، زمان زیادی طول کشیده تا هر کدام از تشکیلات رجوی کناره گیری کنند و به دنیای آزاد قدم بگذارند:

با دانشجویی از فامیلامون مشغول صحبت بودم، یک باره پرسید، چی شد کل علی کل محو شدی از سوم ابتدایی وقتی خانه شما با حضور معاون مون رفتیم همیشه میخواستم بدانم چرا این همه سال طول کشید تا بیایی بیرون !

حین صحبت یکباره گفت برای من یک سوالی بدون جواب مانده ، دو سه بار از کانال ماهواره ای سازمان مجاهدین خلق در خصوص اهداف و آینده شان شنیدم چیزی که برایم عجیبه این است اختلاف صحبت ها و مقالات شما با گفته های گوینده های این کانال ماهواره ای ست !!

از او پرسیدم آیا حاضری قضاوت نکنی و فقط گوش بدی بعد نتیجه گیری کنیم ؟

پاسخ داد بله

به او گفتم ، به نظرت ضرورتی داره من به شما دروغ بگم یا غلو کنم پاسخ داد خیر ، گفتم حالا تو خودت را در یک اتاقی تصور کن در و پیکر بسته و یک جانبه از من یا ایکس نکاتی را تکراری بشنوی .

بطور مثال اگر برگردی ایران در جا اعدامی !

اگر برگردی ایران محاله رژیم بگذارد زنده بمانی هر طور شده پیدات خواهد کرد. کما اینکه تعداد زیادی بوده که حتی پس از گذشت چندین سال به دام افتادند و…

نه خانواده میخواهدت نه کسی محلت میگذارد ، نه کسی کار و زندگی میدهد ، نه زن و فرزندی و نه حتی مدارک شخصی هیچی نخواهی داشت وووو….

هر روز نه یک بار بلکه چندین و چند بار از نفرات مختلف می‌شنوی ، طوری که دیگر رفته رفته باورت میشود که نه خانواده ای داری و نه اصلا از خانواده کسی بفکر توست.

در عوض تا دلت بخواهد تو سری میخوری و توهین و تحقیر تاجایی که واقعا باورت میشود که اولا کم کاری می‌کنی، دوما بدهکاری !!!

حالا برای اینکه واقعیت بیشتری را بدانی من در اتاقی که درب را برویت قفل کردم ، نه اجازه میدهم اخبار جهان خارج خودت را بشنوی و نه ارتباطی، بلکه هر آنچه من میگویم را باید باور کنی ، تو این راستا نه ارتباط خانوادگی، نه حتی یک تماس و یا حتی یک نامه!!!

حالا درب را برویت باز میکنم، آیا حاضری برگردی بازم توی همان اتاق !!؟؟

مخاطبم گفت فدات بشم بخدا هنگ کردم بخدا غلط کردم به چرندیاتشان گوش دادم …

واقعیت این است که سازمان مجاهدین خلق روی آگاه‌ترین اقشار جامعه کار میکند تا اذهان آنها را منحرف کند ، بخصوص دانشجویان عزیز. سادگی نکنید و زندگی تان را به تباهی نکشانید. تمام وعده های این سازمان سرابی بیش نیست.

تمام حرفهای شان از تمام رسانه ها و کانال ها دروغ محض است ، عمر عزیز است ارزان نفروشید.

حمید آتابای – تیرانا

نوشته هشدار عضو سابق مجاهدین خلق به جوانان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

• به نسل جوان درباره موارد زیر توضیح دهیم:
• ماهیت دیکتاتوری فرقه : این فرقه با ترویج یک ایدئولوژی منحرف و دیکتاتوری، سعی در کنترل کامل ذهن و رفتار اعضای خود دارد.
• سابقه خشونت و سرکوب: فرقه رجوی سابقه طولانی در خشونت و سرکوب مخالفان خود دارد. این فرقه در دهه 60 شمسی، مسئول قتل و شکنجه بسیاری از افراد در ایران بود.
•  استثمار و سوءاستفاده از اعضا: فرقه رجوی از اعضای خود به عنوان نیروی کار ارزان و بدون حقوق استفاده می‌کند.
• همچنین، این فرقه با اعمال محدودیت‌های شدید، از اعضای خود سوءاستفاده عاطفی و روانی می‌کند.
•  خطرات جدایی از فرقه: جدایی از فرقه رجوی بسیار دشوار است و می‌تواند پیامدهای منفی برای فرد به دنبال داشته باشد.

به این ترتیب کمک کنیم تا علاوه بر اینکه با ماهیت و اهداف این فرقه آشنا می شوند، در برابر ترفندهای جذب این فرقه هوشیار باشند و در صورت مواجهه با اعضای فرقه، بتوانند به درستی واکنش نشان دهند.
باید این تجربیات تلخ ما به گوش جوانان میهن مان برسد تا بدانند قربانیان این فرقه مخوف با چه عواقبی باید دست و پنجه نرم کنند و به این راحتی راه بازگشتی نیابند. عواقبی از قبیل:

• از دست دادن آزادی و استقلال فردی
• جدایی از خانواده و دوستان
• شستشوی مغزی و تلقین افکار فرقه
• سوءاستفاده عاطفی و روانی
• به کارگیری در فعالیت‌های خطرناک و غیرقانونی
• محرومیت از حقوق اولیه انسانی
• محروم ماندن از زندگی نرمال که حق هر انسانی استسالاری

نوشته ضرورت آگاه سازی نسل جوان در برابر خطرات فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فرقه داوودیه، فرقه خانواده یا کودکان خدا نمونه هایی از این دست فرقه ها هستند. یکی از آزاد شدگان زن که از محاصره فرقه داودیه در کنار کرمل رهایی یافته بود گفته بود وقتی با دیوید رهبر گروه رابطه جنسی داشتم از طریق او با خدا تنها بودم !!!. شاید در نگاه اول مسخره باشد ولی سرکرده این گونه فرقه ها همیشه به این روش عمل می کنند چون آنان به خوبی می دانند با این گونه فریبکاری است که می توانند به ماهیت ضد انسانی خود ادامه دهند .

اما فرقه ای آشنا که رهبرش هزاران زن را مورد سوءاستفاده قرار داده است فرقه ساخت رجوی یعنی مجاهدین خلق است.

وقتی خانم بتول سلطانی داستان رقص رهایی را بیرونی کرد، برای همه روشن شد که رجوی دارای چه ایدئولوژی کثیفی است. مریم رجوی که ترتیب دهنده این برنامه ها بود می گفت با در آوردن لباس های شرک خودتان را با رهبری یکی بدانید و در رهبری ذوب شوید.

دیوید کوروش دارای زنان زیادی بود همانند رجوی که در مناسبات اشرف تعداد زیادی از زنان را به عقد خود در آورده بود و بعد مدعی شد که همه زنان در عقد وی می باشند و مردان باید از نگاه جنسیتی به آنان پرهیز کنند.

این ها نمونه ای کوچک از عملکرد فرقه ها می باشد و با مغزشویی چنان به این کار کثیف شان جنبه مشروعیت می دهند که دیگر زنان گرفتار در این گونه فرقه ها قدرت مقابله و مقاومت ندارند و شدیدا از طرف جمع طرد می شوند. همانگونه که در سخنان خانم بتول سلطانی اشاره شده بود این کار جنبه ایدئولوژیک گرفته و مشروعیت پیدا کرد.

رهبر فرقه داودیه تعدادی را به خاطر خیره سری به کشتن داد و رجوی هم دقیقا عملکردی مانند او داشت و تعدادی از اعضای خود را در اشرف و لیبرتی به کشتن داد تا از خون آنها ارتزاق کند . اما امروز همه می دانند که آینده ای برای این گونه فرقه ها متصور نیست و در نهایت به نابودی کشیده می شوند. همانگونه که اکنون شاهد هستیم  فرقه رجوی رو به فناست.

هادی شبانی

نوشته ذوب در رهبری از طریق رقص رهایی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

روبین در آن مقاله درباره “پوشالی” بودن ادعاهای مجاهدین خلق هشدار داد و تاکید کرد که این گروه نه تنها دمکراتیک نیست بلکه “فرقه ای ست که رهبرش هنوز روسری می‌پوشد و سازمان را استبدادی اداره می‌کند.” نویسنده مقاله مذکور از دولت امریکا خواست که حساب‌های سازمان‌های مرتبط با مجاهدین خلق در آمریکا را بازرسی کنند تا منابع مالی و روابط مالی آن‌ها با سیاستمداران شفاف شود.

در پاسخ به این مقاله عامل تبلیغاتی فرقه رجوی، علی صفوی، مقاله‌ای در تاون هال منتشر کرد و برای اثبات ادعای خود مبنی بر اینکه مجاهدین خلق فرقه نیستند، روبین را “به لحاظ فکری ناراستگو، تنبل و به طور خطرناکی نادان” خواند. آنچه در زیر می‌خوانید پاسخی است که روبین روز گذشته به حملات صفوی، در اگزمینر منتشر کرد:

علی صفوی، سخنگوی امور خارجه مجاهدین خلق، ناراحت است که من سازمان مجاهدین خلق را “فرقه” نامیده‌ام. پاسخش فاجعه است، پر از تند مزاجی و حملات شخصی. اما او از نکات اصلی مقاله من پرهیز می‌کند. بنابراین، چرا یک آزمون فوری نگیریم؟ اگر مجاهدین خلق فرقه نیست، آیا صفوی می‌تواند با ارائه سند و عدم موافقت با مریم رجوی، رهبر سازمان، این را ثابت کند؟
بگذارید با چند موردی که ساده‌تر است شروع کنیم:

مایکل روبین روزنامه نگار آمریکایی

آیا صفوی برای نمونه، با اتحاد مجاهدین خلق با آیت الله خمینی در سال‌های منتهی به انقلاب اسلامی مخالف است؟
یا شاید صفوی بتواند نشان دهد که کجا او یا هر عضو دیگری از گروه، با فعالیت‌های تروریستی مستند شده مجاهدین علیه آمریکایی‌ها و شرکت‌های آمریکایی که در آن زمان در ایران بودند، اعلام مخالفت کرده‌اند؟

پس از آنکه آیت الله خمینی کنترل را به دست گرفت و مجاهدین را از حلقه پیروانش بیرون گذاشت، اعضای مجاهدین خلق در عراق دوباره سازمان یافتند و تبدیل به نیروی نیابتی صدام حسین شدند. آیا صفوی از این تصمیم پشیمان نیست؟ شاید صفوی بتواند توضیح دهد که چرا بخش مربوط به اتحاد طولانی مدت مجاهدین خلق با صدام حسین، از تاریخچه مجاهدین در سایتش حذف شده است؟

آیا صفوی می‌تواند تنها به یک مورد مخالفت یا بحث تاکتیکی که او یا هر کدام از افراد رده بالای تشکیلات با مریم رجوی داشته اند، اشاره کند؟ او برای سی سال است که “رییس جمهور منتخب” است. آیا این عادی است که جنبش‌های “دمکراتیک” بر سر تک تک مسائل در طول یک دوره یک هفته ای یا یک ماهه، چه برسد به سی ساله، توافق کامل و تمامیت طلبانه داشته باشند؟ آیا صفوی می‌تواند به جنبش دمکراتیک دیگری اشاره کند که هزاران پیرو آن هرگز با یکدیگر و با رهبر مخالفتی نداشته‌اند؟

اگر شبکه سازمانهایی که رجوی مدیریت می‌کند مستقل هستند، آیا صفوی می‌تواند شرح بدهد که چرا آنقدر ناراحت می‌شود از اینکه کسی پیشنهاد بازرسی از این گروه سیاسی مذهبی را بدهد.

اگر مجاهدین خلق فرقه نیست، چرا اعضایش از بقیه دنیا منزوی نگه داشته می‌شوند؟ ایرانی‌ها از انواع جنبش‌های سیاسی حمایت می‌کنند. بسیاری در پی یک حکومت لیبرال دمکراتیک هستند حتی اگر بر سر اینکه دمکراسی پارلمانی باشد یا ریاست جمهوری توافق نداشته باشند. عده اندکی به دنبال بازگشت رضا پهلوی، پسر شاه سابق هستند، حتی اگر بر سر اینکه سلطنت باشد یا نباشد توافق نداشته باشند. حتی برخی گروه‌های افراطی‌تر نیز هستند. برای نمونه شورای ملی ایرانی آمریکایی هنوز به نظر می‌رسد که بر این باور است که جمهوری اسلامی مشروع است. همه این‌ها در خارج از گروه‌های کوچک سیاسی شان زندگی خود را دارند. آن‌ها در خانه‌های گروهی زندگی نمی‌کنند، مثل هم لباس نمی‌پوشند، موهای صورتشان مثل هم نیست و از اینکه زندگی جمعی با بقیه داشته باشند، سر باز می‌زنند.

صفوی می‌تواند به در و دیوار بزند و ادعا کند که مجاهدین خلق فرقه نیست، اما گاهی اگر مثل مرغابی راه می‌رود و مثل مرغابی صدا می‌کند، چیزی بیش از دافی است (اشاره به شخصیت کارتونی دافی داک). با توجه به همه اینها، علی صفوی خلاف این ها را به من ثابت کن: تا کنون بیش از 35 هزار توییت منتشر کرده‌ای. آیا میتوانی فقط یک عدد از توییت‌هایت را پیدا کنی که در یک موردی تو با مریم رجوی ناهماهنگ بوده‌ای؟

همه ما بر سر یک چیز توافق داریم: ایرانی‌ها دمکراسی می‌خواهند، نه یک فرقه.

نوشته مایکل روبین: ثابت کنید مجاهدین خلق فرقه نیستند! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در مجاهدین بعد از جدا کردن زوج‏ ها از یکدیگر، بقای رابطه بین فرزندان و اولیا بزرگ ‏ترین مشغله‏ ذهنی رجوی شد. چرا که به رغم جدایی زوج‏ ها از یکدیگر، باز آن ها از طریق فرزندانشان به یکدیگر وصل بودند و فی ‏المثل در جمع شدن‏ های خانوادگی در روزهای پنج ‌شنبه یکدیگر را می ‏دیدند و روابط عاطفی گذشته زنده می‏ شد و یا امکان بقا پیدا می ‏کرد. جنگ بین آمریکا و متحدانش با عراق، فرصت و بهانه‏ بسیار خوبی برای رجوی به همراه آورد و از همه‏ اعضا خواست «که برای حفظ و سلامت کودکان» فرزندان خود را راهی خارج از عراق کنند. به این ترتیب به یک ‏باره صدها کودک یا راهی ایران و یا راهی کشورهای اروپایی و آمریکا گشتند. این بچه ‏ها به صورت فرزند خوانده به هواداران سازمان در آن کشورها سپرده شدند. داستان رنج این کودکان و اولیای آن ها داستانی جداگانه است….

کودکان در فرقه رجوی

… چه در فرقه‏ های مخرب و چه در برده ‌داری کهن، اولیا و فرزندان تمام حقوق و مسئولیت‏ های خود نسبت به یکدیگر را از دست می ‏دهند. یکی از اعضای جدا شده‏ یک فرقه‏ نسبتاً متعادل در خصوص رابطه‏ بین اولیا و فرزندان در آن فرقه می‏ گوید: “اولیا در فرقه‏ ها نمی‏ توانند همانند اولیا در جامعه باشند. آن ها تصمیم گیرنده‏ نحوه زندگی فرزندان خود نیستند، تصمیم در مورد این که آن ها کجا زندگی کرده، چه بخورند، کجا و کی بخوابند، چه زمانی به مدرسه و کدام مدرسه بروند، بر عهده‏ اولیا نیست. در بعضی موارد آن ها می ‏توانند نظر بدهند، اما از آنجا که آن ها نمی ‏توانند نظری روی بخش مهمی از زندگی خود داشته باشند، در نتیجه نمی ‌توانند برنامه و طرحی برای زندگی آینده فرزندان خود داشته باشند. ”

این عضو جدا شده از فرقه اضافه می کند: “رهبری، نقش و حدود رابطه و مسئولیت اولیا نسبت به فرزندان را مشخص می ‏سازد. ویژگی‏ های اصلی این رابطه عبارتند از:

1- هیچ عضوی بدون اجازه رهبری نمی ‏تواند بچه دار شود.
2- افراد مجاز برای ازدواج، باید در مورد انتخاب زوج اجازه رهبری را بگیرند.
3- زوجین اجازه زندگی مشترک نداشتند.
4- کودکان در سن هفت سالگی و گاه کوچک ‏تر به شبانه روزی فرستاده می‏ شدند.
5- تمام تصمیمات در مورد کودکان توسط یک مسئول مشخص در گروه گرفته می ‏شد.
6- کودکان از مادرانی که بنا به تشخیص گروه، لیاقت مادر بودن نداشتند گرفته می ‏شدند.
7- تمام کودکان مسئولی تمام وقت داشتند و به این ترتیب، زمان بودن آن ها با اولیایشان به حداقل می ‏رسید. … مردها و زن ‏ها از یکدیگر جدا بودند و پدران و مادران نمی ‏توانستند رابطه‏ ی محکمی با فرزندان خود برقرار نمایند. کودکان اغلب نمی ‏توانستند با پدران خود زندگی کنند.”

همانند برده‌ داری کهن، مادران، حقوق و مسئولیت ‏های اندکی در قبال فرزندان خود داشتند و پدران نیز هیچ حق و مسئولیتی نسبت به فرزندان نداشتند. پترسون در مورد حق پدران نسبت به فرزندان در برده‌ داری کهن می‏ گوید: “در هیچ دوره‏ ای پدران برده نمی‏ توانستند حقی برای نگهداری فرزندان خود داشته باشند.”

در مجاهدین نیز حتی قبل از نقطه پایان روابط خانوادگی، اگر چه مادران نسبت به فرزندان دارای حق و حقوق و مسئولیت‏ هایی بودند، اما پدران هیچ حق و حقوقی نداشتند. یکی از جداشدگان از مجاهدین به من گفت که بعد از فرستادن فرزندش به اروپا، هیچ ‌گاه به او گفته نشد که فرزندش در کدام کشور و پیش چه کسی است. او می‏ گفت: «آن ها حتی به دخترم گفته بودند که پدرت در عملیاتی کشته شده است و وقتی بعد از جدایی از سازمان من توانستم با زحمت دخترم را پیدا کنم، به سختی می ‏توانستم به او ثابت کنم که پدرش هستم و به او دروغ گفته شده است که من کشته شده ام.»

در فرقه دیوید کوروش هم روابط خانوادگی به همین صورت بود. یک عضو جدا شده از آن فرقه می ‏گوید: “پایگاه مونت کارمل مثل هر پایگاه دیگری بود، زنان و مردان در خوابگاه های مختلف بودند. کودکان با مادران خود و جدا از پدران زندگی می‌ کردند. ورنون – دیوید کوروش – پدران را از این که رابطه با فرزندان خود داشته باشند منع کرده بود. بعداً حتی او اعلام کرد که تمام کودکان فرزندان او هستند. مردان از آن پس مثل زامبی ‏ها شده بودند. آن ها نه تنها همسران خود را از دست دادند، بلکه کوروش فرزندان آن ها، شخصیت و هویت آن ها، اعتماد به نفس و احترام به خود را نیز از آن ها گرفته بود. … کوروش می ‏دانست که مردان عاصی و عصبانی شده‏ و ممکن است هیجانات ‏شان از کنترل خارج گردد. به همین دلیل برنامه‏ ای ریخت که هیجانات آن ها را تبدیل به نفرت نسبت به حکومت {آمریکا} کند و در مورد احکام آنجا هم خیلی ساده به آن ها گفت، این‌ ها حکم خداوند است برای آزمودن آن ها جهت جایگاهی که قرار است در حکومت الهی آینده داشته باشند.”

کودکان در فرقه رجوی

رابطه اولیا با فرزندان در برده ‌داری: پترسون رابطه‏ اولیا و فرزندان در برده‌ داری را چنین توصیف می ‌کند: “وقتی برده هیچ رابطه ‏ای با اولیا خود و محیط تولد و رشدش نداشته باشد، نتواند هیچ هویت مادرزادی و یا جمعی از خودش داشته باشد، چیزی هم ندارد که به فرزندانش بدهد و از آنجا که کس دیگری هم ادعایی و یا مسئولیتی نسبت به این کودک ندارد، ارباب می ‏تواند کودکان را هم تصاحب کند. هرچه باشد ارباب می ‏تواند مدعی شود که از آنجا که او صاحب اولیای این کودکان است و آن ها به خاطر تولید کودک مدیون ارباب هستند، در نتیجه او صاحب آن کودک است.”

… وقتی بچه‏ های اعضای مجاهدین که به خارج فرستاده شده بودند، به سن بلوغ رسیدند، رجوی دوباره مدعی آن ها شد و خواهان بازگشت ‏شان به عراق و پیوستن به صف افرادش و این که به اصطلاح به «میلیشیاهای» جدید تبدیل شوند. بسیاری از فرزندان مجاهدین مجبور به بازگشت به عراق شدند و همچون سایر اعضا در معرض شستشوهای مغزی سازمان قرار گرفتند. داستان این جوانان نیز داستان غم‌ انگیزی است … بیشتر آن ها که در کشورهای اروپایی رشد کرده و به سن بلوغ رسیده ‏اند، نمی ‏توانند خود را با شرایط پایگاه ‏های مجاهدین و روابط فرقه ‏ای آنجا منطبق ساخته و حتی … بعضی از آن ها دست به خودکشی نیز زده‏ اند .

کتاب: فرقه‏ های تروریستی و مخرب – نوعی از برده‏ داری نوین
نوشته: دکتر مسعود بنی صدر
صفحه: 574 الی 576
انتخاب و تنظیم: عاطفه نادعلیان

نوشته اولیا و فرزندان در فرقه‏‌ های مخرب اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما این اشتراکات چه هستند؟ در اینجا به طور خلاصه به مرور آنها می پردازیم. این نکته را باید مورد اشاره قرار دهم که در این نوشتار از گفت و گوی احمدرضا کریمی عضو سابق و عالی رتبه فرقه مجاهدین خلق با فصل نامه سیاست نامه نیز بهره برده ام.

روح خشونت در فرقه‌ها

1- رهبران فرقه ها عموما خودخوانده هستند؛ یعنی علاوه بر اینکه خود مبادرت به تأسیس فرقه و در اختیار گرفتن رهبری بلامنازع آن می‌کنند، همه اعضای فرقه نیز به دلیل ذهن شویی و آموزش های ویژه ای که می بینند، اعتراضی به موضوع ندارند و رهبر خود را تنها فرد دارای صلاحیت در گروه می بینند.

2- رهبر در فرقه، بی رقیب و دارای اختیارات نامحدود است. رفتارها و اقدامات مسعود رجوی سرکرده مجاهدین خلق در طول چهار دهه رهبری اش به خوبی گویای این نکته است. تمامی مسئولیت های تعریف شده برای افراد ذیل قدرت او تعریف شده است و در نهایت این رجوی است که بدون آنکه کسی حق اعتراض و مخالفت داشته باشد تصمیمات را می گیرد.

3- تفاوتی که میان فرقه های دارای گرایش اسلامی با جامعه مذهبی و سنتی مسلمان وجود دارد این است که در اصول دینی که مورد تقلید مسلمانان است و جزء متون دینی قطعی و غیرقابل خدشه هستند، فرقه ها به این امر پایبند نیستند و این اصول، توسط رهبر فرقه مورد دستکاری قرار می گیرد و رهبر تنها ترسیم کننده ایدئولوژی است.

4- باورهای فرقه ها که می تواند ایدئولوژی یا اعتقاد آنها باشد ترکیبی از آموزه های ادیان، مذاهب و مکتب های فکری است. دیدگاه های اسماعیلیان نزاری، ترکیبی از آثار و عقاید نوافلاطونیان، سقراط، فیثاغورث، فارابی، معتزله، و شیعه اثنی عشری است. ترکیب مارکسیسم، اسلام و تشیع نیز ایدئولوژی مجاهدین خلق را شکل می دهد.

5- زبان و ادبیات رازآلود، رمز گونه و منحصر بفرد، دیگر ویژگی فرقه هاست. قشرهای دوم و سوم اعضای مجاهدین خلق، متوجه معنای برخی اصطلاحات و مفاهیم مورد استفاده نمی شدند و دلیلی نیز برای فهمیدن نداشتند. آنچه در میان آنها بود نباید به بیرون رخنه می کرد و باید در یک دایره بسته می ماند زیرا دیگران دشمن شمرده می شدند. حنیف نژاد یکی از بنیانگذاران مجاهدین خلق، از مخالفان خود با عنوان افراد سدکننده راه تکامل نام می برد. بنابراین گونه ای از زبان و ادبیات رمزآلود در این فرقه ها شکل می گیرد. ظهور اصطلاحات و مفاهیم جدید در میان مجاهدین خلق که مفاهیمی بیگانه با جامعه ایران است از همین موارد است. این اصطلاحات در یک کتاب جمع آوری شده است. حتی رسانه های مجاهدین خلق نیز از ادبیاتی استفاده می کنند که در حال حاضر توسط شهروندان و دیگر رسانه های ایرانی استفاده نمی شود. این به دلیل همین ویژگی های فرقه ای مورد اشاره و ایزوله بودن فرقه است.

6- رهبر در فرقه به هیچ فرد، گروه و نهادی پاسخگو نیست. کسی این صلاحیت را ندارد سخنی بالاتر از او بگوید. حتی اگر افرادی باشند که به لحاظ علمی و آکادمیک از او بالاتر باشند در مقابل او هیچ هستند! جلسات موسوم به «نشست حوض» و «عملیات جاری»، نمونه این موضوع در گروه مجاهدین خلق است.

7- بهره گیری از حذف فیزیکی و ترور یک اصل مشترک در میان این گونه فرقه هاست. در دوران معاصر ایران، هیچ گروه و جریانی دست به اقدام انتحاری برای حذف مخالف خود نکرده بود. اما مجاهدین خلق نخستین واضعان عملیات تروریستی انتحاری بودند. ترور آیت الله دستغیب یکی از رهبران دینی در شیراز و 20 نفر از شهروندان عادی، توسط یک دختر 15 ساله انتحاری عضو مجاهدین خلق که تحت تأثیر ذهن شویی آنها قرار گرفته نخستین مورد از اینگونه رفتارهای گروه مجاهدین خلق است.

8- متهم کردن مخالفان با انواع اتهامات همچون مزدور، کافر، مرتد، ضد دین توسط فرقه ها و رهبران آنها از جمله ویژگی های این گروه هاست. جالب اینکه صدها نفر از اعضای مجاهدین خلق که توانسته اند در طول دو دهه اخیر از این فرقه فرار کنند همگی به طور ناباورانه ای توسط این گروه به عنوان مزدور نامیده می شوند! تا حذف فیزیکی یا شخصیتی آنها راحت تر انجام شود.

9- غیبت های متعدد رهبران فرقه و ظاهرنشدن همیشگی در انظار. این رفتار نوعی رمز و راز را پیرامون شخصیت آنها در میان اعضا به وجود می آورد تا شخصیت آنها رازآلود و غیرمعمول باقی بماند. غیبت طولانی مدت مسعود رجوی، شایعه ها درباره مرگ وی، عدم پاسخگویی شفاف فرقه درباره سرنوشت او و پیام های صوتی هر از گاه وی، از جمله مواردی است که در گروه مجاهدین خلق موجود است. حسن صباح رهبر اسماعیلیان نزاری نیز چنین ویژگی داشته است.

10- هرگونه پرسش، شک، تردید و اعتراض درباره رهبر فرقه و آموزه ها و رفتارها و اقدامات فرقه، گناهی نابخشودنی به شمار می رود. خاطرات اعضای فراری از فرقه نشان می دهد چگونه افراد متعددی در دوران حضور مجاهدین خلق در عراق، به دلیل تردید در برخی اهداف و انتقاد، به روش های پرسش برانگیز حذف فیزیکی شدند یا مورد شکنجه قرار گرفتند. اکنون در آلبانی نیز اعضای مجاهدین خلق می دانند نباید درباره سرنوشت مسعود رجوی پرسش کنند.

سیستم کنترل ذهن در فرقه ها

آنچه مورد اشاره قرار گرفت ویژگی های مشترک رهبران در فرقه ها بود اما باید اشاره کرد که فرقه ها نیز حداقل سه ویژگی مشترک قابل توجه دارند. اعضا در فرقه ها هیچگونه اراده و اختیار مستقلی ندارند. اعضای مجاهدین خلق شاید به اختیار خود وارد آن شدند اما خروج از آن به طور داوطلبانه امکان پذیر نیست و در زمان حضور در فرقه نیز به طور مطلق اجراکننده اراده و فرمان رجوی بوده و هستند. جدا شدن اجباری زن و شوهران از یکدیگر، ممنوعیت ازدواج، ممنوعیت تحصیل، ممنوعیت انتقاد، اجبار در پوشش، ممنوعیت تماس و گفت و گو با خانواده، ممنوعیت استفاده از اینترنت و موبایل و شبکه های تلویزیونی و ماهواره ای، بخشی از ممنوعیت های تحمیل شده بر اعضا است و آنها اختیاری برای برهم زدن وضع موجود ندارند.

دوم اینکه اطاعت کامل هر یک از اعضا منجر به رشد او در سلسله مراتب می شود. تعریف مسئولیت ها و پست های متعدد در گروه مجاهدین خلق مانند مسئول اول و… در همین چارچوب است و البته تنها اختصاص به فرقه رجوی ندارد. این افراد دارای پست در مقابل اراده رهبر فرقه، اختیاری از خود ندارند و نمی توانند تصمیمی مغایر با او بگیرند. اما فرقه می کوشد با دادن پست به سایرین نشان دهد هرچه بیشتر اطاعت کنند جایگاه بالاتری کسب می کنند.

سوم موضوع آرمان شهر و اتوپیا در این فرقه هاست. به این معنا که شرایط در این فرقه آنچنان مطلوب و خوب است که بیرون از آن اعضا دچار خطرات و تهدیدات می شوند. علاوه بر اینکه فرقه اینگونه تبلیغ می کند که جامعه بعدی که توسط او تأسیس خواهد شد جامعه ای ایده آل و بی نقص خواهد بود. مشابه این رفتار در مجاهدین خلق به خوبی آشکار است. آنها همواره جامعه آینده ایران و رهبری آن را متعلق به خود معرفی می کنند و آن را اتوپیایی توصیف می کنند اما مشخص نیست چگونه فرقه ای که رفتارهای خشونت آمیز با اعضای خود دارد و انواع محدودیت ها و ممنوعیت ها را برای آنان درنظر گرفته است و رهبری آن مطلق و بی چون و چراست و مخالفان با نظرات خود را در طول چهار دهه ترور کرده است، خواهد توانست چنین جامعه ای را شکل دهد!

این بزرگ بینی ویژگی مشترک همه فرقه ها در طول تاریخ بوده است. شاید در نام و مکان و زمان متفاوت باشند اما یک روح مشترک برهمه آنها حکمفرماست.

رضا الغرابی، فصلنامه “واچ لیست”

نوشته حشاشین، کولونیا دیگنیداد و مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فرح شیلاندری

فرح شیلاندری برای تدوین این پژوهش از منابع فارسی و انگلیسی بهره گرفته است. این پژوهشگر در بخش کارشناسی ویژگی‌های فرقه‌ها و رهبرانشان به منابعی از پژوهشگران غربی به ویژه جینجا لالیچ ارجاع داده است‌ و در بخش تطبیقی این ویژگی‌ها با مجاهدین خلق و رهبران آن، به مصاحبه‌ها، کتاب ها، مقالات و مطالب نوشته شده توسط یا درباره برخی از اعضای جدا شده از جمله حنیف حیدرنژاد، سیامک نادری، فرشته هدایتی، محمد رجوی و امین گل مریمی استناد کرده است، افرادی که به نوشته این پژوهشگر، خود سال‌ها تجربۀ زندگی در تشکیلات سازمان مجاهدین را داشته و پس از غلبه بر تر‌س‌ها و تردیدهای خود، به نوشتن یا سخن گفتن دربارۀ تجربۀ زیستۀ خود پرداخته‌اند.

در بخش نتیجه گیری این پژوهش، شیلاندری اذعان می‌کند که مستنداتی که در این پژوهش مورد نقل قول و استناد قرار گرفته است، نشان می‌دهند که “سازمان مجاهدین خلق ایران مشترکات صد درصدی ِ بسیاری با فرقه های شناخته شدۀ جهان دارد و همان ویژگی ها را نمایندگی می کند”. او انگیزه‌اش از طرح این موضوع را آگاهی بخشی و روشنگری اذهان عمومی درباره مناسبات و روابط فرقه رجوی با مراکز قدرت ذکر می‌کند و بر لزوم درس گرفتن از تاریخ تاکید می‌کند.

مقاله آیا سازمان مجاهدین خلق “فرقه” است؟ را در این لینک دانلود کنید.

نوشته پژوهش فرح شیلاندری در باب فرقه بودن سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تو مرد نیک ساده‌ای زر را به دزدان داده‌ای
خواهی بدانی دزد را طرار شو طرار شو

این شعر که با “بیدار شو” و “مشنو تو هر مکر و فسون” دعوت به تأمل و تفکر می‌کند را در آخر متن آورده‌ام، اما بحث این است که در مقابل فرقه رجوی باید هم روش‌های او را در مقابله بشناسیم و هم روشی پی گیریم که در افشاگری و تأثیر، راه دزد ببندیم و دزد را رسوا کنیم. عجالتاً باتوجه‌ به شناخت دقیق از فرقه من چند مورد را ذکر می‌کنم و امیدوارم که دوستان با توجه‌ به تجارب و شناخت خود موارد دیگر یا تکمیل و تصحیح همین موارد را مدنظر قرار دهند.

1. فضای مجازی – فرقه رجوی به‌شدت به دنبال بسته‌شدن و فیلترینگ فضای مجازی است، به دو علت که اولی ناشی از نفرت عمومی مردم از آنها و فرقه آنهاست و با فیلترینگ جلوی بسیاری از سؤالات و انتقادات و حرف دل مردم را که جوابگو نیستند و نمی‌توانند باشند، گرفته می‌شود که علاوه بر راحتی خیال جلوی ریزش نیرو و هوادارانشان هم گرفته می‌شود و البته دلیل دوم علاقه به فیلترینگ و بسته‌شدن فضای مجازی این است که معتقدند یک فرد عادی و ساده که در داخل کشور به مطالب آنها روی خوش‌نشان داده ممکن است سطحی به مطالب دیگران هم روی خوش‌نشان دهد و حتی تغییر نظر بدهد؛ اما با بسته‌شدن فضا و اجبار به نصب فیلترشکن یا راهکارهای دیگر فرد یک مرحله سخت را پشت سر می‌گذارد و در واقع وارد یک فضای خصوصی فرقه مثل خانه تیمی شده و از یک عنصر عادی تبدیل به یک عنصر حرفه‌ای می‌شود، ارتباطش را می‌توان با دیگران قطع کرد و به بهانه مسائل امنیتی بسیاری ابهامات را پاسخ نداد و…

راهکار البته این است که همین واقعیت را و این سوءاستفاده را اطلاع‌رسانی کنیم که نسل جوان تحت‌تأثیر هیجان کار مخفی و آموزش حرفه‌ای و…. ناخواسته تن به مطامع فرقه ندهد. این کار می‌تواند طبق اصول روان‌شناسی حتی بر خلاف نظر شخصی فرد نیز انجام شود.

2. خروج از فرقه – مجاهدین به‌خوبی می‌دانند که خروج و جدایی افرادشان همیشه و هر لحظه در تقدیر است و جلوگیری از آن به‌صورت فیزیکی یا با ترفندهای روانی و جشن‌های کاذب پیروزی و … موقتی و مقطعی است و استراتژی آنان برای نگاه ‌داشتن افراد یا غیرموجه و زشت جلوه ‌دادن خروج آنان عبارت است از “هزینه‌دار کردن خروج برای فرد و حامی او” از جمله اقدامات فرقه در این راستا عبارت‌اند از:

– فحاشی به خانواده و جمهوری اسلامی که به قول خودشان راه آنان را ببندند
– نوشتن نامه و گرفتن امضا برای دریافت پول از فرقه و وسوسه شدن برای همکاری با دشمن
– ضبط نقل‌قول‌های حاکی از همکاری با فرقه در زمینه‌های نظامی و خشونت‌آمیز و عملیاتی که برای پناهندگی بار منفی دارد
– ایجاد حس نداشتن تخصص و حامی و سن لازم برای زندگی مستقل بدون حمایت فرقه
– بالابردن سطح توقع اعضا نسبت به حامیان خروج آنها مثلاً دروغ‌هایی که جمهوری اسلامی در قبال وابستگی و همکاری به عضو جداشده دستمزد زیادی می‌دهد تا هم کار آنها خیلی پرهزینه جلوه کند و هم در صورت خروج فرد در مقابل توقع بالای خودش کم بیاورد و عبرت بقیه شود. راهکار اما نشان‌دادن این واقعیت است که افرادی با همین شرایط و در اوضاع نسبتاً بدتری توانسته‌اند بر این مشکلات فائق آیند و تجارب آنها باطل السحر این وسوسه‌های فرقه است.

3. حذف اعضای ناراضی – معمولاً مجاهدین خلق در صورت امکان سعی می‌کنند که از بقول خودشان دشمن برای حذف اعضای ناراضی استفاده کنند آنها حتی این روش را برای اعضایی که کارایی ندارند هم بکار می‌گیرند چرا که معتقدند داشتن یک کشته (شهید) بهتر و تأثیرگذارتر از یک فرد بی‌خاصیت است. مثلاً در جنگ ایران و عراق به برخی اعضای ناراضی می‌گفتند که شما را به ایران می‌بریم از مرز وارد شوید و پرچم سفید به خاکریز جمهوری اسلامی نشان دهید و بروید ایران ولی وقتی فرد ناراضی و جداشده از عراق به خاکریز ایران نزدیک می‌شد از دور اقدام به تیراندازی به سمت نیروهای ایرانی می‌کردند تا در تبادل آتش آنها کشته شده و به‌جای جداشده شهید سازمان محسوب شوند. در بخش داخله سازمان هم وقتی یک نیروی خواهان پیوستن از کار خودش پشیمان می‌شد فرقه ترجیح می‌داد با لودادن غیرمستقیم او باعث دستگیری او شود چرا که داشتن یک زندانی بسا بهتر از یک فرد پشیمان شده بود کاری که امروز با کسانی به اسم کانون شورشی می‌کند و در صورت پشیمانی سعی در تصفیه آنها با لو دادن دارد. راهکار این است که بفهمانیم هزینه ماندن در مناسبات یا سیستم فرقه (هر فرقه‌ای مخصوصاً فرقه تروریستی رجوی) بسا و بسا بیشتر از هزینه جدایی از آن است.

4. خانواده – همه فرقه‌ها و علی‌الخصوص همین فرقه رجوی می‌دانند که عشق و عاطفه و رابطه خانوادگی می‌تواند مناسبات پوچ فرقه‌ای را در هم بشکند و می‌دانند که باید خانواده را به‌عنوان یک حامی ویک عاطفه بی چشم داشت باید از خاصیت بیندازند؛ اما راهکار آنها چیست؟

– ارائه اسناد کذب که خانواده‌ها نه به‌خاطر فرزندانشان که به‌خاطر مسائل مالی پیگیری می‌کنند تا بدین‌وسیله ارزش کار خانواده‌ها را کم کنند.
– یکنواخت و یکدست نشان‌دادن تلاش خانواده‌ها که تمام فعالیت‌ها را تکراری و دستوری جلوه دهند
– ایجاد فضای دشمنی بین فرد و خانواده با فحاشی عضو به خانواده‌اش و تبدیل کردن این امر به یک ارزش و نشان‌دادن دشمنی خانواده با ارزش‌های عضو و فرقه
– ساختن شایعات حمایت نکردن خانواده بعد از خروج عضو جداشده و مشکلات اودرخلا نبودن در فرقه

راهکار این حیله فرقه البته حضور خانواده‌ها و رابطه شخصی و خصوصی با اشارات و خصوصیات فردی عضو فرقه است، به‌خوبی به یاد دارم که فرد اسیر عضو فرقه که با مغزشویی علیه خانواده‌اش در جمع صحبت کرده بود با شنیدن یک پیام ساده از خواهرش که عزیز من هنوز آن لباس آبی را که دوست داشتی نگاه داشته‌ام نمی‌دانم الان اندازه‌ات هست یا نه ولی بوی تو را دارد حسابی دگرگون شد. در ضمن خانواده‌ها باید بدانند که این اعضا در چه شرایطی هستند و مغزشویی چقدر عمیق عمل می‌کند تا باور کنند که همه بی‌مهری‌ها و دلسردی‌ها و حتی فحاشی‌های عضو اسیر نه از سر دشمنی قطع امید از خانواده که دقیقاً نقطه‌ای است که مقاومت او در مقابل حقیقت و واقعیت و حصارهای ذهنی اسارتش در حال شکستن است.

5. تصاحب – فرقه‌ها و بازهم علی‌الخصوص همین فرقه رجوی علاقه وافر دارند که هر مخالفت و اعتراض و انتقاد و حرکت و حتی آفات و بیماری‌ها را تأثیر عمل خودشان در جامعه نشان دهند و مثلاً بگویند همان‌طور که گفتیم یا گفته بودیم و یا می‌دانستیم و بخاطر ما بوده و ما انجام داده‌ایم. در واقع بخشی از توان و میدان‌داری و خودنمایی و عرضه خود به دیگران در فرقه‌ها ناشی از همین تصاحب امور و جریانات و تأثیرات است.

بررسی دلایل بروز وقایع و پدیده‌های اجتماعی بخصوص و واکاوی آنها این مشکل را حل می‌کند و دست فرقه‌ها را خالی.
به امید دریافت نظرات، تصحیح و تکمیل و موارد دیگر روش‌های فرقه و راهکارها این هم شعر جناب مولوی در روش‌شناسی .

بیدار شو بیدار شو/ هین رفت شب بیدار شو
بیزار شو بیزار شو/ وز خویش هم بیزار شو
بی‌چون تو را بی‌چون کند/ روی تو را گلگون کند
خار از کفت بیرون کند/ و آنگه سوی گلزار شو
مشنو تو هر مکر و فسون/ خون را چرا شویی به خون
همچون قدح شو سرنگون/ و آن‌گاه دردی خوار شو
در گردش چوگان او/ چون گوی شو چون گوی شو
وز بهر نقل کرکسش/ مردار شو مردار شو
آمد ندای آسمان/ آمد طبیب عاشقان
خواهی که آید پیش تو/ بیمار شو بیمار شو
این سینه را چون غار دان/ خلوتگه آن یار دان
گر یار غاری هین بیا/ در غار شو در غار شو
تو مرد نیک ساده‌ای/ زر را به دزدان داده‌ای
خواهی بدانی دزد را/ طرار شو طرار شو

سامان نجاتی

نوشته روش‌شناسی فرقه و روش‌شناسی فرقه‌ای اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین خلق با گزینه‌های مختلف روی میز مشغول کار

درباره عملیات‌های تروریستی و اقدامات مسلحانه گروه‌ مجاهدین خلق در ابتدای انقلاب اسلامی و دهه شصت بسیار صحبت شده است. تلاش آنها در دوران جنگ تحمیلی برای همکاری با صدام حسین هم بر کسی پوشیده نیست اما به نظر می‌رسد این گروه با پوست اندازی جدیدشان این روزها در قالب‌های تازه‌تری فعالیت می‌کنند. همچون تشکیل ارتش‌های سایبری در فضای مجازی برای فعالیت‌هایی که از آنها یاد شد و در کنار این هنوز هم اگر امکان برای‌شان فراهم شود باز گزینه‌ اقدامات تروریستی روی میزشان قرار دارد.
در این خصوص محمد صادق کوشکی، استاد دانشگاه تهران و یکی از افرادی که سال‌ها بر فعالیت‌های گروه مجاهدین خلق مطالعه کرده است در گفت‌وگو با خبرنگار ایبنا ضمن ارائه توضیحاتی درباره فعالیت‌های این گروه تروریستی به معرفی چند کتاب مناسب برای پژوهشگران پرداخت از جای خالی کتاب‌های مناسب برای عموم مردم به‌ویژه قشر جوان و نوجوان صحبت کرد.

محمد صادق کوشکی

تمرکز این روزهای مجاهدین خلق بر جنگ روانی

کوشکی گفت:‌ این روزها عمده فعالیت مجاهدین خلق بر جنگ روانی متمرکز شده است. این جنگ علیه مردم ایران و نظام جمهوری اسلامی است. تمرکز این گروه بر ایجاد یاس در بین اقشار مختلف مردم و بزرگنمایی مشکلات است. این گروه می‌کوشد به جامعه این‌گونه القاء شود که جامعه به بن بست رسیده است.
وی افزود: این فعالیت‌ها توسط بقایای سازمان مجاهدین خلق در پایتخت کشور آلبانی (اردوگاه تیرانا) به‌وسیله افرادی بالغ بر 2 هزار نفر انجام می‌شود. این افراد اسلحه ترور را کنار گذاشتند و در فضای مجازی و به‌طور مشخص اینستاگرام، توییتر و تلگرام به فعالیت مشغول هستند. این گروه به دنبال ترور ذهن و ترور امید در جامعه هستند.

پمپاژ ناامیدی ماموریتی ویژه برای تروریست‌های دیروز

این استاد دانشگاه با بیان اینکه مجاهدین خلق به شدت فضای جامعه را تیره و تار می‌کنند و در قالب‌های مختلفی هم فعالیت‌شان را دنبال می‌کنند ادامه داد: اعضای این گروه چون ایرانی هستند با آداب و فرهنگ ایرانی آشنا هستند. به همین دلیل در قالب‌هایی فعالیت می‌کنند که جامعه احساس نمی‌کند این گروه ترور را در فضای ذهن‌ها و در بستر رسانه‌ها دنبال می‌کند. اعضای این گروه برای عملیات‌های این چنین خود در قالب یک ایرانی، هم‌وطن و با بهانه‌های مختلف ظاهر می‌شوند و بذر نفرت و یاس و ناامیدی را در جامعه می‌کارند.
کوشکی تاکید کرد: این نوع از فعالیت‌های تروریستی مجاهدین خلق بسیار خطرناک‌تر از ترور فیزیکی افراد است. چرا که در ترور فیزیکی فقط جسم افراد هدف قرار می‌گیرد اما در این نوع از ترور ذهن‌ها و امید مورد هدف قرار می‌گیرد.

ماموریت دوم؛ ترغیب جوانان به بروز کارهای خشن

در بخش دیگری این استاد دانشگاه گفت: گروه مجاهدین خلق در یک فاز دیگر مشغول این هستند که جوانان جامعه را به حرکات خشن و اقدامات براندازانه سوق بدهند که این نوع از فعالیت‌هایشان هم در ادامه فعالیت‌های تروریستی گروه مذکور است.

کتابی سه جلدی برای آشنایی نخبگان با مجاهدین خلق

کوشکی در پاسخ به این سوال که آیا برای طیف نخبگان جامعه کتاب‌های پژوهشی مناسب برای شناخت بیشتر و بهتر با گروه مجاهدین خلق وجود دارد، این‌طور گفت: یک دوره سه جلدی از فعالیت این گروه از دوران‌های متفاوت تا دوره اخیر در موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی آماده شده است. این کتاب مناسب پژوهشگران و افرادی است که خیلی جدی در زمینه این گروه کار و مطالعه می‌کنند.
منظور این استاد دانشگاه کتاب «سازمان مجاهدین خلق؛ پیدایی تا فرجام (1384-1344)» است که توسط جمعی از نویسندگان موسسه یاد شده به رشته تحریر درآمده است. این دوره سه جلدی به پژوهش بررسی و تبیین مستند تاریخچه، ایدئولوژی، مواضع و عملکرد سازمان نیمه مخفی و سیاسی نظامی موسوم به «سازمان مجاهدین خلق ایران» می‌پردازد. یکی از موارد اهمیت پژوهش کتاب یاد شده در این است که بسیاری از اسناد و تصاویری که در این کتاب درج شده است برای نخستین بار از میان ده ها هزار صفحه سند و پرونده خارج و منتشر شده اند.
از ویژگی‌های اصلی کتاب سه جلدی مذکور این است که به بسترها و شرایط فرهنگی، سیاسی و تاریخی زمینه‌ساز شکل گیری گروه مجاهدین خلق هم پرداخته است.

کتاب سازمان مجاهدین خلق؛ پیدایی تا فرجام

برای عامه مردم متاسفانه کتاب خوب نداریم!

در بخش دیگری کوشکی در پاسخ خبرنگار ایبنا که آیا کتاب‌هایی برای عامه مردم هم وجود دارد تا بهتر با فعالیت‌ها و ماهیت گروه تروریستی مجاهدین خلق آشنا شوند، گفت:‌ برای عامه مردم شاید کتاب مناسبی –هنوز- تالیف نشده باشد، کتابی که حجم محدودی داشته باشد و در سرخط‌ها بتواند ماهیت این گروه را بیان کند در بازار نشر وجود ندارد.

تبار ترور کوشکی برای شناخت فاز تروریسم مجاهدین خلق

این استاد دانشگاه درباره کتاب «تبار ترور: مروری بر تاریخچه و کارنامه ی تروریستی سازمان مجاهدین خلق» که حاصل کار خودش است و توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی در سال 1397 در 438 صفحه منتشر شد نیز این‌طور گفت: این کتاب مربوط به دوران شکل گیری این گروه تا زمانی است که وارد فاز تروریسم شد. در این کتاب فعالیت‌های تروریستی این گروه تا دهه 80 پوشش داده شده است. اما کار موسسه پژوهش‌های سیاسی مفصل‌تر و با جزییات بیشتری است اما برای عموم مردم متاسفانه کار مناسبی وجود ندارد.
وی ادامه داد:‌ در مورد اقدامات گروه مجاهدین خلق لازم است کتاب‌هایی برای نوجوانان داشته باشیم که نداریم. همچنین برای جوانان و مطالعه عمومی لازم است کارهایی داشته باشیم که متاسفانه ندیدم.

کتاب تبار ترور

جای خالی تحقیقات دانشگاهی درباره مجاهدین خلق

این استاد دانشگاه درباره پایان نامه‌های دانشگاهی در این حوزه که قابلیت تبدیل شدن به کتاب را داشته باشد نیز این‌ چنین گفت: کارهای مختلفی کم و بیش انجام می‌شود اما عمدتا این کارها با نگاه تاریخی و مربوط به دوره قبل از انقلاب اسلامی است. درباره عملکرد این گروه بعد از انقلاب اسلامی و ورود به فاز تروریسم من کار پایان نامه‌ای قابل تاملی ندیدم حتی کار معمولی هم ندیدم.
وی افزود: در مورد همکاری این گروه با حزب بعث صدام هم کار (پایان نامه) ندیدم. در مورد فعالیت جاسوسی این گروه علیه کشورمان به نفع سازمان‌های جاسوسی بیگانه نیز کاری ندیدم. در مورد همکاری این گروه با دولت‌های اروپایی برای تحریم نیز باز کاری ندیدم. همچنین در مورد کارهای اخیرشان در فضای مجازی که با همکاری اسرائیلی‌ها و سعودی‌ها هست نیز متاسفانه کار تحقیقی ملاحظه نکردم. در واقع عرصه‌های –تحقیقی- زیادی درباره این گروه هست که نیاز به پژوهش، تالیف کتاب و تدوین پایان نامه دارد.

اتاق فکر در لندن؛ اتاق عملیات و پول در ریاض

در بخش پایانی کوشکی درباره همکاری‌های –احتمالی- گروه مجاهدین خلق با رضا پهلوی و تشکیل اتاق فکر مشترک برای اقدامات براندازانه تصریح کرد:‌ یک اتاق عملیات ضد انقلاب وجود دارد که با پول سعودی‌ها اداره می‌شود. ریاض این نقش را ایفا می‌کند تا گروه‌های مختلف اعم از مجاهدین خلق و سلطنت طلب و دیگر گروه‌های مختلف (اپوزیسیون) را پوشش مالی دهد. این اتاق عملیات با پشتیبانی مالی خود تلاش می‌کند جنگ روانی علیه کشور و ملت ما به راه بیندازد. این اتاق عملیاتی در ریاض قرار دارد و همه این گروه‌ها –اپوزیسیون- با اسامی مختلف در آنجا پشتیبانی مالی می‌شوند.
وی افزود: این گروه‌ها توسط اتاق عملیات مورد اشاره حتی برای تروریسم خشن علیه جمهوری اسلامی ایران نیز هدایت می‌شوند. در یک سطح بالاتر این وظیفه (ساماندهی گروه‌های ضد انقلاب) را لندن برعهده دارد. سازمان اطلاعات مرکزی لندن خطوط کلی عملیات‌های نظامی و رسانه‌ای علیه جمهوری اسلامی ایران را توسط گروه‌های مختلف (اپوزیسیون) هدایت می‌کند. این مجموعه گروه‌های مجاهدین خلق، مجموعه‌های تجزیه طلب و تکفیری را به کار می‌گیرند.

گزارشگر: محمد فیروزی

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)

نوشته پمپاژ ناامیدی ماموریتی ویژه برای تروریست‌های مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در نشریه مجاهد شماره 26 به تاریخ 14/12/1358 در ستون مردم و مجاهدین این نشریه می‌ خوانیم: “اخیرا تعدادی نامه از پدران و مادرانی رسیده که از وضع مبارزاتی یا اخلاق مبارزاتی و اجتماعی فرزندان خود که هوادار سازمان می‏ باشند گله کرده اند… اول این که پدران و مادران عزیز توجه داشته باشند که با چه فرزندانی سر و کار دارند. این فرزندان به حق نسل انقلاب هستند و نسل انقلاب بودن یعنی تفاوت کیفی داشتن در تمام مراحل و مقاطع و ابعاد زندگی با یک زندگی معمولی؛ بنابراین باید در برخورد با این عزیزان با معیارها و ارزش‏های جدید و انقلابی برخورد کرد.”

در مورد شستشوی مغزی اعضا نیز، بعضی از متحدین سابق مجاهدین مثل دکتر پیمان که روابط داخلی آن ها را از نزدیک مشاهده کرده بودند، در همان دوران، یعنی حتی قبل از تکمیل پروسه فرقه ‏ای شدن مجاهدین، سازمان را متهم به شستشوی مغزی اعضای نوجوان خود می‏کردند. رجوی نیز در همان سال‏ ها (بین 1357 تا 1360 که به اصطلاح سازمان در فاز سیاسی بود) در مصاحبه ‏ای مجبور شد نسبت به چنین اتهاماتی واکنش نشان بدهد. او در مصاحبه‏ ای با نشریه مجاهد در این مورد به جای پاسخ، انتقاد منتقدین را به خود آن ها بازگردانده و آن ها را لیبرال خواند و…

فرقه‏ ها چه خودشان و چه اعضایشان اغلب به خوبی می‏ دانند که مخالفین ‏شان آن ها را فرقه خوانده و معتقدند که اعضا شستشوی مغزی شده‏ اند، اما واقعیت این است که کارکرد فرقه‏ های مخرب و سیستم مخدوش‏ سازی ذهن آن ها به گونه‏ ای عمل می ‌کند که داشتن چنین پروسه‏ ای در درون گروه نه تنها پنهان نیست، بلکه کاملاً توجیه شده و حتی مقدس است.

اعضا در درون فرقه‏ ها فکر می ‌کنند که حضور آن ها در فرقه «انتخاب شخصی» خودشان بوده و آن ها با اختیار کامل و آزادی رأی این راه را انتخاب کرده‏ اند. آن ها خود را ساده، احمق یا چشم و گوش بسته ندانسته و پذیرفته اند که شستشوی مغزی تحت عناوین مختلف مثل انقلاب ایدئولوژیک یا اصلاح فکری بهایی است که گروه و رهبری آن می ‏پردازد تا از آن ها انسان ‏های عالی‏ تر و موفق ‏تر چه برای زندگی شخصی (در مورد فرقه‏ های کمک روانی) و چه در کمک به دیگران (مثل فرقه‏ های مارکسیستی و مذهبی) بسازد. در نتیجه آن ها با شنیدن چنین اتهاماتی از جانب مخالفین نه تنها به خودآگاهی نمی ‏رسند، بلکه بدتر کینه ‌شان نسبت به دنیای بیرون بیشتر شده و با سرعت و شدت بیشتری در دنیای فرقه غرق می‏ گردند.

ابریشمچی در سخنرانی خود به مناسبت انقلاب ایدئولوژیک این احساس افراد درون فرقه را به این صورت ابراز داشت: “به چه حقی و بر اساس کدام منطق {آن ها} به خودشان حق می ‏‏دهند که به این سادگی به آگاه‏ ترین نسل، مارک ناآگاهی بزنند. این چه جنایت تاریخی است که مرتکب می‏ شوند و این چه کمک خیانتباری است که به خمینی می ‌کنند؟ مگر من چه گزمه ‏ای دارم، چه قدرتی دارم که چیزی را تحمیل کنم؟ حالا اگر نام مجاهد و نام مسعود بر موج خون حرکت می‌ کند و قلب‏ ها را تسخیر می‌ کند، گناهی برای ما نیست.”

اما همین ابریشمچی در توجیه شستشوی مغزی و تغییر شخصیت و هویت افراد در درون سازمان می‏ گوید: “وقتی روشنفکر وارد انقلاب می ‌شود، باید این را توجه کند که باید خصوصیت‏ ها و طرز تفکرهای خودش را در جریان مبارزه و انقلاب خالص کند. به عبارت دیگر وقتی ایدئولوژی و فکرش در خدمت مستضعفین قرار گرفت، پشت سرش باید تلاش بکند که خودش را از تمام آلودگی‏ هایی که جامعه کهنه و غلط و طبقاتی و شرک به او تحمیل کرده پاک کند….”

رهبران فرقه ‏های مخرب اغلب سعی می ‌کنند که شستشوی مغزی خود را با آموزش ‏های پیامبران و یا معلمین اخلاق مقایسه کنند. اما تفاوت اصلی در اینجاست که پیامبران و معلمین اخلاق تعلیم‌ دهنده هستند و تصحیح ‌کننده. آن ها نافی تمام اخلاقیات، فرهنگ، احساسات و روابط عاطفی فرد با ملا پیرامونش نیستند، بلکه سعی می ‌کنند مفاهیم جدید را به او آموخته و کمک کنند تا افکار، اخلاقیات، و فرهنگ نادرست خود را شناخته و آن ها را از شخصیت خود بزدایند. به عبارت دیگر آن ها نافی شخصیت و هویت فردی شخص نیستند بلکه ارتقا دهنده و تصحیح‌ کننده آن هستند. در حالی که هدف اصلی رهبران فرقه‏ ها تصحیح یا تعلیم نیست، بلکه نابودی شخصیت فردی افراد است (چه خوب و انسانی باشد و چه بد و حیوانی). این که آن ها تا چه حد در تحقق هدف نهایی خود موفق هستند، بسته به شرایط بیرون، توانایی خود آن ها و ضعف شخصیتی پیروان دارد، اما به هر صورت، هدف آن ها این است که شخصیت و هویت نفرات خود را نابود و محو کرده و به جای آن ها شخصیت دیگری بنا نهند که می ‏توان آن را یک هویت فرقه‏ ای یا شخصیت جمعی فرقه‏ ای نامید. در نتیجه آموزش‏ های آن ها نیز هدف تعلیم و تصحیح نداشته بلکه خواهان محو و نابودی هویت و شخصیت فرد به همراه نابودی مجموعه احساسات و عواطف فردی او و حتی احساس مسئولیت او نسبت به جامعه ‏ای است که در آن زندگی می‌ کند. درست به همین دلیل است که یک فرد مذهبی به معنی واقعی (نه در تظاهر و به دغل) فردی درستکارتر، مهربان ‏تر، پدر و یا مادری دلسوزتر، فرزندی محبوب ‏تر، شهروندی مسئول ‏تر می‌ شود، در حالی که یک فرد فرقه ‏ای، شخصیتی منافقانه و اغواگرانه پیدا می ‌کند، احساسات و عواطف خود نسبت به خانواده، من‌ جمله فرزندان و اولیای خود را از دست می‏ دهد، نه تنها فردی مفید برای جامعه نیست بلکه بالعکس در تخریب جامعه ‏ای که در آن زیست می ‌کند، نقش برجسته‏ ای هم دارد. فرقه‏ ها فرد را از شخص به ناشخص تبدیل می ‌کنند و یا آن طور که مجاهدین می‏ گفتند، سعی می ‌کنند او را به موریانه ‏ای یا دست و پایی بیرونی برای رهبری مبدل کنند. به عبارت دیگر آموزش ‏های پیامبران و معلمین اخلاق در جهت ارتقای فرد و ساختن جامعه ‏ای عالی ‏تر است و منافع جامعه، انسانیت و خود فرد را مدّ نظر دارد، در حالی که شستشوی مغزی فرقه ‏ای تنها در جهت حفظ و ارتقای منافع فرقه و رهبری آن است.

کتاب فرقه های تروریستی و مخرب نوعی برده داری نوین
دکتر مسعود بنی صدر
صفحه های 387 الی 391
تنظیم از عاطفه نادعلیان

نوشته کنترل فکر یا ذهن – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.