این مادر در تجمع خانواده‌های چشم انتظار در مقابل مقر صلیب سرخ با اشاره به این که رنج انتظار، در حال کشتن وی است، از نهادهای حقوق بشری می‌خواهد فقط شرایطی فراهم کنند تا با فرزندش تماس بگیرد.

نمی دانیم فریدون این پیام را خواهد دید یا نه اما به یقین فرقه ضدبشری رجوی به جهت آهِ این مادران در این دنیا تاوان سختی خواهد داد.

نوشته حضور مادر فریدون ندایی در تجمع خانواده های نجات مقابل مقر صلیب سرخ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

رقیه فرازیان مادر فریدون ندایی اکنون 43 سال است که از دیدار فرزند خود محروم است. فریدون ندایی در سال 1359 در حالی که در جبهه جنگ تحمیلی سرباز وطن بود، به اسارت نیروهای عراقی درآمد. در شرایط سخت اردوگاه اسرا در عراق در دام عوامل مجاهدین خلق افتاد و به اردوگاه اشرف برده شد، جایی که ارتباط او با دنیای آزاد تا به امروز قطع شده است.

سرهنگ رقیه در طول چهار سال تحصن خانواده‌های اسرای اشرف، چندین بار به عراق سفر کرد و در جمع خانواده‌های متحصن در مقابل دروازه‌های اشرف، نام فریدون را فریاد کرد.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

امروز، رقیه فرازیان تنها راه ارتباطی با پسرش را انتشار نامه و پیام تصویری در فضای مجازی می‌داند به امید اینکه از طریقی به فرزندش برسد. از این رو به مناسبت های گوناگون پیام‌های ویدئویی و نامه‌هایی خطاب به فریدون منتشر میکند.

او در آبان 1400 نامه ای به کریم خان دادستان دادگاه کیفری بین المللی لاهه نوشته و خواهان رسیدگی هرچه سریع‌تر به پرونده شکایت 42 عضو سابق مجاهدین خلق علیه سران سازمان مجاهد خلق شد. فرازیان در نامه مفصل خود به شرح چگونگی اسیر شدن فرزندش در جنگ ایران و عراق و سپس نحوه فریب دادن او توسط سازمان مجاهدین خلق پرداخت و از درد و رنج خود طی بیش از 4 دهه بی خبری از پسرش نوشت.

او همچنین با ارسال مداوم نامه به نهادهای حقوق بشری و مقامات دولت آلبانی، همواره پیگیر نقض حقوق پسرش توسط سران فرقه رجوی و بازگشت او به زندگی در جهان آزاد است.

نوشته سرهنگ رقیه، مادر چشم انتظار فریدون ندایی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فیلم سرهنگ ثریا، به کارگردانی لیلی عاج که در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر جایزه گوهرشاد را دریافت کرد به موضوع خانواده های اعضای مجاهدین خلق میپردازد. فریدون ندایی یکی از سه هزار عضو فرقه رجوی است که در آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، به اسارت نیروهای عراقی درآمد و پس از 8 سال اسارت از اردوگاه‌های اسرای عراق به اردوگاه مخوف اشرف منتقل شد. او اکنون 43 سال است که با خانواده خود دیداری نداشته است.

رقیه فرازیان مادر فریدون از جمله پدران و مادرانی است که در سالهای تحصن در مقابل کمپ اشرف در عراق در کنار ثریا عبداللهی شخصیت واقعی فیلم “سرهنگ ثریا” بود و در طول چهار سال تحصن، نام فرزند خود را در بلندگوها فریاد می‌کرد.

او در این گفتگو با مرور خاطرات تلخ فراق از فرزند، از پدر فریدون یاد می‌کند که پس از دو سال چشم انتظاری برای دیدار فرزند در بستر بیماری چشم از دنیا فرو بست. فرازیان اکنون در موقعیت بیم و امید به سر می‌برد. او هم مشتاق دیدار پسر پس از سالهای طولانی است و هم فرصت زندگی را برای تجدید دیدار کوتاه می‌بیند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته گفتگو با مادر فریدون ندایی در مراسم اکران سرهنگ ثریا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مادر چشم انتظار فریدون ندایی ضمن تمجید از استقامت و شجاعت اعضای دستگیر شده آسیلا آن‌ها را بر مقاومت بیشتر در راه احقاق حقوق خود تشویق می‌کند. این مادر رنج کشیده درباره پیامد اعتصاب غذای افراد بازداشت شده به دولت آلبانی هشدار می‌دهد و این دولت را مسئول هر رخداد ناخوشایندی در این راستا می‌داند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته پیام مادر فریدون ندایی در حمایت از اعضای بازداشت شده انجمن آسیلا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته پیامی برای پسرم فریدون ندایی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این مادر رنجدیده، این بار هم با انتشار پیامی تصویری از هجم دلتنگی هایش با پسرش سخن می گوید. او همچنین شماره تماسی هم برای فریدون می گذارد تا در صورت دسترسی به وسایل ارتباطی بتواند با مادر و خانواده اش تماس برقرار کند.

به امید آن روز

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته پیام مادر فریدون ندایی اسیر در کمپ آلبانی مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او در نامه مفصل خود به شرح چگونگی اسیر شدن فرزندش در جنگ ایران و عراق و سپس نحوه فریب دادن او توسط سازمان مجاهدین خلق پرداخته و از درد و رنج خود طی بیش از 4 دهه بی خبری از پسرش نوشته است.

در پایان این نامه آمده است: “سال هاست که به نحو غم انگیزی به خاطر سیاست های ضدبشری و بی رحمانه رهبران سازمان تروریستی مجاهدین خلق از برقراری هرگونه ارتباط با عزیزان خود محروم بوده ایم. بسیاری از خانواده ها عزیزان خود را به خاطر جنایات این سازمان از دست داده اند. از آنجا که فلسفه وجودی دیوان بین المللی کیفری، مجازات عاملان چنین جنایات بین المللی است و اقدامات رهبران این سازمان هم علیه اعضا و هم علیه شهروندان بی گناه در ایران و در عراق بوده است، تقاضا دارم بررسی شکایت اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق علیه رهبران این سازمان در اسرع وقت صورت گرفته و اقدامات مقتضی جهت انجام تحقیقات و بازرسی های مستقل و قانونی در راستای اجرای عدالت و مجازات بانیان این جنایات اتخاذ فرمایید.”

نوشته نامه مادر فریدون ندایی به دادستان دادگاه کیفری بین المللی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

من نمی دونم چقدر این مریم برای تو ارزش داره. تو که همیشه اونا رو لعنت میفرستادی. قبول نداشتی. چرا رفتی اونجا اینقدر موندی. چه کارت کردن. ما چه کارت کرده بودیم که ما رو ترک کردی.

سالهای سال من در انتظار تو هستم. چقدر در زمان اسارتت من در عراق اومدم مریض شدم اومدم تهران چقدر مریض بودم. خوب می شدم دو مرتبه بر می گشتم دو مرتبه می اومدم عراق که تو رو ببینم. برای تو پیام بفرستم. ولی متأسفانه از دور و اطرافیانت فحاشی و سنگ پرونی و خیلی چیزهای دیگه حالا نمی دونم شما هم جزوشون بودی، نبودی، خبر ندارم. ولی متأسفانه شما ما رو در ناراحتی و نگرانی گذاشتی.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته گزیده ای از صحبت های مادر فریدون ندایی در همایش سراسری انجمن نجات اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بسم الله الرحمن الرحیم. من رقیه فرازیان فرد کهن مادر فریدون ندایی هستم. سلام فریدون جان. من مادرت هستم. مدتهاست که در انتظارتم. هر روز و هر ساعت و هر دقیقه منتظر زنگ اخبار هستم که آیا فریدون می آید یا نمی آید. یا تلفن می زند یا نمی زند. دوست دارم از سلامتیت با خبر شوم. من از شما مدتهاست که خبری ندارم. شما اسیر جنگی بودی. در نامه هات همیشه می نوشتی دوست دارم موقعی که می خواهم بیایم، شما را سرحال و سرزنده ببینم. دوست دارم حالا بیایی و ببینی که من چقدر سرزنده هستم.
من منتظرم. تا عمر دارم، تا جان در بدنم هست، در انتظار تو هستم. تو چرا پناهنده به اینها شدی؟ چرا گول این ها رو خوردی؟ اینها گفتند که قطعنامه قبول شده است اما یکسال گذشته و شما را رها نکرده اند. شما رو به ایران برنگردانده اند. ما شما را بر می گردانیم. شما رو گول زدند و بردند و مغز شما را شستشو دادند.

شما چرا به این گروه پناهنده شدید؟ این گروه از خدا بی خبر است. این گروه دلش بحال شما نسوخته است. دلش دنبال حاکمیت خودش بوده است. فریدون من. از شما خواهش می کنم. چرا به اینها پناهنده شدی؟ شما اگر می خواستی به ایران نیایی بجای دیگری می رفتی. میگفتی من نمی خواهم به ایران بروم. تو که ایران را دوست داشتی. چرا تو به فکر ما نیستی. من نمی دانم شما چی فکر می کنی. آیا فکر می کنی اگر برگردی ما شما را رها می کنیم؟ تو فرزند ما هستی. فرزند ارشد من هستی.

عزیزم. دو تا برادرات و خانواده منتظر شما هستند. شما را می خواهند. دوست دارند که در جمع خانواده باشی. شما نمی دانی فریدون عزیزم که سالهای سال است که پدر و برادرانت و من منتظر شما هستیم. منتظر دیدارت هستیم. منتظریم که تا حتی یک تلفن بزنی و ما از سلامتیت با خبر باشیم. این گروه لعنتی اگر انساندوست بود و اگر خدا را در نظر داشت، می گذاشت شما با خانوادت در تماس باشی. درصورتیکه شما را علیه ما می شوراند و علیه ما مغزتان را شستشو داده است. پدرت و مادرت تو را دوست دارند و برادرانت نیز تو را دوست دارند. آن ها می خواهند که تو برگردی.

ذهنم کار نمی کند. فریدون عزیزم. من خیلی دوستت دارم. خیلی آرزو برایت داشتم، که تو را داماد کنم و تو عروسی کنی. بچه دار شوی و بچه هایت را ببینم و من نوه دار بشوم. ولی متأسفانه این آرزو را در دل من کشتی. خودت را پیر کردی. من را خرد کردی. از بین بردی. آیا برایت کافی نیست؟ من نمی دانم چقدر این مریم برای تو ارزش دارد؟ تو که همیشه به آن ها لعنت می فرستادی. آنها را قبول نداشتی. چرا به آنجا رفتی و اینقدر ماندی؟ با تو چه کار کردند؟ ما با تو چه کار کرده بودیم که ما را ترک کردی؟ سالهای سال است که من در انتظار تو هستم. چقدر در زمان اسارتت من به عراق آمدم و مریض شدم و در تهران چقدر مریض بودم. تا خوب می شدم دو مرتبه به عراق بر می گشتم تا تو را ببینم و برای تو پیام بفرستم. ولی متأسفانه از اطرافیانت فحاشی و سنگ پردانی و خیلی چیزهای دیگر دیدم. حالا نمی دانم شما جزو کدام بودی؟ خبر ندارم. ولی متأسفانه شما ما را در ناراحتی و نگرانی گذاشته ای.

من از تو خواهش میکنم، و فقط از خدا می خواهم که تو از آن گروه برگردی. از تو خواهش می کنم. هنوز دیر نشده است. از آن گروه برگرد. به طرف خانواده ات بیا. اگر خانواده ات را دوست نداری میتوانی به کشورهای دیگر بروی. نزد خاله هایت بروی. خاله هایت می پذیرند. خانواده ات هم تو را می پذیرند.

هیچ چیز مرا آرام نمی کند. خیلی موسیقی دوست داشتم. واقعاً آن زمانیکه اسیر شده بودی موسیقی مرا آرام می کرد. ولی الان موسیقی به من آرامش نمی دهد. من نمی دانم این همه که جدا شدند و آمدند، شما آیا هیچ فکر نکردی که به کجا رفتند. باید به خودت بیایی. اقلاً بگویی که این ها کجا رفتند و چکار کردند. آن ها به جایی رفتند که به فکر زندگی شان باشند. به فکر آینده شان باشند. شما چرا به فکر آینده ات نیستی؟ شما عمر خو را در این گروه تباه کردی. مریم رجوی دلش به حال شما بنده های خدا نسوخته است. او برای حکومت خودش تلاش می کند که امیدوارم آرزو به دلش بماند و نابود شود.

نوشته مادر فریدون ندایی: هر روز و هر ساعت و هر دقیقه انتظارت را می کشم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خبر درگذشت پدر فریدون ندایی را از رسانه ها شنیدم و اندوه بسیار فراگیر تمام وجودم را در نوردید. بسیار سخت می شد باور کرد که یک پدر دیگر از میان ما پر کشید و دیگر کسی توان دیدن مجدد او را نخواهد داشت، به ویژه فرزند دلبندش که در مقر فرقه رجوی گرفتار می باشد.

آن طور که من در رابطه با این فرقه مطالعه داشتم و پرس و جو نموده ام عملکرد آنان در چنین مواقعی این گونه است که خبر های مربوط به خانواده افراد را به فرزندانشان نمی دهند. این موضوع بسیار برایم عجیب و باور نکردنی بوده و هست.

حتی در بدترین زندان های جهان که نمونه اش را در طول تاریخ مرور می کنیم این گونه با زندانیان عمل نکرده اند. حتی اگر زندانی ممنوع الملاقات باشد، برای مدتی کم است و نه همیشگی و ابدی. در عصر حاضر به دلیل دادن مجوزهایی برای زندانیان شرایط یک فرد زندانی خیلی تغییر کرده است؛ به خصوص زندانیانی که دارای خانواده و زن و فرزند باشند.

آنقدر شرایط زندانیان متحول شده که زندانیان دارای شرایط به مرخصی می روند، تماس مستمر با خانواده دارند، می خواهم این را خدمت شما خوانندگان عزیز بگویم که دیگر روزگار عوض شده است. فرد زندانی علیرغم اینکه زندانی است ولی هر لحظه از خانواده خود باخبر بوده و در تماس می باشد. اما چگونه است که این امکانات برای افرادی که نزد فرقه رجوی گرفتار هستند وجود ندارد.

خیلی مسخره است که بعضا مریم رجوی با این عبارت خود و همسرش را تبرئه می کند: «آنان خودشان انتخاب کرده اند!»

یعنی چی؟ خودشان مگر دچار آلزایمر شده اند، مگر خودشان تهی از عواطف خانوادگی شده اند؟ مگر تبدیل به ربات شده اند؟

باور کنید آنقدر فهم این موضوع برایم پیچیده شده است که در باورهایم نمی گنجد. یعنی چه که فردی از اوضاع خانواده اش بی خبر باشد و امکان تماس نداشته باشد؟

در عصری که زندگی می کنیم و به نام عصر ارتباطات نام گرفته است باورش خیلی مشکل می باشد که تعدادی انسان امکان ارتباط با خانواده هایشان را نداشته باشند. وقتی خودم را جای آن افراد به ویژه زنان قرار می دهم دچار یک فشار روحی و عصبی می شوم که بسیار استرس آفرین می شود. من مطمئن هستم که گفته مریم رجوی صحت ندارد و کسی انتخاب نکرده است که خودش را در زندان هایی که برایشان ساخته شده محبوس نماید. این مزخرف ترین جمله ای است که شنیده ام.

خداوند به تمام درگذشتگان، رحمت های خاص خود را عنایت نماید به ویژه پدران و مادرانی که حسرت دوباره دیدن فرزندانشان را با خود به آن دنیا بردند.

یادداشت از: شهلا رضایی

نوشته چه کسی انتخاب می کند در زندان محبوس بماند؟! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فریدون ندایی که اکنون در اردوگاه مجاهدین خلق در آلبانی گرفتار می باشد در سال 1358 در ایران به خدمت سربازی رفت و در سال 1359 در جبهه دفاع از میهن به اسارت نیروهای عراقی درآمد. او 8 سال در اسارت در اردوگاه های عراق بود. در سال 1367 آتش بس بین دو کشور ایران و عراق برقرار شد اما دولت عراق از بازگرداندن اسرای جنگی خودداری نمود. یک سال بعد یعنی در سال 1368 شرایط را در اردوگاه اسرا به شدت وخیم کردند و سپس مجاهدین خلق وارد شده و با اسرا صحبت نمودند و عده ای را با وعده اعزام به اروپا به پادگان اشرف بردند، غافل از این که آنان در این اردوگاه اسارت را به نوع بدتری تجربه می کنند.

خانم رقیه فرازیان فرد کهن مادر فریدون ندایی در نامه ای به ادی راما نخست وزیر آلبانی در اواخر شهریور سال 1399 نوشت:
“پدر فریدون مدت هاست که در بستر بیماری است و شرایط خوبی ندارد. او فقط آرزوی تماس تلفنی فرزندش را دارد و هر روز سراغ فریدون را از من می گیرد اما من جوابی ندارم تا به او بدهم. از شما تقاضا دارم به عنوان یک اقدام بشردوستانه موانع ارتباط با فرزندم را رفع کنید.”

نامه مادر دردمند فریدون ندایی به نخست وزیر آلبانی

این چندمین نامه خانواده ندایی به مقامات بین المللی و آلبانیایی جهت درخواست ارتباط با فریدون ندایی طی سالهای اخیر بود که تمامی آن ها بی پاسخ ماند و فرقه ضد خانواده رجوی هم توجهی به این خواسته ها نکرد تا نهایتاً پدر بعد از سال ها فراق در انتظار ارتباط با فرزند بدرود حیات گفت.

انجمن نجات از خداوند متعال برای آن مرحوم مغفرت و برای بازماندگان خصوصاً خانم ندایی صبر جمیل طلب می نماید.

نوشته پدری دیگر در انتظار ارتباط با فرزند از دنیا رفت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

متن نامه به قرار زیر است:

آقای ادی راما
نخست وزیر محترم جمهوری آلبانی
با تقدیم احترام

من رقیه فرازیان فرد کهن مادر فریدون ندایی هستم که فرزندم در سال 1358 در ایران به خدمت سربازی رفت و در سال 1359 در جبهه جنگ به اسارت نیروهای عراقی درآمد. او 8 سال در اسارت در اردوگاه های عراق بود. در سال 1367 آتش بس بین دو کشور ایران و عراق برقرار شد اما دولت عراق از بازگرداندن اسرای جنگی خودداری کرد. یک سال بعد یعنی در سال 1368 شرایط را در اردوگاه اسرا به شدت وخیم کردند و سپس مجاهدین خلق وارد شده و با اسرا صحبت نمودند و عده ای را با وعده اعزام به اروپا به پادگان اشرف بردند، غافل از این که آنان در این اردوگاه اسارت را به نوع دیگری تجربه می کنند.

بعد از سقوط صدام حسین در عراق، بارها به اردوگاه اشرف مراجعه کردم و با التماس خواهان دیدار با پسرم شدم ولی متاسفانه مسئولین مجاهدین خلق نه تنها اجازه ملاقات ندادند و مانع شدند، بلکه با فحش و سنگ پرانی از من پذیرایی کردند.

بعد از انتقال پسرم به کشور آلبانی خوشحال شدم چون فکر می کردم که قطعا در آنجا خواهد توانست با من تماس تلفنی بگیرد. اما بعد مشخص شد که در آنجا هم به اعضای مجاهدین خلق اجازه ارتباط با خانواده را نمی دهند.

من یک مادرم و حق دارم از وضعیت فرزند خود با خبر شوم. با توجه به گسترش بیماری کرونا و فوت تعدادی از اعضای مجاهدین خلق در اردوگاه این سازمان در آلبانی، نسبت به سلامت پسر خود بی نهایت نگران هستم. آیا یک تماس تلفنی فرزندم با خانواده اش ضرری به کسی می رساند؟ اگر بر فرض مادر سالخورده فریدون به آلبانی آمده و با او دیدار داشته باشد، آیا خللی در کار آنان ایجاد می گردد؟

آقای ادی راما
شما هم قطعا خانواده دارید. آیا می توانید سالهای سال بی خبر از فرزندانتان باشید؟ من از سال 1359 فرزندم را ندیده ام و از وضعیتش هیچ خبری ندارم. آیا واقعا چهل سال فراق و بی خبری حق یک مادر است؟ چقدر باید انتظار بکشم؟

پدر فریدون مدت هاست که در بستر بیماری است و شرایط خوبی ندارد. او فقط آرزوی تماس تلفنی فرزندش را دارد و هر روز سراغ فریدون را از من می گیرد اما من جوابی ندارم تا به او بدهم. از شما تقاضا دارم به عنوان یک اقدام بشر دوستانه موانع بر سر راه ارتباط با فرزندم را رفع کنید.
پیشاپیش از اقدامات شما تشکر می کنم

رقیه فرازیان فرد کهن

نوشته نامه مادر دردمند فریدون ندایی به نخست وزیر آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.