در لغت و تعاریف، از “فرقه” یک گروه و یا سازمانی تعریف می شود که اعضای خود را به گروگان گرفته و با مغزشویی، رهبر گروه سعی می کند افراد را مجبور به کاری کند که اگر فرد هوشیار باشد انجام نخواهد داد. افراد در درون مناسبات فرقه ای یک هدف مشخصی را دنبال می کنند و روابطی که برقرار می کنند با دیگر احزاب و گروهها فرق می کند. اگر نگاه دقیقی به این گونه مناسبات کنیم، می بینیم که افراد در محیط بسته حضور داشته و حرف زدنهایشان هم با دیگران فرق دارد. بطور مثال من در یکی از نشست های تشکیلاتی که بحثی حول ترورهای به اصطلاح انقلابی بعد از سی خرداد 60 در تهران و دیگر شهرها بود، حضور داشتم. مسئول نشست زنی به نام حکیمه سعادت نژاد بود و از این کشتار به عنوان یک از دستاوردهای مهم سازمان در آن سالها یاد می کرد. در این نشست عبدالوهاب فرجی (افشین) فرمانده تیم های عملیاتی تهران و حمید رضا حکیمی از عملیات های تروریستی خود در تهران با آب و تاب تعریف می کردند. در این نشست از آنان سئوال شد شاخص شما برای ترورهای خیابانی چه بوده است؟ عنوان داشتند هر کسی که ریش داشت و یقه پیراهنش بسته شده بود به ما نشان می داد فرد سپاهی و یا مهره حکومتی است و در دستور کار ترور قرار می گرفت .

وقتی به این حرفها گوش می کردم برایم سئوال ایجاد شد مگر می شود فردی را به صرف داشتن ریش ترور کرد؟! به همین خاطر است که 17 هزار نفر از افراد بیگناه را به شهادت رساندند و متاسفانه همین افراد جنایتکار با سربلندی از ترورهای شان دفاع می کردند . وقتی فرد در مناسبات فرقه ای قرار می گیرد دیگر از خود هیچ اراده ای ندارد و دیگر انسانیت خودش را هم از دست می دهد .

من بعنوان فردی که سالیان اسیر فریبهای رجوی بودم هر چقدر از زمان حضورم در مناسبات بیشتر می گذرد و مطالعه می کنم بیشتر برایم قابل فهم است که چگونه افراد در عصر آگاهی اراده خود را از دست داده و بعنوان یک برده برای ارباب شان کار می کنند. در این باره می توان ساعتها حرف زد و مطلب نوشت اما چیزی که باید درباره اش متاسف بود این است که هنوز تعدادی هستند که فریب رجوی را می خورند و بیهوده عمرشان را تلف می کنند و در نهایت در خاک سرد قرار می گیرند تا ارباب بتواند از خونشان ارتزاق کند .

بعنوان یک فرد جدا شده از مناسبات فرقه ای رجوی باید عنوان کنم دیگر دوران فریبکاری گذشته است. مردم ایران مجاهدین خلق را مشتی تروریست می دانند که به خاک و مردم وطنشان خیانت کردند.
مجید محمدی

نوشته اعتراف مسئولین مجاهدین به ترور و کشتار مردم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همچنین با لحاظ پارامترهای متعددی چون عدم درک واقعیت حمایت توده ای جمهوری اسلامی ایران، توهم برخورداری مجاهدین خلق از پایگاه و ملاء اجتماعی، تحلیل کودکانه و چپ روانه از ماهیت نظام سیاسی حاکم در بعد از انقلاب، اتخاذ مشی سکتاریستی، تروریستی و مسلحانه، ندیدن اصول مبارزه و بهاء ندادن به علم مبارزه که ناشی از فقدان و عجز در تحلیل و ارزیابی صحیح از منظر جامعه شناسی سیاسی از اندامواره و ساختار اجتماعی بود که باعث گردید تا رهبرعقیدتی مجاهدین علیرغم همه ژست های روشنفکرانه سیاسی و انقلابی متوجه این امر ساده، بدیهی و مشهود نگردد که «مبارزه برای آزادی یک امر فراگیر داوطلبانه، اجتماعی و در میان مردم است و رابطه ای تنگاتنگ با مردم دارد مثل تنفس ماهی در دریا است.»

اما مبارزه از سوی مجاهدین به خارج از مرزها کشیده می شود چرا که از ملاء اجتماعی خود عاری و تهی ست. در نتیجه وسوسه کسب قدرت به هر طریقی در ذهنیت جمعی سران مجاهدین شکل می گیرد و تاکتیک مقطعی «اتکاء به بیگانگان» مبدل به یک استراتژی و خصلتی همیشگی می گردد که پیامد آنی و سریع چنین رابطه ای، بی شک جاسوسی به نفع بیگانگان و بر علیه منافع ملی است. مشخص است که سران مجاهدین در شرایط و وضعیت بغرنجی بسر می برند. اعتراف مقامات امریکایی به دست داشتن مجاهدین در ترور دانشمندان ایرانی و همکاری تنگاتنگ با موساد و سرویس جاسوسی رژیم اشغالگر اسرائیل*، پرسش های زیادی را برای افکارعمومی در ایران و منطقه خاورمیانه به خصوص فلسطینی ها مطرح می کند.

پر واضح است شعار حمایت از الفتح و سازمان آزادیبخش فلسطین از سوی گروه مجاهدین در تضاد آشکار با جاسوسی و پادوئی برای موساد و سرویس جاسوسی صهیونیستها است.

بعد از خیزش ضد امپریالیستی و ضد استبدادی ملت ایران در 22 بهمن ماه سال 1357 تاکنون تضاد اصلی و عمده نظام سیاسی برآمده از انقلاب مردمی ایران در منطقه خاورمیانه، رژیم اشغالگر قدس و در اشل جهانی طیف های میلیتاریست و نئومحافظه کار آمریکایی بوده و است.
حال گروه رجوی در تحلیل شرایط و تحولات سیاسی منطقه در طی چهل سال اخیر در کدام جبهه قرار دارد؟

خشونت و ترور افسار گسیخته مجاهدین خلق در بیش از چهار دهه در نهایت چه پیامدهایی برای مجاهدین و رهبرعقیدتی آن داشته است؟

آیا سازمان مجاهدین با اتخاذ استراتژی ترور و اقدامات خشونت آمیز برای براندازی حاکمیت سیاسی ایران در سالهای گذشته آب به آسیاب امپریالیسم جهانی و رژیم اشغالگر اسرائیل نریخته است؟ نتایج و تاثیرعینی استراتژی جنگ مسلحانه و چپ روی کودکانه مجاهدین خلق به کجا انجامیده است؟ جز راست روی و افتادن در دام سرویس های جاسوسی بیگانگان، سودی برای مجاهدین داشته است؟ جز اینکه گروه رجوی گام به گام در مسیر منافع امپریالیست ها، صهیونیزم بین الملل و رژیم های مستبد و ضد مردمی چون صدام و پادشاه اردن، برداشته اند؟ بدرستی لنین رهبر و نظریه پرداز انقلاب اکتبر شوروی به یک قاعده مشخص و اصل مبارزه علمی تاکید داشت که «نهایت چپ روی، راست روی ست و سرانجام راست روی، چپ روی.»

حال اگر مقامات امریکایی** به هر دلیلی دست به اعتراف زده و تاکید دارند که موساد و طراحان امنیتی و استراتژیک رژیم اشغالگر قدس، مجاهدین را برای ترور دانشمندان جوان ایرانی آموزش داده و روانه ایران کرده اند تا دست به اقدامات ضد میهنی و ضد ایرانی بزنند، نبایستی کمترین ابهامی درباره این اطلاع رسانی داشت. زیرا شواهد، قرائن و مدارک مستدل عینی زیادی وجود دارد و می توان به گفته ها و سخنان عناصر و کادرهای تشکیلاتی جدا شده از مجاهدین که در ایران و سایر نقاط جهان بسر می برند اشاره کرد که تاکید و تصریح دارند سران مجاهدین از بعد از استقرار در عراق در دهه هشتاد میلادی به طور مدام، مستمر و برنامه ریزی شده برای کشورهای مختلف جاسوسی کرده و اطلاعات مورد نیاز سرویس های جاسوسی بیگانگان را درباره میهن عزیزمان ایران جمع آوری و تامین کردند. برخی از عناصر و کادرهای تشکیلاتی جدا شده که در بخش ها و ستادهای امنیتی و جاسوسی مجاهدین سالها فعالیت کرده اند خود شاهد عینی این ادعا هستند. پر واضح است پس زمینه ی جاسوسی مجاهدین برای بیگانگان به روزهای بعد از انقلاب ضد استبدادی و ضد امپریالیستی 22 بهمن ماه بر می گردد روزی که یکی از کادرهای مرکزیت مجاهدین به نام سعادتی در حال تحویل اطلاعات نظامی و امنیتی ایران به عوامل جاسوسی (ک.گ.ب سرویس جاسوسی شوروری سابق) دستگیر شد.

بررسی عملکرد و نگاهی به سوابق فعالیت های تشکیلاتی مجاهدین در بعد از انقلاب ایران گویای این امر مشهود است که سران و رهبران مجاهدین در رسیدن به اهداف خود و در مسیر کسب قدرت اقدام به ارتباط پنهانی با دولت های خارجی کرده و به شکلی مستقیم و طبق رهنمود سرویس های اطلاعاتی و جاسوسی خارجی عمل می کردند.

ماجرای سعادتی فاکت مشخص و روشنی است. دستگیری سعادتی از اعضای مرکزیت مجاهدین با نام مستعار (سیکو) در اردیبهشت ماه سال 1358 توسط دولت موقت مرحوم مهندس بازرگان در هنگام مبادله اسناد اطلاعاتی حساس با یک مامور KGB به نام فیسینکو که در پوشش دبیر اول سفارت شوروی در تهران فعالیت می کرد ماهیت مجاهدین، شعارها و چهره ی واقعی رهبری آن را در افکار عمومی مورد تردید قرار داد.

در آن هنگام موضوع جاسوسی سعادتی برای رژیم شوروی سابق از سوی سران مجاهدین طبق ویژگی و خصوصیات رفتاری و شخصیتی آنان به شکلی پرخاشگرانه، خودبزرگ بینانه و با استراتژی فرار به جلو و پروپاگاندا طرح گردید تا بدین شیوه و روش موضوع جاسوسی را کمرنگ و افکار عمومی را منحرف سازند.

اما رهبران فرقه مجاهدین به دلایل روانشناختی و نیز شیفتگی بیمارگونه برای کسب قدرت سیاسی، آگاهانه ارتباط با سرویس های اطلاعاتی بیگانه را شروع کردند آنها به درستی می دانستند که از پایگاه اجتماعی و مردمی در جامعه برخوردار نیستند پس سعی داشتند برای کسب قدرت به هر طریقی اقدام کنند. در نهایت براحتی در خدمت اهداف جاسوسی بیگانگان قرار گرفتند. از جاسوسی برای KGB تا مزدوری برای رژیم منفور و مستبد صدام و سپس خبرچینی برای سرویس جاسوسی امریکا CIA و سپس دست داشتن در ترور دانشمندان ایرانی با هدایت و آموزش موساد، واقعیتی ست مشهود و اما تکاندهنده، تلخ و گزنده.

آرش رضایی

منابع:

* گزارش «سیمور هرش» در نیویورکر:
دو مقام ارشد دولت اوباما در سال ۲۰۱۲ در شبکه NBC فاش کردند که ترور دانشمندان هسته‌ای ایران کار مجاهدین خلق است؛ گروه‌ مخالف ایرانی که در جریان جنگ ایران-عراق در دهه ۱۹۸۰ میلادی با صدام تکریتی همراه شدند. این مقامات آمریکایی همچنین این موضوع را تایید کردند که مجاهدین خلق توسط موساد تامین مالی، مسلّح و عملیاتی می‌شوند و برخلاف اظهارات مایکل هایدن رئیس وقت سیا که آمریکا از ترورها اطلاع نداشت، این دو مقام ارشد دولت اوباما گفتند: «دولت اوباما از ترورها مطّلع است.»
سیمور هرش رونامه نگار تحقیقی حامی این گزاره است. «هرش» در سال ۲۰۱۲ در گزارش عنوان کرد که واشنگتن در امر آموزش مجاهدین خلق دخیل است. او گفت که نیرو‌های فرماندهی مشترک عملیات ویژه آمریکا JSOC آموزش مجاهدین خلق را از سال ۲۰۰۵ آغاز کردند. اگرچه «هرش» قادر نبود با اعضای مجاهدین خلق تحت آموزش JSOC که عمملیات‌های ترور اسرائیل را انجام می‌دادند، ارتباط بگیرد، امّا یک مقام ارشد و سابق اطلاعاتی به «هرش» گفت که عملیات‌های ترور از سوی جامعه اطلاعاتی آمریکا بهره‌مند شدند. این مقام امنیتی گفت: «ترورها اساساً توسط مجاهدین خلق انجام گرفت که در ارتباط با اسرائیل هستند امّا این آمریکاست در حال حاضر تامین‌کننده اطلاعاتِ آن است.»
https://www.bbc.com/persian/iran/2012/04/120406_hersh_mek_training#
سیمور هرش، خبرنگار سرشناس آمریکایی، می گوید گروهی از اعضای ‘سازمان مجاهدین خلق’ در زمان ریاست جمهوری جورج بوش در خاک آمریکا آموزش نظامی دیده اند.

** مقامات آمریکایی اذعان کردند که ترور دانشمندان هسته ای ایران به وسیله عوامل مجاهدن خلق که توسط موساد آموزش دیده اند، انجام گرفته است. شبکه خبری «ان.بی.سی» با اعلام این خبر افزود: این گزارش ها سوء ظن ایران مبنی بر دست داشتن موساد و مجاهدین در این ترورها را تایید می کند. مقامات آمریکایی که خواستند نامشان فاش نشود، گفتند: دولت اوباما از این ترورها مطلع است، اما در آن هیچ دخالت مستقیمی نداشته است.
https://www.bbc.com/persian/world/2012/02/120210_u06_mek_musad_terror
ان بی سی به نقل از مقامهای آمریکایی: نقش موساد و مجاهدین خلق در ترورهای اخیر ایران

نوشته همکاری مجاهدین خلق با موساد و ترور دانشمندان ایرانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آنچه در این هفت فصل نگاشته شده، دو خط موازی یک جریان است که خط اول به بررسی ریشه‌های شکل‌گیری “سازمان مجاهدین خلق” و تغییر و تحولات ایدئولوژی سازمان و شروع عملیات‌های مسلحانه و تبدیل به “سازمان منافقین”پرداخته است تا جایی که به سازمان کنونی و ستاد مجازی‌اش در آلبانی می‌رسد.

در خط دوم ترورهایی که مجاهدین خلق و سایر گروه‌های تروریستی پس از پیروزی انقلاب در پایتخت انجام داده‌اند ترسیم شده است.

بر اساس محتوای این اثر، سهم “پایتخت” از تروریسم “سازمان مجاهدین خلق” در عصر انقلاب اسلامی بیش از ۸۴۰ شهید ترور را دربرمی‌گیرد.

این کتاب با همکاری پژوهشی مرکز حفظ آثار سپاه تهران، انتشارات “۲۷ بعثت” و مؤسسهٔ متن سین و به قلم محمد گرشاسبی منتشر شده و به شکل ویژه به موضوع ترور در تهران پرداخته است.

نوشته کتاب “ترور در تهران” منتشر شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

روزگاری بود که در تهران بمب‌گذاری، حادثه‌ای عجیب نبود؛ گاهی اتفاق می‌افتاد. چه کسانی بمب می‌گذاشتند؟ مجاهدین خلق و ضدانقلاب؛ آن‌ها که با مردم همراه و همدل نبودند. هدفشان چه بود؟ ناامنی در پایتخت.

بمب گذاری مجاهدین در ناصر خسرو

تلاشی مذبوحانه بود و بیش‌تر برای آن بود که سروصدایی به پا کنند ولی بالاخره حادثه‌ای بود که قربانی می‌گرفت و تلخ بود و ضربه می‌زد به انقلاب مردم. سال ۶۰ و ۶۱ هم اوج ترورهای مجاهدین خلق بود. ترور هدفمند داشتند که مسئولان انقلاب و افراد کلیدی را هدف می‌گرفت و امثال رجایی و باهنر را آنان گرفتند از مردم؛ ترور کور هم داشتند مثل بمب‌گذاری و کشتن مردم عادی از جمله در سال ۶۰ در میدان عشرت‌آباد تهران و سال ۶۱ در میدان امام خمینی و خیابان خیام و سال ۶۳ در میدان راه‌آهن. در همین سال ۶۳ مجاهدین خلق ۲۲ عملیات تروریستی در استان تهران انجام دادند و تا سال ۶۵ هر سال حداقل ۱۰ عملیات تروریستی فقط در تهران داشته‌اند؛ داستانی داشته‌اند مردم ایران با این مجاهدین خلق و ضدانقلاب.

بمب‌گذاری به‌خاطر دعوای درون سازمانی! پس از سال ۶۰ توان مجاهدین خلق برای عملیات تروریستی کاهش یافت، ولی برای آن‌که بگویند ما هنوز هستیم، گاهی بمبی می‌گذاشتند در شهرهای بزرگ و به‌ویژه در تهران. اسناد تاریخی نیز نشان می‌دهد برخی از این عملیات‌های بی‌نتیجه ولی خون‌بار برای توجیه درگیری‌های درونی میان مجاهدین خلق بوده است و در واقع برایشان کارکردهای درون سازمانی داشته است.

بنا به نوشته “علی‌اکبر راستگو” در کتاب “مجاهدین خلق در آیینه تاریخ”: “۳ سال و اندی بود استراتژی مبارزه مسلحانه در شهرها به بن‌بست رسیده بود در همین راستا سرنگونی کوتاه‌مدت حکومت اسلامی نیز به پرسش گرفته شده بود. عملیات درون‌شهری به صفر رسیده بود، تیم‌هایی که از کردستان به شهرها و مشخصا تهران اعزام می‌شدند، هنوز به محل مأموریت نرسیده، لو رفته، دستگیر یا نابود می‌شدند. اعضای سازمان تحلیل‌های سازمان را از اوضاع داخلی ایران دیگر قبول نداشتند.

همین به پرسش گرفته‌شدن استراتژی سازمان، تنش‌هایی را در درون سازمان ایجاد کرده بود. روز تلخ ناصرخسرو حالا ماجرای بمب‌گذاری در خیابان ناصرخسرو چه بود؟ بمبی بود با قدرت ۲۳ کیلوگرم تی‌ان‌تی در یک خودرو پیکان و ساعت حدود ۸ صبح بود در خیابان شلوغ ناصرخسرو. یک ساختمان ۲ طبقه و یک کارگاه تولیدی پوشاک ویران شدند و در آتش سوختند و ۱۵ خودرو و یک اتوبوس تخریب شدند و در آتش سوختند و ۲۵ مغازه آسیب دیدند و در آتش سوختند و ۹ نفر شهید شدند و ۴۵ نفر مجروح شدند و در آتش نفاق سوختند. عاقبت کار مجاهدین خلق بمب‌گذار چه شدند؟

بدون مجازات نماندند و طبق گزارش روزنامه کیهان ۲ روز بعد از حادثه، مسئولان امنیتی چنین گزارش دادند: “در مجموع ۲ واحد عملیاتی از مجاهدین خلق منهدم شدند که در این رابطه در یک تیم ۶ نفر دستگیر و ۲ نفر معدوم و در تیم دیگر ۴ نفر دستگیر شدند.

همچنین اسلحه و مهماتی که از این عملیات‌ها کشف شد شامل نارنجک ۱۴ عدد، سلاح کمری ۴ قبضه، اسلحه ژ۳ و یوزی و تعداد زیادی مواد منفجره و یک دستگاه آرپی‌جی ۷ بود که قرار بود با آن خبرگزاری جمهوری اسلامی را مورد اصابت قرار دهند در همین زمان در شهرستان‌ها نیز ۲۶ خانه تیمی و ۶ مغازه پوششی متعلق به شبکه مجاهدین خلق در استان‌های مختلف کشور کشف شد و تعدادی در این رابطه دستگیر شدند”.

پس از این حادثه، تعداد عملیات مجاهدین خلق در شهرها و در پایتخت کاهش یافت؛ خط قرمز انقلاب ایران امنیت مردم بود و معروف است که آن‌سال‌ها نیروهای نظامی و امنیتی ایران کوچه به کوچه و خانه به خانه دنبال تروریست‌ها می‌گشتند. از سال ۶۵ نیز مجاهدین خلق از شهرها رفتند؛ رفتند به جبهه‌ها. جمع شده بودند در عراق و آموزش نظامی می‌دیدند و به اشغال نظامی تهران در ۴۸ ساعت می‌اندیشیدند و عاقبت هم در سال ۶۷ “عملیات مرصاد” شد و خلاص.

امین رحیمی

نوشته روزگاری در تهران بمب‌گذاری می‌شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حال جهت اطلاع این خانم خودشیفته و فرافکن، می گویم: یادت باشد ما درعصر آگاهی و دنیای اینترنت هستیم که خوشبختانه تمامی عملکرد خیانت آمیز و جرم هایی که تشکیلات شما مرتکب شده با دلیل و مدرک وجود دارد و توضیحات شما فقط به درد اعضایتان می خورد که سالهاست آنها را در بیغوله اشرف در جهل وناآگاهی نگاه داشتید. اما من برای آگاهی افکار عمومی و یادآوری فقط بخشی از جرم های مرتکب شده مجاهدین و رهبرشان در حق مردم ایران را یادآور می شوم.

1- خود خواهی و خود محوری : رهبر شما بعد از پیروزی انقلاب 57 اصرار داشت که باید خود و سازمانش در راس رهبری ایران قرار بگیرند.

2- فریب دادن افکار جوانان جامعه : رهبر شما با زیرکی و فریبکاری بی مانند خود توانست تعداد زیادی از جوانان صادق و ساده جامعه آن زمان را با شعارهای فریببنده و البته با رنگ و لعاب مذهب، فریب و جذب کند و در مراحل بعد به قربانگاه ببرد و خود نیز بعدا فرار کند.

3- ترورهای کور وبی هدف : شما وقتی به خواسته نامشروع خود نرسیدید مگر موج ترورهای کور را شروع نکردید که در پی آن عده ای بیگناه کشته شدند ؟!

4- همدستی با استعمارگران در دوران پس از انقلاب : بعد از پیروزی انقلاب 57 درحالیکه می دانستید انقلاب نوپاست و دشمنان زیادی بدنبال شکست آن هستند تا دوباره مردم ایران را وابسته خود کنند، نه تنها در کنار ملت ایران نماندید بلکه با استعمارگران همکاری اطلاعاتی کردید تا شکست انقلاب نوپا محقق شود.

5- همکاری با دشمن متجاوز : رهبر شما و کل تشکیلات اوایل شروع تجاوز صدامیان به کشور اقدامات خرابکارانه و ترورهای کور را تشدید کردید .

6- گرا دادن به موشک های دشمن متجاوز : چون ملت ایران دست رد به سینه شما و رهبرتان زد، از آنها کینه به دل گرفتید و به همین خاطر وقتی موشک های صدامیان به شهرهای ایران اصابت می کرد، اطلاعات اصابت آن را به ارتش عراق می دادید تا موشک های بعدی دقیق تر اصابت و تعداد بیشتری از مردم کشته شوند. کشتار دانش آموزان دبستان پیروز در بهبهان که یادتان نرفته که بر اثر موشک صدام بیش از 95 دانش آموز ومعلم شهید شدند.

7- دادن اطلاعات هسته ای ملت ایران به دشمن : مگر همین جعفر زاده و مهدی ابریشمچی از مسئولان مجاهدین نبودند که کنفرانس های متعدد می گذاشتند و با افتخار از روی نقشه مکان های تاسیسات هسته ای ملت ایران که با رنج و زحمت دانشمندان ایرانی ساخته شده بود را عملا به دشمنان ایران لو می دادند .

8- دست داشتن در به شهادت رساندن دانشمندان ایرانی : مگر شما به طرق مختلف بدنبال شناسایی دانشمندان هسته ای ایران نبودید و مگر اسامی آنها را برای ترورشان به اسرائیل نمی دادید؟ هر چند تعدادی از آنها را خودتان با پول و امکانات اسرائیل شهید کردید. این اقدام شما آنقدرننگین بود که برخی ازسازمان های اطلاعاتی غربی به همکاری و دست داشتن شما در به شهادت رساندن دانشمندان هسته ای ایران اذعان کردند.

9- التماس ازغربی ها و آمریکا برای اجرایی کردن تحریم های گسترده علیه ملت ایران : مگر رهبر شما بارها و بارها به دولت های غربی و آمریکا نامه ننوشت و بیانیه نداد و از آنها درخواست نکرد تا ملت ایران را تحریم کنند؟ در حالیکه می دانستید تحریم ها باعث می شود تا هرچه بیشتر به مردم ایران و بخصوص به قشر کم درآمد فشار بیآید ؟

10- همکاری با دشمن در جنگ تجاوزکارانه اخیر به ایران : مگر در حالیکه هواپیماهای آمریکایی و اسرائیلی کشور ایران را بمباران می کردند، رهبر فرصت طلب شما به کانون های به اصطلاح شورشی خود در ایران فراخوان نداد تا حملات خرابکارانه خود را افزایش دهند؟ آیا این خیانت به ملت وهمسویی با تجاوزگر نبود ؟

زهرا مریخی باید بداند که پرونده جرم و جنایت مجاهدین و شخص رجوی آنقدر سنگین است که ملت ایران اصلا نه فراموش می کنند و نه می بخشند. من فقط تعدادی از آنها را برشمردم و جرم هایی که این خانم و تشکیلات مجاهدین درحق اعضای خود و خانواده های آنها روا داشته است به جای خود و به این خانم می گویم که روزی یکجا تشکیلات شما حساب همه آنها را پس خواهد داد. به یاری خدا ملت ایران از این بحرانی که رژیم های جنایتکار آمریکا و اسرائیل تحمیل کردند با پیروزی و سرفرازی عبور خواهند کرد و آنوقت به حساب همه خیانتکاران خواهند رسید. به امید آن روز .

حمید دهدار حسنی

نوشته مروری بر جرم و جنایات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– آیا می دانستید بدلیل به رسمیت نشناختن بیماری اعضای مجاهدین خلق توسط مسئولین تشکیلات، که به دستور رجوی ها صورت می گیرد، هر ساله تعدادی از آنها در آلبانی یعنی در دل اروپا بدلیل ابتلا به بیماری هایی که در همه جای دنیا قابل کنترل هستند، می میرند؟

قبرستان مجاهدین خلق در آلبانی که به سرعت گسترش یافته است

– آیا می دانستید از سال 1373 رجوی در ابلاغیه ای به کلیه اعضا خروج از تشکیلات مجاهدین خلق را ممنوع اعلام کرده بود؟ با این دستور که به “خروج ممنوع” شهرت دارد جدا شدن از تشکیلات ممنوع شد و تا سرنگونی صدام ممنوع بود.

– آیا می دانستید اعضای مجاهدین خلق اجازه ارتباط و تماس با هیچ خبرنگار یا خبرگزاری را ندارند. در موارد استثنایی که سران تشکیلات برای سوء استفاده تبلیغاتی خبرنگاری را به مقر مجاهدین می برند، کلیه اعضا توجیه می شوند که فقط افراد مشخص شده حق صحبت با خبرنگار یا بازدید کننده را دارند و بقیه نباید به خبرنگار و نفرات همراهش نزدیک بشوند؟

– آیا می دانستید رجوی و دیگر مسئولین مجاهدین خلق به صورت مستمر با صدام و برخی مقامات دولت او ملاقات می کردند تا خط کاری و خواسته های آنها را دریافت و گزارش انجام کار را به آنها بدهند؟

دیدار با حزب بعث

– آیا می دانستید که مجاهدین خلق بیش از 12 هزار تن از مردم و مسئولین ایران را ترور کرده اند و مسئولیت بسیاری از ترورها را در نشریه ی رسمی خود (نشریه مجاهد) پذیرفته اند؟

ایرج صالحی

نوشته مجاهدین خلق این گونه بودند – قسمت هفتم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این میان برخی دیگر با‌توجه ‌به تفاوت‌هایی که در این ۲ گروه وجود دارد، بین سازمان مجاهدین خلق و فرقان تفاوت قائل می‌شوند، اما بر ریشه‌های مشترک انحرافی بین این ۲ تأکید می‌کنند. براین‌اساس این سؤال به‌وجود می‌آید که گروه مجاهدین خلق و فرقان چه ریشه‌های مشترکی داشتند؟ مراجعه به متون دینی و به‌خصوص قرآن بدون داشتن تحصیلات دینی یکی از مسائل مشترکی است که در بین هر ۲ گروه رایج بود.

به‌عنوان مثال اکبر گودرزی، رهبر گروه فرقان، با ۲۵‌سال سن و حداقل سواد حوزوی، ۲۰‌جلد تفسیر قرآن نوشته بود. اعضای سازمان مجاهدین خلق نیز با اینکه دارای تحصیلات حوزوی نبودند، با گزینش دلبخواهی آیات و بیشتر با تأکید بر روی آیات خاصی قرآن را تفسیر می‌کردند. اعتقاد به اسلام بدون روحانیت از نقاط مشترک هر ۲ گروه محسوب می‌شود.

مجاهدین خلق و گروهک فرقان اعتقاد داشتند که روحانیت یکی از موانع تحقق جامعه آرمانی آنهاست؛ از‌این‌رو به‌صورت جدی به دنبال کاهش و حذف روحانیت از عرصه اجتماع بودند. هر ۲ گروه در این راه در‌خصوص امکان حذف فیزیکی مخالفان خود تردیدی نداشتند؛ به‌عنوان‌مثال احمدرضا‌کریمی، از اعضای سابق مجاهدین خلق، در جدید‌ترین کتاب خود با عنوان “تقی شهرام به روایت اسناد” از طرح سازمان برای حذف شهید‌ بهشتی قبل از پیروزی انقلاب‌اسلامی خبر داده است.

همین تفکر نیز توسط گودرزی دنبال می‌شد، به‌طوری‌که او یکی از بهانه‌های ترور روحانیونی مانند شهید مطهری را مصادره انقلاب از سوی آنها خوانده بود. تفکرات التقاطی یکی دیگر از نقاط مشترک بین سازمان مجاهدین خلق و گروهک فرقان است.

هر ۲ گروه در تفاسیری که از اسلام ارائه می‌کردند به‌شدت تحت‌تأثیر آموزه‌های مارکسیسم قرار داشتند و همین مسئله باعث شده بود عقاید غیردینی را در پوشش دین ارائه کنند و از سوی افراد آگاه و مطلع مانند شهید‌مطهری مورد‌انتقاد قرار بگیرند. این انتقادات موجب تنفر این گروهک‌ها از این افراد شد که در نهایت خود را به صورت ترور آنها نشان داد. براین‌اساس مروری بر اندیشه‌های مجاهدین خلق و گروهک فرقان نشان می‌دهد که این ۲ گروه با وجود تفاوت شکلی، از یک آبشخور فکری تغذیه می‌کردند.

سید محسن موسوی زاده جزایری

شهر آرا نیوز

نوشته مجاهدین خلق و فرقان، ۲ روی یک سکه انحراف اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعضای این تیم مسلح گروه مجاهدین خلق، اقدامات متعدد تروریستی و انفجار‌هایی را با هدایت سرپل دشمن در سطح شهر تهران انجام داده بودند.

این افراد با هدایت سرپل گروه مبادرت به تشکیل دسته مسلحانه کرده و در راستای اهداف گروه و به قصد ضربه زدن به امنیت کشور، در بررسی و شناسایی نقاط حساس و عملیات‌های ایذایی علیه مراکز و مقر‌های مهم کشور و اماکن عمومی اقدام به شلیک لانچر کرده بودند.

نام بردگان در زمانی که قصد انجام عملیات تروریستی‌ داشتند به همراه چند قبضه سلاح لانچر دستگیر شدند.

ابوالحسن منتظر، نقش مهم و تاثیرگذاری در هدایت تیم داشته است، به طوریکه به همراه معدوم محمد تقوی با استفاده از بودجه‌ای که مجاهدین خلق در اختیار آنها قرار داده بودند اقدام به تهیه خانه امن برای بهره‌برداری گروه کرده و سایر مرتبطین را در خانه‌های تشکیلاتی اسکان داده بودند.

ابوالحسن منتظر عضو تشکیلاتی گروه تروریستی مجاهدین خلق بوده است که با هدایت سرپل‌های گروه اقدامات تبلیغاتی و ایذایی انجام داده و با همکاری دیگر اعضای تیم اقدامات مسلحانه در راستای اهداف گروه انجام داده است.

محکوم‌علیه همچنین آموزش ساخت بمب‌های دست‌ساز (سه راهی) را از سرپل گروه با نام مستعار “مهندس رضا” فرا گرفته بود. نامبرده اقدام به ساخت بمب کرده و با کمک دیگر اعضای تیم وسیله ساخته شده را بارگذاری و منفجر کرده است.

در یک مورد، پس از اتمام کار ساخت، لانچر‌های ساخته شده را طبق قرار از پیش تعیین شده توسط سرپل گروه به اکبر دانشورکار یکی دیگر از عناصر عملیاتی تروریستی تحویل داده است.

براساس دستورالعمل دریافتی، محل انفجار از پیش توسط سرپل مجاهدین خلق تعیین و شناسایی‌های لازم توسط ابوالحسن منتظر انجام شده است.

وحید بنی عامریان عضو دیگر تیم تشکیلاتی مجاهدین خلق در این پرونده بوده که به همراه ابوالحسن منتظر در حالیکه قصد انجام عملیات پرتاب لانچر را داشتند با چهار قبضه لانچر دستگیر شدند.

پس از دستگیری و تشکیل پرونده قضایی، ابوالحسن منتظر و وحید بنی عامریان ، به اتهام بغی از طریق مباشرت در انجام اقدامات متعدد تروریستی و انفجار‌هایی با هدایت گروه تروریستی مجاهدین خلق، عضویت در گروه باغی، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی کشور از طریق ارتباط‌گیری و آگاهانه با سرپل‌های مجاهدین خلق، ارتکاب اقدامات موثر ایذایی در جهت حمایت از گروه تروریستی مجاهدین خلق با هدف سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران، عضویت در گروه تروریستی مجاهدین خلق با هدف برهم زدن امنیت کشور و تشکیل دسته یا جمعیت با هدف بر هم زدن امنیت کشور محاکمه شدند.

دادگاه پس از رسیدگی به پرونده و اخذ دفاعیات متهمان و وکلای آنها، با توجه به گزارش ضابطین، دستگیری ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان در حین ارتکاب جرم مشهود، اقلام مورد نیاز ساخت لانچر و تغییر چهره مکشوفه از متهمان، فیلم دوربین‌های مداربسته، اقاریر صریح و مقرون به واقع متهمان، نامبردگان را مجرم تشخیص داده شدند و به اعدام محکوم کرد.

پرونده پس از صدور حکم با فرجام‌خواهی متهمان به دیوان عالی کشور ارجاع شد.

براساس نظر قضات دیوان عالی کشور، فرجام‌خواهی متهمان وارد دانسته نشد، زیرا دادنامه با توجه به گزارش‌های تفصیلی دقیق، مستند و منطبق با واقع وزارت اطلاعات، اظهارات و اقاریر محکوم علیهم در مراحل مختلف دادرسی، کشف سلاح و ادوات تخریبی نزد آنان و سایر قراین و امارات صحیح بوده و اشکالی در آن وجود ندارد و برهمین اساس دادنامه تایید و ابرام شد.

نهایتا حکم اعدام ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان به اجرا درآمد.

مریم رجوی سرکرده این گروه نیز در پیامی وابستگی این افراد به سازمان تروریستی مجاهدین خلق را تأیید کرد.

نوشته حکم قضایی تیم تروریستی مجاهدین خلق در تهران به اجرا در آمد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گزارش روزنامه “اطلاعات” از میزان تلفات و شدت تخریب حادثه

فردای جنایت فجیع مجاهدین خلق در عملیات تروریستی میدان سپاه (عشرت آباد) تهران، روزنامه اطلاعات گزارش داد: “بر اثر انفجار یک بمب بسیار قوی که در زیر یک کامیون حمل زباله شهرداری جاسازی شده بود 11 تا 12 نفر شهید و 25 نفر مجروح شدند و هنوز از شهدای بعدی خبری به دست نیامده است. قدرت بمب بعدی بود که تا شعاع یک کیلومتری تخریب به وجود آورد و به بیش از 8 دستگاه اتومبیل در حال عبور و 10 خانه مسکونی خسارت زیادی رساند.

براساس گزارش خبرنگار روزنامه اطلاعات از محل حادثه ساعت 7:16 دقیقه بامداد هنگامی که امت حزب‌الله مانند هر روز برای فعالیت روزانه به سر کار خود می‌رفتند بر اثر انفجار یک بمب بسیار قوی که گفته می‌شود از نوع تی-ان –تی بوده در خیابان سپاه

اما باید دید دلیل این جنایت در این حجم و با این ابعاد وسیع چه بود؟ چرا مجاهدین خلق، انتقام شکست سیاسی و تاریخی خود از جمهوری اسلامی را از مردم و بچه‌های بیگناهی گرفتند که آن روز صبح، مشغول رفتن به محل کار یا مدرسه خود بودند؟

شکست از “نظام”، انتقام از”مردم”؟!

“سازمان مجاهدین خلق ایران”، از فردای اعلام مقابله مسلحانه و علنی در برابر نظام جمهوری اسلامی، در 30 خرداد 60 و ایجاد موج آشوب، بحران، تشنج سیاسی، و سپس آغاز ترور مقامات و سران عالیرتبه نظام، ائمه جمعه، مسئولان قضایی و نمایندگان مجلس و… از جمله به شهادت رساندن 72 یار امام و در راس آنها، آیت الله دکتر بهشتی، شخصیت برجسته و طراز اول انقلاب و سکاندار دستگاه قانون و قضای کشور در 7 تیر و به شهادت رساندن رئیس جمهور و نخست وزیر ایران: شهیدان رجایی و باهنر در 8 شهریور و… سیاست خود را، در “فاز نظامی” و “عملیات تروریستی” تعریف کرد. از تیرماه 60، سیاست سازمان که به هواداران و اعضاء در خانه‌های تیمی ابلاغ شد، ترور سران بود با این امید که نظام پس از مدتی دچار خلاء شده و فقدان شخصیتهای مدیر و موثر، موجب سقوط حاکمیت شود. پس از مهر 60 و آشکار شدن نتایج این سیاست و راهبرد غلط و ناشی از عدم درک ماهیت انقلاب و منطق رهبری امام ،سازمان به سرخوردگی و انفعال رسید و سیاست انتقام‌گیری از مردم عادی کوچه و بازار را در پیش گرفت. اسمش را هم: “زدن سرانگشتان نظام” گذاشت. توجیه سازمان برای هوادارانش این بود که شما دارید مزدوران رژیم را می‌زنید تا رعب و رکود در دل حکومت بیفتد و دیگر کسی جرأت سینه‌زدن پای علم نظام را نداشته باشد و با پراکنده شدن هواداران حکومت، رفته رفته نظام به آخر خط می‌رسد. بدین ترتیب، هرکس ریش یا اورکت خاکی و سبز داشت، هرکس چهره‌اش مذهبی و حزب‌اللهی می‌خورد، هرکس در مغازه خود عکس امام یا آقای بهشتی و خامنه ای و رفسنجانی و رجایی و… زده بود، جلاد و مزدور و آدم فروش و دشمن خلق و نیروی ضد خلقی بود و باید همانجا در خیابان، اعدام انقلابی می شد و به سزای اعمالش می رسید.

روی آوردن “سازمان نفاق و ترور” به قتل عام مردم عادی و رهگذران کوچه و بازار

اما ترور افرادی با ظاهر و پوشش نزدیک به الگوی ارزشی و انقلابی، به قتل عام فله‌ای و ترور کور و بی هدف مردم عادی رسید. این سیاست بموازات شکست و انفعال سازمان در برابر تمرکز و تثبیت اقتدار نظام جمهوری اسلامی و پشتیبانی مردمی از آن، تحقق یافت و مجاهدین خلق گسسته از خلق، بنام خلق و با ادعای خلق، همین خلق را با بمب و تی ان تی، تکه تکه کرده و به هوا می‌فرستادند! شکست راهپیمایی مسلحانه مجاهدین خلق در پنجم مهر 60 و مایوس شدن از حمایت و همراهی مردم، آنان را به این جمع‌بندی رساند که به کشتار علنی و تروریسم بی نقاب روی آورند. در ۲۵ مهر ۱۳۶۰ اتوبوسی مملو از مسافر که بیشتر آنها کودکان و زنان بودند، در شیراز توسط اعضای سازمان به آتش کشیده شد. در این حمله تروریستی، نزدیک به ۴۰ نفر که ۱۰ نفر از آنها زن و تعداد زیادی کودک بودند مجروح و دچار سوختگی شدند و دو کودک، زنده در آتش سوختند. یکی دیگر از فجیع‌ترین جنایت‌های مجاهدین خلق در 21 مهر 60، شهادت یک کودک 6 ساله و مادر 22 ساله‌اش در شیراز بود. بنابر گزارش روزنامه کیهان هم در ساعت 19 آن روز، عوامل مجاهدین خلق با کار گذاشتن یک بمب در اتومبیل پیکان در خیابان هدایت شیراز، این دو تن را به شهادت رساندند.

زمینه های شدت و وسعت دامنه عملیات تروریستی سوم اسفند 60

اما چرا عملیات تروریستی سوم اسفند 60 بلحاظ شدت و وسعت تخریب و میزان تلفات و حجم مواد منفجره، بمراتب از همه عملیات گذشته، بجز حادثه سرچشمه و انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی در هفتم تیر همان سال، بزرگتر بود؟ بسیاری از شهدای این حادثه، بگونه‌ای تکه تکه و پودر شده بودند که تشخیص آنها دشوار بود. نگاهی به تصاویر بازمانده از آن روز نشان می‌دهد محل انفجار بمب، به عمق دومتر تا زیر زمین را تبدیل به یک حفره بزرگ کرده بود!

باید گفت، ضربه 19 بهمن 60 و کشف و انهدام خانه تیمی مرکزیت سازمان در خیابان زعفرانیه، و بهلاکت رسیدن سران آن، از جمله موسی خیابانی مرد شماره دو سازمان، پس از مسعود رجوی و همسرش آذر رضایی، اشرف ربیعی همسر مسعود و دیگر چهره‌های موثر که در داخل و در قلب پایتخت ایران، عملیات تروریستی را هدایت و رهبری می‌کردند، آنچنان سازمان را در گیجی و شوک فروبرد که تا مدتها نمی دانست این ضربه را از کجا و چگونه خورده است! ضربه برق آسا و ناگهانی اطلاعات سپاه که متکی به ماهها آمادگی برای تحقق آن بود، اولین ضربه کاری و اساسی بر پیکره سازمان بود. پس از این اقدام، برای جبران شکست و دادن اعتماد به نفس و انگیزه به نیروهای داخل، در پی یک خبرسازی برای مطرح کردن میزان قدرت عملیاتی و توان عملی سازمان بودند. اما مردم، قربانی این راهبرد شوم و شیطانی شدند. سازمان، انتقام شکستش در برابر نظام و امام را از مردم بیگناه کوچه و خیابان گرفت!

جسد قطعه قطعه دختربچه دانش‌آموز ده ساله!

یکی از شاهدان عینی در مورد چگونگی این حادثه می‌گوید: “هنگام انفجار این بمب ما در نزدیکی حادثه بودیم. چند لحظه پس از انفجار مشاهده کردیم که تعدادی اتومبیل در حال سوختن هستند و نیز چند خانه مسکونی ویران گشته‌اند، وقتی به طرف صدای انفجار رفتیم با اجساد قطعه قطعه شده بیش از ده عابر روبرو شدیم که در وسط خیابان و پیاده‌رو پخش شده بودند که بلافاصله با کمک پاسداران کمیته و اهالی محل به جمع‌آوری پرداختیم. علاو‌بر آن از داخل چند اتومبیل که در لحظه انفجار دچار حادثه شده بودند حدود 8 جنازه خارج کردیم و به بیمارستان‌های مختلف انتقال دادیم. ضمنا یک دختر بچه محصل حدود ده ساله که در اثر این انفجار دست و پایش قطع شده بود جزو این شهدا بود”.

یک زن و شوهر و یک دختربچه خردسال در داخل ماشین خود سوختند…

یکی از پاسداران کمیته که در محل حادثه حضور داشت در مورد این حادثه می‌گوید: “من با یک اتومبیل پژو از این خیابان عبور می‌کردم که ناگهان از مقابل تعمیرگاه شرکت واحد صدای یک انفجار مهیب بگوشم رسید. به دنبال آن شیشه‌های اتومبیل خرد شد و من به بیرون پرتاب شدم. وقتی چشم‌هاییم را گشودم متوجه شدم عده‌ای در داخل چند اتومبیل می‌سوزند که بلافاصله با کمک اهالی تعدادی از سرنشینان اتومبیل را خارج کردیم ولی متاسفانه یک زن و شوهر و یک بچه خردسال که در داخل یک اتومبیل پیکان بودند هر سه به شهادت رسیدند.”

راهپیمایی خودجوش مردم با لباس خونین شهدا در محل حادثه

پس از وقوع این حادثه جنایتکارانه که عمق خباثت و کینه مجاهدین خلق از مردم انقلابی را به نمایش گذاشت، مردم حاضر در محل، به گزارش روزنامه اطلاعات، ساعتی پس از انفجار و شهادت و مجروح شدن دهها انسان بیگناه، یک راهیپیمایی خودجوش برگزار کرده و بر علیه این دشمنان روسیاه خلق شعار اده و خشم خود را از این جنایت ابراز کردند. آنان لباسهای خونین باقیمانده از شهدای این حادثه را بر دست گرفته و همچون پرچم خشم و خروش انقلابی خود به اهتزار درآوردند و اعلام نمودند که خون این شهدای مظلوم پایمال نخواهد شد.

نوشته روزی که مجاهدین خلق، “میدان سپاه تهران” را قتلگاه مردم کردند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در شرایطی که دیگر کمتر روزنامه نگار و کارشناسی به مجاهدین خلق اهمیت می‌دهد، این افراد به جنبه‌های صحیحی از موجودیت خطرناک مجاهدین خلق پرداخته‌اند. در اینجا چهار وجه از نقش مجاهدین خلق که از سوی چهار کارشناس مختلف با دیدگاه‌های سیاسی متفاوت، به عنوان تهدید مجاهدین خلق برای آینده ایران بررسی شده است، آورده می‌شود:

مجاهدین خلق قادر به متحد کردن مخالفان نیستند

آندریاس کریگ، کارشناس خاورمیانه به نکته‌ای بدیهی اشاره می‌کند. از نظر او، مجاهدین خلق توانایی متحد کردن مخالفان حکومت ایران را ندارند. کریگ به دویچه وله گفت: “وقتی صحبت از مجاهدین خلق می‌شود، مهم است که دسترسی ادراک‌شده را از واقعیت جدا کنیم.”
او در مورد کاستی‌های مجاهدین خلق می‌گوید: “این سازمان منظم، رسانه‌ای و قادر به ایجاد سر و صدا، فشار لابی‌گری و حجم پیام‌رسانی از خارج از کشور است. با این حال، به دلیل سابقه تروریستی، گزارشهایی درباره سرکوب اعضای داخلی و وضعیت تبعیدی دور از ایران، در بین بسیاری از ایرانیان با مشکلات مشروعیت عمیقی روبرو است.”

کریگ تأیید می‌کند که مجاهدین خلق ابزاری مفید برای کمپین دروغ‌پراکنی است که توسط جنگ‌طلبان و تندروهای ضد ایران راه‌اندازی شده است. او به دویچه وله گفت: “بهره‌گیری ابزاری از مجاهدین خلق در فضای اطلاعاتی برای بازیگران متعدد، از جمله تندروهای ضد ایران در ایالات متحده و اسرائیل، آسان است.”

در حالی که علی صفوی، سخنگوی مجاهدین خلق در واشنگتن، به دویچه وله می‌گوید که “واحدهای مقاومت مجاهدین خلق مقاومت علیه نیروهای سرکوبگر را هدایت، هماهنگ و سازماندهی می‌کنند”، کریگ تصریح می‌کند که “این گروه به هیچ وجه نقشی در رهبری این اعتراضات ندارد”.

آفتاب‌پرستی برای فریب غرب

چنانکه می‌دانیم، عدم مشروعیت مجاهدین خلق در میان ایرانیان به طور گسترده توسط کارشناسان مورد توجه قرار گرفته است. مایکل روبین، مورخ، تحلیلگر سیاست خارجی و مشاور دولت آمریکا، بار دیگر اظهار می‌کند که اعتراضات اخیر ایران تأیید کرده است که مجاهدین خلق هیچ حمایت یا مشروعیتی در میان ایرانیان ندارد. این بار او از وزیر امور خارجه ایالات متحده خواست تا این گروه را دوباره در فهرست گروه‌های تروریستی قرار دهد.

روبین معتقد است که مجاهدین خلق یک آفتاب‌پرست سیاسی فرقه‌گرا است که “لفاظی‌های خود را برای حمایت از هر کسی که فکر می‌کند حامی‌اش است، تغییر می‌دهد.”
او با اشاره به پیشینه ضد آمریکایی این گروه از جمله ترور شهروندان آمریکایی در ایران در دهه 1970، در میدل ایست فورم، نوشت: “وقتی کمک کنگره را می‌خواهد، وانمود می‌کند که به دموکراسی متعهد است، حتی اگر کردار و گفتار داخلی‌اش نشان دهد که بدون تغییر و بی‌شرمانه ضد آمریکایی باقی مانده است.”

مجاهدین خلق همه چیز را خراب‌تر می‌کند

زینا رخامیلوا از روزنامه اسرائیل هیوم، به عنوان یک اسرائیلی ضد ایران، مجاهدین خلق را “تهدیدی برای انقلاب ایران” می‌داند.
رخامیلوا از حامیان رضا پهلوی است که نگران نقش مجاهدین خلق در “مبارزه” او علیه دولت ایران است. او می‌نویسد: “در ظاهر، مخالفت مجاهدین خلق با رژیم ممکن است اصولی به نظر برسد، اما این گمراه‌کننده است و ناظران غیرایرانی نباید فریب بخورند. مجاهدین خلق یک گروه چپ‌گرا هستند که از نظر تاریخی با افراط‌گرایان مسلمان برای سرنگونی دولت وقت متحد شده‌اند. گذشته آنها نشان دهنده انزجار مداوم از دموکراسی، حقوق بشر و غرب است و اگر آنها روزی بر ایران حکومت کنند، سطح زندگی و وضعیت حقوق بشر احتمالاً بدتر خواهد شد.”
او به درستی در مورد ماهیت غیردموکراتیک و خشونت‌آمیز مجاهدین خلق هشدار می‌دهد و مثالی می‌زند: در 11 ژانویه، در جریان یک تجمع طرفداران شاه در لس‌آنجلس، یک کامیون U-Haul به جمعیت حمله کرد و چندین معترض را زخمی کرد. این کامیون با شعارهای مجاهدین خلق “نه شاه – نه شیخ” مزین شده بود، که با شیوه کار تاریخی مجاهدین خلق همسو است.

نویسنده اسرائیل هیوم به سیاستمداران غربی فعالیت‌های تروریستی مجاهدین خلق و اتحاد آنها با صدام حسین برای سرکوب قیام کردها علیه رژیم بعث عراق را نیز یادآوری می‌کند. او می‌گوید: گزارش‌های وزارت امور خارجه ایالات متحده، اقدامات خشونت‌آمیز علیه غیرنظامیان را مستند کرده ‌است. مریم رجوی طبق گزارش‌ها به نیروهایش دستور داده است: “کردها را زیر تانک‌های خود بگیرید و گلوله‌هایتان را برای سپاه پاسداران ایران نگه دارید”.

عوامل مجاهدین برای خرابکاری تحت مدیریت موساد در ایران

در مورد ناآرامی‌ها و قتل‌های اخیر در خیابان‌های ایران، جان کیریاکو، افشاگر آمریکایی و افسر سابق سیا، فاش کرد که این وقایع نتیجه یک عملیات مشترک سیا و موساد است. کیریاکو با اشاره به اظهارات عمومی مایک پمپئو، وزیر امور خارجه سابق، اظهار داشت: “ما به لطف اظهارات خود پمپئو می‌دانیم که این یک عملیات موساد-سیا است.”

کریاکو خاطر نشان کرد که در حالی که سیا معمولاً پرسنلی در محل ندارد، موساد حضور میدانی گسترده‌ای دارد. او ادعا کرد که هر دو آژانس با مجاهدین خلق همکاری نزدیکی دارند.
تاریخچه مجاهدین خلق و همچنین ساختار فرقه‌مانند فعلی آن باعث شده است که از نظر ایرانیان داخل و خارج از کشور نادیده انگاشته شوند. بنابراین، برای دهه‌ها، مریم رجوی و همسر ناپدید شده‌اش، مسعود رجوی، تلاش کرده‌اند تا گروه خود را به خارجی‌ها به عنوان یک جایگزین دموکراتیک برای دولت ایران معرفی کنند، اما این روزها، آنها دیگر مورد توجه رسانه‌ها نیستند، مگر برخی از کارشناسان یا روزنامه‌نگاران که می‌خواهند جهان را از تهدید آنها برای آینده ایران آگاه کنند.

مزدا پارسی

نوشته هشدار کارشناسان غربی در مورد تهدید مجاهدین برای آینده ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به این دلیل می گویم این حرکات تا حدودی نحوه برخورد مجاهدین خلق را نشان می دهد که آنها در یک کشور اروپایی، در روز روشن و جلوی چشم همه و در روزی که در برلین برنامه داشتند و مریم رجوی این الهه ترور و سرکوب قصد داشت در آن برنامه از دموکرات بودن خودش صحبت کند چنین رفتاری در مواجه با فقط یک سوال داشتند. یعنی این رفتار محافظین مریم رجوی در شرایطی انجام شده که آنها بدلیل عواملی که ذکر کردم فوق العاده دست بسته بوده و نمی توانستند درون مایه تروریستی و سرکوبگر خود را به شکل عریان تری نشان بدهند.
حالا تصور کنید وقتی دست شان باز باشد با غیر خودی ها چه خواهند کرد. البته نیاز به تصور نیست. من چند نمونه ی آن را بیان خواهم کرد.

کشتار با ترور کور و بمب گذاری که لااقل 12 هزار تن از مردم و مسئولین ایران را هدف قرار دادند.

شکنجه وحشیانه کسانی که به آنها مشکوک بودند تحت عنوان “عملیات مهندسی”

مزدوری برای صدام و حمله به مرزبانان ایران که موجب شهادت و جراحت تعداد زیادی از آنها شد.

حمله به ایران در هماهنگی با صدام با هدف ممانعت از ایجاد صلح و آتش بس در جنگ ایران و عراق در مرداد 1367 (چون زائده جنگ بودند و بدون جنگ کارشان موضوعیت نداشت) تحت عنوان عملیات “فروغ جاویدان” و ادعای این که بیش از 55 هزار تن را در این عملیات شهید یا مجروح نمودند. (هر چند این آمار دروغ است اما از آن بابت اهمیت دارد که نشان دهنده خوی سفاک رجوی ها است که به آدم کشی افتخار می کنند و از آن لذت می برند). مریم رجوی شخصا فرمان آتش این عملیات را صادر کرد.

سرکوب کردهای عراق از طریق حمله و کشتار آنها برای آن که ارباب شان صدام را از سرنگونی نجات بدهند.

انجام عملیات خمپاره زنی و بمب گذاری در شهرهای ایران در دهه هفتاد که موجب شهادت و جراحت تعدادی از هموطنان حتی افراد غیر نظامی و زنان و کودکان شد. طرح عملیاتی تک به تک این اقدامات تروریستی می بایست به تایید مسعود و مریم رجوی برسد.

حمایت از جنایات و کشتار فجیع داعش در عراق تحت عنوان حمایت از “عشایر انقلابی عراق”

سرکوب اعضای معترض و خواهان جدایی شامل کتک زدند، فحاشی، تحقیر در جمع برای ایجاد فشار روانی سنگین که در موارد زیادی منجر به خودکشی فرد سرکوب شده گردید، زندانی کردن، تهدید به مرگ و وقوع مرگ های مشکوک اعضای خواهان جدایی و ناراضی و فرستادن آنها به زندان بدنام ابوغریب تا در آنجا به بدترین شکل بمیرند.

ممانعت از انجام ملاقات و ارتباط اعضا با خانواده هایشان و توهین و سنگ پرانی علیه پدران و مادران سالخورده و خانواده هایی که برای دیدار با فرزندان شان که در گروه مجاهدین خلق گرفتار بودند به قرارگاه اشرف در عراق مراجعه می کردند.
خدمت به جنگ طلبان آمریکایی و صهیونیست و زمینه سازی برای حمله آنها به خاک و مردم ایران

و . . .

بی شک مجاهدین خلق یک گروه تروریستی هستند که رهبرشان در آرزوی رسیدن به قدرت، در خدمت پلیدترین دشمنان ایران اقدام کرده و می کند و هیچ رابطه مسالمت آمیزی با مردم ایران ندارند و کشتار و سرکوب بخش جدایی ناپذیر از ماهیت رجوی ها و گروه تروریستی شان است.

ایرج صالحی

نوشته ساده ترین برخورد مجاهدین خلق با غیر خودی ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

۳۰ خرداد ۶۰ در تهران چه گذشت؟

ساعت ۱۶ عصر روز ۳۰ خردادماه فرا رسید و تهران و چند شهر بزرگ دیگر شاهد اغتشاش و آشوب عناصر سازمان مجاهدین خلق بود. سازمان بعداً مدعی شد که ۵۰۰هزار نفر در تظاهرات ۳۰ خرداد شرکت کردند، لیکن تعداد افراد سازماندهی‌شده سازمان و گروه‌هایی که به آنها پیوستند و در حمایت از بنی‌صدر و سازمان به تظاهرات مسلحانه دست زدند، بیش از چندهزار نفر نبود. خبرگزاری رویترز گزارش داد که حدود ۳ هزار نفر از افرادی که به سازمان چریکی مجاهدین خلق تعلق دارند خیابان‌ها را بستند و تعدادی اتومبیل و موتورسیکلت را آتش زدند و علیه حکومت اسلامی به شعار دادن پرداختند. مکان‌های تظاهرات در تهران عبارت بودند از خیابان انقلاب، میدان فردوسی، خیابان طالقانی،‌ منیریه، خیابان ولی‌عصر، میدان ولی‌عصر، بلوار کشاورز، میدان فلسطین، خیابان نظام‌آباد و پل سیدخندان. مسئولیت و هدایت تظاهرات به عهده‌ بخش اجتماعی و زیر نظر محمد ضابطی بود. اهمیت این تظاهرات مسلحانه به حدی زیاد بود که برخی مسئولین مرکزیت و کادرهای سازمان نظیر محمد ضابطی، محمد مقدم، قاسم باقرزاده، مهدی کتیرایی، سعید غیور نجف‌آبادی، صادق سادات‌دربندی و مهدی برایی به صحنه عمل آمدند و به صورت علنی تظاهرات مجاهدین را فرماندهی و سازماندهی کردند.

هواداران تشکیلاتی در تیم‌های ۳ تا ۵ نفره سازماندهی و به یکی از سلاح‌های سرد مسلح شده بودند. رده‌های بالاتر دارای سلاح گرم بودند. چاقو، چماق، تیغ موکت‌بری، قمه، پنجه بکس و گاز فلفل از وسایلی بود که اغلب هواداران به دستور تشکیلات با خود حمله می‌کردند. ما در مقابل، مردم حزب‌اللهی و حتی کسانی که نظر میانه‌ای داشتند در برابر این تظاهرات موضع‌گیری کردند. از جنوب شهر تهران و مناطق دیگر مانند میدان خراسان، میدان امام حسین(ع)، خیابان مولوی، شهرری، راه‌آهن، جوادیه و…) گروه‌های مردم به راه افتادند و با موتور، دوچرخه، اتوبوس،‌ مینی‌بوس و هر وسیله‌ شخصی و امکان دیگری که در دسترس بود خود را به مرکز شهر رساندند. در ابتدای رویارویی مردم عموماً از کمربند یا سنگ استفاده می‌کردند، ولی زمانی که هواداران سازمان با سلاح‌های مختلف سرد و در چند جا سلاح گرم حمله کردند، نیروهای سپاه و کمیته وارد عمل شدند. مردم در خلال این درگیری‌ها متحمل جرح و ضرب و قتل تعدادی از خود شدند.

هواداران سازمان و اغلب همان میلیشیای معروف به همراه جمعی از هواداران دیگر گروه‌ها، در کوچه و خیابان‌ افرادی را که از جهت ظاهری به حزب‌اللهی‌ها شبیه بودند، کتک زده و از آن‌ها می‌خواستند که به نفع بنی‌صدر و سازمان شعار دهند؛ چوب و سنگ بر سر و روی افراد مقاوم می‌ریختند و با کارد و چاقو و تیغ موکت‌بری صورت و بدن آن‌ها را زخمی می‌کردند. سرانجام حضور گروه‌های مختلف مردم و پاسداران در خیابان‌های اصلی و مرکزی شهر کم‌کم وضع را دگرگون کرد و دستگیری مهاجمان آغاز شد. از حدود ساعت ۷ بعدازظهر، هواداران باقی‌مانده که مبهوت از این شکست بودند، با انفعال و سردرگمی، متفرق شدند و فضای شهر تحت کنترل نیروهای انتظامی آرام گرفت.

“عملیات مهندسی” یکی از جنایت‌های سازمان مجاهدین خلق بود

سازمان مجاهدین خلق بعد از اعلام مبارزه مسلحانه با نظام و مردم در سال ۱۳۶۰، به جنایت‌های هولناکی علیه مردم ایران دست زدند و با شکنجه‌های طاقت‌فرسا به شیوه‌های مختلف، اقدام به ثبت جنایت‌های فراوانی در صفحات تاریخ دهه ۶۰ کردند. یکی از این جنایت‌های با عنوان “عملیات مهندسی”تحت نظر بخش ویژه سازمان شکل گرفت. طی این عملیات مجاهدین خلق که مبتنی بر شکنجه‌های سخت، شنیع و طاقت‌فرسا بود، تعدادی از پاسداران به طرز وحشتناکی به شهادت رسیدند. طالب طاهری و محسن میرجلیلی دو نفر از پاسداران کمیته انقلاب اسلامی بودند که زیر شکنجه‌های شدید مجاهدین خلق در عملیات مهندسی به درجه رفیع شهادت نایل آمدند. در میان تمامی قربانیان عملیات مهندسی، بدون شک وحشیانه‌ترین و دلخراش‌ترین شکنجه‌ها روی طالب طاهری و محسن میرجلیلی، دو پاسدار کمیته‌های انقلاب اسلامی صورت گرفت؛ شکنجه‌هایی که حتی اعضای بخش ویژه‌ سازمان نیز سعی داشتند از زیر بار آن شانه خالی کنند و مسئولیت آن را برعهده نگیرند.

مهران اصدقی که خود از فرماندهان بخش ویژه و عملیات مهندسی بود نیز پس از کلی‌گویی و به حاشیه رفتن در بازجویی‌ها، سرانجام لب به اعتراف گشود. وی درباره‌ طفره رفتن از بیان شکنجه‌ این دو پاسدار ابراز داشت: “ابتدا که مشخص شد من در جریان شکنجه دست داشته‌ام فکر کردم با کلی‌گویی و ذکرنکردن ریز مطالب شکنجه می‌توانم جوری آن را سرهم‌بندی کنم و با توجه به خطوطی که از سازمان بیرون از زندان داشتم در قبال دادن اطلاعات تا جایی که می‌توانید اطلاعات ندهید، به همین دلیل از ذکر مطالب خودداری کردم و همواره در طول این مدت اضطراب فکری داشته‌ام و از بیان حقایق و پرده‌برداشتن از آنها وحشت داشته‌ام و از آن پرهیز می‌کردم…”

مجاهدین خلق اعضای یک خانواده پاسدار را ترور کردند

محسن اسکندری که جانبازی را از سال‌های اولیه پیروزی انقلاب به ارمغان دارد در روایتی که بعد از چهل سال بازگو کرده، از نحوه شناسایی خود و خانواده‌اش توسط مجاهدین خلق سخن گفت. او در گفتگویی بیان کرده بود سازمان البته آنجا نیروهای اطلاعاتی داشت و ما را شناسایی می‌کرد. من در محل خودمان فیروزکوه، اعلامیه امام را پخش می‌کردم. چند منافق هم آنجا داشتیم که شناسایی می‌کردند. سال ۶۱ بود دیگر. هر روز می‌کشتند. من با گشت ثارالله همکاری می‌کردم. در روابط عمومی پادگان ولیعصر بودم. از این طریق هم من را شناسایی کرده بودند. ما نمی‌ترسیدیم. خانم من خیلی حساس شده بود. ذاتاً حس خوبی داشت و می‌فهمید. یک ماه قبل از این هم به مادرش گفته بود که من شهید می‌شوم. روز حادثه حالم جور دیگری بود. وقتی همه خواب بودند با موتور به اداره رفتم. یک ساعت بعد زنگ زدند که بیا اتفاقی افتاده است. دخترم توضیح داد که چه اتفاقی افتاد. می‌گفت پشت حوض بودم که در را محکم زدند. رفتم در را باز کردم و این‌ها من را کنار زدند و داخل شدند. یک رگبار به در و پنجره گرفتند و شیشه‌ها را شکستند. خانمم فهمید که مجاهدین خلق آمده‌اند. آمد بیرون در حیاط این‌ها را دید و داد زد مرگ بر منافق و مرگ بر أمریکا و آن‌ها نیز هفت هشت گلوله رگبار به او زدند و افتاد. بچه‌ها هم این صحنه را می‌دیدند. سپس داخل اتاق رفتند و دو مهمان ما را هم زدند. موقع رفتن به دختر چهار ساله من هم که بالای سر جنازه مادرش بود یک گلوله زدند که از کنار قلبش رد شد و سالم ماند.

نوشته از قتل با تیغ موکت‌بری سال ۶۰ تا جنایات فجیع دی‌ ۱۴۰۴ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حضور و تحرک جریان مجاهدین خلق در این حوادث، یادآور واقعیتی تلخ اما آشناست؛ اینکه ترور و خشونت همچنان ابزار اصلی گروهی است که سابقه‌ای سیاه از جنایت علیه مردم ایران در کارنامه خود دارد.

در گفت‌وگو با دکتر سید محمدجواد هاشمی‌نژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان (خانواده شهدای ترور کشور)، تلاش کردیم ابعاد پنهان‌تر عملکرد این گروه در وقایع اخیر را مورد بررسی قرار دهیم.

نقش مجاهدین خلق را در وقایع دی ماه چگونه ارزیابی می‌کنید؟

نه‌تنها در این فتنه، بلکه در فتنه‌های گذشته نیز بارها شاهد اعلام رسمی مقامات کشور درباره حضور مجاهدین خلق بوده‌ایم. تجربه نشان داده هر جا پای طراحی‌های پیچیده، نقش‌آفرینی اجانب و پروژه‌های ضدایرانی و سرانجام خشونت‌های خیابانی و ترور در میان است، مجاهدین خلق یکی از ارکان اصلی اجرای سیاست‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی بوده‌اند.
در فتنه اخیر، این مسئله حتی با شفافیت بیشتری همراه بود؛ جایی که آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها به صراحت حضور و دخالت خود را اعلام کردند و طبیعتاً مجاهدین خلق به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی آن‌ها وارد میدان شدند. سابقه بیش از چهار دهه سازماندهی در خراب‌کاری، جاسوسی، همکاری مستقیم با سیا و موساد و نقش‌آفرینی در ترور دانشمندان هسته‌ای، به‌روشنی نشان می‌دهد این گروه در هر نقطه‌ای که منافع ملت ایران هدف قرار می‌گیرد، پای ثابت خیانت است.

با توجه به این سابقه طولانی ترور از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ تاکنون، راهکار مؤثر جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با این گروه چیست؟

جمهوری اسلامی ایران در این سال‌ها به‌خوبی راه‌های تقابل با چنین گروه‌هایی را آموخته است. شاید در دهه‌های ابتدایی، مجاهدین خلق بدون اعلام رسمی وابستگی خود به سرویس‌های جاسوسی وارد میدان می‌شدند، اما امروز تقابل‌ها کاملاً شفاف شده و ما به طور مستقیم با رژیم صهیونیستی و آمریکا روبه‌رو هستیم. وقتی کشور در سطح کلان توان خنثی‌سازی فتنه‌های طراحی ‌شده توسط دشمنان را پیدا می‌کند، عوامل میدانی آن‌ها نیز طبیعتاً ضربه‌پذیر می‌شوند؛ همان ‌طور که در فتنه اخیر نیز شاهد برخورد قاطع با عناصر وابسته به مجاهدین خلق بودیم. علاوه بر برخورد امنیتی، تبیین سوابق سیاه، جنایات و وطن‌فروشی این گروه برای نسل‌های جدید، یکی از مؤثرترین راهکارهای مقابله است.

آگاهی‌بخشی چقدر می‌تواند در خنثی‌سازی اهداف مجاهدین خلق مؤثر باشد؟

بسیار تعیین‌کننده است. بخش قابل ‌توجهی از نسل جوان امروز، حوادث دهه ۶۰ و جنایات مجاهدین خلق را از نزدیک ندیده‌اند. اگر بتوان وقایع امروز را در کنار گذشته این گروه قرار داد و تصویر روشنی از ماهیت و عملکرد آن‌ها ارائه کرد، بخش بزرگی از پروژه فریب دشمن خنثی می‌شود. نشان دادن پشت ‌پرده اقدام‌ها و معرفی دست‌های آلوده‌ای که با اهداف ناپاک امنیت و آرامش جامعه را نشانه گرفته‌اند، می‌تواند به روشنگری افکار عمومی و جلوگیری از تکرار چنین فتنه‌هایی کمک جدی کند.

با وجود این سوابق سیاه، چرا همچنان شاهد روایت‌سازی‌های مجاهدین خلق در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی و بعضاً مورد توجه قرار گرفتن این روایت‌های جعلی در فضای مجازی هستیم؟

امروز مجاهدین خلق به‌ دلیل کارنامه ننگین خود، دیگر جرئت حضور با نام و نشان رسمی ندارند. آن‌ها نه با آرم و شعارهای گذشته، بلکه به ‌صورت پنهان، بدون هویت آشکار و تحت هدایت سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا و رژیم صهیونیستی فعالیت می‌کنند. فریب ذهنی برخی جوانان هجده تا بیست و پنج ساله نیز دقیقاً از همین مسیر پنهان‌کاری صورت می‌گیرد.
راهکار اصلی، افزایش آگاهی و افشای پشت ‌پرده این شبکه‌هاست؛ اینکه به نسل جوان نشان دهیم این جریان‌ چگونه شکل گرفته، چگونه هدایت شده و در نهایت چگونه ابزار دست دشمنان ملت ایران شده است. آگاهی‌بخشی مستمر، مهم‌ترین سد در برابر جذب نیرو توسط چنین گروه‌هایی است.

نوشته ترور و نفاق از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۴ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این نشست که شامگاه یکشنبه پنجم بهمن با حضور تعدادی از فرماندهان ارشد دوران جنگ هشت سال دفاع مقدس، حماسه سازان ششم بهمن سال ۶۰ آمل و خبرنگاران رسانه‌ها حضور داشتند، به برخی از جنایت‌های کوردلانه و ددمنشانه گروه‌های تروریستی پس از پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون پرداخته و بحث و بررسی شد.

علی کوهی یکی از فرماندهان دوران جنگ هشت ساله دفاع مقدس و از یادگاران حماسه مردمی ششم بهمن آمل در این نشست گفت: بیش از ۱۷ هزار شهروند ایرانی در طی این سالها قربانی ترورهای مجاهدین خلق و دشمنان تحت حمایت آمریکا و غربی‌ها شدند.

وی در تشریح برخی اقدام‌های گروه‌های مجاهدین خلق اتحادیه کمونیست برای تصرف شهر آمل در سال ۱۳۶۰ افزود: این گروه حدود ۳۰۰ نفره از مجاهدین خلق در نیمه مردم سال ۱۳۶۰ فعالیت‌های خرابکارانه خود را در جنگل‌های آمل واقع در جنوب این شهر به‌صورت مخفیانه شروع و در۱۸ آبان نخستین اقدام جنایتکارانه خود را به قصد حمله به شهر آمل عملیاتی کردند.

یادگار حماسه ششم بهمن آمل ادامه داد: دراین اقدام نابخردانه دشمن، با مقاومت و میدان‌داری یکی از جوانان غیرتمند آملی مواجه شدند که جلوی پیشروی آنها به شهر آمل گرفته شد، هرچند دراین عملیات ولی‌الله کارگر نخستین شهید این حماسه جاویدان در جنگل لقب گرفت.

سردار کوهی با اشاره به اینکه پس از این اتفاق بیش از نیمی از اعضای گروه مجاهدین خلق اقدام به فرار و ترک گروه کرده بودند، تصریح کرد: اعضای باقیمانده گروه نیز در نهایت به تعداد حدود ۱۱۰ نفر پس از بازسازی چند ماهه، در نهایت در سحرگاه ششم بهمن سال ۶۰ با ۵ تیم عملیاتی به مناطق مختلف شهرآمل حمله کردند که در این حمله ناجوانمردانه که با ایستادگی و مقاومت مردم شهرآمل مواجه و غافلگیر شده بودند، در کمتر از یک نیم روز توطئه شوم آنها خنثی شد.

کوهی افزود: در این حماسه غرورآفرین مردم آمل، ۴۱ نفر از قشرهای مردمی شهید و ده‌ها نفر نیز مجروح شدند تا به انقلاب نوپای ایران اسلامی ضربه و آسیبی نرسد.

ریشه ترورها در ایران به غربی‌ها برمی‌گردد

یک تحلیلگر مسائل سیاسی هم در این نشست نیز گفت: ترور و آشوب و حتی آدم ربایی در ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی بیشتر از قبل انقلاب بوده، ریشه کاملا غربی دارد و متاسفانه دولتمردان کشورهای غربی در این ترورها حریص‌تر بودند.

محمد بابکی افزود: گروه‌هایی که به رهبری کشورهای غربی اقدام به ترور شخصیت‌های مهم در کشورمان می‌کردند، براندازی نظام جمهوری اسلامی هدف استراتژیک آنها بوده که همیشه تحلیل و محاسبات آنها نسبت به مردم ایران کاملاً اشتباه وغلط بود.

وی با بیان اینکه یکی از اشتباه محاسباتی گروه‌های مجاهدین خلق برای تصرف بخش‌هایی از ایران از جمله شهر آمل در سال ۱۳۶۰ همراه شدن بخشی از مردم با آنها بود، تصریح کرد: ‌آنها فکر می‌کردند در دهه ۶۰ و عملیات‌هایی را که انجام می‌دادند بدنه اجتماعی با آنها همراه می‌شود که خیال خام و باطل آنها همیشه به ضرر آنها تمام شد.

این تحلیلگر مسائل سیاسی با اشاره به اینکه در طراحی دشمنان، ترور و کشتن شاه مهره‌ها در ایران در اولویت آنها بود، گفت: ترور رهبرانقلاب در ششم تیر، ترور شهدای هفتم تیراز نمونه‌های برجسته بوده است.

بابکی افزود:‌ در مرحله ترور و جنایت دشمنان و گروه‌های ترور، بدنه نظام مثل سپاه، بسیج، نهادهای نظامی و مردمی بوده و در مرحله سوم، به قول خودشان سرپنجه‌های نظام که به انقلاب و کشور حمایت می‌کردند و به نوعی وفادار بودند، در تیررس آنها بود.

با اشاره به اینکه آشوب‌های دی سال ۱۴۰۴ نیز از همین شناخت نابخردانه غربی‌ها نسبت به مردم کشورمان بوده است، گفت: گروه‌های تروریستی قصد داشتند که بعد از جنگ ۱۲ روز سال جاری بدنه اجتماعی مردم را با خود همراه کنند و خود را آماده جنگ داخلی در ایران کرده بودند که مردم در روز ۲۲ دی تودهنی محکمی به آنها زدند.

بابکی تصریح کرد: درهمه این اقدام‌ها، متأسفانه افراد غیرنظامی بیشترین قربانی کینه توزی‌های دشمنان نظام مقدس جمهوری اسلامی شدند.

۶۷ شهید در ایستادگی مردم آمل در مقابل گروه مجاهدین خلق

سخنگوی حماسه مردمی ششم بهمن سال۱۳۶۰ هم در این نشست گفت: از زمان شروع فعالیت گروه تروریستی مجاهدین خلق که به خیال خام خودشان تصرف شهر آمل و شمال ایران در نخستین سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سر داشتند، درجنگل‌های جنوب آمل شروع شد و نخستین شهید در۱۸ آبان سال ۱۳۶۰ به نام شهید ولی‌الله کارگر ثبت شد.

روزبه نصیری افزود: اوج جنایت گروه تروریستی درششم بهمن سال ۱۳۶۰ درحمله به شهر آمل بوده که مردم آمل در دفاع از شهر و آرمان‌های نظام تازه پیروز شده انقلاب اسلامی ایستادگی کردند و در این راه تعداد ۴۱ نفر شهید و دهها نفر نیز مجروح شدند.

وی اضافه کرد: حمله آخر این گروه در ۱۲ اسفند سال ۱۳۶۱ در منطقه شیمی‌کوه در جنگل‌های جنوب آمل بوده که ۱۲ نفر به شهادت رسیدند.

وی یادآورشد: در مجموع در پی ترورهای کور و حمله وحشیانه گروه مجاهدین خلق در حمله به شهرستان آمل در جنگل و شهر آمل ۶۷ نفر شهید شدند و حدود ۸۰ نفر نیز مجروح شدند.

نصیری آملی بیان کرد: دشمن با جنگ شناختی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی تا به امروز علیه جمهوری اسلامی ایران به راه انداخته است، ضربه زدن به اسلام و ارزش‌های دینی ما مسلمانان است که مردم ما خوشبختانه همواره هوشیار بودند و باید این هوشیاری را بیشتر داشته باشند.

به گزارش ایسنا، مردم شهرستان آمل هرسال درهفته ششم بهمن در یادبود شهدا و ده‌ها جانباز و مجروح این حماسه تاریخی، با برگزاری ویژه برنامه‌هایی در بخش‌های مختلف در سطح شهرستانی، استانی و ملی، آن را گرامی می‌دارند.

نوشته بررسی ترورهای سال ۶۰ تا ۱۴۰۴ مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار مهر، شواهد و مدارک موجود حاکی از آن است که رفتار اغتشاش‌گران در وقایع اخیر، شباهت قابل‌توجهی با عملکرد مجاهدین خلق در دهه ۶۰ به ویژه بین سال‌های ۶۰ تا ۶۸ دارد. در این باره با محمدعلی صمدی، پژوهشگر تاریخ معاصر گفتگو کرده‌ایم.

۳۰ ترور در روز توسط مجاهدین خلق

صمدی گفت: مجاهدین خلق در خرداد سال ۱۳۶۰ با اعلام جنگ مسلحانه، علیه جمهوری اسلامی ایران، در حمایت از ابوالحسن بنی‌صدر، تلاش کردند مشروعیت نظام را زیر سوال ببرند. آنان با بهانه درباره محدودیت‌های ساختاری و عدم امکان فعالیت در چارچوب قانون، به نبرد مسلحانه روی آوردند. از همان روز، عناصر مسلح این گروه به خیابان‌ها ریختند و شهروندان عادی و هر فردی که به هر نحوی ظاهر و چهره‌اش به طرفداران جمهوری اسلامی شبیه بود و به وفاداری به نظام شناخته می‌شد را هدف قرار دادند.

او ادامه داد: این اقدامات به جایی رسید که روزانه تا سی مورد ترور موفق در سراسر کشور ثبت می‌شد. گشت‌های موتوری مسلح آنان، با هدف ایجاد رعب و وحشت در میان وفاداران به نظام و انقلاب و بدون تفکیک، زنان، کودکان، توریست‌ها و کارمندان شرکت‌های خارجی را ترور می‌کردند. مثلاً یک کارمند هندی که کلاهی شبیه به عمامه بر سر داشت، هدف ترور کور قرار گرفتند.

وی افزود: این گروه تروریستی با هویت‌بخشی دروغین به خود و با استفاده از لباس‌های کمیته یا سپاه، مردم را به بهانه‌های مختلف جمع‌آوری کرده و در کنار دیوارها به شهادت می‌رساندند. آنان بانک‌ها را به غارت می‌بردند و اموال مردم را برای تأمین نیازهای خود به اصطلاح مصادره می‌کردند. زنان چادری و مردانی که عکس امام یا شهدای انقلاب نظیر شهید بهشتی و شهید رجایی را همراه داشتند، در محل کار یا کسب هدف حملات قرار می‌گرفتند. به نمازگزاران در مسیر نماز جمعه حمله می‌کردند، در یکی از استان‌ها اقدام به آتش زدن اتوبوس (شرکت واحد) حامل شهروندان عادی کردند، که منجر به شهادت یک شیرخواره شش‌ماهه شد. برای مهاجمان فرقی نمی‌کرد که مسافران انقلابی باشند یا مردم عادی؛ اتوبوس مسافر را در حالی که در آن بودند، به آتش کشیدند.

او ادامه داد: ورود به خانه‌های مردم و کشتار ساکنان نیز بخشی از جنایات این گروه بود. در یک فقره، شهادت نوجوانی به نام سعید نوری تاجر است که در ماه رمضان و به بهانه پخش آش نذری، جلوی چشم مادرش با چندین گلوله به شهادت رساندند و سپس با ریختن بنزین، منزل مسکونی آنان آتش زده شد، در حالی که هنوز مادر و جنازه فرزند در خانه بودند. یا با پرتاب نارنجک به حیاط خانه‌ها تمام افراد حاضر در خانه را می‌کشتند، برایشان فرقی نمی‌کرد چه کسی باشد. مواردی بود که مردِ خانه منزل نبود، و می‌ریختند و مهمان‌ها را از جمله زنان و کودکان و هرکه در خانه بود می‌کشتند؛ شبیه این در موارد متعددی رخ داده بود.

عملیات مهندسی از دهه شصت تا زمستان ۱۴۰۴

صمدی گفت: در اغتشاشات اخیر نیز شاهد تکرار همین الگوهای خشونت‌آمیز بودیم؛ از ایجاد رعب و وحشت در میان مردم، ورود به خانه‌ها و آتش زدن خودروها گرفته تا قطع اعضای بدن… همین کارهایی که در این روزها شاهد بودیم، الگوی کار مجاهدین خلق بود. چیزی داشتند به اسم عملیات مهندسی، نمونه‌ای دردناک از این خشونت‌ها، شهادت سه جوان زیر ۲۵ سال _که یکی از آنان ۱۷ سال داشت_ است که با لباس مبدل کمیته انقلاب اسلامی اینها را گرفتند و بردند در خانه‌ای؛ پس از چند روز شکنجه‌های وحشتناک نظیر استفاده از اتو، شوک الکتریکی و کندن پوست… کارهای عجیب و غریبی که از ساحت انسانی به دور است، با تزریق سیانور و در حالی که هنوز نفس می‌کشیدند، زنده به گور شدند. یکی از حوادث معروف ترور یک معلم در حین تدریس در کلاس درس بود، وارد کلاس شدند جلوی تخته سیاه او را به گلوله بستند و خونش بر تخته سیاه پاشید. صحنه‌های وحشیانه اخیر نشان می‌دهد الگو یکی‌ست.

این پژوهشگر تاریخ معاصر ادامه داد: این رویه نشان می‌دهد که چون این گروه‌ها توانایی جلب بدنه اجتماعی را ندارند و نمی‌توانند مردم را اقناع کنند، سطح خشونت را بالا می‌برند تا نه تنها حافظان امنیت مردم را از صحنه و بدنه اجتماع خارج کنند بلکه فضای امنیتی را به نفع خود تغییر دهند. رویه کاملاً یکی‌ست، امیدشان این است مردم به خیابان بریزند و اصطلاحاً انقلاب کنند. همان الگوی انقلاب اسلامی، میلیون‌ها نفر به خیابان بریزند.

وی افزود: البته این محاسبه غلط است و هر وقت این کار را کردند، مخالفت توده مردم در خیابان بیشتر شده است. حالا یک امیدی هم به اینها داده شده که اگر سطح خشونت بالا برود امکان مداخله خارجی را افزایش می‌دهد، اینها تصمیم گرفته‌اند این شانسشان را هم امتحان کنند. در دهه شصت در سال‌های پایانی جنگ (سال ۶۷) که مجاهدین خلق وارد ایران شدند، هدفشان این بود با ایجاد کشتار در پایتخت، مجامع بین‌المللی مداخله بکنند. نه آن محقق شد و نه این محقق می‌شود ان‌شالله. اشتباه محاسباتی دارند و مردم را نمی‌شناسند، حتی همان مداخله خارجی هم اگر رخ بدهد تجربه نشان داده انسجام داخلی بیشتر می‌شود.

اشتباه محاسباتی درباره مردم ایران

صمدی گفت: این‌ها همان رویای شکست‌خورده دهه شصت را دنبال می‌کنند، اما محاسبات آنان اشتباه است و مردم ایران با هوشیاری و حضور در صحنه، پاسخ دندان‌شکنی به آنان خواهند داد. در دهه شصت مردم با حضور گسترده در راهپیمایی‌ها و تشییع پیکر شهدایی نظیر شهید بهشتی و شهید رجایی، تشییع شهدای شاخص ترور و… ادعاهای مجاهدین خلق مبنی بر عدم محبوبیت مسئولان را رد کردند. همکاری مردم با دستگاه‌های امنیتی در شناسایی و خنثی‌سازی تیم‌های تروریستی و خانه های تیمی نیز نقش بسزایی در برخورد با آنان داشت که هسته‌های عملیاتی‌شان را غیر فعال می‌کرد.

او ادامه داد: شخصیت‌های برجسته‌ای نظیر شهید بهشتی (رئیس قوه قضاییه) و شهید رجایی (رئیس قوه مجریه) و شهید باهنر (نخست وزیر)، آیت الله قدوسی (دادستان انقلاب)، چندین نفر از نمایندگان مجلس به غیر از ۷۲ تن، مثل شهید آیت که دم در خانه‌اش ۶۴ گلوله دو خشاب گلوله بهش شلیک کردند؛ شهدای محراب مثل آیت‌الله صدوقی، آیت‌الله مدنی، آیت الله اشرفی اصفهانی، آیت الله دستغیب که اینها را با عملیات انتحاری به شهادت رساندند، با نارنجک می‌رفتند و ایشان را بغل می‌کردند. آیت‌الله دستغیب با ۶ نفر از محافظانشان شهید شدند، در خیابان عامل انتحاری با فریبِ دادن نامه وارد جمع شد و نارنجک را منفجر کرد؛ بخشی از روسای اتحادیه اصناف… هرکس که با اینها همراهی نمی‌کرد هدف محسوب می‌شد. حالا حزب‌اللهی باشد یا به هر دلیلی با اینها همراهی نکند، اینها بخشی از جنایات این گروه است.

نوشته عملیات مهندسی از دهه شصت تا ۱۴۰۴ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.