انجمن نجات آلبانی به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی مادر، روز 11 می 2025، کنفرانسی را با حضور اعضای انجمن، حامیان حقوق بشر و با حمایت صلیب سرخ در آلبانی برگزار کردند.

این کنفرانس برای گرامیداشت روز مادر و با نگاه خاص به حقوق تضییع شده مادران اعضای مجاهدین خلق که سالهاست از دیدار عزیزان شان محروم مانده اند برگزار گردید.

تروریسم سازمان مجاهدین (MEK) و تاثیر آن بر زندگی بسیاری از خانواده های جدا شده با خشونت، خواندن نامه های احساسی مادرانی که دیگر نتوانستند فرزندانشان را ملاقات کنند، فراخوان عمومی به دولت آلبانی برای برداشتن گام های ملموس در همکاری و شفافیت، دعوت از نهادهای بشر دوستانه جهت همکاری در تسهیل امکان تماس برای خانواده ها، موضوعاتی بودند که در این کنفرانس مطرح شدند.

هدف اصلی این کنفرانس رساندن صدای دادخواهی مادران رنج کشیده اعضای مجاهدین خلق، به وجدان های بیدار و به مجامع بین المللی بود تا به حق انسانی شان برای در آغوش کشیدن فرزندان شان دست پیدا کنند.

کنفرانس انجمن نجات آلبانی

کنفرانس انجمن نجات آلبانی

کنفرانس انجمن نجات آلبانی

کنفرانس انجمن نجات آلبانی

کنفرانس انجمن نجات آلبانی

نوشته کنفرانس انجمن نجات آلبانی به مناسبت روز جهانی مادر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

هفته قبل کنفرانسی در شهر مودنای ایتالیا با موضوع مبارزه ایران با تروریسم داخلی و بین المللی در جهان چند قطبی و با حضور مقامات، نویسندگان و حقوق دانان ایتالیایی برگزار گردید. در این کنفرانس خانم اریسا ادریسی نیز سخنرانی کرد و درباره سازمان تروریستی مجاهدین خلق و نقض جدی حقوق بشر در تشکیلات این سازمان و شکنجه های متعدد اعضای اسیر این سازمان صحبت کرد. ایشان با آگاهی به قوانین بین المللی پناهجویان و حقوق مدنی آنان و دیگر کنوانسیون های حقوق بشری با صدایی رسا شرکت کنندگان در کنفرانس را با جنایت های اتفاق افتاده در تشکیلات تروریستی مجاهدین همچون مقطوع النسل کردن اعضا، شیوه های مغزشویی، محدودیت ها و ممنوعیت های ارتباط و دیدار با دنیای بیرون و خانواده ها به خصوص مادران چشم انتظار آگاه نمود .

انعکاس سخنان روشنگرانه مسئول انجمن نجات آلبانی در رسانه های ایتالیا نقطه عطفی در فعالیت های انجمن نجات و تلاش خانواده ها برای احقاق خانواده های دردمند اسرای فرقه رجوی و عزیزان گرفتارشان بود.

فاطمه محبتی به عنوان یکی از مادران چشم به راه عضو انجمن نجات، این اقدام ارزنده انجمن نجات آلبانی را ارج نهاد و پیام تشکری ارسال کرد.  این مادر دادخواه که حدود 25 سال می باشد دخترش آزاده صبور در اسارت تشکیلات تروریستی سازمان مجاهدین خلق به سرکردگی مریم رجوی بسر میبرد در این چندین سال بدلیل قوانین ظالمانه حاکم در آنجا هرگز اجازه برقراری ارتباط نداشته است. پیام وی به شرح زیر است:

به نام خداوند جان و خرد
بانوی ارجمند اریسا ادریسی از اینکه یک زن با عواطف و احساسات مادری ریاست انجمن نجات آلبانی را در دست داشته و دلسوزانه در تلاش برای آزادی عزیزان ما و اعضای گرفتار در چنگال فرقه تروریستی رجوی است بسیار خرسندیم. بانوی ارجمند شما توانستید برای اولین بار در یک کنفرانس بین المللی حول تروریسم جهانی و گروه های تروریستی و دردی که سالهای متوالی سازمان تروریستی رجوی بر ما تحمیل کرده سخنانی را بازگو و به گوش جهانیان برسانید. ما مادران و خانواده ها از راه دور صدای شما را شنیدیم و نظاره گر تلاش شما بودیم. هزاران درود و سپاس بر شما و دیگر همراهان شما در این کنفرانس و دیگر اعضای انجمن نجات آلبانی. از اینکه صدای ما مادران و خانواده ها را به گوش کشورهای دیگر و اهل رسانه آن کشور رساندی جای تقدیر دارد. باشد تا دلها شاد گردد.

ناصر رضایی

نوشته قدردانی عضو تشکل مادران انجمن نجات از شرکت اریسا رحیمی در کنفرانس ایتالیا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تشکیلات سازمان از هیچ چیزی ترسی ندارد الا خانواده. به روح مادرم قسم زمانی که در عراق و در تشکیلات بودم، وقتی اسمی از خانواده می‌آمد سر تا پای تشکیلات سازمان به لرزه در می‌آمد و این تشکیلات کثیف چنان به تکاپو می افتاد که نگو و نپرس .
من در این سال ها که آزادی خودم را بازیافتم به کارکرد تشکیلات ‌و ایدئولوژی سازمان خیلی فکر کردم.

در ذهن خودم اسم این دوتا رو گذاشتم ایدئولوژی کثیف تشکیلات شکنجه‌گر.

البته واقعیت این است که همه کسانی که در تشکیلات سازمان هستند همین طوری سرکوب میشوند. ایدئولوژی کثیف کارش فقط و فقط مغزشویی است و این کار را زنان سازمان انجام میدهند. یعنی وقتی سازمان کسی را تور می‌کند این زنها وارد میشوند و با قربون صدقه رفتن های فراوان شروع به مغزشویی میکنند. اولشم با مسعود لجن و مریم قجری‌ شروع می‌کنند و اینکه مسعود و مریم چقدر انسان های مظلومی هستند و در مسیر مبارزه از همه چیز خود گذشتند و هدفی جز آزادی مردم ایران ندارند. بعد دروغ های شاخ دار که مسعود و مریم چیزی برای خود نمی‌خواهند و خلاصه که آنقدر از این مزخرفات تحویل آدم میدهند که مغز نفر هنگ می‌کند. باید این را هم بگویم که در دروغگویی برای جلب نفر به قرآن کریم و امامان هم رحم نمی‌کنند. طوری وانمود می‌کنند که انسان فکر می‌کند جز این دو نفر دیگر مسلمانی وجود ندارد و این شیاطین اولین کاری که می‌کنند جدا کردن فرد از خانواده است چرا که به اسم مبارزه، خانواده را دشمن معرفی می‌کنند. یعنی مادر، پدر و خواهر و برادر در مسیر خود ساخته مسعود و مریم کثیف، دشمن هستند و باید طلاق داده شوند. اعضا تا روز مرگ نه می توانند اسمی از خانواده ببرند و نه حسی داشته باشند تا مبارزه مقدس مسعود و مریم لجنی به سرانجام برسد.

محمد رضا صدیق – آلبانی – تیرانا

نوشته به یاد مادران آسمانی اعضای محصور در کمپ مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در نامه ثریا عبداللهی به “آنتونیو گوترش” آمده است:

ما مادران داغ دیده و غم فراق کشیده به جهت رفتارهای گروهی جنایتکاری به نام سازمان مجاهدین خلق، با غمی در دل شکل گرفته‌ایم و معنای رنج و اندوه را خوب می‌فهمیم. غزه، زمینی است که به درون دل ما نفوذ کرده است و درد و عذاب این مردمِ بی‌تاب، قلب ما را فسرده است.

جنایات وحشیانه اسرائیل با پشتیبانی سایبری گروهی به نام مجاهدین خلق که عزیزان ما را گروگان گرفته در این موضوع آشکار است. کشتار بی‌رحمانه زنان، کودکان و کهنسالان بی‌گناه در غزه، عبوری است بر روی حقوق بشر و انسانیت.

ما مادران با چشمانی پر از اندوه، محاصره‌ای که بیش از دو میلیون انسان را به تنگنا برده محکوم می کنیم و از شما انتظار داریم در مقابل چنین حیوانات وحشى حرکتی از خود نشان ‌دهید. هر چند اسرائیل به مراجع بین‌المللی پاسخگو نیست، ولی ما باور داریم روزی خواهد آمد که حق بر باطل پیروز خواهد شد.

ما مادران داغ دیده در صلح و نیکوکاری به نبرد خود ادامه خواهیم داد تا با حمایت انسان های خیرخواه که به وظیفه مقدس خود عمل می کنند، صدای تمام مظلومان عالم باشیم.

درود بر مادران و خانواده‌هایی که در غزه جاودانه مبارزه می‌کنند. ما جنگ نمی‌خواهیم، فقط آرزو داریم که فرزندانمان را در آغوش بگیریم و در آسایش و آرامشی دائمی به آینده ای روشن برسانیم.

نوشته نامه مسئول تشکل مادران انجمن نجات به دبیر کل سازمان ملل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

پسرش ورزشکار بود و از مردان آهنین. به هوای مدال‌آوری در رشته بدنسازی راهی ترکیه شد اما این سفر برایش شگون نداشت. سال ۱۳۸۱ درست 21 سال پیش در ترکیه توسط عوامل سازمان مجاهدین خلق ربوده شد. تا حدود 3 سال خانواده از امیراصلان بی‌خبر ماندند تا اینکه یک روز خودش تماس گرفت و در یک صحبت کوتاه گفت که آمدم آلمان. بعد از آن مادرش هیچ‌گاه موفق نشد تنها پسرش را ببیند یا تماسی با او داشته باشد. خودش اینطور تعریف می‌کند:

“شماره‌ای که پسرم تماس گرفته بود از آلمان بود و به همین‌خاطر خیال همه راحت شد که آنجاست و دنبال علاقه‌اش رفته. اما من نگران بودم و دلشوره امانم را بریده بود. گفته بود در کمپ زندگی می‌کند و امکان تماس با او را نداشتیم. فقط یک آدرس ایمیل داده بود که آن هم اشتباه بود. سال ۸۴ بود که اتفاقی کسی به من خبر داد که پسرت در عراق در اشرف است. من فکر کردم منظورش نجف‌اشرف است و چون امیراصلانم پسر معتقد و با ایمانی بود اصلا شک نکردم. قبل از رفتنش همیشه به من می‌گفت مادر می‌توانی کاری کنی من خادم امام رضا(ع) در مشهد یا خادم امام‌علی(ع) در نجف شوم. من به این فرض که او به عشق امام علی(ع) به نجف‌اشرف رفته، راهی عراق شدم. با تعدادی از خانواده‌ها مثل من که گفته بودند فرزندان‌شان در عراق است همسفر شدیم. تمام مسیر فکر نجف‌اشرف در ذهنم بود و کلی سوغاتی برای پسرم و حتی عروس و نوه‌های احتمالی گرفته بودم. تا اینکه ما را به یک بیابانی مقابل اردوگاه نظامی بردند و گفتند پیاده شوید. گفتم اینجا کجاست؟ گفتند پسرتان در این اردوگاه اشرف گرفتار و اسیر شده. شاید اجازه دادند پسرتان را ببینید. آنجا بود که دنیا روی سرم خراب شد. امیراصلان ورزشکار و با استعداد من کجا و اسارت دست منافقین کجا.”

زندگی در بیابان‌های عراق

این تازه شروع ماجرا بود. عبداللهی برای دیدن فرزندش 4 سال در کنار قرارگاه اشرف زندگی کرد تا خبری از فرزندش بگیرد اما نه‌تنها موفق نشد بلکه بدرفتاری و توهین و خشونت مجاهدین را به جان خرید. اما ناامید نشد و در گرما و سرمای بیابان‌های عراق با کمترین امکانات ماند و ایستادگی کرد. او هرگز موفق به ملاقات پسرش نشد اما مسیری را باز کرد تا به همه دنیا پستی و پلیدی این سازمان را نشان دهد و بسیاری را با خانواده‌های قربانی همراه و همدل کند. این کار او برای سازمان بسیار گران تمام شد تا جایی که آنها فرزندش را مجبور به اعتراف تلویزیونی کردند که علیه مادر خود موضع‌گیری کند. اما این زن رنج‌دیده هرگز از تهدید، توهین، تحقیر و سنگ پرانی‌های فرقه نهراسید، تا شهریور ۹۱ همراه با دیگر خانواده‌ها در بیابان‌های خشک عراق پایداری کرد تا صدای او و سایر مادران به گوش اسرای اشرف برسد و فریادهایشان رهایی را به آنان نوید دهد.

عبداللهی در سال 1392 همراه با هیأت ایرانی به ژنو سفری داشت تا صدای خود را به گوش احمد شهید، گزارشگر وقت ویژه حقوق بشر سازمان ملل در ایران و سازمان‌های مدعی حقوق بشر برساند. او در این سفر پرده از جنایت‌ها و بدرفتاری‌های فرقه رجوی برداشت و برای تمام سخنان خود مدرک و سند ارائه داد. این مادر رنج‌دیده تنها علت حضورش در ژنو و دیدار با گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل را رساندن صدای درد و رنج خود و ستم‌های روا شده به او از سوی رجوی‌ها، به گوش نهادهای حقوق بشر دانست.
“امیراصلانم، فدای نام قشنگت! عزیز مادر، خاطرت هست روزی که می‌خواستی با قطار به مشهد بروی؟ زنی فال‌بین در قطار کنارت نشست و گفت پسرم برای تو اتفاقی خواهد افتاد و تو از مادر و خانواده‌ات خیلی دور می‌شوی و به‌دست عده‌ای خدانشناس و کافر گرفتار خواهی شد. چرا که فال حضرت یوسف برایت آمد. آری پسرم‌ ای کاش زبان آن زن لال می‌شد و این فال را برایت نمی‌گرفت. امیرجان می‌دانم تو خود را فدای راحتی مادر و خواهرانت کردی، می‌خواستی بهترین زندگی را برای ما مهیا کنی ولی افسوس، این نامردمان و کافرصفتان بدترین سرنوشت را برای تو نوشتند.” این گوشه‌ای از مادرانه‌های عبداللهی با پسرش است.
خودش می‌گوید دعا کنید تا نفس دارم برای این مادران تلاش کنم تا لبخند بزنند و چهل سال گریه در دوری فرزندانشان را فراموش کنند.

خطاب به رسانه‌ها

ثریا عبداللهی از رسانه‌های کشور و خبرنگاران گلایه دارد و می‌گوید: “برخی خبرنگاران هنوز درک درستی از خانواده‌های قربانی ندارند و اشتباها ما را خانواده‌های اعضای مجاهدین می‌نامند؛ این درحالی است که فرزندان ما اسیر در زندان‌های این سازمان هستند. قطعا مسعود رجوی تمامی خصوصیات یک منافق را به تمام و کمال دارد. اما مقدم‌ترین قربانیان این نفاق که فریب او را خوردند و زندگی‌شان به باد رفت اعضای خود این سازمان هستند. قربانیان سازمان تنها کسانی نیستند که ترور شده‌اند بلکه اعضای خود سازمان هم به نوعی قربانیان این فرقه هستند.”

تلاش برای نجات فرزندان؛ تأسیس یک نهاد مردمی

حالا ثریا نه فقط غم خود بلکه غصه دیگران را هم می‌خورد: “امان از دل شوکت قاسمی، مادر پیمان کردمیر. فوت نابهنگام او ضربه روحی سختی به من زد. او همراه شوهرش سال‌ها پشت در اشرف ماند. یک خواسته بیشتر نداشت و آن دیدار با فرزندش بعد از 20سال فراق بود. او در تمام ساعات شبانه‌روز، همراه همسرش بالای خاکریزها می‌نشست و آرام آرام حرف می‌زد و گریه می‌کرد. یک‌بار از او پرسیدم با کی حرف می‌زنی و گریه می‌کنی؟ گفت: با پسرم، پدرش خیلی مریض است و می‌ترسم بلایی سرش بیاید و پیمان را نبیند. پیمان پسر آرام و مظلومی است، او فقط به عشق خوانندگی آمده بود به این خراب شده.”

ثریا عبداللهی در اسفند‌ماه سال 1397، پس از انتقال اعضای مجاهدین خلق از عراق به آلبانی، تشکلی به نام “مادران انجمن نجات، قربانیان فراموش شده ” را تأسیس کرد. دیدار خانواده‌ها به‌خصوص مادران با فرزندان‌شان در کشور آلبانی، حمایت از افراد رهاشده از فرقه رجوی و بازگشتگان به کشور، درخواست از دولت آلبانی درخصوص همکاری و حمایت از خانواده‌ها، درخواست حمایت از کمیساریای عالی پناهندگان‌ سازمان ملل و صلیب سرخ جهانی جهت حمایت از خانواده‌ها و مادران و درخواست از وزارت خارجه کشورمان جهت پیگیری و حمایت از خانواده‌های آسیب‌دیده از فرقه رجوی از جمله خواسته‌های این تشکل است.

او به‌ عنوان مسئول تشکل “مادران، قربانیان فراموش شده” می‌گوید: “مادران و پدران دردکشیده، درخشان‌تر از همیشه اگر چه خسته از فراق هستند اما هرگز از تلاش برای نجات فرزندان و قربانیان آن خون‌آشامان خیانتکار، خسته نمی‌شوند و از پای نخواهند نشست تا روزی که تک تک عزیزان خود را نجات دهند و منافقین کوردل با این ننگ و نفرت بمیرند.” خودش می‌گوید از وقتی این تشکل آغاز به‌کار کرد دیگر غم خودم را فراموش کردم.

نوشته مصاحبه روزنامه همشهری با ثریا عبداللهی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در متن پیام ثریا عبداللهی خطاب به تمام خانواده ها، مادران، پدران، خواهران و برادران چشم انتظار آمده است:

گردهمایی انجمن نجات مقابل سفارت ترکیه

بدین وسیله تشکل “مادران انجمن نجات، قربانیان فراموش شده فرقه رجوی” بر خود وظیفه می‌داند از همراهی شما خانواده‌های تلاشگر که با حضور پرشکوه خود در حماسه ۹ تیر ماه مقابل سفارت ترکیه، گامی بزرگ در روشنگری و باز شدن راه ورود خانواده ها به آلبانی برداشتید، تشکر و قدردانی قلبی نماید.

تشکل مادران، بسیار امیدوار است که پس از این حماسه ماندگار، در آینده‌ای نه چندان دور شاهد تحولات بسیار شگرف در این حوزه باشیم و پس از سال ها خواسته های ما خانواده های چشم انتظار برآورده گردد.

ما خانواده ها سپاسگزار از اقدام قاطع دولت آلبانی علیه سران فرقه رجوی هستیم و امیدواریم هر چه سریعتر راه ورود ما را به آن کشور به منظور نجات عزیزان خودمان باز کند. دولت آلبانی سران این فرقه جنایتکار را باید محاکمه و عزیزان ما را از چنگال این دیو صفتان آزاد کند.

ما خانواده‌ها پایان جدایی و اسارت ۴۰ ساله عزیزانمان را می خواهیم، ما خواستار ملاقات با فرزندانمان هستیم. آیا این خواسته زیادی است؟

آری چنان چه فریاد زدیم، آزادی اسیران حق مسلم ماست چرا که بچه‌های ما را دزدیدند و به اسارت بردند.

بی تردید فرقه رجوی به جهت این حماسه بسیار خشمگین بوده اما دیگر نمی تواند جلوی موج خانواده ها بایستد چرا که این خروش تا فروپاشی کامل فرقه تروریستی رجوی پایین نخواهد آمد.

خانواده‌های اعضای گرفتار در فرقه تروریستی رجوی روز جمعه (۹ تیر ۱۴۰۲) با تجمع در مقابل سفارت ترکیه به عنوان دفتر حافظ منافع کشور آلبانی، مراتب قدردانی خود را نسبت به اقدام مسئولانه دستگاه قضایی و انتظامی آلبانی در کنترل مقر فرقه رجوی در آن کشور را ابراز کرده و خواسته‌های خود از جمله آزادی عزیزانشان از بند سران این فرقه و نیز اجازه سفر به آلبانی برای دیدار با عزیزانشان را بعد از حدود چهل و چند سال مطرح کردند.

نوشته پیام تشکر مسئول “تشکل مادران انجمن نجات، قربانیان فراموش شده فرقه رجوی” از خانواده ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وزیر کشور محترم جمهوری آلبانی
عالیجناب آقای بلدی چوچی
با سلام و تقدیم احترام

من ثریا عبداللهی مادر امیر اصلان حسن زاده، گرفتار در اردوگاه مجاهدین خلق در آلبانی، و مسؤل تشکل مادران انجمن نجات در ایران هستم. مادرانی که فرزندانشان مانند فرزند من در اردوگاه مجاهدین خلق گرفتارند و راه به جایی ندارند. مادرانی که به حق عنوان “قربانیان فراموش شده فرقه رجوی” را به خود اختصاص داده اند.

من و سایر مادران رنج کشیده که فرزندانشان علیرغم میل خود در کمپ موسوم به اشرف 3 در مانز در آلبانی هستند، بارها برای شما و دیگر مقامات کشورتان، نامه نوشته ایم و همچنان منتظر پاسخ و واکنش از جانب دولت محترم هستیم.

بر اساس گزارش رسانه ها، سازمان مجاهدین خلق، نزدیک به 2000 تن از فرزندان ما را ده ها سال است که به گروگان گرفته و اجازه ملاقات، تماس تلفنی و حتی رد و بدل کردن نامه را هم به خانواده ها نمیدهد. این افراد اکنون نزدیک به یک دهه است که در آلبانی مستقر می باشند.

فرقه ترویستی رجوی در طی سالهای گذشته، بسیاری از فرزندان ما را از مجاری غیرقانونی و به صورت قاچاق به درون فرقه کشانده است. بسیاری از این افراد به دنبال کار و زندگی بهتر به ترکیه، امارات، پاکستان و دیگر کشورها رفته بودند که با وعده کار و اعطای اقامت در کشورهای اروپایی، فریب داده شده و به عراق و اجبارا به درون قرارگاه اشرف کشانده شدند. از آن پس طی فرایند پیچیده مغزشویی قرار گرفتند و اجازه خروج و ارتباط با دنیای آزاد، خصوصا خانواده، به آنها داده نشد.

اعضای سازمان مجاهدین خلق بر اساس کنترلهای فرقه ای، اجازه برقراری ارتباط با دنیای آزاد، تشکیل خانواده و زندگی، ارتباط با خانواده و دوستان، تحصیل و داشتن شغل و زندگی شخصی محروم بوده اند. آنها نمی توانند از داخل اردوگاهی که توسط فرماندهان فرقه اداره می شود خارج شوند و با ما تماس بگیرند و ما مادران و خانواده های چشم انتظار از سلامت و چگونگی زندگی آنها مطلع شویم.

متاسفانه در طی چهار دهه گذشته، بسیاری از پدران و مادران از فراق و دوری فرزندان خود، رنجهای بسیاری کشیده یا فوت نموده اند بدون آنکه به خبری از عزیزان خود دست یابند.

سازمان مجاهدین خلق برطبق مفاد و تعهداتی که هنگام ورود به آلبانی به آنها ابلاغ شده است، می باید بر اساس قوانین پناهدگی و حقوق اولیه انسانی و بعنوان پناهنده به صورت فردی در کشور آلبانی مستقر باشند، در صورتی که در بدو ورود به جمهوری آلبانی اختیار تمامی اعضا با رهبران مجاهدین خلق بوده است که به هیچکدام از تعهدات خود پایبند نبودند. رهبری مجاهدین خلق اعضایش را عملا زندانی و به گروگان گرفته است و اولیه ترین حقوق انسانی آنان را نقض می کند.

با توجه به شرایط کنونی که ماهیت اصلی و قانون گریز مجاهدین خلق در برابر اقدام مسئولانه دولت محترم آلبانی در جهت اعمال قانون و حاکمیت ملی روشن شده است و با توجه به وضعیت نابسمان عزیزانمان در فرقه مجاهدین خلق در کشور آلبانی، ما خانواده های دردمند و چشم براه اسیران خواستاریم تا اولا به خانواده های ایرانی که می توانند نسبت خود با افراد مستقر در اردوگاه مجاهدین خلق را اثبات کنند اجازه ورود به کشور آلبانی بدهید و ثانیا تمهیداتی را در نظر بگیرید که این افراد سالخورده بتوانند با عزیزانشان دیدار داشته باشند.

با تشکر
ثریا عبداللهی
مسئول تشکل مادران انجمن نجات
4 تیر 1402

نوشته نامه مسئول تشکل مادران انجمن نجات به وزیر کشور آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بی تردید مسیر درخشانی که خانواده‌ها در آن حرکت می‌کنند نیاز به مشارکت بیشتر خانواده های قهرمان دارد تا در سالی که پیش رو داریم بتوانیم رهایی اسیران بیشتری را از زندان های رجوی شاهد باشیم. یقین داریم که انتهای این مسیر پر تلاطم چیزی به جز پیروزی نبوده و با ایمانی که در دلهایمان داریم لانۀ عنکبوتی فرقۀ رجوی را در هم خواهیم کوبید. امیدواریم اسیران گرفتار در این فرقه نیز جنبش باد ربیع را غنیمت شمرده و از خواب غفلت برخیزند.

نوشته پیام نوروزی ثریا عبداللهی، مسئول تشکل مادران، قربانیان فراموش شده فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در ادامه این برنامه خانم‌ها لیلا قاسمی، خواهر عضو مجاهدین خلق حبیب اله قاسمی و خواهر علی محمد صادقی و همچنین مادر این عضو گرفتار، از استان زنجان صحبت کردند. سپس اعظم السادات فدایی مادر مجید حاج علیرضایی از دیگر اسیران فرقه رجوی از استان تهران برای حضار از درد و رنج فراق گفت.

در انتها صبورا شعبانی خواهر محسن شعبانی و مادر محمد رضا خزائی از استان مازندران چند کلامی حضار را خطاب قرار دادند.  این بخش از مراسم با قدردانی خانم عبدالهی از اعضای حاضر در مراسم به پایان رسید. در بخش دوم این گزارش پای درد دل خانواده‌های  عضو انجمن نجات تهران خواهیم نشست.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته کنفرانس انجمن نجات به مناسبت روز جهانی زن – بخش اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شروع برنامه با تقدیم گل توسط خانم عبدالهی به شرکت‌کنندگان هنگام ورود بود و بعد از معرفی شرکت‌کنندگان هر یک از نقض حقوق زنان در فرقه تروریستی رجوی و نحوه و زمان اسارت عزیزانشان در این فرقه صحبت کردند. برنامه با خواندن بیانیه خانواده‌ها و تشکل مادران به مناسبت روز جهانی زن ادامه پیدا کرد.

سپس در یک گفتگوی صمیمی این خانواده ها چندین ساعت به طور مفصل به برنامه‌ریزی برای ادامه تلاش‌های خود پرداخته و ایده‌ها و برنامه‌های آتی خود را در این زمینه بررسی کردند. در نهایت برنامه با آرزوی موفقیت و به نتیجه رسیدن تلاش‌هایشان و نشان دادن نمادین سه عامل تداوم فعالیت، یعنی: ایستادگی، کمک‌خواهی و مبارزه از جانب خود و اسیران فرقه رجوی، تمامی سازمان‌های حقوق بشری را که متن بیانیه برایشان ارسال خواهد شد به یاری طلبیدند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته جلسه مادران انجمن نجات به مناسبت روز جهانی زن اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این درحالی‌ است که رهبری فرقه سالگرد ازدواجش با مریم رجوی را جشن می‌گیرد و توسط همین زن حرم‌سرای خودش را با عناوین ایدئولوژیک تشکیل داده است، عشق و ازدواج برای اعضا حرام شده و در این راستا زنان مجبور به عمل جراحی اجباری برداشتن رحم شده‌اند و خانواده مجبور به طلاق اجباری و رها کردن فرزندان خود می‌شوند.(اسامی و توضیحات در پیوست بیانیه) این فرزندان رها شده یا به‌ صورت کودک سرباز توسط فرقه به‌ کار گرفته ‌شده و یا در کشورهای مختلف مورد انواع و اقسام سوءاستفاده‌ها قرار گرفته و یا دچار مشکلات روحی و روانی شده‌اند.

متأسفانه، این فرقه پر از نکبت و نحسی دم از حقوق زنان و دختران نیز می زند. بر اساس اطلاع و مشاهدات ما بسیاری از زنان فرقه که هم اکنون در سنین 60 تا 70 سالگی هستند از صبح تا شب مجبور به کار اجباری هستند و بعد هم در جلسات مورد انواع دشنام و انتقادات قرار می‌گیرند. زنان بیمار و رنجور متهم به تمارض شده و به دردها و امراض آنها رسیدگی نمی‌شود؛ لذا در اثر مرگ زودرس و ابتلا به انواع سرطان از بین می‌روند.( اسامی در پیوست بیانیه موجود است ) زنان ناراضی را هم مستقیماً به قتل می‌رسانند. در چند سال گذشته بیش از 50 تن از زنان فرقه بر اثر بیماری در میان‌سالی مرده‌اند. در شرایطی که به‌راحتی می‌توانستند از مرگ آنان جلوگیری کنند. زنان درون فرقه رجوی بعد از گذشت چهل، پنجاه سال از عمر این تشکیلات حتی اجازه داشتن یک خط تلفن شخصی هم ندارند. بدون اجازه فرقه نمی‌توانند نفس هم بکشند. از ارتباط با دنیای بیرون، خانواده و تحصیل و در یک‌کلام از زندگی محروم هستند. آنها ربات‌هایی هستند که فقط برای فرقه به‌مانند یک برده در یک سیستم برده داری نوین محکوم به کار طاقت‌فرسای فرمایشی هستند. حجاب اجباری با نوع پوشش و رنگ دستوری از طرف رهبری فرقه، مشکلات روحی و روانی و بیماری‌های جسمی ناشی از فشارها مثل افسردگی و غیره، ترویج خشونت توسط زنان، سوءاستفاده از آنان برای برگزاری جلسات و کار اجباری و شهادت دروغ و صدها مورد دیگر از عملکرد‌های ضد زن در این فرقه هست که به طور روزمره جریان دارد.

از این فرصت استفاده می‌کنیم و خطاب به سرکردگان خیانت‌کار فرقه می‌گوییم: ما خانواده‌ها و تشکل مادران تا روزی که نفس داریم در راستای افشای حقیقت تلاش خواهیم کرد و دست از کوشش برای نجات و رهایی فرزندان خود بر نمی‌داریم.

از همه مجامع حقوق بشری و بین‌المللی می‌خواهیم در این زمینه یاری گر ما باشند. از کمیسیون حقوق بشر زنان سازمان ملل متحد درخواست تشکیل کمیته‌ای خاص برای رسیدگی به امور زنان فرقه رجوی و بازرسی از کمپ مخوف اشرف 3 در آلبانی را داریم. از آنها می‌خواهیم جلسه‌ای ترتیب داده و به سخنان زنان جدا شده از فرقه و مادران و خانواده‌ها گوش فرا دهند. از صلیب سرخ می‌خواهیم به وظایف خویش عمل نموده و شرایط ملاقات خانواده‌ها را با اعضا فرقه فراهم نماید.

به امید رهایی همه زنان اسیر در فرقه رجوی

نوشته بیانیه تشکل مادران انجمن نجات به مناسبت ۸ مارس روز جهانی زن اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در پیام منتشر شده از سوی روابط عمومی این تشکل آمده است:

فیلم “سرهنگ ثریا” روایتی زیبا از دردها و رنج هایی است که خانواده های نگون بختِ اسیران فرقه رجوی در این سال ها متحمل شدند.

از کارگردان، تهیه کننده، بازیگران محترم و تمام کسانی که در این اثر هنری و در عین حال واقعی تلاش کردند قدردانی می نماییم. مجریان این اثر هنری در گفتگوهایشان گفته اند که فکر نمی کردند این فیلم به این میزان در افکار عمومی تاثیر مطلوب و در عین حال به سزایی را ایجاد کرده باشد.

قدردان سرکار خانم ثریا عبداللهی هستیم که در تهیه این اثر هنری که گوشه ای از دردهای ایشان است با عوامل این فیلم عاطفی، همراهی نمودند. بدون شک این گونه فیلم ها در نشان دادن دردهای خانواده های اسیران فرقه رجوی به افکار عمومی نقش مهمی دارد.

مجدد تشکل “مادران، قربانیان فراموش شده فرقه رجویگ از عوامل این کار زیبای هنری تشکر و قدردانی نموده و امیدوار است این افشاگری ها علیه ظلم و پلیدی فرقه تروریستی رجوی به زودی نتیجه خود را نشان دهد.

نوشته پیام تشکر و قدردانی تشکل مادران، قربانیان فراموش شده فرقه رجوی از عوامل سرهنگ ثریا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در پیام مادر ثریا عبداللهی آمده است:

“آب زنید راه را که نگار علی هاجری بعد از چندین دهه ممنوعیت عشق و عاطفه از راه رسید.
تبریک و هزاران درود به پسر عزیزم علی آقا؛ لقب پدری بر شما مبارک باد.
رجوی بداند که چراغ عشق، خاموش شدنی نیست. فکر کردید می توانید به همین راحتی فرزندان بی گناه و‌ مظلوم ما را به زنجیر بکشید؟ از شاهین‌های کوچک ما چون هلما، ارمولیندو پسر سرفراز و الیسا دختر علی بترسید… بله، از روزی بترسید که همین شاهین‌ها، انتقام ما مادران و پدران دردمند را از شما دیو صفتان بگیرند. زنده با عشق
ثریا عبداللهی”

نوشته چراغ عشق، خاموش شدنی نیست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بار دیگر یکی از فرزندانمان که در زندان های فکری و روحی رجوی گرفتار بودند رها شده و به دامن پر مهر و محبت خانواده بازگشته است. تبریک به خانواده‌های عزیزی که با شنیدن رهایی یکی از اسیران در بند رجوی اشک شوق ریختند و قلب هایشان به لرزه افتاد و سر از پا نمی شناختند.

تشکل مادران صمیمانه ترین تبریکات خود را نثار تک تک مادران و پدرانی می کند که خبر مسرت بخش رهایی آقای حمید آق آتابای، یکی دیگر از فرزندان خود را شنیده و اشک شوق ریختند و آرزوهایشان مجدد احیا گردید. فرار موفقیت آمیز آقای حمید آق آتابای، بیانگر موفقیت تلاش های خانواده هایی است که نا امید نشده و در هر سر بزنگاهی وارد صحنه شده و اعلام حضور کردند. بر اساس گفته های افرادی که اخیرا از فرقه جدا شده اند بیشترین و بالاترین انگیزه هایی که باعث شده تا آنان از فرقه جدا شوند فعالیت خانواده ها بوده است.

تشکل مادران ضمن تبریک مجدد به مناسبت رهایی آقای آق‌آتابای، از همه خانواده هایی که عزیزانشان در دستان خون آلود رجوی گرفتار است دعوت به عمل می آورد که به تلاش های خودشان مانند نامه نگاری و مصاحبه ادامه داده و بدانند که هر قدمی و هر قلمی در راستای رهایی فرزندانشان موثر بوده و برکات خودش را در بر خواهد داشت.

با امید به اینکه سایر اسیران گرفتار در چنبرۀ رجوی به زودی رها شوند، عزم خودمان را جزم می کنیم تا گام های بلندتر و مستحکم تری برداریم و ریشۀ رجوی را بسوزانیم. إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ

نوشته پیام تبریک تشکل مادران، قربانیان فراموش شده فرقه رجوی به مناسبت رهایی حمید آق ‌آتابای اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعضای انجمن آسیلا همگی فرزندان ما مادرانی هستند که سال‌ها در حسرت دیدار جگرگوشه خود سوختیم. نجات هر عضوی از فرقه رجوی را همچون نجات فرزند خود می‌دانیم و تا پای جان از هیچ تلاشی برای نجات تمام اسیران گرفتار در این فرقه فروگذار نخواهیم بود. ما هر خبری که درباره موفقیت‌های اعضای انجمن آسیلا می‌شنویم اعم از تشکیل خانواده یا رسیدن به جایگاه اجتماعی مناسب، مانند پیروزی فرزند خود می‌پنداریم. اینجانب موفقیت های روز افزون آسیلا را در افشای ماهیت کثیف این فرقه ضد خانواده در جامعه آلبانی یک پیروزی بزرگ دانسته و به تمام فرزندانم خداقوت و تبریک می‌گویم. امیدوارم در آینده نزدیک شاهد رهایی و نجات سایر اعضای گرفتار در فرقه مخوف رجوی باشیم.

نوشته پیام ثریا عبداللهی، به مناسبت موفقیت‌های انجمن آسیلا در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.