البته جذب نیرو هر چند کم، او را نزد اربابانش محبوب نشان می داد مبنی بر اینکه او عواملی هر چند کم در داخل کشور دارد. اما آنچه بعد از دستگیری عوامل مجاهدین مشخص شد این بود که آنان هیچ شناختی از ماهیت سازمان نداشتند. اکثرا به دلیل فقر و نابسامانی اجتماعی با انگیزه‌های مالی، در دام سازمان گرفتار شدند. این افراد فریب‌خورده تصور می‌کردند که از این طریق می توانند پول در بیاورند و خطر دستگیری را دور می‌دیدند.

تشکیلات مجاهدین که برای پیشبرد این خط هزینه‌های زیادی را متحمل می شود همیشه به نیروهایی در داخل کشور نیاز دارد. پیش از این، تا مدتی روی اعضای خانواده‌هایی که نفراتشان در داخل مناسبات بودند کار کرد ولی ثمری نداشت چون با وجود بازگشت برخی نفرات سازمان به داخل کشور برای همه روشن شده است که رجوی چه ماهیت ضد انسانی‌ای دارد. ممنوعیت ملاقات نفرات درون سازمان با خانواده‌هایشان و توهین کردنهای مستمر به خانواده، دیگر برای همه محرز شده است که با چه سازمان ضد انسانی‌ای روبرو هستند.

اینها همه داستان نبود. رجوی اکنون ترفند تازه‌ای برای درگیر کردن خانواده‌ها پیدا کرده است. ارتش سایبری مجاهدین در فضای مجازی با کانالی موهوم اسامی به اصطلاح کشته‌های خودشان را درج می کنند و از مخاطبان می‌خواهند که اگر کسی اطلاعاتی دارد به آنان خبر دهد. تا اینجای کار مشکلی ندارد اما وقتی به اسامی‌ای که در این کانال درج می شود نگاهی می‌اندازید، موضوع را بسیار مشکوک می‌یابید.

در این لیست به نام‌هایی بر می‌خوریم که از اعضای سازمان بودند و در درون تشکیلات فوت کردند. عوامل سایبری تشکیلات با درج این نام‌ها ادعا می‌کنند که به دنبال اطلاعات درباره سرنوشت آنها هستند. این در حالی است که فرد مرحوم مذکور بیش از دو دهه بطور مستمر در مناسبات بوده است. چگونه می شود اطلاعاتی از او نداشته باشند؟ از داخل کشور درباره کسی که درون سازمان مرده است، درخواست اطلاعات می کنند؟؟؟!!!
در این لیست به نامهایی مانند بیژن راد اهل بابل که در عملیات مرصاد کشته شد و یا احمد علی رمضان نژاد اهل آمل که از سال 1364 به تشکیلات سازمان پیوست و در سال 1397 به خاطر بیماری فوت کرد و مواردی از این دست برمی‌خوریم.

نکته اینجاست که سازمان به دنبال افرادی است که با بهانه گرفتن اطلاعات، آنان را در داخل کشور آلوده کند. در این زمینه باید به خانواده‌ها هشدارهای لازم داده شود تا در دام جدیدی که رجوی برایشان درست کرده گرفتار نشوند.

هادی شبانی

نوشته ترفند جدید مجاهدین خلق برای جذب نیرو در داخل کشور اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سازمان تروریستی مجاهدین این روزها مدام در شبکه و رسانه های اجتماعی ضد مردمی خود از  شریایط ایران و اقداماتی که انجام می شود سیاه نمایی می کند.مثلا در رابطه با  توانمندی های نیروهای مسلح کشورمان ، برتری کاذب نیروهای تروریستی ارتش آمریکا در زدن زیرساخت های کشور. و با ایجاد فشارهای روانی با عناوینی همچون افزایش مستمر لیست تحریم های اساسی علیه منافع مردم ایران سعی در از بین برن آرامش مردم ایران را دارد. اما قطعا این شرارت ها راه به جایی نخواهد برد و مردم ایران به خوبی این گروه وطن فروش را می شناسند.

نوشته شکست پروژه سیاه نمایی های فرقه تروریستی رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همه می دانیم که مردم ایران نیز این سازمان را یک سازمان تروریستی و مردم کش می دانند و از سوی همه قشرهای جامعه این سازمان طرد شده است.

این همه در حالیست که در آلبانی هم ، دولت این کشور ، آنها را به رسمیت نمی شناسد و در 30 خرداد پارسال بود که یک تهاجم گسترده از سوی پلیس و نیروهای امنیتی به اشرف 3 صورت پذیرفت.
اگر بخواهیم در یک کلمه موقعیت این سازمان را ارزیابی کنیم ، سازمان در بن بست کامل استراتژیکی قرار دارد و همه ی اعضای سازمان در سنین بالا بسر می برند که هیچ کارآئی ندارند و بالاجبار در اشرف 3 و درون حصارهای سازمان قرار دارند و حق خروج آزادانه از آنجا را ندارند.

مردم آلبانی ، همواره خواهان اخراج این سازمان از کشور شان هستند.

در یک کلام ، ما باید منتظر موج ریزش نیروئی در این سازمان باشیم ، اما همه می دانیم که خروج از این سازمان تروریستی به این آسانی ها هم نیست و مراحل سخت و هفت خوان رستم در انتظار همه ی اعضای نگون بخت می باشد. امیدواریم در آینده ی نه چندان دور، شاهد فروپاشی این سازمان تروریستی باشیم و رهبران آن مورد محاکمه قرار بگیرند.

محمدرضا مبین

نوشته سازمان تروریستی مجاهدین خلق در انزوای کامل سیاسی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– آیا می دانستید در حالی که اعضای مجاهدین خلق در آلبانی بدلیل عدم رسیدگی های مناسب پزشکی و عدم دسترسی آزادانه به پزشک و امکانات درمانی، بابت بیماری هایی که قابل کنترل و حتی درمان هستند فوت می شوند، مریم رجوی و دیگر سران مجاهدین بدلیل وجود تبعیض در این تشکیلات به بهترین امکانات پزشکی و درمانی در اروپا دسترسی دارند؟

قبرستان مجاهدین خلق در آلبانی که به سرعت گسترش یافته است

– آیا می دانستید مریم رجوی برای درمان مشکلات جسمی خود، با هزینه های گزاف به مجلل ترین مراکز آب درمانی فرانسه می رود؟

زندگی اشرافی مریم رجوی

– آیا می دانستید در جلساتی که مسعود و مریم رجوی با اعضای مجاهدین خلق برگزار می کردند، اعضا می بایست در چند مرحله بازرسی می شدند؟ در مرحله اول هر نفر را با دستگاه ددکتور چک می کردند. در مرحله دوم هر وسیله ای که همراه فرد بود از او جدا شده و جداگانه چک می شد. در مرحله سوم کلیه قسمت های بدن با لمس کردن چک می شد. در مرحله چهارم اعضا می بایست از درب هایی که مجهز به ددکتور بودند عبور کنند. بعد از همه این بازرسی ها، در درون جلسه، چند ردیف اول مختص فرماندهان و نیروهای حفاظت رجوی ها بود تا کسی به آنها نزدیک نشود.
همه این اقدامات در حالی انجام می شد که شرکت کنندگان در جلسه اعضای مجاهدین خلق بودند و فرد غریبه ای در آن جلسه حضور نداشت.

– آیا می دانستید در حالیکه مریم رجوی و دستگاه تبلیغاتی مجاهدین خلق برای کمترین موضوع منفی در ایران یک کارزار تبلیغاتی راه می اندازد، برای کشتار مردم ایران بخصوص غیر نظامیان و کودکان و زنانی که ناجوانمردانه توسط رژیم صهیونیستی و متجاوزان آمریکایی شهید شدند، حتی یک پیام تسلیت یا محکوم کردن ندادند؟

تصویر هوایی مزار کودکانی که میناب به دست آمریکایی ها شهید شدند

– آیا می دانستید بعد از حمله اسرائیل به فلسطینیان در غزه، مسعود و مریم رجوی برای زمینه سازی حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران، مستمراً می گفتند “سر مار در تهران است، سر مار را بزنید”؟

نمونه ای از درخواست های زبونانه مریم رجوی از غربی ها برای حمله به ایران

ایرج صالحی

نوشته مجاهدین خلق این گونه بودند – قسمت سیزدهم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در حالی که سران و رسانه های گروه تروریستی مجاهدین خلق از دو هفته پیش شروع به تبلیغات برای یک تجمع در میدان “سن جووانی” رم کرده بودند و برای آماده سازیها هزینه کلانی کرده بودند ناگهان دولت ایتالیا اجازه برپایی تجمع خیابانی آنان را که پیشتر صادر شده بود را کنسل و برپایی هر گونه تجمعات را متوقف نمود.

این تجمع مانند سایر تجمعات در سایر نقاط اروپا که با لابیگری و واسطه گری اندک نمایندگان مواجب بگیر بخصوص در سنای ایتالیا مجوز گرفته بود با ناکامی مواجه شد.

سرویس های اطلاعاتی و امنیتی کشورهای مختلف، از عراق گرفته تا آلبانی و از فرانسه گرفته تا ایتالیا، سازمان مجاهدین خلق را با شناخت کامل یک تهدید امنیت ملی به حساب می آورند و لذا بسیار مراقب هستند که به این تهدید میدان ندهند و دست به کاری نزنند که اوضاع داخلی کشورشان متشنج شده و شرایط سیاسی و اجتماعی آنان به هم بریزد.

به همین دلیل، همچنانکه در فوق اشاره کردم بیش از یک دهه است که روال برگزاری تجمعات گروه تروریستی مجاهدین خلق از روال عادی خود خارج شده و خودشان که قبلا به وزارت کشور میرفتند و درخواست تجمع میدادند دیگر این کار را نمی توانند بکنند. ولی در قوانین دولت های جهان همیشه شکاف هایی هست. به همین خاطر استفاده از این شکاف ها بعضا توانسته است برای رجوی کار ساز باشد ولی به مرور زمان دیگر آن ترفندها نیز رنگ باخته است و به محض اینکه سرویس امنیت دولتها میفهمند که این تجمع برای مجاهدین خلق است بسرعت وارد عمل شده و دستور لغو آنرا صادر میکنند. زیرا منافع ملی و امنیت داخلی آنان از هر چیزی برایشان مهمتر است.

به همین خاطر دیگر شاهد تجمعات مجاهدین خلق که ایرانی های آواره و سرگردان را با فریب و نیرنگ برای چند ساعت گردهم می آورد، نیستیم و از آن تجمعات خبری نیست. و مستمر در حال به انزوا رفتن می باشند و ترجیح میدهند بصورت آنلاین و مجازی مسائل خود را حل کنند، طبعا آن وزن تجمع حضوری را هرگز برنامه های آنلاین نخواهد داشت. زیرا نه می شود آمار نشان داد، نه می شود دوربین ها را چرخاند و سیاهی لشکر نشان داد، نه می شود مصاحبه های کذایی انجام داد، نه می شود به دولت های اروپایی خودی نشان داد، نه می شود مدعی شد که هزاران نفر گردهم آمدند تا کاری بکنند. و خیلی مسائل دیگر، که کلا به ضرر رجوی و اعوان و انصار آنان میباشد.

بخشعلی علیزاده

نوشته چرا تجمع مجاهدین خلق در ایتالیا کنسل شد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اکنون، با درگذشت برخی از این چهره‌ها، از جمله جان مک‌کین و بنا بر گزارش‌های منتشرشده، لیندسی گراهام، و همچنین کنار رفتن افرادی مانند جان بولتون و مایک پمپئو از جایگاه‌های کلیدی دولت آمریکا، این پرسش بیش از گذشته مطرح می‌شود که آیا سازمانی که بخش مهمی از سرمایه سیاسی خود را بر حمایت خارجی بنا کرده است، با کاهش این پشتوانه‌ها وارد مرحله‌ای تازه از چالش‌های راهبردی شده است؟

سیاستی که بر حمایت خارجی بنا شد

پس از خروج سازمان مجاهدین خلق از عراق و انتقال اعضای آن به آلبانی، فعالیت‌های این سازمان بیش از گذشته بر عرصه تبلیغات و لابی‌گری در کشورهای غربی متمرکز شد. گردهمایی‌های سالانه، نشست‌های بین‌المللی و دعوت از سیاستمداران سابق آمریکایی و اروپایی، به یکی از مهم‌ترین ابزارهای تبلیغاتی این تشکیلات تبدیل شد.
رسانه‌های وابسته به سازمان، حضور این افراد را نشانه‌ای از حمایت گسترده غرب از خود معرفی می‌کردند؛ در حالی که بسیاری از تحلیلگران معتقد بودند این حمایت‌ها بیشتر در چارچوب رقابت‌های ژئوپلیتیکی و سیاست فشار بر جمهوری اسلامی ایران قابل ارزیابی است.

افول نسل نخست حامیان

در سال‌های گذشته، نام‌هایی همچون جان مک‌کین، جان بولتون، مایک پمپئو، رودی جولیانی و لیندسی گراهام بارها در ارتباط با گردهمایی‌ها یا مواضع حمایتی نسبت به این سازمان مطرح شده است.
اکنون بخشی از این چهره‌ها دیگر در قید حیات نیستند و بخشی نیز از ساختار تصمیم‌گیری آمریکا کنار رفته‌اند. این تحول، نمادی از تغییر نسل تصمیم‌سازان آمریکاست.

سرمایه‌ای که هرگز جایگزین مردم نشد

اگر یک جریان سیاسی از پشتوانه اجتماعی گسترده برخوردار باشد، مهم‌ترین سرمایه خود را مردم می‌داند، نه حمایت چهره‌های سیاسی خارج از کشور. حضور یا عدم حضور سیاستمداران خارجی شاید در کوتاه‌مدت ارزش تبلیغاتی ایجاد کند، اما نمی‌تواند خلأ سرمایه اجتماعی را جبران کند.

اعضایی که از جهان امروز دور ماندند

بر اساس روایت‌های متعدد اعضای جداشده، بسیاری از اعضاء سال‌ها از ارتباط آزاد با خانواده، استفاده از تلفن همراه، اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های مستقل محروم بوده‌اند. منتقدان سازمان معتقدند محدود بودن دسترسی اعضا به منابع مستقل اطلاعاتی، امکان قضاوت و تصمیم‌گیری آزاد را کاهش می‌دهد.

وعده آزادی یا آغاز یک انزوا؟

بر اساس روایت شماری از اعضای جداشده، بخشی از نیروهای سازمان از میان اسیران جنگ ایران و عراق، مهاجران، پناهجویان و ایرانیان مقیم خارج جذب شدند و بعدها روایت‌هایی از محدودیت‌های شدید ارتباطی و دشواری خروج از تشکیلات منتشر شد.

آینده‌ای وابسته به دیگران؟

تجربه تاریخ نشان داده است که هیچ جریان سیاسی نمی‌تواند آینده خود را بر پایه حمایت شخصیت‌های خارجی بنا کند. آنچه باقی می‌ماند، میزان اعتماد مردم، شفافیت عملکرد و احترام به حقوق اعضاست.

جمع‌بندی

تحولات اخیر در میان حامیان آمریکایی سازمان مجاهدین خلق، این واقعیت را یادآوری می‌کند که اتکا به حمایت خارجی، جایگزین مشروعیت اجتماعی نیست. تاریخ نشان داده است که مشروعیت پایدار در اعتماد مردم، احترام به حقوق اعضا و پذیرش نقد شکل می‌گیرد.

عباس جعفری

نوشته آیا راهبرد چند دهه‌ای سازمان مجاهدین خلق به بن‌بست رسیده است؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسعود رجوی پیام داده است که :
” لازمهٔ صلح و آزادی و استقلال پرداخت بهای تمام‌عیار برای قیام و سرنگونی و انقلاب دموکراتیک و حاکمیت جمهور مردم ایران است… ”

براستی جمهور مردم چه کسانی هستند؟

جمهور به معنی مردم است و جمهوری یعنی حکومت مردم. به‌طور کل، جمهوری شیوهٔ حکومتی است که بر پایهٔ مردم‌سالاری، مردم آن، حق حاکمیت بر سرنوشت اجتماعی خودشان را به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم از طریق زمامدارانی که با رضایت و رأی مستقیم یا غیرمستقیم آنان تعیین و آنان نیز اقتدارات معین قانونی خود را در یک مدت معین و تحت نظارت مطلوب مردم اعمال می‌کنند.

نزدیک به 32 میلیون نفر از مردم ایران ، در پویش جان فدا، رسما ثبت نام کردند. همه آماده اعزام به جبهه های جنگ علیه آمریکا و اسرائیل بودند. همه جان خود را کف دست گذاشته و به میدان آمدند.

حال سئوال این است که این ” حاکمیت جمهور مردم ایران ” که در پیام دیروز سرکرده سازمان تروریستی مجاهدین خلق آمده است ، منظور چه کسانی هستند؟

آیا مسعود رجوی کر و کور شده است؟ آیا مردم در میدان را نمی بیند؟ کجا هستند آن جمهورهایی که مسعود می گوید؟

آیا مردم در خیابان های تهران، قم ، مشهد، نجف و کربلا و … در تصاویر، فتوشاپ بودند؟

براستی کی این مسعود رجوی می خواهد باورکند که هیچ ملاء اجتماعی در داخل و خارج کشور و حتی در داخل سازمان خودش ندارد!

10 میلیون نفر در عراق به میدان آمدند، نزدیک به 35 میلیون نفر در شهرهای مختلف ایران در روزهای مختلف به میدان آمدند و در مراسم وداع ، تشییع و تدفین رهبر شهید خود شرکت کردند.

آیا این همان ” جمهور مردم جان فدا ” نیست؟

همه می دانیم که ” آمار” ها ، همیشه در سازمان تروریستی رجوی ، ساختگی بودند، یکروز می گفتند هزاران نفر برای شرکت در مراسم مجاهدین به مدینه الاشرف آمدند! که آمار واقعی زیر 2000 نفر بودند و اغلب برای خوردن ” دجاج” ( مرغ) به اشرف آمده بودند! یکروز ادعا می کردند که صدها هزار نفر از مردم عراق ، خواهان ماندن مجاهدین در عراق هستند! و …

راستی از گفتن این همه دروغ ، خسته نمی شوید؟

تا کی می خواهید به نشخوار این خزعبلات ادامه دهید؟

دهها هزار نفر از جوانان این کشور را در اسارت گاههای خود یا به کشتن دادید و یا پیر و فرسوده در درون حصارهای بسته ، زندانی کردید.

دیگر بس است، چشمان خود را باز کنید و مردم را ببینید ، جمهور را ببینید.

خطاب به آن عروسک خیمه شب بازی شما ، ” رئیس جمهور منتخب ” تان ، مریم رجوی هم ، بگویم که تو رئیس کدام ” جمهور مردم ” هستی ؟

امروز جمهور مردم در پیشاپیش صفوف خیابان های کشور ، انتقام ، انتقام می گویند، همه منتقم خون شهدای اخیر کشور هستند، رهبر نیز در کنار مردم و همین جمهور ، گفته از خونخواهی مردم مظلوم ایران ، نخواهیم گذشت، ترامپ دیوانه ی قمارباز هم ، از عظمت حضور این ” جمهور ” ترسیده است و دچار فوبیای شبانه ی ترس از ” جمهور مردم ایران ” شده است.

این کشور به اتکای همین مردم و سید مجیدها و تنگسیری ها و… ، بزودی پوزه کثیف آمریکا و نوکرانش در منطقه را به خاک خواهد مالید، دشمنان فراموش نکنند ما ملت امام حسینیم.

محمدرضا مبین

نوشته ملاء اجتماعی مجاهدین را باور کنیم، یا آمار واقعی جان فدا را ؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حال رجوی وقتی واقعیت های ایران را به چشم می بیند از اینکه رهبری ایران چه جایگاهی در جامعه ایران دارد از روی کین و دشمنی نمی داند چه جوری خودش را جمع و جور کند. باید رجوی را درک کرد چون طی سالیان دروغ هایی که گفته بود افشا شده و ماهیت واقعی اش رو شده است.

یک عمری رجوی آهنگ و ساز نامشروع بودن رهبری، فاقد جایگاه اجتماعی داشتن ، بر چسب های نامشروع مانند انحصارطلب و … را سر داد اکنون در چنین شرایطی وقتی می بیند طبل های تبلیغاتی اش پوچ و باطل در آمده و حتی بازنگری خطی و استراتژی هم فایده ای ندارد تنها یک راه باقی می ماند باید تاوان غلط های خودش را پس دهد. دیر یا زود این امر محقق خواهد شد . رجوی باید بفهمد مردمی که برای تشییع آمدند اگر اراده کنند می توانند آنها را از آلبانی جابجا کنند. خبرگزاری های بین المللی واقعیت های جامعه ایران را به درستی انعکاس دادند و از آنجائیکه این حرکت تا ناکجا آباد رجوی را سوزانده ، به آن نمی پردازد و به مسائلی چنگ می زند که نه سر دارد و نه ته !

محمد رضا گلی

نوشته رجوی همبستگی مردم ایران را ببین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یادداشت منتشر شده در وب‌سایت سازمان مجاهدین خلق تحت عنوان “نه جنگ و نه مماشات؛ مقاومت سازمان‌یافته تنها راه نیل به آزادی” (۹ تیر ۱۴۰۵)، بیش از آنکه یک بیانیه سیاسی باشد، افشاگرِ بن‌بست ایدئولوژیک این سازمان است. این متن، گواهی است بر پافشاری لایه‌برداری‌نشده بر الگوهای تفکر تمامیت‌خواه و روش‌های ستیزه‌جویانه در بستری که نیازمند گذار به مولفه‌های دموکراتیک است. در واقع، این نوشتار نشان می‌دهد که سازمان همچنان به جای پذیرش انگاره‌های مدرن مشارکت مدنی، بر راهکارهای خشونت‌محور و ساختارهای آمرانه اصرار می‌ورزد که این امر، گسست عمیق میان شعارهای آزادی‌خواهانه و عمل سازمان را بیش از پیش آشکار می‌سازد.

پافشاری بر ادبیات جنگی و بازتولید روایت‌های نظامی در زمانی که جهان به سمت مشارکت سیاسی و مدنی حرکت می‌کند، ثابت می‌کند که سازمان همچنان در همان کهن‌الگوی خشونت‌محورِ گذشته گرفتار است و از پذیرش واقعیت‌های دموکراتیک، گریزان است.

شکاف میان روایت حماسی و واقعیت فرسایشی

این یادداشت سازمان، یک نمونه کلاسیک از “بازسازی روایت” است. سازمان تلاش می‌کند با استفاده از ادبیات حماسی و اصطلاحات نظامی، شکاف عمیق میان “واقعیت میدانی” و “وضعیت فعلی” خود را با استفاده از “ایده‌آل‌سازی گذشته” و “ساختن روایتی از قدرت در آینده” بپوشاند.

استراتژی “سوءاستفاده از خشم عمومی” و جابه‌جایی مرزها

” کسانی که به امید معجزه‌ای از بیرون نشسته، یا چشم به فروپاشی خودبه‌خودی و بی‌هزینه از داخل حاکمیت دوخته‌اند، آب در هاون می‌کوبند. ترندهای تصنعی، چهره‌سازیهای مجازی و ارتشهای رباتیک در فضای سایبر، هرگز بار سنگین یک انقلاب واقعی و دموکراتیک را به مقصد نخواهند رساند نیروی محرکه‌ٔ تغییر، جریانی زنده، تپنده و برخاسته از عمق خیابان‌هاست” – سایت مجاهدین خلق

سازمان در پاراگراف نخست یادداشت، با استفاده از کلماتی نظیر “ترندهای تصنعی” و “ارتش‌های رباتیک”، تلاش می‌کند از خود فاصله بگیرد و ادعا کند که برخلاف دیگران، به دنبال “خیابان” است. اما این یک “خودفریبی” است.
سازمان همزمان که از عمق خیابان‌ها سخن می‌گوید، در واقعیت در کمپ‌های محصور در آلبانی، از خیابان‌های ایران کاملاً جدا شده است. این ادعا که آن‌ها “جریانی زنده و تپنده” هستند، تضاد عمیقی با واقعیت “انزوای فیزیکی و اجتماعی” آن‌ها در اروپا دارد. آن‌ها می‌خواهند “عاملیت” خود را از طریق کلمات بازیابی کنند، در حالی که در میدان عمل، فاقد هرگونه حضور فیزیکی در خاک ایران هستند.

تحلیل ادعای “عملیات ۴ اسفند” و “پتک آتشین”: توهم یا واقعیت؟

” پاسخ واقعی به انسداد سیاسی، نه در بیانیه‌های دیپلماتیک، بلکه در میدان عمل مشخص می‌شود. تنها پنج روز پیش از آغاز درگیریهای اخیر، در سحرگاه چهارم اسفندماه، حماسه‌ای در سکوت شب پایتخت رقم خورد؛ جایی که ۲۵۰ رزمنده دلاور مجاهد، حصار توهم امنیت رژیم را شکافتند و در قلب تهران بر مقر ولایت جهل فرود آمدند تا پیام آمادگی خلق را ابلاغ کنند.” – سایت مجاهدین خلق

این بخش از متن، حساس‌ترین و بحث‌برانگیزترین ادعا است. ذکر جزئیاتی نظیر “۲۵ رزمنده” و “حمله به بیت رهبری” در یک تاریخ مشخص، تلاشی است برای بازسازی “اعتبار نظامی” که سال‌هاست از دست رفته است.

اگر چنین عملیات‌های گسترده‌ای (۲۵۰ نفر در قلب پایتخت) واقعاً رخ داده باشد، چرا این حجم از اطلاعات توسط نهادهای خبری مستقل، سازمان‌های حقوق بشری یا حتی در گزارش‌های امنیتی جهانی با این سطح از جزییات بازتاب نیافته است؟

ادعای انجام عملیات‌های تهاجمی در مقیاس بالا، با واقعیت “نظارت شدید امنیتی” که در آلبانی بر آن‌ها اعمال می‌شود، در تضاد است. سازمانی که حتی اجازه تردد آزادانه یا ارتباط دیجیتال بدون نظارت را در کمپ خود ندارد، چگونه ادعای هدایت عملیات‌های سنگین در پایتخت کشوری را دارد که یکی از خلاقانه ترین سیستم‌های امنیتی جهان را داراست؟ این ادعاها بیشتر به “جنگ روانی برای حفظ انگیزه اعضا” شباهت دارد تا گزارش یک واقعیت نظامی.

بازسازی حافظه تاریخی: “سلاح‌ها” به عنوان ابزار قربانی‌نمایی

“در سال ۱۳۸۲ سیاست استمالت با حاکمیت جرار آخوندی، در معامله‌یی بزرگ و آشکار، حدود ۲۰ هزار سلاح سبک و سنگین به همراه ۲۰ هزار تن مهمات را از دست مجاهدین خارج کرد… فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) در بیانیه رسمی خود در ۱۷ مه ۲۰۰۳، به گردآوری و توقیف ۲۱۳۹ دستگاه تانک، نفربر زرهی، قبضه‌های توپخانه و تسلیحات پدافندی از این ارتش اشاره کرد. اکنون، پس از گذشت سال‌ها، این پرسش تاریخی در برابر وجدان بشری قرار دارد خلع سلاح ارتش آزادیبخش ملی ایران در مرزهای میهن، به سود چه کسی و با چه هدفی انجام شد؟” – سایت مجاهدین خلق

سازمان با بازگشت به سال ۱۳۸۲ و موضوع خلع سلاح، سعی دارد از یک “موضع ضعف” به “موضع اعتراض” تغییر جهت دهد.

سازمان با اشاره به خلع سلاح خود، سعی می‌کند مسئولیت “عدم توانایی در حمایت از قیام‌های خیابان” را به گردن دولت‌ها (به‌ویژه آمریکا) یا معامله‌گران بین‌المللی بیندازد. این یک “فرار از مسئولیت ساختاری” است.

بحث بر سر اینکه “اگر سلاح داشتیم، سرنوشت قیام‌ها تغییر می‌کرد”، یک فرض نادرست است که از نظر تحلیل استراتژیک ضعیف است. موفقیت یک جنبش، تنها به میزان تسلیحات بستگی ندارد، بلکه به “اتصال به توده مردم” و “اعتبار سیاسی” بستگی دارد. سازمان با تمرکز بر “زرادخانه”، سعی دارد فقرِ “اعتبار اجتماعی” خود را با “قدرت نظامی خیالی” جبران کند.

تناقض میان “نفی شاه و شیخ” و “ساختار توتالیتار”

” این همان نسل آگاه و فداکاری است که با رد هر گونه بازگشت به گذشته و نفی صریح «شاه و شیخ»، مرزهای اصیل آزادیخواهی را ترسیم کرده است؛ نسلی متکی بر یک پتانسیل ساختاری با بیش از شش دهه تجربه مبارزاتی مستمر در برابر دو روی سکه دیکتاتوری.” – سایت مجاهدین خلق

سازمان در متن ادعا می‌کند که نسل جدید با نفی “شاه و شیخ” مرزهای آزادی را ترسیم کرده است؛ اما این یک “تضاد وجودی” است. سازمانی که خود از ساختار سلسله‌مراتبی، کنترل افکار و حذف عاملیت فردی رنج می‌برد، نمی‌تواند ادعای نمایندگی “نسل آگاه و فداکار” را داشته باشد. آن‌ها مدعی آزادی برای مردم هستند، در حالی که خود در یک سیستم “سیاسی-نظامی بسته” فعالیت می‌کنند.

کلام آخر

یادداشت مذکور، یک “مانیفست بقا” است، نه یک گزارش واقع‌بینانه. سازمان با استفاده از تکنیک‌های زیر سعی در بازسازی تصویر خود دارد:
– استفاده از “واژگان حماسی” برای پوشش دادن فرسایش توان عملیاتی.
ایجاد “دشمن فرضی” برای منزوی کردن مخالفان درون خود.
استفاده از “تاریخ از دست رفته” برای توجیه “ناتوانی فعلی.”
این متن نشان می‌دهد که سازمان با بحران “بی‌اعتباری میدانی” روبروست و می‌کوشد با “تولید واقعیت‌های موازی” در فضای مجازی، شکاف میان “کمپ‌ آلبانی” و “خیابان‌های ایران” را پر کند.

آرش رضایی (کارشناس ارشد علوم سیاسی و روابط بین الملل)

نوشته واکاوی و نقدی بر استراتژی‌ جنگ روانی در یادداشت‌ اخیر مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همزمان با ترور سبعانه رهبر ایران به همراه نوه خردسال و خانواده‌اش و نیز کشتار کودکان میناب که خشم تمام مردم جهان، از جمله مردم آمریکا را در پی داشت، مریم رجوی (که در همان ایام مشغول دسیسه‌چینی و گرا دادن به رژیم تروریستی آمریکا و اسرائیل برای این جنایت بزرگ بود)، با حماقت عجیبی به صحنه آمد و متوهمانه تشکیل “دولت موقت” را اعلام کرد و از ایرانیان خواست تا به خیابان بیایند تا به‌زعم وی، کشتارهای 18 دی را تکرار کنند. البته مردم و جوانان ایران هم دست رد بر سینه این ملکه ترور نزدند و تمام عیار به خیابان‌ها آمدند تا از کشور و نظام خود در برابر دشمنان خارجی و مزدوران آنها دفاع کنند.

از آن پس، مریم -که همچون کارفرمای صهیونیست خودش تصور سقوط چند روزه جمهوری‌اسلامی را داشت- به تکاپو افتاد تا به مرور فریب‌خوردگان اجاره‌ای خود در ایران را برای فعالیت تبلیغی، جاسوسی و در صورت امکان حرکات تروریستی تشویق کند و کنترل امور را بدست گیرد. هرچند ایادی وی در داخل جز اقدامات جاسوسی و تبلیغی موفق به انجام کار دیگری نشدند، ولی در خارج کشور دست به لابی‌گری، برگزاری کنفرانس و حمله به سفارتخانه‌ها زدند که نهایتاً به جایی نرسید و پروژه ساقط کردن و اشغال ایران از سوی آمریکا به مرور شکست خورد و جهانیان دست به دهان ماندند و روسیاهی به مزدوران موساد و سیا از جمله مریم رجوی و رضا پهلوی ماند و در خارج کشور به جان یکدیگر افتادند.

اکنون بیش از چهار ماه از شهادت رهبر ایران و هزاران هموطن عزیز می‌گذرد، اما جز حسرت و آه بر دل جریان‌های ضدانقلاب باقی نمانده است. در عوض کشورمان ایران روز به روز پرافتخارتر و سربلندتر شده است و مردم ما نیز در چشم جهانیان همچون قهرمانانی جلوه‌گر شده‌اند که با مقاومت خویش، امپراتوری آمریکا و رژیم صهیونیستی را به زانو درآورده‌اند. امروز مردم ایران به هرکشوری سفر می‌کنند، نسبت به آنان با عزت و احترام برخورد می‌شود و مردم سایر کشورها نیز با هیجان خاصی به ایران می‌آیند تا شکوه و عظمت مردم بپاخاسته را از نزدیک ببینند و برای شهدای آن، بویژه رهبر و کودکان میناب، ادای احترام کنند. کشوری که قرار بود از سوی دشمن آمریکایی/صهیونی منزوی و تجزیه و نابود شود، اکنون در صدر کشورهای مقاوم قرار گرفته و از آن به عنوان چهارمین قدرت جهانی یاد می‌شود. لقبی که محصول خون هزاران شهید و سردارانی است که به جای تسلیم، مسیر استقامت را در پیش گرفتند و جان فدای تمامیت میهن کردند.

اما در نقطه مقابل، مریم رجوی را مشاهده می‌کنیم که از “اعلام تشکیل دولت موقت”، به نقطه‌ای از درماندگی و ذلت رسیده که مجبور است برای دلداری دادن به نیروهای خود، یاوه‌های ترامپ را سرتیتر اصلی تبلیغات خود کند و فعالیت کودکانه‌ “کانون شورشی” اش، مثل انداختن صدا روی خطوط صوتی خیابان و یا هک کردن چند سایت کوچک محلی را به‌عنوان دستاورد مهم به خورد هواداران ساده‌لوح بدهد و قدرتنمایی کند. کسی هم نمی‌تواند از او بپرسد چه بر سر دولت موقت آمد؟

یاوه های ترامپ و مریم رجوی

البته این اولین بار نیست که مجاهدین تشکیل دولت موقت را اعلام و بعد به فراموشی می‌سپارند. اولین بار در تابستان 1360 مسعود از ایران گریخت و برپایی چنین دولتی را اعلام کرد و به جایی نرسید. دومین بار در عملیات فروغ جاویدان می‌خواست به محض تسخیر کرمانشاه، دولت موقت اعلام کند، اما در تنگه چهارزبر وارد تله شد و برای همیشه درهم شکست.

شکست پروژه ویرانسازی کشورمان از سوی آمریکا و ایادی‌اش، چیزهای زیادی را در ایران و منطقه و جهان تغییر خواهد داد و زمینه‌ساز فروپاشی بسیاری از جریان‌های ضدایرانی خواهد شد. اما لازمه‌ی آن هوشیاری ایرانیان پیرامون فعالیت رسانه‌ای و مجازی تشکیلات رجوی و سایر گروه‌های تروریستی است تا فرصت عرض اندام نداشته باشند.

حامد صرافپور

نوشته از تشکیل دولت موقت تا انتشار یاوه‌های مستأصلانه ترامپ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به نظر می‌رسد این اصرار، بیش از هر چیز تلاشی برای تسکین حسرتی باشد که پس از لغو گردهمایی مورد ادعایشان بر دل مریم رجوی مانده است؛ همان نمایشی که قرار بود به گفته خودشان، با حضور صدها هزار نفر برگزار شود، اما هرگز رنگ واقعیت به خود نگرفت.
پلیس فرانسه با جلوگیری از برگزاری آن برنامه، تمام رشته‌های تبلیغاتی‌شان را پنبه کرد و بساط آن شوی پر زرق‌ و برق را پیش از آغاز برچید. آنچه باقی ماند، چند سخنرانی کم‌رمق از چند چهره اجاره‌ای بود که آمدند، متن‌های از پیش آماده را خواندند، دستمزدشان را گرفتند و هر کدام به دنبال کار و زندگی خود رفتند.

اما ظاهراً اتاق تبلیغات سازمان هنوز باور نکرده که شکست را نمی‌توان با دکمه پخش مجدد جبران کرد. هر روز همان تصاویر، همان حرف‌ها و همان چهره‌ها دوباره روی آنتن می‌روند؛ انگار تصور می‌کنند اگر یک دروغ را صد بار تکرار کنند، بالاخره حقیقت از خجالت کنار می‌رود!

واقعیت اما سرسخت‌تر از آن است که با تدوین و بازپخش تغییر کند. تکرار، واقعیت نمی‌سازد؛ فقط میزان درماندگیِ سازندگان آن را آشکارتر می‌کند.

بی‌تردید روزی که حساب و کتاب هزینه‌های سرسام‌آور این پروژه تبلیغاتی روی میز گذاشته شد، روشن شد که این همه خرج، این همه هیاهو و این همه جار و جنجال، نه یک پیروزی، بلکه نمونه‌ای از یک شکست پرهزینه بوده است.

تبلیغات پرخرج، اگر پشتوانه مردمی نداشته باشد، فقط دود است؛ دودی که خیلی زود کنار می‌رود و واقعیت را آشکار می‌کند.

پایان این ماجرا، آن‌گونه که می‌خواستند باشکوه نبود؛ بلکه کم‌فروغ‌ترین فرجام برای نمایشی بود که از ابتدا بر پایه اغراق، خودنمایی و توهم بنا شده بود.

واقعیت را نمی‌توان با بلندگوی تبلیغات دفن کرد؛ همان‌طور که شکست را نمی‌توان با دکمه بازپخش به پیروزی تبدیل کرد.

حمید آتابای

نوشته وقتی تکرار، جای واقعیت را نمی‌گیرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در شرایط کنونی بعد از تحولات بین المللی حتی برای غربی ها نیز ثابت گردید که سازمان مجاهدین خلق در داخل ایران از حمایت مردم برخوردار نیست و به همین دلیل غربی ها این بار به جانب پهلوی رفتند و به او اجازه فعالیت سیاسی و تظاهرات را در شهرهای مختلف اروپا و آمریکا دادند . رجوی وقتی می بیند بعد از 45 سال مزدوری و وطن فروشی بدجوری قافیه را باخته است خودش را به آب و آتش زد و به ترفند دیگری دست می زند تا بار دیگر شانس خود را در نزد غربی ها امتحان کند. به زعم خودش شاید جواب بگیرد اما باز هم دیدیم النهایه شکست مفتضحانه ای خورد. مریم رجوی به مناسبت 30 خرداد برنامه ای را تدارک دیده بود و دو ماه تمام برای برگزاری چنین نمایشی شبانه روز کار کردند در این رابطه هزینه های بسیاری را متحمل شدند. از دعوت سیاستمداران بازنشسته غربی گرفته تا جمع آوری پناهجویان آواره به عنوان سیاهی لشکر تا بدین وسیله تظاهر کنند از پایگاه اجتماعی بر خوردارند. النهایه دیدیم فرانسه به آنها اجازه تظاهرات نداد و مجاهدین هم تمرد کردند و پلیس با آنها برخورد کرد و تعدادی دستگیر و در حال حاضر مسئولین سازمان را دولت فرانسه فرا خوانده و به جرم قانون شکنی می خواهد آنها را محاکمه کند .

سرکردگان تشکیلات مجاهدین فکر می کنند با این مقام و یا آن مقام از دور خارج شده آمریکایی و اروپایی دیدار و ملاقات داشته باشند می توانند قدرت نمائی کنند در حالی که قدرت واقعی از جانب مردم ایران است که دریغ از حمایت مردم ایران. واقعیت جامعه ایران این است که سازمان مجاهدین را به عنوان یک گروه تروریستی در تاریخ ایران می شناسند. گروه خشونت گرایی که با ترور، عملیات انتحاری، انفجار همراه بوده و در نهایت هم به ارتش صدام پیوستند و در خطوط مقدم با نیروهای ایرانی جنگیدند. صدام هم به عنوان ستون پنجم از آنها استفاده کرد. مردم ایران هرگز این وطن فروشان را نه از یاد می برند و نه می بخشند .

مجاهدین در طول چند دهه گذشته به واسطه خدماتی که برای اربابان غربی و منطقه ای خود انجام دادند توانستند با هر ذلتی به حیات فیزیکی خائنانه خود ادامه دهند اما فاقد تاثیر گذاری در جامعه ایران هستند. از آنجائی که این جریان از روز اول بنای کج را پایه گذاری نمود به همین خاطر منزوی گردید و از مردم فاصله گرفت و اکنون هم در حال نابودی است.

محمد رضا گلی

نوشته مردم ایران خیانت مجاهدین را فراموش نمی کنند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در جریان جنگ رمضان ما شاهد بودیم که چگونه مردم ایران پای کار ایستادند اما گروه رجوی با بیان شعار صلح خواهی اما در پشت پرده نهایت همکاری را با اسرائیل جنایت کار داشت. در این دوران تعداد زیادی از هموطنان غیور خارجه نشین به کشور بازگشتند که باعث تعجب همه خبرگزاری ها و رسانه های بین المللی بود. آنان در مرزهای ایران منتظر فرار مردم بودند ولی با کمال تعجب متوجه شدند بیش از یک میلیون نفر به داخل کشور بازگشته تا به دفاع از کشورشان بپردازند. از آنجایی که رجوی دشمنی دیرینه ای با مردم ایران دارد حاضر نشد حتی جنایت های انجام گرفته توسط دشمنان ایران را محکوم کند.

همچنین سازمان از دو ماه پیش برای تاریخ 30 خرداد برنامه ریزی کرده بود و میلیون ها دلار خرج کرده بود تا مراسم سی خرداد را در فرانسه با شکوه برگزار کند اما این کار با هوشیاری ماموران امنیتی فرانسه متنفی شد. این کار دولت فرانسه چنان ضربه بزرگی بود که مجبور شدند نفرات شان را به میدان تظاهرات بفرستند و با پلیس درگیر شوند و تعدادی هم دستگیر و زخمی شدند. این کار ماهیت ضد انسانی و ضد قانونی شان را به همه نشان داد .

اگر همه این مسائل را کنار بگذاریم و به پیام رجوی که در همین رابطه داده توجه کنیم در خواهیم یافت وی هنوز در غار خود بینی خودش غرق است. او مدعی شد شما تکثیر کردید و گسترش دادید به این می گویند یک تیر و چند نشان و ….

آیا منتفی شدن تظاهراتی که دو ماه برایش برنامه ریزی کردید و میلیونها دلار خرج کردید، نشانه پیروزی و تکثیر شدن است؟ آیا این پیام بیشتر برای مصرف داخلی نیست؟ متاسفانه اعضای در بند در اشرف سه هنوز در خواب خرگوشی سرنگونی بسر می برنند و فکر می کنند با پیام های توخالی رجوی آبی برایشان گرم می شود و به سرنگونی دست خواهند یافت .

رجوی قصد دارد با دروغ های سریالی وانمود کند به پیروزی رسیده است. این کار برای رجوی به یک امر رایجی تبدیل شده تا با اعلام پیروزی به نیروهایش و اعضای هوادار انگیزه بدهد.

منتفی شدن تظاهرات سی خرداد در پاریس ضربه کمر شکن بزرگی برای مریم بود. او برای چنین روزهایی نقشه کشیده بود و فکر می کرد می تواند جایگزینی برای حکومت ایران باشد. اما باز هم تیرشان به سنگ خورد. مریم رجوی برای اینکه جلوی این آبرو ریزی را بگیرد تعدادی را به خیابانها در فرانسه فرستاد ولی اکنون شاهد هستیم بهزاد نظیری مسئول این کار به جرم اخلال در نظم و جلوگیری نکردن از برگزاری تظاهرات و درگیر شدن با پلیس گرفتار شده است. و این شکستی برای تشکیلات رجوی است.

رجوی به خوبی درک کرده دیگر جایی در ایران ندارد به همین خاطر سعی می کند با عوامفریبی نیروهایش را نگهدارد و با وعده های توخالی “پیروزی و سرنگونی” آنان را در بند اسارت نگه دارد. متاسفانه نیروهای اشرف سه در خواب بسر می برند و متوجه نیستند که جان شان برای رجوی هیچ ارزشی ندارد .

هادی شبانی

نوشته رجوی و تکرار پیروزیهای خیالی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

هم زمان مریم رجوی نه در پاریس بلکه در مقر خودش در اوور (شهرکی کوچک که با پاریس فاصله دارد) برنامه ای برگزار نمود که شامل سخنرانی خودش و تعداد محدودی از حامیان خارجی شان بود. به جز وزیر خارجه سابق اوکراین بقیه سخنرانان از نفراتی بودند که معمولا در برنامه های آنها حضور دارند. سپس دستگاه تبلیغاتی مجاهدین خلق تلاش نمود این برنامه را همان برنامه اصلی جا بزند یعنی می خواهند گنجشک را رنگ زده و جای قناری قالب نمایند.

هر چند مجاهدین تلاش کردند تا با برگزاری جلسه در اوور و فرستادن هواداران شان برای راه اندازی تظاهرات این را القاء کنند که به هر قیمت برنامه شان را اجرا کردند و حتی رجوی نیز پیامی فرستاد و کارشان را “یک تیر و چند نشان” خواند اما نکته قابل توجه این است که مجاهدین خلق با فرستادن نفرات خود برای برگزاری تظاهرات ممنوع شده عملاً در مقابل قانون و پلیس ایستادند و پلیس هم تعدادی از آنها را دستگیر نمود.

سوال این است که چرا آنها اینگونه عمل کردند؟ این روشی نیست که معمولاً انجام می دهند. آنها تلاش دارند تا در ظاهر خود را قانون مدار و مطیع قوانین کشوری که در آن هستند نشان دهند و به هیچ وجه اقدامات غیر قانونی خود را علنی نمی کنند. اما چرا اینجا چنین کاری را کردند؟

جواب را باید در شرایط وخیم مجاهدین خلق دید. چیزی که آنها را وادار به درگیر شدن با دولت و پلیس فرانسه نمود این است که آنها از همزمانی لغو این تظاهرات با امضای تفاهم نامه بین ایران و آمریکا به شدت احساس نگرانی می کنند و می دانند که اینکار امتیازی به ایران از سوی دولت فرانسه است. به همین خاطر همانند زمان دستگیری مریم در پاریس یا هنگام ورود پلیس آلبانی به مقرشان، حاضرند نقابی که با آن خود به عنوان یک گروه حامی قانون غرب نشان می دهند را کنار زده و چهره وحشی خود را به صورت علنی به نمایش بگذارند زیرا به شدت احساس خطر می کنند و می ترسند با پایان یافتن تاریخ مصرف شان برای اربابان غربی، دولت فرانسه در ادامه مریم را به ایران تحویل بدهد.

بنابراین کارهایی که رجوی ها در مواجه با لغو شدن برنامه شان در پاریس انجام دادند نه از موضع قدرت بلکه بخاطر احساس خطر بود و می خواهند با ایجاد گرد و خاک دولت فرانسه را بترسانند تا قدم بعدی را برندارد همانند همان کاری که در هنگام دستگیری مریم رجوی در پاریس انجام دادند و با دستور انجام خودسوزی به اعضا و ایجاد جو وحشت در بین شهروندان فرانسوی و اروپایی دولت فرانسه را مجبور به عقب نشینی نمودند.

اما جدا از اینکه رجوی ها در خواسته خود موفق بشوند یا نه، اتفاقاتی که تا همین جا افتاده است، یعنی لغو تظاهراتِ از قبل برنامه ریزی شده آنها به اضافه موضوع امضای تفاهم نامه بین ایران و آمریکا نتایج ناخوشایندی برای رجوی ها خواهد داشت. نتایجی که تاثیرات زیادی در بین نیروهای مجاهدین در آلبانی خواهد گذاشت و مسیر رهایی آنها را هموارتر خواهد نمود.

ایرج صالحی

نوشته چرا مجاهدین خلق چهره حقیقی خود را در پاریس به نمایش گذاشتند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

“محمدرضا مبین – سیروس غضنفری – بخشعلی علیزاده – اکبر خباره – لطف اله محمدی – اسماعیل آقاپور – جلال سلمانی – حسین همتی – کریم سجودی – نادر چپ چاپ – جعفر فرج پور – محمدرضا شمسی – حیدر ابولحسنی – یوسف حاجی محمدی – شهرام بهادری – شهرود بهادری – علیرضا مقدمی – محمد قمی – اکبر محمدیان و …”

چنین نوشته بودند:
” ما جداشدگان از این سازمان، به سران کشورهای فرانسه و آلبانی ، هشدار می دهیم که این سازمان با سوابق عملیات های تروریستی، هرگز مدافق حقوق بشر نبوده و نیست، برعکس در هر کشوری هم حضور یافته است ، دست به جنایات تروریستی بی شماری زده است، مجاهدین خلق خود را تابع قانون هیچ کشوری نمی دانند، خودشان برای خودشان قانون وضع می کنند، اعضای خودشان را شکنجه و زندانی می کنند، نفرات خودشان را سربه نیست می کنند، در پشت نقاب به ظاهر انسانی خود، ماهیتی شیطانی و تروریستی دارند، امنیت کشورهای خود را با مجوز برگزاری تجمعات، برای چنین گروههای خشن و تروریسیت به خطر نیاندازید. ما جداشدگان از این سازمان، از قبل هشدار می دهیم ، برای چنین سازمانی ، هیچ مرز سرخ امنیتی به رسمیت شناخته نمی شود. ما خواهان اخراج این سازمان تروریستی از خاک تمام کشورهای اروپائی هستیم. هشدارهای ما را که سالهای سال در درون این سازمان در اقامتی اجباری بودیم را جدی بگیرید و تا دیر نشده ، مجوز چنین تجمعاتی را لغو کنید.”

حال امروز پلیس فرانسه اعلام کرد:
گردهمایی گروه تروریستی مجاهدین خلق در پاریس به‌دلیل تهدید نظم عمومی ممنوع شد.
شهربانی پاریس برگزاری تجمعی را که قرار بود روز شنبه 29 خرداد 1405 به فراخوان گروه تروریستی مجاهدین خلق و برخی گروه‌های همسو با آن در پایتخت فرانسه برگزار شود، ممنوع اعلام کرد.

این پیروزی بزرگ را خدمت تمام جداشدگان از این سازمان جهنمی تبریک عرض می کنیم و امیدواریم بزودی زود شاهد در هم شکستن حصارهای اشرف 3 در آلبانی باشیم . خدا با ماست.

محمدرضا مبین

نوشته خیمه شب بازی تروریست ها در فرانسه لغو شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.