اکنون قصد داریم به دو ماده دیگر پرداخته و در پایان برنامه ده ماده ای که مریم رجوی اعتقاد دارد و خواهان اجرای آن می باشد را معرفی کنیم .

– محور نهم در مورد حفاظت و احیای محیط زیست قتل عام شده در حکومت ایران است .

اما با توجه به سوابق عملکرد رجوی در سالهای گذشته می توان عنوان نمود آیا مریم رجوی اعتقادی به محیط زیست دارد ؟ او وقتی برای جان انسانها هیچ ارزشی قائل نمی شود چگونه می تواند دم از محیط زیست بزند ؟ البته این ماده بیشتر بطور سمبلیک آورده شده است.

– محور دهم در مورد ایران غیر اتمی و عاری از تسلیحات کشتار جمعی است و در ادامه از همزیستی و همکاری بین المللی و … حرف می زند .

رجوی در این بند بیشتر به دنبال آویزان کردن خودش به اربابان خارجی است. رجوی در نشست های اشرف عنوان می کرد که به دنبال ناو هواپیمابر و … می باشد و یا اینکه عنوان می کرد اگر ما در ایران به قدرت برسیم چقدر کوه داریم که محل پنهان کردن وسایل است و می توانیم به غرب حمله کنیم. اما اکنون چه شد که دم از ایران غیر اتمی و صلح بین المللی می زند؟ رجوی ذاتش با جنگ افروزی و خونریزی همراه است او وقتی دم از صلح می زند که در داخل کشور دست به ترورهای کور و بمب گذاری زده و حتی مریم رجوی برای آزادی خودش دستور خودسوزی در اروپا و اشرف داده است.

آنان در هر کشوری که بودند حاضر به همکاری با دولت مربوطه نبودند. در عراق با دولت مالکی همراه نشدند و او را مزدور حکومت ایران دانستند. در آلبانی هم با پلیس آن کشور درگیر شدند، آنان تروریست های داعش را عشایر انقلابی نامیدند و …. . حال با این سابقه وحشتناک آیا دم زدن از همکاری بین المللی با دولت ها درست است؟ در یک کلام رجوی سعی می کند در هر مقطعی خودش را آویزان جنایت کاران غربی و اسرائیل کند تا او را به رسمیت بشناسند .

و حال به برنامه هایی که مریم رجوی به آن اعتقاد دارد اشاره می کنیم :

ماده اول مردم سالاری خیر، مردم آزاری و در بند کشیدن مردم
ماده دوم آزادی خیر، همه باید زندان و شکنجه را تجربه کنند مانند حکومت پل پت در کامبوج
ماده سوم جدایی دین از دولت خیر، همه باید به ایدئولوژی مذهبی رجوی گردن بگذارند.
ماده چهارم اجرای قانون حرف مفتی است خود رجوی قانون است .
ماده پنجم عدالت کلمه خوبی نیست رجوی خودش عدالت است البته از مدل زندان و شکنجه
ماده ششم انتخابات آزاد معنی ندارد حکومت باید به صورت دیکتاتوری از مدل رجوی بر پا شود.
ماده هفتم لغو اعدام نباید ممنوع شود چون رجوی با اعدام مخالفین می تواند به حیات ننگینش ادامه دهد .
ماده هشتم برابری فریبکاری بیش نیست همه باید مانند برده در اختیار رجوی باشند .
ماده نهم حقوق ملتها دروغی بیش نیست هر ملیتی اعتراض کند باید سرکوب شود.
ماده دهم صلح و ایران غیر اتمی درست نیست باید مانند تروریست های سوریه بطور کامل در اختیار اسرائیل کودک کش بود .

در واقع آنچه مریم رجوی به آن اعتقاد دارد، چنین است. او فقط سعی دارد با این کلمات تعدادی را فریب داده و لابی های خارجی را با دادن پول به طرف خودش بکشاند. ولی نفرات جدا شده که سالها در مناسبات مجاهدین بودند تمام این برنامه های ده ماده ای مریم رجوی را با پوست و گوشت خود لمس کردند .

در پایان باید به مریم رجوی متذکر شد ایران جای تروریست هایی مانند شما نیست. مردم ایران به ماهیت ضد انسانی تان در این سالها پی بردند، پس چگونه انتظار دارید در ایران به قدرت برسید .
شما یک مشت تروریست بی مصرفی هستید که کاسه گدایی به دست گرفته و حاضرید برای هر جنایت کاری به خوش رقصی بپردازید .

هادی شبانی

نوشته نقد و بررسی برنامه ده ماده ای مریم رجوی – قسمت پایانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این سازمان طی سال‌های گذشته بخش مهمی از فعالیت سیاسی خود را صرف حضور در محافل سیاسی آمریکا و اروپا، برگزاری گردهمایی‌ها و جلب حمایت سیاستمداران غربی کرد. بسیاری از چهره‌هایی که از سیاست فشار حداکثری علیه ایران، تشدید تحریم‌ها یا برخورد سخت‌گیرانه‌تر با ملت ایران حمایت می‌کردند، در برنامه‌های این سازمان نیز حضور داشتند یا از آن حمایت سیاسی کرده‌اند. این ارتباطات بخشی از راهبرد این سازمان تروریستی برای کسب مشروعیت بین‌المللی بود، نه یک اتفاق مقطعی.

اکنون اما همان تروریست ها می‌گویند بمباران و مداخله نظامی راه‌حل نیست و تنها مردم ایران می‌توانند سرنوشت خود را تغییر دهند. این تغییر لحن، بیش از آنکه بیانگر تحول در اندیشه سیاسی باشد، تلاشی برای فاصله گرفتن از هزینه‌های سیاسی جنگ و پیامدهای آن به نظر می‌رسد. هنگامی که افکار عمومی نسبت به هرگونه همراهی با جنگ و مداخله خارجی حساس‌تر شده است، طبیعی است که سازمان نیز بکوشد خود را از این تصویر دور کند.

اظهارات اخیر مریم رجوی را باید در همین چارچوب ارزیابی کرد. او امروز می‌گوید تغییر حکومت با قدرت نظامی خارجی ممکن نیست و بر نقش نیروهای داخلی تأکید می‌کند. اما این پرسش همچنان باقی است که اگر چنین باوری وجود داشت، چرا سال‌ها سرمایه سیاسی این سازمان صرف متقاعد کردن سیاستمداران غربی برای افزایش فشار بر ایران شد؟ چرا این سازمان همواره تلاش می‌کرد خود را گزینه مطلوب برای دولت‌های خارجی معرفی کند؟

مشکل اصلی این تغییر روایت آن است که حافظه تاریخی مردم را نادیده می‌گیرد. بخش قابل توجهی از افکار عمومی ایران، مجاهدین خلق را با همکاری آن ها با حکومت صدام حسین در دوران جنگ ایران و عراق و سپس تلاش‌های گسترده برای جلب حمایت خارجی علیه کشورمان برای تصاحب قدرت به یاد می‌آورد. صرف‌نظر از اختلاف دیدگاه‌های سیاسی، این سابقه باعث شده است که ادعای امروز این سازمان مبنی بر همراهی با مردم ایران، برای بسیاری با تردید نگریسته شود.

در نهایت، تغییر ادبیات سیاسی زمانی می‌تواند باورپذیر باشد که با پذیرش مسئولیت گذشته همراه شود. اگر تروریست های موسوم به مجاهدین خلق واقعاً معتقدند که آینده ایران تنها به دست مردم ایران رقم می‌خورد، لازم است توضیح دهند که چرا سال‌ها راهبرد خود را بر جلب حمایت بازیگران خارجی و تشدید فشارهای بین‌المللی بنا کرده بود. بدون چنین توضیحی، تغییر موضع امروز بیش از آنکه نشانه تحول باشد، به تلاشی برای بازسازی چهره و فاصله گرفتن از هزینه‌های گذشته شباهت دارد.

سالاری

نوشته تناقضی که سازمان مجاهدین خلق نمی‌تواند پنهان کند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما طنز روزگار این است که رجوی جنگ طلب که همیشه آرزویش حمله دشمنان به ایران و راه اندازی جنگ علیه ایران (چه از سوی صدام، یا صهیونیست ها یا آمریکای ها) بوده است با شیادی تمام ادعا می کند که صلح طلب است!!! اما حقیقت چیز دیگری است که به نمونه هایی از آن اشاره می کنم.

این رجوی بود که در سال 1360 در حالی که کمتر از دو سال و نیم از پیروزی انقلاب ایران و روی کار آمدن نظام جدید نگذشته بود، علیه نظام جدید اعلام جنگ مسلحانه کرد و مجاهدین خلق به فرمان او اقدام به بمب گذاری، ترور کور و عملیات انتحاری بر علیه دولت و مردم ایران نمودند.

رجوی ها بعد از آتش بس در جنگ ایران و عراق، به دنبال ایجاد “جرقه و جنگ” بودند. رجوی معتقد بود که مجاهدین خلق باید کاری بکنند که جرقه ای نظامی بین ایران و عراق دربگیرد تا جنگ مجددا بین این دو کشور آغاز شده و راه ارتش خصوصی صدام یا به اصطلاح ارتش آزادیبخش باز شود. از این رو کارهایی تروریستی مثل حمله به پایگاه های مرزی ایران را با عناوینی همچون “عملیات نامنظم” یا “راهگشایی” انجام می دادند تا بین ایران و عراق درگیری ایجاد شود.

رجوی بعد از حمله القاعده به برج های دو قلو در آمریکا در یک نشست عمومی در قرارگاه باقرزاده ضمن استقبال از این عملیات، با خوشحالی می گفت، “حالا فلش آمریکا از سر عراق برداشته شده و به سمت ایران خواهد رفت”. او بسیار ذوق زده شده بود و تحلیل می کرد که آمریکا به ایران حمله خواهد کرد. هر چند همچون بسیاری از تحلیل هایش تعبیر نشد اما آرزو و خواسته او حمله آمریکا به ایران بود.

این رجوی ها بودند که به عنوان مزدوران نتانیاهوی کودک کش و صهیونیست ها و آمریکایی های جنگ طلب، زیر آب برجام را می زدند. رجوی برجام را چتری در مقابل حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران می دانست و به همین دلیل با تمام توان با آن مخالف بود.

این رجوی ها بودند که که بعد از حمله اسرائیل به غزه و اشغال آن، مستمراً به صهیونیست های کودک کش خط می دادند که “سر مار در تهران است، باید سر مار را زد” تا به این ترتیب آنها را برای حمله به ایران ترغیب کنند.

رجوی با وقاحت از ترور سردار سلیمانی توسط آمریکایی ها حمایت کرد و چون در اوهام خود فکر می کرد این امر به جنگ آمریکا با ایران می انجامد بلافاصله پیام داد و در آن ضمن اعلام آماده باش به نیروهای فرتوت خود، گفت که جمهوری اسلامی تا بهار سال بعد سرنگون خواهد شد! اما باز هم بور شد.

رجوی ها و تعدادی از مسئولین تشکیلاتش 133 بار علیه برنامه هسته ای ایران در آمریکا کنفرانس برگزار کردند به این امید که با متهم کردن ایران به داشتن بمب اتم، بتوانند حمله به ایران را زمینه سازی کنند.

این چهره واقعی رجوی است که همیشه از صلح ضرر کرده و همیشه بدنبال کشتار و خونریزی و جنگ بوده است.

ایرج صالحی

نوشته رجوی، جنگ طلبی که همیشه برای حمله به ایران زمینه سازی می کند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همزمان با ترور سبعانه رهبر ایران به همراه نوه خردسال و خانواده‌اش و نیز کشتار کودکان میناب که خشم تمام مردم جهان، از جمله مردم آمریکا را در پی داشت، مریم رجوی (که در همان ایام مشغول دسیسه‌چینی و گرا دادن به رژیم تروریستی آمریکا و اسرائیل برای این جنایت بزرگ بود)، با حماقت عجیبی به صحنه آمد و متوهمانه تشکیل “دولت موقت” را اعلام کرد و از ایرانیان خواست تا به خیابان بیایند تا به‌زعم وی، کشتارهای 18 دی را تکرار کنند. البته مردم و جوانان ایران هم دست رد بر سینه این ملکه ترور نزدند و تمام عیار به خیابان‌ها آمدند تا از کشور و نظام خود در برابر دشمنان خارجی و مزدوران آنها دفاع کنند.

از آن پس، مریم -که همچون کارفرمای صهیونیست خودش تصور سقوط چند روزه جمهوری‌اسلامی را داشت- به تکاپو افتاد تا به مرور فریب‌خوردگان اجاره‌ای خود در ایران را برای فعالیت تبلیغی، جاسوسی و در صورت امکان حرکات تروریستی تشویق کند و کنترل امور را بدست گیرد. هرچند ایادی وی در داخل جز اقدامات جاسوسی و تبلیغی موفق به انجام کار دیگری نشدند، ولی در خارج کشور دست به لابی‌گری، برگزاری کنفرانس و حمله به سفارتخانه‌ها زدند که نهایتاً به جایی نرسید و پروژه ساقط کردن و اشغال ایران از سوی آمریکا به مرور شکست خورد و جهانیان دست به دهان ماندند و روسیاهی به مزدوران موساد و سیا از جمله مریم رجوی و رضا پهلوی ماند و در خارج کشور به جان یکدیگر افتادند.

اکنون بیش از چهار ماه از شهادت رهبر ایران و هزاران هموطن عزیز می‌گذرد، اما جز حسرت و آه بر دل جریان‌های ضدانقلاب باقی نمانده است. در عوض کشورمان ایران روز به روز پرافتخارتر و سربلندتر شده است و مردم ما نیز در چشم جهانیان همچون قهرمانانی جلوه‌گر شده‌اند که با مقاومت خویش، امپراتوری آمریکا و رژیم صهیونیستی را به زانو درآورده‌اند. امروز مردم ایران به هرکشوری سفر می‌کنند، نسبت به آنان با عزت و احترام برخورد می‌شود و مردم سایر کشورها نیز با هیجان خاصی به ایران می‌آیند تا شکوه و عظمت مردم بپاخاسته را از نزدیک ببینند و برای شهدای آن، بویژه رهبر و کودکان میناب، ادای احترام کنند. کشوری که قرار بود از سوی دشمن آمریکایی/صهیونی منزوی و تجزیه و نابود شود، اکنون در صدر کشورهای مقاوم قرار گرفته و از آن به عنوان چهارمین قدرت جهانی یاد می‌شود. لقبی که محصول خون هزاران شهید و سردارانی است که به جای تسلیم، مسیر استقامت را در پیش گرفتند و جان فدای تمامیت میهن کردند.

اما در نقطه مقابل، مریم رجوی را مشاهده می‌کنیم که از “اعلام تشکیل دولت موقت”، به نقطه‌ای از درماندگی و ذلت رسیده که مجبور است برای دلداری دادن به نیروهای خود، یاوه‌های ترامپ را سرتیتر اصلی تبلیغات خود کند و فعالیت کودکانه‌ “کانون شورشی” اش، مثل انداختن صدا روی خطوط صوتی خیابان و یا هک کردن چند سایت کوچک محلی را به‌عنوان دستاورد مهم به خورد هواداران ساده‌لوح بدهد و قدرتنمایی کند. کسی هم نمی‌تواند از او بپرسد چه بر سر دولت موقت آمد؟

یاوه های ترامپ و مریم رجوی

البته این اولین بار نیست که مجاهدین تشکیل دولت موقت را اعلام و بعد به فراموشی می‌سپارند. اولین بار در تابستان 1360 مسعود از ایران گریخت و برپایی چنین دولتی را اعلام کرد و به جایی نرسید. دومین بار در عملیات فروغ جاویدان می‌خواست به محض تسخیر کرمانشاه، دولت موقت اعلام کند، اما در تنگه چهارزبر وارد تله شد و برای همیشه درهم شکست.

شکست پروژه ویرانسازی کشورمان از سوی آمریکا و ایادی‌اش، چیزهای زیادی را در ایران و منطقه و جهان تغییر خواهد داد و زمینه‌ساز فروپاشی بسیاری از جریان‌های ضدایرانی خواهد شد. اما لازمه‌ی آن هوشیاری ایرانیان پیرامون فعالیت رسانه‌ای و مجازی تشکیلات رجوی و سایر گروه‌های تروریستی است تا فرصت عرض اندام نداشته باشند.

حامد صرافپور

نوشته از تشکیل دولت موقت تا انتشار یاوه‌های مستأصلانه ترامپ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش پایگاه خبری جماران: قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با اشاره به اینکه سازمان مجاهدین متأثر از افکار و اندیشه‌های مارکسیستی مبارزات خود را دنبال می‌کرد، گفت: سازمان مجاهدین خلق از سوی مردم به “منافقین خلق” نامیده شد چرا که عملکرد سازمان و اعضای آن را در ترور شخصیت رهبران انقلاب، تحریف انقلاب و تلاش برای سرنگونی نظام جمهوری اسلامی به طور گسترده می‌دیدند.

مشروح گفت‌وگوی معاونت پژوهش، آموزش و برنامه‌ریزی راهبردی مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی با علی دارابی را در ادامه می‌خوانید:

 نقش سازمان مجاهدین خلق در سقوط رژیم پهلوی و سهم‌خواهی آنها از جمهوری اسلامی را لطفاً برای ما توضیح دهید.

برای تبیین این موضوع اجازه دهید یک مقدمه کوتاه درباره تقسیم‌بندی جریان سازمان را بیان کنم. جریانات سیاسی در دوران رژیم پهلوی را بنده در کتاب “جریان‌شناسی سیاسی در ایران” به پنج جریان عمده تقسیم‌بندی کرده‌ام:

اول: جریان مذهبی یا اسلام‌گرا که محوریت عمده آنها روحانیون و افراد مذهبی بودند که خود به چند لایه تقسیم می‌شود اما جریان مبارزه و انقلابی آن به رهبری امام خمینی بود که “اسلام” محور و گفتمان اصلی آنها بود.

دوم: جریان ملی‌گرا یا ناسیونالیست‌ها که سخنگوی اصلی آن جبهه ملی و یاران دکتر محمد مصدق بودند و ملی‌گرایی را مکتب فکری خود می‌دانستند.

سوم: جریان چپ یا مارکسیستی که حزب توده، سازمان چریک‌های فدایی خلق با گفتمان کمونیسم، سوسیالیسم، مائوئیسم و انشعاب‌های مختلف درون آن تعریف می‌شوند.

چهارم: جریان سلطنت‌طلب که مبانی فکری آنها شاه‌محوری، نظام سلطنت به عنوان موهبت الهی، باستانی گرایی، سکولاریسم، غرب زدگی و… را شامل می‌شود.

پنجم: جریان التقاطی که سازمان مجاهدین خلق در این جریان جای می‌گیرد. کار التقاط دست‌چین کردن خودسرانه و مکانیکی عقاید و اندیشه‌های ناهمگون، بدون پایداری روی اصول معین و مشخص است.

سازمان مجاهدین خلق در سال 1344 ه.ش با هدف مبارزه مسلحانه با رژیم شاه شکل گرفت. محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن، علی‌اصغر بدیع‌زادگان که از طرفداران جبهه ملی و نهضت آزادی بودند که در واقع باید گفت شاخه جوانان و دانشجویی نهضت آزادی محسوب می‌شدند، این سازمان را تشکیل دادند.

این سازمان به دلیل برداشت‌های خاص خود یا بهتر بگویم “گزینش مطالب مورد نظر از اسلام به دلخواه و تفسیر خود” اما متأثر از افکار و اندیشه‌های مارکسیستی مبارزات خود را دنبال می‌کرد. کتاب‌ها، جزوات و متون آموزشی سازمان از جمله کتاب شناخت راه انبیاء(حسین روحانی)، راه بشر(محمد حنیف‌نژاد)، تکامل(علی مهین‌دوست) و اقتصاد به زبان ساده(محمود عسگری‌زاده) همه مشحون از افکار و عقاید مارکسیستی و مبنای آموزش عقیدتی و تئوریک سازمان مجاهدین خلق بود.

سازمان تا سال 1352 به صورت مخفی و زیرپوستی در حال تغییر ایدئولوژی از اسلام به مارکسیسم بود. زیرا سازمان می‌گفت: “اسلام چون پیراهن وصله‌داری است که هر جای آن را می‌دوزیم باز پاره می‌شود؛ و این اسلام پاسخگوی نیاز جامعه نیست و عاجز از پاسخگویی است و باید به مارکسیسم متوسل شویم.”

سال 1353 جمعی از رهبران سازمان در جریان تغییر ایدئولوژیک قرار می‌گیرند. سال 1354 عده‌ای از اعضای سازمان از جمله مجید شریف واقفی دانشجوی دانشگاه صنعتی آریامهر(دانشگاه صنعتی شریف فعلی) در برابر این انحراف سازمان ایستادگی می‌کنند و او توسط خود اعضای سازمان به فجیع‌ترین وضع کشته می‌شود.

تقی شهرام از سردمداران سازمان صریحا گفت: “پیراهن اسلام را از هر کجا وصله علمی زدیم از جای دیگر پاره شد.” سازمان بر این باور بود که مارکسیسم علم مبارزه است و راهی جز آن وجود ندارد. در اثر چرخش ایدئولوژیک سازمان به سه گروه تقسیم شد: گروهی مارکسیست شدند، جمعی سازمان را رها کردند و به آغوش اسلام بازگشتند و گروه سوم در سازمان باقی ماندند و بعد از انقلاب تجدید سازمان شدند و رو در روی انقلاب اسلامی و مردم ایستادند که رهبری آنها را مسعود رجوی بر عهده داشت.

این تبار شناسی سازمان مجاهدین خلق ایران از تأسیس تا دوران پیروزی انقلاب اسلامی بهمن سال 1357 است. سازمان در دوران قبل از انقلاب اسلامی چند مورد ترور، بمب‌گذاری و هواپیماربایی داشت. حتی به زعم خود در مبارزه مسلحانه از سازمان چریک‌های فدایی خلق عقب افتاد. وقتی که واقعه “پاسگاه سیاهکل” در گیلان توسط چریک‌های فدایی صورت گرفت مجاهدین خلق تلاش کردند که چند مورد آدم ربایی، ترور و بمب گذاری کنند تا از چریک‌های فدایی عقب نیفتند. افزون بر این مسعود رجوی که پس از “تصفیه‌های خونین درون گروهی” رهبر خود خوانده جمعی از مجاهدین خلق شده بود، اسناد و مدارک ساواک از همکاری او با سازمان اطلاعات و امنیت کشور و اعلام رضایتمندی از او برای همکاری با رژیم شاه می‌گوید.

نکته اساسی و مهم درباره سازمان در قبل از انقلاب اسلامی آن است که “سازمان با مبارزه مسلحانه” و ادعای طرفداری از افکار و اندیشه‌های آیت الله سید محمود طالقانی، مهندس مهدی بازرگان و دکتر علی شریعتی توانست بخش زیادی از جوانان مبارز ضد رژیم پهلوی را در خود جمع کند حتی حمایت جمع زیادی از روحانیون شاخص مبارز وقت از جمله آیت الله حسینعلی منتظری، آیت الله طالقانی، آیت الله هاشمی رفسنجانی و… را نیز به سوی خود جلب کند. در پرتو همین حمایت‌ها به نوعی خود را “سخنگوی اسلام مبارز سیاسی” معرفی کند. دقیقا در همان ایام استاد مرتضی مطهری قهرمان مبارزه با انحراف و التقاط علیه آنها روشنگری می‌کرد که نامه معروف مطهری به امام خمینی در نجف گویای این مسأله است.

اگر چه روحانیون شاخص نامبرده پس از آشکار شدن اهداف و ماهیت واقعی سازمان از آنها اعلام برائت و جدایی کردند. به هر حال سازمان مجاهدین خلق در جذب جوانان مسلمان به سمت مبارزه مسلحانه علیه رژیم نقش مهمی داشت، اما همین رویکرد سازمان در تشدید سرکوب و زندانی کردن مبارزان توسط شاه و ساواک نقش مهمی را ایفا می‌کرد. سازمان مجاهدین خلق نماد “نفاق” واقعی در همان اوان شکل‌گیری و سپس تغییر ایدئولوژیک و بعد از آن بود که جمع زیادی از اعضا و کادر سازمان به جوخه دار رژیم شاه آویخته شدند.

اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی این سازمان مجاهدین خلق بود که تلاش کرد ابتکار عمل انقلاب و سرنوشت آن را به دست بگیرد. مسعود رجوی از طریق آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان به امام خمینی – رهبر کبیر انقلاب اسلامی و مؤسس جمهوری اسلامی – پیشنهاد می‌کند که ما سازمان 60 هزار نفره مسلح، تشکیلاتی و کادری برای اداره کشور داریم و لذا مدیریت و رهبری انقلاب را به ما محول کنید! “میلیشیا” یا همان شاخه نظامی سازمان را در کوتاه‌ترین فرصت سازماندهی کردند، بسیاری از سلاح ها و مهمات را از پادگان‌ها غارت کردند و در اختیار خود قرار دادند.

مجاهدین خلق فهرست انتخاباتی برای خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی و… منتشر کردند. آنها تلاش داشتند خود را “یکه و تنها”، “قهرمان مبارزه مسلحانه در دوران شاه” و “سازمانی که توانایی و صلاحیت اداره امور پس از انقلاب را دارد” معرفی کنند. بر این اساس “پوشش و تحفّظ” در همراهی انقلاب را تا مدتی برای تابلوی خود انتخاب کردند، اما رهبران انقلاب که آنها را به درستی می‌شناختند و نیز مردم به آنها اعتماد نکردند که مسئولیتی را بر عهده آنها قرار دهند.

همکاری سازمان مجاهدین خلق با دولت عراق در دوران جنگ ایران و عراق چه تأثیری بر نگاه افکار عمومی ایران به این سازمان داشته است؟

پس از آنکه سازمان با ادبار مردم و نیز عدم اعتماد رهبران انقلاب به آنها به دلیل شناختی که از قبل از آنها داشتند روبرو شدند، به تدریج در صف مقابله با مردم، انقلاب و نظام جمهوری اسلامی و ترور مسئولان قرار گرفتند؛ تا آنجا که جاسوسی و خدمت به رژیم بعثی در جریان جنگ را بر عهده گرفتند. سازمان مجاهدین خلق از سوی مردم به “منافقین خلق” نامیده شد، چرا که عملکرد سازمان و اعضای آن را در ترور شخصیت رهبران انقلاب، تحریف انقلاب و تلاش برای سرنگونی نظام جمهوری اسلامی به طور گسترده می‌دیدند.

مجاهدین خلق با جریان بنی صدر ائتلاف ایجاد کردند. در کارنامه آنها ترور بیش از 17 هزار نفر از مردم عادی، زنان و کودکان و مسئولان کشور که دو نمونه بارز آن نفوذ در حزب جمهوری اسلامی توسط کلاهی و انفجار بمب بود که آیت‌الله دکتر بهشتی و بیش از 72 تن از یاران انقلاب به شهادت رسیدند. همچنین بمب‌گذاری در ساختمان نخست وزیری توسط مسعود کشمیری عامل نفوذی سازمان و شهادت رئیس جمهور(محمدعلی رجایی) و نخست وزیر(حجت الاسلام و المسلمین) محمدجواد باهنر و جمعی از مسئولان نظامی کشور را باید اشاره کرد.

سازمان خیانت خود را در ترورهای خیابانی، افزایش فضای ناامنی و تهدید در سراسر کشور گسترش داد جایی نبود که ردّ پایی از جنایات آنها نباشد. مهدی ابریشمچی از رهبران مرکزی سازمان در جمع گروهی از اعضای سازمان با تشکر از ترورهای آنها می‌گوید: “شما بدانید که چه کار مهمی را انجام می دهید. شما مسأله حل‌کن‌های خمینی را یکی پس از دیگری دارید از میان بر می‌دارید.”

جاسوسی برای دشمن بعثی در جنگ و دوستی با صدام حسین را شاید بزرگترین خیانت آنها باید بنامیم. سربازان بدون یونیفورم صدام حسین علیه ایران و استقلال کشور وارد جنگ شدند. حتی پس از پذیرش قطعنامه 598 توسط سازمان ملل متحد و متجاوز دانستن رژیم عراق، این مجاهدین خلق بودند که با شعار “امروز مهران، فردا تهران” در عملیات مرصاد با تجهیزات و لجستیک کامل نظامی علیه ایران با حمایت همه جانبه عراق وارد جنگ شدند. بعد از شکست و نابودی رسوا کننده‌ای که در جنگ داشتند ” پادگان اشرف” را در عراق محلی برای جاسوسی و جذب جوانان علیه ایران فعال کردند.

مجاهدین خلق – یا بهتر است بگوییم منافقین – آنقدر پرونده رسوایی از جنایت و خباثت دارند که حتی پس از جنگ 8 ساله در فراز و فرودهای حوادث و تحولات واقع شده در ایران رد پای آنها آشکار است.

پرسش اصلی‌تر آن است که این فرقه منحله، ضد بشری، غیرقانونی چگونه روزی در فهرست گروه‌های تروریستی مورد غضب آمریکا و غرب قرار می‌گیرد و روزی در کمال آزادی، حمایت و دادن امکانات از سوی کشورهای اروپایی و آمریکا به پارلمان‌های اروپایی رفت‌وآمد می‌کنند، در کشور آلبانی به آنها پایگاه می‌دهند و از فهرست گروه‌های تروریستی آمریکا خارج می‌شود؟

به نظر شما مواجهه امام خمینی با مجاهدین خلق یک تاکتیک سیاسی بوده یا راهبرد اعتقادی؟

زمانی که امام خمینی در نجف تبعید بودند، حسین روحانی از سران سازمان چند روز در نجف از اصول عقاید سازمان برای امام می‌گوید. امام می فرمایند: “من دیدم اینها نهج‌البلاغه را طوری تفسیر می‌کنند که اهداف خاص خود را دنبال می کند و من آنها را بیرون کردم.”(به نقل از کتاب آیین انقلاب اسلامی، ج2: ص 494) آنها حتی مجوز مبارزه مسلحانه از امام خواستند که امام موافقت نمی‌کند. مکاتبات استاد مطهری درباره انحراف و التقاط و ایدئولوژی سازمان با امام خمینی تأثیر جدی داشته است.

تا اینکه بعد از انقلاب اسلامی سازمان گام به گام علیه انقلاب موضع‌گیری و سنگربندی می‌کند. امام ابتدا آنها را موعظه و نصیحت می‌کند اما سازمان کار خود را می‌کرد. بعد از ترورها نیز زمان جنایات، خیانت در جنگ، شورش‌ها و آشوب‌های خیابانی، ناامنی‌سازی کشور در زمان جنگ فرا می‌رسد. سازمان با همه امکانات علیه جمهوری اسلامی و سرنگونی آن مبارزه می‌کند. طبیعی است که امام خمینی که این همه نصیحت، امر به معروف و نهی از منکر، دعوت به انقلاب و همچنین اشراف و وقوف بر پیشینه، افکار و عقاید آنها دستور مبارزه با مجاهدین را صادر کرد این راهبرد عقیدتی بود؛ نه تاکتیکی.

این شرایط بیانگر آن است که در تبارشناسی خشونت مجاهدین خلق، باید نقش ایدئولوژی التقاطی، خودساخته و دست‌چین شده که برگرفته از کیش شخصیت و رهبری فردی سازمان است را مورد توجه قرار دهیم؛ تا شرایط سیاسی و شکست در رقابت قدرت. چرا که داستان سازمان مجاهدین خلق از تأسیس تاکنون قصه یک گروهک و فرقه مزدور، طرفدار اجنبی، علیه استقلال و تمامیت ارضی ایران است.

اعترافات زیادی که اعضای جدا شده از سازمان در کتاب‌ها، فیلم‌ها و مصاحبه‌های خود بیان کرده‌اند، گویای آن است که “فرقه رجوی”نشانی از “سازمانی” بودن ندارد؛ فرقه‌ای از فساد اخلاقی، وابستگی به بیگانگان و ستون پنجم برای بیگانه علیه کشور است. جنگ 12 روزه و جنگ رمضان در 1404 نیز بیانگر تداوم خیانت این فرقه به میهن و ایران عزیز است.

پایگاه خبری جماران نیوز

نوشته جاسوسی برای رژیم بعثی بزرگ‌ترین خیانت مجاهدین خلق بود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

۱. وحشت مطلق و سرکوب وحشیانه برای جلوگیری از فروپاشی

کنترل‌های ۲۴ ساعته تشکیلاتی با شدیدترین شکل ممکن اجرا شد. سیاست چماق و حلوای خونین احیا گردید تا جلوی ریزش بیشتر گرفته شود.

۲. غارت بی‌رحمانه اموال عراق

صدها تانک، نفربر زرهی، خودرو و کامیون را دزدیدند و به اشرف آوردند. سپس دستور حراج همه چیز صادر شد: موتورها باز شد، قطعات آلومینیومی و کابل‌های فشار قوی غارت گردید تا آخرین دلار هم از جیب مردم عراق بیرون کشیده شود.

۳. شبکه‌سازی تاریک با القاعده و خرید سیاستمداران فاسد عراقی

عشایر و روستاییان استان دیاله را با فریب به اشرف کشاندند. همزمان، سران و عناصر کلیدی القاعده را تحت عنوان عشایر مخفیانه در اشرف اسکان دادند و ارتباط عملیاتی و سیستماتیک با این گروه تروریستی برقرار کردند. همین القاعده هسته مرکزی داعش بود و داعش مستقیماً از درون آن بیرون آمد. کمک رجوی به القاعده در واقع کمک به بسترسازی برای ظهور داعش بود. در جریان یورش داعش به عراق، تشکیلات رجوی تحت عنوان “قیام عشایر” با شادمانی و ذوق‌زدگی فراوان از پیشرفت داعش استقبال کرد و این را پیروزی خود می‌دانست. فساد مالی نجومی و خرید وطن‌فروشی از فروش غنایم دزدی، صدها میلیون دلار به جیب رجوی ریخت. این پول‌های خون‌آلود صرف خرید سیاستمداران فاسد شد. سران احزاب سنی، برخی چهره‌های شیعه و مزدوران با کیسه‌های دلار رشوه به اشرف احضار می‌شدند.

نمونه‌های بارز:
دکتر ایاد علاوی (نمایندگانش برای گرفتن پول می‌آمدند)
صالح المطلق معاون نخست وزیر وقت
شیخ خلف العلیان از ژنرال های بعثی صدام حسین
رافع العیساوی و ظافر العانی نمایندگان مجلس
محمد دائینی نماینده مجلس
شیخ شمری از عشایر جنوب
دکتر عبدالله عبدالله استاندار دیاله
مسعود بارزانی (مخفیانه)
هوشیار زیباری، وزیر خارجه سابق عراق (علنی)

و صدها دلال و کارچاق‌کن که مستمری‌بگیر رجوی بودند. رجوی با دروغ‌های گوبلزی شرم‌آور ادعا می‌کرد “سه میلیون شیعه” از او حمایت می‌کنند. در حالی که وکیل عراقی استخدام‌شده روایت کرده است. برای جمع‌آوری امضا به قبرستان‌ها می‌رفتند، اسامی مردگان را برمی‌داشتند و با ضریب ۹ تکرار می‌کردند. این بخشی از “اصل ضریب صد” رجوی بود که صراحتاً گفته بود: “دستتان باز است، حداقل ضریب صد بزنید!” در تجمعات و سیاهی لشکرها در اروپا هم ظرفیت سالن دو هزار نفره را صد هزار نفر اعلام می کنند.

ارتباطات ننگین نفتی از دوران جنایت علیه کردها و شیعیان

مجاهدین خلق همراه با گارد جمهوری و نیروهای امنیتی عراق شیعیان و کردها را قتل عام کردند و از آن تاریخ تشکیلات رجوی بعنوان شعبه فارسی زبان حزب بعث در آمد.
لذا به دستور صدام حسین ماهانه تا ۵۰ هزار بشکه نفت برای مجاهدین خلق اختصاص داده شد. بعد از آخرین دیدار رجوی با صدام و واسطه عزت ابراهیم الدوری، سهمیه به ۱۰۰ هزار بشکه در روز رسید و طی دوازده سال این تشکیلات تروریستی میلیاردها دلار از سرمایه ملی عراقیان تحت تحریم و گرسنه را غارت کرد و در قالب شرکت های پوششی و فروشگاههای بزرگ و کارخانه ها سرمایه گزاری نمود.

پس از ۲۰۰۳، این تشکیلات به راحتی به خدمت آمریکا درآمد و در سال ۲۰۰۴ پای نیروهای اسرائیلی به اشرف باز شد. طی یک ماه و با کار شبانه روزی تمام اسناد محرمانه که حاصل سالیان جاسوسی دستگاه اطلاعاتی رجوی بود را تحویل آمریکا و اسرائیل دادند. این تبادل در داخل قرارگاه اشرف در عراق و در یک بنای کوچک بشدت امنیتی انجام شد.

تأسیس “سازمان مجاهدین خلق عراق”

این کار احمقانه رجوی رسوایی دیگری بود. صدها جوان از مناطق تحت نفوذ القاعده را تحت عنوان کارگر پانسیون کرده و در اشرف آموزش می‌دادند و وقتی عراقی‌ها اعتراض کردند، آمریکایی‌ها دستور خروج فوری آنها ظرف ۱۰ ساعت را دادند. این افراد در اشرف آموزش سیاسی و تشکیلاتی دیدند که جوهر همه آموزش ها ضدیت با ایران و شیعیان بود. جالب است که رجوی مدعی است شیعه است اما جوانان سنی عراقی را به این صورت وارد جنگ طایفه ای کرد. همین افراد بعنوان هسته مرکزی داعش در عراق شکل گرفتند و به داعش پیوستند. حاصل این عمل جنایت کارانه رجوی درگیری طایفه ای در مناطق مختلف عراق بوده است. اسم مستعار داعش در تشکیلات رجوی عشایر ملی عراق بود که آنها را هم پیمان می دانستند.
این تشکیلات حتی اقدامات ضد فساد الزیدی نخست وزیر عراق را به ایران نسبت داد. دقیقاً مثل “کافر همه را به کیش خود پندارد.”
در پاریس هم وقتی دولت فرانسه جلوی خیمه شب بازی آنها را گرفت، به پلیس و قوه قضائیه حمله کردند اما جرأت نکردند بگویند مقامات و پلیس فرانسه از جمهوری اسلامی رشوه گرفته اند.

عیسی آزاده

نوشته از فرار ننگین تا همکاری با القاعده و شادمانی از ظهور داعش اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در جریان جنگ رمضان ما شاهد بودیم که چگونه مردم ایران پای کار ایستادند اما گروه رجوی با بیان شعار صلح خواهی اما در پشت پرده نهایت همکاری را با اسرائیل جنایت کار داشت. در این دوران تعداد زیادی از هموطنان غیور خارجه نشین به کشور بازگشتند که باعث تعجب همه خبرگزاری ها و رسانه های بین المللی بود. آنان در مرزهای ایران منتظر فرار مردم بودند ولی با کمال تعجب متوجه شدند بیش از یک میلیون نفر به داخل کشور بازگشته تا به دفاع از کشورشان بپردازند. از آنجایی که رجوی دشمنی دیرینه ای با مردم ایران دارد حاضر نشد حتی جنایت های انجام گرفته توسط دشمنان ایران را محکوم کند.

همچنین سازمان از دو ماه پیش برای تاریخ 30 خرداد برنامه ریزی کرده بود و میلیون ها دلار خرج کرده بود تا مراسم سی خرداد را در فرانسه با شکوه برگزار کند اما این کار با هوشیاری ماموران امنیتی فرانسه متنفی شد. این کار دولت فرانسه چنان ضربه بزرگی بود که مجبور شدند نفرات شان را به میدان تظاهرات بفرستند و با پلیس درگیر شوند و تعدادی هم دستگیر و زخمی شدند. این کار ماهیت ضد انسانی و ضد قانونی شان را به همه نشان داد .

اگر همه این مسائل را کنار بگذاریم و به پیام رجوی که در همین رابطه داده توجه کنیم در خواهیم یافت وی هنوز در غار خود بینی خودش غرق است. او مدعی شد شما تکثیر کردید و گسترش دادید به این می گویند یک تیر و چند نشان و ….

آیا منتفی شدن تظاهراتی که دو ماه برایش برنامه ریزی کردید و میلیونها دلار خرج کردید، نشانه پیروزی و تکثیر شدن است؟ آیا این پیام بیشتر برای مصرف داخلی نیست؟ متاسفانه اعضای در بند در اشرف سه هنوز در خواب خرگوشی سرنگونی بسر می برنند و فکر می کنند با پیام های توخالی رجوی آبی برایشان گرم می شود و به سرنگونی دست خواهند یافت .

رجوی قصد دارد با دروغ های سریالی وانمود کند به پیروزی رسیده است. این کار برای رجوی به یک امر رایجی تبدیل شده تا با اعلام پیروزی به نیروهایش و اعضای هوادار انگیزه بدهد.

منتفی شدن تظاهرات سی خرداد در پاریس ضربه کمر شکن بزرگی برای مریم بود. او برای چنین روزهایی نقشه کشیده بود و فکر می کرد می تواند جایگزینی برای حکومت ایران باشد. اما باز هم تیرشان به سنگ خورد. مریم رجوی برای اینکه جلوی این آبرو ریزی را بگیرد تعدادی را به خیابانها در فرانسه فرستاد ولی اکنون شاهد هستیم بهزاد نظیری مسئول این کار به جرم اخلال در نظم و جلوگیری نکردن از برگزاری تظاهرات و درگیر شدن با پلیس گرفتار شده است. و این شکستی برای تشکیلات رجوی است.

رجوی به خوبی درک کرده دیگر جایی در ایران ندارد به همین خاطر سعی می کند با عوامفریبی نیروهایش را نگهدارد و با وعده های توخالی “پیروزی و سرنگونی” آنان را در بند اسارت نگه دارد. متاسفانه نیروهای اشرف سه در خواب بسر می برند و متوجه نیستند که جان شان برای رجوی هیچ ارزشی ندارد .

هادی شبانی

نوشته رجوی و تکرار پیروزیهای خیالی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برای قبح زدایی و مشروعیت بخشیدن به ارتباط با دولت جنگ طلب و متجاوز صدام و زمینه سازی برای رفتن به عراق، به دستور رجوی از سال 1361 تا سال 1364 تمرکز اصلی کار سیاسی و تبلیغاتی مجاهدین خلق بر جنگ و معرفی ایران به عنوان جنگ طلب و تطهیر صدام و معرفی او به عنوان طرف خواهان صلح بود. رجوی برای توجیه این خیانت می گفت که ایران از جنگ به عنوان سرپوشی برای سرکوب استفاده می کند و حیاتش به جنگ بسته است و صلح طناب دار جمهوری اسلامی است. رجوی با این توجیه هرکس که به او درباره همکاری خائنانه با صدام انتقاد می کرد را به عنوان مزدوران جمهوری اسلامی زیر ضرب می گرفت. البته این روش همیشگی رجوی است که بجای جواب دادن، برای بستن دهان منتقدان و مخالفان، با اتهام زنی به صورتی وحشیانه به آنان حمله کرده و می خواهد طرف مقابل را به وحشت انداخته و دهانشان را ببندد. او با وارد کردن اتهامات بی اساس موضوع را از جواب و پاسخگویی به سمت سوژه کردن خود منتقد و متهم کردن او به ارتباط با ایران می برد تا موضوع اصلی به کناری برود.

برخلاف حرف های دروغ و ریاکارانه ای که رجوی و دستگاه تبلیغاتی مجاهدین خلق می گویند، رفتن رجوی به عراق از قبل برنامه ریزی شده بود و حتی دعوت رسمی صدام از رجوی برای رفتن به عراق نیز در ملاقات طارق عزیز با رجوی در سال 1361 صورت گرفته بود و رجوی منتظر فرصتی برای عملی کردن این هدف بود. پیش از آمدن رجوی به عراق ارتباط مجاهدین خلق با دولت صدام بسیار گسترده بود و مجاهدین خلق حضوری پررنگ اما مخفیانه ای در عراق داشتند که در هماهنگی با دستگاه اطلاعاتی صدام بود. آنها در قلب بغداد پایگاه های زیادی داشتند که تعدادی از آنها هتل های نسبتا مجللی بودند که دولت صدام به مجاهدین خلق داده بود و در خیابان “اندلس” و نزدیک میدان “چهل دزد” بغداد قرار داشتند و بعد از آمدن رجوی به بغداد نیز دفتر مجاهدین خلق در همین مجموعه مستقر شد. علاوه بر بغداد مجاهدین خلق در شهرهای سلیمانیه و کرکوک و برخی از شهرهای مرزی در کردستان عراق نیز پایگاه هایی داشتند. این حقایقی است که مجاهدین خلق با فریبکاری آنها را می پوشانند. حتی تا قبل از آمدن رجوی به عراق ارتباط مجاهدین خلق با دولت صدام به حدی گسترده بود که مجاهدین در هماهنگی با دستگاه اطلاعاتی عراق، نفرات خودشان را با پاسپورت های جعلی از فرودگاه های کشورهایی مانند ترکیه ، پاکستان، امارات و . . . با هواپیماهای مسافربری عراقی به فرودگاه بغداد می بردند. سپس نفرات سازمان با دست باز و به مدد هماهنگی با سازمان اطلاعات صدام، به فرودگاه رفته و نفرات تازه وارد را با خود به هتل هایی می بردند که سازمان اطلاعات عراق برای شان مشخص کرده بود ودر آنجا اتاق رزرو کرده بودند. یکی از این هتل ها “هتل آدم” نام داشت. از آنجا که در آن زمان حضور مجاهدین در عراق علنی نشده بود به افراد تازه وارد گفته می شد خودشان را در هتل نفرات وابسته به یک جماعت معرفی کنند که نام آن جماعت در خاطرم نیست. نام این جماعت کدی بود که بوسیله آن متصدی و مسئولین هتل متوجه می شدند آنها از افراد مجاهدین خلق هستند و به آنها خدمات لازم را ارائه می دادند.

مجاهدین خلق در کرکوک و سلیمانیه نیز پایگاه های زیادی داشتند. مثلاً مرکز اصلی آموزش اقدامات تروریستی تیم هایی که برای ترور به ایران می فرستدند در کرکوک قرار داشت. نام این پایگاه “ملک مرزبان” بود و در داخل سازمان به آن دانشگده آموزش چریک شهری می گفتند. یکی دیگر از پایگاه های مهم و بزرگ مجاهدین به نام “جزی” در سلیمانیه بود. فرستنده های رادیویی مجاهدین خلق نیز در این مناطق قرار داشتند و از آنجا برای ایران برنامه پخش می کردند.

در حقیقت بدنه اصلی سازمان در آن زمان در عراق بود اما دستگاه تبلیغاتی مجاهدین طوری اخبار را منعکس می کردند که برای شنونده این گونه تداعی می شد که آنها در کردستان ایران و در کوه و بیابان مستقر هستند. در حالی که در حقیقت در پایگاه های شان در بغداد، کرکوک ، سلیمانیه و . . . مستقر بودند و به مدد حمایت مالی دولت صدام، لندکروزهای آخرین مدل، جیب های تویتای ژاپنی آخرین مدل و کامیون های ژاپنی “هینو” که برای آن زمان ماشین های بسیار خوب و گرانی بودند و دیگر امکانات از سوی دولت صدام در اختیارشان قرار می گرفت.

این وضعیت ادامه داشت تا آن که رجوی سال 1365 به این نتیجه رسید که می تواند به عراق برود و حضورش در عراق را علنی نماید. در قسمت بعد به این موضوع خواهم پرداخت.

ادامه دارد

ایرج صالحی

نوشته رجوی، تجسم عینی خیانت در همه زمینه ها – قسمت چهارم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

هماهنگی کامل با دشمن؛ مزدورهای در خدمت صدام

آنچه عملیات چلچراغ را از سایر جنایات مجاهدین خلق متمایز می‌کند، نه صرفاً شدت خشونت، که ماهیت کاملاً هماهنگ و وابسته آن با دشمن بعثی است. همان‌گونه که وکیل شکات در چهلمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق موسوم به منافقین و همچنین ماهیت این سازمان در دادگاه به صراحت اعلام کرد، این گروه در حالی که ایران با یک “دولت متخاصم” (عراق بعثی) در جنگ بود، با همان دولت متخاصم همکاری نظامی همه‌جانبه کرد. شهادت علی اکرامی، یکی از اعضای جداشده، زوایای این همکاری را روشن می‌سازد؛ از جلسات محرمانه یک ماه قبل از عملیات با فرماندهان عالیرتبه عراق در پایگاه سعادتی تا حضورش در ستاد روابط خارجی مجاهدین خلق در بغداد و آگاهی از ملاقات‌های سه‌ماهه رجوی با مسئول مخابرات صدام برای هماهنگی درخواست‌های مالی و تجهیزاتی.

شاهد دیگر این دادگاه، سرهنگ ابوالقاسم شاکری، روایت می‌کند که در شب عملیات، آتش سنگینی از سوی توپخانه و کاتیوشاهای عراق بر سر نیروهای ایرانی ریخته شد و منطقه را به روشنی روز تبدیل کرد. او به درستی می‌گوید که بعید است مجاهدین خلق چنین سلاح‌هایی در اختیار داشته باشند. در واقع، این صدام بود که با تجهیز تیپ‌های مجاهدین خلق به تانک‌های “تی‌۵۵”، نفربرهای زرهی و توپ‌های سنگین و حتی بمباران شیمیایی منطقه، نقش “حامی و فرمانده عملیات” را ایفا کرد و رجوی تنها نقش یک “سرباز صفر” را بازی می‌کرد. آنچنان که ایرج صالحی، دیگر عضو جداشده، در دادگاه اعتراف کرد، صدام مأموریت را به رجوی واگذار کرد و رجوی برای خوش‌خدمتی، حتی جان نیروهایش را به خطر انداخت. این همکاری چنان عمیق بود که پس از تصرف مهران، مناطق اشغالی تحویل ارتش عراق داده می‌شد و مجاهدین خلق عقب‌نشینی می‌کردند؛ مصداق بارز “ذوب شدن” در ارتش صدام.

جنایتی فراتر از یک اشغال؛ به شهادت رساندن صدها ایرانی

عملیات چلچراغ، در ۲۸ و ۲۹ خرداد ۱۳۶۷، به اشغال یک شهر خالی از سکنه منجر نشد؛ بلکه به فاجعه‌ای خونین تبدیل شد که در آن، بر اساس اعلام وکیل شکات در دادگاه، بیش از صدها ایرانی به شهادت رسیدند و ۱۵۰۰ نفر نیز به گروگان گرفته شدند. این آمار، ابعاد وسیع جنایت علیه تمامیت جسمانی افراد و امنیت ملی را نشان می‌دهد که از مصادیق بارز “افساد فی‌الارض” و “محاربه” به شمار می‌رود.

شهادت‌های ملموس از میدان نبرد، تصویر دیگری از این فاجعه را ترسیم می‌کند. محمد مهدیزاده، رئیس بازرسی تیپ تکاور ارتش در منطقه سومار، از دیدن جنازه‌های بی‌دفاع مردم عادی در مهران سخن می‌گوید که با تیر خلاص به قتل رسیده بودند. او از زنان و کودکانی می‌گوید که به دست مجاهدین خلق کوردل شهید شدند. این در حالی است که مجاهدین خلق خود را “آزادی‌بخش”! معرفی می‌کنند، در حالی که عملاً با اهداف غیرنظامیان و ایجاد رعب و وحشت، دقیقاً در چارچوب تعاریف بین‌المللی از گروه‌های تروریستی قرار می‌گیرند. دادخواهی خانواده شهدا، مانند برادر شهید عیسی اکبرزاده که با ۲ ماه مانده به پایان خدمت در عملیات آفتاب به شهادت رسید و یا خواهر شهید رضا هداوندخانی که از سران مجاهدین خلق تقاضای قصاص دارد، گوشه‌ای از تألمات روحی و مادی وارده بر هزاران خانواده ایرانی است.

نقش “جبهه داخلی” برای دشمن خارجی؛ شعار امروز مهران، فردا جهنم

هدف استراتژیک مجاهدین خلق از این عملیات، صرفاً تبلیغاتی بود تا با شعار “امروز مهران، فردا تهران”، خود را به عنوان “تنها آلترناتیو” نظام جمهوری اسلامی به حامیان خارجی معرفی کند. اما هدف نظامی و هماهنگ‌شده با حزب بعث عراق، ایجاد یک جبهه داخلی برای مشغول‌سازی بخشی از نیروهای ایرانی و خالی‌کردن جبهه‌های اصلی جنگ علیه عراق بود. علی اکرامی، با اشاره به اظهارات رجوی مبنی بر اینکه کشتن سربازان ایرانی که حتی دو ماه به پایان خدمتشان مانده، “هدیه‌ای برای مردم” است، عمق توحش و کینه‌توزی این گروه را آشکار می‌کند. این سخنان، تناقض آشکار با هرگونه ادعای آزادی‌بخشی یا ملی‌گرایی دارد.

اما توهم رجوی و سران حزب بعث، بیش از سه ماه دوام نیاورد. سرمستی آنها از موفقیت در عملیات چلچراغ و آفتاب، در حالی بود که ارتش و سپاه اسلام با روحیه‌ای مضاعف، خود را برای پاسخ آماده می‌کردند. نماینده ارتش در دادگاه به درستی خاطرنشان کرد که شعار “امروز مهران، فردا تهران”، در واقع به “امروز مهران، فردا جهنم” بدل شد. فروغ جاویدان و به‌ویژه عملیات غرورآفرین مرصاد، پوتین‌های تکبر رجوی را بر هم کوبید و نشان داد که مردم و رزمندگان ایران، در برابر خیانت و تجاوز، به خوبی “از میهن خود دفاع” کرده و دشمن را مأیوس می‌کنند؛ همانگونه که مهدیزاده تأکید کرد که ارتش قدرت اصلی خود را در مرصاد نشان داد و ضربه سنگینی بر پیکر مجاهدین خلق وارد کرد و صبر و پیگیری قانونی خانواده‌های شهدا و اقدام قوه قضائیه برای توقیف اموال این گروه و پیگیری حقوقی خسارت‌های دو میلیارد دلاری وارده، نوید روزی را می‌دهد که عدالت، هرچند دیر، گریبانگیر سران این گروه تروریستی خواهد شد. یادمان باشد که اگر مجاهدین خلق نبودند، دشمن بعثی هیچ‌گاه نمی‌توانست بر قلب مهران چنگ بیندازد، و این ننگ تا ابد بر دامان آنان باقی است.

نوشته عملیات چلچراغ؛ روایت خیانت مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما از سرناچاری و برای آن که حرفی زده باشند مریم رجوی طبق معمول رنگ عوض کرد و مدعی شد که از تفاهم ایران و آمریکا برای پایان جنگ استقبال می کند!!

اما حقیقت چیز دیگری است و برای روشن شدن آن به چند مورد که نشان می دهد مریم رجوی (الهه ترور) و رجوی تمام تلاش خود را نمودند تا آمریکا و اسرائیل به ایران حمله کنند را ذکر می کنم:

نمونه اول : در اردیبهشت 1397 و بدنبال اعلام خروج آمریکا از برجام توسط ترامپ، بلافاصله مریم رجوی از آن استفبال می کند. اطلاعیه شورا در تاریخ 18 اردیبهشت 1397 به نقل از او چنین نوشت: ” مریم رجوی گفت: خلاصی از خطر اتمی و تروریسم این رژیم در خلاصی از تمامیت آن است.”

به زبان ساده دارد به ترامپ خط می دهد که به ایران حمله و جمهوری اسلامی را سرنگون کند.

رجوی ها بعد از آن که صهیونیست ها بدنبال حمله حماس به سرزمین های اشغالی به غزه حمله کردند، بارها به اربابانشان پیام دادند که همه چیز زیر سر ایران است. «سر مار» در تهران قرار دارد و باید «سر مار» را زد.

نمونه دوم : بخشی از پیام رجوی در 15 مهر 1402
“پیوسته گفته‌ایم و تکرار می‌کنیم هر کس که در خاورمیانه صلح می‌خواهد باید «سر مار» را که همانا در تهران است هدف قرار دهد.”

نمونه سوم: بخشی از پیام رجوی در 10 آبان 1402
“تکرار می‌کنیم که برای صلح و آزادی در منطقه باید «سر مار» هدف‌گیری و به سنگ کوبیده شود.”

نمونه چهارم : بخشی از پیام رجوی در 15 آبان 1402
“حال بگذارید که هر کس . . . ، کوبیدن سر مار ولایت در ایران را «ویرانی ایران» و «ویرانگر، ضدملی» و «تفرقه‌افکنانه» بخواند. . . . اگر کسی راه پراتیک و بهتری برای سرنگونی این رژیم دارد ارائه کند”

ایرج صالحی

نوشته دروغی دیگر از مریم رجوی (الهه ترور) مبنی بر اینکه جنگ نمی خواهد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

امروز این امر از سوی ایران ، مورد قبول واقع شده است، علیرغم اینکه مردم در میدان ، خواستار ضربات مرگبار بیشتر به دشمن آمریکائی و صهیونی بودند، امروز ایران بر اثر فشار میانجیگرانی چون پاکستان و قطر و سایر کشورهای جهان، پای میز توافق و تفاهم حاضر شده است، به شرط اینکه طرف مقابل مثل دفعات قبل، زیر میز نزند.

اما سازمان تروریستی و نامشروع مجاهدین ضدخلق رجوی ها، خود را در آچمزی تاریخی می بینند، آنها احتمال می دهند که در ادامه این روند، جزئی از معامله باشند، رهبران این سازمان بشدت از هم صحبتی ایران و آمریکا ، واهمه دارند، البته ترسشان هم واقعی است، باید این تروریست ها شبانه روز در نگرانی و استرس بسر ببرند، آنها قاتلان مردم ایران هستند.

از امروز که این تفاهم اولیه صورت پذیرفت ، تا به نهایت این داستان، رهبران سازمان در آلبانی باید کلاه خود را محکم بچسبند که باد نبرد، چون طوفان حوادثی که در تقدیر است ، بی گمان یقه این سازمان نامشروع را خواهد گرفت. با این اوصاف دیگر تجمع و خیمه شب بازی 30 خرداد در پاریس هم از مشروعیت افتاد، حوادث روزهای آتی نشان خواهد که معادلات جدید منطقه و ظهور یک ابرقدرت منطقه ای به نام ایران، چه ترتیبات جدید و نو را در منطقه و جهان رقم خواهد زد، بی گمان نسیمی از این ظهور ، اشرف 3 در روستای مانز کشور آلبانی را به لرزه در خواهد آورد و بنیان های سست رجوی ها را از ریشه برخواهد کند.

محمدرضا مبین

نوشته مهر سکوت بر لبان رجوی ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این شکاف در دهه‌های بعد نیز ادامه یافت. تحولات سیاسی و اجتماعی ایران نشان داد که بخش مهمی از اپوزیسیون خارج از کشور، از جمله سازمان مجاهدین خلق بدلیل دوری از فضای سیاسی اجتماعی ایران و وابستگی مفرط به قدرت های غربی و دشمنان مردم ایران در بسیاری از موارد، ارزیابی دقیقی از تحولات درونی جامعه ایران نداشته است. به همین دلیل، برخی از پروژه‌های سیاسی آنان بیش از آنکه بر پایه واقعیت‌های میدانی استوار باشد، بر امیدها و تصورات ذهنی و با نگاه به آن سوی مرزهای کشور تکیه داشته است.

در شرایط کنونی نیز، ایران با چالش‌های امنیتی و ژئوپلیتیکی متعددی مواجه است. در چنین فضایی، دفاع از تمامیت ارضی و استقلال کشور به یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های مشروعیت سیاسی تبدیل می‌شود.
از این منظر، جمهوری اسلامی خود را در جایگاه مدافع حاکمیت ملی و حافظ یک سنت تاریخی و تمدنی قرار می‌دهد؛ سنتی که ریشه در تاریخ چند هزار ساله ایران دارد و در طول قرون متمادی توانسته است در برابر تهدیدها و تهاجمات گوناگون دوام آورد.

دفاع جانانه در برابر هجوم دو قدرت تا دندان مسلح و دارای سلاح اتمی، از افتخارات جمهوری اسلامی ایران است که از تمامیت ارضی ایران دفاع می‌کند؛ چیزی که در تاریخ چند هزار ساله ایران بی‌همتاست. این دفاع، دفاع از تمدن ایران است؛ همان تمدنی که نه روم، نه مغول، نه اسکندر، نه عثمانی و نه اعراب نتوانستند بر آن مسلط شوند.

مخالفان و گروه‌های برانداز وابسته به بیگانگان از جمله؛ مجاهدین خلق، تجزیه طلبان و سلطنت طلبان فرسنگ‌ها با این اندیشه و با واقعیت‌های جامعه ایران فاصله دارند. آنان چون مخالف‌اند و هرگز به اهداف خود از طریق همراهی با بیگانگان نرسیده‌اند، بنابراین پیشرفت‌های علمی، مهندسی، صنعتی و حتی نظامی، از جمله توان موشکی کشور، را نیز زیر سؤال می‌برند، حتی آرزوی از بین رفتن همه این دستاوردها را نیز به خاطر اهداف حقیر خود دارند.
آنها آن‌چنان دچار خطای محاسباتی هستند که فراتر از نوک بینی خود جایی را نمی‌بینند. در اوج اقتدار جمهوری اسلامی ایران و با وجود پشتوانه عظیم مردمی که آرزوی هر حکومتی در جهان است، سلطنت طلبانش در حال نوشتن برنامه گذار از این نظام هستند؛ مجاهدینش مجلس مؤسسان تشکیل می‌دهند، رئیس‌جمهور در تبعید تعیین می‌کنند و شکلک‌های اپوزیسیونی درمی‌آورند و بقیه هم به همین منوال سرکارند.

آنها ادعا می‌کنند که دارای پایگاه اجتماعی هستند، در حالی که جمعیت‌های میلیونی بیش از ۱۰۰ روز است که در دفاع از همین نظام در خیابان‌ها حضور دارند و پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران را در دست گرفته‌اند.
بر همین اساس، می‌توان گفت اپوزیسیون وابسته ، برانداز ، خائن و وطن فروش همچنان با همان چالش تاریخی دهه‌های گذشته روبه‌رو هستند: ناتوانی در درک دقیق تحولات سیاسی اجتماعی ایران، ناتوانی در حفظ استقلال سیاسی خود و درغلطیدن در همسویی با دشمنان مردم ایران.

نتیجه اینکه؛ آنچه “بازی باخته” نامیده می‌شود، نه صرفاً شکست یک جریان سیاسی، بلکه در غلتیدن در وادی خیانت و وابستگی به بیگانگان است که بارها در تاریخ معاصر ایران تکرار شده و امروز اردوگاه مانز آلبانی یکی از عبرت آموز ترین مکانها در تاریخ معاصر ایران است که نشان می دهد چگونه سرانجام خیانت و وطن فروشی به ورشکستگی سیاسی و اجتماعی تاریخی می انجامد.

سعید پارسا

نوشته روایت یک بازی از پیش باخته؛ چرا پروژه‌های گذار به نتیجه نرسیدند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سپس نمونه هایی از عملکرد رجوی که با این تعریف و معنا انطباق دارد را برشمردم. وارد موضوع «خیانت به وطن با مزدوری برای دشمن متجاوز» شدم و توضیح دادم که مجاهدین خلق به دستور رجوی از همان سال 1360 همکاری هایی را با دولت متجاوز صدام شروع کردند اما هنوز قبح این خیانت آنقدر زیاد بود که توان علنی کردن آن را حتی برای نیروهای خودشان هم نداشتند. برای همکاری علنی با دشمن، نیاز به یک تبلیغات سنگین با هدف قبح زدایی از همکاری با صدام بود. رجوی برای زمینه سازی جهت علنی کردن رابطه با صدام ، تمرکز کارش را بر معرفی ایران به عنوان «جنگ طلب» شروع نمود. تبلیغات مجاهدین خلق به گونه ای بود که گویی حیات جمهوری اسلامی به جنگ گره خورده و به همین دلیل خواهان جنگ است و بدون جنگ نمی تواند سرپا بماند.

در مسیر قبح زادیی از ارتباط با دولت صدام، روز 19 دی 1361 طارق عزیز به عنوان نایب نخست وزیر عراق در محل اقامت رجوی در فرانسه با وی ملاقات نمود و به این ترتیب یک خیانت بزرگ تاریخی که از سالها قبل زمینه سازی شده بود علنی گردید. رجوی و طارق عزیز در پایان دیدار خود بیانیه ای را نیز صادر کردند.

در این قسمت مهمترین نکات مطرح شده در دیدار رجوی با طارق عزیز و بیانیه ای که دو طرف آن را امضا کردند را مورد بررسی قرار خواهم داد. هدف از این دیدار زمینه سازی موارد زیر بود:

– عادی کردن برقراری رابطه با دولت صدام و مقامات این دولت و قبح زدایی از آن
– زمینه سازی برای رفتن رجوی و مجاهدین خلق به عراق

از آن جا که این خواسته ها بسیار نامشروع و خائنانه بودند، برای رجوی واجب بود که به هر شکل ایران را جنگ طلب و صدام و دولت او را صلحجو معرفی کند. این البته خواسته دولت صدام برای کسب حمایت سیاسی در سطح بین المللی و دریافت امتیازات اقتصادی از کشورهای عربی نیز بود. بنابراین محورهای اصلی که در بیانیه وجود داشت در این راستا و به شرح زیر بودند:

1- عراق خواهان صلح می باشد و ایران به جنگ برای ادامه حیاتش نیاز دارد

در بیانیه از قول طارق عزیز آمده است که «عراق از موضع صادقانه علاقه مند به برقراری صلح بر اساس به رسمیت شناختن تمامیت ارضی ایران می باشد و در این مسیر ابتکاراتی را هم به انجام رسانده است.» البته هیچ توضیحی داده نشد که اگر عراق تمایت ارضی ایران را به رسمیت می شناخت پس چرا قرارداد الجزایر را پاره کرد و بخش هایی از خاک ایران را اشغال نمود و نیروهای عراقی فقط وقتی شهرها و مناطق اشغال شده را تخلیه می کردند که در برابر تهاجم نیروهای ایران امکان نگهداشتن آن را نداشتند.
در مقابل رجوی به عنوان یک طرف به ظاهر ایرانی در این بیانیه گفت: ایران «خواستار ادامه جنگ است» و «این جنگ با سرنوشت جمهوری اسلامی پیوند خورده» و ایران از این جنگ برای «سرپوش گذاشتن بر مقاومت داخلی، مهار بحران های اقتصادی و اجتماعی و ارضاء جنون توسعه طلبانه خود استفاده می کند.»
رجوی همچنین برای تطهیر صدام ادامه می دهد که جمهوری اسلامی «ذاتاً عامل آنارشی، جنگ و بحران است» و «جز زبان قدرت زبانی نمی‌شناسد» و ایده‌ صلح با جمهوری اسلامی جز در شرایط درماندگی و ضعف مطلق آن واقع بینانه نیست». از دولت های صلح طلب جهان (منظورش آمریکا و کشورهای غربی است) می خواهد که نفت ایران را بایکوت و تحریم کنند. چون پول نفت برای هزینه های جنگ خرج می شود!!!
دقت کنید که عین همین سناریو را رجوی و مجاهدین خلق درباره موضوع هسته ای ایران، با هدف زمینه سازی برای حمله اسرائیل و آمریکا به ایران انجام دادند. در آن سال ها بهانه شان این بود که ایران جنگ طلب و مانع صلح است اما این بار و برای حمله به ایران لازم بود که ایران را یک تهدید هسته ای معرفی کنند و به گفته خودشان 133 بار در آمریکا و اتحادیه اروپا درباره برنامه هسته ای ایران کنفرانس برگزار کردند تا دروغ های نتانیاهو و جنگ طلبان آمریکایی با این مضمون که ایران بدنبال سلاح هسته ای است را قابل قبول جلوه دهند.

2- خشن نشان دادن ایران و متهم کردن آن به جنایت جنگی

از دیگر موضوعاتی که در این بیانیه مطرح شد معرفی ایران به عنوان طرفی بود که به غیر نظامیان ، آبادی ها و مردم بی دفاع شهرهای عراق حمله می کند و اسرای جنگی عراق را می کشد اما طرف عراقی همه این موارد را مدنظر داشته و رعایت می کند!!!
رجوی در این بیانیه ضمن “محکومیت هر گونه آزار غیرنظامیان و حملات رژیم به افراد، آبادیها و مردم بی‌دفاع شهرهای عراق” از دولت صدام می خواهد در مقابل این اقدامات ایران خویشتنداری نشان داده و “مصونیت و امنیت شهرها، دهکده‌ها و مردم بی‌دفاع ایران را مورد توجه قرار دهد.” بعد از این جملات رجوی در این قسمت بیانیه آمده است که “در اینجا آقای (طارق) عزیز درک عمیق خود نسبت به این مسأله را به آقای رجوی توضیح داد”!!!
این که شهرهای ایران مثل دزفول مستمر توسط ارتش صدام موشک باران شدند یا آن همه حملات هوایی به تهران و دیگر شهرهای ایران که توسط ارتش صدام صورت می گرفت و گلوله باران شهرها و مناطق مرزی که توسط ارتش صدام صورت می گرفت و خلاصه تمام جنایاتی که ارتش صدام علیه مردم بی دفاع ایران انجام داد بطور کامل پوشانده و در عوض ایران عامل این اقدامات معرفی شد.
باز هم بد نیست یادآوری کنم که عین همین سناریو در موضوع هسته ای و حمله به ایران تکرار شد و باز هم رجوی و مجاهدین خلق تمام جنایت هایی که متجاوزین صهیونی – آمریکایی در ایران مرتکب شدند را پوشانده و در عوض ایران را عامل اصلی همه چیز معرفی می کنند!!!
حال که به اینجا رسیدیم بد نیست برای افشای بهتر رجوی و مجاهدین خلق فقط به دو نمونه از مطالبی که در نشریه مجاهد درباره جنایت جنگی صورت گرفته توسط ارتش صدام به صراحت بیان شده اشاره کنم. نمونه اول:

تجاوز عراق به دزفوا در نشریه مجاهد

تجاوز عراق به دزفوا در نشریه مجاهد

نمونه دوم مطلبی است که در صفحه 8 نشریه مجاهد شماره 104 مورخ 16 دی ماه 1359 منتشر شد.

نشریه مجاهد شماره 104

3- قبح زدایی از رفتن به عراق و مزدوری برای صدام

نکاتی که در دو محور قبل گفته شد زمینه سازی های رجوی برای سیاه نمایی علیه ایران و مشروعیت بخشیدن به صدام بود که پیش درآمدی برای آن هدف اصلی یعنی قبح زدایی از رفتن رجوی و مجاهدین خلق در عراق بود.
به این منظور در بیانیه از سوی طارق عزیز موضوع «دعوت رجوی برای دیدار از عراق» مطرح شد. دعوتی که به گفته طارق عزیز از جانب رهبری عراق (صدام و حزب بعث) انجام گرفت. در مقابل رجوی در همان بیانیه گفت “چنین دیداری را به طور اصولی بلامانع می داند و به زودی آن را تحت مطالعه قرار خواهد داد.”!!!
این اصلی ترین هدف رجوی از آن همه تبلیغات و جنگ طلب خواندن ایران و صلح جو معرفی کردن صدام بود. یعنی ریختن قبح خیانت حضور علنی در عراق، کشوری که با زیر پا گذاشتن قوانین بین المللی به ایران تجاوز کرده و بخشی از خاک ایران را اشغال و به تصریح نشریه خود مجاهدین خلق، اقدام به جنایت جنگی بر علیه مردم ایران نموده بود.
رجوی سفید سازی های صدام که می خواست ناتوانی خود در برابر مقاومت ایرانیان و مجبور شدن به عقب نشینی در جبهه های مختلف جنگ را به حساب صلح طلبی بگذارد، برجسته می کرد تا راه خیانت بار رفتن به عراق و تکیه به ارتش صدام و استفاده از امکانات عراق برای حمله به کشور و مردم خودش را مشروعیت ببخشد.
خیانتی که در نوع خود نه در ایران بلکه در تاریخ جهان نیز کم نظیر است.
ادامه دارد
ایرج صالحی

نوشته رجوی، تجسم عینی خیانت در همه زمینه ها – قسمت سوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یکی از حاشیه‌های این مسابقه ، تلاش گروه‌ تروریستی مجاهدین خلق بود که برای خودنمایی با صرف هزینه های گزاف در صحنه حاضر شده بودند. عوامل مجاهدین که مقر اصلی آنها در فرانسه است 7 هزار بلیت مسابقه را خریداری کرده بودند و درنظر داشتند در طول مسابقه اخلال ایجاد کنند. ایادی خود فروخته رجوی در جریان این مسابقه تاریخی تمام تلاش خود را برای فعالیت و بهره‌ برداری از این بازی کردند.

آنها با در دست داشتن تصاویری از سرکرده گروه و شعار‌هایی علیه جمهوری اسلامی، در قسمتی از ورزشگاه ژرلان لیون جا گیر شدند. این گروه با هیاهو، قصد جنجال ‌آفرینی و برهم زدن تمرکز بازیکنان تیم ملی ایران را داشتند. البته اعضای گروه از روز‌های قبل از مسابقه نیز با حضور در تمرین تیم ملی، تلاش می‌کردند با بازیکنان ارتباط بگیرند. جالب اینکه مجاهدین خلق با اجیر کردن عده‌ای دیگر که بعضا حتی ایرانی نبودند تلاش کرد صندلی‌های بیشتری را در ورزشگاه به خود اختصاص دهند. اما با پیروزی غرور آفرین تیم ملی کشورمان نقشه های خیانت بار مجاهدین خلق مثل همیشه ناکام ماند.

با گذشت زمان و بر خلاف خیانت ورزشی مجاهدین خلق در آن زمان و به ویژه پس از جنگ های تحمیلی دوم و سوم که طبق معمول رد پای خیانت مجاهدین در آن آشکار بود، به کوری چشم سرکردگان مجاهدین خلق در افتتاحیه جام جهانی سال 2026 به میزبانی آمریکا، مکزیک و کانادا ، شگفتی و غرور ایرانی در مقابل دیدگان جهان چشم ها را به عظمت ایران عزیز با تاریخ غنی خیره نمود .هنگام معرفی تیم ملی ایران از نمادهای ایران باستان، کوه دماوند و جلوه‌هایی از معماری تاریخی ایران، از جمله تخت جمشید و شکوه دوران هخامنشی، استفاده شد. این بخش از مراسم با استقبال و واکنش مثبت بسیاری از تماشاگران حاضر روبه‌ رو شد و بار دیگر نام ایران در بلندی سکوی قهرمانی مقاومت و ایستادگی در مقابل ظلم به نمایش در آمد و شکوه ایران به رخ کشیده شد . پیام این نمایش کوتاه آنهم پس از تجاوزات جنایتکارانه آمریکا و صهیونی پر واضح است که ما کجای تاریخ قرار داریم و وطن فروشان به مانند مجاهدین خلق کجا؟!

صمد اسکندری

نوشته خیانت مجاهدین در وطن فروشی حتی در عرصه های ورزشی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– آیا می دانستید بعد از خودکشی ها و فرار های اعضای خواهان جدایی که به آنها اجازه جداشدن داده نمی شد، رجوی در سال 1380 گفت اجازه خروج می دهم منتهی چهار شرط برای افراد خواهان جدایی داریم:

شرط اول – در جلسه جمعی شرکت کرده و در مقابل دوربین فیلمبرداری بگویید که سازمان مشکلی ندارد و من بدلیل مشکل جنسی می خواهم از سازمان جدا شوم.
شرط دوم – باید دو سال در انفرادی محبوس باشید تا اطلاعات تان بسوزد. برای کسانی که اطلاعات ویژه داشته باشند این زمان بیشتر از دو سال است که مدت آن تعیین خواهد شد.
شرط سوم – چون فردی که جدا می شود دیگر با مجاهدین نیست، او را به دولت عراق تحویل می دهیم. از نظر دولت عراق آن فرد متهم به ورود غیر قانونی به عراق است و به زندان ابوغریب فرستاده خواهد شد.
شرط چهارم – با دولت عراق هماهنگ کردیم که بعد از اتمام زندانش در ابوغریب، فرد خواهان جدایی را با عراقی هایی که به دلایلی مانند ورود غیر قانونی به خاک ایران و . . . در ایران در زندانی هستند مبادله کنند.

این چهار شرط طوری انتخاب شدند که عملاً در بهترین حالت فرد خواهان جدایی حداقل می بایست 10 سال در زندان باشد و بعد هم به ایران فرستاده شود. موضوع فرستادن به ایران برای مایوس کردن کامل افراد از درخواست جدایی شان بود چون ارتباط اعضا با دنیای بیرون قطع بود و خبری از ایران نداشتند و با تبلیغات منفی که مستمر در معرض آن بودند فکر می کردند به محض ورود به ایران اعدام خواهند شد.

در حقیقت این شروط ترفند رجوی بود تا اولاً در ظاهر بگوید جداشدن آزاد است و دوماً افراد خواهان جدایی از ترس آنچه قرار است سرشان بیاید از درخواست خود منصرف بشوند.

مریم و مسعود رجوی

– آیا می دانستید در سال 1380 رجوی در هراس از فرار اعضای ناراضی گفته بود، نگهبانان نیاز نیست تمام حواس شان به آن طرف سیاج (حصار قرارگاه اشرف) در بیرون قرارگاه باشد، بلکه باید مراقب باشند از داخل قرارگاه، اگر کسی به فاصله 100 متری سیاج نزدیک شد مورد است و باید او را متوقف کرد؟

– آیا می دانستید رجوی در سال 1374 در جلساتی که به آن «نشست حوض» می گویند خطاب به نیروها گفت: “اگر شکست خوردیم از همین الان به شما فرمان می دهم که بایستی تمام جداشدگانی که مخالف هستند را به جرم خیانت بکشید. پول و سلاح از من و اعدام آنها با شماست.”؟

– آیا می دانستید به اعتراف رجوی ها، مجاهدین خلق 133 بار علیه برنامه هسته ای صلح آمیز ایران کنفرانس برگزار کرده و اطلاعات آن را در اختیار جنگ طلبان قرار داده اند؟ آخرین کنفرانس آنها در تاریخ 20 خرداد 1404 در واشنگتن برگزار شد و در آن به دروغ مدعی شدند ایران به دنبال سلاح اتمی است، تا به این ترتیب برای حمله رژیم صهیونیستی به ایران که کمتر از یک هفته بعد از کنفرانس انجام شد، زمینه سازی کنند.

– آیا می دانستید مجاهدین خلق در نیمه نخست دهه 1360 چند هواپیمای ایران که شامل هواپیمای مسافربری هم می شد را ربوده و سرنشینان آنها را به گروگان گرفته اند؟

ایرج صالحی

نوشته مجاهدین خلق این گونه بودند – قسمت دوازدهم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.