برای درک بهتر، می‌توان محتوای اظهارات جداشدگان مجاهدین خلق را در دو لایه تحلیل کرد:

مشروعیت‌زدایی از سازمان: با تکیه بر تجارب تلخ و گزنده از مناسبات درون تشکیلاتی و فضای اختناق آمیز و نمایشِ چهره‌ای غیردموکراتیک و خشن از تشکیلات، سازمان را نه به عنوان یک جریان سیاسی، بلکه به عنوان یک فرقه مخرب در افکار عمومی ترسیم می کنند.
اعتباربخشی به روایت منتقدین: روایتِ جداشدگان در واقع تأییدِ درستیِ مواضع منتقدین مجاهدین خلق است. وقتی فردی که سال‌ها در داخل سازمان بوده، از «شستشوی مغزی» یا «فقدان آزادی» سخن می‌گوید، این روایت برای مخاطبِ عام بسیار تأثیرگذارتر از بیانیه‌های رسمیِ نهادهای سیاسی و حکومتی است.

رسانه‌های بین‌المللی

رویکرد این رسانه‌ها (مانند بی‌بی‌سی، رادیو فردا یا گزارش‌های نیویورک‌تایمز و گاردین و …) متفاوت است. آن‌ها معمولاً با نگاهی «تحقیقی» و «انتقادی» به موضوع نگاه می‌کنند:

تمرکز بر «حقوق بشر»: تمرکز این رسانه‌ها بیشتر بر نقض حقوق فردی اعضا در داخل تشکیلات، وضعیتِ کمپ‌ها (مانند کمپ اشرف در عراق و آلبانی) و فشارهای روانی است که بر جداشدگان وارد شده است.
روایتِ «قربانی بودن»: این رسانه‌ها جداشدگان را نه لزوماً به عنوان همکارانِ جمهوری اسلامی، بلکه به عنوان «قربانیانِ یک ایدئولوژی افراطی» تصویر می‌کنند. برای این دسته، جدایی از سازمان، موضوعی مربوط به آزادی‌های فردی و حقوق انسانی است، نه لزوماً پیوستن به جبهه‌ی مقابل.

فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی

این فضا پرآشوب‌ترین لایه در بازتاب این جدایی‌هاست:

جنگِ روایت‌ها: در شبکه‌های اجتماعی (مانند توییتر/X، سازمان مجاهدین خلق بسیار فعال است و بلافاصله پس از هر جدایی، تلاش می‌کند فرد جداشده را با عناوینی نظیر «نفوذی»، «خائن» یا «مزدور» تخریب کند (اصطلاحاً ترور شخصیت).
نقشِ «شاهدانِ دیجیتال»: جداشدگان نیز در این فضا با انتشار خاطرات، ویدئوها و اسناد، تلاش می‌کنند «روایتِ شخصی» خود را از سرکوب‌های داخلی سازمان بازگو کنند. این کار باعث شده که لایه‌های پنهانِ سازمان برای نسل‌های جوان‌تر که آشنایی تاریخی با آن ندارند، تا حدی عیان شود.

تحلیلِ تأثیرات این رسانه‌ای‌شدن

رسانه‌ها در این میان دو کارکردِ متضاد دارند:

آگاهی‌بخشی: بسیاری از ابعادِ زندگیِ درونی سازمان (که سال‌ها مخفی و رازآلود بود) توسط همین جداشدگان از تشکیلات رجوی و بازتاب‌های رسانه‌ای مستقل برای جامعه فاش شده است.
پروپاگاندا: رسانه‌های وابسته به مجاهدین خلق اجازه نمی‌دهند که «جدایی» به عنوان یک فرآیند پیچیده انسانی باقی بماند. وقتی یک جداشده در رسانه‌ای ظاهر می‌شود، بلافاصله در «اردوگاهِ دشمن» دسته‌بندی می‌شود. این امر باعث می‌شود که حقیقتِ تجربه‌ی آن فرد (که ممکن است ترکیبی از درد، ندامت و سرگردانی باشد) قربانیِ اهدافِ پروپاگاندای فرقه رجوی شود.

نکته پایانی

به دلیل همین نقشِ رسانه‌ای، جداشدگانِ مجاهدین خلق اغلب در یک «موقعیتِ پارادوکسیکال» قرار می‌گیرند: آن‌ها برای اینکه دیده شوند و صدایشان شنیده شود، باید از بلندگوهای رسانه‌ای استفاده کنند. اما به محض استفاده از این بلندگوها، برچسبِ «نفوذی» یا «مزدور» (از سوی سازمان) یا «پروژه‌بگیر» (از سوی برخی دیگر) به آن‌ها زده می‌شود. این فشار رسانه‌ای، خود عاملی است که تعدادی از جداشدگان را به سمتِ سکوتِ کامل یا انزوای اجتماعی سوق می‌دهد.

آرش رضایی (کارشناس ارشد علوم سیاسی و روابط بین الملل)

نوشته جداشدگان مجاهدین خلق؛ میان ترورِ شخصیت و ابزارِ پروپاگاندا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در واقع، آنچه به عنوان “تناقض” توصیف می‌کنیم، از دیدگاه تحلیل‌گران می‌تواند ناشی از یکی از سه روند زیر باشد:

– گذار از «ایدئولوژی رادیکال» به «واقع‌گرایی ابزاری» Pragmatic Realism))

در دهه‌های گذشته، مجاهدین خلق با ترکیبی از ایدئولوژی‌های چپ و ملی‌گرایی فعالیت می‌کردند. در آن دوران، حمایت از جنبش‌های آزادی‌خواه (مانند سازمان آزادی‌بخش فلسطین) بخشی از ادبیات ضدامپریالیستی و ضداسرائیلی آن‌ها بود که با فضای سیاسی جهان سوم همخوانی داشت.

تحلیل تغییر: با گذشت زمان، اولویت اصلی سازمان از «ایدئولوژی» به «تغییر رژیم در ایران» تغییر یافت. در این مسیر، آن‌ها دریافتند که برای رسیدن به هدف اصلی (سقوط جمهوری اسلامی)، نیاز به حمایت قدرتمندترین بازیگران جهانی (آمریکا و اسرائیل) دارند.
در این نگاه، موضع‌گیری آن‌ها نسبت به فلسطین یا اسرائیل، دیگر یک «اصول اعتقادی» نیست، بلکه یک «ابزار استراتژیک» است. یعنی آن‌ها مواضع خود را بر اساس اینکه «کدام طرف می‌تواند به هدف اصلی من (تغییر در ایران) کمک کند» تنظیم می‌کنند.

– تعریف دوباره از «دشمن» و «دوست»

یکی از ریشه‌های این تغییر، تغییر تعریف دشمن در ذهنیت رهبری سازمان است.
در گذشته: دشمن اصلی، «امپریالیسم جهانی» و «صهیونیسم» تلقی می‌شد که با نظام‌های حاکم در منطقه همسو بودند.
امروز: دشمن اصلی، منحصراً «جمهوری اسلامی ایران» تعریف شده است. از آنجایی که اسرائیل و آمریکا در تقابل مستقیم با جمهوری اسلامی قرار دارند، مجاهدین خلق خود را در جبهه متحد آن‌ها قرار می‌دهند.

ارزیابی تناقض: از نظر منتقدان، این یعنی سازمان دچار «از دست رفتن اصالت» شده است؛ یعنی آن‌ها برای رسیدن به قدرت، تمام مرزهای اخلاقی و سیاسی سابق خود را زیر پا گذاشته‌اند تا با دشمنان سنتی خود هم‌پیمان شوند.

– فرآیند «غرب‌گرایی ساختاری» و وابستگی به ساختارهای امنیتی

تحلیل‌گران معتقدند که سازمان در طول سال‌ها، نه تنها از نظر سیاسی، بلکه از نظر ساختاری نیز به سمت مدیریت‌شده شدن توسط دستگاه‌های امنیتی غرب حرکت کرده است.

تغییر ماهیت: حمایت از فلسطین، ماهیتی «مقاومت» و «غیر رسمی» داشت، اما حمایت از مواضع اسرائیل یا آمریکا، ماهیتی «رسمی» و «وابسته به ساختار قدرت جهانی» دارد.

این تغییر موضع نشان‌دهنده این است که سازمان از یک «جنبش انقلابی با ایدئولوژی مستقل» به یک «گروه سیاسی وابسته به ساختار امنیتی غرب» تبدیل شده است. در این حالت، تناقض در واقع نشان‌دهنده این است که سازمان مجاهدین خلق دیگر «خودساخته» نیست، بلکه «ساخته‌شده» توسط منافع قدرت‌های بیرونی است.

جمع‌بندی و ارزیابی نهایی

اگر بخواهیم این تناقض را خلاصه کنیم، می‌توان گفت:

– از دیدگاه مجاهدین خلق: این «تناقض» نیست، بلکه «بلوغ سیاسی» و «واقع‌گرایی» برای رسیدن به هدف اصلی (تغییر نظام) است. آن‌ها معتقدند در جنگِ قدرت، باید با هر کسی که با دشمن اصلی (نظام ایران) متحد است، متحد شد.

– از دیدگاه منتقدان: این یک «فروپاشی اخلاقی و ایدئولوژیک» است. منتقدان می‌گویند وقتی یک گروه، اصول بنیادین خود (مانند حمایت از حقوق فلسطینی‌ها یا مخالفت با صهیونیسم) را به راحتی برای دستیابی به حمایت‌های سیاسی کنار می‌گذارد، دیگر نمی‌تواند ادعای داشتن یک «برنامه جایگزین معتبر» یا «اصالت ملی» را داشته باشد.

در نتیجه: این تغییر موضع، نشان‌دهنده این است که سازمان مجاهدین خلق از یک جریان دارای “هویت سیاسی مستقل” به جریانی تبدیل شده که “هویت¬” خود را بر اساس “جهت‌گیری قدرت‌های بین‌المللی” بازتعریف می‌کند. این امر باعث شده است که حتی در میان مخالفان نظام، اعتبار آن‌ها به شدت کاهش یابد.

آرش رضایی (کارشناس ارشد علوم سیاسی و روابط بین الملل)

نوشته تحلیل تناقض در مواضع مجاهدین خلق از فلسطین تا اسرائیل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بسیاری اوقات در رسانه های منتسب به مجاهدین خلق اخبار و یا مطالبی منتشر می‌شود که مثلا مجاهدین خلق با سازمان‌ها و یا گروه‌های از هم پاشیده‌ای مانند “سازمان چریک های فدایی خلق” و یا سازمان “خبات” ارتباط داشته و ائتلافی تشکیل داده‌اند. گاها حتی مطرح می‌شود که گروه‌های چپ و ملی‌گرا علیه حکومت ایران با مجاهدین خلق به نقطه وحدت رسیده‌اند.

ادعای سران تشکیلات مجاهدین خلق این است که این گروه‌ها و سازمان‌ها در هر مناسبتی حمایت همه جانبۀ خود را از سازمان مجاهدین و شواری ملی مقاومت اعلام کرده و بر استمرار این مسیر پای می فشارند!

حالا به اصل ماجرا نگاه کنیم تا ببینیم که واقعا چه کسی از چه کسی حمایت می‌کند. بخاطر دارم در چندین نوبت مسعود رجوی وقتی از نیروهای مقاومت در مقابل حاکمیت جمهوری اسلامی صحبت می‌کرد، می‌گفت:
“تنها و تنها نیروی سازمان یافته‌ای که در مقابل حکومت جمهوری اسلامی ایستاده است مجاهدین خلق است، بقیه فیلم بازی می‌کنند و یا نیازمند ما هستند تا بقاء داشته باشند.”

همچنین، مسعود رجوی بارها تکرار می‌کرد:
“فکر می‌کنید تعداد اعضای سازمان چریک‌های فدایی شاخۀ آقای مهدی سامع و همسرش زینت میرهاشمی چقدر است؟ و در ادامه می‌گفت تعداد آنها کمتر از انگشتان یک دست است” ، یعنی که عددی نیستند و “اگر ما نباشیم از گرسنگی خواهند مُرد”.

او در باره سازمان کردستانی موسوم به ” خبات ” نیز می‌گفت:
” فکر می‌کنید تعداد این خباتی‌ها در کردستان چند نفر است؟ کمتر از انگشتان دو دست!”

یعنی که بود یا نبودشان اصلا مهم نیست. با این حال، مسعود رجوی می‌گفت چون دلش به حال و روز این افراد می‌سوزد به آنان کمک می‌کند. می‌گفت: “من از دهان شما برمی‌دارم و در گلوی آنان می‌گذارم تا در مقابل جمهوری اسلامی کم نیاورند!”

وی اذعان می‌کرد که اگر حمایت مالی سازمان از این افراد و گروه‌ها نباشد ظرف دو سه هفته کارشان تمام است و باید به تاریخ بپیوندند. طوری این حرف‌ها را می‌زد که گویی خود را حاکم جان و مال آنان می‌دانست. با لحنی صحبت می‌کرد که گویی اگر او نباشد “مهدی سامع، زینت میرهاشمی ، آقای شیخ بابا (رهبری خبات) و تمامی افرادی که در به اصطلاح “شورای ملی مقاومت” عضو هستند، از گرسنگی به گدایی خواهند افتاد و آنان خودشان این را بهتر از هر کسی می‌دانند که ولی نعمتشان رجوی است!

من شخصا بعدها متوجه شدم که به لحاظ آماری اعضای شورای ملی مقاومت رجوی اصلا مطرح نیستند. کارکردشان برای رجوی فقط سوءاستفاده از اسم و رسم‌شان در راستای اهداف خودش است.

البته احتمالا لحن تحقیرآمیز و سخنان توهین آمیز رجوی درباره اعضای غیرمجاهد شورای ملی مقاومت، تا کنون به گوش آنها نرسیده است. مثلا مهدی سامع و همسرش زینت میرهاشمی و یا شیخ بابا اگر که بدانند رجوی آنان را در اذهان چقدر خار و ذلیل می‌کند احتمالا سکته بکنند.

ناگفته نماند آنان هم فی سبیل الله از رجوی حمایت نمی‌کنند، یک نوع معامله در کار است. رجوی از اسم و رسم آنان حمایت می‌کند و آنان در مقابل از رجوی دستمزدهای کلان می‌گیرند. در واقع به نوعی مزدوری رجوی را می‌کنند.

طبق آخرین گفته‌های مسعود رجوی که چند سال پیش شاهد بودم، به هر نفر از پنج هزار دلار تا ده هزار دلار حقوق ماهیانه می‌دهد! برخی از آنان مانند آقای کریم قصیم که بعدها از شورای رجوی استعفا داد، بنا به ادعای رجوی از او مبلغ بیشتری درخواست کرده بود و رجوی ادعا میکرد که به همین دلیل او را اخراج کرده است.
از سوی دیگر، مشخص شد کسانی که از شورای ملی مقاومت رجوی جدا می‌شوند، در نحوۀ ادارۀ شورا اختلاف نظر جدی دارند، از جمله اینکه باید رهبری شورا دوره‌ای بوده و همه بتوانند در کرسی ریاست تکیه بزنند و یا اینکه چرا مریم رجوی رئیس جمهور دولت موقت بصورت مادام العمر باقی مانده است.

دو تن دیگر از اعضای شورا که از آن خارج شدند، آقای هدایت متین دفتری و همسرش مریم بودند که بخاطر نحوۀ اداره شورا استعفا دادند. رجوی از اسم و رسم آنان سوء استفاده می‌کرد زیرا گویا این زوج از خانواده دکتر مصدق بودند!

اینها برای مسعود رجوی که خودش را رهبری بلامنازع می‎داند، اصلا پذیرفته نبود. بهترین کار حذف اعضای دردسرساز بود تا در بین سایر اعضاء شائبه ایجاد نشود. رجوی بهتر از هر کسی می‌دانست که علت این اخراج‌ها پول نیست. اعضای شورا انتقادشان به رجوی این است که چرا شورا بصورت پادشاهی اداره می شود، باید مانند سایر احزاب و گروه‌ها رهبری و اداره امور شورای ملی مقاومت دوره‌ای باشد.

بخشعلی علیزاده

نوشته رجوی چگونه شورای ملی مقاومت را کنترل می‌کند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سران مجاهدین و به خصوص شخص رجوی بیشتر از هر کسی به دنبال اعدام و کشته سازی و ارتزاق از این موارد هستند. به احتمال زیاد در مطالب مختلف و متعددی شنیده و یا خوانده اید که رجوی با خون ریزی و خون آشامی زنده است. من و دوستانم بارها در اشکال مختلف این موضوع را اطلاع رسانی کرده و مطالبی ارائه کرده ایم که قابل استناد و متقن میباشند.

یکی از این نمونه ها برای اولین بار در نشست های موسوم به “حوض” برای من و بقیه بارز شد. نشست های موسوم به “حوض” برای اولین بار در تشکیلات مخوف رجوی در سال 1374 در بغداد برگزار گردید. در آن زمان مسعود رجوی این نشست ها را به شکل گروهی برگزار میکرد، زیرا گنجایش سالنی که وی نشست ها را برگزار میکرد توان و گنجایش بیشتر از سیصد نفر را نداشت. این مجموعه نشست ها در سالنی به نام ” بهارستان ” اجرا می شد. این مکان محل نشست های اعضای به اصطلاح ” شورای ملی مقاومت ” بود که سالانه یک یا دو بار مسعود رجوی با این افراد نشست میگذاشت.

در آن مقطع زمانی این سالن حدود دو ماه برای جلسات نشست های “حوض” اختصاص یافته بود تا مسعود رجوی آن نشست ها را برگزار نماید. موضوعات مختلف و متعددی در آن سلسله نشست ها مطرح می شد. هدف من در این مطلب اشاره به یک قسمتی از این نشست ها است. قسمتی از مباحث مسعود رجوی مخصوص کسانی بود که در ایران مدتی زندانی بودند. اغلب این افراد جرمشان هواداری و یا عضویت در سازمان مجاهدین خلق بود که با اعلام جنگ مسلحانه توسط مسعود رجوی، بطور علنی با جمهوری اسلامی وارد جنگ مسلحانه شده بودند. در فرهنگ سازمان به آن “فاز نظامی” گفته می شد که از 30 خرداد سال 1360 شروع شده بود.

در دادگاه های جمهوری اسلامی این دستگیر شدگان مجاهدین محکومیت های مختلفی گرفته بودند. برخی  حبس های مختلف گرفته بودند ( بسته به نوع جرم مرتکب شده ) و برخی نیز تبرئه و آزاد شده بودند. سر حرف مسعود رجوی با آن تعداد از افرادی بود که یا تبرئه شده بودند و یا مدتی حبس کشیده و آزاد شده بودند.

در قسمتی از مباحث مسعود رجوی در نشستهای حوض، سوالی از طرف او نسبت به حاضرین جلوی رویشان گذاشته شد، مسعود رجوی از زندانیان سابق سوال کرد که “چرا زنده مانده اید؟”!

در پاسخ به سوال رجوی، اغلب افراد با گریه و زاری به مسعود رجوی جواب میدادند، و به این اعتراف میکردند که در زندان و در دادگاه ندامت کرده و خواستار عفو شدند، بعضا هم اعتراف میکردند که اطلاعاتی که داشتند را لو دادند.

مسعود رجوی با سرزنش و توهین به آن افراد میگفت :

” کسانی که اعدام شدند باعث افتخار و سربلندی من و سازمان مجاهدین هستند، و کسانی که زنده ماندند باعث سرشکستگی “!

هدف مسعود رجوی در مرحله اول این بود که آن افرادی که در نشست حضور داشتند در نزد بقیه به غلط کردن بیفتند تا یال و کوپالشان بریزد. این افراد در ذهن بقیه ” قهرمان ” بودند و گفته می شد که این افراد سختی های بسیاری متحمل شده و از زیر اعدام جسته اند! این نوع نگاه از نظر مسعود رجوی یک خطر محسوب می شد، زیرا مسعود رجوی تنها شخص زنده ای بود که می توانست لقب قهرمان بگیرد و بقیه قهرمانها کسانی بودند که اعدام شده بودند. و با این تحقیرها از طرف مسعود رجوی فرد دچار سرشکستگی می شد.

در حقیقت رجوی میخواست این افراد از عرش به زیر کشیده شوند تا در سازمان بخاطرسوابقی که داشتند اقدام به ” کودتا ” علیه رجوی نکنند. در قدم بعد مشخص شد که نیاز مبرم مسعود رجوی به ” کشته سازی ” است. در نظر او این بود که هر چه کشته های سازمان بیشتر باشد رجوی بقای بیشتری خواهد داشت. یک پیامی هم در این نشست ها به حاضرین منتقل شد و آن اینکه اگر دستگیر شدید تلاش کنید که اعدام شوید، زنده بیرون ماندن شما و یا حتی زنده ماندنتان در زندان یعنی که به رهبری سازمان خیانت کرده اید!

و این داستان کماکان ادامه دارد.

بخشعلی علیزاده

نوشته چرا زنده مانده ای؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خب، خیلی روشن است. هیچ چیز، تاکید میکنم، هیچ چیز طبق گفته ها و برآوردهای مسعود رجوی پیش نرفته و نمی رود! البته این اولین بار نیست، آخرین بار هم نخواهد بود که هیچ چیز طبق تمایلات رجوی پیش نرفته است. علت بسیار روشن، رجوی مدام تحلیل های توخالی و بقول معروف ” آبدوغ خیاری” دارد که با واقعیت های دنیای بیرون همخوانی نداشته و ندارد. روزگاری مسعود رجوی در قرارگاه اشرف واقع در عراق تاریخ های کذایی میداد، اول هر سال در تجمع نیروها میگفت امسال سال ” سرنگونی ” است! رجوی بعدها که دید پیش بینی و پیشگویی هایش درست از آب در نمی آید و اعتراض افراد در تشکیلات بگوش میرسد که چرا حرفهای رجوی درست از آب در نیامد دست به یک ابتکار عمل زد تا دیگر بند را آب ندهد، وی آمد و در یک نشستی در سال 1392 در قرارگاه لیبرتی ( کمپ موقت موسوم به لیبرتی در نزدیکی فرودگاه بغداد) گفت: مگر مجاهد تاریخ مصرف دارد ؟

که با این جمله آب پاکی روی دست همه ریخت و خیال خودش را راحت کرد تا خودش را از تاریخ دادن در خصوص سرنگونی جمهوری اسلامی خلاص کند!

اما در وقایع چند ماه اخیر( جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل ) او بار دیگر ریسک کرده و برای اینکه اعضای تشکیلات را وادار به ماندن در تشکیلات کند آنان را با حرفها و وعده های آبدوغ خیاری فریب داده است!

اوضاع در این چند ماه طوری پیش رفت که خیلی ها وضعیت را به نفع جمهوری اسلامی ایران نمی دیدند و فکر میکردند که کار جمهوری اسلامی تمام است. اما رویکرد سران جمهوری اسلامی طوری بود که در مقابل آمریکا و اسرائیل کم نیاورد. و باید اعتراف کرد که جلوی ابرقدرت جهان نه تنها دوام آورد بلکه به آنان درس مقاومت و ایستادگی داد. و بسیاری از افراد و کشورها به قدرت ایران اذعان داشتند. مطمئنا این شگفتانه شامل اعضای سازمان هم شده است. قطعا هر شب آنان در نشست های موسوم به ” عملیات جاریشان ” به این اشاره میکنند که چه فکر میکردند و چه شد، به این می پردازند که جمهوری اسلامی با ابر قدرت جهان کله به کله شد، مشت به مشت شد، رو در رو شد، ولی کم نیاورد و با آنان مقابله کرد!

سوال مهم و حیاتی در ذهن اغلب اعضای تشکیلات بعد دیدن شرایط و پیشرفت جنگ:

” پس ما با دست خالی ، آنهم از چند هزار کیلومتر چگونه میخواهیم حکومت ایران را سرنگون کنیم؟ قوی تر از آمریکا و اسرائیل که نیستیم، نکند داریم وقت میگذرانیم؟!”

بعد از انتقال ساکنان اشرف به آلبانی تقریبا شبیه به این ماجرا اتفاق افتاد. یعنی سوالات اینچنینی که ما چگونه میخواهیم از آلبانی که چند هزار کیلومتر با ایران فاصله دارد سرنگونی را محقق کنیم؟!

این سوال که ” سرنگونی چگونه خواهد بود ” مثل خوره به ذهن اعضای مجاهدین می افتد و کسی هم نیست که به آن پاسخ بدهد، زیرا بالا تا پائین تشکیلات در این خصوص مسئله دار هستند. بیچاره اعضای نگون بخت که چه امیدهایی داشتند! فکر میکردند که این بار کار حکومت ایران تمام است و باید از آمریکا و جناب ترامپ تشکر و قدردانی نمایند که مسیر سرنگونی را هموار نمود، ولی در کمال ناباوری، سرنگونی جمهوری اسلامی نه تنها انجام نگرفت بلکه میخ جمهوری اسلامی برای سالیان زیادی محکم کوبیده شد و تمام کسانی را که در سر شوری و شورشی داشتند را نا امید کرد!

و باز هم نا امیدی و سرخوردگی در میان اعضای نگونبخت اشرف 3 ، و این داستان ادامه دارد! و قطعا که رجوی لاجرم نشستی خواهد گذاشت و تکرار خواهد کرد که ” مگر مجاهد تاریخ مصرف دارد؟! “.

بخشعلی علیزاده

نوشته مگر مجاهد تاریخ مصرف دارد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مقاله او در واقع پاسخی است به یکی از هواداران مجاهدین خلق که ادعا کرده است مجاهدین خلق تغییر کرده اند و دیگر سوابق تروریستی خود را تکرار نمیکنند. فلدستاین در پاسخ تلاش میکند ضمن مرور سوابق مجاهدین خلق اذعان کند که مجاهدین خلق هیچ مشروعیت سیاسی و اجتماعی برای ایرانیان ندارند و این “مامور” مجاهدین برای تطهیر سوابق خونین سازمان کارفرمایش، در حقیقت خود را میفروشد.

جاناتان فلدستاین یهودی آمریکایی الاصل ساکن اسرائیل

این نویسنده صهیونیست، فلدستاین مقاله را با پرسشی درباره این عامل مجاهدین شروع می‌کند و پاسخی جامع به آن می‌دهد که تامل برانگیز است:

این “مامور” کیست که خود را می‌فروشد، چرا می‌فروشد و چرا اهمیت دارد؟

سازمان مجاهدین خلق ایران یکی از معروف‌ترین و بحث‌برانگیزترین گروه‌های اپوزیسیون ایرانی است. این سازمان که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد، از یک جنبش انقلابی مارکسیستی به رهبری دانشجویان به یک سازمان تبعیدی که طرفدار تغییر رژیم در ایران است، تکامل یافت. تاریخ آن مملو از رویارویی‌های خشونت‌آمیز، تبعید اجباری، و روابط عمومی و لابی‌گری بین‌المللی قوی است. سازمان پوششی آن، شورای ملی مقاومت ایران، به دنبال پاستوریزه کردن ریشه‌های تروریستی خود و قالب کردن خود به عنوان یک بازیگر مشروع در چشم‌انداز وسیع‌تر ایران است.

مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت یکی هستند، با رابطه‌ای تنگاتنگ. آنها به جای یک اپوزیسیون مشروع، نماینده‌ یک گروه تروریستی ناراضی و منزوی – و با بودجه‌ بسیار خوب – هستند. مجاهدین چیزی بیش از گرگ‌هایی در لباس گرگ‌های مختلف نیستند. متأسفانه، بسیاری از مقامات غربی به معنای واقعی کلمه در جیب آنها هستند و دیگرانی مانند این”مامور” ، در لیست حقوق‌بگیران مجاهدین هستند.

وقتی از اتحاد سرخ-سبز صحبت می‌شود، مجاهدین خلق/شورای ملی مقاومت تجسم آن است. آنها اسلام رادیکال را با ایدئولوژی انقلابی مارکسیستی ترکیب می‌کنند. مجاهدین خلق همیشه بر مبارزه‌ مسلحانه علیه ظلم و ستم برای دستیابی به اهداف خود تأکید داشتند. مسعود رجوی در اواخر دهه‌ی 1960 به آنها پیوست و پس از اعدام بنیانگذاران و دیگر رهبران توسط رژیم شاه، به رهبری آنها رسید.

در انقلاب اسلامی 1979، مجاهدین خلق از آیت‌الله روح‌الله خمینی حمایت کرد. این گروه به دلیل موضع ضد سلطنتی و قدرت سازمانی خود محبوبیت پیدا کرد. اما آنها با “رهبر معظم انقلاب” اختلاف پیدا کردند و پس از درگیری‌های خشونت‌آمیز با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به ترور در داخل ایران روی آوردند که منجر به سرکوب وحشیانه اعضا و هوادارانشان شد. رهبران آن برای محافظت از خود از ایران فرار کردند.

رجوی به پاریس گریخت و شورای ملی مقاومت را به عنوان بخشی از شبکه زیرزمینی تبعیدی خود تأسیس کرد. این گروه در سال ۱۹۸۶ به عراق نقل مکان کرد و در طول جنگ ایران و عراق با صدام حسین متحد شد. این امر و شرکت در کشتار ایرانیان به منظور اجرای اهداف تروریستی خود، بسیاری از ایرانیان را از مجاهدین بیگانه کرد و اتهامات همکاری با دشمن قسم خورده صدام را دامن زد. هنوز هم، سازمان مجاهدین خلق به شدت منفور است و بسیاری از ایرانیان با نفرت و به عنوان خائن به آن نگاه می‌کنند.

در طول دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، مجاهدین خلق توسط ایالات متحده، بریتانیا، اتحادیه اروپا و کانادا به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی شد. اما پس از آنکه در اوایل دهه ۲۰۰۰ ظاهراً خشونت را محکوم کردند، بدون هیچ اقدام تروریستی تأیید شده‌ای که بیش از یک دهه مسئولیت آن را بر عهده بگیرند، غرب آن را از فهرست گروه‌های تروریستی خارج کرد. این تصمیمات عمدتاً ناشی از ملاحظات ژئوپلیتیکی و چالش‌های موجود در جابجایی اعضای مجاهدین خلق از عراق به آلبانی بود. به هر حال، هیچ کس یک گروه تروریستی را در حیاط خلوت خود نمی‌خواهد، بنابراین یک پوشش ضخیم از ماست مالی، یک کمپین روابط عمومی شیک و اعلامیه‌های بین‌المللی “اصلاحات” آنها را ناگهان خوشایند کرد. همسایگان خوب.

اما این تغییر موضع بیش از آنکه واقعاً ناشی از کنار گذاشتن تروریسم باشد، محصول لابی‌گری شدید با بودجه کافی و یک طرح رسانه‌ای ساختگی مانند آنچه “مامور” آنها در آن دخیل است، بود. تکرار این نکته خالی از لطف نیست که هیچ نمونه شناخته شده‌ای از گروه‌های تروریستی اسلامی که واقعاً ایدئولوژی یا استفاده از ترور برای دستیابی به اهداف خود را محکوم کرده باشند، وجود ندارد. خوک‌های در حال پرواز و جهنمی که بر فراز آن یخ زده، استعاره‌های مناسبی هستند.

امروزه، هواداران مجاهدین خلق/شورای ملی مقاومت، مریم رجوی، همسر مسعود، را می‌پرستند. او دو دهه است که مفقود شده و فرض بر این است که مرده است. آنها سخنان او را به عنوان وحی الهی و طرح ده ماده‌ای او برای ایران را از کوه سینا {جایی که ده فرمان بر حضرت موسی نازل شد} می‌دانند. در ظاهر، آنها ادعا می‌کنند که از طرحی برای ایران حمایت می‌کنند که ریشه در دموکراسی سکولار، برابری جنسیتی و بدون سلاح هسته‌ای دارد. اما ایرانیان داخل ایران و خارج از کشور را دنبال کنید، و اغلب آنها را در حال تمسخر و بی‌اعتبار کردن مجاهدین خلق/شورای ملی مقاومت و رجوی خواهید یافت.

اتهامات بیشتر در مورد فرقه‌وار بودن مجاهدین خلق/شورای ملی مقاومت در یکنواختی مطلق “تفکر” آنها منعکس می‌شود، به طور خلاصه، گویی همه از روی یک متن می‌خوانند، تا در واقع، شستشوی مغزی داده شده باشند.
پس از یک برخورد شخصی که به یک مناظره داغ روی آنتن با یکی از سخنرانانشان که توسط “مامور” منصوب شده بود، تبدیل شد، وقتی شنیدم که “مامور”، آنها را تبلیغ می‌کند، با او مقابله کردم: “شنیدم که شما برای شورای ملی مقاومت تبلیغ می‌کنید. درست است؟” معمولاً یک متخصص روابط عمومی به مشتریان کمک می‌کند تا نکات اصلی صحبت را ادراک کنند. در این مورد، “مامور” توسط مشتری در دام افتاد. پس از اینکه او به این موضوع اعتراف کرد، هول شد و گفت که آنها تروریست‌های “سابق” هستند، انگار که آهنگ ضد جنگ جان لنون را می‌خواند و اصرار داشت که “مردم تغییر می‌کنند”.

من که قبلاً با این “مامور” ارتباط حرفه‌ای داشتم، او را به چالش کشیدم: “دقیقاً یادم هست وقتی با من تماس گرفتی تا درباره آنها سوال کنی کجا بودم. برداشت تو از اینکه آنها چه کسانی هستند و چه چیزی را نمایندگی می‌کنند اشتباه است. آنها تو و جهان را گمراه می‌کنند. از تو سوءاستفاده می‌شود. شرم‌آور است که تروریست‌های تحت تعقیب را بر درستکاری ترجیح می‌دهی.”

…”مامور” دوباره تکرار کرد: “سازمان تروریستی سابق. فرق دارد. مردم تغییر می‌کنند. آنها (مجاهدین خلق/شورای ملی مقاومت) بهتر از آن هستند که برای رژیم جدید یک پادشاه به آنها تحمیل شود. نود و چهار میلیون شهروند عمدتاً فارس لیاقت چیزی بهتر از یک پادشاه (معروف به شاه) را دارند. اینطور فکر نمی‌کنی؟”

نه، آقا، اینطور فکر نمی‌کنید؟ واضح است که نه. نه تا زمانی که چک‌های مارکسیست-اسلامی نقد می‌شوند.

طعنه‌آمیز است که از مجاهدین خلق/شورای ملی مقاومت به عنوان یک گروه دموکراتیک دفاع شود، در حالی که سلسله رجوی از دهه ۱۹۸۰ کنترل را در دست داشته است. حجاب رنگارنگ او، در مقایسه با حجاب مورد علاقه جمهوری اسلامی، نشان‌دهنده باز بودن است، اما این فقط یک حیله است تا شما فکر کنید که آنها خواهان دموکراسی، اصلاحات سکولار و برابری جنسیتی هستند.

این “مامور” مجاهدین خلق/شورای ملی مقاومت و مریم رجوی را به عنوان یک قاچاقچی مواد مخدر معتاد برای تأمین مالی اعتیاد خود تحت فشار قرار می‌دهد. در نهایت، آینده ایران باید توسط ایرانیان تعیین شود. اما اجازه ندهید افرادی مانند این “مامور” آنها و دیگران حجاب را بر چشمان شما بکشند. به مجاهدین خلق/شورای ملی مقاومت نباید اعتماد کرد و بله، مردم ایران شایسته بهتر از این هستند.

نوشته آمریکایی صهیونیست: مجاهدین خلق، اپوزیسیون قلابی ایرانی است اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعد از پیروزی انقلاب، رجوی روی زندانی بودن افراد و اینکه در درون زندان چقدر شکنجه شدند متمرکز شد. چنان وحشت آور از زندان‌های زمان شاه تعریف کرد که فکر می‌کردیم خود او همه را تجربه کرده است. اما بعدها برایمان روشن شد که خود رجوی نه تنها شکنجه نشده بلکه با ساواک همکاری کرده تا جان بی ارزشش را نجات دهد.

در آن شرایط با توجه به اینکه سطح آگاهی پائین بود خیلی از نفرات گول حرفهای گروه‌های سیاسی آن زمان را خوردند و رجوی روی این مسئله بسیار سوء استفاده کرد و تعداد زیادی را فریب داد. پس از فرار از ایران، در مجامع بین المللی از این مسئله مبنی بر اینکه افراد فقط به صرف عقیده خود شکنجه و یا کشته می‌شوند خط ضد جمهوری اسلامی خود را پیش برد .

رجوی برای بزرگنمایی شکنجه و نقض حقوق بشر در زندان‌های ایران تلاش زیادی کرد. زندانیانی که آزاد می‌شدند و بعد به سازمان وصل می‌شدند را به اروپا برده و با بهره‌برداری رسانه‌ای از آنها سعی می‌کرد فضای زندان‌های ایران را قرون وسطایی جلوه دهد.
فریبکاری رجوی چنان بود که حتی زندانیانی که به لحاظ جسمی مشکل مادرزادی داشتند را با بهانه اینکه در زندان حکومت ایران آسیب دیدند، با توجیه کافی جلوی دروبین‌ها قرار می‌داد. خیلی از همین افراد بعد از جدا شدن دست به افشاگری زدند و دروغ های رجوی را رسوا کردند.

رجوی زندان‌بان و شکنجه‌گر

آیا رجوی که مدعی تحمل شکنجه‌های قرون وسطی در زندان می‌شود خودش این کار را نفی می کند؟ شاید در گفتار رجوی مدعی نفی زندان و شکنجه و اعدام بخاطر عقیده باشد ولی در عمل او درون مناسبات سازمانی هرگز حاضر نشد یک عقیده مخالف را بپذیرد یا نقد یک منتقد را تاب بیاورد.

اگر مسعود رجوی با انتقادی مواجه می شد فرد به زندان فرستاده شده و با تهدید و شکنجه فرد را مجبور می‌کردند از حرفهای خود عقب‌گرد کند. آنان که قبول نمی کردند باید زیر شکنجه کشته می شدند مانند پرویز احمدی ، قربانعلی ترابی و علی نقی حدادی ( شوهر زهره اخیانی ) و … .

در سال 72 و 73 سران مجاهدین خلق تعدادی از اعضای سازمان را به جرم “نفوذی” بودن به زندان افکنده و مورد شکنجه قرار دادند. این افراد که نزدیک به هفتصد نفر بودند، ماهها در زندان بسر بردند و تحت بازجویی و شکنجه شدید قرار گرفتند. سپس در یک شوی مسخره که توسط رجوی برگزار شد به همه آنان بخشش داده شد، اما تهدید شدند که اگر در مناسبات سازمان حرفی از زندان و یا شکنجه بزنند از صحنه حذف خواهند شد. افرادی مانند محمد کرمی ، محمد رزاقی ، بهزاد علیشاهی ، حسین لیوانی ، اسدالله مرادی و بسیاری دیگر که بعدها از مناسبات جدا شدند درباره بازجویی و شکنجه‌های آن دوران دست به افشاگری زدند.

واقعیت زندان یا تبلیغات منفی رجوی؟

واقعیت زندان به چه صورت است؟ باید کدام حرف را باور کرد؟ آیا چنان که رجوی می‌گوید زندانی در زندان‌های ایران مورد شکنجه قرار می‌گیرد؟ آیا زندانی به صرف ابراز نظر و مخالفت با حکومت اعدام می شود؟ آیا زندانی در زندان از حقوق اولیه محروم است ؟ آیا زندانی از حقوق مدنی و اجتماعی کاملا محروم است؟ آیا زندانی از حق ملاقات با خانواده محروم است؟

برای پاسخ به این پرسش‌ها باید به فضای درون زندان دسترسی داشت که مقدور نیست اما میتوان از طریق نشانه ها و نمودهای بیرونی به نتایجی دست یافت.

نمونه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد ادعاهای رجوی درباره برخود با زندانیان در ایران لاطائلاتی بیش نیست که برای فریب و اقناع اعضای درون تشکیلات کاربرد دارد.

سعیده ماسوری عضو تیم عملیاتی مجاهدین خلق با اسلحه و مهمات دستگیر میشود، حکم حبس ابد میگیرد اما در زندان ادامه تحصیل میدهد و حتی آنقدر در زندان دستش باز است که به ادعای سازمان گهگاه نامه‌هایی از درون زندان برای سازمان ارسال می‌کند تا منتشر شود.

برخی دیگر از زندانیان در ایران حتی از درون زندان با خانواده های خود در خارج از کشور تماس دارند یا با رسانه‌های خارجی مصاحبه می‌کنند یا آنقدر حق انتخاب دارند که حاضر نمی‌شوند لباس زندانی بپوشند و در دادگاه حاضر شوند.
اینها همه مصادیقی است که نشان می‌دهد دست زندانیان در زندان‌های حکومت ایران بسیار بازتر از اعضای گرفتار در قرارگاه‌های مجاهدین خلق است که هیچ ارتباطی با جهان بیرون از کمپ اشرف سه در روستای مانز آلبانی ندارند.

عوامل مجاهدین خلق در زندان‌های ایران

در پی وقایع زمستان گذشته، تعدادی از افراد فریب خورده باند تبلیغاتی رجوی در داخل کشور شدند. تحت تاثیر القائات عوامل رجوی در فضای مجازی، این افراد فکر می‌کردند می توانند با مجاهدین به جایی برسند و با همین توهمات دست به اعمال جنایتکارانه تروریستی و جاسوسی زدند.
برخی از این افراد به دلیل جنایت‌هایی که مرتکب شدند، اعدام شدند. اما این همه داستان نیست. وقتی این افراد دستگیر شدند دستگاه تبلیغاتی رجوی فعالیت گسترده‌ای در رسانه هایش انجام داد. آکسیون‌های زیادی در اروپا و آمریکا برگزار کرد و ادعا کرد که آنان در زیر شکنجه قرار داشتند و مجامع بین المللی باید به داد آنان برسد.

عکسی که مجاهدین از اعضایش در حال سرود خواندن در زندانهای ایران منتشر کرد

اما پس از آن که این افراد اعدام شدند، دستگاه تبلیغاتی رجوی فیلم‌هایی بیرون داد که نشان داد آنان در زندان به ضبط ویدئو و تولید محتوا برای رجوی مشغول بودند.

این افراد آن چنان دسترسی به امکانات و آزادی عمل داشتند که در زندان از خودشان فیلم گرفته و به بیرون ارسال کردند. آیا این فیلم ها نشان از روسیاهی رجوی ندارد؟

هنگامی‌که در داخل زندان فردی که زیر حکم اعدام است به برگزاری سرود انقلابی و فیلم برداری اقدام می‌کند، به این معناست که شرایط آنگونه که در پروپاگانداهای رجوی ادعا می‌شود، نیست.

سواستفاده رجوی از خون زندانیان

رجوی در مورد زندانی تحلیل خودش را داشت. او معتقد بود وقتی زندانی از زندان آزاد می شود حتما با شکنجه‌گران همکاری کرده و یا تیر خلاص زده است. او همیشه این چماق را سر زندانیان آزاد شده می‌کوبید ولی هیچ وقت خودش حاضر نشد جواب بدهد چرا خودش اعدام نشده است.

مسعود رجوی همیشه به خون نیاز دارد. رجوی روزگارش با داستان زندانیان و شکنجه های کذایی و کشته شدن‌ها می‌گذرد. از ریختن خون‌ها برای فریب اعضای پیر و سرخورده در اشرف سه استفاده می‌کند. او سعی دارد به نیروهای خود القا کند هنوز نیروهایی در داخل کشور دارد تا به افسردگان ساکن اشرف سه انگیزه بدهد.

چرا ساکنان اشرف چنان در منجلاب مغز شویی قرار دارند که حتی به ذهن شان خطور نمی‌کند که مگر زندان جای گرفتن فیلم و خواندن سرود است‌؟ اگر این گونه است پس ادعای رجوی درباره اینکه زندانی زیر شدیدترین شکنجه است، حرف مفت است.

بازی کثیف رجوی تنها با ریختن خون امکان پذیر است. در دنیای کنونی که عصر آگاهی است عقل سلیم فریب تبلیغات رجوی را نمی‌خورد. برای مخاطب آگاه روشن شده زندان آنگونه که رجوی ادعا می‌کند قرون وسطایی و وحشتناک نیست.

اگر می‌خواهید زندان قرون وسطایی در عصر مدرنیته را بشناسید از نفراتی که تجربه زندان در سازمان مجاهدین خلق داشتند، سئوال کنید تا برایتان مشخص شود زندان، شکنجه و تفتیش عقاید قرون وسطایی فقط در زندان‌های درون قرارگاه‌های مجاهدین خلق معنا پیدا می‌کند.

هادی شبانی

نوشته زندان مکان شکنجه یا مکان تولید محتوا برای رجوی؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جالب آن که سران مجاهدین خلق هیچ گاه نمی‌پذیرند که “مجاهدان مبارز” ساکن کمپ اشرف سه در روستای دور افتاده‌ای در آلبانی برای استفاده محدود از اینترنت زیر نظارت سلسله مراتبی ده‌ها مسئول هستند و در حالی که مردم ایران از تماشای انواع شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای بهره‌مند هستند، اعضای مجاهدین خلق تنها مجاز به تماشای “سیمای آزادی” هستند. شبکه ماهواره‌ای مجاهدین خلق که صرفا بر مبارزه با حکومت ایران متمرکز است و اگر در موارد بسیار محدودی اخباری به غیر از “مبارزه با رژیم” نشان بدهد، تصاویری سانسور شده از بی‌اهمیت ترین اخبار روز دنیا، بدون حضور زنان یا با سانسور شدید است.

دستگاه تبلیغاتی مجاهدین خلق وزیر ارتباطات ایران را به خاطر اذعانش به حق همه مردم ایران در برخورداری کامل و دسترسی با کیفیت به اینترنت جهانی مورد تمسخر قرار میدهد، در حالی که محمد محدثین عضو بلندپایه شورای به اصطلاح ملی مقاومت در مصاحبه با شبکه صدای آمریکا سانسور و انزوای اعضای مجاهدین خلق از دنیای آزاد را از اساس تکذیب کرد.

این عادت مالوف ماشین پروپاگاندای مجاهدین خلق است که هر آنچه که دیکتاتوری مسعود رجوی به آن مبتلاست را با فرافکنی به دیگران نسبت دهد و وقیحانه ادعای آزادی خواهی و دمکراسی خواهی سر دهد.

مزدا پارسی

نوشته دغدغه مضحک مجاهدین سانسورچی درباره قطعی اینترنت در ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در حقیقت وقتی آمریکا نتوانست با نظامی‌گری و جنگ، ایران را تسلیم خواسته‌های بی‌جایش بکند، از موضع ضعف مجبور گردید تن به آتش بس دو هفته‌ای دهد. نا گفته نماند آمریکا از همه کارت‌هایش در جنگ استفاده کرد.
به هر حال دونالد ترامپ مجبور شد خود شکنی کند و حکومت ایران حتی موقت هم شده زهر آتش بس را به خوردش داد. حالا که مذاکرات طرفین در پاکستان بر گزار شده است و توافقی به دست نیامده است، ایران باید منتظر باشد تا زهر آتش بس موقت عمل کند و آمریکا مجبور شود به خواسته ایران تن دهد.

در واقع ایران با بستن تنگه هرمز راه نفس ترامپ را قطع کرده است. به دلیل بسته شدن تنگه هرمز قیمت نفت روز به روز بالاتر خواهد رفت. بحرانی که اکنون سر باز کرده هر چه جلوتر برویم بیشتر دامن آمریکا را می‌گیرد. در چنین شرایطی مریم رجوی آچمز شده است. نه می تواند از جنگ علیرغم میل باطنی خود حمایت کند و نه می تواند از آتش بس استقبال کند.

پارادوکس نه جنگ و نه صلح دامن رجوی را هم چه بخواهد و چه نخواهد گرفته است. مبنای مذاکره ایران علاوه بر آتش بس در لبنان و باز پس گیری سرمایه‌های بلوکه شده ایران، طرح 10 ماده‌ای ایران را هم شامل می شود که عبارتند از عدم تجاوز به ایران، استمرار کنترل ایران بر تنگه هرمز، پذیرش غنی سازی، رفع همه تحریم‌های اولیه و ثانویه، خاتمه تمامی قطعنامه‌های شورای امنیت و شورای حکام، پرداخت خسارت ایران، خروج نیروهای رزمی آمریکا از منطقه و توقف جنگ در تمامی جبهه‌ها از جمله علیه مقاومت اسلامی لبنان.
در حال حاضر پای آمریکا در تله تنگه هرمز گیر است و در صورت عدم پذیرش این طرح، دست ایران هم روی ماشه است تا در صورت لزوم به جنگ ادامه دهد. اکنون ایران دست بالا را دارد. جالب است بدانید حالا در چنین شرایطی مریم رجوی هم ادعا کرده است که از آتش بس و توقف حملات به زیر ساخت‌ها و تاسیسات مدنی استقبال می کند !!!

مریم رجوی! خدا از دلت بشنود. واقعاً که جای تعجب دارد اگر شما به جنگ اعتقادی ندارید پس چرا در زمان صدام، در دوره جنگ 8 ساله در کنار ارتش صدام با ایران می جنگیدید؟ به این تناقض چه پاسخی دارید؟

شما مجاهدین خلق همان عناصری هستید که بعد از سرنگونی صدام با سیاست خط موازی با آمریکا بیشترین اطلاعات را به آمریکایی‌ها دادید. از افشای سایت‌های اتمی ایران گرفته تا سایر سایت‌های حساس و حتی اطلاعات جاسوسی درباره دانشمندان ایران را جهت خوش خدمتی به آمریکایی‌ها و اسراییلی‌های کودک کش دادید. در واقع همدست آنها در ترور دانشمندان ایرانی بودید.

حالا چه چیزی عوض شده است که نگران زیر ساخت‌های ایران شده‌اید؟ سازمان مجاهدین همان سازمانی است که در آن من که در بخش اجتماعی کار می‌کردم توجیه شده بودم در برخورد با عراقی‌ها و نشست‌هایی که با نیروهای عراقی در اشرف داشتیم به آنها بگویم دشمن اصلی شما اشغالگر یعنی آمریکا نیست بلکه بنیادگرایی ( نظام ایران ) است !!!

شما به آمریکا تکیه کرده بودید تا مانند معارضین عراقی که در خارج بسر می‌بردند و پس از سرنگونی صدام بدون درگیری با سلام و صلوات به بغداد بر گشتند، همان سناریو را آمریکا برای شما پیاده کند. به خیال باطل آنقدر بچه گانه فکر می‌کردید که ایران را با عراق مقایسه می کردید.

در شرایط کنونی وقتی قدرت ایران در چشم همه دنیا فرو رفت و وقتی همه دنیا به چشم خود دیدند آمریکا که قدرت یک دنیا است در کنار بزرگترین قدرت هوایی منطقه یعنی اسراییل نتوانستند ایران را به زانو در بیاورند. مریم رجوی از سر درماندگی و بر خلاف ماهیت ذاتی خویش از آتش بس استقبال کرد. خدا از دلتان خبر دارد که شما از خدا می‌خواستید حتی به قیمت نابودی میلیون‌ها نفر از شهروندان ایرانی این جنگ تحمیلی ادامه داشته باشد تا به خواست قلبی خودتان برسید.

محمدرضا گلی

نوشته آتش بس موقت ایران و آمریکا، مریم رجوی را آچمز کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حال در چنین شرایطی که پویش جان فدا کلیک خورد و روز به روز به آمارش اضافه می شود همه آن ترهات رجوی را پنبه کرد. برای ما که از سازمان جدا شدیم ثابت شده است که رجوی هر چه می گوید دروغ محض است. من 24 سال به صورت حرفه ای با این سازمان کار کردم و به تعداد انگشتان دست هم فاکتی ندارم که بگویم رجوی درست گفته باشد. هر چه بود توهمات رجوی بود که به خورد کسانی می داد که توسط شخص رجوی مغزشوئی شده بودند.

پویش جان فدا که همزمان با تهدیدات دشمن آمریکایی – صهیونی شکل گرفت، با ثبت شماره موبایل و کد ملی صورت می گیرد و آمار پویش لحظه به لحظه بالا می رود و روزانه اعلام می شود. این آمار واقعی است و هیچگونه دخل و تصرفی در آن نمی شود. برای ثبت نام محدودیت سنی هم وجود دارد. اگر غیر از این بود چه بسا بیشتر و بیشتر هم می شد.

و اما در چنین شرایطی و با توجه به بالا رفتن آمار این پویش اگر رجوی قدرتی داشت همه مردم را به رگبار می بست که چرا در این پویش ثبت نام کرده اند. این پویش تمام گفته های رجوی را بر باد فنا داد و هر چه تا این تاریخ به دروغ کاشت یکباره دود شد. می خواهم تاکید کنم این پویش در معنا و مفهوم همان انتخابات آزاد است. همان انتخاباتی که رجوی درخواست دارد که زیر نظر نمایندگان سازمان ملل متحد انجام گیرد. اکنون به جرات می گویم رجوی با پویش جان فدا خلع سلاح سیاسی شده است و دیگر نفسی از او در نمی آید.

محمد رضا گلی

نوشته پویش جان فدا، خرمن رجوی را آتش زد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این مقاله قصد دارم بعد از مقدمه ای بیشتر توضیح بدهم.

در حال حاضر در عرصه سیاسی و اجتماعی ایران سه آلترناتیو به عنوان حاکمیت در برابر مردم ایران وجود دارد و خارج از این سه، کسی مدعی حاکمیت نیست:

1. نظام حاکم فعلی
2. رژیم مغلوب گذشته
3. سازمان مجاهدین خلق

بقیه فعالان این عرصه هرگز به عنوان یک آلترناتیو حاکمیتی ادعایی نداشته اند که شامل گروه های منطقه ای و فعالان منفرد و مخالفان درونی نظام فعلی می شوند.

نظام حاکم فعلی

با انقلاب اسلامی در 22 بهمن 57 به رهبری آیت الله خمینی و کنار رفتن رژیم گذشته، نهایتا بعد از سالها، به وابستگی و دخالت و نفوذ خارجی و تحقیر ملت ایران و کوچکتر شدن کشور خاتمه داده شد و نظام جمهوری اسلامی بنیانگذاری گردید. ویژگی بارز و بی چون و چرای این نظام استقلال کامل است که برای کشوری مثل ایران که در تاریخ معاصر همیشه وابسته به سفارتخانه های خارجی و مشخصا آمریکا بوده بیشتر به معجزه می ماند.
این نظام متکی به توده های مردم و همچنین به فرهنگ غنی ایرانی – اسلامی است و دقیقا به همین دلیل توانسته است علیرغم تمامی فشارهای امپریالیستی و استعمارگران خارجی همچنان راه رشد مستقل را پیش بگیرد. سران این نظام همیشه اصرار داشته اند که مردم چه به صورت حضور در انتخابات و چه به صورت شرکت در تظاهرات و تجمعات در صحنه حضور داشته باشند چرا که مردم، بعد از خدا، تنها نقطه اتکای این نظام در برابر استعمار است.
جمهوری اسلامی بر مبنای دکترین مردم سالاری دینی برپا شده که در نوع خود در تاریخ بی نظیر بوده و تاکنون تجربه نشده بوده است. گفته می شود که حکومت ها یا منشأ الهی داشته و لذا هیچ ارتباطی با جمهور ندارند (مثلا شاه سایه خداست) یا منشأ آن صرفا رأی مردم است که در این نوع حکومت کسی مدعی نیست الزاما اصلح از صندوق رأی بیرون می آید، ولی بهرحال به این قاعده تن داده اند.

نظام مغلوب گذشته

آلترناتیو بعدی جریان مغلوب در انقلاب اسلامی 22 بهمن است که خواهان بازگشت به رژیم وابسته قبلی می باشد. این جریان در حال حاضر توسط پسر شاه سابق توسط بیگانگان معرفی و تبلیغ می گردد که تلاش می کند با اشاعه اطلاعات کذب، دوران پهلوی را عصر طلایی جلوه دهد و با کمک آمریکا و اسرائیل جمهوری اسلامی را کنار زده و جایگزین آن گردد.
این رژیم متکی به توده مردم نیست و در پی جذب توده مردم هم نمی باشد و تکیه اش برای به قدرت رسیدن مشخصا بر آمریکاست و برنامه اش علنا راه رشد وابسته است. رژیم پهلوی تنها سلسله پادشاهی در ایران بود که مستقیما توسط خارجی ها با کودتای رضاخان به قدرت رسید. افسر انگلیسی در ایران به اسم ژنرال ادموند آیرونساید ترتیب کودتا و به قدرت رسیدن رضا خان را داد و این رژیم تا مقطع نهضت ملی شدن نفت که محمدرضا شاه از ایران فرار نمود تحت سلطه انگلستان بود. سپس شاه با کودتای آمریکایی در 28 مرداد 1332 مجددا به قدرت بازگشت و از این پس آمریکا به جای انگلستان ارباب و سلطه گر ایران شد.
دو راه رشد برای هر کشوری متصور است. اول راه رشد مستقل که سخت و طولانی و مملو از ممانعت ها و مخالفت های آمریکا و متحدانش و چالش های ایجاد شده از جانب آنان می باشد و مقاومت و ایستادگی خستگی ناپذیر همه جانبه مردم و مسئولین و رهبران را طلب می کند (مانند چین که بیش از نیم قرن در برابر انواع فشارهای آمریکا مقاومت کرد) و دوم راه رشد وابسته که ممکن است پیشرفت های ظاهری و مقطعی هم داشته باشد اما همیشه منافع قدرت خارجی ارجحیت دارد و در همه زمینه ها اختیار رشد وجود ندارد. مثلا اجازه دسترسی به توان دفاعی مستقل یا دانش و صنعت مستقل و پیشرفته و صنایع مادر داده نمی شود و سرمایه گذاری ها خارجی است.

سازمان مجاهدین خلق

این سازمان به رهبری رجوی ها خود را در کسوت شورای ملی مقاومت به عنوان آلترناتیو حاکمیت در ایران معرفی کرده است. برخلاف دو آلترناتیو دیگر که حداقل به صورت کلی مشخص است که چه راهی را دنبال می نمایند و حامیانشان کم و بیش می دانند که از چه چیزی حمایت می کنند، این آلترناتیو یک رویه و سیاست ثابت ندارد و غیرقابل پیش بینی است و به همین دلیل نه مثل آلترناتیو اول پایگاه توده ای دارد تا به آن تکیه کند و نه مثل آلترناتیو دوم توانسته است حمایت آمریکا و اسرائیل را جلب نماید. از زمانی که تنها اسپانسر دولتی اش یعنی صدام حسین سقوط کرد، رجوی هم غایب شد و سپس سازمان مجاهدین خلق تغییرات دراماتیکی را رو به افول آغاز نمود.

این سازمان از یک سو بر اساس سوابق گذشته، خود را ادامه دهنده مبارزات ضد استعماری مردم ایران در مقابل دخالت خارجی از جنبش تنباکو گرفته تا انقلاب اسلامی می داند، دولت مصدق را تنها دولت دموکراتیک در ایران می شناسد که با کودتای آمریکایی سرنگون شد و شاه که دیکتاتور و وابسته بود به جای آن نشست، و انقلاب اسلامی را هم تحت عنوان انقلاب ضد سلطنتی (عمدا خصیصه ضد آمریکایی آنرا اخیرا فاکتور گرفته است) به رسمیت می شناسد، و از سوی دیگر به شدت به دنبال جلب نظر و حمایت آمریکاست که زمانی به کشتن مستشاران و بازرگانان آن در تهران مباحات می کرد.

اگر این سازمان واقعا در دعاوی سیاسی و اجتماعی و اقتصادی بنیانگذاران خود که همچنان مطرح می سازد صادق باشد، باید لاجرم همسو با جمهوری اسلامی در جهت حفظ استقلال کشور و دفع تجاوز خارجی گام بردارد اما در عمل بدون داشتن اقبال توده ای به سمت جلب حمایت آمریکا می رود که نشان می دهد که صرفا کسب قدرت به هر قیمت برایش مطرح است.

همین سیاست منافقانه و فرقه ای و یک بام و دوهوای سازمان مجاهدین خلق و تعیین تکلیف نکردن در میان مواضع پیشین و فعلی باعث شده است که این سازمان در یک بن بست مرگبار گرفتار باشد و صرفا مرگ تدریجی خود را نظاره نماید.
غایب شدن رهبر این جریان به مدت بیش از دو دهه و عاجز ماندن از اعلام یک موضع صریح و روشن در برابر تجاوز خارجی به خاک میهن و دفاع مشروع مردم ایران، دال بر این مدعاست که این سازمان دیگر فاقد علائم حیاتی در صحنه سیاسی و اجتماعی ایران است و سالها خیانت و جنایت و نعل وارو زدن و گدایی حمایت از دشمنان ایران و ایرانی، این سازمان را به پایان راه و مجازات اتودینامیک خود رسانده است. تنها راه نجات این سازمان اینست که به مواضع ضد امپریالیستی و استقلال طلبانه خود بازگردد و در نتیجه در کنار مردم و دفاع آنان در برابر تجاوز خارجی بایستد، که به نظر نمی رسد چنین اراده ای در این موجود فاقد حیات مانده باشد.

متأسفانه آنچه در حال حاضر باقی می ماند تعدادی محصور و محبوس در اردوگاه این سازمان در آلبانی هستند که به یک معضل جدی حقوق بشری برای خانواده های رنج کشیده و چشم انتظارشان تبدیل گردیده است.

ابراهیم خدابنده

نوشته آینده سازمان مجاهدین خلق چه خواهد بود؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در حالی که ایران مورد حمله دشمنان خارجی قرار گرفته و صدها تن از مردم ایران از جمله نزدیک به 170 دختر نوجوان در مدرسه ای در میناب شهید شدند، مریم رجوی در این خصوص سکوت اختیار کرده است. این عملیات که توسط آمریکا و اسرائیل جنایتکار صورت گرفته است در نوع خودش بی سابقه بود و یکی از هولناکترین جنایات به شمار می رود؛ کشتار این تعداد از کودکان در یک روز تراژدی است که مردم ایران تجربه کردند. این جنایت فجیع عزم مردم ایران را جزم‌تر نمود تا با تمام وجود در مقابل دشمنان ایران بایستند.

مریم رجوی مدعی آزادی خواهی مردم است اما می‌بینیم که هیچ حرفی از شهادت کودکان بی گناه نزده است. او با رذالت پیشگی به دنبال مقاصد پلید خودش است که شاید در این وانفسا راهی باز شود تا به ایران بر گردد!!! بوی کباب را استشمام کرده است اما نمی‌داند اینجا برایش خر داغ کرده‌اند.

اگر کسی بخواهد ایران واقعی را ببیند این روزها در کف خیابان های ایران در شهرهای مختلف دیده می شود. مردم ایران عزادار هستند و با مشت‌های گره کرده به دشمنان ایران نشان می‌دهند که تا آخر در مقابل زورگویان ایستاده‌اند و پوزه آنان را به خاک می‌مالند. قدرت اصلی ایران در کف خیابان‌های ایران هستند. و آن حضور پر شور مردم است که چشم دنیا را هم خیره کرده است. قدرت واقعی و اصلی ایران مردم ایرانند. تا زمانی که مردم در صحنه حضور دارند هیچ قدرتی نمی‌تواند ایران عزیز را اشغال کند. پس مانده‌هایی که اکنون در خارج ایران جا خوش کردند بدانند در بین مردم ایران جایگاهی ندارند و مطرود هستند.

محمد رضا گلی

نوشته مریم رجوی در توهم تشکیل دولت موقت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در ابتدا با تاسیس نیروی نظامی موسوم به ارتش آزادیبخش ملی ایران به پیاده نظام ارتش عراق تبدیل شد و در طول جنگ هشت ساله و بعد از آن همواره با اعلام جنگ مسلحانه و عملیاتهای تروریستی چه در مناطق مرزی و چه گاها در داخل کشور با خمپاره زنی این عملیاتها را نشان از رشد و بالندگی تشکیلاتش می‌دانست .

سپس بعد از سرنگونی صدام و حضور ارتش امریکا در عراق ، نیروی نظامی امریکا در عراق قدرت گرفت و در گامهای نخست تصمیم گرفت کلیه نیروهای مسلح موجود در عراق را خلع سلاح کند که مجاهدین نیز در این لیست قرار گرفتند و خلع سلاح شدند .
در این برهه آنچه که در ساختار سیاسی استراتژیک سازمان مجاهدین نمایش داده شد، یک “تغییر ماهیت” البته در فرم و شکل ظاهر بود تا مقبول آمریکا باشند و از این پس برای رضای خاطر آنها کار کردند. اما مانع مهم این مسیر قرار داشتن سازمان مجاهدین در لیست تروریستی آمریکا بود که مجاهدین م‌بایست هزار چاپلوسی می‌کرد و برای آمریکا دم تکان می‌داد تا بتوانند از لیست تروریستی خارج شوند .

در تشکیلاتی که حجاب اجباری بود و کمترین آرایش و زیوری برای زنان موجب تنبیه بود، تغییرات شکل و قیافه زنان، آرایش، پوشش، خودنمایی و تغییرات رفتاری با قوای جاذبه در زنان فرمانده برای مذاکره با آمریکایی‌ها صورت گرفت. بوضوح برای همگان پیدا بود که در موارد زیادی هم بسیاری از اعضا دچار تناقض می‌شدند.

موضع صریح و آشکار مجاهدین اعلام برائت و انصراف از فعالیت‌های مسلحانه و خشونت ، انکار و تکذیب فعالیت‌های ضد‌امپریالیستی گذشته خود و حتی انکار ترور عوامل آمریکایی در دوره قبل از انقلاب 57 بود تا نهایتا از لیست تروریستی آمریکا خارج شدند .
اما مجاهدین خلق در حوادث اخیر چه در جنگ دوازده روزه و چه در حوادث دی ماه، مجددا ماهیت تروریستی، آشوب طلب و خشن خود را نمایان کرده و در مواردی روی داعش را سفید کردند .

آنچه که در جامعه ایران، افکار عمومی مردم، رسانه های داخلی و خارجی، تجمعات مخالفین حکومت ایران در خارج از کشور آشکار شد و همه نتیجه گیری کردند، بی وزنی سازمان مجاهدین در این تحولات بود که عملا موجب سرشکستی آنان هم در داخل تشکیلات سازمان و هم نزد ایرانیان خارج کشور شد و همچنین بی اعتباری هرچه بیشتر موجودیت سازمان مجاهدین نزد اربابان آمریکایی صهیونیستی را موجب گردید. کتک و توپوزی خوردن هوادارانشان در تجمعات اندک ایرانیان خارج از کشور نیز موجب ذلت مضاعف آن‌ها شد.

در نهایت خود سازمان مجاهدین و سران خیانت پیشه آنها بعنوان پاک باخته این تحولات متوجه شدند که هیچ جایگاهی در داخل ایران ندارند و علاوه بر اینکه از سوی مردم ایران طرد شدند، مورد تنفر آن‌ها نیز هستند. و حتی رضا پهلوی که ملت ایران بساط سلطنت خاندانش را برچیده بودند و او و خانواده‌اش را از ایران بیرون کردند نیز در این اتفاقات اخیر از مجاهدین پیشی گرفته و هوادارانشان مهلت عرض اندام به مجاهدین ندادند .

بنابراین چند هفته ایست که دستگاه تبلیغاتی مجاهدین در جهت بازگشت به حیات دوباره نیاز شدیدی به خبر سازی دارد و این خلاء عدم حضور و بی وزنی تشکیلاتش را می‌خواهد با انتشار خبرهای کذب و تبلیغات دروغین مبنی بر حضور و عملیات در تهران و …. جبران کند.  اعلام لیست عریض و طویل از اسامی و تصاویر جعلی تحت عنوان “مجاهدین شهید” شرکت کننده در تجمعات داخل کشور تا ادعای انجام عملیات در تهران در منطقه پاستور و اخیرا در اطراف بیت رهبری نمونه‌هایی از تلاش‌های مذبوحانه مجاهدین خلق است. بسیاری از اسامی و تصاویر افرادی که مجاهدین آنها را با عنوان “مجاهد شهید”، شهدای خود جا زدند، با شناسایی دقیق جعلی از آب در آمدند. بسیاری از خانواده‌های کشته شدگان از ارتباط مجاهدین با عزیز از دست رفته‌شان اعلام برائت  کردند.

علیرغم اینگونه خبرسازی و جنجال رسانه‌ای در جهت پر رنگ کردن حضور در مبارزه و به هوش آوردن  جسم بیهوش و مطرود سازمان مجاهدین، این تشکیلات تنها به مضحکه مردم ایران تبدیل شده و افراد مسن و میان سال تنها خاطرات جنگ و کینه و نفرت از این گروه مزدور در اذهانشان تداعی می‌شود. جوانان نیز اساسا شما را نمی‌شناسند و کسی شما را قبول ندارد .

پس بیخودی خبر سازی نکنید و به همان مزدوری و پادویی برای اربابانتان ادامه دهید تا شاید چند صباحی دیگر بتوانید به حیات ننگین خود در اروپا ادامه دهید.

علی مرادی

نوشته مجاهدین و خلاء بی هویتی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جالب این است این خبر فقط توسط رسانه‌های تشکیلات مجاهدین خلق منعکس شد و خبرگزاری‌های خارجی و داخلی چنین خبری را انعکاس ندادند. به نظر می‌آید که سران مجاهدین خلق تلاش میکنند در وطن فروشی از رقبایشان سبقت بگیرند. از آنجائی که سلطنت طلب ها این روزها در مجامع بین المللی مطرح شدند و به طور خاص از رضا پهلوی چهره‌ای ساختند که گویا رهبری اغتشاشات ایران را در دست دارد، گروه تروریستی مجاهدین از این موضوع بد جوری گزیده شده است.

سران مجاهدین خلق خود را گیر افتاده در کنج رینگ می‌بینند. به عبارتی طرف حساب‌هایشان (غربی‌هایی که عمری از آنها مواجب گرفتند) دیگر به این جریان بد نام که فاقد مشروعیت داخلی است، اعتنائی نمی کنند.

در چنین شرایطی رجوی برای این که جبران مافات کند و خودش را به طرف حساب‌های غربی بقبولاند که من هم عددی هستم و در داخل جایگاهی دارم ، دست به انتشار خبری جعلی زد که حتی مرغ پخته را به خنده وا می دارد.

همانطوری که در بالا اشاره کردم خبرگزاری‌های رسمی و معتبر این خبر سراسر کذب را انعکاس ندادند‌ یا در بازتاب هایی کوتاه و گذرا پس از راستی آزمایی خبر، اعلام کردند که حتی یک گلوله هم در منطقه مورد نظر شلیک نشده است. اگر یک گلوله در آن منطقه حساس شلیک می شد جدای از خبرگزاری‌ها ، مردم بلافاصله آن خبر را منتشر می‌کردند.

جالب این است که سازمان ورشکسته مجاهدین ادعا می‌کند از بامداد تا ساعت 4 بعدازظهر این عملیات ادامه داشته، و این دیگر خیلی مسخره و فانتزی به نظر می‌آید. مگر میشود در روز روشن چنین عملیاتی صورت بگیرد اما از چشم مردم به دور مانده باشد. در حقیقت رویارویی رجوی و سلطنت طلبان عرصه را بر رجوی تنگ و تنگتر نموده و در رقابت رجوی به خبر‌سازی جعلی و کاذب روی آورده است تا بدین وسیله در کشمکش بین گروه‌های به اصطلاح اپوزیسیون دست پیش را بگیرد و بگوید من هم سهمی دارم ، و در برابر پهلوی خودش را نماینده مردم معرفی کند .

واقعیت دیگر این است ترامپ بودجه گروهک‌هایی که برایش منفعتی ندارند را به طور موقت متوقف کرده بود تا بررسی شود. استدلال ترامپ بی عرضگی این گروهک‌ها بود و به همین دلیل این گروهک تلاش دارد با خبرسازی‌های جعلی، نظر ترامپ را به خودش جلب کند. اگر خبرسازی برای جلب حمایت دولت آمریکا هم باشد، باز هم رجوی افتضاح کاشته است.

این چه عملیاتی بود که هیچ سر و صدایی نداشته اما بیش از 100 نفر دستگیر شده و تعدادی هم کشته شدند؟ بیچاره رجوی در پایان عمرش به هر خس و خاشاکی چنگ می‌زند تا با تاکتیک گوبلزی خودش را مطرح کند.

محمدرضا گلی

نوشته جعل خبر به گونه گوبلزی از تلویزیون مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آنچه به‌عنوان “کانون‌های شورشی” معرفی می‌شود، بیش از آنکه شبکه‌ای میدانی باشد، یک پروژه برندینگ رسانه‌ای است؛ پروژه‌ای مبتنی بر کلیپ‌های چندثانیه‌ای، تصاویر بی‌هویت، نماهای بسته و گزارش‌های فاقد امکان راستی‌آزمایی. سؤال ساده این است:
اگر شبکه‌ای تا این حد گسترده است، چرا خروجی آن محدود به ویدئوهای مبهم شبانه و بی‌نام‌ونشان است؟

نمونه عینی اول؛ الگوی ویدئوسازی تکراری

در سال‌های اخیر، ده‌ها کلیپ با الگوی مشابه منتشر شده است:
تصویری کوتاه از آتش‌زدن یک بنر یا دیوارنویسی در تاریکی شب، بدون نمایش چهره، بدون ذکر زمان دقیق، بدون موقعیت جغرافیایی قابل احراز. در بسیاری موارد، حتی فونت‌ها، زاویه دوربین و تدوین، شباهت‌های آشکار دارند؛ گویی از یک کارگاه تولید محتوا خارج می‌شوند، نه از شبکه‌ای گسترده در سراسر کشور.

تحلیل ساده رسانه‌ای نشان می‌دهد چنین محتواهایی به‌راحتی می‌تواند در هر نقطه‌ای تولید و سپس با برچسب جغرافیایی دلخواه منتشر شود. این همان تکنیک اثر تکثیر مصنوعی است؛ القای فراگیری از طریق بازنشر گسترده یک محتوای محدود.

نمونه عینی دوم؛ جذب اینترنتی با وعده مالی و خروج

بر اساس روایت برخی جداشدگان و گزارش‌های منتشرشده، شیوه‌ای رایج در جذب نیرو مشاهده شده است:
ارتباط‌گیری با نوجوانان فعال در شبکه‌های اجتماعی، پیشنهاد “همکاری رسانه‌ای” در ازای پرداخت پول، و سپس وعده مبهم “پناهندگی سریع” یا انتقال به اروپا در صورت تداوم همکاری.
در چند پرونده رسانه‌ای، مشخص شد افراد صرفاً مأمور تولید و ارسال تصاویر یا شعارنویسی‌های محدود بوده‌اند؛ اما پس از انتشار، این اقدامات کوچک به‌عنوان “شبکه عملیاتی گسترده” معرفی شده است. نتیجه چه بوده؟

برخی از این افراد با تبعات قضایی یا آسیب‌های جدی اجتماعی مواجه شده‌اند، در حالی‌که گردانندگان اصلی در خارج از کشور صرفاً از پشت مانیتور هدایت‌گری کرده‌اند.

تکنیک عملیات روانی؛ هیجان به‌جای تحلیل

راهبرد اصلی این پروژه سه ضلع دارد:

۱. تولید محتوای کم‌هزینه اما هیجانی
۲. بازنشر گسترده برای القای فراگیری
۳. شکار مخاطب جوانِ هیجان‌محور با وعده پول یا خروج

این مدل، بیش از آنکه حرکت سیاسی باشد، یک مدل “بقا از طریق بحران” است. هرچه تنش بیشتر، امکان دیده‌شدن بیشتر.

در همین چارچوب است که برخی چهره‌های شاخص این جریان، از جمله مریم رجوی و نوه پهلوی، در مواضع رسمی خود همواره بر طبل تشدید فشار و تنش می‌کوبند؛ رویکردی که هزینه انسانی آن نه برای رهبران خارج‌نشین، بلکه برای جوانان داخل کشور است.

خطاب به جوانان و نوجوانان عزیز

مسئله، دعوای سیاسی نیست؛ مسئله مسئولیت‌پذیری است.
اگر جریانی برای اثبات موجودیت خود نیازمند ویدئوهای بی‌هویت، وعده‌های مالی پنهانی و بزرگ‌نمایی رسانه‌ای است، پرسش درباره صداقت آن نه یک موضع سیاسی، بلکه یک ضرورت عقلانی است.
هیچ پروژه ملی با هویت پنهان و مدیریت از پشت مانیتور ساخته نمی‌شود. آینده کشور با تحلیل، اصلاح و گفت‌وگوی مدنی پیش می‌رود، نه با هیجان‌های وارداتی و آتش‌های نمایشی.

جمع‌بندی

پروژه “هیاهو برای جنگ” بیش از آنکه واقعیت میدانی باشد، یک استراتژی تبلیغاتی برای زنده‌ماندن در فضای رسانه‌ای است.
افزایش سواد رسانه‌ای، گفت‌وگوی صادقانه در خانواده‌ها و هوشیاری جوانان می‌تواند این چرخه سوءاستفاده سایبری را متوقف کند.
هوشیاری امروز، امنیت فرداست.

عیسی آزاده

نوشته کارخانه هیجان‌سازی مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.