این پدر تا واپسین روز حیات خود برای رهایی فرزندش که در اسارت تشکیلات رجوی بود، تلاش کرد.

این پدر دردمند سرانجام در حالی که همچنان غم دوری از فرزند را در دل داشت، چشم از این دنیا فرو بست.

و اما محسن پسر در اسارت هم در خرداد 1403 به دلیل بیماری در همان کمپ خراب شده در کشور آلبانی ( اشرف 3) فوت شد و رجوی به شعار خود ” ماندن و مردن ” رسید.

طبق اطلاعات موثق سایر جداشدگان اخیر رجوی با اشراف به بیماری محسن حسن کاویار و اینکه احتیاج به رسیدگی کادر پزشکی خارج از کنترل رجوی داشت از خارج نمودن وی از کمپ برای معالجه و درمان ممانعت نمود و باعث مرگ وی شد و اینگونه پرونده پدر در انتظار و پسر در اسارت توسط خوی انتقام گیری رجوی بسته شد.

در سالگرد فوت این پدر برای روحش آرزوی آرامش و یادش را گرامی و همچنین پسرش که رجوی باعث مرگ هر دوی آنها شد.

نوشته حسین و محسن حسن کاویار| پدر و پسری که رجوی بی رحمانه از هم جدا کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نویسنده نامه طاهره حسن کاویار بود خواهر محسن… خبر فوت محسن را همین تازگی روی سایت سازمان دیده و خوانده بودم. اشکم سرازیر شد. نمی دانم چه مدت فقط و فقط به نامه زل زده بودم. خط به خط نامه را بارها و بارها خواندم:

“من طاهره خواهر محسن حسن کاویار…از زمان اسارت محسن هیچ گونه ارتباطی یا تماسی با برادرم نداشتم. بارها مرحوم پدرم به عراق سفر کرد اما اجازه ندادند محسن را ببیند و از دوری فرزندش دق مرگ شد. ….”  از دولت آلبانی خواهش کرده بود تا امکان ارتباط تلفنی، یا ملاقاتی داده شود ولی افسوس …

خواندم و اشک ریختم. برای خودم، برای محسن، برای طاهره و برای همه خانواده های چشم انتظار اسیران رجوی.

برای محسن و محسن ها اشک ریختم. آنها که در اسارت عمر گذراندند و در اسارت از دنیا رفتند. به دور از خانواده زندگی کردند و در غربت جان دادند.

جان انسان ها در سازمان مجاهدین خلق ارزشی ندارد و وقتی که بنا بخواسته مریم رجوی دق مرگ میشوند القابی بکار میبرند که تو گویی واقعا در دوران حیات کسی به او این القاب را داده، نه هرگز! تا وقتی زنده ای بی رمق ، ضد عنقلاب مریم ، بی جربزه ، کم کار و دزد کار، ووو…

اعضا در تشکیلات مجاهدین خلق تا وقتی زنده اند مدام تحقیر می شوند و تحقیر تا وقتی که مرگ آنها را بکام خود میکشد و خشاب مریم رجوی برای شو اف های تلویزیونی پرتر میکند.

به اعضا بعد از مرگ شان ،القابی می دهند کاملاً برخلاف آنچه در زمان حیات مورد خطاب مسئولین قرار می گیرند.

القابی همچون دلیر و جنگ آور، در جنگ نابرابر پایدار حداکثر ، در مقابل بلندگوها و خانواده پاکباز و به بهای جان ایستادگی کردن ، قهرمان و حماسه ساز، درمقابل حملات موشکی عراقی ها با نسبت دادن آنها به نیروی قدس ایران روحیه انقلابی تا کشته شدن و راه مریم را بازکردن …رویکردی مجاهدی و شجاعت حداکثر و …..

تا زنده ای می خواهند همچون برده و ربات و فارق از همه خصوصیات انسانی فقط بله قربان گو و مجیرگویشان باشی. باید قید خانواده ، این تنها سرمایه ارزشمند آدمی را بزنی، باید به پدرت ناپدری و به مادرت نامادری بگویی.. باید بی احساس باشی. باید بی منطق و بی تعقل باشی.

یادم می آید وقتی که اولین بار خانواده خودم هم جلو درب اشرف آمده بودند همین موضوع را عینا بمن هم گفتند !! همیشه مریم رجوی میگفت تنها راه رستگاری تان ماندن به پای عهد پیمان با مسعود رجوی ملعون است!

حیف که نه وقت هست و نه حوصله اش را دارم و گرنه گفتنی ها زیاد است حتی اگر به قیمت جانم باشد!
یاد مارد مرحومم افتادم. خانواده ام از روزها و سالهای چشم انتظاریش برای من گفته اند. می گفتند مادر خدا بیامرزم چشم انتظار همیشه جلو پنجره ای که به کوچه باز میشد می نشست و چشم براه بود تا اگر من برگشتم خودش اول ببیند. همیشه می گفته نمیخواهم وقتی وارد خانه شد در دیدنش تاخیر داشته باشم .

هر پسری میداند که اولین عشقش مادرش است و آخرینش هم مادرش. چه روزها و چه شبها، ماهها و سالها چشم براهم نشست چرا که من باورم نمیشد بتوانم از آن مسیری که پاگذاشتم بیرون آمده و انسان وار زندگی کنم.

من و محسن و محسن ها و من های زیادی در غفلت محض زندگی خودمان را به باد فنا دادیم و گذاشتیم رجوی در سازمان مجاهدین خلق مثل برده از ما سو استفاده بکند، گذاشتیم تا پدران و مادارن عزیزمان در حسرت دیدارمان پیر شوند. گذاشتیم برادران و خواهرانمان خانواده فلان نام بگیرند و توهین بشوند ولی چشم باز نکردیم افسوس که گذشت و سوخت عمری که پدران و مادرانمان برای رسیدن به آن مرحله زندگی از جان و خونشان قیمت داده بودند. ولی افسوس که بپای کسی ریخته شد که هیچ رنگ و بویی از انسانیت نه تنها نبرده بلکه درست برضد ارزشهای انسانی قدم برمیدارد.

به امید روزی که خشت خشت اردوگاه اسرایی که رجوی به راه انداخته ویران شود و عزیزانمان آزاد شوند و خانواده ها بعد از سالها چشم انتظاری جگرگوشه ها یشان را در آغوش بفشارند.

حمید محمد آتابای

نوشته به مناسبت درگذشت محسن حسن کاویار در اسارتگاه مانز رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

محسن حسن کاویار در سال 1366 توسط فرقه مجاهدین اسیر شد و با ایجاد فضای رعب و وحشت از بازگشت او ممانعت شد و فشارهای دوران 40 ساله بر روح و روان و جسمش باعث مرگ او شدند.

روح پدر محسن به نام حسین حسن کاویار شاد . او برای رهایی محسن از دام فرقه از هیچ تلاشی فروگذار نکرد و با وجود مشکلات جسمی بارها به عراق سفر کرد و حتی یک بار که هنوز ملاقات ها و ورود به کمپ اشرف در عراق امکانپذیر بود، پدر محسن بعد از دیدار با پسرش و هنگام برگشت پسرش محسن را نیز با خود به داخل اتوبوس آورد و محسن هم آماده برگشت و خروج از اشرف بود که توسط گشتاپوی رجوی مورد کتک کاری قرار گرفت و محسن را مجدد به داخل پادگان اشرف بازگرداندند.

در نهایت محسن را مجبور به مصاحبه اجباری کردند و او را مجاب به فحاشی و توهین و اهانت و مارک زدن به خانواده خود کردند. اما متاسفانه فرقه رجوی بعد از سوء استفاده از محسن او را در شرایط بیماری بدون رسیدگی رها کرد تا بمیرد. اکنون هم از مرده او علیه خانواده اش سوء استفاده می کند.

این  سرگذشت غمبار ، یکی از صدها و هزاران سرگذشت کسانی است که رجوی به اسارت گرفت و از روح و جسم و جان و عمر و جوانی شان و حتی مرگ شان بهره برداری های خودش را کرد.

نوشته محسن حسن کاویار از اسارت تا مرگ در حصارهای تشکیلات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برادرم محسن، پدر در آن سال هایی که به دیدارت آمد قطعأ برایت گفته که درآن حوادث پیش آمده چه کسانی رفتند و خود پدر هم قریب به 5 سال است که ما را تنها گذاشته است.

بعد از فوت پدر برادر بزرگمان حسن نیز از دنیا رفت. فقط مانده من خواهرت چشم انتظار و تنها به همراه برادر کوچکمان فرهاد در خانه پدری با یک دختر کوچک و اکنون دیگر من به عنوان تنها خواهرت مستمرأ چشم به در و گوش به زنگ خبری از برادرم محسن هستم و لحظه به لحظه آرزوی دیدارت را دارم .

برادرم در این مقطع باید رسالت و وظیفه ی برادری و سرپرستی ما را به عهده بگیری و هر طور شده برای انجام این رسالت و وظیفه اخلاقی خود را به ما برسان و بزرگ ما باش. نگذار این آخرین شانس و آرزوی خواهرت هم نابود شود. این کار را بکن و برگرد تا روح پدرمان و مادرمان و دیگراعضای خانواده که در غیاب تو و بدون آخرین دیدار با تو از این دنیا رفته اند شاد گردد .
برادرم محسن کمی با خودت خلوت کن ببین این دنیا چقدر ارزش دارد؟! غیر از این است که ما وظیفه داریم با هم مهربان باشیم و در کنارهم و هم درد هم باشیم !

اکنون من و تو تنها بازماندگان خانواده یا بایستی این شعار اخلاقی برادر و خواهری را کنار بگذاریم و یا عکس آن عمل کنیم که راه و روش انسانیت و خدا و قرآنی بوده وهست. پس تصمیم با خودت هست ومن مطمئن هستم تو می توانی با یک تلنگر به خود آیی و کاری کنی که روح همه رفتگان خانواده را شاد کنی .

از طرف خواهرت طاهره

نوشته نامه ای از طاهره حسن کاویار به برادرش محسن در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

طبق گفته آقای حسن کاویار فرزندش دریکی از عملیات ها اسیر فرقه می شود و تنها کسی بوده که تا آخرین لحظه سلاحش را تحویل مجاهدین نداده است ومقاومت کرده است و اکنون این پدر دردکشیده اعتقاد دارد که فرزندش هیچ سنخیتی با این فرقه نداشته است و به ناچار گول تبلیغات این فرقه را خورده است.
آقای حسن کاویار می گوید اکنون در این شرایط که سنم بالا رفته، امیدوارم فرزندم را ملاقات کنم.

نوشته امیدوار به دیدار فرزندم هستم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.