او که تجربه سالها حضور در مناسبات مجاهدین را دارد، به یاد روزهایی می افتد که به واسطه مغزشویی های سران سازمان از هر دستوری هرچند بی منطق و غیر عقلانی پیروی می کرده اند.

او به یاد ایامی می افتد که بعد از خلع سلاح سازمان توسط امریکا، مجبور بوده اند هر سال در 22 بهمن ماه با چوب دستی در اشرف رژه بروند! اقدامی به غایت مضحک که به قول صدیق هم خنده دار است و هم گریه دارد…

نوشته در اشرف با چوب دستی رژه می رفتیم! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

عضو نجات یافته از تشکیلات رجوی در توصیف سازمان می گوید: اسمش برای رهایی بود اما ما را در بند و زنجیر کشیده بودند.

محمد رضا صدیق که حالا در کنار دیگر دوستان نجات یافته اش در انجمن نجات آلبانی، زندگی آزاد و راحتی را در تیرانا تجربه می کند قدر این رهایی و استقلال را خیلی خوب می داند.

او از روزگاری یاد می کند که برای مراجعه به پزشک مجبور بوده هفته ها درد را تحمل کند و در آخر در کنار هیئتی 5 نفره به پزشک در تیرانا مراجعه کند بدون آنکه اجازه داشته باشد روند درمان را کامل کند:

من چند بار برای درد معده درخواست قرار پزشکی دادم. دو سه هفته طول کشید تا با هزار مصیبت و به دلیل درد شدید قرار پزشکی گرفتم. با نفر امداد و 4 نفر دیگر به تیرانا آمدیم. به طورو اقعی مصیبتی بود. در مسیر پزشک حرف های مزخرف: چشمت پاک باشد. به کسی نگاه نکن. لحظاتت را در لحظه بیان کن!! بیمارستان رفتیم. دکتر آزمایش نوشت اما فرقه موافقت نکرد.

نوشته یک قرار پزشکی ساده در تیرانا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

صدیق که خود جزو سخنرانان همایش فییر بود، درباره بازخوردهای همایش و اکران مستند مادر، عشق، جدایی می گوید:

همایش فییر مورد استقبال چشم گیری قرار گرفت. مادرانی بودند که با دیدن تصاویر مادران ایرانی اشک از چشمانشان سرازیر می شد و ناراحت بودند که چرا سرنوشت این ها این گونه بوده است. من هم صحبت کردم و گفتم سازمان به دنبال فریب افراد و مخصوصاً جوانان است و من خودم 21 ساله بودم که فریب خوردم و مرا به کمپ اشرف بردند. در طول بیست سال حضورم مادرم را از دست دادم.

صدیق توضیح می دهد که معاون شهردار که در این همایش سخنرانی کرد، بعد از شنیدن داستان غمبار زندگی محمدرضا صدیق به سراغش رفته و با او ابراز همدلی کرده است.

نوشته پیام محمدرضا صدیق برای خانواده ها: تلاش می کنیم صدای همه شما باشیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

محمدرضا صدیق که خود تجربه سالها اسارت در کمپ های مجاهدین خلق را دارد، کمپ مانز را به زندان رجوی در آلبانی تشبیه می کند چرا که خود او نیز مدتها را در این کمپ سپری کرد تا بالاخره توانست راهی به خروج و رهایی و آزادی بیابد.

او هم اکنون در کنار دیگر دوستان رهایی یافته اش، زندگی معمولی را سپری می کند. شغل و درآمد مستقل دارد و در کنار آن به تفریح و ارتباط سالم با دنیای آزاد و دوستان و آشنایان می پردازد.

محمد رضا صدیق به دوستانش در کمپ مانز سلام می فرستد و آرزو می کند تا آنها هم طعم شیرین آزادی را بچشند.

صدیق به طور خاص از دوست خود مقصود محمدزاده یاد می کند که سالها در کمپ های اشرف، لیبرتی و مانز با هم والیبال بازی می کرده اند. او که بعد از یک روز کاری برای استراحت به کافه آمده است آرزو می کند تا روزی در کنار مقصود در چنین کافه ای بنشینند و با هم قهوه بنوشند.

نوشته پیامی برای دوست عزیزم مقصود محمد زاده اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سالی که ما از اشرف به لیبرتی رفتیم تمام دیوارها و سنگرها دور تا دور بنگال‌ها کشیده شده بود اما به محض ورود ما سازمان اعلام کرد که اینجا زندان است و این همه دیوار به درد ما نمی‌خورد نگو این کثافت‌ها یک نقشه شوم‌تر در سر دارند. یعنی تشکیلات رجوی به همین دلیل به تمام جوامع بین‌المللی و سازمان‌ها اعلام کردند که عراق در لیبرتی زندانسازی کرده است و دولت عراق هم مجبور شد و آمد و همه دیوارهای دور بنگال‌ها را برداشت. بعد از مدتی یک موشک از سمت فرودگاه از بالا سر لیبرتی رد شد و آن طرف به زمین خورد دوباره سازمان شروع کرد که ای وای ای هوار که باید دیوارها برگردد، اینجا امنیت ندارد. در یک ذهن آگاه و خردمند این رفتار سازمان خیلی مشکوک می‌زند! چرا که تو مگه سازمان سیاسی نظامی نیستی؟ مگه یک دشمن نداری پس چرا به دروغ می‌گویی اینجا زندانسازی شده در حالی که نیت تو فقط به کشتن دادن نفرات است. اما سازمان فقط  در تبلیغات خودش داد و فغان می‌کرد که الا بالله باید دیوارها برگردد.

منظور من از این چند کلام این است که این سازمان سراپا دروغ است کما اینکه ما بعدها فهمیدیم که اصلاً تمام نیاتش شوم است و صرفاً برای از بین بردن ماها این کار را کرده بود. چون در فاصله یک سال چند بار مورد حمله موشک قرار گرفتیم و خیلی آسیب‌ها دیدیم که مختصات ما را خود سازمان به طرف حسابان می‌داد. عکس اول که یک سنگر هست آنجا خانه و کاشانه ما بود یعنی در یک سنگر  یک و نیم در یک و نیم ۶ نفر استراحت می‌کردند و همچنین محل غذاخوری بود. من خودم بعد از سال‌ها وقتی به این عکس‌ها نگاه می‌کنم تمام وجودم به درد می‌آید و با خودم می‌گویم این رجوی که مدعی آزادی بود چرا می‌خواست ما را آنجا به کشتن بدهد.

محمدرضا صدیق

کمپ لیبرتی

کمپ لیبرتی

نوشته یک عکس، یک خاطره تلخ از محمد رضا صدیق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این عضو سابق فرقه رجوی و عضو فعلی انجمن نجات آلبانی ضمن تبریک به مادران ایرانی، از دشمنی مسعود رجوی با واژه مادر یاد کرد و عنوان کرد که علیرغم تلاش های او برای پاک کردن نام مقدس مادر از اذهان اعضای تشکیلات، او و دیگر دوستانش همواره در درون حصارهای ذهنی و جسمی فرقه رجوی تلاش میکردند نام مادر را در اعماق قلب خود زنده نگه دارند.

صدیق ابراز امیدواری کرد که اعضایی که اکنون در بند تشکیلات مجاهدین خلق اسیر هستند، به زودی به آغوش مادران خود باز گردند.

نوشته تبریک محمدرضا صدیق به مادران چشم انتظار به مناسبت روز مادر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعضای حاضر در تشکیلات رجوی، تحت شدیدترین مغزشویی ها و روش های کنترل ذهن به ربات هایی تبدیل شده اند که در طول سالها قوه عقل و ادراک از آنها سلب شده است.

یکی از روش های کنترل ذهن در تشکیلات رجوی، نشست های مغزشویی مختلفی است که افراد مجبورند روزانه، هفتگی و ماهانه در آنها شرکت کنند.

محمد رضا صدیق عضو نجات یافته از تشکیلات مجاهدین خلق در آلبانی، درباره نشست های ایدئولوژیک درون مناسبات سازمان می گوید: این نشست ها در واقع روشی برای شکنجه هستند. در این نشست ها انسان ها را خرد می کنند و به سخره می گیرند.

عضو سابق فرقه رجوی، با ذکر خاطره ای از یکی از نشست های پروژه خوانی می گوید: با این نشست ها تلاش می کنند شخصیت افراد را خرد کنند و انسانیت را از آنها بگیرند.

عضو کنونی انجمن نجات آلبانی می گوید حالا بعد از خروج و رهایی از فرقه، تازه درک می کند که در طول دهه ها اسارت در تشکیلات رجوی درگیر چه چیزهای مسخره ای بوده است: حالا دیگر این چیزها برایم خنده دار است. بعد از رها شدنمان معنای زندگی، انسان بودن و شخصیت را درک می کنیم. داریم رفته رفته آنچه مریم و مسعود رجوی از ما گرفته بودند را دوباره به دست می آوریم و روی پای خودمان می ایستیم.

صدیق رو به دوستان سابقش در اسارتگاه مانز مجاهدین خلق می گوید: این سازمان بنیه ندارد. چند دهه است دروغ تحویل شما می دهند. بیرون بزنید و بیش از این خود را اسیر نکنید. بیرون کار و زندگی و طراوت هست. این کشور سرشار از روح زندگیست. امیدوارم همه شما را در زندگی آزاد ببینم.

نوشته خاطره محمدرضا صدیق از نشست های پروژه خوانی در مناسبات فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این روزها اعضای انجمن نجات آلبانی، حال و هوای دیگری دارند. این روزها علاوه بر خود اعضای انجمن نجات، حامی اعضای تیم ملی کشورشان هم هستند. این روزها عشقی که سالها در سینه پنهان کرده بودند را نثار میهن و نمایندگان کشورشان می کنند.

محمدرضا صدیق از اعضای نجات یافته از تشکیلات مجاهدین خلق و از اعضای کنونی انجمن نجات آلبانی با انتشار ویدئویی که در محل برگزاری مسابقات کشتی ضبط کرده است، می گوید: آمده ایم اینجا تا عزیزان کشتی گیر میهنمان را تشویق کنیم و اینجا نقطه ای است که مسعود رجوی و مریم رجوی با ادعای میهن پرستی اجازه نمی دهند تا اعضا بیایند و ورزشکاران میهن را تشویق کنند. اما ما اعضای انجمن نجات آلبانی اراده کرده ایم تا بیاییم و بچه ها را تشویق کنیم.

نوشته اینجا نقطه تمایز زندگی درون و بیرون از تشکیلات رجویست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تقریبا ۶ سال پیش در چنین ماهی یعنی در آبان ماه بعد از ۲۰ سال در اسارت رجوی بودن توانستم با اراده‌ای که از خانواده‌ها و مخصوصاً خانواده خودم و خیلی دردناک‌تر یعنی بعد از فوت مادرم به دست بیاورم تصمیم نهایی خودم را بگیرم.

به این ترتیب به ۲۰ سال اسارت و بردگی پایان دادم، زیرا دیگر تحمل دروغ‌ها و فریب‌های رجوی و مریم رجوی که در ذهنم فرو می‌کردند را نداشتم. البته انتخاب این آزادی آنچنان راحت هم نبود.

کسانی که در تشکیلات مخوف رجوی بوده اند به خوبی می‌دانند که اگر شخصی بخواهد این زندان و این شکنجه‌گاه را ترک کند هزاران هزار سنگ و فریب جلوی پایش می‌گذارند. من با همه انتخاب هایی که کرده بودم تصمیمم قاطع بود که خودم را از این جهنم رهایی بدهم و با همین اراده‌ای که به دست آورده بودم به جان تشکیلات رجوی افتادم.

زنان تشکیلات رجوی خیلی سنگ جلو پایم می‌انداختند که تو نفر خوب تشکیلات هستی و نباید صفوف مجاهدین را ترک کنی اما وقتی دیدند توطئه‌های شان جوابگو نیست شروع به لجن پراکنی علیه من کردند.

در نشست‌هایی که برای من می‌گذاشتند می‌گفتند تو اگر بروی بیرون مزدوری بیش نیستی و هیچ چیز برای خوردن و زندگی کردن پیدا نخواهی کرد. تشکیلات مجاهدین اجازه نمی‌دهد تو در بیرون زندگی راحتی داشته باشی. اما چه باک که من مثل یه کوه جلوی این توطئه‌ها ایستادم و در نهایت در آبان ماه خودم را برای همیشه از چنگال رجوی رهایی دادم.

اگر دوستانی که در اشرف ۳ یعنی زندان مانز هستند، این چند خط مرا دیدند و خواندند توجه داشته باشند که زندگی بیرون مملو از عشق و صفا هست. زندگی بیرون یعنی خودت روی پای خودت و حرف خودت، کسی به تو چیزی تحمیل نمی‌کند. می‌توانی خودت استراحت کنی تا هر زمان که دوست داری. با خانواده ات در تماس باشی هر چقدر که خودت دوست داری.

آزادی یعنی در کنار خانواده بودن. برای همه عزیزانی که در زندان مانز اشرف ۳ هستند آرزوی سلامتی و دیدن روی ماهشان در بیرون از زندان اشرف 3 را دارم.

محمدرضا صدیق – تیرانا

نوشته آبان ماهی که خودم را برای همیشه از چنگال رجوی نجات دادم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

صدیق که یک روز تعطیل را در کنار دیگر دوستانش به پیک نیکی در مناطق سرسبز اطراف تیرانا رفته بود، می گوید که بعد از جدایی از سازمان بارها چنین برنامه هایی را در کنار دوستان ترتیب داده اند و لذت برده اند.

عضو نجات یافته از تشکیلات مجاهدین خلق می گوید که تبلیغات سازمان درباره اینکه بیرون جهنم است و نمی شود زندگی کرد دروغی بیش نیست.

صدیق بارها و بارها در خلال صحبت هایش تأکید می کند که زندگی خوش و آرامی در کنار دوستانش دارد و این نشان می دهد که این خوشی های به ظاهر ساده چقدر برای افرادی که سالها در مناسبات سازمان محبوس و محدود بوده اند شیرین و دلنشین است: من کار می کنم. در کنار دوستان راحتیم و گاه به گاه بیرون می آییم و  کیف زندگی را می کنیم چیزی که تشکیلات از آن وحشت دارد.

محمد رضا صدیق رو به دوستان سابقش در زندان مانز می گوید: بچه ها یک انتخاب و یک اراده می خواهد تا خود را از آن منجلاب بیرون بکشید. من 6 سال است بیرون آمده ام و به خدا قسم مشکلی ندارم. در انجمنی هستم که همه جوره مرا ساپورت می کند. چه به لحاظ جسمی و چه مشکلات دیگر. کار می کنم و در کنار دوستان رابطه صمیمی دارم.

عضو سابق مجاهدین خلق درباره سالهای زندگی اش در مناسبت فرقه می گوید: دنیای من دنیای سیاهی ها و ناامیدی ها بود. همه درها به رویم بسته بود… رجوی دروغی به نام سرنگونی علم کرده و دارد چند نسل را از بین می برد. دنیای آزاد یک دنیای دیگر است. بچه ها خود را نجات بدهید و چند صباحی هم شده طعم شیرین زندگی واقعی را به چشم ببینید و به دل حس کنید.

نوشته از کمپ مانز بیرون بیایید و چند صباحی هم شده طعم شیرین زندگی را حس کنید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اوج درگیری میان مجاهدین خلق و ارتش عراق در 6 و 7 مرداد سال 1388 رخ داد. ارتش عراق، پس از روزها مذاکره با سران سازمان مجاهدین و حاصل نشدن توافق ، برای ورود به قرارگاه اشرف و احداث ایستگاه پلیس در این قرارگاه به زور متوسل شد.

مسعود رجوی نیروها را وادار کرد تا نیروها را وادار کردند تا با دستان خالی مانع ورود نظامیان عراقی به قرارگاه اشرف بشوند و به این ترتیب روزی خونین در تاریخ قرارگاه اشرف رقم خورد.

محمدرضا صدیق در گفتگو با خلیل انصاریان در برنامه دورهمی انجمن نجات آلبانی درباره وقایع 6 و 7 مرداد و مشاهدات خود توضیحاتی ارائه می کند.

محمدرضا صدیق همچنین در پایان با بیان این که بعد از 5 سال که از رهاییش از فرقه می گذرد، همچنان خاطرات روزهای سخت درون تشکیلات آزارش می دهد از دوستانش که همچنان در کمپ مانز اسیر هستند می خواهد تا هر چه سریع تر خود را از جهنم رجوی نجات بدهند.

نوشته وقایع 6 و 7 مرداد 1388 در کمپ اشرف به روایت محمدرضا صدیق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

صدیق که خود از اعضای انجمن نجات آلبانی و از جمله دست اندرکاران این گردهمایی بود می گوید: حضور مردم آلبانی و مدافعین حقوق بشر در این برنامه چشم گیر بود که این حضور توسط رسانه های آلبانی به خوبی پوشش داده شد.

محمد رضا صدیق درباره واکنش های سازمان مجاهدین خلق به برگزاری این گردهمایی معتقد است این نوع واکنش از سوی سازمان چیز تازه ای نیست: هر موقع انجمن آلبانی برنامه ای برگزار می کند شیوه تکراری فرقه، لجن پراکنی بر ضد اعضای انجمن است.

عضو سابق سازمان مجاهدین خلق ضمن اشاره به گزارش کانال 24 آلبانی درباره گردهمایی 3 تیر انجمن نجات آلبانی می گوید که کانال های تلویزیونی، رسانه ها و نشریات بسیاری این برنامه را انعکاس خبری دادند.

ایشان از دوستان سابق حاضر در کمپ مانز مجاهدین خلق خواست تا به هر طریق ممکن گزارش های منعکس شده در رسانه های آلبانی را دنبال کنند.

نوشته لجن پراکنی بر ضد اعضای انجمن نجات آلبانی، شیوه تکراری فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

موضوع این برنامه، تفاوت زندگی درون و بیرون از تشکیلات مجاهدین خلق بود.

محمدرضا صدیق در پاسخ به این سئوال که بعد از جدایی از سازمان چگونه زندگی کرده، می گوید:

زندگی در این 4 سال زندگی خارج از مناسبات مجاهدین خلق، از زمین تا آسمان با زندگی 20 ساله ام در تشکیلات سازمان تفاوت دارد.

عضو سابق مجاهدین خلق این تفاوت را با تعبیر ” زندگی با انتخاب آزاد” بیرون از تشکیلات و ” زندگی تحمیلی” در درون تشکیلات توصیف می کند.

صدیق می گوید شاید از نظر برخی مخاطبان این جملات تکراری باشد اما این ها دردی است که من و امثال من در تشکیلات رجوی دچارش بودیم و دلیل آن مغز شویی های درون فرقه بود. ما هیچ اختیاری نداشتیم.

عضو رهایی یافته از فرقه رجوی به تصمیم و انتخاب خود می بالد: من انتخاب اصلحی کردم و با تمام وجودم انتخاب کردم تا زندگی مستقلی داشته باشم.  در این مسیر سختی بود اما لذتی که در زندگی آزاد خودت داری را هیچ گاه در زندگی تشکیلاتی تجربه نمی کنی.

صدیق با بیان این که الان به لحاظ ذهنی، راحت تر است می گوید: در تشکیلات ذهنم قفل و درگیر و طلسم شده بود. الان ذهنم آزاد است و حق انتخاب دارم.

عضو کنونی انجمن نجات آلبانی که در یک کمپانی دوچرخه سازی کار می کند می گوید: الان آزاد هستم. صبح ها به محل کار می روم . با دوستانم و با دیگر افراد و هر کس که بخواهم ارتباط دارم. بعد از ظهر به خانه بازمی گردم، عصرانه ای که دوست دارم می خوردم و اگر دلم بخواهد به تفریح می روم. هر جا که بخواهم. .

محمد رضا صدیق با ذکر این نکته که ” الان دستم در جیب خودم هست”، می گوید: در سازمان هم کار می کردیم اما هیچ حقوقی دریافت نمی کردیم. از ساعت 6 و نیم تا 8 یا 9 شب مثل برده کار می کردیم . بعد عملیات جاری و غسل هفتگی .

عضو سابق مجاهدین خلق پیامی هم برای اعضای حاضر در کمپ مانز دارد:

برای انتخاب  هیچ گاه دیر نیست. خدای بزرگ مسیر ها را باز می کند. انتخاب کنید و ادامه زندگی را آزاد و رها باشید.

نوشته از زندگی تحمیلی تا زندگی آزادانه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

محمدرضا صدیق درباره دروغ پردازی های رجوی ها از شرایط افراد جدا شده می گوید: زمانی که در فرقه بودیم و به خصوص بعد از انتقال به آلبانی برای اینکه نیروها به دنبال زندگی آزاد نروند، مدام نشست می گذاشتند و مثلا به طور موردی نمونه می آوردند که فلانی که جدا شده ، مجبور است از توی سطل های زباله غذا پیدا کند.

عضو سابق مجاهدین خلق دلیل این فریبکاری ها را “حفظ تشکیلات پوسیده” رجوی می داند.

محمدرضا صدیق در ادامه شرایط حاکم بر زندگی در کمپ های سازمان را به طور اجمالی با آوردن چند مثال عینی توضیح می دهد: آنجا همه چیز دستوری بود. اینکه چه چیزی بپوشم، چه بخورم. چه زمانی بخوابم و چه زمانی بیدار شوم و…

عضو سابق مجاهدین خلق درباره زندگی اش پس از جدایی از فرقه می گوید: از زمانی که خودم را از تشکیلات بیرون کشیدم، احساس رهایی و آزادی دارم. حالا من در زندگی ام مختار هستم .

صدیق می گوید که الان شغلی دارد که هر روز با علاقه از 7 صبح تا 4 بعدازظهر را به آن اختصاص می دهد و بقیه ساعت های روز را می تواند به کارهای دیگری که دوست دارد بپردازد.

عضو فعلی انجمن نجات آلبانی پیامی هم برای اعضای کمپ مانز دارد:

از صمیم قلب به همه دوستان گرفتارم در کمپ مانز می گویم هر کس می خواهد پا به دنیای آزاد بگذارد انتخاب کند. انتخابی که در اراده هر کس نهفته است و می تواند انتخاب کند و خود را از آن جهنم بیرون بکشد.

نوشته محمدرضا صدیق میهمان این هفته برنامه دورهمی انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بنا به گفته‌های حسن شهباز، او به صورت خودخواسته به سازمان مجاهدین خلق پیوست. او در دوران دانشجویی به همراه یکی از دوستانش برای زیارت عتبات عالیات به عراق رفتند و از سر کنجکاوی به سازمان مجاهدین خلق مراجعه کردند. در این باره می‌گوید: “در مقابل درب ورودی گفتیم که ما ایرانی هستیم و صرفا جهت آشنایی با اهداف و فعالیت‌های شما آمده‌ایم.”

او در پاسخ به این پرسش که چرا در حالی که تحصیل کرده و آگاه بود، باز هم گرفتار دام مجاهدین شد، می‌گوید: “در بدو ورود به تشکیلات، آنقدر محبت می‌کنند و احترام می‌گذارند. پس از مدتی در رودربایستی قرار می‌گیری و متوجه نمی‌شوی که آنها با ذهن شما چه می‌کنند. در یک مکان بسته هستی که تلویزیون، مسئولین و… یک چیز معین را دائما و مکررا وارد ذهن شما می‌کنند. شما ناخودآگاه به یقین می‌رسید که واقعیت همین است. در صورتی که شما با دنیای بیرون تماس ندارید که بدانید اینها دروغ است.”

حسن شهباز از محدودیت های فراوان مالی، عاطفی و اعتقادی در فرقه رجوی صحبت می‌کند و اینکه در تشکیلات یک کلمه محوریت دارد: “دشمن” و همه چیز باید حول آن تعریف شود.

این عضو پیشین مجاهدین خلق که 5 سال است از تشکیلات جدا شده است از شرایط فعلی زندگی‌اش در کشور آلبانی ابراز رضایت می‌کند. او در حال حاضر شاغل است و با خانواده خود ارتباط دارد. شهباز ابراز امیدواری می‌کند که در سال جدید دوستان اسیرش در کمپ مجاهدین خلق در مانز نیز به دروغ های سران فرقه توجه نکنند و آن را ترک کنند.

نوشته نوروز 1403—گفتگو با حسن شهباز عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.