محمود جان، لحظاتی را که در دوران اسارت در اردوگاه های صدام با هم بودیم هیچوقت از یاد نخواهم برد. آن زمان که ما در زیر فشار های روحی و جسمی اسارت بودیم و شما با تعریف های خود ما را شاد و فضای اردوگاه را عوض میکردی و دل های ما را مسرور می کردی فراموش نخواهم کرد.

الان که دور از تو هستم باز با مرور آن زمان بیشتر می فهمم که شما چقدر انسان شریف و دوستی خوب برایمان بودی.

دوست عزیز فکر نکن در اینجا کسی به فکر تو نیست، خانواده ات شما را فراموش نکرده اند و مستمر پیگیر وضعیت تو می باشند و خود شاهد این تلاش برای دیدار و یا تماس و رهایی شما می باشم .

آقا محمود هیچ وقت دیر نیست. زودتر راه رهایی را پیدا کن و از آن چارچوب اسارت خود را رها کن و به دنیای آزاد قدم بگذار که ما منتظرت هستیم.

بیا و دوباره دورهمی را تکرار و خاطرات را مرور کنیم و به دنیای آزاد سلامی تازه داشته باشیم و در کنار خانواده روزهای خوشی را بسازیم.

دوست شما غلامعلی میرزایی

نوشته پیام غلامعلی میرزایی به دوست قدیمی اش محمود ذوالقدر در کمپ آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.