مریم رجوی به عنوان شخصی که خود عامل سرکوب شدید منتقدان و اختناق بسیار در ساختار تشکیلاتی‌اش است، روز 22 آوریل، با پذیرفته شدن در یکی از سالن‌های پارلمان اروپا در بروکسل موجب ننگ و رسوایی برخی مقامات این نهاد شد.

برخی از اعضای پیشین مجاهدین خلق با ابراز خشم از این حرکت پارلمان اروپا، آن را محکوم کرده و با انتشار برخی خاطرات خود در شبکه‌های اجتماعی از موارد فاحش نقض حقوق بشر در درون مناسبات تشکیلات مجاهدین خلق گفتند. یک عضو جدا شده از مجاهدین خلق در پیامی در حساب کاربری فیس بوک خود ضمن محکوم کردن اقدام پارلمان اروپا به ماجرای سرکوب روانی مهدی افتخاری در تشکیلات اشاره کرد:

برای یادآوری، به نمونه‌ای اشاره می‌کنم: در سال ۱۳۸۰، در مجموعه نشست‌هایی که در سالن اجتماعات قرارگاه باقرزاده (در حاشیه اتوبان بغداد به اردن) برگزار شد، فضایی شکل دادند که در آن، مسعود و مریم در حضور تمامی نیروهای گرفتار و اسیر، بر روی صحنه حاضر شدند و با طرح اتهامات سنگین و زشت ، عملاً جمع را علیه یکی از فرماندهان، «فرمانده فتح الله» مهدی افتخاری، تحریک کردند. در آن نشست‌های سرکوبگرانه مسعود گفت: این حکمش اعدام است ولی خوب ما اعدام نداریم چون توی عراق هستیم.

این عضو پیشین تشکیلات رجوی، که خود حبس و شکنجه را در زندان‌های کمپ اشرف در عراق تجربه کرده است، همچنین شهادت می‌دهد که “شکنجه گران فرقه فردی معترض و منتقد زندانی را در شکنجه گاه قرارگاه اشرف به قتل رساندند.”

برخی دیگر از کاربران تلاش کردند با ارسال نامه به پارلمان اروپا، مقامات آن را متوجه رفتار نکوهیده‌شان در پذیرش رهبر یک گروه تروریستی با سوابق بلند بالایی از خشونت، ترور، خیانت و فرقه گرایی کنند.

یکی از نامه‌های کاربران ایرانی خطاب به پارلمان اروپا که در فضای شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود به شرح زیر است:

آیا شما مریم رجوی را دعوت کردید که بگویید حامی یک فرقه تروریستی هستید؟
به اعضای محترم پارلمان اروپا
در تاریخ ۲۲ آوریل ۲۰۲۶، شما از مریم رجوی، رهبر سازمان مجاهدین خلق، دعوت کردید در پارلمانتان سخنرانی کند. و برایش کف زدید.
اجازه دهید مستقیماً از شما بپرسم:
آیا واقعاً از چیزی که او نماینده آن است حمایت می‌کنید؟
چون سازمان او سابقه‌ای مستند دارد از:
کشتار بیش از ۱۷,۰۰۰ غیرنظامی بی‌گناه ایرانی از جمله یک دختر ۳ ساله
جنگ در کنار صدام حسین در طول جنگ ایران و عراق
همان صدامی که شما بعداً به جرم نسل‌کشی محکوم کردید.
قتل ۲۵,۰۰۰ کرد و شیعه عراقی در سال ۱۹۹۱
اداره یک فرقه (نه یک گروه سیاسی) با طلاق‌های اجباری، شستشوی مغزی، و سوءاستفاده جنسی مستند از زنان توسط مسعود رجوی، همسر او.
با این حال شما او را دعوت می‌کنید. به او تریبون می‌دهید. برایش کف می‌زنید.
پس سوال من ساده است:
آیا شما دقیقاً مثل او فکر می‌کنید؟ آیا شما حامی او هستید؟
یا فقط حوصله نکرده‌اید تحقیق کنید که پشت این کف زدن‌ها چه جنایت‌هایی خوابیده؟
من تا کنون فکر می‌کردم پارلمان اروپا طرفدار حقوق بشر است.اما الان می‌بینم برای شما بعضی آدم‌کش‌ها قابل قبولند تا وقتی که به دردتان بخورند.
شرم بر این دوگانگی رفتاری.
با احترام،
شهروندی که هنوز یادش است حقوق بشر واقعاً یعنی چه

در تمام سالهایی که انجمن نجات و بسیاری نهادهای منصف حقوق بشری دیگر، در تلاش برای روشنگری درباره ماهیت تروریستی تشکیلات مجاهدین خلق و نقض حقوق بشر در درون این تشکیلات بوده است، شمار مستندات و شواهد موجود در فضای جهانی اطلاعاتی روز به روز بیشتر شده است. علیرغم همه اتهاماتی که تشکیلات رجوی به افشاگران وارد کرده است، آنها هنوز افشا میکنند که افراد درون مناسبات رجوی هرگاه از ادامه همکاری با تشکیلات سر باز می‌زدند و خواهان ترک تشکیلات می‌شدند، با تحریک فرماندهان و در راس آن شخص مسعود رجوی مورد حمله فیزیکی، تحقیر، تهدید و فشار جمعی قرار می‌گرفتند. در این صحنه ها ناسزاگویی کتک و ضرب و شتم بسیار رخ میدهد.

ژست دمکراسی خواهی مریم رجوی در تضاد کامل با عملکردهای خشن و بی رحمانه پنج دهه فعالیت تشکیلاتی اوست. حضور او در پارلمان اروپا به معنای استفاده ابزاری از موضوع اعدام و نقض حقوق بشر برای اهداف سیاسی است. نمی‌توان مدعی آزادی و دمکراسی و دفاع از حقوق مردم ایران بود و چشم بر رفتارهای مریم و مسعود رجوی علیه ایرانیان هموطن خود بست.

مزدا پارسی

نوشته محکومیت حضور مریم رجوی در پارلمان اروپا از سوی ایرانیان جهان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در همین رابطه خانواده های کرمانشاهی چه آنهایی که اسیری در فرقه رجوی دارند و چه آنهایی که فرزندانشان نجات پیدا کرده و چه قربانیان سابق و جداشدگان فعلی که از زنجیر رجوی ها رهایی یافته اند در تماس های مستمر با دفتر انجمن نجات کرمانشاه عملکرد مخرب و ضد انسانی مجاهدین خلق و پهلوی و سایر گروه های ضد بشر را که در این چند روز همه مرزهای شقاوت و سنگ دلی را رد کردند محکوم نمودند.

مجموعه خانواده ها و جداشدگان تماس گیرنده با انجمن نجات ضمن هشدار به خود و سایر خانواده ها در مقابل تاکتیک های گروه رجوی در خصوص خط بکارگیری خانواده ها و بستگان آنها در چنین سرفصل هایی اقدام به روشنگری خط کشتار و ترور از ناحیه رجوی کردند.

این خانواده ها و جداشدگان خواهان هوشیاری هر چه بیشتر جامعه در راستای خنثی سازی استراتژی مجاهدین در رابطه با فریب دوباره برخی جوانان و نوجوانان و کشاندن آنها به ورطه اقدامات مخرب و تروریستی شدند.

نوشته ابراز انزجار خانواده های کرمانشاهی از عملکرد تروریستی مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تروریسم در دهه‌های گذشته و به موازات استفاده ابزاری برخی از بازیگران جهانی از آن، به شکلی مرگ‌بارتر و مخاطره‌آمیزتر صلح و امنیت جهانی را به خطر انداخته است، تا جایی که می‌توان از این چالش مرگ‌بار به‌عنوان ریشه اصلی بدترین تهدیدها علیه صلح و امنیت جهانی یاد کرد.

جهان سده بیست‌ویکم متفاوت از هر زمان دیگری از زخم‌های تروریسم رنج می برد؛ متاستاز تروریسم به سایبری، سازمان‌یافته (دولتی)، پزشکی، اطلاعاتی، هسته‌ای، منطقه‌ای، بین‌المللی، اقتصادی، آموزشی، شخصیتی، … زخم های ترمیم‌نشده تاریخی جهان از این بحران را به درجه‌ای از وخامت رسانده که جز عزمی هماهنگ و یکدلانه راهی برای برون‌رفت از این وضعیت وجود ندارد.
با نگاهی به تروریسم سازمان‌یافته رژیم صهیونیستی در غزه در تقریبا ۲ سال گذشته، دیگر تردیدی باقی نمی‌ماند که جهان باید از رخوت خارج شده و برای نجات جان آسیب‌پذیرترین افراد تصمیمی سرنوشت‌ساز بگیرد.

هشتم شهریور در تقویم ایران به‌عنوان روز ملی مبارزه با تروریسم تعیین شده است؛ دلیل نامگذاری روز هشتم شهریور با این عنوان، عملیات تروریستی است که در سال ۱۳۶۰ در کشورمان انجام شده و طی آن محمدعلی رجایی، رئیس‌جمهور و محمدجواد باهنر، نخست‌وزیر وقت ایران به شهادت رسیدند.

شهادت این ۲ شخصیت‌های تاریخ‌ساز در لحظه‌های بحرانی مواجه جمهوری نوپای اسلامی ایران با یکی از بدترین و جنایت‌کارترین گروه‌های تروریستی جهان رخ داد؛ تروریست هایی که ۲ ماه پیشتر در هفتم شهریور ۱۳۶۰ جنایتی خونین را رقم زده بودند.
اگرچه ترور و تروریسم عمری به درازای حیات بشر روی کره خاکی دارد و تروریسم محدود به بازه زمانی خاص یا جغرافیای ویژه ای نیست، ایران در ۴ دهه گذشته درپی پیروزی انقلاب اسلامی به شکل کم سابقه ای با موجی از اقدام‌های تروریستی مواجه بوده است.
اقدام هایی که با به جا گذاشتن بیش از ۲۳ هزار قربانی ایران را به یکی از بزرگ‌ترین قربانیان تروریسم در جهان و البته مهم‌ترین و مصمم‌ترین بازیگر مبارزه با این بحران بین‌المللی تبدیل کردند.

بخش مهم و عمده ای از رنج مردم و کشور ایران از موضوع تروریسم به گروه تروریستی مجاهدین خلق بازمی‌گردد که کشورهای غربی به‌ویژه اروپایی‌های مدعی حقوق بشر و مبارزه با تروریسم نه‌تنها میزبانی آن را پذیرفته‌اند، بلکه در قامت یک حمایت‌کننده تمام‌عیار در حال تامین نیازهای اقتصادی، سیاسی، اطلاعاتی، … آن هستند.

گروه تروریستی مجاهدین خلق که طی تقریبا ۲ سال گذشته با برگزاری دادگاه رسیدگی به جنایت‌های ۴ دهه‌ای خود در ایران مواجه شده‌اند، همچنان زیر چتر حمایت کشورهای غربی، به اقدام‌های تروریستی علیه مردم و کشور ایران دست می‌زنند و دست به دست و شانه به شانه بدترین دشمنان ایران کارزارهای جنایت‌کارانه را در مرزهای ایران رقم می زنند.

جدیدترین نمونه مزدوری مجاهدین خلق در این باره در تجاوز رژیم صهیونیستی به ایران در خرداد سال جاری رقم خورد.

البته مواجهه ایران با بحران تروریسم محدود و منحصر به گروه تروریستی مجاهدین خلق نیست، زیرا دشمنان ایران از هر مزدور مواجب‌بگیر تروریستی برای پیشبرد سوداهای ضدایرانی خود استفاده کرده و جان و مال مردم ایران را به خطر انداخته‌اند.

به گفته محمدجواد هاشمی نژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان (خانواده شهدای ترور کشور)، شمار گروه‌ها و گروهک‌های تروریستی ضدایرانی در پایان دهه ۱۹۹۰ به حدود ۳۵ مورد می‌رسید؛ این گروه‌ها و گروهک‌ها عمدتاً مورد حمایت کشورهای غربی و متحدانشان ازجمله رژیم صهیونیستی هستند.

اگرچه تروریسم یک بحران جهانی است و مبارزه و مقابله با آن نیازمند همکاری‌های هماهنگ و مستمر در سطوح مختلف بین‌المللی و منطقه‌ای است، اما ابزارسازی تروریسم برای دست یافتن به اهداف نامشروع در میان کشورهای غربی به رویه‌ای مرگ‌بار برای مردمان دیگر کشورهای جهان تبدیل شده است.
در این میان جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین قربانیان تروریسم با ایستادن در برابر رویکرد ابزاری کشورهای غربی، پرچمدار مبارزه‌ای است که ضعیف‌ترین و آسیب‌پذیرترین افراد را در نقاط مختلف جهان تهدید می کند.

اهمیت این مبارزه برای ایران تا جایی بود که در ۲۸ آبان ۱۳۸۲ لایحه مبارزه با تروریسم توسط دولت وقت تصویب شد؛ براساس این لایحه، تهدید به ارتکاب یا جرایم و اقدام‌‌های خشونت‌آمیز از راه به وحشت افکندن مردم، برای تاثیرگذاری بر خط‌مشی، تصمیم‌ها و اقدام‌های جمهوری اسلامی ایران، دیگر کشورها و سازمان‌های بین‌الدولی، جرم تروریستی محسوب می‌شود.

در این لایحه، همچنین مقرر شده که برای پیگیری اجرای این قانون و هماهنگی‌های لازم میان دستگاه‌های ذیربط، کمیته ملی ضدتروریسم با شرکت دستگاه‌های مربوط تشکیل شود.

مبارزه ایران با تروریسم از رسیدگی به پرونده مجاهدین خلق در دادگاهی درون مرزهای کشور تا تلاش برای توقف تروریسم سازمان‌یافته رژیم صهیونیستی علیه کشورها و مردم منطقه در عرصه بین‌المللی، از همکاری با همسایگان برای خاموش کردن آخرین بقایای هسته‌های تروریستی ایجادشده توسط غرب تا حضور موثر در سازمان‌ها و نهادهای مربوطه در جریان است.

ایران در مسیر این مبارزه با چالش‌های جدی نیز مواجه است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به حمایت کشورهای غربی مدعی مبارزه با تروریسم اشاره کرد.

این کشورها در حالی چنین ادعایی را مطرح می‌کنند که نه‌تنها خود عامل و اجراکننده جدیدترین شکل‌های تروریسم ازجمله تروریسم آموزشی، اقتصادی، پزشکی، … به‌ویژه از طریق اعمال تحریم‌ها و اقدام‌های قهری یک‌جانبه هستند، بلکه با گشودن مرزهای خود به روی شناخته‌شده‌ترین و بدنام‌ترین گروه‌ها و گروهک‌های تروریستی از آن‌ها به بهای مخاطرات جدی برای شهروندانشان میزبانی می کنند تا بتوانند تحت شعارهای فریبکارانه خود، این مزدوران و جیره‌بگیران را برای انجام کثیف‌ترین جنایت‌ها علیه کشورهای مستقل جهان به خدمت خود دربیاورند.

واقعیت این است که حقوق بشر یکی از بزرگ‌ترین قربانیان معضل جهانی تروریسم در سراسر جهان است و مدعیان حقوق بشر اصلی‌ترین خریداران خدمات گروه‌ها و گروهک‌های تروریستی در جهان هستند؛ قطع کردن این زنجیره تقاضا و عرضه از طریق بازیگران ضدتروریسم مصممی مانند جمهوری اسلامی ایران می‌تواند جهان را به جای امن‌تری برای همه ساکنان کره زمین تبدیل کند.

نوشته به مناسبت روز ملی مبارزه با تروریسم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در حالی که تروریسم تاریخی به درازای زیست بشر روی کره خاکی دارد و در دهه‌های اخیر با پیشرفت تکنولوژی تروریسم به تهدیدی جدی برای جهان تبدیل شده است، فقط ۸ سال از زمانی که روزی برای یادبود قربانیان تروریسم تعیین شده است، می‌گذرد.

۲۱ آگوست براساس قطعنامه ۷۲/۱۶۵ مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان روز جهانی یادبود و ادای احترام به قربانیان تروریسم تعیین شده است؛ براساس اعلام مجمع عمومی سازمان ملل تمرکز این روز جهانی، بزرگداشت، یادآوری و ادای احترام به قربانیان تروریسم با ابراز همبستگی و ترویج و حفاظت از حقوق بشر و آزادی‌های اساسی آن‌هاست.

تروریسم چیست؟

پدیده تروریسم یکی از بحران‌های جدی حقوق بین‌الملل است، زیرا صلح و امنیت بین‌المللی را به مخاطره می‌اندازد.

با وجود مواجهه سراسری جهان با این بحران هنوز تعریف کاملا مورد اجماعی درباره تروریسم وجود ندارد که یکی از دلایل آن استفاده برخی از بازیگران جهانی به‌ویژه کشورهای غربی از این ابزار برای دست یافتن به هدف‌های نامشروع خود است.

در عین حال، این امر، سبب شده است تا تروریسم فرصت و زمینه لازم را برای رشد و توسعه یافته و به جای ریشه‌کن شدن به انواع و اقسام مختلف مرگ‌بارتر از هر زمانی پیش برود.

تروریسم فردی، تروریسم گروهی، تروریسم دولتی (سازمان یافته)، تروریسم بین‌­المللی، تروریسم سیاسی، تروریسم اقتصادی (برای مثال وضع تحریم‌های ظالمانه آمریکا علیه ایران)، تروریسم سایبری (مجازی) و … نشان می‌دهند که چگونه این ابزار مرگ‌بار توسط بازیگران غربی و متحدان آن‌ها رشد یافته‌اند.

شاخص جهانی تروریسم در سال ۲۰۲۴

شاخص جهانی تروریسم (GTI) یک مطالعه جامع است که تاثیر تروریسم را بر ۱۶۳ کشور که ۹۹.۷ درصد از جمعیت جهان را پوشش می‌دهند، تجزیه‌وتحلیل می‌کند؛ گزارش شاخص جهانی تروریسم توسط موسسه اقتصاد و صلح (IEP) با استفاده از داده‌های Terrorism Tracker و دیگر منابع تهیه می‌شود.

یافته‌های کلیدی گزارش شاخص جهانی تروریسم ۲۰۲۴ در زیر آمده است:

– منطقه ساحل همچنان مرکز تروریسم است و بیش از نیمی از کل مرگ‌ومیر‌های تروریسم جهانی را به خود اختصاص داده است.

– داعش عملیات خود را به ۲۲ کشور گسترش داده و همچنان مرگ‌بارترین سازمان تروریستی جهان است و باعث هزار و ۸۰۵ مرگ شده است.

– گروه تروریستی تحریک طالبان (TTP) با ۹۰ درصد افزایش در مرگ‌ومیرها، به‌عنوان سریع‌ترین گروه تروریستی در حال رشد ظاهر شد.

– مرگ‌ومیر در کشور‌های جنوب صحرای آفریقا (به استثنای ساحل) اکنون با درصد کاهش در پایین‌ترین حد خود از سال ۲۰۱۶ قرار دارد.

– حمله‌های تروریستی در غرب ۶۳ درصد افزایش یافت که در این میان اروپا بیشترین آسیب را دید؛ شمار قربانیان حمله‌های تروریستی در اروپا رشد ۲ برابری داشته است.

– براساس اعلام چند کشور غربی، سن عاملان اقدام‌ها و اعمال تروریستی در این کشور‌ها به زیر ۱۸ سال کاهش یافته است.

– ۷ کشور غربی در فهرست ۵۰ کشور نخست تحت تأثیر قرارگرفته در شاخص جهانی تروریسم قرار دارند.

– جرایم تروریستی ناشی از نفرت و اسلام‌هراسی در سطح جهان افزایش یافته است.

– مرگ‌ومیر ناشی از تروریسم ۲۲ درصد افزایش یافته و به ۸ هزار و ۳۵۲ مورد رسیده است که بالاترین سطح از سال ۲۰۱۷ است.

– حمله‌های تروریستی مرگ‌بارتر شده‌اند؛ این در حالی است که تعداد حمله‌های تروریستی در روندی نزولی به ۳ هزار و ۳۵۰ مورد رسیده است.

– تعداد کشور‌هایی که حادثه‌ تروریستی را گزارش کرده‌اند به ۵۰ مورد رسیده است.

قربانیان و بازماندگان تروریسم

با وجود محکومیت جهانی تروریسم، قربانیان و بازماندگان این جنایت آشکار همچنان برای شنیده شدن صدایشان و دسترسی به عدالت همچنان با دشواری جدی مواجه هستند؛ قربانیان اغلب پس از محو شدن پیامد‌های فوری یک حمله تروریستی، احساس فراموشی و نادیده گرفته شدن می‌کنند که پیامد‌های عمیقی برای آن‌ها دارد.

در این میان سازمان ملل و و نهاد‌های حقوق بشری آن که مسئولیت دارند از شنیده شدن صدای قربانیان تروریسم مطمئن شوند، نتوانسته‌اند به تکلیف و وظیفه‌های محول شده، عمل کنند.

قربانیان تروریسم شامل افرادی می‌شود که مستقیما تحت تاثیر اقدام‌های تروریستی قرار گرفته‌ یا آسیب دیده‌اند، ازجمله افرادی که مجروح شده یا جان باخته‌اند یا اموالشان آسیب دیده است.

فراتر از قربانیان مستقیم، خانواده‌ها و جوامع آن‌ها نیز آسیب‌های قابل توجه و پیامد‌های طولانی‌مدت را تجربه می‌کنند.

ازجمله تاثیر‌های تروریسم بر قربانیان می‌توان به مواردی ازجمله آسیب‌های جسمی و روانی، اختلال اقتصادی، چالش‌های اجتماعی اشاره کرد.

قطعنامه‌های مربوط به قربانیان تروریسم

قطعنامه ۷۲/۱۶۵ سازمان ملل در سال ۲۰۱۷ تصویب شد تا به قربانیان تروریسم ادای احترام و بر اهمیت رعایت حقوق آن‌ها تأکید مجدد کند.

در آوریل ۲۰۲۰، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، طبق قطعنامه ۷۳/۳۰۵ مجمع عمومی، گزارش خود را (A/۷۴/۷۹۰) درباره اقدام‌های کشور‌های مختلف در کمک به قربانیان تروریسم منتشر کرد که خواستار تقویت همکاری بین‌المللی برای کمک به قربانیان تروریسم است.

کشور‌های عضو سازمان ملل، از طریق قطعنامه‌های بررسی دوسالانه استراتژی جهانی مبارزه با تروریسم، بر نقش مهم قربانیان تروریسم در مقابله با تروریسم، ارتقای همبستگی بین‌المللی، جلوگیری از افراط‌گرایی خشونت‌آمیز و کمک به کشور‌های عضو برای شناسایی و حمایت از حقوق بشر و حمایت از نیاز‌های متمایز آن‌ها تأکید کرده‌اند.

درپی تصویب قطعنامه‌های متعدد در این رابطه، تشکیل گروه دوستان قربانیان تروریسم در سال ۲۰۱۹ و تصویب قطعنامه مجمع عمومی A/RES/۷۳/۳۰۵ در مورد افزایش همکاری‌های بین‌المللی برای کمک به قربانیان تروریسم روی داده‌اند.

هشتمین قطعنامه بررسی که در ژوئن ۲۰۲۳ (A/RES/۷۷/۲۹۸) تصویب شد، به اهمیت حمایت از حقوق و حمایت از نیاز‌های قربانیان تروریسم، به ویژه زنان، کودکان و افراد آسیب‌دیده توسط تروریسم اشاره می‌کند.

این قطعنامه از نخستین کنگره جهانی قربانیان تروریسم سازمان ملل که در سپتامبر ۲۰۲۲ در مقر سازمان ملل برگزار شد، استقبال و دفتر مبارزه با تروریسم سازمان ملل را از طریق برنامه جهانی حمایت از قربانیان تروریسم و پورتال حمایت از قربانیان تروریسم سازمان ملل، تشویق می‌کند تا به افزایش آگاهی در مورد قربانیان تروریسم و ارتقاء و حمایت از حقوق آن‌ها ادامه دهد.

قربانیان تروریسم در ایران

ایران ازجمله کشور‌های پیشتاز و پیشگام در مبارزه با تروریسم، از بزرگ‌ترین قربانیان این تهدید مرگ‌بار در جهان به‌شمار می‌رود؛ براساس آمار‌های موجود در ۴ دهه گذشته ۲۳ هزار شهروند ایرانی قربانی اقدام‌های تروریستی شده و جان خود را از دست داده‌اند.

مبارزه با تروریسم تا جایی برای ایران اهمیت دارد که روز هشتم شهریور ۱۳۶۰، روز شهادت محمدعلی رجایی، رئیس‌جمهور و محمدجواد باهنر، نخست‌وزیر و چند نفر از همراهان آن‌ها به‌عنوان روز ملی مبارزه با تروریسم تعیین شده است.

مبارزه ایران با تروریسم با تمرکز بر قربانیان آن پیش می‌رود تا مسیر عدالت را برای آن‌ها و بازماندگان این بحران هموار کند.

این توجه و تمرکز را به‌صورت ویژه می‌توان در برگزاری دادگاه رسیدگی به جنایت‌های مجاهدین خلق در ایران مشاهده کرد؛ اقدامی که قربانیان و بازماندگان ترور در ایران از آن به‌عنوان اقدامی ارزشمند برای دستیابی به عدالت در برابر جنایت‌کارترین گروه تروریستی ضدایرانی یاد می‌کنند.

نوشته قربانیان تروریسم و صدایی که باید شنیده شود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از زمان آغاز روند برگزاری دادگاه رسیدگی به اتهام‌های ۱۰۴ نفر از اعضای مجاهدین خلق و همچنین ماهیت این سازمان به‌عنوان یک شخصیت حقوقی از ۲۱ آذر ۱۴۰۲، اعضای جداشده از این گروه نقش زیادی در افشای پرده‌های پنهان و کمتر گفته‌شده جنایت‌های مجاهدین خلق داشتند.

این افراد طی جلسه‌های برگزارشده با ادای شهادت توانستند پرده‌های کم‌تر گفته‌شده از جنایت‌های این گروه را برملا کنند؛ در عین حال، اعلام آمادگی حدود ۲۰۰ نفر از اعضای جداشده گروه تروریستی مجاهدین خلق برای ادای شهادت علیه گروه در دادگاه، موضوعی مهم از جهات مختلف است.

یکی از اعضای جداشده مجاهدین خلق، ابراهیم خدابنده، مدیرعامل انجمن نجات است که نقش پررنگی در رقم خوردن این رویداد داشته است؛ خبرگزاری میزان با خدابنده گفت‌وگویی داشته که متن آن را در ادامه می‌خوانید.

بخش نخست این گفت‌وگو به شرح زیر است:

میزان: انجمن نجات چه زمانی تأسیس شد و چه هدف‌هایی را دنبال می‌کند؟ آیا انجمن توانسته هدف‌های خود را محقق کند؟

خدابنده: انجمن نجات از ۲ دهه پیش فعالیت خود را آغاز کرد؛ یعنی از سال ۱۳۸۲ زمانی که آمریکا و متحدانش به عراق حمله کردند و این اقدام فرصتی برای اعضای مجاهدین ایجاد کرد که بتوانند از قرارگاه اشرف فرار کنند و بعضا خودشان را به ایران برسانند؛ حدود ۷۰۰ عضو سابق سازمان مجاهدین به این شکل وارد ایران شدند و اکنون در حال زندگی خود هستند؛ ۳۵۰ نفر از این افراد از طریق صلیب سرخ وارد کشور شدند که مدارکش هم موجود است.

افرادی که موفق به خروج از قرارگاه اشرف و بازگشت به ایران شدند، تلاش زیادی کردند تا با خانواده‌های افرادی که همچنان در سازمان بودند، تماس بگیرند؛ این شروع ماجرایی مهم بود؛ چراکه بسیاری از خانواده‌ها اطلاعی از بستگان خود که عضو سازمان بودند، نداشتند؛ بی‌اطلاعی برخی از خانواده‌ها از وضعیت فرزندان یا بستگان خود که عضو سازمان بودند، سبب شد آن‌ها به عراق سفر کنند تا رد و نشانی از آن‌ها بیابند.

همراهی برخی از این خانواده‌ها با شماری از اعضای سابق سازمان با امکانات محدود راهی را برای اطلاع‌ یافتن از وضعیت آن دسته از اعضای سازمان که خانواده‌ها از سرنوشتشان بی‌اطلاع بودند، باز کرد؛ این فعالیت با روش‌های ابتدایی مانند برقراری تحصن در مقابل اشرف و صدا زدن نام افراد از طریق بلندگو ادامه یافت؛ این روند در ادامه سبب شکل‌گیری انجمن نجات شد.

دلیل انتخاب نام نجات هم این بود که در کتاب‌های مربوط به فرقه‌ها آمده است که برای نجات از داخل یک فرقه، باید از بیرون کمک کرد و فرد از درون نمی‌تواند کاری انجام بدهد، بلکه باید تیم‌های نجات تشکیل شوند؛ این تیم‌های نجات باید از خانواده‌ها، اعضای سابق و روانشناسان متخصص باشند؛ انجمن نجات با همین دیدگاه تشکیل شد و تلاش کردیم از مشاوره‌های روانشناسی استفاده کنیم؛ خود من هم مطالعات زیادی روی بحث‌های روان‌شناختی انجام دادم و از اعضای سابق و خانواده‌های اعضای فعلی سازمان کمک گرفتم.

انجمن نجات که ۲ دهه فعالیت می‌کند، حدود ۱۰ سال پیش به ثبت رسید و از همان زمان هیئت مدیره و مجمع عمومی تشکیل دادیم؛ ما اکنون حدود ۲ هزار عضو داریم که عمدتاً از خانواده‌های اعضا و البته شماری از اعضای سابق هستند؛ براساس قوانین وزارت کشور، انجمن نجات هر ۲ سال یک‌بار مجمع عمومی تشکیل می‌دهد؛ انتخابات ما تحت نظارت و با حضور نماینده وزارت کشور برگزار می‌شود و طی ۱۰ سال گذشته من از جانب هیئت مدیره به‌عنوان مدیرعامل انتخاب شدم.

ما فعالیت‌هایی در خارج از کشور ازجمله سوئیس، انگلیس و فرانسه داشته‌ایم و از حدود هفت سال پیش در آلبانی فعال بوده‌ایم و بیش از یک سال پیش در آلبانی هم انجمن نجات تشکیل دادیم و به ثبت رساندیم؛ انجمن نجات در آلبانی از اعضای جداشده از سازمان تشکیل شده است؛ این انجمن توانسته نقش مهمی در آگاه کردن مردم آلبانی درباره ماهیت سازمان داشته باشد؛ این موضوع مهمی است، زیرا سازمان پس از انتقال اردوگاه به آلبانی با در اختیار داشتن امکانات، تصویر دروغینی از خود به خورد جامعه این کشور داد؛ حالا با فعالیت انجمن نجات به‌وسیله افرادی که خود قربانی سازمان هستند، مردم آلبانی درک دقیق و درستی از سازمان یافته ‌اند.

میزان: مهم‌ترین هدف‌های انجمن نجات چیست؟

خدابنده: هدف ما در انجمن نجات در درجه اول این است که ارتباطی را میان خانواده‌ها و اعضای داخل سازمان برقرار کنیم که کار فوق‌العاده مشکلی است؛ در نخستین ماه‌های حمله آمریکا به عراق در سال‌های ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳، خانواده‌های زیادی برای اطلاع یافتن از وضعیت فرزندان و بستگان خود به عراق رفتند.

مسعود رجوی امیدوار بود از این فرصت برای جذب خانواده‌ها استفاده کند و به همین دلیل اجازه ملاقات‌های حضوری را البته با همراهی مسئولان سازمان داد؛ او در ادامه دید که در عمل به‌جای اینکه اعضا بر خانواده‌های خود تاثیر بگذارند، خودشان تحت تاثیر اعضای خانواده قرار گرفته‌، از شرایط ایران آگاه شده و عواطف و احساساتشان برانگیخته شده است.

این تاثیرها در موارد متعددی به فرار اعضا از اردوگاه منجر شد؛ رجوی هم به این نتیجه رسید که ملاقات‌ها را قطع کند و تا امروز هم این تصمیم تغییری نکرده است؛ داستان تلاش خانواده‌های اعضای باقی‌مانده در سازمان برای ملاقات با این افراد همچنان حتی در آلبانی هم ادامه دارد.

شرایط سیاسی، انجام اقدام‌های قانونی و موثر را با دشواری‌های فراوانی مواجه کرده است؛ ابتدایی‌ترین حقوق انسان‌های گرفتار در اردوگاه نقض می‌شود؛ افکار عمومی در آلبانی به‌شدت علیه سازمان شده است؛ مردم آلبانی معترضانه می‌گویند که دولت در دولت تشکیل شده است، آن‌ها می‌گویند که ما یک دولت آلبانی و یک دولت رجوی داریم؛ دولت آلبانی دخالتی در رویدادهای درون اردوگاه ندارد و مسئولان این مکان هر کاری بخواهند، انجام می‌دهند.

میزان: از وضعیت درون اردوگاه مجاهدین خلق در آلبانی اطلاعی دارید؟

خدابنده: بررسی‌ها از تعداد بالای مرگ‌ومیر در اردوگاه حکایت دارند، موضوعی که بسیار مشکوک است؛ عمدتا اعضای ناراضی یا افرادی که فرار شکست‌خورده داشته‌اند، به‌صورت مشکوک می‌میرند؛ این افراد اصولا سن‌های بالایی هم ندارند؛ رویدادهایی مانند این‌ها نشان می‌دهد که سازمان مجاهدین دیگر فقط یک موضوع امنیتی و اجتماعی منحصر به ایران نیست، بلکه یک موضوع حقوق بشری فراگیر است؛ خانواده‌های زیادی هستند که فرزندان و بستگانشان در این اردوگاه گرفتار شده‌اند؛ هم خانواده‌ها و هم اعضا در رنج و عذاب هستند.

میزان: نحوه ورود شما به گروه مجاهدین خلق چگونه رقم خورد؟

خدابنده: من در سال ۱۳۵۰ برای ادامه تحصیل به انگلیس رفتم؛ از همان زمان کم‌وبیش فعالیت سیاسی داشتم، اما فعالیت‌های سیاسی من در سال‌های ۱۳۵۵ – ۵۶ در قالب انجمن اسلامی افزایش یافت؛ در جریان انقلاب اسلامی در انگلیس فعال بودم؛ من در سال ۱۳۵۹ جذب سازمان شدم؛ علت جذب من و خیلی از افراد دیگر شعارهایی بود که سازمان می‌داد؛ یکی از این شعارها استقلال بود و آن‌ها مدعی بودند که تنها مسیر رسیدن به استقلال سازمان است؛ سازمان ادعاهای فریبنده زیادی داشت، مثلا ادعا می‌کرد که فقط سازمان است که تا آخر ضدآمریکایی می‌ماند؛ آن‌ها با این ترفندها بسیاری را جذب کردند که یک از این افراد من بودم.

میزان: رابطه مجاهدین خلق و آمریکا اکنون چگونه است؟

خدابنده: دگردیسی ۱۸۰ درجه‌ای در سازمان در رابطه با رویکردهای سیاسی رخ داده است؛ این تغییرها به‌شدت آشکار هستند و اعضای سازمان هم جرأت نفس کشیدن ندارند؛ سازمان حتی مواضع ضدآمریکایی اعضای کشته‌شده را در بیانیه‌ها حذف می‌کند؛ آمریکایی‌ها برای سخنرانی در رویدادهای سازمان شرکت می‌کنند؛ سازمان اکنون کاملاً در اختیار آمریکا و اسرائیل است؛ سازمان اکنون عملا در خدمت منافع دشمنان ایران است.

رجوی پس از تعدیل مواضعش علیه آمریکا، ادعا کرد که ما ضدآمریکایی بودیم، چون آمریکا از شاه حمایت می‌کرد، حالا که شاهی در کار نیست جمهوری اسلامی آمده که از معدود کشور‌های مستقل در جهان است و با آمریکا هم در تضاد است، چه بسا ما با آمریکا هم‌سو هستیم.

میزان: چگونه از گروه جدا شدید؟

خدابنده: من از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۸۲ یعنی به مدت ۲۳ سال عضو سازمان بودم و عمدتا در بخش روابط بین‌الملل سازمان فعالیت می‌کردم؛ من بیشتر در انگلیس حضور داشتم و در بیش از ۲۰ کشور جهان مأموریت دیپلماتیک انجام دادم؛ در عراق هم حضور داشتم؛ آخرین ماموریت من سوریه بود که سازمان در آنجا در حال انجام فعالیت‌هایی با هدف دور زدن تحریم‌های عراق بود.

در آن زمان رژیم صدام تازه سقوط کرده بود و بسیاری از سران سازمان ازجمله مریم رجوی از عراق خارج شده بودند؛ من و یکی دیگر از اعضای سازمان با گذرنامه انگلیسی به سوریه رفتیم و خود را تاجر ایرانی جا زدیم؛ ما در حال جابجایی ۲ میلیون دلار پول از طریق عراق به فرانسه بودیم که در سوریه دستگیر شدیم.

پس از ۲ ماه حبس در سوریه، هویت ما لو رفت و سوری‌ها متوجه شدند که ما عضو مجاهدین هستیم؛ آن‌ها ما را تحویل ایران دادند و ما به زندان اوین منتقل شدیم.

من در زندان کتابی که برادرم فرستاده بود، خواندم؛ این کتاب درباره شگردهای کنترل ذهن در فرقه‌ها بود؛ به گفته برادرم، سازمان کتاب‌های روانشناسی را از آمریکا خریداری و برای رجوی ارسال می‌کرد و از طریق برادرم آن‌ها را ترجمه می‌کرد و بعد شگردهای نوشته‌شده در همان کتاب‌ها را در سازمان پیاده می‌کرد؛ و او گفت که همین به من آگاهی داد که باید از سازمان جدا شوم.

آن کتاب به‌تدریج پرده سیاهی را از مقابل چشمانم کنار زد؛ شرایطی که در زندان داشتم با آنچه از زندان تصور می‌کردم، زمین تا آسمان فرق داشت؛ یعنی من فکر نمی‌کردم زندان اوین این‌گونه باشد؛ گاهی به دیدن خانواده و پدر و مادرم که آن زمان زنده بودند، می‌رفتم؛ رسیدگی‌های پزشکی در بیمارستان زندان اوین خیلی خوب بود و احترام بالایی به زندانیان می‌گذاشتند.

در مرخصی‌هایی به خانه می‌رفتم؛ به‌تدریج شرایط ایران را دیدم؛ به ما گفته بودند، اصلا کسی در ایران نمی‌خندد!

روال در سازمان این بود که همیشه از موفقیت‌های سازمان حرف می‌زدند و حتی شکست‌ها را هم پیروزی جلوه می‌دادند؛ شنیدم که عده‌ای در اردوگاه اشرف به دلیل خوشحالی از گل تیم ملی فوتبال ایران در مسابقه‌ای با آمریکا، توبیخ و بازجویی شدند که چرا برای برد خوشحالی کردید؛ در جام جهانی اخیر هم تأکید می‌شد که بازیکنان سرود ملی را نخوانند و این منشأ در فعالیت‌های مجازی سازمان دارد؛ به جز رجوی کسی از موفقیت ایران حتی در میدان‌های ورزشی ناراحت نمی‌شود.

در زندان من با افرادی آشنا شده و حرف زدم؛ من مانند آدمی بودم که از غار بیرون آمده باشد.

نوشته گفتگوی خبرگزاری میزان با مدیر عامل انجمن نجات اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گروه تروریستی مجاهدین خلق با سابقه‌ای طولانی در اقدام‌های تروریستی علیه ایران، از زمان آغاز شورش مسلحانه خود در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ تا امروز، مسیری پیچیده و بحث‌برانگیز را طی کرده است؛ این گروه پس از انجام حمله‌های گسترده تروریستی علیه شهروندان و مقام‌های ایرانی، از ایران گریخت و به اروپا پناه برد؛ امروزه، مجاهدین خلق نه‌تنها در کشورهایی، چون فرانسه، انگلیس، آلمان، سوئد، آلبانی و ایتالیا حضور دارند، بلکه از حمایت سیاسی و لجستیکی برخی دولت‌ها و سیاستمداران اروپایی نیز برخوردارند؛ این وضعیت با توجه به سوابق تروریستی این گروه، پرسش‌های متعددی را مطرح می‌کند: چرا اروپا از این گروه حمایت می‌کند؟ این حمایت چه پیامد‌هایی برای تعهدهای حقوقی و اخلاقی اروپا دارد؟ و حضور این گروه چه تهدیدهایی برای امنیت کشور‌های میزبان به همراه می‌آورد؟ این یادداشت به بررسی این مسائل می‌پردازد.

دلایل حمایت اروپا

حمایت اروپا از گروه تروریستی مجاهدین خلق ریشه در عوامل سیاسی، اقتصادی و استراتژیک متعددی دارد که نیازمند تحلیل عمیق‌تری است:

تخاصم سیاسی با ایران: اختلاف‌های دیرینه اروپا با ایران بر سر موضوع‌هایی، چون موضوع هسته‌ای و سیاست‌های منطقه‌ای، مجاهدین خلق را به ابزاری برای فشار بر تهران تبدیل کرده است؛ این گروه شبه نظامی که پس از خلع سلاح اجباری در سال ۲۰۰۳ وارد فاز فعالیت سیاسی و تبلیغاتی شد و تلاش کرد تا خود را به‌عنوان یک اپوزیسیون فعال نشان دهد تلاش می‌کند در تضعیف جایگاه بین‌المللی ایران نقش ایفا کند؛ این موضوع طبیعتا مطلوب و خوشایند کشور‌های متخاصم با ایران است و از آن حمایت می‌کنند.

لابی‌گری گسترده و سازمان‌یافته: مجاهدین خلق با صرف هزینه‌های هنگفت، شبکه‌ای از وکلا، سیاستمداران و رسانه‌ها در اروپا ایجاد کرده‌اند؛ برگزاری نشست‌های پرزرق‌وبرق با حضور چهره‌های سیاسی، مانند رودی جولیانی یا جان بولتون و دیگر شخصیت‌های سیاسی آمریکایی و اروپایی، و تبلیغات گسترده در رسانه‌های غربی، بخشی از این تلاش‌هاست؛ این لابی‌گری نه‌تنها به خروج این گروه از فهرست‌های تروریستی کمک کرد، بلکه حمایت‌های مالی و سیاسی را نیز تضمین کرده است.

منافع امنیتی و سیاسی نهفته: برخی کشور‌های اروپایی از حضور مجاهدین خلق به‌عنوان اهرمی در روابط سیاسی با ایران بهره می‌برند؛ از سوی دیگر، این گروه با ارائه اطلاعات ادعایی درباره ایران، به‌عنوان منبعی برای سرویس‌های اطلاعاتی اروپا عمل می‌کند.
ادعای تغییر ماهیت: مجاهدین خلق مدعی‌اند که از خشونت دست کشیده و به فعالیت‌های سیاسی روی آورده‌اند؛ این ادعا، هرچند با گزارش‌هایی از ادامه رفتار‌های خشونت‌آمیز در داخل سازمان (مانند آزار اعضای ناراضی) و تأسیس هسته‌های خرابکارانه تروریستی و صد‌ها پیام و بیانیه دعوت به خشونت و استفاده از سلاح که توسط سرکردگان گروه صادر می‌شود در تضاد است، اما به اروپا بهانه‌ای داده تا حمایت خود را توجیه کند؛ این رویکرد نشان‌دهنده استاندارد‌های دوگانه‌ای است که در آن ملاحظات سیاسی بر اصول اخلاقی و حقوق بشری غلبه می‌کند.

این حمایت بیش از آنکه مبتنی بر ارزش‌های دموکراتیک باشد، نتیجه محاسبات و رفتار‌های سیاسی است، اما این سیاست می‌تواند در بلندمدت به اعتبار اروپا آسیب بزند، زیرا حمایت از گروهی با سوابق تروریستی، تناقض آشکاری با شعار‌های ضدتروریستی سران این قاره دارد.

پیامد‌های حقوقی و اخلاقی

درباره حمایت اروپا از گروه تروریستی مجاهدین خلق باید گفت که این موضوع پیامد‌های حقوقی و اخلاقی پیچیده‌ای به دنبال دارد که شایسته بررسی جامع‌تر و توجه اروپایی‌ها است:

تضاد با تعهدهای بین‌المللی: قوانین بین‌المللی مبارزه با تروریسم، ازجمله قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل، کشور‌ها را ملزم به جلوگیری از فعالیت گروه‌های تروریستی می‌کند؛ حمایت از مجاهدین خلق، حتی پس از خروج از فهرست‌های تروریستی، می‌تواند به‌عنوان نقض این تعهدها تفسیر شود؛ این امر اروپا را در معرض اتهام سیاست‌زدگی در مبارزه با تروریسم قرار می‌دهد.
نقض اصول حقوق بشری: گزارش‌های متعددی از نقض حقوق بشر در داخل گروه مجاهدین خلق، ازجمله کار اجباری، محدودیت‌های شدید بر آزادی اعضا و حتی آزار جسمی و روانی مخالفان، منتشر شده است؛ بسیاری از این گزارش‌ها متکی به اظهارات ده‌ها تن از اعضای جدا شده و فراری از این گروه است؛ حمایت اروپا از چنین گروهی با ادعا‌های کشور‌های آن در دفاع از حقوق بشر در تضاد است؛ این تناقض می‌تواند به کاهش اعتماد جهانی به نهاد‌های حقوق بشری اروپا منجر شود.

بی‌توجهی به عدالت: قربانیان حمله‌های تروریستی مجاهدین خلق که تعدادشان به هزاران شهروند از مجموع ۲۳۰۰۰ قربانی ترور در ایران می‌رسد، همچنان خواستار عدالت‌اند، اما حمایت اروپا از این گروه، این خواسته‌ها را نادیده گرفته و به نوعی مشروعیت‌بخشی به عاملان خشونت منجر شده است؛ این بی‌توجهی نه‌تنها روابط با ایران را تیره‌تر می‌کند، بلکه پیام خطرناکی به دیگر گروه‌های خشونت‌طلب ارسال می‌کند که با تغییر ظاهری رفتار، می‌توانند از حمایت غرب برخوردار شوند.
این پیامد‌ها نشان‌دهنده یک تناقض عمیق در سیاست‌گذاری‌های کشور‌های اروپایی و اتحادیه اروپاست: چگونه قاره‌ای که خود را پرچم‌دار حقوق بشر و قانون‌مداری می‌داند، در دام حمایت از گروهی با چنین سابقه‌ای افتاده است؟ این تناقض می‌تواند در بلندمدت به انزوای اخلاقی اروپا منجر شود.

قوانین مبارزه با تروریسم و حقوق بشر

موضوع ارتباط حمایت از مجاهدین خلق با تعهدهای اروپا به قوانین مبارزه با تروریسم و حقوق بشر نیز از آن دست موضوع‌های مهمی است که در ابعاد ذیل قابل توجه است:

تناقض با کنوانسیون‌های بین‌المللی: کنوانسیون‌های مبارزه با تروریسم، کشور‌ها را ملزم به جلوگیری از تامین مالی، پناه دادن و فعالیت گروه‌های تروریستی می‌کنند؛ اگرچه مجاهدین خلق از فهرست تروریستی اتحادیه اروپا خارج شده‌اند، اما سوابق آن‌ها و گزارش‌های ادامه‌دار از رفتار‌های خشونت‌آمیز، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا این خروج مبتنی بر شواهد واقعی بود یا تحت فشار سیاسی صورت گرفت؟ حمایت سیاسی و لجستیکی از این گروه، تعهدهای اروپا را زیر سوال می‌برد.

تاثیر بر اعتبار ضدتروریستی اروپا: اروپا بار‌ها هدف حمله‌های تروریستی گروه‌هایی، چون داعش و القاعده قرار گرفته و خود را پیشگام مبارزه با تروریسم معرفی کرده است، اما پشتیبانی از گروهی بدسابقه که اتفاقا مورد شناخت اروپاست این ادعا را تضعیف می‌کند؛ این سیاست با اصول حقوق بشری اروپا، ازجمله آزادی بیان و حق حیات، در تضاد است؛ این تناقض می‌تواند به کاهش نفوذ اروپا در مجامع بین‌المللی حقوق بشر منجر شود.

تحلیل این شرایط نشان می‌دهد که اروپا در معرض یک دوراهی استراتژیک قرار دارد: حفظ منافع کوتاه‌مدت سیاسی در برابر ایران با حمایت از یک گروه تروریست فرصت‌طلب یا پایبندی به اصول بلندمدت حقوقی و اخلاقی؛ انتخاب فعلی، پیامد‌های سنگینی برای آینده سیاست خارجی این قاره نه فقط درباره ایران بلکه در حوزه‌های سیاسی و امنیتی خواهد داشت.
قربانیان ترور ایران
وضعیت قربانیان حمله‌های تروریستی گروه مجاهدین خلق و بی‌توجهی اروپا به آن‌ها، یکی از جنبه‌های غم‌انگیز این موضوع است که شایسته توجه بیشتری است.

براساس برخی گزارش‌ها، هزاران نفر در حمله‌های مجاهدین خلق در داخل ایران به‌ویژه در دهه ۶۰ شمسی به شهادت رسیده‌اند؛ این قربانیان شامل مقام‌های ارشد، مانند رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر وقت، و شهروندان عادی، ازجمله زنان و کودکان، بودند که در بمب‌گذاری‌ها و ترور‌ها کشته شدند.

این آمار، عمق فاجعه انسانی ناشی از اقدام‌های این گروه را نشان می‌دهد؛ خانواده‌های قربانیان دهه‌هاست که خواستار محاکمه عاملان این جنایات‌ هستند، اما حمایت اروپا از مجاهدین خلق، این امید را به یأس تبدیل کرده است؛ این بی‌عدالتی نه‌تنها به نارضایتی شدید علیه اروپا و بی‌اعتمادی به آن در ایران دامن زده، بلکه اعتماد به نهاد‌های بین‌المللی را نیز کاهش داده است.

نادیده گرفتن قربانیان، به روابط اروپا با ایران آسیب زده است؛ این سیاست می‌تواند به انزوای دیپلماتیک اروپا منجر شود، زیرا بسیاری از کشور‌ها این حمایت را به‌عنوان نشانه‌ای از استاندارد‌های دوگانه غرب تفسیر می‌کنند.

این بی‌توجهی نه‌تنها یک شکست اخلاقی است، بلکه یک خطای استراتژیک نیز محسوب می‌شود؛ اروپا با نادیده گرفتن این قربانیان، به تقویت روایت‌های ضدغربی در منطقه کمک می‌کند.

تهدیدهای امنیتی حضور مجاهدین خلق در اروپا

حضور مجاهدین خلق در اروپا تهدیدهای امنیتی بالقوه‌ای را به همراه دارد که به آن‌ها اشاره می‌شود:

خطر بازگشت به تروریسم: اگرچه این گروه مدعی کنار گذاشتن خشونت است، سوابق آن‌ها نشان می‌دهد که در صورت تغییر شرایط، قابلیت بازگشت به اقدام‌های تروریستی را دارند؛ حضور آن‌ها در اروپا می‌تواند به‌عنوان پایگاهی برای حمله‌ها مورد استفاده قرار گیرد، به‌ویژه اگر منافع حامیانشان تغییر کند؛ هدف قرار دادن شهروندان آمریکایی در ایران در دهه ۵۰ شمسی نشان می‌دهد که دامنه ترور‌های این گروه محدود به ایران و هدف قرار دادن منافع ایران نبوده است.

فعالیت‌های جاسوسی: مجاهدین خلق شبکه‌ای از هواداران و اعضا را دارند که می‌توانند برای جاسوسی علیه کشور‌های میزبان یا جمع‌آوری اطلاعات حساس به‌کار گرفته شوند؛ براساس اطلاعات منتشرشده در سایت رسمی این گروه، حدود ۳۰۰ گروه پوششی وابسته به این گروه با نام‌های پرطمطراق حقوق بشری، ورزشی، فرهنگی و اجتماعی در سراسر کشور‌های اروپایی به‌ویژه آلمان، سوئد، انگلیس، ایتالیا، فرانسه، نروژ و هلند وجود دارند که به مثابه اجراکنندگان تصمیم‌ها و برنامه‌ریزی‌های این گروه در این کشور‌ها و تطهیرکننده چهره گروه و سرکردگان آن عمل می‌کنند؛ این امر امنیت ملی کشور‌های اروپایی را تهدید می‌کند و می‌تواند به تنش‌های دیپلماتیک منجر شود.

بی‌ثباتی اجتماعی: فعالیت‌های تبلیغاتی و سیاسی این گروه، به‌ویژه در میان جوامع مهاجر، می‌تواند به ایجاد شکاف‌های اجتماعی و سیاسی منجر شود؛ جذب جوانان مهاجر به این گروه و تبلیغات گسترده آن‌ها، خطر رادیکالیزه شدن بخشی از این جوامع را افزایش می‌دهد؛ براساس داده‌ها، این گروه در فضای رسانه‌ای بعضا بدون نام واقعی خود فعالیت می‌کند تا بتواند افرادی که ممکن است با شنیدن نام آن دچار حساسیت شوند، نیز با افکار خود همراه کند.

تهدید مخالفان و منتقدان: اعضای سابق مجاهدین خلق و منتقدان این گروه در اروپا گزارش‌هایی از تهدید و آزار توسط هواداران این سازمان ارائه کرده‌اند؛ این رفتار‌ها نه‌تنها حقوق بشر و آزادی بیان را نقض می‌کند، بلکه می‌تواند به بی‌اعتمادی در جوامع میزبان منجر شود؛ گزارش‌های متعددی که توسط دیده‌بان حقوق بشر و عفو بین‌الملل در این باره منتشر شده قابل توجه است.

واقعیت این است که اروپا با میزبانی از این گروه، خود را در معرض تهدیدهای امنیتی قابل‌توجهی قرار داده است؛ سیاست حمایت از گروه‌های تروریستی ممکن است در کوتاه‌مدت منافع سیاسی به همراه داشته باشد، اما در بلندمدت، امنیت داخلی و خارجی این قاره را به خطر خواهد انداخت.

حمایت اروپا از مجاهدین خلق، با وجود سوابق تروریستی این گروه، تناقض آشکاری را در سیاست‌های این قاره نمایان می‌کند؛ دلایل این حمایت، از تخاصم با ایران تا لابی‌گری، ریشه در رفتار‌های سیاسی دارد، اما پیامد‌های حقوقی و اخلاقی آن، ازجمله نقض تعهدهای ضدتروریستی و بی‌توجهی به قربانیان، اعتبار اروپا را به چالش می‌کشد.

حضور این گروه همچنین تهدیدهای امنیتی جدی‌ را برای کشور‌های میزبان به همراه دارد، از پتانسیل تروریسم گرفته تا جاسوسی و بی‌ثباتی اجتماعی؛ این سیاست اروپا نه‌تنها یک تناقض اخلاقی است، بلکه یک اشتباه استراتژیک بلندمدت نیز محسوب می‌شود که می‌تواند به نتایج امنیتی و دیپلماتیک ناخوشایندی برای اروپا منجر شود.

نوشته حضور گروه تروریستی مجاهدین خلق در اروپا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خبر تقدیم جایزه موسوم به زنان شجاع سال 2025 توسط پارلمان ایتالیا به یک عضو گروه تروریستی مجاهدین خلق، برای بسیاری از مردم ایران به‌ویژه خانواده‌های 23000 قربانی ترور در ایران بسیار دردناک بود.

این جایزه توسط نایب رئیس پارلمان ایتالیا به عضو یک گروه پوششی مجاهدین خلق موسوم به انجمن جوانان ایرانی در ایتالیا شد. دریافت‌کننده جایزه در سخنرانی خودش، رسماً به عضویت و تعهد سیاسی خود و خانواده‌اش به مجاهدین خلق اذعان کرد و از فعالیت‌های هسته های تروریستی و مخرب مجاهدین خلق موسوم به کانون‌های شورشی که وظیفه آن‌ها تخریب و پرتاب بمب‌های دستی به اماکن دولتی و مذهبی در ایران است حمایت و از سرکرده این گروه تروریستی و تکرار اظهارات نفرت‌پراکنانه او پشتیبانی نمود. این نخستین حمایت مقامات ایتالیایی از یک انجمن پوششی وابسته به گروه تروریستی مجاهدین خلق نیست. در اواخر سال 2022 نیز استانداری استان پی مونته ایتالیا جایزه سالانه حقوق بشر خود را به یکی از اعضای این انجمن اهدا کرد!

مجاهدین خلق یک گروه تروریستی است که در طول بیش از 5 دهه از فعالیت خود تعداد زیادی از شهروندان ایرانی را با روش‌های مختلف تروریستی از جمله عملیات انتحاری، بمب‌گذاری، پرتاب خمپاره، ربایش و شکنجه و ترورهای هدفمند و کور، قتل عام کرده است. هزاران نفر از 23000 قربانی ترور در ایران توسط این گروه به شهادت رسیده‌اند. ترور شهروندان آمریکایی و عراقی و مزدوری برای صدام حسین از دهه 80 میلادی تا زمان سرنگونی وی بخش دیگری از پرونده منزجرکننده این گروه بدنام است. تاریخ این گروه چنان سیاه است که نام این گروه برای سال‌ها در فهرست گروه‌های تروریستی ایالات متحده آمریکا، کانادا، انگلستان، و اتحادیه اروپا قرار داشت. هرچند که به دلیل رفتارهای سیاسی قابل تأسف این کشورها، در نهایت این گروه از این فهرست‌ها خارج شد اما مردم ایران و خانواده‌های قربانیان ترور نمی‌توانند بمب‌گذاری‌ها و ترورها و قتل‌های این گروه را فراموش کنند.

پارلمان ایتالیا به‌جای آن‌که نماینده مردم کشور خود باشد و از حقوق آنان دفاع کند، متأسفانه با اتخاذ رویه‌های غیرعادلانه و ضد حقوق بشری، از یک گروه تروریستی بدنام و اعضای آن پشتیبانی و به آنان جایزه می‌دهد. این رویه‌ها منحصر به این موضوع نبوده و متأسفانه حمایت‌های مستمر برخی از اعضای پارلمان و مقامات ایتالیا از مجاهدین خلق به امری روزمره تبدیل شده است.

بسیار بعید است که مردم ایتالیا و رأی‌دهندگانی که به این نمایندگان رأی داده‌اند موافق این رفتارهای مشمئزکننده باشند؛ رفتارهایی که یا ناشی از جهل و بی‌اطلاعی و یا ناشی از بی‌اخلاقی است.
خانواده قربانیان ترور ایران از پارلمان ایتالیا و نمایندگان آن می‌خواهد تا با اتخاذ رویکردهای منطقی و عادلانه و حقوق بشری، حمایت خود را از این گروه تروریستی و اعضای آن متوقف و تلاش خود را صرف خدمت به شهروندان خود کنند.

بنیاد هابیلیان
خانواده شهدای ترور کشور

نوشته نامه سرگشاده خانواده قربانیان ترور به پارلمان ایتالیا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وی در گفت‌‌وگو با میزان درباره جنایت‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق گفت: ترور و انواع جنایت توسط گروه تروریستی مجاهدین خلق سابقه طولانی دارد و این مهم از همان ابتدای انقلاب به وضوح دیده می‌شود آنها در دهه شصت ۱۷ هزار نفر از مردم بی‌گناه را ترور کردند و بهانه‌هایی همچون وجود عکس امام خمینی در مغازه و یا محاسن آقایان را دلیل این رفتار معرفی می‌کردند.

وی ادامه داد: فرقه جنایتکار مجاهدین خلق با هرگونه صدا و عقیده مخالف خود به شدت برخورد می‌کردند و تحمل پذیرش عقاید دیگر را نداشته و ندارند. ترور‌های کور را با هدف، ایجاد رعب و وحشت در جامعه به اجرا گذاشتند و از مردم انتقام گرفتند، چون مردم آنها را قبول نداشتند وعقاید آنها را نمی‌پذیرفتند در عین حال خواهان حضور اعضای این فرقه به عنوان مسئولان و یا حاکمان نبودند.

کرمی با بیان اینکه این گروه تروریستی به اسم منافع ایران در مقابل مردم ایستادند افزود: تحریم‌هایی که امروز بسیاری از مردم را با مشکلاتی مواجه کرده و بیماران و خانواده‌های آنها را تحت فشار قرار داده است به دلیل رویکرد مجاهدین خلق بوده و ثمره‌ای همانند تحریم‌های دارویی را به دنبال داشته است. دستاوردی ننگین برای مجاهدین خلق که صدمات روحی و جسمی فراوانی برای مردم ایران داشته و برخی افراد مانند بیماران پروانه‌ای و یا حتی برخی از جانبازی شیمیایی را با مشکلات و درد و رنج‌هایی همراه کرده است.

رئیس هیئت‌مدیره انجمن دفاع از قربانیان تروریسم با بیان اینکه آنها در ترور دانشمندان ایرانی دست داشتند و خانواده‌های بسیاری را داغدار کردند گفت: به واسطه فعالیت‌هایم اجتماعی در قالب انجمن حمایت از آسیب دیدگاه تروریسم در اجلاس شورای حقوق بشر ژنو شرکت می‌کنم و از این رو تلاش‌های فرقه جنایتکار مجاهدین خلق را برای تحریک جامعه بین‌الملل به منظور تحریم‌های بیشتر را شاهد هستم این گروه تروریست تلاش کرده طی سال‌ها چهره‌ای سیاه از کشور ایران را در اذهان عمومی نشان دهد. این افراد جنایت می‌کنند و این جنایت را به گردن جمهوری اسلامی می‌اندازند.

بهانه‌های پارلمان اروپا از آستین مجاهدین خلق برون می‌آید

کرمی به خباثت‌های فرقه جنایتکار مجاهدین خلق پرداخت و تصریح کرد: این گروه پرونده هسته‌ای را ایجاد کرد و آن را به عنوان دستاوردی ارزشمند برای خود می‌داند و ملت ایران را در شرایط سخت تحریم قرار داده است، آنها تلاش کردند تا به پارلمان اروپا رخنه و مسائل متعدد را در قالب سیاه‌نمایی و حقوق بشر مطرح کنند، اگرچه اروپایی‌ها نیز تا حدودی چهره خبیث مجاهدین خلق را می‌شناسند، اما با این حال ازسنگ اندازی‌های آنها به عنوان بهانه‌ای برای اعمال فشار بر جامعه ایران استفاده می‌کنند. این گروه تروریست، کاری جز اتهام‌زنی به ملت ایران ندارند و این از نظر من در بین مردم ایران منفور است و در داخل جامعه ایران هیچ جایگاهی برای آنها وجود ندارد.

رئیس هیئت‌مدیره انجمن دفاع از قربانیان تروریسم گفت: در سفرهایم به اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو عملاً شاهد تلاش مجاهدین خلق برای اتهام‌زنی به ایران بوده‌ام، آنها از هر فرصتی برای این کار استفاده می‌کنند؛ و اقدام به برگزاری، تجمع‌ها، کرسی‌ها و یا حتی ایجاد مزاحمت برای ایرانی‌ها شرکت کننده در اجلاس می‌کنند. برخورد‌های آنها عجیب و تأمل برانگیز بود. در یک مورد هنگامی که می‌خواستم وارد اجلاس شوم پا جلو پایم گرفتند و با گفتن کلمات رکیک تلاش کردند تا من را تحریک کنند. آنها به دنبال برپا کردن دعوایی بودند تا بدین ترتیب پای پلیس را به میان بکشند و خوب بر اساس شرایط حاکم در نهایت گروه ایرانی محکوم می‌شد، بنابراین ما مؤظف بودیم با صبوری از کنار بی‌حرمتی‌های آنها نسبت به ملت ایران بگذریم.

وی گفت: همزمان با اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو فرقه جنایتکار مجاهدین خلق با ۴۰ سمن با عنوان‌های مختلف حمایت از زنان و کودکان به میدان آمد و تلاش کرد تا موضوعات مختلفی را بر علیه ایران مطرح کند، نکته جالب اینکه هنگام برگزاری این پنل‌ها اجازه ورود و حضور ایرانیان به این جلسات را نمی‌دهند و تنها تلاش دارند تا هیئت‌های سایر کشور‌ها را متقاعد کنند که در ایران جنایت‌ها و اعدام‌های مختلفی شکل می‌گیرد.

کرمی تصریح کرد: فرقه جنایتکار مجاهدین خلق تلاش دارد در پنل‌های شورای حقوق بشر سازمان ملل بر علیه ایران سیاه‌نمایی کرده و حقایق را وارونه جلوه دهد. این در حالی است که فرقه تروریستی مجاهدین خلق حدود ۱۷ هزار نفر از مردم مظلوم و بیگناه را در همان ابتدای انقلاب ترور کردند. شاید بتوان گفت یکی از دلایلی که اجازه حضور در پنل‌ها به ایرانیان داده نمی‌شود ترس این افراد از حقایق و عملکرد آن‌ها نسبت به هموطنانشان است.

وی به رویکرد انجمن دفاع از قربانیان تروریسم اشاره و بیان کرد: هنگامی که در اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو حاضر می‌شویم، تعدادی از قربانیان ترور و جانبازان را با خود همراه می‌کنیم، زیرا زبان حال آنان گویاتر از هر گونه سخنرانی است. هنگامی که جانبازان قصه پرغصه جنایات متعدد مجاهدین خلق را درایران مطرح می‌کنند حاضرین متاثر می‌شوند. بار‌ها شاهد این بودم که حاضران خارجی در پنل اشک می‌ریختند. نمایندگان بسیاری از کشور‌ها خارجی نیز صراحتاً اعلام کردند که جنایت‌های مجاهدین خلق بر آنها پوشیده نیست این در حالی است که گروه تروریستی مجاهدین خلق تلاش فراوانی برای کتمان جنایات خود دارد.

فرقه جنایتکار مجاهدین خلق ابزاری در دست آمریکا است

رئیس هیئت مدیره انجمن حمایت از قربانیان تروریستم سیاست‌های آمریکا را در قبال این گروه تروریستی مورد بررسی قرار داد و افزود: آمریکا به خوبی فرقه جنایتکار مجاهدین خلق را می‌شناسد و به این موضوع احاطه دارد، اما بر اساس منافع خود از آن بهره می‌برد بدین ترتیب هر وقت بخواهد نام فرقه جنایتکار مجاهدین خلق را در لیست تروریست‌ها قرار می‌دهد در غیر این صورت آن را از لیست خارج می‌کند. در حقیقت، فرقه جنایتکار مجاهدین خلق ابزاری در دست آمریکا است.
کرمی برگزاری دادگاه رسیدگی به اتهامات مجاهدین خلق را از سوی قوه قضاییه رویکردی ارزشمند و ضروری دانست و تاکید کرد: برای اینکه بتوانیم به دادگاه لاهه شکایت کنیم ابتدا باید مستنداتی از محکومیت دادگاه‌های داخلی درباره مجاهدین خلق در دست داشته باشیم، در چنین شرایطی شکایت ایران در روند رسیدگی قرار می‌گیرد و می‌توانیم کشور‌های که مجاهدین خلق را در خود جای دادن را تحت فشار قرار دهیم. برگزاری این دادگاه‌ها اقدامی ارزنده است که باید تداوم داشته باشد.

وی افزود: معرفی ابعاد جنایت‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق تنها به واسطه تلاش و فعالیت چند سمن امکان‌پذیر نخواهد بود به همین دلیل همکاری رسانه‌ها و فضای مجازی را طلب می‌کند، روز کودک در یکی از دبیرستان‌های تهران حضور پیدا کردیم و در مورد جنایت‌های مجاهدین خلق با دانش آموزان صحبت شد. بازخورد‌ها نشان می‌داد که با اقبال دانش آموزان مواجه شده و برای آنان بیان خیلی از نکات جذاب و جالب بوده است، در عین حال حتی معلمان و مدیران مدرسه نیز اهمیت آگاه‌سازی و جریان‌سازی را مهم دانسته و تشکر می‌کردند.

رئیس هیئت مدیره انجمن حمایت از قربانیان تروریسم به شانتاژ‌های متعدد فرقه جنایتکار مجاهدین خلق برای سیاه‌نمایی چهره نظام جمهوری اسلامی ایران اشاره به بیان کرد: چنانچه رسانه‌های مجازی که امروزه بیشتر مورد اقبال جامعه هستند و بخش‌های اطلاع رسانی در این زمینه آگاه سازی نکنند جای دژخیم و مظلوم عوض می‌شود.

وی به فعالیت‌های انجمن‌ها و گروه‌های مردم نهاد در مقابله با جریان مجاهدین خلق اشاره و تصریح کرد: تنها ۴ الی ۵ سمن وجود دارد که به دنبال دفاع از حقوق آسیب دیدگان از تروریسم هستند و ابعاد جنایت مجاهدین خلق را مطرح می‌کنند، این مهم در برابر تلاش‌های شبانه روزی مجاهدین خلق برای تخریب چهره ایران و در عین حال سیاه‌نمایی چه در داخل و چه در خارج بسیار کم است؛ بنابراین حمایت‌های دولتی در کنار تلاش‌های انجمن‌های مردم نهاد امری مهم و ضروری است.

نوشته منصوره کرمی: فرقه جنایتکار مجاهدین خلق ابزار دست آمریکا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سید محمدجواد هاشمی‌نژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان و کارشناس مطالعات تروریسم، میرزاعلی ادابی، عضو هیئت علمی گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، سید محمدرضا موسوی فرد، عضو هیئت علمی گروه فقه و حقوق دانشگاه آزاد اسلامی و پیمان نمامیان، عضو هیئت علمی گروه حقوق دانشگاه اراک از جمله سخنرانان این نشست بودند.

مجاهدین خلق ماشین جنگی صدام بودند

هاشمی نژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان (خانواده شهدای ترور کشور) به‌عنوان دبیر نشست، در ابتدای این جلسه با اشاره به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های خود در پی شهادت پدرش بر اثر حمله تروریستی، گفت: از همان دوره نوجوانی مدام این فکر به ذهنم می‌رسید که روند پیگیری جنایت‌های گروه‌های تروریستی به چه شکلی انجام می‌شود یا جایگاه این موضوع برای بازماندگان و قربانیان تروریسم به چه شکل است؛ فراز و فرود‌های پرتلاطمی که به دلایل مختلفی، جمهوری اسلامی ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی تجربه کرد، سبب بروز شرایطی شد که زمینه روند پیگیری جنایت‌های تروریستی فراهم نشود؛ از جمله این فراز و فرود‌ها می‌توان به تحریم‌ها، جنگ و ترور‌های گسترده‌ای که در سراسر کشور رقم خورد، اشاره کرد.

به گفته وی، حمله آمریکا به عراق و اقدام آن‌ها در فروپاشاندن نظام و انحلال ارتش این کشور و به موازات آن حفظ پایگاه مجاهدین خلق بدون کوچک‌ترین تغییری، شرایط را برای پیگیری جنایت‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق فراهم کرد؛ وی گفت: در تمام گزارش‌های بین‌المللی آمده بود که مجاهدین خلق ارتش کوچک صدام بودند که نه فقط در جنگ تحمیلی علیه ایران بلکه در تمام رویداد‌های سال‌های ۱۳۶۴ و ۱۳۶۵ حضور داشتند؛ آن‌ها حتی در جنگ صدام با اکراد نیز حضور یافتند؛ به‌صورت خلاصه، مجاهدین خلق هر زمان که صدام نیاز به کمک داشت، در صف نخست حاضر بودند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان ضمن توصیف شرایط تغییر یافته گروه تروریستی مجاهدین خلق پس از حمله آمریکا به عراق، به این نکته اشاره کرد که این تغییر‌ها محدود به تغییر پوشش و لباس آن‌ها نبود، بلکه سطح، نحوه و موضوع تعامل‌های آن نیز تغییر کرد؛ به این معنا که در رفت‌و‌آمد به پارلمان‌های اروپایی تلاش کردند با پیروی از روشی متفاوت از گذشته، انکار جنایت‌ها و خیانت‌ها را در دستور کار قرار دهند.

به گفته این کارشناس حوزه تروریسم، جنایت با خیانت متفاوت است؛ جنایت‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق همان ترور‌هایی بود که آن‌ها در گوشه و کنار کشور انجام دادند، اما خیانت‌هایشان گذشته از خیانت به جمهوری اسلامی، خیانت به کشور از طریق همراهی با ماشین جنگی رژیم بعث عراق و ایفای نقش ستون پنجم آن بود.

وی تصریح کرد: مجاهدین خلق که همکار تمام‌عیار یک دیکتاتور محض بودند که سیاست‌های ملیتاریستی و جنگ طلبانه را دنبال می‌کرد، به ناگهان تغییر رویکرد داده و همه شعارهایشان حقوق بشری شد، بحث‌های برقراری حقوق بشر در ایران و آزادی را پیش کشیدند و پارلمان‌های اروپا و آمریکا در این مسیر از آن‌ها حمایت کردند؛ در عین حال، تلاش فراوانی شد تا پیشینه نظامی‌گری آن‌ها فراموش شود.

این فرزند شهید ترور، با اشاره به نقش موثر قربانیان تروریست و بازماندگان ترور در رسوا کردن این گروه جنایت‌کار و بازخوانی اقدام‌های تروریستی، از این بازماندگان به‌عنوان سند‌های زنده جنایت‌های تروریستی علیه کشور یاد کرد.

هاشمی‌نژاد همچنین با تاکید بر این نکته که آگاهی درباره پیشینه گروه تروریستی مجاهدین خلق در کشور بنا به دلایلی در یکی دو نسل اخیر کاهش یافته بود، از امپراتوری رسانه‌ای غرب به‌عنوان بازوهای حامیان غربی مجاهدین خلق یاد و اظهار کرد: ۱۸ سال پیش که ما کار خود را در هابیلیان شروع کردیم، تعداد قابل توجهی از نسل جدید از این گروه اطلاع خاصی نداشتند و از سوی دیگر نیز این گروه مورد حمایت غرب بود؛ آمریکا و اروپا، زمینه فعالیت این گروه را در خاک خود فراهم کرده بودند؛  گزارش‌ها، منابع و اسناد مختلفی از سند‌های بین‌المللی، گزارش‌های سیستم‌های اطلاعاتی کشور‌های غربی و سیستم‌های غیراطلاعاتی و رسمی کشور‌های غربی از فهرست تخلفات اجتماعی و حقوقی این گروه در کشور‌های اروپایی در اختیار داریم؛ گزارش‌هایی وجود دارند که نحوه جمع‌آوری پول از سوی این گروه را در فرانسه نشان می‌دهند؛ اینکه مجاهدین خلق چگونه شهروندان این کشور را برای جمع‌آوری پول فریب داده و هزار نفر از جوانان را با وعده کار و زندگی فریب داده و به دام انداخته‌اند؛ این در حالی است که هیچ بار حقوقی و اجتماعی شامل حال مجاهدین خلق نشد و این نشان می‌دهد که این گروه از حمایت‌های سازمان‌دهی شده و هدفمند برخوردار است.

وی در ادامه به تلاش‌های به ثمر نرسیده برای شناساندن چهره واقعی این گروه اشاره کرده و گفت: بسیاری از فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی برای رسواسازی و شناساندن چهره واقعی این گروه تروریستی به دلیل خلاء انجام نشدن کار‌های حقوقی و قضایی علیه این گروه در کشور به نتیجه نرسید و این خلاء باعث شد تا کشور نتواند بسیاری از اقدام‌ها را به لحاظ قانونی انجام دهد؛ در داخل کشور نیز به لحاظ حقوقی مباحث دنبال نشده بود؛ اعضای دستگیر شده مجاهدین خلق حکم‌های جداگانه و متفاوتی از دادگاه می‌گرفتند و محاکمه‌ها به‌صورت فردی بود؛ این در حالی است که اگر قتل و جنایتی در هرجای دنیا انجام شود، باید محاکمه حضوری یا غیابی انجام و حکم صادر شود.

هاشمی‌نژاد در بخشی دیگر به تشریح اقدام‌های تروریستی برنامه‌ریزی شده مجاهدین خلق با ابزار افرادی که شست‌شوی مغزی داده شده بودند، پرداخت و از به ورطه فراموشی رفتن این اقدام‌ها به‌ویژه از سوی کشورهای دارای قانون درباره مرور زمان ابراز نگرانی کرد؛ وی در ادامه گفت: آمریکا در سال ۱۹۹۷ در زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون، با اهدافی خاص گروه مجاهدین خلق را در فهرست تروریستی قرار داد؛ این کشور اساسا قصد برخورد با مجاهدین خلق را نداشت، زیرا در همان زمان مجاهدین خلق در کاخ سفید دفتری داشتند و در آمریکا به‌صورت آشکار دست به برپایی تظاهرات می‌زدند.

وی در پاسخ به این پرسش احتمالی که چرا پس از ۴۰ سال این افراد در کشور باید محاکمه شوند، گفت: دلیل نخست اینکه تاکنون محاکمه این افراد در کشور انجام نشده بود؛ متهم ردیف اول سرکرده این گروه بود که به دلیل نبودن در ایران محاکمه نشد؛ دوم اینکه، من به‌عنوان یکی از قربانیان تروریسم وقتی درصدد دادخواهی در عرصه بین‌المللی باشم، باید سندی در دست داشته باشم و حکمی برای این دادخواهی صادر شده باشد؛ این گروه تروریستی در طول ۴۴ سال گذشته اقدام به حرکات تروریستی فراوانی کرده است؛ نباید اجازه دهیم با خارج شدن اسم این گروه از فهرست گروه‌های تروریستی، جنایت‌های آن فراموش شود؛ از این رو، اقدام‌های حقوقی باید در کنار اقدام‌های تبلیغی صورت گیرد.

هاشمی‌نژاد تصریح کرد: ما خانواده‌های شهدای ترور این موضوع را که به اهتمام رئیس قوه قضاییه در حال انجام است، دنبال می‌کنیم و تلاش داریم پشتوانه‌های حقوقی این حرکت را محکم‌تر کنیم تا اقدام جاری با جدیت بیشتری ادامه یابد.

شهدای مدافع حرم قربانی نوعی تروریسم دولتی شدند

سید محمدرضا موسوی فرد، عضو هیئت علمی گروه فقه و حقوق دانشگاه آزاد اسلامی با اشاره به اینکه موضوع ترور بحث بسیار مفصلی در حقوق بین‌الملل و جرم شناسی دارد، گفت: اقدام صورت گرفته در ایران برای شهدای ترور و خانواده قربانیان این جنایت‌ها، متعاقب دادخواست ارائه شده برای شهدای مدافع حرم علیه دولت آمریکا انجام شد؛ دادخواستی که کمابیش بازدارنده بود و حتی بحث‌های حقوقی را درباره دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت آمریکا به دنبال داشت؛ دادخواست شهدای مدافع حرم حاوی نکات و منابع بسیار مهمی از گروه‌های تروریستی است که اقدام‌های خود را از سوریه انجام می‌دهند.

وی ضمن توصیف اقدام گروه‌های تروریستی در به شهادت رساندن شهدای مدافع حرم به‌عنوان نوعی تروریسم دولتی، گفت: دلیل این دسته‌بندی، حمایت برخی از دولت‌ها از گروه‌های تروریستی است؛ البته فارغ از این بحث‌ها، مقام‌های رسمی آمریکا خودشان اعتراف کردند که داعش دست‌نشانده ما است.

به گفته این استاد دانشگاه، در بحث حقوق بین‌الملل کیفری و بحث‌های کیفری بین‌المللی که هم اکنون وجود دارند، دولت‌ها مسئولیت خاص خود را در این زمینه ندارند، از این رو، باید سراغ سران سیاسی برویم، همان اشخاصی که ای‌سی‌سی (دیوان بین‌المللی کیفری) و دیگر محاکم بین‌المللی می‌توانند به آن‌ها دسترسی پیدا کنند.

وی در درباره موضوع قربانیان ترور به ۲ دسته‌بندی موجود در منابع بین‌المللی در این باره اشاره کرد و گفت: یک دسته‌بندی که در اسناد و قوانین بین‌المللی وجود دارد و دو، دسته‌بندی که در قالب دکترین و مشرب‌های فکری خاص موجود است و ترور، بازماندگان و آسیب‌دیدگان ترور را دسته‌بندی می‌کند؛از دیدگاه نظری هم عدالت اجتماعی و بزه‌شناسی می‌توانند به‌عنوان مبتلابه این بحث مورد توجه قرار گیرند؛ در دسته‌بندی‌های کلی که در منابع درباره قربانیان ترور آمده است، نخستین توجه به شخص بزه‌دیده است که در علم بزه‌دیده‌شناسی مورد توجه قرار می‌گیرد؛ توجه دوم مربوط به خانواده قربانیان است؛ بحث دیگری که در دکترین مورد توجه قرار گرفته است، جوامعی هستند که قربانی ترور شده‌اند؛ براساس آمار سازمان ملل، ایران جزو کشور‌هایی است که در ردیف اول قربانیان ترور قرار دارد؛ بحث بعدی که شاید در برخی محافل علمی نیز به آن توجه نشده است، آثار روانی بر قربانیان بالقوه ترور است که تاکنون به آن اشاره نشده است؛ مثلا در تروریسم دولتی اسرائیل شاهد هستیم که اعلام می‌کنند فلان شخص در فهرست ترور قرار دارد؛ همین اقدام فشار روانی زیادی را به آن شخص و خانواده‌اش وارد می‌کند.

موسوی فرد در ادامه در موضوع توجه حقوق دیگر کشورها به موضوع یادشده، اظهار کرد: در آمریکا بعد از واقعه ۱۱ سپتامبر به‌عنوان مبدأ تحولات بسیار، بیشتر نگاه‌ها در محافل علمی و دانشگاهی به این سمت رفت که ترور چیست و قربانی تروریسم به چه کسانی اطلاق می‌شود؟؛ بعد از واقعه ۱۱ سپتامبر چند قانون خاص درباره تروریسم و اقدام‌های تروریستی شکل گرفت؛ در ساختار قانونی و قضایی آمریکا، قانونی به نام قانون ضدتروریسم وجود دارد که کلی و عام است؛ قانون دیگری نیز وجود دارد که در سال ۲۰۰۲ تصویب شد که قانون جالبی است که وزارت دارایی آمریکا را پای کار می‌آورد،؛ براساس این قانون، فهرست تحریم‌ها شناسایی می‌شود؛ در واقع، براساس این قانون دولت آمریکا هر سال باید یک‌سری افراد و گروه‌های حقیقی و حقوقی را شناسایی کند و فهرست تهیه شده را به وزارت دارایی آمریکا دهد تا براساس قانون یادشده، افراد شناسایی شده در فهرست تحریم‌ها قرار بگیرند یا نه.

وی همچنین گفت: همین قانون به وزارت دارایی آمریکا این اختیار را داده تا گروه‌های تروریستی و کشور‌های حامی آن‌ها و افراد حقیقی و حقوقی، دارایی‌های راکد و در جریان‌شان را در فهرست تحریم دولت آمریکا قرار دهد؛ این قانون بدین ترتیب پیش‌بینی شده است که بخشی از درآمد‌های ناشی از تحریم‌ها به صندوق ملی خسارت قربانیان اقدام‌های تروریستی در آمریکا، واریز شود؛ البته قانون مسئولیت دولت‌های خارجی نیز وجود دارد که از این قضیه استثنا شده است؛ آمریکا براساس این قانون به‌اصطلاح کشور‌های محور شرارت را معرفی می‌کند؛ همین قانون به دولت فدرال آمریکا این قدرت را می‌دهد که هر ساله این کشور‌های به‌اصطلاح محور شرارت را معرفی کند و بر اساس همان سندی که آمریکا می‌دهد نام این کشور‌ها در FATF و در نهایت در فهرست سازمان‌های بین‌المللی قرار می‌گیرد.

این استاد دانشگاه همچنین به بررسی قوانین در موضوع تروریسم در دیگر کشورها پرداخت و گفت: در حقوق آلمان، هیچ سازوکار مشخصی برای این قضیه وجود ندارد و حقوق آلمان فاقد قوانین مربوطه بوده و در موضوع‌های دیگر هم تابع قوانین اتحادیه اروپا است؛ البته در آلمان قانونی با عنوان مبارزه با جنایت‌ها وجود دارد که مصوب سال ۲۰۰۹ است، یعنی از قدیم بوده و در این سال به روزرسانی شده است.

به گفته موسوی فرد، یکی دیگر از کشور‌هایی که در زمینه قوانین مربوط به تروریسم پیشرو است و این پیشگامی بیشتر از روی حیله‌گری و تاکتیک و نه مقابله با تروریسم است، انگلیس است؛ وی گفت: این کشور قوانین مبارزه با تروریسم و مقابله با اقدام‌های تروریستی را دارد؛ شمار قربانیان تروریسم انگلیس به حدی نیست که نیاز به این حجم از قوانین داشته باشد؛ این کشور قانون تروریسم ۲۰۰۰ را دارد که در آن تروریسم و مصادیق آن را برای نخستین بار تعریف می‌کند؛ یک قانون امنیت جنایی بر ضد تروریسم هم دارد که در سال ۲۰۰۱ تصویب شد؛ قانون پیشگیری از تروریسم را هم دارد؛ انگلیس این قوانین را در راستای تأمین منافع و به‌دنباله‌روی از آمریکا تصویب می‌کند؛ البته انگلیس یک قانون خاص تروریسم نیز دارد که در سال ۲۰۰۶ تصویب شد و به دولت انگلیس اجازه می‌دهد که مظنونان تروریست را ۲۸ روز بازداشت موقت کند؛ انگلیس به‌صورت مستقیم در همان سال قانون حمایت از قربانیان تروریسم را تصویب می‌کند و در همان سال به پیروی از آمریکا، صندوق حمایت از قربانیان تروریسم را پیش‌بینی می‌کند.

نکته مهمی که این استاد دانشگاه به آن تاکید داشت، این بود که کشور انگلیس بیشترین میزان قوانین مبارزه با تروریسم و حمایت از قربانیان آن را دارد، آن‌هم در شرایطی که تاکنون هیچ‌گونه قربانی تروریستی نداشته است؛ وی در توضیح چیستی نظام کامن لو (حقوق عرفی) در انگلیس، گفت: قانون این کشور به‌صورت کامن لو است، یعنی قانون نوشته شده‌ای در انگلیس وجود ندارد و عرف بر قوانین این کشور حکم‌فرما است؛ ضمن اینکه جوامع و سازمان‌های مدنی نقش پر رنگ‌تری ایفا می‌کنند که مشابه مدل قوانین آمریکایی است.

وی با بیان دستورالعمل‌های اتحادیه اروپا در مبارزه با تروریسم، تصریح کرد: اتحادیه اروپا دستورالعمل‌های مختلفی از جمله حقوق قربانیان، مبارزه با اقدام‌های تروریستی و بخشنامه جبران خسارت‌ها را دارد؛ در جای دیگری هم دستورالعملی برگرفته از قوانین ملی کشور‌های عضو اتحادیه را برداشت کرده و در قالب منشور حقوق بشر اروپایی منتشر کرده است؛ همچنین در دستورالعمل‌های مبارزه با تروریسم اتحادیه اروپا خسارت‌های ناشی از فشار روانی که به قربانیان تروریست وارد شده، پیش‌بینی شده است.

تروریسم نوعی صنعت است

پیمان نمامیان، عضو هیئت علمی گروه حقوق دانشگاه اراک، دیگر سخنران نشست، بحث خود را با این جمله که تروریسم را می‌توان نوعی صنعت نامید، آغاز کرد و گفت: بخش‌هایی از این بحث در حقوق بین‌الملل وجود دارد، اما مباحث سیاسی بر آن اشراف بیشتری دارد. چرا که نگاه کشور‌های هدف و کشور‌هایی که می‌خواهند خشونت را گسترش دهند، در اشاعه تروریست تاثیر دارد؛ همچنین وضعیت ترور نتوانسته دولت‌ها را برای مقابله و پیشگیری مجاب کند؛ نگاهی به وضعیت یک دهه گذشته غرب آسیا نشان‌دهنده التهاب بیشتری در قیاس با گذشته است.

وی با بیان اینکه در حقوق بین‌الملل اصطلاحی به نام تروریسم صادراتی وجود دارد که به معنای تولید تروریست همانند کالا است، گفت: شرایط برای کشور‌ها به‌گونه‌ای رقم می‌خورد که تروریست تکثیر می‌شود؛ این وضعیت باعث تزلزل حقوق بین‌الملل می‌شود و سبب شده سیاست‌گذارای‌های بین‌المللی نتواند فضای حاکم را به سوی مبارزه با ترور پیش ببرد؛ گاهی حتی سیاست بین‌الملل جایگزین حقوق بین‌‌الملل در عرصه مبارزه با تروریسم می‌شود که کاهش اثرگذاری را در پی دارد.

نمامیان در ادامه با اشاره به لزوم حمایت از قربانیان ترور، اظهار کرد: بنیاد حمایت‌های مادی و معنوی از خانواده‌های ترور در کشور دارد؛ با وجود این، موضوع یادشده در کشور ما خلا‌ءهایی دارد؛ در ایران، تا موضوعی همچون ترور رخ ندهد، سیاست‌گذاری به سمت آن سوق پیدا نمی‌کند که البته این نوع سیاست‌گذاری در همه کشور‌های دنیا ممکن است وجود داشته باشد، چراکه از سویی قانون‌گذار هم توانایی اقدام پیش‌دستانه را ندارد.

این استاد دانشگاه اظهار کرد: کشور ایران در حوزه ترور بسیار کم کار بوده و قانون‌گذار در این زمینه تعلل داشته است و نتوانسته تاثیرگذاری زیادی داشته باشد؛ قانون‌های بسیار بی‌ربط و پراکنده در زمینه ترور وجود دارد که توانایی پاسخ به چالش‌های ناشی از اقدام‌های تروریستی را ندارند؛ قربانیان ترور بالفعل و بالقوه باید از جهات مادی، معنوی و پزشکی مورد بررسی و حمایت قرار گیرند و این امر نباید فقط محدود به پرداخت خسارت جرایم تروریستی باشد.

نمامیان با بیان اینکه نمایندگان مجلس باید برای قانون‌گذاری در زمینه تروریسم اقدام‌هایی انجام دهند، بیان کرد: نمایندگان مجلس باید برای قانون‌گذاری در زمینه اقدام‌های تروریستی گام بردارند، اما متأسفانه تاکنون اقدامی صورت نگرفته است؛ حمایت‌های مالی که کشور‌های غربی از تروریسم انجام می‌دهند، در زمره تأمین مالی از تروریست قرار می‌گیرد؛ قانون مبارزه با تامین مالی تروریسم در ایران تصویب شده است و معاونت در جرم شناسایی شد، اما ابتدا باید مباشرت شناسایی می‌شد و سپس معاونت در ذیل آن قرار می‌گرفت؛ نتیجه حاصل از قانونی که در قالب یک ماده واحده برای شناسایی تامین مالی تروریست تصویب شده است، نتوانسته پاسخگوی اقدام‌هایی تروریستی باشد؛ برای مثال چگونه دولت می‌تواند اقدام تروریستی که در شاهچراغ رخ داد، پاسخگو باشد؟ ماده ۲۷۹ و ۲۸۶ قانون مجازات اسلامی که مربوط به موضوع‌های محاربه و فساد فی‌الارض هستند هم نتوانستند پاسخگوی چالش‌های اقدام‌های تروریستی باشند.

وی در ادامه تصریح کرد: اگر اقدام تروریستی در کشور رخ دهد، در قالب فقهی و سنتی بررسی می‌شود؛ این در حالی است که امروزه پدیده‌های نوظهوری همچون ترور دیجیتال وجود دارد، پس باید ساختاری وجود داشته باشد که بتواند از بزه‌دیدگان و قربانیان ترور حمایت به عمل آورد؛ لازم است که دولتمردان اجماعی برای بررسی ابعاد گوناگون اقدام‌های تروریستی داشته باشند تا خروجی آن را در جامعه اشاعه دهند، ولی چنین چیزی در کشور وجود ندارد و صرفا سالی یک‌بار یک جلسه تشریفاتی برگزار می‌شود که خروجی آن تبدیل به یافته‌های علمی بدون کاربرد می‌شود.

به گفته نمامیان، در این موضوع باید از یافته‌های علمی و فرهنگی باید استفاده شود؛ ترور ابعاد متنوعی دارد که نتیجه حاصل از آن بزه‌دیدگان اقدام‌های تروریستی را ایجاد می‌کند، پس بهتر است ابتدا پیشگیری شود و بعد به سراغ دیگر مسائل رفت؛ برای مثال در شاهچراغ ۲ بار اقدام تروریستی صورت گرفت، که باید علت آن را ریشه‌یابی کرد.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه در اقدام‌های تروریستی خود را در نقش قربانی شناسایی می‌کنیم، اما هیچ اقدامی برای تظلم‌خواهی انجام نمی‌دهیم، گفت: باید اقدام‌های حقوقی و فنی در جهت حمایت از بزه‌دیده انجام شود.

وی با اشاره به ظرفیت‌های بین‌المللی برای حمایت از بزه‌دیدگان ترور اظهار کرد: در سال‌های گذشته کنوانسیون‌های بین‌المللی زیادی در حوزه اقدام‌های تروریستی به وجود آمد که در این کنوانسیون‌ها بخشی به غیرنظامیانی که جزو نیرو‌های مسلح محسوب نمی‌شوند، اختصاص یافته است؛ اسناد بین‌المللی مانند ۱۹۴۹ ژنو، پروتکل‌های الحاقی، کنوانسیون ۲۰۰۵ در حمایت از بزه‌دیدگان اقدام‌های تروریستی، می‌تواند اقدام‌های فنی را برای داخل کشور فراهم کند؛ باید توازنی میان حمایت حقوقی از خانواده‌ها و دیگر حوزه‌ها فراهم شود؛ در واقع ابزار حقوقی صرف امکانات لازم را برای حمایت از خانواده‌ها ترور فراهم نمی‌کند؛ به این معنا که اگر شناخت فرهنگی و اطلاعاتی از خانواده وجود نداشته باشد، حمایت مناسبی فراهم نمی‌شود و نبود سازوکار موجب فزونی خانواده‌های ترور می‌شود و مشکلاتی برای کشور ایجاد می‌کند، چرا که کشور باید پاسخگوی نیاز خانواده‌ها ترور باشد.

نمونه بارز تروریست دولتی، اسرائیل و تروریست سازمانی گروه مجاهدین خلق است

میرزا علی ادابی، عضو هیئت علمی گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، آخرین سخنران نشست با تاکید بر سوءاستفاده برخی از بازیگران جهانی از حقوق بین‌الملل، تصریح کرد: حقوق بین‌الملل به دلیل اینکه تحت تاثیر سیاست‌های ۵ عضو دائم شورای امنیت است، روبه‌جلو نمی‌رود؛ این ۵ عضو به‌ویژه آمریکا و البته متحد اصلی آن رژیم صهیونیستی هر کاری بخواهند با حقوق بین‌الملل انجام می‌دهند؛ به همین دلیل است که آفریقای جنوبی از طریق دیوان بین‌المللی کیفری نتوانست حکم جلب نتانیاهو که بیش از ۳۸ هزار  انسان بی‌گناه را گرفته، صادر کند.

وی در تعریف تروریسم اظهار کرد: تروریست یک مفهوم مدرن است که اقدام‌هایی مانند رعب و وحشت به قصد اهداف سیاسی را در برمی‌گیرد؛ در ایران تعریفی از تروریسم به‌عنوان یک مفهوم جرم‌انگاری شده، وجود ندارد؛ این در حالی است که کشور ما از ۵ سوی جغرافیایی مورد حمله تروریسم قرار گرفته است؛ در واقع می‌توان گفت ایران بیشتری ضربه را از سوی تروریسم دریافت کرده است، ولی هنوز قانون جامعی برای اقدام‌های  تروریستی نداریم و هنوز برای حمایت از خانواده بزه‌دیدگان از قوانین بنیاد شهید استفاده می‌کنیم که مربوط به زمان جنگ تحمیلی است؛ در ماده ۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری بزه‌دیده را به‌گونه‌ای تعریف کرده است که جرایم تروریستی را در بر نمی‌گیرد؛ برای مثال بزه‌دیده در یک درگیری خیابانی با بزه‌دیده شاهچراغ یکی است؟

ادابی ضمن انتقاد از برخورد نهادهای قضایی و محاکم داخلی با موضوع تروریسم و بزه‌دیدگان، بر این نکته تاکید کرد که اکنون شخصیت‌های مهم کشور مانند سردار قاسم سلیمانی هدف ترور قرار می‌گیرند؛ پس باید قوانین ضد تروریسم برای مراحل پیش، همزمان و پس از اقدام‌های تروریستی مورد توجه قرار بگیرند.

این استاد دانشگاه در ادامه با بیان اینکه تروریسم به دلیل ارعابش، جامعه را تحت تاثیر قرار می‌دهد، گفت: در حقوق بین‌الملل انواع تروریست و عملیات تعریف شده و خشونت‌بار بودن، قصد ایجاد رعب و وحشت از ویژگی‌های آن‌ اعلام شده است؛ تروریسم همچنین انواع مختلفی مثل فردی، سازمانی و دولتی دارد که نمونه بارز تروریست دولتی، اسرائیل و تروریست سازمانی گروه مجاهدین خلق است؛ نمونه تروریسم فردی هم افرادی هستند که اجیر می‌شوند و اقدام‌های تروریستی انجام می‌دهند؛ انواع عملیات‌های تروریستی نیز شامل شیمیایی، میکروبی، رایانه‌ای، هسته‌ای و … هستند؛ تروریسم در حال حاضر با تروریسم در گذشته فرق کرده است.

وی با تاکید بر موضوع‌هایی مانند جرم‌انگاری تروریسم و تعیین مجازات متناسب با آن، بازدارندگی مجازات تعیین شده، ایجاد گروه‌های تخصصی برای بعضی از قضات به منظور شناخت بهتر و دقیق اوصاف جرایم تروریستی و نیاز‌های خاص این‌گونه جرایم و نهایتاً بهبود وضعیت بزه‌دیدگاه جرایم تروریستی در فرایند کیفری کشور، پیشنهاد داد که هر سال پیشنهاد‌های دستگاه‌های اجرایی و عملکرد آن‌ها در زمینه مبارزه با تروریسم بررسی شود.

به گفته ادابی، دسترسی سریع بزه‌دیدگان اقدام‌های تروریستی به جبران خسارت نهاد بیمه و جبران خسارت موضوعی است که به خوبی انجام شده است؛ با وجود این، تأسیس و ایجاد صندوق‌های کمک به بزه‌دیدگان و منظور کردن ردیفی از بودجه سالانه کشور جهت تامین خسارت و ضرر و زیان‌های وارده بر بزه‌دیدگان به‌ویژه بزه‌دیدگان جرایم تروریستی ضرورت دارد؛ حمایت از طریق جامعه دانشگاهی و حکمرانان یک جنبه دیگر از حمایت از بزه‌دیدگان اقدام‌های تروریستی است.

جمع‌بندی نشست

دبیر نشست در پایان به جمع‌بندی بحث پرداخته و گفت: باید به موضوع افزایش شمار قربانیان اقدام‌های تروریستی توجه ویژه شود؛ ضمن اینکه، در برخی موارد، اقدام‌های تروریستی با قصد رساندن پیام‌های خاص انجام می‌شوند که باید به آن‌ها توجه کرد؛ رنسانس مجددی در استراتژی‌ها، سیاست‌گذاری‌ها و رویکرد‌های امنیتی در مواقع خاص و فضا‌های خاص باید مدنظر قرار بگیرد.

وی همچنین پیشنهاد ایجاد یک کارگروه علمی ورای مباحث حقوقی را داده و گفت: چنین کارگروهی باید وجوه حقوقی، جرم‌شناسی، روانشناسی و جامعه شناسی را گرد هم بیاورد و با کمک رسانه‌هایی مانند خبرگزاری میزان تاثیرگذار باشد.

هاشمی‌نژاد در پایان گفت: موضوع تروریسم دامنه عجیب‌ و غریب و گسترده‌ای دارد؛ پرتاب سنگ در تجمع‌های دانشجویان دانشگاه‌های آمریکا اقدام تروریستی خوانده شد؛ این در حالی مطرح شد که اعتراض‌های مسالمت‌آمیز یاد شده با خشونت‌بارترین شکل ممکن سرکوب شد؛ نبود تعریف واحد از تروریسم به سوءاستفاده از این مفهوم منجر می‌شود؛ مقاومت مردم فلسطین در برابر اشغالگری و اشغالگران هم تروریسم خوانده می‌شود؛ ایران یکی از بزرگ‌ترین قربانیان تروریسم است و در حال حاضر، فهرستی از حدود ۳۵ گروه مسلح وجود دارد که همگان به رویکرد تروریستی آن‌ها علیه ایران اذعان دارند؛ این گروه‌های تروریستی در کشورهای اروپایی و آمریکا دفتر دارند و فعالیت می‌کنند و این تا حدی نشان‌دهنده ضعف در اقدام ما بوده است؛ اقدام‌های ضدتروریستی نیاز به پشتوانه سیاسی دارند و بحث‌های حقوقی به تنهایی به جایی نمی‌رسند.

نوشته نشست حمایت حقوقی از قربانیان تروریسم برگزار شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سابقه همدستی و جاسوسی فرقه رجوی برای اسرائیل بخصوص در ترور دانشمندان هسته ای ایران تازگی ندارد و مسبوق به سابقه میباشد . میتوان با مروری بر حوادث و اتفاقات گذشته ، سبک و مدل فعالیت و تبلیغات فرقه رجوی و نتانیاهو علیه فعالیت هسته ای ایران در خصوص اقدامات مشترک این دو مرکز جنایات بدرستی و وضوح کامل پی برد .

علیرضا جعفر زاده

وقتی مزدور مقیم آمریکا ، عضو فرقه رجوی؛ علیرضا جعفر زاده در کنفرانس مطبوعاتی تحت حمایت آمریکا به افشاگری علیه سایت های هسته ای ایران مبادرت مینماید و بعد از او مهدی ابریشمچی از سران فرقه ضد میهن نیز در همان ایام، کنفرانس خبری ترتیب میدهد و دقیقا با استفاده از همان پوستر و همان اسناد ادعایی که در همان هفته در دستان نتانیاهو در اسرائیل علیه ایران عقده گشایی میکند هیچ جایی برای انکار باقی نمیگذارد که همه این عناصر پلید ضد ایرانی سرشان در یک آخور است و البته ترس و وحشت آنها از پیشرفت علمی و اقتدار ایران نیز قابل اغماض نمیباشد .

اما وقوع چنین اقدام تروریستی جدید و شهادت دکتر فخری زاده بطور خاص در شرایط زمانی و حوادث اخیر از منظری قابل تامل است که به اختصار به محورهای اصلی آن میپردازیم .

شکست مفتضحانه ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا خود اتفاق قابل توجهی است که در تاریخ انتخابات آمریکا بندرت اتفاق افتاده و از 45 رئیس جمهور تاریخ آمریکا تعداد اندکی که حدودا اندازه انگشتان دست نمی شوند موفق به کسب آراء در دور دوم نشده اند که یک نفر از آنها بنام جان اف کندی ترور شده.
و ترامپ نیز بعلت ناکار آمدی و ناتوانی و بی اهمیتی در مقابل ویروس کرونا ، عدم پایبندی به تعهدات بین المللی ، سرکوبی شدید اعتراضات داخلی بخصوص موضوع نژاد پرستی ، تزلزل و بی ثباتی در تصمیم گیری و سیاست گذاری و البته دست انتقام خدا در خونخواهی سردار شهید حاج قاسم سلیمانی و یار باوفایش ابو مهدی المهندس موجب شکست او در انتخابات شد .

حال آنکه از آغاز روی کار آمدنش با ترکیب جان بولتن ، رودی جولیانی ، پمپئو و سایراعضاء ضد ایرانی کابینه با توپ پر برای به زانو در آوردن ایران پابه صحنه گذاشتند که یا ایران را از موضع پایین وادار به مذاکره کنند و یا از طریق تحریم های ظالمانه و یا اقدامات نظامی موفق به تغییر آرایش در ایران شوند. فرقه رجوی و شخص مریم رجوی سالیان است رفیق گرمابه و گلستان بولتن و رودی جولیانی میباشند.

چندین بار در این چهار سال هفتاد قلم آرایش نموده و برای جشن کریسمس در ایران و رقص با بولتن در تهران قباهای زیادی دوخته بود حال همه به رخت عزا تبدیل شدند و این ترکیب در روزهای اخر دست و پامیزنند تا با اینگونه اقدامات ضد بشری ایران را عملا در یک واکنش احساسی قرار داده ودر آن دام حیله گرانه ای که توسط ترامپ ، اسرائیل و آل سعود و فرقه رجوی پهن شده ایران را وارد درگیری نا خواسته نمایند. ولو محدود تا برای خود دستاوردی تدارک ببینند .

موضوع بعدی عصبانیت اسرائیل از شکست ترامپ و ارتباطات جدیدش با برخی حکام عرب و نگرانی ها از روی کار آمدن جو بایدن و احتمال ناخشنودی بایدن با حکام عرب بخصوص عربستان سعودی ، امکان بازگشت بایدن به برجام و مذاکره با ایران و رفع برخی موانع اقتصادی و پیشرفت هرچه بیشتر برنامه هسته ای ایران که اگرچه قطعا هر رئیس جمهوری در امریکا سرکار بیاید ناگزیر به حمایت قاطع از امنیت اسرائیل است، اما بی مهری احتمالی امریکا به آل سعود و توافقی هرچند نیم بند با ایران و بازگشت به برجام و پیشرفت هرچه بیشتر برنامه هسته ای ایران خود ناکامی و اوقات تلخی قابل توجهی برای این اتحاد شوم محسوب میشود لذا به مصداق ” الغریق یتشبث بکل حشیش ” تلاش میکنند تا مسیر هموار احتمالی آینده را منحرف نمایند .

در این میان موضوع مهم و قابل توجه همان اقتدار ایران در عرصه نظامی – امنیتی میباشد که در این چند سال اخیربا وجود تحریم های بسیار سخت و ظالمانه، ایران درزمینه پیشرفتهای خیره کننده موشکی ، نیروی دریایی و شناورهای جدید سپاه ، پدافند هوایی و راداری ، سیستم پهبادی ، توانمندی اطلاعاتی نظام که موجب شد تا کرک و پر قدرت های خارجی در حمایت و تدارک سران گروه های ضد انقلاب کاملا بریزد و نیروهای مقتدر اطلاعاتی امنیتی ایران در همین سال روح الله زم که بقول خودش همسان با نخست وزیر فرانسه تحت حفاظت بود ، جمشید شارمهد مسئول و سازمانده گروه سلطنتی و عامل انفجارات شیراز و حبیب کعبی مشهور به حبیب اسیود از رهبران تجزیه طلب خوزستان و از طراحان حمله به رژه نیرو های مسلح در اهواز که همه مانند موش آب کشیده در چنگال پرقدرت نیرو های اطلاعاتی ایران قرار گرفتند و نیرو های مسلح را به قدرتی مهم و قابل انکار تبدیل نموده که چین و روسیه با اشتیاق خاص و حتی احساس نیاز به رزمایش مشترک با ایران مبادرت نمودند که البته خود این رزمایش مشترک نیز موجب خشم و ترس آمریکا و اسرائیل و برخی حکام عرب قرار گرفت که خزیدن عربستان و امارات به آغوش اسرائیل نیز در همین زمینه قابل فهم و تحلیل است .

و نهایتا عبور موفقیت آمیز ایران از تنگه ها و بحران های اقتصادی ، سیاسی و تحریم های فلج کننده نیز خود موضوع مهمی ست که به جرات میتوان گفت هرکشوری دیگر بجای ایران بود تاکنون بارها فرو ریخته بود که به لطف خدا ، مردم شریف و مقاوم ایران و صد البته جبهه مقاومت و نیروهای مسلح ، افق های روشنی در چشم آنداز است که نور آن را حتی در دستاوردهای علمی شهید بزرگ هسته ای دکتر فخری زاده در پیشرفت پدافند هسته ای ، و مقابله موثر و موفقیت آمیز با کرونا در آینده نزدیک خواهیم دید . و مردم ایران و مسئولین حکومتی با شهید فخری زاده تجدید عهد میکنند که به پیش می تازیم و هرگز تن به ذلت نخواهیم داد وسران فرقه رجوی نزد مردم ایران همان منافقین منفور و وطن فروش هستند و بس . مرگ تدریجی در آلبانی را انتظار میکشند . مردم ایران موفق خواهند شد .

نوشته اقدامی دیگر از جنایت مشترک فرقه رجوی با اسرائیل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

چطور می شود یک احمق از بین دشمنان خارجی ملت ایران بگوید: تحریم ها را آنقدر شدید می کنیم تا صدای ناله و فریاد ایرانیان بلند شود و کسانی باشند که خود را ایرانی بنامند اما از این سخنان وقاحت بار استقبال کنند و از گوینده ی آن  حمایت؟!

توحشات، خیانت ها و جنایت های بیشمار خودشان علیه این ملت کم نیست که حالا پا به پای دشمنان خارجی این ملت، سوت و کف زدن هایشان برای اعمال تحریم های غیر عادلانه بلند شده است.

از بی شرافت های شهوت پرستی همچون رجوی ها و ابریشمچی ها که برای ارضاء حرص قدرت و شهوت، حتی به یکدیگر خیانت می کنند انتظاری جز اینگونه رذالت ها را نباید داشت.

به هر ترتیب تجربه نشان داده این تحریم ها گذرا است و نتیجه نهایی سربلندی ملت ایران است. ولی فرقه رجوی باید بداند که بازنده نهایی فرقه ی ورشکسته او و اربابانش می باشند.

سالاری

نوشته کسی که غیرت ندارد، خیری در او نیست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آقای رئیس جمهور
همچنانکه مستحضرهستید ناآرامی وعدم امنیت عمومی و عنصر پلید تروریسم در دنیا بیداد میکند و جان بیشمار از آسیب دیدگان از خشونت را به کام مرگ و نیستی می فرستد. طوریکه اعمال تروریستی پی درپی درنقاط مختلف جهان ازجمله فرانسه که کانون ومهد آزادی قلمداد میشود را فرا گرفته است که البته جای بسی تاسف و نگرانی است.
نگرانی بیشترازاین بابت است که هنوز از جانب دولتمردان دنیا منجمله شخص شما، قاعده غلطی حکمفرماست که”تروریسم خوب وبد دارد”.
شخص شما با اعتقاد به این قاعده غلط و ویرانگر و تروریسم پرور، فرقه تروریستی رجوی با مدیریت مریم رجوی را درقلب فرانسه جای دادید ومورد حمایت قرارمیدهید وخواسته یا ناخواسته زمینه به انجام رساندن اهداف تروریستی علیه هموطنانم در کشور آلبانی را فراهم می کنید.
آقای رئیس جمهور
درحال حاضراساس نیروهای سازمان تروریستی رجوی درآلبانی مستقر و تحت کنترل ومغزشویی برای انجام ماموریت های محوله ازجانب مریم رجوی هستند که با ایجاد بحران بتوانند رضایت امریکا وآل سعود وصهیونیسم را جلب کرده، شاید که درتجاوز نظامی احتمالی علیه ایران وایرانی، به نان ونوایی برسند و برمسند حکومت که سالیان عقده آنر دارند قراربگیرند.
آقای رئیس جمهور
بی گمان نه تنها خاورمیانه وآسیا بلکه اروپا ودیگرقاره های جهان از خطروآسیب تروریسم مبری واستثناء نخواهند ماند وضرورت ایجاد امنیت جهانی حکم میکند که بالاتفاق علیه تروریسم که خوب وبد ندارد، اقدام جدی وعملی داشته باشیم.
دراین وانفسا آنچه که برایمان بعنوان خانواده های اعضای گرفتار در فرقه تروریستی رجوی نگران کننده است این است که مریم رجوی با اعضای خشن مانند مهدی ابریشمچی برآنند که اعضای ناراضی وجداشده خود درآلبانی را آماج تروریسم قرار بدهد وازصحنه حذف کند وجای تاسف دراین است که مرکزفرماندهی فرقه تروریستی رجوی درفرانسه قراردارد وهمه چیز ازآنجا هدایت وکنترل میشود.
آقای رئیس جمهور
بعنوان شماری ازآسیب دیدگان ازخشونت وتروریسم رجوی از استان گیلان واقصی نقاط ایران ازشما قاطعیت وجدیت بیشتری درمقابله با تروریسم خاصه تروریسم رجوی مستقر درفرانسه که جان عزیزان اسیرمان دراسارتگاه موسوم به اشرف 3 درآلبانی را شدیدا به مخاطره انداخته است ؛ انتظار می کشیم وخواهان آن هستیم که تروریست های جانی داعش گونه را از کشورمستقل وصلح طلب فرانسه خارج کنید ویا اینکه دریک عمل انسانی وبشردوستانه وضد تروریستی، آنان را به ملت ایران وعدالت بسپارید.
با آرزوی اضمحلال ومحو تروریسم دراقصی نقاط جهان وظهورامنیت جهانی
شماری ازخانواده های اعضای گرفتار در فرقه بدنام وتروریستی رجوی

نوشته تروریسم را چه در لباس داعش و چه در لباس مجاهدین محکوم می کنیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

امانوئل ماکرون رئیس جمهور فرانسه قبل از از سفر به ایران بایستی بداند که کشور متبوعش اولین حامی ترورهای سازمان مجاهدین خلق بوده و همین امر باعث شد روابط ایران و فرانسه در دهه شصت تیره‌ شود علاوه بر این بعدها که مکالمات و گفتگوهای مسعود رجوی و مقامات رژیم بعث عراق منتشر شد مشخص شد که همکاری‌های فرانسه و سازمان مجاهدین خلق فقط محدود به پناهندگی به مسعود رجوی نیست!
همچنین مجاهدین که برای ماندن در پاریس دست به هر اقدامی می‌زدند، در زمینه جاسوسی نیز همکاری اطلاعاتی با فرانسه را در دستور کار خود داشتند. بطوری که در بحران موسوم به” جنگ سفارتخانه‌ها” در تیر ماه 66 و اتهام علیه وحید گرجی(دیپلمات سفارت ایران) روزنامه لیبراسیون فاش کرد:”اعضای سازمان مجاهدین خلق به بهای جاسوسی برای دولت فرانسه در این کشور باقی مانده‌اند.”
پاریس؛ کانون توطئه مجاهدین علیه ایران
تجمع مجاهدین در پاریس، آن هم در حساس‌ترین دوران تاریخی و در خلال جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران زمینه‌ای برای شروع همکاری مزدوران رجوی با صدام بود. فرانسه که خود از حامیان همه‌جانبه رژیم بعثی در دوران جنگ بودند، بسترهای مناسبی را نیز برای تسهیل روابط مجاهدین و صدامیان فراهم کرد.
از دیگر خدمت‌های پاریس به مجاهدین، رفت و آمدهای سران اطلاعاتی رژیم بعث و دیدارهای آن‌ها با مسعود رجوی بود که منجر به امضای قرارداد صلح بین مجاهدین و بعثی‌ها شد بطوری که رجوی در این باره می‌گوید:«به یاد می‌آورم که در سال 1982 وقتی طارق عزیز به خانه ما در پاریس آمد با یکدیگر قرارداد صلح امضا کردیم و من جلوی خبرنگاران گفتم… خمینی شکست می‌خورد و این مقاومت و مردم و عراق هستند که پیروزمندانه از این جنگ خارج خواهند شد.»
امضای بیانیه مشترک با طارق عزیز در فرانسه موجبات رفتن جلادان دهه شصت به عراق را فراهم کرد و فرانسه بر اثر فشار افکار عمومی در حمایت از تروریست‌ها، مجبور به انتقال مجاهدین به بغداد شد؛ هرچند که همکاری‌های آنها ادامه داشت.
فعالیت‌های سیاسی مجاهدین در پاریس
با اتمام جنگ تحمیلی و سرخوردگی فراوان در اعضای سازمان که می‌رفت تبدیل به بحران برای مسئولین شورای به اصطلاح مقاومت شود، سران مجاهدین برای حفظ اندک نیروی خود و جذب حمایت‌ کشورهای خارجی وارد فاز سیاسی شدند و در یک اقدام غیرمنتظره مریم رجوی را به عنوان رئیس‌جمهور خودخوانده شورای مقاومت معرفی کردند. در واقع مأموریت اصلی مریم رجوی شروع رایزنی‌ها برای حمایت‌های دوباره از سازمان از پا افتاده و در کنار آن فعال کردن ظرفیت ایرانی‌های خارج از کشور و تشویق آن‌ها به عضویت در سازمان بود.
برای شروع فاز سیاسی مقصد مجاهدین جایی غیر از فرانسه نبود. در واقع جایگاه و امکانات آن‌ها در فرانسه تا حدی محفوظ مانده بود و آن‌ها اطمینان داشتند که با ورود به فرانسه مشکلات کمتری برای انجام فعالیت‌های خود علیه ایران خواهند داشت. هر چند در آن ایام سازمان به حال احتضار افتاده بود و پس از دو سال حضور مریم و بخشی از نیروهای مطرح سازمان در فرانسه، گشایشی در کار رجوی‌ها برای گشودن بال سیاسی حاصل نشد.
آغوش باز فرانسه برای تروریسم رجوی
با سرنگونی صدام در عراق و بازگشت اعضای ارشد سازمان به پاریس، مریم رجوی و حدود 170 نفر از سران سازمان در سال 82 توسط نیروهای امنیتی فرانسه بازداشت شده و در دادگاه‌ محاکمه شدند، اما پس از چندی با آزادی آن‌ها موافقت شد.
در این برهه مجاهدین با لابی‌گری درسازمان های بین‌المللی به خصوص کنگره امریکا زمینه خروج خود را از فهرست گروه‌های تروریستی فراهم کردند. در این زمینه در سال 2007″دادگاه استراسبورگ” بالاترین مرجع قضائی اتحادیه اروپا، مجاهدین را از فهرست گروه‌های تروریستی خارج کرد و در سال 2009 وزرای خارجه 27 کشور اتحادیه اروپا، در نشست بروکسل در رویکردی متناقض با ادعای مقابله با تروریسم، مجاهدین را از”فهرست سیاه سازمان‌های تروریستی اتحادیه اروپا” خارج کردند.
نکته قابل توجه آنست که فرانسه به عنوان اولین کشور اعلام کرد حاضر است به اعضای مجاهدین اردوگاه اشرف پناهندگی سیاسی دهد و این اعلام آمادگی نشان داد که مهد آزادی و حقوق‌بشر برای همیشه فرزندان تروریست خود را در آغوش خواهد گرفت.
حال اگر امانوئل ماکرون در پی ترمیم روابط ایران و فرانسه می باشد بایستی به حساسیت های مردم ایران درخصوص پناه دادن فرانسه به جلادانی همچون مریم رجوی و فرقه مجاهدین حساسیت نشان دهد و با اخراج انها از خاک فرانسه و ممنوعیت فعالیت انها ثابت کند که، عزم راسخی در مبارزه با تروریسم دارد.

نوشته فرانسه مهد آزادی، پناهگاه سران تروریست فرقه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آنا گومز نمایندۀ کشور پرتقال در پارلمان اروپا

ایشان در قسمتی دیگر از سخنانشان گفتند:” این بار دومی است که به ایران سفر می کردم و با توجه به جمعیت جوان و بسیار تحصیل کرده مخصوصا در شهر تهران تغییرات مثبت قابل مشاهده می باشد. ما البته نه از مقامات بلکه از کسان دیگری شنیدیم که تظاهرات اخیر در ایران خودجوش بوده و هیچ گروهی پشت آن نبوده است و مردم توسط تویتر و دیگر شبکه های اجتماعی تظاهرات را انجام داده اند و این نشان می دهد که در این مورد هم پیشرفت و سرمایه گذاری شده است”.

همچنین در رابطه با مسائل پناهندگان در ایران هم ایشان اشاره کردند که کارهای بسیاری انجام شده که مورد قدردانی قرار نگرفته است.

در رابطه با فرقۀ رجوی خانم گومز گفت:”اما نکتۀ آخری که باید بگویم و مسئولیت ما هیأت این پارلمان بود دیدار من با خانوادهای قربانیان سازمان تروریستی مجاهدین یا آنچه شورای ملی و انقلابیون ایران و نمی دانم چی می نامندش و هر نام دیگری که دارند ملاقات کردم و همان طوریکه می دانید این سازمان ابزاری در دست صدام بود و اکنون در آلبانی در حال ایجاد مشکل در آنجا نیز می باشد و آن مشکلات در عراق را به آن کشور یعنی آلبانی هم سرایت خواهد داد. ما نمی توانیم دراین پارلمان اجازه بدهیم که بعضی از نمایندگان احتمالا از روی ضعف از آنها حمایت کنند چرا که این سازمان افرادش را گروگان گرفته است مخصوصا در کشور آلبانی.

من با خانواده های این اسیران ملاقات کردم که نمی توانند با عزیزانشان و فرزندانشان ملاقات و ارتباط برقرار کنند چون این سازمان اجازه نمی دهد چنین ارتباط و ملاقاتی صورت گیرد و ما در این پارلمان نمی توانیم چشم هایمان را روی این تراژدی ببندیم.”

نوشتۀ رضا صادقی جبلی از اعضا و مسئولین سابق سازمان مجاهدین

نوشته مجاهدین هیچ نقشی در ایران ندارند و افرادشان در آلبانی اسیر تشکیلات هستند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وقتی رهبری ایران در مورد دخالت غرب و شیوخ مرتجع عرب و فرقه تروریستی در فتنه اخیر گفت، رجوی خیلی خوشحال شد که نام فرقه وی را عنوان نموده و بعد گفت مگر ما نگفتیم که هنوز زنده هستیم.

گل تمام پیام های سریالی که رجوی طی این مدت تولید کرده و بسیار راضی بود نام بردن از فرقه تروریستی وی می باشد که آنان نیز در اغتشاشات اخیر دست داشتند. البته باید به این هم اشاره نمود که در جریان اغتشاشات اخیر نامی از فرقه تروریستی رجوی برده نشد چون به اندازه کافی مردم ایران از رجوی و فرقه تروریستی او نفرت دارند.

رجوی اکنون به مانند مورچه ای که ادعای خدایی می کرد و فکر می کرد اگر وی زنده نباشد دیگر دنیایی وجود ندارد به همین خاطر وقتی تپاله گاو یا خر بر روی وی ریخته شد دیگر دنیا را ندید و چشمانش سیاه شد اکنون رجوی هم همین حالت را دارد وقتی نامی از فرقه تروریستی در هر کجای دنیا شنیده شود عنوان می کند دیدید ما که گفتیم اگر ما نباشیم دنیا نیز وجود نداشته و سرپا نیست!!!. (خنده حضار)

وقتی رهبری انقلاب در مورد یکی از اضلاع مثلث می گفت که مجاهدین  بودند این حرف رجوی را خوشحال نمود چرا که وی در مورد جنگ عراق علیه ایران هم جز یکی از اضلاع خیانت و جنگ بود و در کنار ارتش صدام دست به کشتار سربازان ایرانی می زد و باید گفت که اکنون این ضلع مثلث عوض شده و به آمریکا و عربستان و فرقه تروریستی رجوی تغییر شکل داده است. اگر افتخار رجوی به مزدوری بودن در یکی از اضلاع مثلث می باشد همان بهتر که به مزدوری و جاسوسی بپردازد چون از بس در وضعیت وخامت باری فرقه رجوی بسر می برد که نام بردن از وی نیز برایش افتخار است!!.

در جای دیگری از اراجیف رجوی آمده است که ما تاکنون حتی یک ریال هم از عربستان و کشورهای دیگر نگرفتیم دروغ که حناق نمی آورد. مگر در مورد مستقل بودن از عراق آنرا تکذیب نکردید و همیشه عنوان  می کردید که مستقل هستید ولی وقتی گند فیلم های همکاری فرقه با نیروهای امنیتی عراقی رو شد به روی نامبارک خود نیاورده و آنرا دروغ عنوان نمودید. مگر فیلم های دریافت پول مسئولین شما از نیروهای عراق افشا نشده است که این گونه مطرح می کنید ما حتی ریال نگرفتیم البته حرف شما درست است شما یک ریال نگرفتید بلکه مقدار آن قدر زیاد است که به حساب نمی آید و بیشترشان دلار می باشد نه ریال.

در ضمن من خودم یکی از شاهدین این مسئله بودم که هر ماه هر قسمت به بانک های عراقی مراجعه کرده و چند کسیه بزرگ پول تحویل گرفته و به اشرف می بردند نکند این پولهای دوستان خارجی تان بود یا پولهای اهدایی صدام معدوم. سعی دارید چه کسی را گول بزنید؟ مگر خودتان در نشست های اشرف عنوان نکردید که در جهان هیچ گروهی وجود ندارد که وابسته نباشد؟

رجوی برای اینکه شیادی و فریبکاری خود را مخفی کند در پیام خود جواب درستی به آتش زدن مسجد و قرآن و پرچم نمی دهد و سعی می کند با رندی تمام از کنار آن بگذرد تا به اربابان خود بگوید که برای وی و فرقه تروریستی او آتش زدن پرچم و قرآن زیاد مهم نیست. مهم این است که هر جور شده حکومت ایران را سرنگون نمود حال اگر در این مسیر مساجد هم آتش بزنیم البته به این نکته باید اشاره نمود که اعضای فرقه تروریستی رجوی بعد از سی خرداد 60 به دستور رجوی به کشتار مردم بی گناه پرداختند و مردم را زنده زنده در اتوبوس سوزاندن و اکنون آتش زدن مسجد و قرآن برای آنها زیاد مهم نیست چون دیگر غیرتی ندارند که آتش زدن مسجد و پرچم و قرآن مهم باشد.

البته در مورد خوش رقصی به غرب باید به رجوی گفت که غرب در بازی های سیاسی فرقه تروریستی شما را به حساب نمی آورند و سعی دارند مانند دستمال مصرف شده از شما استفاده کرده و بعد به دور بیندازند. وقتی اکنون دلتان را به ترامپ خوش کردید کسی که حتی به لحاظ شخصیتی هم وضعیت خوبی ندارد و آخرین حرفهای زشت وی در مورد بعضی از کشورهای آفریقایی و آمریکایی نشان داد که وی بد دهن بوده و او یک چهره نژاد پرست می باشد. البته جنس شما با ترامپ یکی است هر دو به دنبال خونریزی و کشتار می باشید و به همین خاطر است که مریم قجر برای جنایت کاران غربی دم تکان می دهد.

تمام حرفهای رجوی در این پیام این است، دیدید بالاخره بعد از سی و شش سال دوباره مطرح شدیم و مانند همان مورچه بسیار مهم می باشیم و اگر ما نباشیم حتماٌ در تکامل تاریخ اتفاقی خواهد افتاد!!!.
در اینجا به رجوی تروریست پیشنهاد می کنیم که توطئه غرب و شیوخ مرتجع عربی و فرقه از بین رفته است و او می تواند برای شروع خواب زمستانی دیگر البته این بار تا آخر عمر وی می باشد به خواب فرو برود تا دیگر کسی صدایی از وی نشنود.

هادی شبانی

نوشته نگاهی گذرا به پیام پنجم رجوی و رو شدن ماهیت جنایتکارانه وی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.