این دیدار در واقع به منظور عیادت از حاج آقا ترابی که اخیرا بیمار شده و در منزل استراحت میکرد انجام شد که باعث خوشحالی وی و خانواده ایشان گردید.

حاج آقا ترابی بعد از احوالپرسی مثل همیشه سریعا سراغ خواهرانش را گرفت و گفت: زمانی که قربان اینجا بود خیلی بمن در کارهای کشاورزی کمک میکرد و متاسفانه فریب حرف های برخی افرادی که برای تشکیلات رجوی فعالیت میکردند را خورده و همراه همسرش زهرا سراج و خواهرانم مریم و معصومه به سوی عراق رفتند و در سال 1372 در داخل عراق و داخل اردوگاه اشرف قربان زیر شکنجه های سران آتشکیلات کشته شد و حتی موقعی که خودم برای دیدنش به عراق رفته بودم به من دروغ تحویل دادند تا اینکه من عصبانی شدم و با زهرا سراج دعوا گرفتم.

حاج آقا ترابی در مورد پسر قربان ( محمدرضا ) هم چنین گفت: تا جاییکه شنیدم سران تشکیلات رجوی در مورد کشته شدن قربان به او هم دروغ گفته اند و حرف های بی ربطی زده اند که محمدرضا دنبال جریان پدرش را گرفته و فهمیده که او را کشته اند. این خیلی خوب است. من دلم برای محمدرضا تنها یادگار برادرم خیلی تنگ شده و اگه صدای من رو میشنوه و یا کسی از او خبر داره حتما بهش پیام من رو برسونه که خیلی دلم میخواد محمدرضا را ببینم و او را بو کنم که بوی برادرم رو میده.

حاج آقا ترابی یکی از خانواده هایی میباشد که برای رهایی خواهرانش از چنگال شیاطین رجوی تلاش بسیار زیادی انجام داد و چندین بار به اطراف پادگان اشرف در عراق رفت ولی هر بار متاسفانه سران تشکیلات رجوی به وی اجازه ملآقات ندادند و تنها در سال 1382 توانست برای لحظاتی آنها را ببیند و اکنون وی از جوامع بین المللی درخواست دارد تا هر چه سریعتر به وضعیت خواهرانش که در پادگان اشرف در آلبانی محبوس میباشند رسیدگی نموده و آنها را از اسارت ذهنی سران تشکیلات رجوی نجات دهند.

انجمن نجات گلستان ضمن آرزوی شفای عاجل برای حاج آقا ترابی ، از تمام کسانیکه محمدرضا ترابی را میشناسند و با او در ارتباط هستند حتما پیام عموی مهربانش را به او برسانند.

محمد اتابای

نوشته ملاقات مسئول انجمن نجات گلستان با برادر معصومه و مریم بانو ترابی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نادعلی ترابی اخیراً به دلیل بیماری مدتی را در بیمارستان بستری بود. ایشان که جزو خانواده های فعال عضو انجمن نجات گلستان است به همین دلیل در جریان اخبار مربوط به تشکیلات مجاهدین خلق و اعضای آن قرار نگرفته بود.

آتابای پس از دلجویی و عیادت از ایشان، آقای ترابی را در جریان آخرین اخبار مربوط به مجاهدین و اعضای اسیرش قرار داد.

حاج آقا نادعلی ترابی یکی از همراهان بسیار خوب انجمن نجات می باشد که بیش از دو دهه برای نجات خواهرانش معصومه و مریم بانو ترابی و برادرزاده اش محمدرضا ترابی از چنگال فرقه رجوی تلاش زیادی انجام داده است. برادر حاج آقا ترابی بنام قربانعلی در سال 1372 در جریان تسویه های درونی سازمان ضد انسانی مجاهدین خلق و در زیر شکنجه های وحشیانه سران سازمان ضد انسانی مجاهدین خلق کشته شد .

حاج آقا ترابی با وجود خوب نبودن حالشان پیامی به صورت تصویری برای خواهرانش فرستاد.

نوشته پیام ناد علی ترابی برای خواهرانش در کمپ آلبانی مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آتابای در این دیدار حاج نادعلی ترابی، برادر معصومه و مریم بانو ترابی را در جریان آخرین اخبار و وضعیت مجاهدین خلق و اعضای گرفتار در کمپ آلبانی گروه قرار داد.

معصومه و مریم بانو ترابی بیش از چهار دهه است که در اسارت ذهنی و فیزیکی فرقه رجوی به سر می برند. قربان ترابی، دیگر برادر معصومه و مریم بانو هم اسیر فرقه رجوی بود که در اوایل دهه 70 در جریان تصفیه های درون گروهی و زیر شکنجه کشته شد.

حاج نادعلی ترابی سالهاست برای رهایی خواهرانش از زیر یوغ بردگی سرکرده خائن فرقه رجوی تلاش می نماید ولی متاسفانه تاکنون نتوانسته حتی برای یک ساعت با خواهرانش تماس تلفنی داشته باشد تا از وضعیت جسمی و روحی آنها با خبر شود.

حاج نادعلی در این دیدار درباره وضعیت روحی و جسمی دو خواهرش ابراز نگرانی کرد و از مسئول انجمن نجات گلستان خواست تا باز هم موضوع خواهران ایشان را از هر طریق ممکن پیگیری کنند.

آتابای توضیح داد که سران فرقه رجوی به اعضای خود اجازه تردد آزادانه نمیدهند و اجازه تردد فقط در صورتی داده می شود که دو و یا سه نفر فرد را همراهی کنند تا مبادا فکر فرار به سرش بزند!

مسئول انجمن نجات گلستان با بیان اینکه افراد در داخل کمپ های سازمان حتی اجازه معاشرت و ایجاد روابط دوستانه و آزاد ندارند گفت که در واقع این افراد در کمپ زندانی هستند.

نوشته ملاقات مسئول انجمن نجات گلستان با خانواده ترابی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در خصوص تشکیلات مجاهدین خلق، قربانیان آسیب‌های شدید روانی سه دسته هستند. دسته اول، افرادی که علیرغم حال روانی نامناسب کماکان به زور و اجبار درون فرقه نگه داشته می‌شوند، دسته دوم افرادی که از فرقه جدا شدند اما اکنون در آسایشگاه‌های روانی زندگی می‌کنند و از زندگی سالم بی‌بهره هستند و دسته سوم افرادی هستند که فروپاشی روانی ناشی از فشار فرقه‌ای آنها را به سمت خودکشی سوق داده و امروز از آنها تنها نامی باقی است. در زیر تنها به سرنوشت چند نمونه از قربانیان آسیب‌های روانی در فرقه مجاهدین خلق می‌پردازیم.

معصومه چاهه

برادر او، حمید چاهه یکی از اعضای پیشین فرقه مجاهدین با ۱۲ سال سابقه در تشکیلات ( از سال ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۹۲) پس از ۱۰ سال سکوت، در تابستان 1402، از سرنوشت هولناک خواهر جوانش، معصومه چاهه، سخن گفت.

معصومه که در سنین نوجوانی به مجاهدین خلق پیوسته بود در سال ۱۳۸۰ در سن 23 سالگی خواهان جدایی از تشکیلات بود و به همین دلیل توسط مسئولان تحت فرمان مسعود و مریم رجوی در قرارگاه اشرف واقع در عراق مورد اذیت و آزار و فحاشی در نشست‌های جمعی قرار گرفت و زندانی و شکنجه شد. هنگامی که فشارهای روانی گروهی معصومه را مجاب به ماندن و اطاعت از فرقه نکرد. سران مجاهدین خلق او را در مرز ایران و عراق رها کردند.

معصومه چاهه

در ویدئویی که از معصومه در آسایشگاه روانی امین آباد تهران گرفته شده است، معصومه با ظاهر و لحنی که نشان از ضربه‌های شدید روانی دارد، از تجربه دردناک مورد تجاوز گروهی واقع شدن می‌گوید: “تعدادی جوان که چهره هاشان سیاه بود دنبالم می‌دویدند و من فرار می‌کردم از دست آنها … و بعد رسیدند و … بعد افتادند رو من…”

به شهادت خواهر و برادر معصومه، او پس از آنکه مورد تجاوز گروهی قرار گرفت با بدنی خونین، دست‌های زخمی و لباس‌هایی پاره خود را به خانه یکی از خویشاوندان در شهر ری می‌رساند. بدلیل شوک حوادثی که از سر گذرانده بود، قدرت تکلم نداشت و بصورت پراکنده درباره حقایق زندان و شکنجه توسط مجاهدین در قرارگاه اشرف و سپس مورد تجاوز قرار گرفتن خود صحبت کرد.
این حوادث هولناک که مسئول آن فرقه رجوی بود، معصومه 23 ساله را به بیمارستان‌های روانی کشاند. او تعادل روانی خود را از دست داد و هم اکنون در دهه چهل زندگی‌اش در آسایشگاه امین آباد بستری است در حالی که ظاهری بسیار مسن تر از سن واقعی‌اش دارد.

حسن و اسماعیل شریفی

حسن و اسماعیل شریفی دو جوان عادی گیلانی بودند که در سنین جوانی در رفاه و آسایش ازدواج کرده بودند و با همسر، والدین و تنها خواهرشان زندگی می‌کردند. این دو برادر جوان در سال 1376 با هدف یافتن شغل و کسب درآمد بیشتر راهی اروپا شدند.
آ‌نها مانند هزاران جوان بی‌گناه دیگر در دام عوامل مجاهدین خلق در کشورهای همسایه گرفتار شدند و به کمپ اشرف در عراق برده شدند. یکی بعد از 4 سال و دیگری بعد از 6 سال به خانه برگشتند اما با روح و جسمی که فرقه رجوی ویران کرده بود. به شهادت خواهر آنها، زهرا شریفی، وقتی حسن در سال 2003 به وطن بازگشت، تمام بدنش سوخته بود. چندین زخم از شکنجه گران مجاهدین خلق بر جسمش و هزاران زخم بر روحش باقی مانده بود.

سمت راست: سید اسماعیل شریفی پیش از پیوستن به فرقه رجوی – سمت چپ: سید حسن شریفی اکنون و در بخش روانی بیمارستان

حسن با کمک مرزبانان به شهر خود در گیلان در شمال ایران رسید. او توانست خانه‌اش را پیدا کند و به خانواده‌اش بپیوندد اما فشارهای روانی ساختار حکمرانی مجاهدین خلق او را روانی کرده بود. او دیگر عادی نشد و بالاخره خانواده‌اش مجبور شدند بپذیرند که او در بخش اعصاب و روان بستری شود. حسن شریفی اکنون در مرکز توانبخشی رسالت شهر رشت نگهداری می‌شود.
دو سال بعد، برادر دیگر، اسماعیل به همین ترتیب توسط مجاهدین خلق در مرز رها شد و به خانه بازگشت. فشارهای فرقه رجوی او را تا مرز افسردگی شدید پیش برده بود. خانواده‌اش از او حمایت کردند تا شغلی پیدا کند اما در نهایت او تاب نیاورد و خودکشی کرد.

سمانه بزرگان فر

سیامک نادری عضو پیشین مجاهدین خلق در مطالب روشنگرانه‌اش علیه فرقه رجوی درباره سمانه بزرگان‌فر مفصلا نوشته است. او در مرداد ۱۳۹۴ خبر مرگ دختر ۲۳ ساله‌ای از سازمان مجاهدین درآلبانی را دریافت می‌کند. این خبر را یک آلبانیایی با نام خانودگی فلوری، که کارمند وزارت کشور آلبانی بود، به او داده بود.

در آن زمان، بر خلاف معمول سازمان هیچ خبر و اطلاعیه‌ای درباره مرگ سمانه بزرگانفر در رسانه‌هایش اعلام نکرد و حتّی در کمپ فرقه در آلبانی هیچ مراسمی برای او برگزار نشد.

نادری شهادت می‌دهد که سمانه بزرگان‌فر، دختر ایرج بزرگان‌فر است که پس از سرنگونی صدام به اشرف آمدند. ایرج دراشرف هرگز وارد مناسبات تشکیلاتی (حرفه‌ای) سازمان نشد. دخترش سمانه هم عضوی تشکیلاتی نبود. او حتی مخالف ماندن در تشکیلات و خواستار جدایی از سازمان بود.

در مرداد ۹۶، نادری از یکی دیگر از جدا شده‌ها در آلبانی درباره سمانه چنین می‌شنود که سمانه بزرگان‌فر دختر نوجوانی بود که پس از سقوط صدام حسین، توسط خانواده‌اش به سازمان آورده شد. او و چند دختر دیگر در تشکیلات سازمان نبودند، امّا یونیفرم نظامی می‌پوشیدند و تحت فرماندهی زنی به نام مریم بودند.

این فرد جدا شده توضیح می‌دهد که سمانه بیماری عصبی گرفته بود وحتی مادرش را می‌زد!. سمانه را مسئولین سازمان گفتند که مُرد اما او بر این باور است که مرگ سمانه خودکشی بوده و او را درقبرستانی درنیم ساعتی پایگاه مفید در آلبانی دفن کرده‌اند. سیامک نادری پس از شنیدن این سخنان به قبرستان مذکور می‌رود و عکس‍‌هایی از مزار سمانه می‌گیرد و بعدا منتشر می‌کند.

مریم بانو ترابی

مریم بانو ترابی خواهر کوچکتر قربانعلی ترابی و نادعلی ترابی است. قربانعلی از اعضای ناراضی مجاهدین خلق بود که زیر شکنجه فرماندهان این تشکیلات کشته شد و نادعلی از اعضای انجمن نجات است که سالهاست دادخواه خون برادرش و رهایی خواهرانش از حصارهای فرقه است.

محمدرضا ترابی فرزند قربانعلی ترابی از کودک سربازان سابق مجاهدین خلق که تنها پس از خروج از فرقه و پا گذاشتن به جهان آزاد از مرگ دردناک پدرش زیر شکنجه‌های هم‌رزمان آگاه شد درباره عمه کوچکش یعنی مریم بانو ترابی چنین می‌نویسد:

“داستان یکی از عمه‌هام بسیار دردناکه. در واقع عمه کوچکترم. در جریان بازجویی‌های مجاهدین در اشرف در سال ۷۴، اون هم خیلی شکنجه شد. و بخصوص بعد از شنیدن خبر مرگ پدرم، دوچار بیماری روانی شد و تعادل خودش رو از دست داد. در دورانی که من در مجاهدین بودم، عمه بزرگترم همیشه مراقب اون بود که مبادا در مورد پدرم بهم چیزی بگه. حتی اجازه نداشت در مورد پدرم، یعنی برادر بزرگش، باهام حرف بزنه. لعنت بر مجاهدین! عمه‌م خیلی مهربون و دوست داشتنی بود.”

مزدا پارسی

نوشته آنهایی که در فرقه رجوی سلامت روان خود را از دست دادند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حاج آقا ترابی که اکنون سنی از ایشان گذشته ولی همچنان با روحیه بالا مشغول زندگی خویش میباشد، از آتابای بلافاصله در مورد وضعیت برادرش حمید آتابای سئوال کرد. ایشان در پاسخ گفت: شکر خدا همراه با سایر افرادی که توانسته اند از اسارت ذهنی سران فرقه رجوی خود را نجات دهند، در آلبانی بسر میبرند و برای رهایی سایر دوستان و نفراتی که هنوز نتوانسته اند از این فرقه رهایی یابند، تلاش مینمایند .

مسئول انجمن نجات گلستان در ادامه از وضعیت اسفبار اعضاء داخل سازمان ضد خانواده مجاهدین برای آقای ترابی توضیح داد و گفت: متاسفانه بدلیل فشارهای روحی و روانی بالایی که بر ذهن افراد توسط سران فرقه رجوی وارد میشود، هر از چند گاهی نفراتی در داخل فرقه رجوی به دلیل بیماری های حاد و مزمن فوت مینمایند و بدور از خانواده و پدر و مادر و خانواده به خاک سپرده میشوند . وی در ادامه گفت: البته جالب است که این مرگ و میر بیشتر برای افراد پایین دست و اصولا ناراضی اتفاق می افتد و تاکنون هیچ یک از سران فرقه رجوی به دلایل بیماری و یا حتی سالخوردگی فوت نکرده اند .

آقای ترابی که در چندین نوبت برای ملاقات با خواهران و برادرزاده اش محمدرضا ترابی به عراق و اطراف پادگان نظامی اشرف رفته بود و متاسفانه سران فرقه رجوی به وی و خانواده اش اجازه ملاقات نداده بودند، گفت: حتما سران سازمان مجاهدین خلق این افرادی که میمیرند را مانند قربان که در دهه هفتاد زیر شکنجه و بدلیل مخالفت با طلاق اجباری کشتند، به نحوی از سر راهشان حذف می کنند.

آتابای با تایید حرف های آقای ترابی گفت: متاسفانه خیلی از پدران و مادران و خانواده اعضاء نگون بخت سازمان ضد خانواده مجاهدین خلق همانند شما پیگیری های بسیاری برای ملاقات با عزیزان شان حتی برای یک ساعت انجام داده اند ولی متاسفانه تاکنون موفق نبوده اند. وی ادامه داد: ولی این خانواده ها با تمام رفتارهای غیر انسانی سران مجاهدین خلق، خسته نشده و در عوض در پیگیری های خود راسخ تر میشوند که آقای ترابی نیز گفت: من هم تا جان دارم پیگیر وضعیت خواهرانم هستم و برای نجات آنها از اهریمن رجوی تلاش خواهم کرد.

محمد آتابای

نوشته ملاقات مسئول انجمن نجات گلستان با خانواده ترابی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

محمدرضا ترابی فرزند قربانعلی ترابی از کودک سربازان سابق مجاهدین خلق تنها پس از خروج از فرقه و پا گذاشتن به جهان آزاد از مرگ دردناک پدرش زیر شکنجه‌های هم‌رزمان مجاهدش آگاه شد. داستان زندگی او این روزها با استقبال مخاطبانش در شبکه‌های اجتماعی مواجه شده است.

محمدرضا ترابی تلاش می‌کند در رشته توییت‌های مفصلی درباره کودکی خویش، پدرش و مادرش در گذر اسارت در فرقه مجاهدین خلق، روایتی صادقانه از تجربه شخصی خویش با مجاهدین خلق بنویسد. او از کشته شدن پدر خویش در جریان بازجویی، زندان و شکنجه درون تشکیلات رجوی در سالهای 73 و 74 شمسی در قرارگاه تشکیلات مجاهدین خلق در عراق می‌نویسد. در این میان او در پاسخ به پرسش یکی از کاربران که آیا عمه هایش هنوز در قرارگاه تشکیلات در آلبانی به سر می‌برند، افشاگری دیگری می‌کند:

“بله متاسفانه هنوز هستند. داستان یکی از عمه‌هام بسیار دردناکه. در واقع عمه کوچکترم. در جریان بازجویی‌های مجاهدین در اشرف در سال ۷۴، اون هم خیلی شکنجه شد. و بخصوص بعد از شنیدن خبر مرگ پدرم، دوچار بیماری روانی شد و تعادل خودش رو از دست داد. در دورانی که من در مجاهدین بودم، عمه بزرگترم همیشه مراقب اون بود که مبادا در مورد پدرم بهم چیزی بگه. حتی اجازه نداشت در مورد پدرم، یعنی برادر بزرگش، باهام حرف بزنه. لعنت بر مجاهدین! عمه‌م خیلی مهربون و دوست داشتنی بود. از زهرا خیلی خیلی بیشتر به من محبت میکرد.”

منظور محمدرضا ترابی از “زهرا” مادرش است. زهرا سراج مادر اوست که به جهت افشاگری‌های محمدرضا درباره تشکیلات مجاهدین خلق او را خائن نامیده است. معصومه ترابی عمه بزرگتر محمدرضا است که هم‌داستان با زهرا سراج تمام سالهای حضور محمدرضا در تشکیلات درباره مرگ پدرش دروغ‌های تشکیلات را برای او تکرار کرده است.

سخنان محمدرضا درباره عمه کوچکترش، مریم بانو، پیش از این از سوی یکی دیگر از اعضای پیشین مجاهدین خلق گفته شده بود. مریم سنجابی از فعالین انجمن نجات، که خود نیز تجربه شکنجه و بازجویی‌های سال‌های 73 و 74 را در زندان اسکان مجاهدین خلق از سر گذرانده است، درباره مریم بانو می‌نویسد: “در ماه‌هایی که اینجانب در زندان‌های فرقه واقع در کمپ اشرف بودم به طور مستمر صدای داد و فریاد مردان و زنان شکنجه شده و زندانی را می‌شنیدم، شاهد شکنجه مضاعف مریم ترابی بوده‌ام. این خانم را ماه‌ها در اتاقی تنها زندانی نمودند. او شب‌ها از فشارهای وحشتناکی که به او وارد می‌کردند تا صبح ناله می کرد، فریاد می‌کشید و ضجه می زد.”

سنجابی در ادامه اظهارات خود درباره خانواده ترابی می‌نویسد: “ایادی نابکار فرقه توانسته‌اند معصومه ترابی و زهرا سراج را وادار به سکوت نمایند. اما به خاطر بلاهایی که بر سر این خانم مظلوم {مریم} آوردند ایشان در همان سال حالت تعادل خود را از دست داد و روانی شد. تحقیر، توهین و آزارهای فرقه در حق مریم ترابی حتی بعد از پایان برنامه‌ها و پروژه‌های بند و زنجیر کشیدن پایان نیافت. وی پیوسته در فرقه تحت کنترل بود و به خاطر ناتوانی جسمی که بر اثر شکنجه‌ها پدید آمده بود قادر به انجام کاری نبود اما به اجبار و فشار او را وادار به انجام فعالیت می‌کردند.”

اگرچه محمدرضا ترابی ارتباطی با انجمن نجات و احتمالا شخص مریم سنجابی ندارد، اما فصل مشترک شهادت این دو نفر درباره مریم بانو ترابی، رنج یک زن بیگناه است که تمامی سالهای جوانی، شکوفایی، باروری و سرزندگی خویش را در چنگال حصارهای فرقه مخرب مسعود و مریم رجوی از دست داده است. از این دست روایات که از جوانب مختلف یکدیگر را تایید می‌کنند بسیار است.

سرگذشت مریم بانو ترابی تنها یکی از هزاران سرگذشت تلخ متعلق به افرادی است که به نوعی با فرقه مجاهدین خلق در ارتباط بوده‌اند. به مدد رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی این شهادت دادن‌ها در حال تکثیر و تایید یکدیگر هستند. آگاهی درباره ماهیت فرقه مجاهدین خلق هر روز بیشتر می‌شود و گواه‌ها و شهادت‌ها به مرور زمان فربه‌تر شده و قابلیت طرح در مجامع بین المللی را پیدا می‌کنند.

مزدا پارسی

نوشته سرگذشت پر رنج مریم بانو ترابی در سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او با خیره شدن به عکس های محمدرضا ترابی ( چند سال قبل در آلبانی از فرقه ضاله رجوی جدا شده و در حال حاضر در یکی از کشورهای اروپاییساکن است.) و همچنین قربانعلی ترابی ( که در تسویه درونی سازمان ضد انسانی مجاهدین در دهه هفتاد بدست سران فرقه رجوی بطور وحشیانه ای زیر شکنجه کشته شده است.)، بر جنایتکار بودن سران مجاهدین خلق تاکید داشت و از خدا می خواست در همین دنیا عذاب الهی را به سران فرقه رجوی نشان دهد .

حاج نادعلی ترابی در هنگام برقراری ارتباط تصویری با حمیدمحمد آتابای در مورد خواهرانش سئوال کرد که حمید محمد پاسخ داد: در داخل اردوگاه فرقه رجوی، حتی در کشور آلبانی که یک کشور اروپایی و مستقل میباشد ، زن ها و مردها از هم جدا می باشند و همانند انسانهای نخستین عصر جاهلیت زندگی میکنند و هیچ نشانه ای از بلوغ فکری و آزادی روابط انسانها در بین عناصر فرتوت فرقه رجوی دیده نمی شود و حتی بین قرارگاه زن ها و مردها سیم خاردارهایی کشیده شده و دیوارهایی برای دیده نشدن ایجاد شده که تمام این نشانه ها حاکی از جاهلیت و عقب نگه داشتن ذهن انسانها در داخل این فرقه میباشد تا خدایی نکرده فرد به فکر خانواده و ازدواج نیفتد! این موارد تنها در فرقه رجوی دیده می شود که نشان از پایمال شدن حقوق اولیه انسان ها در این سازمان ضد انسانی میباشد. متاسفانه تاکنون با وجود گذشت هفت سال از ورود این فرقه به یک کشور اروپایی هیچ مسئول بین المللی از این کمپ بازدید نکرده تا به واقعیت های درونی آن پی ببرند .

در پایان حمیدمحمد آتابای ضمن دلداری دادن به حاج نادعلی ترابی، از ایشان خواست همچنان بدنبال آزادی خواهرانش باشد که رهایی آنها از قید فرقه ضاله رجوی نزدیک می باشد .

محمد اتابای

نوشته نادعلی ترابی منتظر یک تماس از خواهران گرفتارش در سازمان ضد بشری مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حاج نادعلی ترابی در سالهای گذشته به اتفاق سایر خانواده ها، چندین بار به عراق و مقابل کمپ اشرف سفر کرد تا بتواند وابستگان خود را ملاقات کند ولی متاسفانه سران ظالم فرقه رجوی به هیچ یک از خانواده ها چنین اجازه ای ندادند و حتی آنها را با سنگ و فلاخن میزبانی کردند.

حاج نادعلی ترابی

اکنون که سازمان ضد انسانی مجاهدین در دل خاک اروپا و کشورهای مدعی حقوق بشر و برابری حقوق تمام انسانها ساکن شدند، حاج نادعلی بار دیگر بدنبال برقراری تماس و ملاقات با خواهرانش که هنوز در اسارتگاه فرقه رجوی گرفتار هستند میباشد تا بتواند از وضعیت جسمی و روحی آنها مطلع شود و با آنها بدون هیچ نگهبان و گماشته ای صحبت کند و دیداری انجام دهد. ایشان نامه هایی را خطاب به مجامع بین المللی مبنی بر ملاقات با خواهران اسیرش، آماده کرده و برای آنها ارسال مینماید تا بلکه کسی بتواند او را در این مسیر انسانی یاری دهد .

انجمن نجات گلستان ضمن حمایت از خواسته انسانی حاج نادعلی ترابی، از تمامی ارگانهای بین المللی و نهادهای حقوق بشری درخواست دارد تا به خواسته انسانی این خانواده و تمامی خانواده های چشم انتظار گوش فرا داده و سریعا رسیدگی کنند.

محمد آتابای

نوشته درخواست نادعلی ترابی برای دیدار با خواهرانش در کمپ مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

افرادی که از تشکیلات جدا می شوند، منبعی موثق برای خانواده ها هستند تا بتوانند لااقل خبری از وضعیت عزیزان دربندشان بگیرند. برقراری ارتباط تصویری خانواده ها با افرادی که توانسته اند از چنگال سران خائن و ضد انسانی فرقه رجوی نجات یابند، موهبتی شده که بتوانند از سلامتی و تندرستی عزیزانشان اطلاعی کسب کنند و این باعث خوشحالی آنها شده است. حمید محمد آتابای ظرف سه ماهی که از سازمان ضد انسانی مجاهدین نجات پیدا کرده توانسته با برقراری ارتباط با بسیاری از خانواده ها آنها را از نگرانی و بی اطلاعی در آورد. یکی از این خانواده ها، خانواده ترابی است.

حاج آقا ترابی که همچنان به کار کشاورزی و باغبانی مشغول است، در این ارتباط تصویری مدام با بغض صحبت می کرد و اشک در گوشه چشمانش جمع شده بود. او ابتدا در مورد خواهرانش مریم و معصومه سئوال کرد. حمیدمحمد گفت: متاسفانه در سازمان سراسر دروغ مجاهدین، زنها و مردها کاملا از هم جدا هستند و بر خلاف آنچه امروزه این خائنین شعار میدهند، هیچ گونه آزادی بیان و آزادی عمل در این فرقه وجود ندارد و حصارهای بلندی بین خانمها و آقایان وجود دارد که مبادا همدیگر را ببینند و با هم گفتگویی داشته باشند. بخاطر تعصبات خشک سرکرده فرقه که البته برای خودش همه چیز آزاد می باشد، خانمها از آقایان جدا میباشند و فقط از تعدادی زنهای پیر و سالخورده در برخی نشستها استفاده میشود و یا در نشستهای کلی اکثرا مراقبتهای زیادی انجام می شود تا مبادا خانمی با آقایی مراوده داشته باشد و بهمین خاطر من خواهران شما را نمیشناسم.

برادر معصومه و مریم ترابی

در ادامه حمیدمحمد آتابای در پاسخ آقای ترابی که چگونه میشود خواهرانش را ملاقات کند، گفت: بهتر است از مجامع بین المللی حقوق بشری موضوع درخواست تان را پیگیری کنید و از آنها بخواهید که شرایط این دیدار را برای شما هموار سازند و گرنه سران فرقه رجوی به هیچ فردی اجازه ملاقات و یا حتی برقراری تماس تلفنی نمیدهند. اما پیگیری خانواده ها حتما نتیجه خواهد داد. فقط باید صبور بود و امیدوار.

در پایان حاج آقا ترابی برای حمیدمحمد آتابای دعای خیر نمودند و برای او آرزوی سلامتی و تندرستی داشتند.

محمد آتابای

نوشته ارتباط تصویری حمید محمد آتابای با خانواده معصومه و مریم ترابی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در ادامه گفتگو با آقای ترابی عکسی از  محمدرضا ترابی پسر برادرش قربان را به او نشان دادم چرا که بسیار نگران سلامتی او بود. با دیدن عکس جدید محمد رضا بسیار خوشحال شد. محمدرضا در حال حاضر در کشور آلمان زندگی مستقل و آزادی دارد. محمد رضا در زمان جنگ کویت که فرزندان اعضای سازمان مجاهدین خلق را به بهانه جنگ از عراق خارج می کردند، به خارج فرستادند و سپس بعد از 17 سال با عناوین دروغینی مانند دیدار با مادر و خانواده به عراق کشانده و او را دوباره گرفتار کردند که در نهایت بعد از اخراج سازمان ضد انسانی مجاهدین به آلبانی، محمدرضا توانست خود را نجات داده و به کشور آلمان پناهنده شود. همسر قربان، خانم زهرا سراج همچنان گرفتار مناسبات مجاهدین خلق است.

در ادامه حاج نادعلی در مورد نحوه و دلیل قتل قربان ترابی مطالبی بیان میکند. او که نسبت به کشته شدن قربان به دست سران سازمان ضد انسانی مجاهدین به شدت معترض است، گفت در دادگاههای بین المللی شکایت خواهد کرد و خونخواهی برادرش را از سرکرده فرقه رجوی به دادگاههای بین المللی خواهد برد. حاج نادعلی همچنین نگران وضعیت خواهرانش مریم بانو و معصومه است و برای ملاقات با آنها و جویا شدن از وضعیت جسمانی و روانی آنها از دولت آلبانی درخواست دارد که با او برای دیدار با خواهرانش همکاری و مساعدت کنند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته خانواده ترابی در گذر خیانتهای سازمان مجاهدین خلق – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از سوی دیگر دو خواهر حاج نادعلی به نامهای معصومه و مریم بانو ترابی که به همراه قربان و همسرش زهرا سراج و همچنین فرزند آنها محمدرضا گرفتار سران سازمان مجاهدین شده بودند، هنوز در درون فرقه رجوی حضور دارند. محمدرضا در حال حاضر در کشور آلمان زندگی مستقل و آزادی دارد. محمد رضا در زمان جنگ کویت که فرزندان عناصر مجاهدین را به بهانه جنگ از عراق خارج می کردند، به خارج فرستادند و سپس بعد از 17 سال با عناوین دروغینی مانند دیدار با مادر و خانواده به عراق کشانده و او را دوباره گرفتار کردند که در نهایت بعد از اخراج سازمان ضد انسانی مجاهدین به آلبانی، محمدرضا توانست خود را نجات داده و به کشور آلمان پناهنده شود.

کم نیست تعداد خانواده هایی که در طول گذشت بیش از چهار دهه از عمر نکبت بار سازمان ضد انسانی مجاهدین خلق، مورد ظلم سران این سازمان قرار گرفته اند و عزیزانشان را از دست داده اند و یا در حسرت یک دیدار کوتاه، یا حتی صحبتی چند دقیقه ای و حتی خبری از عزیزانشان روزگار می گذرانند و یا با این حسرت جانکاه چشم از جهان فروبستند.

خانواده ترابی که ساکن روستایی در حوالی بندر گز می باشند، خانواده ای زحمتکش و کشاورز می باشند که حاج آقا نادعلی ترابی از این خانواده به کار کشاورزی و باغداری به همراه فرزندانش در همان روستا مشغول می باشد.انجمن نجات گلستان بعد از آنکه از زنده بودن و در امان بودن محمدرضا فرزند قربان مطمئن شد، برای رساندن این خبر به دیدار حاج نادعلی در روستای آنها رفت و با وی گفتگویی انجام داد.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

بعد از احوالپرسی با حاج نادعلی، از وی در مورد ملاقات با خواهرانش که در سازمان مجاهدین گرفتار می باشند سئوال شد که ایشان توضیح داد: در سال 1382 با جمع کثیری از خانواده ها که وابستگانشان در سازمان مجاهدین گرفتار شده بودند، به عراق و جلوی مقر پادگان اشرف رفتیم. بعد از آنکه سران سازمان این خانواده ها را در گرمای طاقت فرسای عراق در محوطه بیرونی پادگان به انتظار گذاشته بودند و حدود 5 الی 6 ساعت منتظر ماندند، به سمت داخل راه دادند. بگفته حاج نادعلی وی در همان ابتدا که به داخل سالن رسید، زهرا سراج همسر قربان را که در آنجا مشغول کاری بود، شناخت و او را صدا کرد که زهرا بعد از سه بار صدا کردن اسمش به سمت حاج نادعلی آمده و با پرخاشگری به او گفت که تو چرا به اینجا آمده ای و به حاج نادعلی فحاشی کرد که حاجی نیز عصبانی شده و با لنگه کفشش او را دنبال کرد و مریم بانو و معصومه سر رسیدند و جلوی برادرشان را گرفتند. بعدا محمدرضا نیز به آنها اضافه شد. محمدرضا با شنیدن حرکت زشت مادرش از عمویش عذر خواهی کرد و سپس رفت و مادرش را برای عذر خواهی نزد عمویش آورد.

حاج نادعلی در ادامه خاطراتش میگوید که از خواهرانم در مورد قربان سئوال کردم که گفتند دو سه سالی میشود بخاطر بیماری فوت کرده است اما من قبلا از میرعسگری و بقیه کسانیکه از سازمان جدا شده بودند در مورد چگونگی کشته شدن قربان شنیده بودم و متوجه دروغ گفتن آنها بودم. من خیلی برای قربان ناراحتی کشیدم و حتی زمانیکه به هتل محل اقامت برگشتم تا صبح خواب به چشمانم نیامد .

کشته شدن قربان ترابی یکی از صدها جنایتی است که نشان از وحشیگری بی حد و حساب سران سازمان ضد انسانی مجاهدین خلق دارد. در سال 1373 و بعد از آنکه مسعود رجوی خائن عناصر خودش را مجبور به طلاق ایدئولوژیک کرد، قربان ترابی و تنی چند از عناصر فرقه رجوی به این موضوع اعتراض کردند و سرکرده فرقه برای آنکه بتواند قربان ترابی و امثال او را تسویه کند، عملیات چک امنیتی یا همان تسویه داخلی را شروع نمود و تمام افرادی که نسبت به طلاق ایدئولوژیک و یا فرمانهای آبکی و من در آوردی سرکرده سازمان اعتراض کرده بودند را بعنوان جاسوس رژیم مورد شکنجه قرار داد. این وحشیگری به حدی بود که وقتی قربان ترابی را به سلول میرعسگری انداختند، دست قربان ترابی شکسته بود و دیگر نفسهای اخرش بود و خون تمام سر و صورت او را پوشانده بود. مریم بانو ترابی خواهر قربان و معصومه نیز جزو کسانی بودند که مورد شکنجه قرار گرفتند و مریم بانو که خبر کشته شدن برادرش را شنیده بود تا مدتها دچار اختلال روانی شدید شده بود و معصومه از او مراقبت می کرد.

در ادامه گفتگو با آقای ترابی عکسی از قربان ترابی به وی نشان دادم. با اولین نگاه گفت که این عکس قربان هست و با نگاه هایی که غم و اندوه بهمراه داشت دوباره به عکس نگاه کرد و ناراحتی بخاطر برادر کشته شده اش توسط سران فرقه رجوی در چهره اش آشکار بود.

هادی ناصری مقدم که در آلبانی از سازمان مجاهدین جداشده و به کشور بازگشته ، در این دیدار ما را همراهی می کرد. او در مورد برخوردهایی که زهرا سراج با آقای ترابی انجام داده بود گفت: اینکار توسط سران فرقه برنامه ریزی شد تا خانواده ها از آمدنشان و ملاقات با وابستگانشان در اشرف منصرف شوند و در واقع این برنامه هدفمند برای سرکوب خانواده ها بود که البته بعدا خانواده هایی که دور سیاج اشرف آمده بودند، مورد سنگ پرانی قرار میگرفتند که از همین برنامه های سازمان یافته رجوی بود .

وی در مورد چگونگی کشته شدن قربان ترابی نیز توضیح می دهد. زمانی که داخل اشرف بوده است از افرادی مانند غلامرضا شکری که اکنون جدا شده و در آلبانی بسر می برد شنیده است که قربان ترابی در چک امنیتی که در سالهای 72 الی 73 در داخل پادگان نظامی اشرف اتفاق افتاده کشته شده و سران فرقه برای آنکه بتوانند بر عناصر خود تسلط کافی داشته باشند چک امنیتی راه انداختند. شکنجه های وحشیانه آنها باعث کشته شدن قربان ترابی شده بود و این مورد یعنی چک امنیتی در واقع برنامه استالین در زمان دیکتاتوری خودش بود و در آن زمان استالین نیز بسیاری از سران خود را زیر ضرب برد تا به بقیه بفهماند که من هر آنچه میخواهم انجام میدهم و مسعود رجوی نیز دقیقا برخورد استالینی با عناصر خود داشت و به بهانه داشتن نفوذی در میان عناصرش، افراد ناراضی را به قربانگاه فرستاد.

ادامه دارد

نوشته خانواده ترابی در گذر خیانتهای سازمان مجاهدین خلق – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

معصومه و مریم بانو ترابی بیش از 40 سال است که در فرقه رجوی اسیر هستند. خانواده ایشان و به خصوص برادرشان ناد علی ترابی در این سالها برای رهایی خواهرانش بسیار تلاش کرده است. نادعلی ترابی در زمان استقرار فرقه رجوی در عراق، چندین بار به عراق سفر کرد تا بتواند با خواهرانش دیداری داشته باشد که البته سران مجاهدین اجازه ملاقات ندادند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته پیام برادر معصومه و مریم ترابی اسیر فرقه رجوی در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

امروز با یکی از خانواده های دردمندی که دو تا از خواهرانش در فرقه ضاله رجوی گرفتار می باشند تماس تلفنی گرفتم و با برادر مهربانی که سالیان زیادی برای آزادی خواهرانش با فریب و نیرنگهای رجوی مبارزه میکند صحبت نمودم . وی کسی نبود جز حاج آقا ترابی که از انسانهای بسیار شریف و پاک روزگار می باشد و به کار کشاورزی و باغداری مشغول هست .

پس از احوالپرسی به ایشان گفتم ان شالله کی بازنشسته می شوید؟ حاج آقا در جواب گفت وقتی که بتوانم خواهرانم معصومه و مریم بانو ترابی را از چنگال فرقه رجوی نجات بدهم و آنها را به زندگی آزادی که دیگر اسارتی در آن نباشد برگردانم و به همین امید دارم زندگی می کنم .

وی در ادامه در مورد آخرین وضعیت خواهرانش سئوال نمود که گفتم سران فرقه رجوی بعد از آنکه به آلبانی اخراج شدند و تعداد زیادی از افراد ناراضی از آنها جدا شدند ، دوباره همان فریب ذهنی و فشارهای روانی بر روی افراد رو در آنجا نیز پیاده نمود و با برپا نمودن اردوگاهی در اطراف تیرانا عملا اقدام به زندانی نمودن عناصر فرتوت خود کرد تا بتواند از جدا شدن افراد که روز به روز بر تعداد آنها افزوده می شد جلوگیری نماید. البته هستند افرادی که هنوز هم با وجود تمام حصارهای فیزیکی و ذهنی سران فرقه رجوی از آنها جدا شده و به دنیای آزاد می رسند. ان شالله بزودی شاهد رهایی خواهران شما نیز خواهیم بود .

آقای ترابی در مورد برگزاری دادگاه جدا شده های فرقه رجوی بر علیه سران مفلوک فرقه سئوال نمود که گفتم این دادگاه فعلا توسط افراد جدا شده از سازمان ضد بشری مجاهدین بر علیه سران آن تشکیل شده است. که این شکوائیه به دادگاه لاهه نیز ارسال شده و در آنجا پیگیری می شود . ایشان گفت: من نیز بعنوان خانواده آسیب دیده از این فرقه شیطانی می خواهم شکایت کنم و همچنین به طور کامل از شکایتی که توسط افراد جدا شده انجام شده نیز حمایت کامل خودم و خانواده ام را اعلام میکنم و حاضرم بخاطر خواهرانم در هر دادگاهی که بر علیه سران فرقه رجوی تشکیل می شود حاضر شوم و شهادت بدهم که چگونه سران فرقه رجوی آنها را با نیرنگ و فریب گرفتار هوی و هوس خودشان نموده اند .

همچنین آقای ترابی در مورد برادرش قربان که در دهه هفتاد زیر شکنجه سران سازمان ضد بشری مجاهدین جان باخته بود صحبت کرد و گفت سران فرقه رجوی برادرم را در حالی بقتل رساندند که محمدرضا پسرش هنوز خردسال بود و خواهرانم نیز همانند او شکنجه شده بودند و خانواده ترابی هیچ وقت از خون قربان نخواهند گذشت و شکایت ما علاوه بر خواهرانم در مورد قتل برادرم قربان نیز خواهد بود. به او گفتم که ان شالله حتما همینطور خواهد شد و بزودی سرکرده مفلوک و شیطان صفت فرقه رجوی و تمام سران خائن آن پاسخگوی اعمال ننگین و شیطانی خودشان خواهند بود .
از وی تشکر نموده و با آرزوی سلامتی و تندرستی برای او و خانواده اش تماس را به پایان رساندم .

نوشته سازمان ضد بشری مجاهدین خواهرانم را آزاد کند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته کمک کنید بعد از ۴۰ سال خبری از معصومه و مریم بانو ترابی بگیریم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته پیام تبریک نوروزی برادر مریم و معصومه ترابی از استان گلستان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.