موضوع برنامه، درگیریهای 6 و 7 مردادماه سال 1388 در کمپ اشرف و میان نیروهای مجاهدین و نیروهای ارتش عراق بود.

براهویی که در آن زمان در کمپ اشرف به سر می برده و جریانات را از نزدیک مشاهده کرده است، آن روزها را برای مخاطبان برنامه شرح می دهد و مشاهداتش را بیان می کند.

براهویی که شب قبل از درگیریها به همراه تعدادی دیگر از نیروها در  ضلع شرقی کمپ اشرف برای نگهبانی فرستاده شدند می گوید که فرماندهان از ماجرای مذاکرات میان ارتش عراق و فرماندهان سازمان صحبتی به میان نیاوردند و ما در جریان چیزی نبودیم.

براهویی در پایان پیامی برای افراد اسیر در کمپ مانز دارد: به همه دوستانی که صدای من را می شنوند و مرا به طور کامل می شناسید. هر چه سریع تر از این جهنمی که رچوی برایتان درست کرده خارج شوید و خود را از بند رجوی رها کنید. خانواده های شما چشم به راه شما هستند. انتخاب کنید و از این سازمان جنایتکار خارج شوید.

نوشته منصور براهویی جریانات ۶ و ۷ مرداد در کمپ اشرف را شرح می دهد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

براهویی از جمله اسرای جنگ ایران و عراق بود که در اردوگاه رژیم بعث با فریب عوامل فرقه، به کمپ اشرف منتقل شد. او  پس از انتقال گروه به آلبانی از تشکیلات مجاهدین خلق کناره گیری کرد و بعد از چند دهه اسارت، به دنیای آزاد قدم گذاشت.

منصور براهویی زندگی 7 ساله اش خارج از تشکیلات رجوی را یک زندگی نرمال و به دور از فشارها ، تهدیدها و محدودیت های فرقه توصیف می کند: من بعد از خروج از سازمان، زندگی راحتی را شروع کردم. حالا هرجایی بخواهم می روم، هر چیزی بخواهم می پوشیم و با هر کسی بخواهم ارتباط دارم.

منصور براهویی با اشاره به استقلال مالی اش بعد از خروج از اردوگاه مجاهدین خلق می گوید: از زمان جدایی از فرقه و خارج از تشکیلات مجاهدین ، من مشغول کار هستم. شاید کارم سنگین باشد اما آدم خودم هستم. راحت هستم و استقلال مالی دارم.

عضو سابق مجاهدین خلق می گوید در زمان حضور در تشکیلات مجاهدین خلق، مابه ازای کار در سازمان هیچ حقوق و دستمزدی دریافت نمی کردیم. در عوض هر شب مورد حسابرسی و سرکوب قرار می گرفتیم.

عضو فعلی انجمن نجات آلبانی در انتها از دوستان سابقش در کمپ مانز می خواهد تا هر چه سریع تر خود را از تشکیلات مجاهدین جدا کنند و به زندگی آزاد برگردند تا بتوانند با خانواده هایشان ارتباط برقرار کنند و دل  خانواده ها را شاد کنند چرا که خانواده ها منتظر دیدار و شنیدن صدای فرزندان شان هستند.

نوشته توصیف منصور براهویی از زندگی ۷ ساله اش خارج از مناسبات بسته مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

براهویی در گفتگو با خلیل انصاریان درباره امتناع مسعود رجوی از اجازه ملاقات به خانواده ها برای دیدار با فرزندان شان در کمپ سازمان می گوید:

زمانی که در سازمان بودیم، مسعود رجوی و مریم رجوی هیچگاه اجازه نمی دادند که حتی اسم خانواده را بیاوریم، چه برسد به تماس و ملاقات. ماهیت سازمان از روز اول برای ما که در مناسبات بودیم کاملاً مشخص بود. در هیچ کجای دنیا ما همچین رفتاری را نمی بینیم. ماهیت ضد بشری این سازمان که دم از دموکراسی و آزادی می زند زیر علامت سوال می رود. من خودم در طول حضور در مناسبات تجربه کردم که هرگاه اسم خانواده را می آوردیم به شدت سرکوب می شدیم. اجازه نمی دادند حتی اسم پدر و یا مادر را بیاوریم. می گفتند در سازمان، پدر و مادر نداریم! پدر شما مسعود رجوی و مادر شما مریم رجوی است.

عضو رهایافته از تشکیلات مجاهدین خلق درباره دلیل ادامه روند این رفتار سران سازمان در آلبانی می گوید:

سازمان خوب می داند که اگر خانواده ها به آلبانی بیایند و با فرزندان شان دیدار داشته باشند، مناسبات سازمان دچار فروپاشی می شود پس هیچگاه چنین اجازه ای صادر نمیکند.

منصور براهویی در پایان پیامی هم برای اعضای گرفتار در کمپ مانز مجاهدین خلق دارد:

همان طور که می دانید سازمان با فریب و دروغ اجازه نمی دهد خانواده هایتان با شما دیدار کنند، به شما هم اجازه تماس با خانواده را نمی دهند پس هر چه زودتر خودتان را از بند این سازمان رها کنید.

نوشته حضور خانواده ها در آلبانی مساویست با فروپاشی مناسبات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

منصور براهویی که در زمان جنگ ایران و عراق و در منطقه مهران به اسارت نیروهای مجاهدین خلق در می آید، پس از انتقال گروه به آلبانی اعلام جدایی کرد و به دنیای آزاد قدم گذاشت.

براهویی درباره نحوه اسارتش در تشکیلات مجاهدین خلق می گوید: بعد از اسارت و در زمانی که در کمپ اسرا به سر می بردیم، عوامل سازمان آمدند و اعلام کردند هر کس در عملیات پیش روی سازمان موسوم به عملیات فروغ جاویدان شرکت کند، بعد از عملیات آزاد می شود.
او که بسیار دلتنگ خانواده بوده به این ترتیب فریب می خورد و در عملیات شرکت می کند. اما بعد از پایان عملیات، مسعود رجوی در پیامی به او می گوید که به دلیل شرکت در عملیات سازمان احتمالاً در ایران اعدام خواهد شد. با این ترفند، سازمان او را مجبور به ماندن در تشکیلات می کند.

عضو سابق مجاهدین خلق درباره شرایط حاکم بر مناسبات سازمان می گوید: ما ارتباطی با خانواده نداشتیم و هر گاه اسمی از آنها می آوردیم می گفتند پدر و مادر شما مسعود و مریم رجوی هستند. اگر نامی از خانواده می بردیم باید پروژه می نوشتیم که چرا ذهنمان سمت خانواده رفته. در سازمان خانواده ای نیست . حتی در ذهن هم نباید وجود داشته باشد.

براهویی در پایان ضمن تبریک سال نو. به خانواده های چشم انتظار اسرای رجوی گفت: می دانم چه سختی هایی کشیدید و چقدر چشم انتظار ماندید. فرقه رجوی در بن بست است و می خواهد هر طور شده افراد را در تشکیلاتی که دیگر چیزی از ان باقی نمانده نگاه دارد. سازمان می خواهد افراد را در تشکیلاتش مچاله کند. تا نیروها به زندگی آزاد فکر نکنند.

منصور براهویی همچنین رو به افراد گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق می گوید: از دوستانم که در زندان رجوی اسیر شده اند می خواهم خود را هر چه زودتر از بند این جنایتکاران آزاد کنید. باور کنید هر چه می گویند فریب است. من خودم این را تجربه کرده ام. پدران و مادران شما چشم انتظارتان هستند.

نوشته نوروز ۱۴۰۳ – گفتگو با منصور براهویی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

براهویی درباره موضع گیری سازمان مجاهدین خلق درباره جدا شده اخیر سازمان؛ علی محمد رحیمی می گوید:
سازمان مجاهدین اولین بار نیست که از این دست اطلاعیه های مزخرف بر علیه افرادی که خودشان انتخاب می کنند چگونه زندگی کنند صادر می کند.

او درباره خفقان حاکم بر کمپ مجاهدین خلق می گوید:
آیا ما اجازه تماس تلفنی با خانواده داشتیم؟
آیا می توانستیم در همان کمپی که بودیم با دوستان و همشهری های خودمان دیدار و ملاقات داشته باشیم؟

سازمان مجاهدین برای این که جلو ریزش اعضا که همه ناراضی هستند را بگیرد، دست به این اقدامات می زند. افراد ناراضی که می خواهند به دنیای آزاد قدم بگذارند و می خواهند همانند ما زندگی آزادی داشته باشند. ما بیرون از سازمان به راحتی و هر زمان که بخواهیم با خانواده هایمان در ارتباط هستیم.

اعضایی که از این سازمان جدا می شوند ماهیت سازمان و سرکردگان آن را برای هم وطنان افشا می کنند، پس سازمان در تلاش است تا جلو ریزش نیروها را بگیرد.

براهویی درباره دروغ پردازی های سازمان مجاهدین حول مسئله تأمین مالی انتقال اعضا به آلبانی می گوید:

من برای پیگیری مدارک و دیگر مسائل به کمیساریا مراجعه کردم کمیساریا می گفت ما با پول خودمان شما را از عراق به آلبانی منتقل کرده ایم. با این حال سازمان در اوج بی شرفی می خواهد طوری وانمود کند که تمامی هزینه ها را خودش پرداخت کرده تا به افراد خواهان جدایی القا کند که هر کس جدا می شود روی خون شهدا پا گذاشته!

براهویی در پاسخ به خلیل انصاریان درباره این که آیا سازمان حقوق ماهیانه ای که کمیساریا برای تک تک اعضا به سازمان می داد، مبلغی دریافت کردید می گوید:
سازمان هیچ پولی به ما نمی داد. اصلا کسی از پول هایی که کمیساریا می داد باخبر نمی شد.

ایشان در انتها به علی محمد رحیمی به خاطر انتخاب شجاعانه اش تبریک گفت. براهویی همچنین رو به دوستان سابقش در کمپ اشرف 3 می گوید:

دوستان فریب دروغ های مریم و مسعود رجوی را نخورید. این جا در آلبانی ما همچون دیگر مردم این کشور زندگی آزادی داریم. متاسفانه سازمان مجاهدین شما را در زندانی به نام اشرف 3 نگاه داشته و با فریب و دروغ می خواهد عمر شما را بگیرد تا نتوانید جدا شوید و به زندگی آزاد برسید. سازمان به شما اجازه تماس با خانواده هایتان را نمی دهد. سازمان همچنین به خانواده ها اجازه نمی دهد به ملاقات شما بیایند. خواهش می کنم خود را از زندان اشرف 3 رها کنید.

نوشته گفتگو خلیل انصاریان با منصور براهویی در برنامه نیمه پنهان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در آغاز این گفتگو، اریسا رحیمی مجری برنامه ضمن تبریک سال نو به اعضای انجمن آسیلا، اعضایی که در کمپ کارچ در بازداشت هستند، انجمن نجات و خانواده های عضو آن، به خانواده‌ها نوید داد که انجمن آسیلا در مسیر رهایی فرزندانشان در کنار آن‌هاست.
منصور براهویی نیز سال نو را به ایرانیان تبریک گفت و آرزو کرد که سال جدید سال آزادی همه عزیزان در بند فرقه مجاهدین خلق در کمپ اشرف 3 باشد. منصور براهویی که هفت سال پیش از فرقه مجاهدین جدا شده است، سال گذشته همراه با دیگر دوستان جدا شده‌اش انجمن آسیلا را تاسیس کردند.

او یکی از تلخ ترین خاطرات ناخوشایند خود در زمان حضور در تشکیلات مجاهدین خلق را عدم اجازه ارتباط با خانواده‌اش می‌داند و معتقد است که خاطرات خوش خود را زمانی رقم زد که از این فرقه جدا شد و توانست در جهان آزاد با خانواده خویش ارتباط بگیرد.
او در پایان از انجمن نجات و به ویژه خانم ثریا عبداللهی، مسئول تشکل مادران برای حمایت‌هایشان از انجمن آسیلا قدردانی کرد.

برای دانلود ویدئو اینجا را کلیک کنید

نوشته گفتگوی نوروزی با منصور براهویی، عضو انجمن آسیلا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اینجانب منصور براهویی نزدیک به هفت سال است که در کنار مردم خوب شما با قلب های پر از عشق و محبت و مهربان در کشور شما آلبانی زندگی می کنم و در این مدت جز خوبی و محبت از مردم شما ندیده ام. درود خدا بر شما و مردم کشور شما آلبانی باد.

با کمال تاسف پنج تن از دوستان ما که اعضای انجمن آسیلا هستند، بدون اینکه جرمی مرتکب شده باشند توسط پلیس کشور شما به کمپ کراچ برده شده اند. این موضوع باعث نگرانی خانواده‌های دوستان ما شده است.

آقای ادی رامای عزیز نخست وزیر محترم کشور آلبانی

از شما تقاضا می‌کنم دستور بفرمایید که دوستان ما را هر چه سریعتر آزاد کنند. من مطمئنم که شما به درخواست من و همه خانواده ها پاسخ مثبت می دهید و دل من و سایر دوستانم در انجمن آسیلا و خانواده های دوستان من را خوشحال می کنید.

با بهترین احترامات به شما و مردم کشور  آلبانی، سلامتی و موفقیت برای شما و کشور  آلبانی را از خداوند متعال خواهانم.

پیشاپیش سال ۲۰۲۳ میلادی را به شما و مردم کشورتان از صمیم قلب تبریک می گویم.

با احترام
منصور براهویی – عضو انجمن آسیلا

منصور براهویی

نوشته درخواست منصور براهویی از نخست وزیر کشور آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او می گوید بعد از خروج از سازمان فشارهای فرقه همچنان بر ما اعمال می شد. جواد خراسان و عبدالله تهرانچی توقع داشتند تا در ازای دریافت مستمری ماهیانه که حق طبیعی ما بود، بر علیه دوستان جدا شده مان جاسوسی کنیم. بعد از خروج رمسا فشارها بیشتر شد. 4 ماه مستمری مرا قطع کردند ومجبور شدم در غار زندگی کنم.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته مصاحبه با منصور براهویی؛ عضو نجات یافته از سازمان مجاهدین در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

***

با سلام به دوستان و هموطنان عزیز

بعد از اینکه من تلفن خریدم که با خانواده ام تماس بگیرم فشارهای روانی از طریق عبدالله تهرانچی هر روز به بهانه‌های مختلف بر من بیشتر شد. مستمرا با من تماس می گرفت و از من می پرسید که با خانواده ام تماس گرفتم یا نه؟
من که هنوز بعد از چند ماه که از فرقه رجوی جدا شده بودم و ردی هم از خانواده نداشتم شماره تلفن خانواده ام را پیدا نکرده بودم که باخانواده ام تماس بگیرم.عبدالله این را می دانست وقصدا هرروزاین را ازمن سوال می کرد، هربار چیزی می گفت. مثلا بابا خانواده به فکر تونیست ویا دیدی فقط داری خودت را اذیت می کنی ول کن به فکر خودت باش و…. و با اینکار عبدالله تهرانچی مرا تحت فشار قرار داده بود که هر طوری شده است جلو من را بگیرد که با خانواده ام تماس نگیرم!

تحت فشار جنگ روانی که فرقه رجوی توسط شکنجه گرانش به راه انداخته بود که من نتوانم با خانواده ام بعد از سالیان که
از این فرقه جنایتکار رها شدم تماس بگیرم داشتم دیوانه می شدم و نمی دانستم چگونه خودم را از این فرقه و شکنجه گرانش خلاص کنم.

بعدها که فهمیدم هدف فرقه رجوی و شکنجه گرانش این است که هر طوری شده آنقدر به من فشار بیاورند که من از تماس گرفتن با خانواده ام صرفنظر کنم تا فرقه به هدفش برسد به همین خاطربرای اینکه پوزه آنها را به خاک بمالم تلاشم را بیشتر کرده و با پرس وجو و راهنمایی بقیه بچه ها از طریق یکی ازهمشهری هایم توانستم یک شماره ای ازیکی ازافراد خانواده را بدست بیاورم و با خانواده ام تماس بگیرم. فرقه رجوی و شکنجه گرانش که از طریق نفراتی که برای فرقه رجوی جاسوسی می کردند فهمیده بودند که من با خانواده ام تماس گرفته ام بشدت بهم ریخته بودند و دنبال این بودند که هر طوری شده مرا به خاطر آن اذیت کنند.

عبدالله تهرانچی که از اینکه من با خانواده ام تماس گرفته ام بشدت ناراحت شده بود. فردای همان روز با من تماس گرفت و بدون سلام احوالپرسی از من پرسید بالاخره با خانواده آت تماس گرفتی؟
من گفتم؛ بله تماس گرفتم.
به من گفت؛ پس چرا به من اطلاع ندادی؟
من هم ناراحت شده وگفتم؛ مگر من با خانواده ام تماس میگیرم به شما باید گزارش بدهم این موضوع شخصی است و به هیچ کسی ربطی ندارد.

عبدالله تهرانچی گفت؛ باشه بعداً می فهمی! و تلفن را قطع کرد.
چند روزی عبدالله تهرانچی با من تماس نگرفت. این موضوع گذشت تا اینکه چند روزی مانده بود به پرداخت پول ماهانه داشتم ناهار درست می کردم که عبدالله تهرانچی تماس گرفت و به من گفت ساعت یک بیا دفتر باهات کار دارم.
به عبدالله تهرانچی گفتم؛ نمی شود فردا بیایم؟ الان دارم غذا درست می کنم.
عبدالله گفت نه همین امروز باید بیایی!

من هم که می دانستم عبدالله تهرانچی از اینکه من با خانواده ام تماس گرفته ام بدجوری سوخته است غذا را نیمه تمام گذاشتم و گازرا خاموش کردم از خانه زدم بیرون و رفتم ایستگاه اتوبوس و سوار اتوبوس شدم که به موقع رأس ساعت آنجا باشم، چون اگر دیر می رسیدم می پرسید چرا دیر آمدی و مشاجره و… خلاصه کنم رسیدم به دفتر سازمان یا بهتر است بگویم محل بازجویی بعد از چک و بازرسی بدنی و تحویل تلفن همراه مرا بردند تو اتاق بازجویی و گفتند همینجا بشین تا برادر عبدالله بیاید.

بعد از بیست دقیقه که در اتاق بازجویی در انتطاربودم درب اتاق بازجویی باز شد یک مرتبه دیدم جواد خراسان همراه با یک نفر بنام بیژن (که از نفرات قدیمی اطلاعات فرقه رجوی است) و عبدالله تهرانچی داخل اتاق بازجویی شدند. جواد خراسان در حالیکه به من نگاه می کرد و سرش را تکان می داد پوشه ای را باز کرد و یک فرم چاپ شده در آورد و جلو من گذاشت و به من گفت:
این را بخوان تا من بعد بگویم چکار کنی !
من برداشتم و شروع به خواندن کردم.

در این فرم بعداز نوشتن اسم و نام خانوادگی گفته شده بود هر گونه ارتباط با مزدوران وزارت اطلاعات و مزدور غلامرضا شکری و حسن حیرانی و سایر مزدوران عبور از مرز سرخ سازمان است . در صورت ارتباط با هر یک از این مزدوران به محض اطلاع بلافاصله سازمان پول شما را قطع می کند و در آخر هم امضاء اسم و نام خانوادگی و تاریخ ذکر شده بود.

من بعد از اینکه خواندم به جواد خراسان گفتم این موضوع چه ربطی به من دارد؟
جواد خراسان یک نگاهی به من کرد وگفت یا این فرم را پر وامضاء می کنی یا ما دیگر پولی به تو نخواهیم داد!
من هم که خودم تحت فشار بودم وچند روزمانده بود که پول صاحبخانه و پول برق و پول آب را بدهم تا در سرمای زمستان بی سر پناه نشوم واز سرما بدلیل مشکلات جسمی یخ نکنم (با اینکه تمایلی به نوشتن چنین مزخرفاتی نداشتم و دستم به جای بند نبود) مجبور شدم که به خواسته فرقه رجوی تن بدهم و اوامر را اجرا کنم.

بعد جواد خراسان یک برگه سفید به من داد و گفت اینها را باخط خودت بنویس!
من هم با کلی تناقض نوشته و به او دادم.
جواد خراسان بعد از چک نوشته گفت این تمام، اماهنوز تمام نشده و بعد به عبدالله تهرانچی گفت تو هم نکاتی که می گفتی بگو همین الان بنویسد!
عبدالله به من گفت صحبتهایی که دیروز با همشهریت کردی را داخل این برگه بنویس!

من که بعد از پنج ساعت بدون خوردن یک لیوان آب بشدت تحت فشاربودم از روی صندلی بلند شدم گفتم مگر من مرتکب چه جرمی شده‌ام که اینقدر من را سوال و جواب کرده و وادار به پر کردن فرم کردید؟ می خواهی پول بدهید یا ندهید من می روم همین الان کمیساریا و رمسا و همه چیز را به آنها می گویم و از اتاق بازجویی بیرون آمدم.

یکی از شکنجه گران بنام محمدرضا که داخل راهرو ایستاده بود جلو من را گرفت و گفت بیا پولت دست من است بگیر و برو! محمدرضا از ترس و وحشت حتی یادش رفت که فرم مالی را به من بدهد تا امضاء کنم.

من که از گرسنگی و تشنگی ضعف کرده بودم خودم را به یک رستوران رساندم و غذا خوردم و بعد با تاکسی خودم را رساندم خانه و رفتم مثل یک جسد روی تخت دراز کشیدم و دیگه نفهمیدم چه شد تا فردا دیروقت!

بله این هم یکی دیگر از جنایت های فرقه رجوی و شکنجه گرانش که بر سر ما جداشدگان در کشور آلبانی آورده آند.
نفرین خدا و لعنت خدا بر مسعود رجوی و مریم قجر باد.

ادامه دارد…

نوشته شیوه های کنترل و سرکوب افراد در فرقه مجاهدین خلق – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

من منصور براهویی هستم که به دلیل مشکل سنگ صفرا با کمک دوستان توانستم بعد از دو سال که دچار چنین مشکلی همراه با درد شدید و بی خوابی های مستمر اخیراً به یمن جوانمردی و فداکاریهای همه دوستان که خود آنها نیزاز بیماری رنج می برند در بیمارستان ننه ترزا در تیرانا، کشور آلبانی مورد عمل جراحی قرار بگیرم و از مرگ نجات پیدا کنم.!

لازم می دانم که جهت آگاهی شما دوستان مختصری به این موضوع بپردازم تا شما دوستان هم بیشتر با ماهیت ضد بشری این فرقه جنایتکار که دم از حقوق بشر می زند آشنا شوید.

من تا قبل از اینکه جدایی رسمی خودم را از این فرقه اعلام کنم چندین بار به سرکردگان فرقه رجوی پیام دادم که من در ناحیه شکم دچار درد شدیدی شده ام تورو خدا به من کمک کنید از درد دارم می میرم.

علی رغم خواهش های مستمر من از عبدالله تهرانچی و جواد خراسان، نه تنها به من کمکی نکردند بلکه من را که نه سر پناهی داشتم ونه پشت و پناهی و از شدت درد به خودم می پیچیدم به حال خود رها کردند.

عبدالله تهرانچی به من پیام داد که این موضوع به ما هیچ ربطی ندارد و به ما مربوط نمی شود و خودت برو مشکلت را حل کن این در حالی بود که جواد خراسان یکی دیگر از شکنجه گران فرقه رجوی قول داده بود که همه مسائل ما راحل و فصل کند ولی همه آن قول‌هایی که داده بودند همه اش دروغی بیش نبود.

چرا که فرقه مجاهدین خلق اهمیتی برای ما اسیران جنگی قایل نبود. این در حالی بود که تمام مسائل پزشکی آقازاده‌ها ی خودشان که از این فرقه جنایتکار جداشده بودند را بلافاصله حل و فصل می کردند و یا آنها را برای درمان بلافاصله به آلمان و فرانسه منتقل می کردند تا مورد درمان قرار بگیرند.

من که از شدت درد بیماری روز به روز به لحاظ جسمی ضعیف شده بودم و توانایی راه رفتن نداشتم خودم را به کافه ایرانیان رساندم و دوستان به محض اینکه من را دیدند واز وضعیت بیماری من با خبر شدند بسیاراز اینکه من را در این وضعیت به لحاظ جسمی دیدند به شدت ناراحت شدند.

این دوستان مهربان بلافاصله مراحل درمانی من را حل و فصل کردند تا من که در یک قدمی مرگ رسیده بودم به یمن جوانمردی تک تک دوستان و شخص آقای حسن حیرانی و دیگر دوستان از جمله رحمان محمدیان و پرویز حیدر زاده و علی هاجری و حسن شهباز و رضا مرادی و رضا مزگی و باقر محمدی و مالک بیت مشعل و موسی دامرودی وبه کوری چشم فرقه رجوی از مرگ نجات پیدا کردم و توانستم بعد از آزمایشات مختلف مورد عمل جراحی قرار بگیرم.

همین جا خاطر نشان کنم که دکتری که می خواست من را عمل کند به دلیل وضعیت جسمی که من داشتم بار اول حاضر نشد که من را عمل کند.

دکتر به آقای حسن حیرانی گفته بود که بدلیل اینکه دوست شما به لحاظ جسمی ضعیف شده است من می ترسم که اگر او را عمل کنم قلبش از کار بیفتد. ولی بعد از آزمایشات متعدد که مثبت بود تصمیم گرفته شد که من را عمل کند که عمل من با موفقیت انجام شد.

من ضمن قدردانی از همه دوستان که جوانمردی کردند و من را از مرگ نجات دادند از آنان بسیار سپاسگزارم.
بله دوستان این فرقه همانطور که بارها اعلام کرده اند به مرگ ما جدا شدگان راضی هستند. این آن حقوق بشری است که سران فرقه از آن برای سوءاستفاده های تبلیغاتی و سیاسی از آن به دروغ حرف می زنند!

منصور براهویی

نوشته چگونه زنده ماندم؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یکی از این ضوابط، ممنوعیت ورزش فردی بود. فرماندهان فرقه رجوی بعد از اینکه تعداد زیادی از افراد در اشرف فرار کردند و خودشان را به یگان آمریکایی ها که آنجا مستقر بودند، رساندند به بهانه های مختلف ورزش فردی را ممنوع و به افراد ابلاغ کردند.
یکی دیگر از ضوابط این بود که افراد بدون اجازه فرمانده قرارگاه حق خارج شدن از مقر را نداشتند. فقط فرماندهان مجاز بودند به هر کجا که دلشان می خواست تردد کنند اما افراد رده پایین حق و اجازه خروج را نداشتند.

یکی دیگر از ضوابط جنایتکارانه فرقه رجوی اجازه ندادن به افراد برای مراجعه به دکترهای متخصص عراقی بود. فرقه رجوی به همین دلیل باعث مرگ افراد زیادی شد و با فریب کاری مدعی شده بود که دولت عراق اجازه دسترسی بیماران را برای درمان نمی دهد که تماماً دورغ بود. هر کسی که در لیبرتی و اشرف جانش را از دست داد باعث مرگش مستقیم فرقه رجوی بود.

من خودم شاهد بودم که دکترهای عراقی چقدر انسان های با شرفی بودند و بسیار محترمانه و دلسوزانه با افرادی که بیمار بودند برخورد می کردند ولی فرقه سعی می کرد با دروغ و فریبکاری واقعیت ها را بپوشاند و مرگ افرادی که بیمار بودند را به گردن دولت عراق و دکترهای عراقی بیندازند.

مسعود و مریم رجوی بارها در نشست ها و پیام هایی که ارسال می کردند می گفتند که برای رسیدن هدف ( بردن مریم به تهران و به قدرت رسیدن رجوی) شما باید بیشتر و بیشتر قیمت بدهید و از جان و زندگی و خانواده خودتان بزنید تا مریم بشود رییس‌جمهور. اگر شما قیمت ندهید به درد چه می خورید. و علنا می گفت تنها رسالت و ارزش شما فدا شدن در این راه است که در این صورت رستگار می شوید. این ماهیت واقعی مسعود و مریم رجوی بوده و هست و تا همه افراد را به کشتن ندهند دست از این جنایت ضد بشری بر نخواهند داشت.

یادداشت از: منصور براهویی

نوشته مسعود رجوی می گفت از جان و خانواده بزنید تا مریم رئیس‌جمهور شود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در اینجا می خواهم به چند نمونه از این ضوابط جنایتکارانه فرقه رجوی اشاره مختصری بکنم.

یکی از ضوابط ورزش کردن دو نفره بود!

فرماندهان فرقه رجوی بعد از اینکه تعداد زیادی از افراد فرار کردند و خودشان را به تیپ آمریکاییها رساندند از ترس و وحشت برای جلوگیری از فرار افراد به تیپ آمریکایی‌ها که در اشرف مستقر بودند به بهانه های مختلف ضوابط ورزش فردی ممنوع را به افراد ابلاغ کردند تا نفرات نتوانند فرار کنند و خودشان را از جهنمی که رجوی برایشان ساخته بود نجات دهند.

یکی دیگر از ضوابط این بود که افراد بدون اجازه فرمانده قرارگاه حق خارج شدن از مقر را نداشتند درحالیکه فرماندهان مجاز بودند به هر کجا که دلشان می خواست تردد کنند اما افراد رده پایین حق و اجازه خروج را نداشتند و در محوطه محدود که فرماندهان فرقه رجوی برای آنها مشخص کرده بودند در زمانهاییکه خودشان مشخص و بصلاح خودشان بود به افراد اجازه می‌دادند که تردد کنند.
یکی دیگر از ضوابط جنایتکارانه فرقه رجوی تحت پوشش ضابطه اجازه ندادن به افراد برای مراجعه به دکترهای متخصص عراقی بود که دولت عراق در کمپ لیبرتی برای درمان بیماران گذاشته بود فرقه رجوی بدلیل اجازه ندادن به افراد که نزد دکترهای عراقی بروند باعث مرگ افراد زیادی شد و با فریب کاری مدعی شده بود که دولت عراق اجازه دسترسی بیماران را برای درمان نمی دهد! که تماماً دورغ بود.

هر کسی که در لیبرتی و اشرف جانش را از دست داد باعث مرگش خود فرقه رجوی بوده و هست.

چراکه من که خودم شاهد بودم که دکترهای عراقی چقدر انسانهای با شرفی بودند و با برخوردهای بسیار محترمانه و دلسوزانه با افراد که بیماربودند برخورد می کردند ولی فرقه رجوی سعی می کرد که با دورغ و فریبکاری واقعیت ها را بپوشاند و مرگ افرادی که بیمار بودند که خود فرقه رجوی باعث مرگشان شده بود به گردن دولت عراق و دکترهای عراقی بیندازند در حالی که دولت عراق بهترین دکترهای متخصص را در اشرف و لیبرتی برای درمان مجاهدین گذاشته بود ولی فرقه رجوی که در فریبکاری لنگه ندارد انعکاس منفی می داد تا سوءاستفاده های سیاسی از مرگ افراد بی گناهی که خود فرقه رجوی باعث مرگشان شده بود؛ ببردو مرگ بیماران را به گردن دولت و دکترهای متخصص عراقی بیندازد.

ببینید که این جنایتکاران برای به قدرت رسیدن و حمایت سیاسی دست به چه جنایت ضد بشری می زنند!

مرگ مشکوک منصور کوفه ای و علی سالاری از جمله جنایت‌ها ی این فرقه است.

رجوی و همسرش مریم خانم بارها در نشستها و پیام های که ارسال می کردند می گفتند برای رسیدن هدف؛ بردن مریم به تهران ( به قدرت رسیدن رجوی) شما باید بیشتر و بیشتر قیمت بدهید و از جان و زندگی و خانواده خودتان بزنید تا مریم بشود رییس‌جمهور! اگر شما قیمت ندهید به درد چه می خورید. و علنا می گفت تنها رسالت و ارزش شما فدا شدن در این راه است که در این صورت رستگار می شوید.

این ماهیت واقعی رجوی و مریم رجوی بوده و هست و تا همه افراد را بکشتن ندهند دست از این جنایت ضد بشری خودشان بر نخواهند داشت.

منصور براهویی ، تیرانا

نوشته ضوابط کنترل نیرو در فرقه مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

من منصور براهویی هستم که اخیراً جدایی رسمی خودم را از فرقه رجوی اعلام نموده ام.
می خواهم به یکی دیگر از جنایت‌های فرقه رجوی جهت آگاهی شما دوستان گرامی اشاره مختصری کرده و آنچه در طول این سی سال مشاهده نموده ام را به عرض شما دوستان عزیز برسانم.

فرقه رجوی با فریبکاری در برنامه دوازده ماده ای شورای ملی ضد مردمی خود مدعی حقوق و برابری زن و مرد شده است! چیزیکه با آنچه من در طول مدت سی سال از نزدیک مشاهده کردم هیچ واقعیتی که ندارد هیچ همه این حرفها دروغی بیش نیست چراکه من که خودم از نزدیک شاهد نابرابر های زیادی در فرقه رجوی بودم هیچ وقت حقوق برابر در تشکیلات فرقه رجوی ندیده ام و هر چه مشاهده کردم نابرابر ی مطلق در فرقه رجوی بود وبس.
مریم و مسعود رجوی که هر کدامشان یک بچه داشتند، آنها غذایشان ویژه بود، در بهترین خانه ها با بهترین امکانات زندگی می کردند. همچنین فرزندان مسئولین بالای سازمان از جمله عباس داوری با اسم مستعار رحمان، احمد واقف و سایر مسئولین بالای فرقه رجوی در خانه های شیک و با بهترین امکانات زندگی می کردند و بهترین ماشین ها را در اختیار داشتند.

اما طرف دیگر اسیران جنگی من و دوستانم بودیم که از هیچ حقی برخوردار که نبوده و از هیچ امکاناتی هم برخوردار نبودیم و حتی حق بیان کردن حقایق را نیز از ما گرفته بودند این در حالی بود که فرقه رجوی در برنامه دوازده ماده ای خود جهت ژست سیاسی و فریب افکار عمومی مدعی آزادی بیان برای همگان شده بود؛ ما این را بعینه در عمل دیدیم و با گوشت وپوست لمس کردیم که همه چیز هایی که فرقه رجوی و شخص مسعود رجوی و مریم رجوی مدعی آن بودند مزخرفاتی بیش نبودند.

زمانیکه آقازاده‌های خودشان از فرقه جداشدند در همین کشور آلبانی همه امکانات و پول در اختیاراین آقازاده‌های خودشان قرار دادند و بعد هم آنها را به کشورهای اروپایی منتقل کردند و آنجا هم امکانات و پول بی حساب و کتاب(فراوان)سهم این آقازاده‌ها بود. همه مسایل آنها را حل و فصل کردند.
اما فرقه رجوی که در نوشتار مدعی حقوق برابر و برابری و حق مساوی برای همه شده بود برای ما نه تنها کاری انجام نداد بلکه با توطئه و فریبکاری رابطه کمیساریا و رمسا را برای همیشه با ما قطع کردند! و بعد سر کرده فرقه ،مسعود رجوی و مریم رجوی پیام تبریک هم دادند و جشن هم گرفتند!

بله باند رجوی که با ما بپاس اینکه سی سال از عمر مان را برای خدمت به این فرقه جنایتکار از دست دادیم چنین کرد؛ مدعی آزادی بیان و حقوق برابر هم هستند!!!

باید بگویم که شما جنایتکاران هیچ وقت به حاکمیت نخواهید رسید.

برنامه ده ماده ای تان بدرد عمه تان می خورد چون الان طرف حساب شما جنایتکاران، ما اسیران جنگی هستیم که خواب را ازچشم شما خواهیم گرفت. شما دیگر قادر نیستید مردم ایران را فریب بدهید.

تف برشما بی شرفهای کثافت که در حق ما اسیران جنگی چنین کردید.

وشماهموطنان و دوستان گرامی خارج کشور اگر تا الان شناختی از جنایت‌های فرقه رجوی نداشتید و فریب مزخرفات مریم رجوی را خوردید بعنوان کسی که 30سال از نزدیک شاهد ترفندها و جنایت‌های این فرقه بودم، از شما می خواهم که این فرقه جنایتکار و ضد بشر را بیشتر بشناسید و پول
و امکانات خودتان را که با زحمت بدست می آورید به این فرقه بدنام ندهید.

منصور براهویی ، تیرانا

نوشته نقبی بر برنامه دوازده ماده ای شورای ضد ملی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

هدف فرقه رجوی از برگزاری این نشست‌ها این بود که از این طریق افرادی که مخالف فرقه رجوی هستند را شناسایی کنند و او را زیر نظر داشته باشند و از طرفی می خواستند بدانند که در درون افراد چه چیز های در طول شبانه روز می گذرد با چه کسانی در تشکیلات دوست است کجاها همدیگر را می بینند و در باره چه موضوعاتی با هم صحبت می کنند بعد طرفی که این رابطه ها را داشته است توسط فرمانده همان آف صدا می زنند و مورد سوال جواب قرار می دهند و به شدت افراد را سرکوب می کنند و هرچه حرف زشت از دهن کثیفشان در می آید به فردی که دوستش را بعد از مدتها دیده است می زنند و بعد از فردی که مرتکب چنین رابطه ای با دوستش شده است تعهد می گیرند و او را تهدید می کنند این موضوع فقط به رابطه داشتن با دوست نیست حتی با یک خانم و همشهری هم ممنوع بود بعد از تعهد یکی از فرماندهان را صد می زنند و به او ابلاغ می کنند که او را زیر نظر داشته باشد و هر کاری می کند با چه کسانی رابطه دارد کجاها می رود در برنامه های جمعی شرکت می کند چه ساعتی غذا می خورد و چه ساعتی می رود بعد از غذا کجا می رود و چکار می کند نماز می خواند یا نمی خواند صبح موقع بیدار باش زود از خواب بیدار می شود یا دیر از خواب بیدار می شود بعد که از خواب بیدار شد چکار می کند در یک کلام همه کارهای او را چک می کند و بعد از خاموشی به فرمانده بالا گزارش می کند بعد تازه بعد از همه این کارها از فردی که با دوستش رابطه سلام و احوال پرسی داشته خواسته می‌شود که برود فاکتهایش توی رابطه با دوستش را بنویسید و برای نشست فردا بیاورد .

این نشست فقط برای سرکوب کردن این فرد می با شد که با دوستش یا همشهریش یا با یک خانم در درون تشکیلات سلام و احوالپرسی داشته است بعد از فرد خواسته می شود که بیاید پست میکروفن و فاکتهایش را در جمع بخواند اگر فرد بگوید که فاکتی ندارم یک جمع پنجاه نفره و خیلی وقتها در نشست‌های بیرون از قرارگاه یک جمعیت 600 نفره با تحریک مسئول نشست می ریزند به سر نفر و هر فحش و توهینی به فرد می زنند و خیلی وقتها نفر را کتک هم می زنند بطوری که طرف مجبور می شود بگوید غلط کردم و گوه خوردم که من از این موارد خیلی زیاد در فرقه رجوی به چشم دیده‌ام و در این سالیان خون دل خوردم. انقلاب ایدئولوژیک وسیله ای برای سر کوب کردن افراد به شیوه عملیات جاری و غسل هفتگی بود بگذارید چند مورد از همین برخوردهای ضد بشری که زمانی که در فرقه رجوی بودم بر سر من آوردند را برای عموم دوستان تشریح کنم و به عرض شما دوستان عزیز برسانم که این فرقه که دم از حقوق بشر و آزادی بیان و غیره می زند در این سالیان با ما که عمر وجوانی و پدر و مادر و خواهر و برادرمان به خاطر فریبکاری های فرقه رجوی از دست دادیم چه بلاها یی برسر ما آوردند خدمت دوستان برسانم تا ماهیت این فرقه رجوی برای شما دوستان عزیز روشن شود.

من بعد از یک سال بطور ناگهانی یکی از همشهریهایم را در مسیرم در قرارگاه اشرف بنام علی سالاری دیدم و شروع به احوالپرسی با او کردم و بعد محل خودمان بر گشتم شب داشتم برای خوردن شام به سالن غذا خوری می رفتم که فرمانده ام مرا صدا زد و از من پرسید کجا میروی به او گفتم دارم میروم سالن غذا خوری شام بخورم چطور؟

فرمانده ام گفت شام نمی خواهد بروی فرمانده قرارگاه گفته است همین الان بروی اتاقش من به فرمانده ام گفتم الان زمان شام است من بعد از شام می آیم فرمانده ام با عصبانیت به من گفت اینجا تو تعیین نمی کنی هر چه من می گویم تو اطاعت می کنی من به فرمانده ام گفتم چرا حرف زور می زنی الان زمان شام است بعد از شام می روم فرمانده ام با پرخاشگری گفت شام بی شام همین الان میروی من به فرمانده ام گفتم چرا زور می گوید فرمانده ام به من گفت خفه شو میزنم دهنت را خرد می کنم. من به فرمانده ام گفتم باشه من از خوردن شام منصرف شدم میروم و رفتم پیش فرمانده قرارگاه رفتم داخل اتاق و سلام کردم فرمانده قرارگاه که تازه عضو شورای فرقه رجوی شده بود به جای اینکه جواب سلام من را بدهد به من گفت سلام و کوفت ، سلام و زهر مار امروز با علی سالاری چکار داشتی بگو ببینم باهم چه محفلی داشتید ؟ او به تو چه گفت تو به او چه گفتی ؟ من که تحت فشار روحی قرار گرفته بودم و از حرفهای او داشتم دیوانه می شدم به او گفتم کدام محفل آیا سلام کردن و احوالپرسی آن هم بعد از یک سال با همشهریم جرم است؟

هرچه من قسم خوردم که من هیچ محفلی با همشهری ام نزدم کوتاه که نمی آمد هیچ ،می گفت تا تو بالا نیاوری که با هم چه حرفهای زدید من تا پنج صبح می شینم تا تو به من بگویی که با علی سالاری باهم سر چه موضوعاتی محفل زدی من هم گفتم من صادقانه گفتم می خواهید قبول کنید یا نکنید فرمانده قرارگاه گفت الان ساعت پنج صبح است من می خواهم بروم کار دارم تو می روی فا کتهایت را می نویسی ساعت چهار بعد ظهر عملیات جاری تو و همه لایه ای جدید منظورش اسیران جنگی با من است و من می دانم وتو .من که تحت فشار روحی قرار گرفته بودم می خواستم دست به خودکشی بزنم ولی این کار را نکردم و رفتم آسایشگاه و روی تختم دراز کشیدم از شدت خستگی خوابم برد یک مرتبه شنیدم که یک نفر دارد من را صدا می زند بلند شو الان زمان استراحت نیست که خوابیدی مگر اینجا خانه خاله ات هست که خوابیدی من که قادر نبودم به دلیل خستگی زیاد چشمها یم را باز کنم گفتم من دیشب تا پنج صبح پیش فرمانده قرارگاه بودم تازه آمدم.

گرفتم خوابیدم او به من گفت به من چه که نخوابیدی من که بشدت تحت فشار قرار داشتم و از اینکه دیدم مرا دارند شکنجه روحی می کنند مجبور شدم که بیدار شوم وقتی که چشمهایم را بزور باز کردم دیدم که فرمانده ام است او که خودش هم تحت فشار این برخوردها ی زشت فرقه رجوی که با من می شود قرار داشت به من گفت من می دانم که تو دیشب تا پنج صبح بیدار بودی و تو را درک می کنم ولی اگر بیایند ببیند تو خوابیدی خودت بهتر میدانی که یقه من را می گیرند و پدر من را هم در می آورند طفلکی راست می گفت من به فرمانده ام گفتم باشه بخاطر تو هم که شده بیدار می شوم تو را درک می کنم. خلاصه کنم ساعت چهاربعدظهر شد من بدون اینکه حتی یک فاکت بنویسم با این که می دانستم که زنکه فرقه رجوی با من چه خواهد کرد وارد نشست عملیات جاری شدم و خودم را آماده جنگ با زنکه فرقه رجوی کردم بعد از نیم ساعت پیدایش شد و آمد بعد رو به من کرد و به من گفت بیا پشت میکروفن من رفتم پشت میکروفن از من پرسید فاکتهایت را نوشتی من هم گفتم که کدام فاکتها گفت فاکتهای محفلی که با همشهریت داشتی من به او گفتم که من با همشهریم هیچ محفلی نداشتم زنکه فرقه رجوی که دید اوضاع خراب است و زورش به من هم نمی رسد و جمع هم هیچ واکنشی از خودشان نشان نمی دهند و بد جوری بهش خورده با تر قندی از نشست خارج شد و رفت بیرون و بعد از بیست دقیقه برگشت و رو به جمع کرد و گفت که من الان برایم کاری پیش آمده باید بروم و به من گفت شانس آوردی ولی فردا ادامه دارد و رفت و گورش را کم کرد و دیگه هیچ وقت من را سر این موضوع صدا نزد که هیچ ،او را از آنجا به قرارگاه دیگه ای منتقل کردند.
ادامه دارد…
منصور براهویی ، تیرانا

نوشته شیوه های کنترل و سرکوب افراد در فرقه مجاهدین خلق – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما از این فرقه بدنام و بی وطن هر تازه تر از تازه تری می رسد!

داشتم مصاحبه منصور براهویی را گوش می کردم از شنیدن بلایی که این فرقه ( علیرغم اینکه این فرد تاجایی که می توانست سنگ اینها را به سینه می زد و …در هر جایی از آنها دفاع می کرد بطوری که باعث چندش بقیه افراد می شد و حتی گاه باعث منزوی شدن او در بین جداشدگان می شد)بر سر او آورده است منقلب شدم.

منصور براهویی می گفت که رفته ام و به نفرات این فرقه ( افراد دفتر فرقه رجوی در آلبانی) گفته ام که من مسکن و ماوا ندارم و در خیابان و… می خوابم و به من کمک کنید اما هیچ ترتیب اثری ندادند و کلی هم تحقیرم می کردند.

واقعا دل هر کسی که ذره ای انسانیت در وجودش باشد بدرد می آید که هموطنش شب را در خیابان و لای زباله ها بخوابد و مردم آلبانی از سر ترحم و انسانیت گاهی برای او غذایی تهیه کنند و این عمل برای این فرد بارها تکرار شده است. تف برشما و قولتان اگرمبارزه و مردم داری این است تف برشماو این مبارزه شما.

البته مردم گفتن و از مردم دم زدن شما مثل همان شعار ضدامپریالیستی شماست که پته اش دیگر زده شده است و مردم خوب شما و اهداف ضد ملی و ضد مردمیتان را شناخته اند و اینطور ملعون مردم وتاریخ ایران شده اید که مجبورید که با کلان ترین دستمزدها، لمپن ترین افراد را استخدام کنید وبا خرج میلیونها دلار( ونه تومان) مثلا یک عکسی ازشما را در یک خیابانی آویزان کنند و بعد بگویید که مثلا کانون های شورشی و فلان وبهمان ! این کار و آن کار را کردند! زهی شرم و زهی شرم. باید به شما گفت قاچ زین را بچسبید که باد نبردتان؛ سواری پیشکش.

البته باید گفت که عاقبت همه کسانی که ذره ای به این سازمان اعتماد می کنند واز آن فاصله نمی گیرند دیر یا زود همین است.

بهرحال وقتی که این فرقه با کسی که 30 سال از بهترین سالیان عمرش را – که دیگر قابل جبران و بازگشت نیست – را در خدمت آن بوده و مثل برده برایش کار کرده است و حالا درسنین پیری چندرغاز پول برای گذران زندگیش را از او دریغ می کند با مردم ایران چه خواهد کرد؟

همان طلبکاری که اعضای این فرقه از مردم ایران دارند که ما این سالیان دربدر بوده و… و اگر روزی به ایران رسیدیم مردم حق ندارند نظر بدهند و رای مردم یعنی چه؟ رهبران شما هم بارها به شهادت همه اعضاء اعلام می کردن مشروعیت ما از مبارزه ما و مقاومت ماست و کسی که نبوده و باما نبوده هیچ حقی ندارد.

اگر چه من خودم شاهد بوده ام که اعضاء بیچاره چطور با جان و دل کار می کنند و مورچه وار وسیله آسایش بالایی ها را فراهم می کنند ولی مبارزه شما همان وطن فروشی و جاسوسی برای آمریکا و اسرائیل است وگرنه برای مردم ایران چکار کرده اید؟

مگر جزاین است که همیشه حامی آمریکا و تحریم آن بر علیه ملت ایران بوده اید. همه و از جمله خود نامردتان هم خوب می دانید تحریم سران هیچ رژیمی را نمی آزارد و فقط کمر ملت را می شکند ولی شما مامورو معذور هستید و باید طبق فرموده اربابتان عمل کنید و همشه آب در آسیاب ارباب بریزید و تنور دشمنی او با مردم ایران را گرم کنید. آخر هروقت می آیید مثلا افشاگری کنید از روی عکسی هوایی و برپایه آن حرف می زنید! شما که ماهواره ندارید ! پس عکس را چه کسی به شما می دهد. هرکسی می داند تمام این حرفها مال آنها است اما از زبان شما زده می شود که مثلا ژست اپوزیسیون بخود می گیرید و آنها هم می گویند دیدید اینها رافقط ما نمی گوییم و یک گروه ایرانی ( البته فقط شناسنامه ایرانی دارند و اسم ایرانی را یدک می کشند؛ ولی بویی از ایرانیت نبرده و دشمن ترین مردم ایران هستند) گفته است. وای برشما، وای بر شما و بازهم وای برشما که در محکمه خلق – که شماکباده آنرا می کشید – چه عذری برای اینهمه خیانت دارید؟
رحمان محمدیان ، تیرانا

نوشته رجوی قاچ زین را بچسب ، اسب سواری پیش کش اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.