مهدی افتخاری اما شامورتی بازی رجوی تحت عنوان “انقلاب ایدئولژیک” را نپذیرفت و از آن لحظه مورد غیظ و کین رجوی قرار گرفت. به دستور رجوی او را خلع رده کردند و در پایین ترین سطوح تشکیلاتی قرار گرفت. رجوی که می دانست او یک فرد تاثیر گذار بر روی نیروهاست و مخالفتش با انقلاب طلاق که در واقع انحراف ایدئولوژیک و اخلاقی شخص رجوی بود، روی دیگران تاثیر می گذارد، دستور داد تا مهدی افتخاری را طوری سازماندهی کنند که تا حد امکان از بقیه اعضا دور باشد تا دیگران حرف های او را نشنوند. در ادامه این روند به مهدی افتخاری که یکی از بالاترین فرماندهان و مسئولین تشکیلات بود یک قطعه زمین دادند و کارش این بود که در آن زمین سبزی بکارد!! رجوی به این ترتیب هرگونه رابطه مهدی افتخاری با دیگران را قطع نمود.

مدتی بعد رجوی در ادامه کینه کشی از مهدی افتخاری او را به جلسات محاکمه گونه جمعی برد و وی را متهم نمود که فردی ترسو است و با دریدگی مدعی شد مهدی افتخاری بدلیل ترس نتوانست ماموریت فرار خودش (رجوی) از تهران را درست انجام بدهد و اگر معاونش نبود (که البته این فرد کشته شده بود و نمی توانست حرفی بزند تا حقیقت روشن شود) آن عملیات شکست می خورد. اما تناقض مضحک این بود که رجوی نگفت اگر مهدی افتخاری بخاطر ترس نتوانست کارش را در ماموریت فراری دادن خودش به درستی انجام بدهد و معاونش آن کار را پیش برد، پس چرا لقب قهرمان را به مهدی افتخاری داد؟

رجوی برای آن که تتمه ابهتی که از مهدی افتخاری در اذهان اعضا مانده بود را نیز نابود نماید، او را در یکی از نشست های وحشیانه موسوم به نشست های طعمه و در جلسه ای که همه اعضا تا پایین ترین رده های تشکیلات حضور داشتند، سوژه کرد. به دستور رجوی تعداد زیادی از سران تشکیلات و اعضای چاپلوس بر سر مهدی افتخاری ریخته و او را به شدت با حرف های شان تحقیر کردند.

در این نشست که صحنه گردان آن رجوی و مریم بودند و مریم رجوی مستمراً شخصیت مهدی افتخاری را با کلمات و جملاتش خرد می کرد، رجوی تلاش نمود تا مهدی افتخاری را نزد پایین ترین رده ها نیز ترسو و دزد جلوه دهد. به این منظور افرادی که مشخص بود از قبل توجیه شده اند، پشت میکرفون رفته و می گفتند مهدی افتخاری مواد غذایی را به صورت مخفیانه بر می داشت و در زمینی که در آن سبزی می کاشت مخفی می کرد. بعد از اینکه چند نفر این موضوع را گفتند، رجوی با سوار شدن بر این صحبتها برای زدن تیر خلاص به شخصیت مهدی افتخاری، گفت “این کار مهدی از دو حالت خارج نیست یا اینها را برای طرح فرارش جمع کرده بود و یا از ترس اینکه اتفاقی بیافتد و نان پیدا نشود اینکار را کرده است.” (نقل به مضمون)

به این ترتیب در حالی که به مهدی افتخاری اجازه جدا شدن نمی دادند، با فشارهای گوناگون شخصیت او را ذره ذره خرد می کردند. خرد کردن شخصیت مهدی افتخاری تاثیر زیادی در او گذاشت و این فشار حتی در شکل و قیافه ظاهری او نیز مشهود بود.

مهدی افتخاری قبل از انقلاب ایدئولوژیک (سمت راست) و بعد از انقلاب ایدئولوژیک (سمت چپ)

سرانجام در خرداد 1390 اعلام کردند مهدی افتخاری بر اثر بیماری فوت شده است. اما این همه شیادبازی رجوی ها نبود! مریم رجوی درباره مرگ وی پیام داد و در آن پیام با وقاحتی بی همتا مهدی افتخاری را عاشق “انقلاب ایدئولوژیک” معرفی کرد!!!

به هر حال با فوت مهدی افتخاری یکی از مهمترین کسانی که در لیست سیاه رجوی قرار داشت و با رسیدن پایش به بیرون از تشکیلات می توانست با بیان حقیقت، مسائل زیادی را درباره رجوی ها و تشکیلات مخوف مجاهدین خلق افشا کند، حذف شد.

ایرج صالحی

نوشته سرنوشت مهدی افتخاری، کسی که رجوی را از تهران فرار داد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او یکی از چهره های مهم و نامی در سازمان مجاهدین خلق بود که کمتر کسی بود که او را نشناسد. کسی که زمانی از افتخارات مسعود رجوی و سازمانش محسوب می شد، کسی که از طرف مسعود رجوی لقب “قهرمان” به او داده شد، چرا که مسعود رجوی را از چنگال قانون در ایران فراری داد و به او حیاتی دوباره بخشید.! کسی که واقعاً با زندگی خودش ریسک کرد تا بتواند رجوی را فراری داده و اجازه ندهد که بدست دادگاه محاکمه شده و به سزای اعمالش برسد. رجوی تا لحظه فرار باعث بمب گذاریهای متعدد، ترورهای زیاد و وحشت آفرینی در جامعه شده بود.

اگر بخواهم روشن تر بگویم مسعود رجوی جانش را مدیون مهدی افتخاری است، کسی که با به خطر انداختن جان خود و تعداد زیادی از اطرافیانش باعث فرار رجوی شد. بعدها نیز خودش به فرانسه رفت و درکنار رجوی به حیات خود ادامه داد.

همه چیز از زمانی شروع شد که رجوی “انقلاب ایدئولوژیک” و یا همان “انقلاب مریم” را راه انداخت تا بلکه بتواند سازمان ورشکسته اش را نجات بدهد. غافل از اینکه نزدیک ترین افراد سازمانش را از دست خواهد داد. در واقع مهدی افتخاری یکی از جدی ترین مخالفین انقلاب ایدئولوژیک بود و معتقد بود که نباید خانواده ها را از هم پاشاند. بخاطر اینکه سازمان در خطر است، به خاطر اینکه مسعود رجوی با سیاست های غلط خود در حال به فنا دادن سازمانی بود که مهدی افتخاری و امثال او به آرمانهای آن سازمان اعتقاد داشتند، نه به فرد خاصی مثل رجوی!

اینگونه افراد که عمدتا از زمان حکومت سلطنتی به سمت سازمان گرایش داشتند قطعا با سر کار آمدن مسعود رجوی مخالف بودند کما اینکه در سازمان صحبت هایی بود که اگر “موسی خیابانی ” در راس سازمان بود وضعیت اینگونه نمی شد یعنی با جمهوری اسلامی مخالفت نمی شد و یا حداقل کار به سلاح و مبارزه خشونت آمیز کشانده نمی شد.

به هر حال مهدی افتخاری مدتی ناپیدا بود و کسی از او خبری نداشت ولی ناگهان همگان فرمانده فتح الله را در وضعیتی دیدند که برای هیچ کس باورکردنی نبود، مردی درهم شکسته با کمری تا شده و بشدت لاغر، با چهره ای تکیده که شناختنش را سخت میکرد. او را در قسمتی به نام ” ف اشرف ” یعنی فرماندهی اشرف واقع در عراق می دیدم، مسئولیتی به او داده بودند که ظاهرا مربوط به فضای سبز یک قسمتی بود ، هر بار که به آن سمت میرفتم از روی کنجکاوی علاقمند بودم که او را ببینم. آخر درذهنم کم کسی نبود. باورش برایم بسیار سخت بود که فردی مثل مهدی افتخاری یا همان قهرمان مسعود رجوی را در آن وضعیت ببینم. او به روزی افتاده بود که مواد غذایی در این طرف و آنطرف پنهان میکرد. ابتدا فکر میکردم که دچار هواس پرتی شده است، ولی بعداً متوجه شدم که گویا بعضا به او مواد غذایی داده نمی شود و با این کار تلاش میکرد که از گرسنگی تلف نشود. بقدری بی حال و بی رمق حرف میزد که به سختی میشد متوجه شد که چه میگوید.

بله ، سرنوشت بسیار تلخی که مسعود رجوی بر سر این فرمانده سابق خود آورده بود باور نکردنی بود، صحنه هایی که گفتم را اگر به چشم خود نمیدیدم و برایم تعریف می شد به احتمال زیاد باور نمیکردم ولی دیگر به چشم های خودم اعتماد داشتم و مطمئن بودم که خیال پردازی و اوهام نیست. همان جا جرقه ای به ذهنم زد که یعنی واقعا آخر و عاقبت هر کداممان همین است؟

قطعا اگر او در یک درگیری کشته می شد رجوی بر حسب عادتش از او بت درست میکرد تا برای بقیه الگو بسازد مانند “موسی خیابانی” که مدام از او تجلیل بعمل می آمد، ولی از شانس بد مهدی افتخاری، از تمام درگیریهایی که در آنها شرکت داشت، زنده در رفته بود. ممکن است که این سوال پیش بیاید که فرمانده فتح الله سرانجام چه شد؟ در پاسخ باید عرض کنم از زمانیکه از اشرف خارج شدم و به لیبرتی رفتم و بعد به آلبانی منتقل شدم دیگر من او را ندیدم. راستش همیشه چشمم به دنبالش میگشت ولی دیگر از نظرها پنهانش کرده بودند. تا این لحظه هیچ خبری از این فرمانده بخت برگشته رجوی در دست نیست و کسی نمیداند که چه شد و کجا رفت و یا بهتر بگویم درکدام ناکجاآباد سربه نیست شد.

بخشعلی علیزاده

نوشته آخر و عاقبت یکی از وفادارترین و نزدیک ترین افراد به مسعود رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

عیسی آزاده، عضو سابق سازمان مجاهدین خلق از سرنوشت افرادی می گوید که به خاطر خدماتشان به مسعود رجوی از طرف او لقب قهرمانی دریافت کرده بودند.

یکی از این افراد علی زرکش بود. داستان علی زرکش در تشکیلات مجاهدین خلق نمونه‌ای کم نظیر از حذف رقیب است. مسعود رجوی برای تبدیل کردن سازمان سیاسی-نظامی مجاهدین خلق به یک فرقه مخرب در اولین اقدامات خود، علی زرکش را حذف کرد. به عقیده رفعت صفایی در “پشت پرده ایدئولوژیک” که رهبر را از اعضاء جدا می‌کرد، داستان جدال علی زرکش و مسعود رجوی بر سر تقسیم قدرت تشکیلاتی ادامه داشت. چند ماه پس از هم پیمانی مسعود رجوی با رژیم بعث عراق و استقرار او در عراق، از محاکمه علی زرکش در پاریس پرده برداشته شد.

عیسی آزاده می گوید که علی زرکش مخالف انتخاب مریم رجوی به عنوان هم ردیف مسئول اول بود و به این دلیل مورد خشم و غضب مسعود رجوی قرار گرفت. در نهایت او در عملیات مرصاد توسط عناصر توجیه شده رجوی کشته شد.

عیسی آزاده سپس از مهدی افتخاری با نام تشکیلاتی فرمانده فتح الله یا ناصر نام می برد. کسی که فرماندهی عملیات خروج مسعود رجوی از تهران به فرانسه را با کمک خلبان معزی بر عهده داشت. افتخاری که جزو پنج فرمانده اصلی عملیات فروغ جاویدان بود زمانی که زیر بار انقلاب ایدئولوژیک مسعود رجوی نرفت مورد غضب او قرار گرفت. وی که از اعضای قدیمی سازمان و از اعضای مرکزیت سازمان به شمار می آمد و همچنین عضو به اصطلاح شورای ملی مقاومت بود به یکباره تمامی کرسی ها را از دست داد و مسئول کتابخانه ای شد که در سطح یک عضو ساده اداره می شد. او در نشست های طعمه به شدت توسط مسعود رجوی تحقیر شد.

عیسی آزاده درباره سرنوشت او می گوید: او در نهایت روانی شد و در قرارگاه اشرف عراق سکته کرد و مرد.

مسعود کشمیری بانی اصلی بمب گذاری دفتر نخست وزیری در سال 1360، فرد سومی است که عیسی آزاده از او نام می برد. نام مستعار کشمیری در تشکیلات رجوی باقر بود. او از ابتدا فردی تشکیلاتی نبوده است و توسط سازمان به کار گرفته شده و سپس از کشور فراری داده می شود. مسعود رجوی به عمد در یکی از جلسات علنی، هویت او را برای دیگر اعضای حاضر فاش می کند تا دست و پایش بسته شود. ظاهراً او درخواست جدایی از تشکیلات را مطرح کرده بوده است. نهایتاً کلاهی در آلمان کشته شد.

نوشته سرنوشت سه نفری که توسط رجوی لقب قهرمانی گرفتند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اینکه وی چگونه می خواست برای فرار خود از ایران بهانه جور کند و آنرا به میلیشیا تفهیم کند چندان مشکل نبود. هواداران ساده و ناآگاه سازمان که اکثراً دانش آموزان مدارس بودند، در طی دو سال آنچنان مسحور سخنرانی های پرهیاهو و ایدئولوژیک مسعود رجوی شده بودند که پذیرش هرگونه بهانه ای از او، یک توجیه ایدئولوژیک داشت. به همین خاطر کمتر کسی می پذیرفت که مسعود از ایران فرار کرده باشد و همگان آنرا یک هجرت قلمداد می کردند که در راستای ارتقای مبارزه رخ داده است. غافل از اینکه مسعود پیش از این هم برای حفظ جان خود، بنیانگذاران سازمان را لو داده بود و برای وی چندان مهم نبود که بدنه سازمان را هم بخاطر خود قربانی نماید.

با گذر زمان، و آگاهی های هرچه بیشتری که اعضای مجاهدین از این فرار کسب کردند، نمایش های مختلفی برای توجیه این اقدام صورت گرفت و همه ساله شاهد هستیم که مجاهدین یک گزارش تکراری را از نحوه فرار مسعود رجوی منتشر می کنند تا این اقدام را یک از خودگذشتگی بزرگ از سوی مسعود قلمداد کنند و آنرا با هیجان و ایجاد یک فضای اکشن به خورد نیروها دهند که گویی اولین قربانی این فرار، شخص مسعود رجوی بوده است. در طی 30 سال اخیر، آنچه در این گزارش دیده نمی شود، نقش فرمانده اصلی این عملیات فرار، یعنی «مهدی افتخاری» است که پس از آن به دریافت لقب «فرمانده فتح الله» نائل آمد و خیلی زود هم به دلیل مخالفت با انقلاب ایدئولوژیک مریم رجوی، مورد غضب مسعود قرار گرفت و برای همیشه از صحنه حذف گردید.

امروز کوچکترین میلیشیای بازمانده از آن دوران، نزدیک به 60 سال سن دارد و کمتر کسی از جوانان آن روزگار باقی مانده که از حقد و کینه مسعود و مریم رجوی زخمی در درون نداشته باشد. رجوی انتقام تمامی شکست های خود در این سالیان را نه فقط از خلق قهرمان ایران گرفت که پیش از آن، میلیشیای مجاهد را به جرم شکست در فروغ جاویدان و عملیات های ترور شهری زیر ضرب سرکوب شدید برد و در زندان های مختلف قرارگاه اشرف شکنجه کرد و بازماندگان را به انواع بیماری های قلبی و عصبی دچار ساخت.

آنچنان که در مدت کوتاهی پس از حمله آمریکا به عراق، صدها نفر را بخاطر خودکشی و یا بیماری قلبی و انواع بیماری های جسمانی روانه بیمارستان نمود. درد و رنجی که در این میانه مادران متحمل شدند، در وصف نمی گنجد: صدها کودک را به این جرم که حضورشان در عراق برای مبارزه والدین شان زیان آور و دست و پا گیر است، به دستور مریم رجوی روانه کشورهای اروپایی کردند و به دست افرادی نااهل گرفتار آوردند و به دریوزگی در خیابان های اروپا مشغول کردند تا بهانه ای برای پولشویی های گسترده سازمان باشد. زنان و مردان متأهل که بسیاری از آنان با ازدواج های تشکیلاتی به عقد یکدیگر درآمده بودند، در کوتاه مدت از هم جدا کردند تا به بهانه عشق به رهبری و پیشبرد جنگ صدبرابر، از هرگونه عشق و عواطف انسانی تهی گردند. خشم و شهوت مسعود به قدرت آنچنان دامان زنان و مردان مجاهد را گرفت که حتی یکروز شادمانی آنان برابر با ولدادگی تفسیر می شد. دستور این بود که تا می توانید از مردان کار بکشید که فرصت اندیشیدن به مسائل سیاسی نداشته باشند. و آنچنان زنان را بکار گیرید که فرصتی برای فکر کردن به خانواده و فرزند نداشته باشند.

این همان انتقامی بود که مسعود از چندین نسل گرفت. نسل هایی که جرم آنها زنده ماندن پس از ماهها و سالها خیابانگردی و اسارت در زندان و نجات یافتن از اعدام بود. و اینکه چرا نتوانستند مسعود را به تهران برسانند تا در آنجا به قدرت برسد.

40 سال پیش، مسعود از تهران به فرانسه گریخت در حالی که هزاران دانش آموز را به کشتارگاه فرستاده بود، 5 سال بعد با پروازی دیگر به عراق رفت تا در کنار صدام حسین، آتش را به عمق بیشتری از خاک ایران بگستراند و هزاران جوان ایرانی را به مسلخ بفرستد، 16 سال بعد دوباره مریم قجرعضدانلو را با یک پرواز به فرانسه فرستاد تا بر کشته شدگان ارتش آزادیبخش پایکوبی کند و بازار جدیدی برای فروش خون جوانان ایرانی بازیابی کند و در این میانه مسعود را هم در تابوت خود مومیایی کردند تا مدام در پروازی جدید نبش قبر کنند و این سیر رفت و برگشت پروازها همچنان ادامه دارد. اما هیچکدام از این پروازها نتوانست عمق خیانت و جنایت زوج رجوی را بپوشاند. امروز تنها چیزی که از مسعود بر جای مانده، پیام های برخاسته از گور اوست تا شاید مرهمی بر زخم های صدها انسان کهنسال ساکن آلبانی باشد که همچنان در امید و آرزوی سرنگونی، دوران کهولت خود را طی می کنند و در چشم انداز دور نیز قادر نیستند دل به بازنشستگی خوش کنند و همچنان منتظر هستند تا مریم رجوی با کمک سیاستبازان طمعکار غربی و چند جریان تروریستی منطقه ای، به تهران پرواز کند و جای خشکیده مسعود را پر نماید. امیدی که حتی در باغچه های قبرستان آلبانی هم هیچ رویشی ندارد.

حامد صرافپور

نوشته چهل سال پرواز خیانت بار در آسمان ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سرنوشت مهدی افتخاری؛ نمونه ای ملموس برای شناخت مناسبات فرقه ای مجاهدین

زمانی که در پادگان اشرف بودم یک روز برای انجام کاری رفته بودم روابط، در محوطه فردی را دیدیم که کنار یک باغچه ای که در آن سبزی کاشته بودند نشسته بود! به سمت آن فرد رفتم متوجه شدم مهدی افتخاری است و چند تا گربه کنار او بودند که به آنها غذا می داد. به او سلام دادم و روی یک صندلی در کنار او نشستم. از او سئوال کردم و به او گفتم برادر مهدی این باغچه را شما احداث کردی؟ چپ چپ نگاهم کرد! با خودم گفتم الان می زند زیر گوشم . در جواب گفت بله مگر نمی بینی کنار شاهکار خودم نشستم.

خیلی سیگار می کشید پشت سر هم سیگار روشن می کرد! در ادامه به من گفت چند سال اینجا هستی. در جواب به او گفتم چند سالی هستم. گفت از خارج آمدی یا از ایران؟ به او گفتم اسیر پیوسته هستم. خیلی عجیب بود به من گفت: بدبختی سراغ شما هم آمد. با خودش درگیر بود وقتی می خواستم از پیش مهدی بروم به او گفتم بیش از اندازه سیگار می کشی در جواب گفت روزگار مرا به این روز انداخته . به او گفتم دو سه روزی این جا کار دارم بعد از ظهر به مقر خودمان می روم، فردا که برگشتم برایت سیگار می آورم .

در نشست طعمه، رجوی ملعون مهدی را سوژه کرد و تا توانست او را کوبید و جمع را بر علیه او شوراند و هر چه دلش خواست به مهدی گفت . رجوی از قبل شورای باصطلاح زنان خود را توجیه کرده بود! آنها هم بد جوری پاچه مهدی را در نشست گرفته بودند بماند که چقد بد و بیراه نصیب مهدی کردند. در نشست طعمه رجوی به مهدی گفت ماندن تو در اشرف مایه ننگ است. خبر داری که مسئولین در رابطه با تو چه میزان گزارش نوشته اند؟! زمانی که مریم در فرانسه بود تصمیم گرفتم تو را به فرانسه نزد مریم بفرستم مریم قبول نکرد. گفت مهدی را به فرانسه بفرستی مرا اذیت می کند و انرژی از من می گیرد بهتر است در اشرف برای خودش بچرد . تا در توان داشتند مهدی را در نشست کوبیدند بطوری که تعادل خودش را از دست داده بود . گناه مهدی این بود که انقلاب من در آوردی مریم قجر را قبول نداشت و تا زمانی که در قید حیات بود سر موضعش ماند . مریم قجر فریبکار وقتی مهدی فوت کرد پیام فدایت شوم برای مهدی فرستاد. با پیامش می خواست تمام جنایتهای خودش و شوهر گور به گورش در رابطه با مهدی را پاک کند. جنایتهای رجوی و زنش و سرانش هرگز پاک نخواهد شد .

فواد بصری

نوشته گناه مهدی این بود که انقلاب من در آوردی مریم رجوی را قبول نداشت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مهدی افتخاری با نام مستعار فرمانده فتح الله بعد از شکست رجوی در عملیات مرصاد و راه اندازی شوی مسخره انقلاب طلاق توسط مریم قجر به مخالفت برخاست و عنوان داشت که مشکل اصلی متلاشی کردن خانواده نیست و باید به چرایی شکست عملیات فروغ جاویدان پرداخت و این ایستادگی باعث شد تا رجوی از وی کینه به دل بگیرد و تا لحظه مرگ این کینه توزی ادامه داشت و هرگز حاضر نشد او را به رسمیت بشناسد .

ابتدا در پائیز سال 74 نشست های حوض در بغداد توسط رجوی برگزار شد که خود داستان جدایی است و رجوی قصد داشت با یک پارچه کردن تشکیلاتش اختناق بیشتری بر مناسباتش حاکم کند و همه افراد مجبور بودند در این نشست شرکت کنند . رجوی در این نشست بحث خروج ممنوع را پیش کشید تا دیگر کسی هوس بیرون رفتن به سرش نزند. اما در پایان که همه لشکرها به قرارگاه بازگشته بودند و فقط نیروهای سررشته داری که مهدی افتخاری هم عضو آنها بود، نشست جداگانه ای برگزار نمود که فقط موضوع نشست مهدی افتخاری بود و رجوی سعی داشت در این نشست تمام عقده های سالیانش را تخلیه کند تا دیگر کسی جرات مخالفت در مناسبات را نداشته باشد .

در نشست، مهدی افتخاری را به عنوان کسی که مشکل جنسی دارد و تمام مشکلش زن است و اینکه وی ترس از کشته شدن دارد چنان بلایی سرش آوردند که دیگر وی در مناسبات کمر صاف نکرد و بعد از آن به کاشتن سبزی مشغول بود . البته مهدی افتخاری در همان نشست از رجوی درخواست کرد که می تواند به عنوان مهمان در مناسبات باقی بماند که رجوی بر او منت نهاده و درخواست او را قبول کرد .

این کینه توزی رجوی تمامی نداشت تا اینکه در سال 1380 در سلسله بحث های طعمه که در قرارگاه باقرزاده برگزار نمود باز هم میدان را مناسب دید که بار دیگر وی را مورد توهین و ناسزا قرار بدهد. چون مهدی افتخاری در طی این سالیان هنوز انقلاب طلاق مریم را قبول نکرده و حاضر به پذیرش نبود و فقط به خاطر این که از سازمان جدا نشود در مناسبات باقی مانده بود تا مارک بریده نخورد. این اندیشه درست نبود چون همه افرادی که از مناسبات جدا شدند این مارک و اتهام برای آنان وجود داشت ولی مهدی افتخاری حاضر به پرداخت بها نبود .

در نشست های طعمه ، رجوی کل نفرات فرقه که در سالن حضور داشتند را بر علیه وی شوراند تا همه بر علیه وی موضعگیری کنند و صحنه بسیار بدی بود و می توان دریافت که در آن لحظه وقتی بیش از دو هزار نفر به او توهین می کنند و بر سر و رویش تف می کنند وی چه حالی داشته است ؟ آیا این شکنجه نیست ؟ آیا این خرد کردن شخصیت افراد نیست ؟ در نشست طعمه، رجوی مهدی را پای میکروفون آورد و از جمع خواست که فاکتهایش را بگویند . یک عده دور قاب چین که همیشه منتظر فرصت هستند شروع به لجن پراکنی علیه مهدی افتخاری کردند و حتی تعدادی قصد داشتند درگیری فیزیکی ایجاد کنندکه مریم قجر از موضع جنت مکانی و شارلاتانی جلوی این کار را گرفت .

بعد از مخالفت مهدی افتخاری با انقلاب طلاق مریم دیگر کسی جرات نداشت به وی نزدیک شود و حتی با وی حرف بزند چون مورد بازخواست تشکیلات قرار می گرفت که مثلاٌ شما با وی چکار دارید؟ وقتی نفرات جدید به قرارگاه ما ( قرارگاه سه ) آمدند سئوال کردند که وی چرا مانند گدا زندگی می کند و لباس هایش کثیف است که مسئولین با دریدگی خاص خود عنوان می کردند که وی دیوانه است کاری به او نداشته باشید !!!.

مهدی افتخاری در نهایت با کمری شکسته به خاطر فشار رجوی ها در 27 مرداد سال 90 فوت کرد اما این پایان داستان نبود. مریم قجر که تا روز قبل وی را دیوانه خطاب می کرد و اینکه او مشکل جنسی دارد و … در پیام خود به یکباره رنگ عوض کرده و عنوان می کند که مهدی افتخاری مجاهد صدیق اشرفی بوده و اینکه درگذشت دریغ انگیز او را به خانواده اش تسلیت می گوید !!! وی در ادامه برای اینکه فریبکاری خود را به پایان برساند عنوان می کند که او نمونه ای بود از تقوای رهایی بخش انقلابی و تواضع و فروتنی که همواره نبرد و جنگ صد برابر را الزام مشی خود می دانست !!!.

ای تف بر شمایان که اینگونه سعی دارید خودتان را پاک و منزه جلوه بدهید ؟ اصلاٌ شما جانیان مهدی افتخاری را آدم حساب می کردید که اینگونه وی را مجاهدی صدیق نامیدید ؟ شما تا وقتی زنده بود حاضر بودید مانند دراکولا خونش را بمکید ولی به یکباره به فردی انقلابی تبدیل می شود؟ وای بر شما سنگ دلان و همه کسانی که از ماهیت رجوی ها اطلاع دارند و می دانند که آنان چه بلایی بر سر او آوردند و سکوت پیشه کردند .

کسانی که شاهد مرگ مهدی افتخاری بودند و هم چنین موضعگیری مریم قجر را مشاهده کردند و گامی در جهت افشای ماهیت رجوی ها بر نداشتند، هیچ فرقی با بقیه جنایت کاران ندارند. چون به واقع شاهد بودند که آنان چگونه مهدی افتخاری را نابود کردند و حتی عامل مرگ وی آنان هستند .

اساس کار مناسبات فرقه ای رجوی در این مطلب خلاصه می شود که هر کسی با انقلاب طلاق مریم قجر مخالفت کند باید مورد توهین و حمله قرار بگیرد حتی اگر از مسئولین فرقه باشد . البته بعد از مرگ که دستش از دنیا کوتاه است و نمی تواند جواب بدهد مورد ستایش قرار می گیرد. حال هر چقدر می خواهند در تلویزیون خود به تعریف و تمجید از مهدی افتخاری بپردازند ولی این مرگ داغ ننگی بر پیشانی رجوی ها حک کرده و هیچ وقت این خیانت شان از خاطره ها محو نخواهد شد .

هادی شبانی

نوشته سرنوشت مهدی افتخاری؛ نمونه ای ملموس برای شناخت مناسبات فرقه ای مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مهدی افتخاری با انقلاب طلاق مریم رجوی مشکل پیدا کرده بود و به همین خاطر رجوی او را به حاشیه برد و دیگر در کار و مسئولیتی از وی استفاده نکرد تا اینکه در نشست های حوض در سال 73 در بغداد یعنی پایگاه سیفی وقتی همه یگانهای اشرف به محل کارشان رفته بودند مهدی افتخاری آن موقع در قسمت پشتیبانی ارتش حضور داشت به دستور رجوی وی را به نشست آوردند. بلایی بر سرش آورد و همه افراد را بر علیه او شوراند و هر چه که شایسته رجوی بود نثار وی کردند و در آنجا بود که رجوی عنوان داشت که تو اصلاٌ فرمانده پرواز نبودی و من این گونه خواستم که تو را بالا ببرم. تو هیچی نیستی و در ضمن در همان نشست نامه ای از زن سابقش خوانده شد که بسیار تهوع آور و انزجار آور بود که رجوی حاضر شده برای خراب کردن فردی مانند مهدی افتخاری این گونه دست به عمل بزند و شخصیتش را خراب کند نامه بیشتر جنبه وضعیت جنسی وی داشت که برای همه ثابت کند وقتی کسی از انقلاب طلاق مریم رجوی جدا می شود به این خاطر است. در این بین هم تعدادی از کاسه لیسان زن و مرد سازمان به فحش دادن مهدی افتخاری مشغول شدند تا قدری دل رجوی خنک شود و این تهدید از طرف دیگر برای همه اعضا هم بود که دیگر کسی جرات حرف زدن سر انقلاب طلاق مریم رجوی را نداشته باشد.
در نشست حوض با توجه به اینکه رجوی تمام سعی خودش را نموده بود که مهدی افتخاری را وارد انقلاب کند اما در نهایت مهدی افتخاری آب پاکی را روی دست رجوی زن باره ریخت و عنوان داشت که می توانم به عنوان مهمان نزد سازمان بمانم.
این حرف مهدی یعنی فحش دادن به رجوی! که فضای نشست را بسیار بهم ریخت و دوباره فحش دادنها شروع شد ولی وی سر حرف خود باقی ماند.
تا اینکه به بحث های طعمه در سال 1380 رسیدیم که نقطه اوج حمله رجوی به مهدی افتخاری بود. مریم رجوی هم حضور داشت. رجوی در این نشست مهدی افتخاری را سر طعمه نامید و گفت که تو با ایستادگی در مقابل انقلاب مریم رجوی می خواهی ثابت کنی که بدون انقلاب مریم هم امکان پذیر است و تاکنون ضربه بزرگی به انقلاب مریم وارد کردی. در این نشست رجوی برای اینکه مهدی افتخاری را تا ته خط ببرد و او را کاملاٌ خورد کند در نشست عمومی عنوان داشت که وی تعدادی کنسرو و غذای بسته بندی شده را زیر خاک پنهان می کند که یا می خواهد فرار کند و یا اینکه به خاطر وارد نشدن به انقلاب ایدئولوژیک دچار ترس و زبونی شده است و از جان خود می ترسد!!!. این در حالی بود که رجوی از تمام افراد حاضر در نشست طعمه در باقرزاده خواست که علیه وی موضعگیری کنند و شخصیت او را خراب کنند. وقتی به مهدی افتخاری نگاه کردم دیگر دل و دماغی برایش باقی نمانده بود و انگار چندین سال پیر شده بود. وقتی مهدی افتخاری با آن سابقه همکاری با سازمان و مسئول اجرای طرح فرار رجوی این گونه زیر ضرب رجوی قرار می گیرد و دیگر در نزد افراد هیچ شخصیتی برایش باقی نمی گذارد دیگر چه انتظاری باید از رجوی داشت و می توان فهمید که رجوی حتی به اندازه نوک سوزن هم راضی نیست مخالفی در تشکیلات خود داشته باشد.
وضعیت مهدی افتخاری که مدتها در سررشته داری و فرماندهی اشرف و بعد از سرنگونی صدام در ستاد قرارگاه علوی در اشرف حضور داشت بسیار ناراحت کننده بود و هر روز کارش رسیدگی به باغچه و سبزی کاری بود و مسئولین فرقه طوری فضای روحی او را برای دیگران ترسیم کرده بودند که کسی جرات نداشت با وی حتی برای چند لحظه حرف بزند چون می دانست که باید شب در نشست عملیات جاری پاسخگو باشد که چه حرفی به مهدی افتخاری زده است.
مهدی افتخاری با رفتاری که رجوی با وی کرد دیگر کمرش صاف نشد و هر روز درخودش فرو می رفت اما در 27 خرداد 90 خبر درگذشت وی توسط سازمان اعلام شد. در پس فوت مهدی افتخاری حقه بازی مریم رجوی برای همه روشن شد. رهبران سازمان که تا روز قبل تشنه خون وی بودند و به هر طریقی سعی می کردند شخصیت او را خراب کنند مریم رجوی بعد از فوت وی پیام داد بدین مضمون : با درود به روح پر فتوح این مجاهد صدیق اشرفی ، درگذشت دریغ انگیز او را به خانواده اش ، به همرزمان شورایی و مجاهدش و به ویژه به مجاهدان اشرفی تسلیت گفته. وی در ادامه برای اینکه حقه بازی خود را کامل کند این گونه اظهار داشت که پر کشیدن برادر مجاهدم مهدی!!! قلوب همه همرزمانش را پر اندوه کرد به راستی که او نمونه ای بود از تقوای رهایی بخش انقلابی و تواضع و فروتنی که همواره نبرد و جنگ صد برابر را الزام مشی می دانست!!!.
مریم رجوی با چه رویی بعد از این همه سال ستم کردن به مهدی افتخاری از وی اینگونه یاد می کند ؟ مریم رجوی از کدام خانواده حرف می زند ؟ مگر در نشست نامه ای از همسر جدا شده اش نخواندید که وی مشکل جنسی دارد و اکنون بعد از مرگ وی به یاد خانواده وی افتادید؟ کدام مجاهد ، مگر برای وی شخصیتی باقی گذاشیتد که بتواند در مناسبات زندگی کند ؟ از کدام همرزمش حرف می زنید مگر کسی در مناسبات جرات داشت که حتی برای چند دقیقه با وی حرف بزند که اکنون دم از همرزمانش می زنید ؟ به واقع باید به مریم رجوی تبریک گفت. یک شبه فردی که به گفته او ترسو و مشکل جنسی داشته به مجاهد متواضع و فروتن تبدیل می کند. این فرهنگ کثیفی بود که رجوی ها در مناسبات خود برقرار نموده بودند.
اکنون هم در مقطع فرار رجوی در مرداد سال 60 باز هم به یاد فرمانده فتح الله افتاده و از او یاد می کنید. تف بر شما که این گونه و به راحتی با شخصیت افراد بازی می کنید ؟ باید به مریم رجوی و رجویها گفت که مهدی افتخاری با مرگش ثابت کرد که می توان بدون انقلاب طلاق مریم هم می توان به زندگی ادامه داد. اولین نقض کننده انقلاب طلاق مریم رجوی خود رجوی بود که حاضر نشد زن سومش را طلاق بدهد ولی در عوض صاحب همه زنان سازمان شد و آنگونه رقص رهایی در حضور صاحب انقلاب طلاق به راه انداخت تا نشان دهد که مسعود بعنوان رهبر فرقه در جایگاهی قرار دارد که نمی توان به آن نقطه رسید و کسی هم حق اظهار نظر ندارد.
در پایان باید برای مهدی افتخاری متاسف بود که این گونه به زندگی خود پایان داد. او می توانست برای معرفی چهره کثیف رجوی گامهای مهمتری بر دارد ولی سقف مبارزه با انقلاب طلاق مریم رجوی را روی خودش بست و اینگونه در ناکجا آباد اشرف عمرش به پایان رسید.
مرگ مهدی افتخاری ماهیت فریبکارانه رجوی ها را برای همه اعضا و دیگران رو نمود که چگونه هیچ ارزشی برای شخصیت انسانها قائل نیستند و مهدی افتخاری یک نمونه از هزاران مورد است.
هادی شبانی

نوشته مهدی افتخاری سر طعمه یا مجاهد صدیق؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.