جان کریاکو John Kiriakou))، افسر سابق سیا (CIA)، از کارزار مشترک سیا و موساد (MOSSAD) برای بی‌ثبات کردن ایران خبر داد.

جان کریاکو، افسر سابق سیا، به عنوان مهمان در پادکست “قضاوت آزادی” به میزبانی قاضی اندرو ناپولیتانو حضور یافت تا انتقاداتی تند در خصوص عبور از مرزهای قانونی جامعه اطلاعاتی ایالات متحده و تاریخچه عملیاتی بحث‌برانگیز آن ارائه دهد.

کریاکو اظهار داشت در حالی که افسران سیا هنگام ورود به خدمت، سوگند یاد می‌کنند که از قانون اساسی صیانت کنند، بسیاری از آنها به این تعهد پایبند نیستند. کریاکو با یادآوری اولین روز خود در این سازمان اظهار داشت: “من همراه با حدود ۳۰۰ نفر دیگر ایستادیم و دستمان را برای سوگند به صیانت از قانون اساسی بالا بردیم، اکنون من به این نتیجه قطعی رسیده‌ام که تنها کسی بودم که واقعاً در آنجا به این موضوع باور داشتم.”

در سال ۲۰۰۲، از کریاکو پرسیدند که آیا مایل است برای “تکنیک‌های بازجویی پیشرفته” آموزش ببیند. او تعریف می کند که وی این ابتکار را به شکنجه تلقی کرد و غیرقانونی دانست. به گفته کریاکو، مقامات در پاسخ گفتند: “این غیرقانونی نیست؛ رئیس جمهور آن را تأیید کرده و وزارت دادگستری آن را مجاز دانسته است.” او تأکید کرد که وی تنها عضو یک تیم ۱۴ نفره بود که این پیشنهاد را رد کرد.

کریاکو با اشاره به طرح‌های ترور انجام شده در دوران دولت اوباما، توضیح داد که چگونه جان برنان، رئیس وقت سیا، هر سه‌شنبه صبح با مقامات کاخ سفید و وزارت دادگستری ملاقات می‌کرد تا فهرست افرادی را که قرار بود در آن هفته به قتل برسند، نهایی کند.
کریاکو این روند را با عباراتی صریح توصیف کرد: “پس از توافق بر سر نام‌ها، تیم‌هایی در سراسر جهان برای انجام ترورها مستقر می‌شدند و سپس برای فهرست هفته بعد دوباره تشکیل جلسه می‌دادند.”

او همچنین به روند “بازداشت‌های فوق‌العاده” اشاره کرد و به مخاطبان یادآوری نمود که فرستادن مظنونین به کشورهایی که در آنها با شکنجه مواجه می‌شوند، غیرقانونی است. کریاکو با ذکر مثالی درباره یک مظنون تونسی که در افغانستان دستگیر و به مصر تحویل داده شد، استدلال کرد که چنین رویه‌هایی فاقد هرگونه مبنای قانونی مشروع هستند.

کریاکو در مورد ناآرامی‌ها و تظاهرات خیابانی اخیر در ایران، ادعا کرد که این رویدادها نتیجه عملیات مشترک سیا و موساد است. کریاکو با اشاره به اظهارات عمومی مایک پمپئو، وزیر امور خارجه سابق، عنوان داشت: “ما به لطف اظهارات خود پمپئو می‌دانیم که این یک عملیات مشترک موساد و سیا بود.”

کریاکو خاطرنشان کرد که اگرچه سیا معمولاً پرسنلی در محل ندارد، اما موساد حضور میدانی گسترده‌ای دارد. او ادعا کرد که هر دو آژانس با سازمان مجاهدین خلق همکاری نزدیکی دارند. او به مخاطبان یادآوری کرد که مجاهدین خلق قبلاً تلاش کرده بودند سفیر ایالات متحده را ترور کنند و پیش از آنکه در سال ۲۰۰۹ در دوران تصدی هیلاری کلینتون از فهرست خارج شوند، به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی شده بودند.

کریاکو همچنین به تلاش‌های لابی‌گری این سازمان در واشنگتن اشاره کرد و خاطرنشان ساخت که “همه از رودی جولیانی گرفته تا هاوارد دین شروع به لابی‌گری برای مجاهدین خلق کردند.”

کریاکو با اظهار نظر در مورد آتش زدن مساجد و خودروهای آتش‌نشانی در جریان تظاهرات ایران، استدلال کرد که این اقدامات با خواسته‌های دموکراسی همسو نیستند. او ارزیابی کرد: “اگر برای دموکراسی و آزادی تظاهرات می‌کنید، چرا مساجد و خودروهای آتش‌نشانی را آتش می‌زنید؟ موساد و سیا خواهان هرج و مرج در ایران هستند.”

این برنامه همچنین به اظهارات اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، در مورد کاهش ارزش ریال ایران پرداخت. کریاکو با ارزیابی اعتراف بسنت مبنی بر اینکه از فشارهای اقتصادی برای ایجاد اعتراضات خیابانی استفاده می‌شود، اظهار داشت که چنین اقداماتی زیر عنوان “اقدامات پنهانی” قرار می‌گیرند که نیاز به مجوز ریاست جمهوری دارد.

کریاکو توضیح داد: “برای اجرای طرحی از این نوع، به یک سند نیاز است، یک مجوز، که توسط مشاور عمومی سیا، دفتر مشاور حقوقی وزارت دادگستری، شورای امنیت ملی و در نهایت رئیس جمهور امضا شده باشد.”
کریاکو با اشاره به روش‌های عملیاتی اسرائیل، ادعا کرد که موساد از پناهندگان افغانستانی در ایران برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده می‌کند. او ادعا نمود: “اسرائیلی‌ها پناهندگان افغانستانی را که در تنگنا هستند و به خدمات دولتی دسترسی ندارند، به آنجا می‌برند و ماهانه ۲۰۰ دلار به آنها می‌دهند تا وظایف جاسوسی انجام دهند.”

در پاسخ به سوالاتی در مورد اینکه آیا عربستان سعودی سلاح هسته‌ای دارد یا خیر، کریاکو به اطلاعاتی از دوان کلریج، افسر افسانه‌ای عملیات سیا، استناد کرد.

کریاکو اظهار داشت که عربستان سعودی برنامه هسته‌ای پاکستان را تأمین مالی کرده است. او گفت: “سعودی‌ها پولی را که پاکستانی‌ها برای توسعه بمب هسته‌ای به عنوان وزنه تعادل در برابر هند نیاز داشتند، تأمین کردند. در عوض، گمان می‌کنم که پاکستانی‌ها آن بمب‌ها را با سعودی‌ها به اشتراک گذاشته‌اند.” در حالی که هنوز مشخص نیست که آیا عربستان سعودی دارای سیستم موشکی قادر به حمل کلاهک هسته‌ای هست یا خیر، کریاکو تأکید کرد که دسترسی آنها به سلاح‌های هسته‌ای بسیار محتمل است.

کریاکو با ارزیابی ارتباط بین چریک‌های کنترا در نیکاراگوئه و هجوم کوکائین به ایالات متحده در دهه 1980، اظهار داشت که نقش سیا در این فرآیند با سند اثبات شده است.

او خاطرنشان ساخت، در حالی که سیا گروه‌های کنترا را در شمال مسلح می‌کرد، گروه‌هایی در جنوب کوکائین کلمبیایی را به داخل ایالات متحده قاچاق می‌کردند و این سازمان، حداقل، چشم خود را بر این قاچاق بسته بود. کریاکو با رد ادعاهای همکار سابقش جک دیواین مبنی بر اینکه سیا در تجارت مواد مخدر دست نداشته است، گفت: “من معتقدم جک دیواین اشتباه می‌کند. شواهد نشان می‌دهد که سیا واردات کوکائین را تسهیل کرده است.”

کریاکو استدلال کرد که نظارت کنگره بر سیا از دهه ۱۹۸۰ به طور قابل توجهی تضعیف شده است و این نشان دهنده پایان دوران تعریف شده توسط کمیته‌های چرچ و پایک (۱۹۷۵-۱۹۸۲) است. او عنوان کرد که کمیته‌های اطلاعاتی فعلی بیشتر به عنوان حامی این سازمان عمل کنند تا ناظر بر آن باشند. او اظهار داشت: “سیا مرزها را تا زمانی که طرف مقابل عقب‌نشینی می کند، گسترش می‌دهد. اگر کسی مقاومت نکند، آنها زمین جدیدی به دست می‌آورند و هرگز آن را پس نمی‌دهند.”

در نهایت، کریاکو با اظهار نظر در مورد اسناد تازه منتشر شده در مورد پرونده جفری اپستین، خاطرنشان کرد که اکنون احتمال ارتباط اپستین با سیا تقویت شده است. کریاکو متذکر شد که وکلای اپستین برای تأیید رابطه بین اپستین و این سازمان به سیا مراجعه کرده‌اند، اگرچه هیچ پاسخی داده نشده است.

کریاکو در پایان گفت: “اپستین به دنبال نقشی در سازمان سیا بود و به نظر می‌رسد روابط مشابهی با سازمان‌های اطلاعاتی انگلیسی‌ها و اسرائیلی‌ها نیز داشته است.”

نوشته افسر سابق سیا: مجاهدین با سازمان‌های جاسوسی آمریکا و اسرائیل همکاری می‌کنند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، جان کیریاکو، افسر سابق سیا گفت: از طریق صحبت بی پرده پمپئو می‌دانیم که آشوب‌ها در ایران عملیات مشترک موساد و سیا بود.

وی افزود: موساد قطعا افرادی در آشوب‌های ایران داشت؛ سیا و موساد با گروه مجاهدین خلق همکاری نزدیکی داشته است.

افسر سابق CIA اظهار کرد: در سال ۲۰۰۹ آمریکا تصمیم گرفت نام مجاهدین خلق را از گروه‌های تروریستی حذف کند.

جان کیریاکو در پایان گفت: مریم رجوی که قبلا قاتل دیوانه بود، میلیارد‌ها دلار در آمریکا خرج کرد تا سیاستمداران برای او لابی کنند.

نوشته افسر سابق سیا: موساد قطعا افرادی در آشوب‌های ایران داشت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همکاری مجاهدین خلق با بازیگران متخاصم خارجی علیه ایران فهرستی طولانی را نشان می‌دهد که ۲ نقطه عطف برجسته در آن وجود دارد؛ نخست، همکاری مجاهدین خلق با رژیم بعث عراق در جریان جنگ تحمیلی علیه ایران و دو، همکاری با رژیم صهیونیستی در جریان تجاوز ۱۲ روزه این رژیم به ایران.

در همین رابطه مرتضی سیمیاری، کارشناس مسائل منطقه و محقق حوزه نفاق در گفت‌وگو با میزان به تشریح موضوع همکاری‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق با رژیم صهیونیستی و سازمان اطلاعاتی و جاسوسی آن موساد پرداخت.

سیمیاری با اشاره به اینکه همکاری گروه تروریستی مجاهدین خلق با موساد، سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی از قبل از سقوط دولت عراق در دوره رژیم بعث صدام آغاز شد، گفت: در ارتباطی که میان مجاهدین خلق و موساد در آن مقطع برقرار شد، موساد از گروه تروریستی مجاهدین خلق خواست که جامعه‌شناسی خودش یعنی اطلس شناختی خود را نسبت به وضعیت عراق بیان کرده و گزارشی از وضعیت اجتماعی جاری در این کشور ارائه کند.

وی در ادامه گفت: نخستین جلسه میان موساد و مجاهدین خلق در آذر سال ۱۳۶۷ یعنی چند هفته بعد از پایان عملیات مرصاد برگزار شد که مجاهدین خلق وضعیت روحی خرابی به دلیل شکست سنگین در مرصاد داشتند؛ در این جلسه مجاهدین خلق و موساد به شکل دوجانبه بهم اعتمادی نداشتند؛ موساد در این بازه زمانی به مجاهدین خلق به‌عنوان تشکیلات وابسته به استخبارات رژیم بعث عراق نگاه می‌کرد و آن را تشکیلاتی آلوده می‌دانست؛ در نتیجه جلسه نخست با نارضایتی طرفین خاتمه یافت.

این کارشناس مسائل منطقه‌ای با بیان اینکه این رابطه تا سال ۱۹۹۶ قطع شده بود، اظهار کرد: ارتباط دوم میان مجاهدین خلق و موساد در سال ۱۹۹۶ در منچستر انگلیس برقرار شد؛ جلسه یادشده که جلسه سختی هم بود، عملا با ورود شاباک (آژانس امنیت رژیم صهیونیستی) به جلسه به بازجویی از مجاهدین خلق گذشت؛ در این جلسه مجاهدین خلق تحلیل خود نسبت به وضعیت ایران و عراق را به صهیونیست‌ها ارائه می‌دهند و در برابرش یک کیف حاوی ۲ میلیون دلار پول دریافت می‌کنند؛ موساد هم در پایان جلسه به مجاهدین خلق اعلام می‌کند که خواهان همکاری بیشتری از سمت این گروه نیست.

به گفته سیمیاری، جلسه سوم میان مجاهدین خلق و موساد در آستانه سقوط رژیم بعث صدام در سال ۲۰۰۳ اتفاق افتاد؛ وی گفت: در آن زمان مجاهدین خلق به این نتیجه رسیده بودند که حامی یا همان صاحبخانه خود را در عراق از دست داده‌اند و به دلیل ارتکاب گسترده جنایت در این کشور، موقعیت بدی دارند و در صورت رسیدن دست مردم عراق به آن‌ها، به سزای اعمال خود می‌رسند؛ در نتیجه آن‌ها با این پیش‌زمینه ذهنی وارد جلسه سوم با موساد شدند؛ بنابراین در این جلسه تلاش می‌کنند تا موساد را به‌عنوان صاحبخانه قطعی خود انتخاب کنند و این نهاد جاسوسی رژیم صهیونیستی پشتشان بایستد.

این کارشناس مسائل منطقه ادامه داد: شخصی به نام ریموند تنتر، افسر اطلاعاتی سازمان سیا آمریکا برای اینکه ارتباط بین مجاهدین خلق و موساد برقرار شود، تلاش زیادی می‌کند؛ در آن زمان برای مجاهدین خلق بسیار دشوار بود که به سمت موساد بروند، زیرا دست‌کم از نظر تئوری‌های خود قادر به چنین کاری نبودند؛ مجاهدین خلق سال‌ها ادعا کرده بودند که در حال جنگ با صهیونیسم هستند؛ کادر‌های مجاهدین خلق هم موضوع را نمی‌پذیرفتند؛ در نتیجه جلسه‌ای در پاریس با حضور مریم رجوی، حسن محدثین، مهدی ابریشم‌چی، نرگس سرخیری و تعدادی دیگر در این جلسه شرکت و اعلام می‌کنند که راهی جز این همکاری با موساد نداریم.

سیمیاری اظهار کرد: بعد از این جلسه مریم رجوی در دفتر سیاسی مجاهدین خلق در پاریس بیانیه‌ای صادر کرد و خطاب به اعضا گفت که صبا (در واقع منظور خودش است) نسبت به شرایط جاری درون عراق، کاملا آگاهی دارد و مسائل را رصد می‌کند؛ بعد از سقوط رژیم بعث صدام همچنان ارتباط بین مجاهدین خلق و موساد برقرار بوده است؛ چراکه سازمان سیا طرفین را از طریق تنتر به‌هم وصل کرده است؛ موضوع مهم در این مقطع این است که از اینجا به بعد مجاهدین خلق به‌صورت نظام‌مند به موساد وصل می‌شوند؛ در واقع صاحبخانه با سقوط رژیم بعث صدام تغییر می‌کند و مجاهدین خلق به لطف موساد همچنان در عراق می‌مانند.

وی در توضیح حمایت موساد از مجاهدین خلق درپی سقوط صدام به یک رویداد مشخص اشاره کرد و گفت: حتی یک بار پنتاگون به سراغ اردوگاه اشرف می‌رود و به آن‌ها می‌گوید که باید این اردوگاه را تخلیه کرده و تسلیم شوید؛ پنتاگون به مجاهدین خلق یک فرصت ۷۲ ساعته برای تخلیه اشرف می‌دهد؛ مجاهدین خلق این دستور تخلیه را با رفتن به سراغ موساد حل‌وفصل می‌کند.

سیمیاری ادامه داد: موساد از سال ۲۰۰۳ به بعد چند ماموریت از مجاهدین خلق می‌خواهد که ازجمله آن‌ها می‌توان به ارزیابی وضعیت جنبش فتح، ارزیابی وضعیت موشکی و هسته‌ای ایران و اتمسفر اجتماعی داخل ایران اشاره کرد؛ موساد به مجاهدین خلق اعلام کرد که در ازای انجام این ماموریت‌ها به آن‌ها پول می‌دهد و امنیتشان را تامین می‌کند؛ ضمن اینکه وعده می‌دهد که به مجاهدین خلق کمک می‌کند تا نامشان از فهرست گروه‌های تروریستی آمریکا خارج شود؛ ارتباط‌های طرفین از سال ۲۰۰۳ به این سمت رسمی و علنی در جریان بوده است؛ در سال ۱۳۹۵ که مجاهدین خلق به‌صورت کامل به اردوگاه اشرف ۳ در آلبانی منتقل می‌شوند، ارتباطات طرفین در دفتر فارا انجام می‌شود؛ از سال ۱۳۹۷، بعد از سفر وزیر دفاع آلبانی به مناطق اشغالی دفتر موساد در تیرانا تشکیل شد که ارتباطات بین طرفین را رشد داد؛ در واقع افزایش ارتباط بین طرفین شکل می‌گیرد.

این کارشناس مسائل منطقه با بیان اینکه از سال ۱۳۹۷ به بعد کلیه ماموریت‌هایی که مجاهدین خلق در حوزه عملیاتی ایران انجام می‌دهد، در هماهنگی کامل با موساد بوده و آمریکایی‌ها و فرانسوی‌ها هم در جریان آن هستند و پرونده را در اختیار موساد قرار داده‌اند، گفت: این ارتباط از همان زمان تا زمان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه ادامه داشته است.

سیمیاری در ادامه به تشریح همکاری‌های مجاهدین خلق با رژیم صهیونیستی در جریان تجاوز به ایران پرداخت و گفت: صهیونیست‌ها ماموریت‌هایی ازجمله در ارتباط با تخلیه‌های تلفنی، در رابطه با جمع‌آوری درباره دانشمندان، در مورد افراد نظامی، اطلاعات برخی اماکن غیرنظامی مثل بیمارستان‌ها، مهدکودک‌ها و اماکن غیرنظامی دیگر به مجاهدین خلق داده بودند که همه این اطلاعات در کنار همدیگر قرار می‌گیرد و در جریان جنگ ۱۲ روزه علیه ایران ازجمله در حمله به بیمارستان فارابی کرمانشاه استفاده شد؛ ما شاهد بودیم که با گرای مجاهدین خلق و تخلیه تلفنی صورت‌گرفته توسط آن‌ها حمله‌هایی مانند حمله به میدان تجریش تهران رخ داد؛ همه این جنایت‌ها با مشورت مجاهدین خلق صورت گرفته است.

وی درباره اعتراف آشکار مجاهدین خلق و رژیم صهیونیستی به همکاری علیه ایران، گفت: آب از سر طرفین گذشته است و اکنون جنگ و دشمنی صهیونیست‌ها با ایران علنی است و مجاهدین خلق هم به‌صورت علنی دست به دشمنی و اقدام‌های خصمانه می‌زنند؛ پیشتر جنگ صهیونیست‌ها علیه ایران نیابتی بود و آن‌ها تلاش می‌کردند، خودشان را پشت پرده پنهان کرده و اقدام‌هایی را با پوشش انجام دهند؛ اکنون مجاهدین خلق و موساد به این نتیجه رسیده‌اند که یک میدان جنگ وجود دارد؛ مجاهدین خلق پیشتر در سال ۱۳۶۷، یعنی ۲ سال پس از انتقال به عراق به‌صورت علنی در حمایت از صدام به صحنه آمد و دیگر خودش را پشت اقدام‌هایی مانند تخلیه تلفنی پنهان نکرد، بلکه با خودرو‌های زرهی تحت هدایت سرکردگان به ایران حمله کردند و مردم ما را به شهادت رساندند.

این کارشناس مسائل منطقه با بیان اینکه مسیر مجاهدین خلق در همکاری با رژیم صهیونیستی عوض شده و ماهیت این همکاری‌ها تغییری نکرده است، گفت: آن‌ها اکنون با فعالیت در فضای آنلاین، انجام اقدام‌های پوششی و امنیتی ماموریت‌های محول شده رژیم صهیونیستی را انجام می‌دهند.

سیمیاری درباره وضعیت جاری مجاهدین خلق در اردوگاه اشرف ۳ در آلبانی هم اظهار کرد: مجاهدین خلق اکنون در جایگاهی قرار گرفته‌اند که از نظر ظرفیت عملیاتی دستشان رو شده است؛ اکنون این موضوع کاملا مشخص شده است و موساد دنبال نیرویی است که اقدام‌های عملیاتی را برایش انجام دهد؛ به‌عبارت دیگر مجاهدین خلق از چشم موساد افتاده است؛ در عین حال، سن زیست حیات و مولکولی مجاهدین خلق بالا رفته است؛ در آخرین تجمع مجاهدین خلق در بروکسل این موضوع به‌وضوح آشکار شد؛ حالا مجاهدین خلق به دنبال عوامل اجاره‌ای برای برگزاری چنین رویدادهایی هستند.

وی تاکید کرد: از دیدگاه من، مجاهدین خلق در سراشیبی سقوط و به نقطه پایانی خود رسیده است و از این به بعد خواهیم دید که در نهایت قادر به انجام اقدام‌های رسانه‌ای، عملیات‌های روانی و همچنین کار‌هایی مثل شنود و تخلیه تلفنی خواهند بود.

نوشته مجاهدین خلق در سراشیبی سقوط اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سی‌وهشتمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق و بررسی ماهیت این سازمان به‌عنوان یک شخصیت حقوقی، روز سه‌شنبه ۱۸ شهریورماه در شعبه یازدهم دادگاه کیفری یک استان تهران برگزار شد.

افشاگری درباره همکاری مجاهدین خلق با موساد

در جریان این جلسه، مرتضی سیمیاری، کارشناس امنیت منطقه، با اشاره به نقش مجاهدین خلق در حوادث اخیر گفت: “صبح ۲۳ خرداد، ساعاتی پس از آغاز حملات رژیم صهیونیستی به ایران، جلسه‌ای آنلاین میان برخی اعضای منافقین در پاریس و موساد برگزار شد. در این نشست، از منافقین خواسته شد تحلیل خود درباره حملات و ترورهای تهران را ارائه دهند. آنان اعلام کردند که ترور و تخریب ساختمان‌ها برای براندازی در ایران کافی نیست و باید بمب‌گذاری در خیابان‌ها صورت گیرد.”

وی افزود: “روز ۲۵ خرداد، عناصر رژیم صهیونیستی با مشورت منافقین، بمبی را در تجریش منفجر کردند که به شهادت تعدادی از مردم عادی از جمله هوشنگ ناصرپور، راننده تاکسی ۷۰ ساله، انجامید. او دو فرزند خردسال داشت. این اتفاق یادآور اقدامات مسلحانه منافقین در دهه ۶۰ است.”

واکنش آلبانی به تهدیدات
سیمیاری در ادامه به تغییر رویکرد دولت آلبانی پس از جنگ ۱۲ روزه اشاره کرد و گفت: “پس از آغاز این جنگ، دولت آلبانی با درک تهدیدات، دستور بازگشایی ۶۰۰ هزار پناهگاه زیرزمینی و کوهستانی را صادر کرد. رسانه‌های آلبانی نیز اسناد این اقدام را منتشر کردند.”

او با استناد به مصاحبه آرتان خوجه، کارشناس امنیتی آلبانی با یورونیوز، توضیح داد: “خوجه اعلام کرده است که در آلبانی گروهی اپوزیسیون مسلح (منافقین) مستقر است که آموزش‌های خرابکارانه خود را از دوران حضور در اردوگاه اشرف در عراق گرفته و اکنون تحت آموزش اسرائیل برای حمله به نخبگان و اماکن غیرنظامی فعالیت می‌کند.”

سیمیاری افزود: “به گفته خوجه، این گروهک حتی به آموزش ساخت سلاح‌های جنگ سایبری پرداخته و با فرانسه، آمریکا و رژیم صهیونیستی همکاری دارد. در مقابل، قدرت اطلاعاتی ایران بازدارنده است و همین باعث شده آلبانی احساس کند در معرض تهدید موشکی قرار دارد.”

موازنه تهدید و پیامدهای جنگ ۱۲ روزه

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به مفهوم “موازنه تهدید” گفت: “آلبانی در آن مقطع دریافت که موشک‌های ایرانی که می‌توانند به اسرائیل برسند، قادرند کمپ اشرف ۳ را نیز هدف قرار دهند. این هراس موجب شد که دولت آلبانی ارتباطات مخابراتی این کمپ را قطع کند و به منافقین هشدار دهد که هزینه حضورشان را نمی‌پردازد.”

او همچنین یادآور شد که فداکاری‌های شهدای ایرانی، از جمله شهید تهرانی مقدم، هیمنه ایران را در برابر صهیونیست‌ها به رخ جهانیان کشاند و پیام‌های مکرر قدرت‌های غربی برای توقف جنگ، نشان‌دهنده این موازنه بود.

افول توان عملیاتی مجاهدین خلق

سیمیاری با اشاره به ناکامی منافقین در اجرای عملیات‌های وعده‌داده‌شده تصریح کرد: “بر اساس اطلاعات موجود، موساد نیز به این نتیجه رسیده است که ظرفیت عملیاتی منافقین بسیار پایین است و اقدامات آنان محدود به آتش زدن بنرها یا تحریک افراد حاشیه‌ای است. حتی برخی گروه‌های ضدانقلاب معتقدند منافقین بیش از توان واقعی خود تبلیغ می‌کنند.»

وی نمونه‌ای از این ناتوانی را پرونده بهروز احسانی عنوان کرد که به گفته او «تنها اقدامش ساخت یک سلاح دست‌ساز برای ایجاد رعب در مدارس بوده است” و افزود: “پس از فتنه ۱۴۰۱ نیز تلاش‌های امنیتی ایران مانع اجرای طرح‌های انفجاری این گروه شد.”

پایان یک جریان

سیمیاری در پایان تأکید کرد: “جنگ ۱۲ روزه عملاً میخ نهایی بر تابوت منافقین بود. این گروه نه تنها در جذب نیرو و جوانان ناکام مانده بلکه حتی حامیان خارجی مانند موساد نیز از ظرفیت واقعی آنان ناامید شده‌اند. اکنون منافقین به جریان منفور و منزوی بدل شده‌اند که برای بقا به دنبال جلب حمایت سرویس‌های دیگر هستند.”

نوشته ترور پشت چراغ قرمز با فرمان مجاهدین و به دست موساد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

با سقوط رژیم بعث بر اثر حمله غیرقانونی آمریکا به کشور عراق در سال ۲۰۰۳ م و متعاقب آن تخلیه پادگان اشرف به عنوان آشیانه تروریسم، مجموعه عظیمی از اسناد و نوار‌های ویدئویی به دست آمد که نشان از رابطه وسیع سازمان مجاهدین خلق با نهاد‌های امنیتی رژیم صدام داشت. طی این روند پس از تضعیف رژیم صدام به دلیل جنگ دوم خلیج فارس، فرقه رجوی با قرار دادن معادله اطلاعات در برابر دلار‌های تا نخورده نفتی، سعی کرد تا به حیات زالوصفتانه خود تحت حمایت رژیم شکست‌خورده بعث عراق ادامه دهد. اما این ارتباط گسترده دیری نپایید و دوستان آمریکایی مجاهدین خلق در سازمان سیا به زودی اعضای این فرقه را در دامان یک ارباب و حامی مالی جدید به نام موساد انداختند. گفت‌وگوی پیش‌رو با “مرتضی سیمیاری” کارشناس مسائل غرب آسیا، کوششی است برای فهم تعدادی از راز‌های تاریک مزدوری مجاهدین خلق برای وحشتناک‌ترین ماشین ترور رژیم صهیونیستی یعنی موساد.

آنا: با توجه به شعار‌های ضد صهیونیستی سازمان مجاهدین خلق در سال‌های دهه ۱۳۴۰ ش و تلاش برای ارتباط‌گیری با طیف چپ گروه‌های فلسطینی، چه عواملی موجب ارتباط عمیق مجاهدین خلق با صهیونیست‌ها شد؟

سیمیاری: ببینید گروه تروریستی مجاهدین خلق از بدو پیدایش خودش یعنی زمانی که کسانی چون محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن، بدیع‌زادگان، عبدی و دیگران این تشکیلات را به وجود آوردند تا به امروز یک ویژگی مشترکی دارد و آن ویژگی این است که این تشکیلات التقاطی است. این ویژگی باعث این می‌شود که این تشکیلات در زمانی که اولین گام‌های خودش را برمی‌دارد و حنیف‌نژاد آن جزوه “راه طی شده” را می‌نویسد، شما می‌بینید که در داخل همین جزوه هم التقاطی از تفکرات بازرگان، شریعتی و مارکسیسم وجود دارد. این التقاط که از روز اول در درون تشکیلات وجود دارد تا به امروز باعث این شده که گروه تروریستی مجاهدین خلق برپایه تضاد‌ها بالا بیاید. یکی از تضاد‌هایی که گروه مجاهدین خلق دارد، ارتباط‌گیری با صهیونیست‌ها است. همان‌طور که خودتان هم اشاره کردید گروه مجاهدین خلق در قبل از انقلاب جزوه‌ای دارد به نام “جامعه بدون طبقه توحیدی”. در این جزوه گروه روی این امر اصرار دارد که مبارزه با صهیونیست‌ها به اندازه مبارزه کردن با امپریالیست‌ها ارزش دارد. در واقع سطح مبارزه با امپریالیسم و صهیونیسم را در یک جا می‌بیند به نحوی که در بخشی از این جزوه آمده “مبارزه با صهیونیسم نسبت به مبارزه با امپریالیسم اولویت دارد”؛ یا مثلاً در همان دوران می‌بینید که شاخه نظامی این گروه بیانیه‌ای مبنی بر لزوم انجام اقدام نظامی علیه صهیونیست‌ها صادر می‌کند.
بعد از انقلاب هم باز شما شاهد این هستید که در نشریه مجاهد روی بحث مبارزه با صهیونیسم بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تأکید شده است. اما سؤال اینجا است که چه اتفاقی افتاده است که این گروهی که ادعای مبارزه با صهیونیسم را دارد الان با این رژیم جنایتکار همراه شده است!

نکته اول همان بحثی است که خدمتتان عرض کردم یعنی التقاط باعث ایجاد تضاد شده است. این تضاد در کنار دو امر دیگر که یکی از آنها اعتقاد به تئوری بقا است، باعث شده تا این گروه به این نتیجه برسد که برای حفظ موقعیت خود یا برقراری یک توازن قدرت در برابر حاکمیت (بعد از پیروزی انقلاب اسلامی) به سراغ صهیونیست‌ها برود کما این که اعتقاد به این تئوری بقا باعث شد تا به سراغ بعثی‌ها، سعودی‌ها و آمریکایی‌ها هم برود.

نکته سوم که باعث این شد تا گروه مجاهدین خلق به سراغ صهیونیست‌ها برود شعاری است که آنها همیشه می‌دهند و می‌گویند”دشمن دشمن من دوست من است”. این امر باعث این می‌شود که این سازمان که معتقد است جمهوری اسلامی ایران با صهیونیست‌ها دشمنی دارد، می‌تواند با دشمن جمهوری اسلامی ایران یعنی صهیونیست‌ها همراه شود و این همراهی باعث این شود که اینها در سطحی قرار بگیرند که امروز شما شاهد این باشید که گروه تروریستی مجاهدین خلق در سطح یک ابزار یا مزدور برای صهیونیست‌ها عمل کند. اگر این سه اصل را در کنار یکدیگر قرار دهیم. می‌بینید که نه تنها همکاری کردن با صهیونیست‌ها، بلکه همکاری کردن با هر عامل دیگری برای گروه تروریستی مجاهدین خلق مجاز می‌شود و باعث می‌شود که امروزه شاهد این باشیم که سازمان مجاهدین خلق تبدیل به یک کارتل اطلاعاتی و مزدور شده است؛ مثل شرکت “بلک واتر” که دیگر هیچ اصولی را پیش روی خودش نمی‌بیند.

شما اگر به مدل کاری شرکت بلک واتر دقت کرده باشید می‌بینید که اینها یک تشکیلات جنایت‌کار هستند و خیلی برایشان فرقی نمی‌کند که ایدئولوژی آنها در چه سطحی باشد و اصلاً چیزی به اسم ایدئولوژی برای آنها معنا ندارد. تشکیلات مجاهدین خلق الان این گونه است یعنی یک کارتل جنایتکار و مزدور است که دیگر برایش خیلی اهمیت ندارد که در چه جایگاهی قرار دارد و در حال همکاری با چه جریانی است. حتی اگر این جریان یک جریان جنایتکار مثل صهیونیست‌ها باشد.

مسئله بعد این است که ارتباطات گروه تروریستی مجاهدین خلق با صهیونیست‌ها برخلاف ارتباطات آن با سایر رژیم‌ها یا سرویس‌های اطلاعاتی مرحله‌بندی شده است. یعنی ارتباط اینها با صدام پلکانی بوده، اما در رابطه با صهیونیست‌ها به صورت مرحله‌بندی شده و طی چندین سال این دو توانستند به همدیگر برسند و پیوند بخورند.

اولین خطی که باعث شد مجاهدین خلق و صهیونیستها به یکدیگر پیوند بخورند، مربوط به سال ۲۰۰۲ م است. قبل از این که حکومت صدام از بین برود و آمریکایی‌ها عراق را اشغال کنند، برای اولین بار شاهد این هستیم که گروه تروریستی مجاهدین خلق با موساد ارتباط برقرار می‌کند. در این مقطع آمریکایی‌ها نقشی بسیار اساسی برای برقراری این ارتباط دارند و یکی از افسران سازمان سیا به نام آقای “ریموند پنتر” باعث می‌شود که گروه مجاهدین خلق با صهیونیست‌ها و به ویژه با موساد ارتباط برقرار کند.
در این مرحله، این افسر سازمان سیا به مجاهدین خلق می‌گوید “کار دولت عراق دیگر تمام است و حکومت صدام امروز و فردا از بین می‌رود. شما باید به فکر آینده خودتان باشید.”

در همین راستا جلسه‌ای بین پنتر و مجاهدین خلق در پاریس برگزار می‌شود که مریم رجوی، زهرا مریخی، حسن محدثین و مهدی ابریشمچی در آن حضور دارند. در این جلسه، پنتر به مجاهدین خلق می‌گوید که “کار صدام دیگر تمام شده است و آمریکایی‌ها ظرف یکی دو ماه آینده به عراق حمله خواهند کرد و شما باید تکلیفتان معلوم شود؛ اگر تکلیفتان معلوم نشود خود مردم عراق شما را قصابی خواهند کرد و از بین خواهند برد. یعنی کار به سرویس‌های اطلاعاتی ایران هم نخواهد رسید و به خاطر سابقه بدی که در ذهن مردم عراق دارید کار شما تمام است.”

در اینجا مریم رجوی از پنتر می‌پرسد که “به نظر شما بهترین گروه یا جریانی که ما می‌توانیم به آن وصل شویم کیست آیا آمریکایی‌ها حاضر هستند تا با ما همکاری کنند؟”
آقای پنتر در پاسخ می‌گوید که “به نظر من بهترین گروهی که شما می‌توانید با آن در ارتباط باشید، موساد است.”
در آن مقطع برای سازمان ارتباط گرفتن با موساد خیلی سخت بوده است و علت آن نیز این بود که سازمان باید می‌توانست اعضا و کادر‌های خود را در مورد لزوم برقراری این ارتباط توجیه و قانع کند.

وقتی این جلسه تمام می‌شود، مریم رجوی به اعضایی که در جلسه حضور داشتند می‌گوید “به نظر من این میخ (اصطلاح ویژه فرقه مجاهدین خلق در مورد کسی که با یک سرویس خارجی ارتباط دارد) حرف بدی نمی‌زند، اما ما نمی‌توانیم با موساد به صورت مستقیم ارتباط بگیریم، شما بروید بگردید و یکسری ارتباطات زیرمیزی (مخفیانه) با موساد بگیرید ببینیم چه می‌شود.”

این مقطع زمانی مصادف با اشغال عراق توسط آمریکایی‌ها است، اما در همان دوره مریم رجوی دستورالعملی را صادر می‌کند و به کادر مرکزی گروه مجاهدین خلق (شاخه سیاسی) دستور می‌دهد تا به تدریج ارتباط خود با موساد را آغاز کنند.

اتفاقاً این ارتباط هم توسط آقای پنتر برقرار می‌شود. همین ارتباط باعث این می‌شود که وقتی آمریکایی‌ها به کمپ تروریستی اشرف می‌رسند و می‌خواهند آنجا را تخلیه کنند، عواملی که در آن پایگاه بودند به آمریکایی‌ها می‌گویند “ما با پنتاگون هماهنگ هستیم”.
آنها می‌گویند “ما چنین دستورالعملی را نداریم که با شما در ارتباط باشیم”. مجاهدین خلق می‌گویند “شما دوباره استعلام کنید”. وقتی استعلام می‌کنند متوجه می‌شوند که چنین ارتباطی وجود دارد. در واقع ارتباطی بین مجاهدین خلق و پنتاگون وجود ندارد بلکه موساد این ارتباط را بین مجاهدین خلق و پنتاگون برقرار می‌کند و به آنه (پنتاگون) می‌گوید که اینها (مجاهدین خلق) از این به بعد با من کار می‌کنند.

دومین ارتباطی که این گروه با موساد می‌گیرد، بعد از فروپاشی دولت صدام و کنار رفتن رژیم بعث است که خیلی ارتباط تنگاتنگ و نزدیکی نیست، زیرا نه صهیونیست‌ها خیلی به مجاهدین خلق اعتماد دارند و نه مجاهدین خلق به آنها اعتماد دارند. اما یک نکته بسیار مهمی در این زمینه وجود دارد و آن این است که این ارتباط در دوره‌ای شکل گرفته که به شدت مجاهدین خلق به برقراری ارتباط با یک سرویس خارجی احتیاج دارند. به خاطر این که آنها اصطلاحاً می‌گویند که “ما صاحب خانه خودمان را از دست داده‌ایم و باید صاحبخانه (ارباب) جدیدی پیدا کنیم تا هزینه‌های ما را پرداخت کند.”

چنین برداشتی باعث می‌شود آن ارتباط اولیه‌ای که بین مجاهدین خلق و موساد شکل گرفته به تدریج رشد پیدا کند. ارتباط بعدی بعد از سقوط صدام در سال ۲۰۰۳ م در منچستر انگلستان در خانه امن موساد برقرار می‌شود و دو نفر از اعضای گروه مجاهدین خلق با نام مستعار خسرو و محمود در این جلسه شرکت می‌کنند و طی آن طرف اسرائیلی به مجاهدین خلق می‌گوید که “ما از شما پنج کار می‌خواهیم. شما پنج کار برای ما انجام دهید در برابرش ما هم دو کار برای شما انجام می‌دهیم.”

این پنج مورد شامل این بود که: اولاً از مجاهدین خلق خواسته بودند که در رابطه با گروه فتح برای آنها اطلاعات جمع‌آوری کند از جمله این که ارتباط ایران با فتح در چه سطحی است. دوم این که شما (مجاهدین خلق) چقدر با فتح ارتباط دارید و سوم این که موساد خواسته بود تا مجاهدین خلق روی تصمیم‌گیری‌های فتح هم اثر بگذارد. دومین مورد این بود که گروه مجاهدین خلق باید در رابطه با احوالات منطقه (ارتباطات منطقه‌ای ایران) برای موساد اطلاعات جمع می‌کرد. مورد سوم در رابطه با تحرکاتی است که ایران در حوزه موشکی دارد. نکته دیگر در مورد اتمسفر سیاسی ایران بود (و این که در ایران مردم چه نظری نسبت به حاکمیت دارند). مورد دیگری که مجاهدین خلق باید در آن خصوص برای موساد به جمع آوری اطلاعات می‌پرداختند، وضعیت تسلیحاتی ایران بود.

در برابر این خدمت موساد به مجاهدین خلق قول داد که سعی کند تا نام این گروه تروریستی را از لیست گروه‌های تروریستی مدنظر آمریکا خارج کند و بخشی از منابع مالی مجاهدین خلق را نیز تأمین کند. در واقع در این ارتباط دومی که موساد با مجاهدین خلق می‌گیرد، آن عدم اطمینانی که دو طرف به یکدیگر دارند به تدریج کاهش پیدا می‌کند و ارتباطات سازمان‌یافته بین طرفین شکل می‌گیرد و از اینجا به بعد شما دیگر باید گروه تروریستی مجاهدین خلق را به عنوان عامل یا مزدوری بدانید که صاحب خانه‌اش موساد است. یعنی اقدامات آن زیرنظر موساد است. دامنه این ارتباطات روز‌به‌روز افزایش پیدا می‌کند به نحوی که سند‌های مختلفی هم راجع به ارتباطات این دو وجود دارد از جمله جمع‌آوری اطلاعات‌هایی که اینها برای موساد در رابطه با توان موشکی ایران، برنامه هسته‌ای کشور و ارتباطات منطقه‌ای ایران انجام می‌دادند و جاسوسی‌های آنها در خصوص وضعیت عراق برای موساد و نگرش شیعیان این کشور نسبت به ایران و نیز جمع‌آوری اطلاعات در رابطه با لبنان و سوریه و نقاط دیگری از این قبیل.

اما نقطه عطف ارتباطات مجاهدین خلق و موساد از سال ۱۳۹۷ ش به بعد است که ارتباطات طرفین تبدیل به ارتباطی ویژه شده است. در این مقطع یک اتفاق مهم در حوزه بین‌المللی می‌افتد که باعث می‌شود تا موساد به این نتیجه برسد که ارتباط با مجاهدین خلق باید سازمان یافته‌تر باشد اگر اخبار را پیگیری کرده باشید می‌بینید که در این زمان دو یهودی آلبانیایی‌تبار در فرودگاه تیرانا بازداشت می‌شوند که همراه آنها دو چمدان پول به مبلغ ۱۰۰۰۰۰۰ دلار بود. وقتی که این جریان توسط دولت آلبانی بررسی می‌شود مشخص می‌شود که مقصد این دو تن کمپ تروریستی اشرف ۳ واقع در تیرانا بوده است. به این دلیل که کشور آلبانی قوانین خاصی در رابطه با پولشویی دارد، ارتباطات گروه مجاهدین خلق با موساد برملا می‌شود. در اینجا موساد به این نتیجه می‌رسد که لازم است تا مسیر ارتباطی با گروه مجاهدین خلق را تغییر دهد؛ بنابراین وزیر دفاع آلبانی را به سرزمین‌های اشغالی دعوت می‌کند. جالب است که قبل از این ماجرا ارتباطات بین آلبانی و صهیونیست‌ها خیلی نزدیک نیست، اما در این مقطع شما می‌بینید که آقای لیبرمن (وزیر جنگ سابق رژیم‌صهیونیستی) در جلسه‌ای مشترک با وزیر دفاع آلبانی شرکت می‌کند. در این جلسه قراردادی بین وزیر دفاع آلبانی و صهیونیست‌ها بسته می‌شود که مفاد مختلفی دارد ازجمله این که آنها یک مرکز مبارزه با تروریسم در داخل تیرانا داشته باشند. قبل از این که این مرکز شکل بگیرد مرکزی به نام “فارا” وجود داشته که مسئولیت آن با فردی به نام “امید خدیر” بوده، اما وقتی این مرکز مبارزه با تروریسم در تیرانا شکل می‌گیرد، تبدیل به دفتر رسمی موساد برای ارتباط گرفتن با مجاهدین خلق می‌شود.

تشکیل این دفتر چند مزیت برای مجاهدین خلق دارد: اولاً باعث می‌شود که پول‌های اهدایی موساد به مجاهدین خلق به وسیله چمدان‌های دیپلماتیک و بدون مواجه شدن با بازرسی‌های فرودگاهی به سمت کمپ تیرانا حمل شود. یعنی شما از سال ۱۳۹۷ ش به بعد می‌بینید که مجاهدین خلق هیچ‌گاه برای تبادلات مالی خودشان به مشکل برنمی‌خورند با تشکیل این مرکز چند شعبه از آن در داخل اروپا افتتاح می‌شود و به این وسیله مشکلات مالی مجاهدین خلق تا حد خیلی زیادی حل می‌شود. اتفاق دیگری که در این مقطع می‌افتد این است که مجاهدین خلق بعد از تشکیل این دفتر با کمک پاسپورت‌های فرانسوی امکان این را پیدا می‌کنند که به تل‌آویو بروند و یکسری دوره آموزشی را به صورت مستقیم بگذرانند. اولین افرادی هم که از اعضای مجاهدین خلق به تل آویو رفتند، نرگس سرخیلی و هدی احمدی هستند. بعد از آن هم تعداد قابل توجهی از عناصر مجاهدین خلق این کار را انجام داده‌اند. نکته مهم دیگری که وجود دارد این است که از سال ۱۳۹۷ ش به بعد مسئول میز ایران در موساد مسئول گروه تروریستی مجاهدین خلق هم هست یعنی هر کسی که در موساد میز ایران را تحویل گرفته مجاهدین خلق را هم به همراه آن تحویل گرفته است نتیجه چنین روندی این بود که از سال ۱۳۹۷ ش به بعد شما اگر شبکه‌های اجتماعی را دنبال کرده باشید، می‌بینید که ارتباطات و شبکه سایبری مجاهدین خلق رشد قابل توجهی کرد. یعنی قبل از این سال بخشی که در درون مجاهدین خلق با ارتش سایبری مشهور بود شامل یکسری واحد‌های معمولی می‌شد، اما از سال ۱۳۹۷ ش به بعد این واحد‌ها رشد قابل توجهی کرده که نمونه بارز آن را شما در اغتشاشات ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ ش می‌بینید؛ یعنی در این دو برهه زمانی واحد سایبری مجاهدین خلق توانسته خیلی مؤثرتر از گذشته عمل کند و تعداد اکانتهایش افزایش پیدا کرده که این افزایش کیفیت ناشی از همکاری مجاهدین خلق با موساد بوده است.

ارتباط بین طرفین برای مجاهدین خلق ارزش افزوده‌اش این است که به هر حال صاحب‌خانه یا ارباب جدید پیدا کرده‌اند و دوم این که کسی را پیدا کرده‌اند که پول‌های مورد نیاز اینها را برایشان تأمین کند و قوانین پولشویی را به راحتی دور بزند. برای موساد هم مجاهدین خلق را تبدیل کرده به مزدوری که می‌تواند برای اقدامات سایبری و میدانی از آنها استفاده کند. یکی از مواردی که موساد از سال ۱۳۹۷ ش به این طرف از مجاهدین خلق خواسته همین مورد است یعنی مجاهدین خلق موظف شده‌اند تا علاوه بر این که برای موساد جمع‌آوری اطلاعات انجام دهند باید از این اطلاعات در مسیر عملیاتی نیز استفاده کنند یعنی بتوانند عملیاتی‌تر اقدام کنند و شما می‌بینید که بعد از ارتباط‌گیری سال ۱۳۹۷ ش به این طرف یک واحد جدیدی به نام ستاد روابط عمومی هم در اشرف ۳ تشکیل می‌شود که فقط اسمش روابط عمومی است و در واقع وظیفه مدیریت کانون‌های شورشی را برعهده دارد. تا کار‌های میدانی مجاهدین خلق را در ایران انجام دهد.

آنا: با توجه به جایگاه راهبرد استفاده سیاسی از ابزار ترور نزد موساد و سایر نهاد‌های امنیتی رژیم صهیونیستی، نقش مجاهدین خلق را در راه‌اندازی و حمایت از ماشین ترور رژیم صهیونیستی چگونه می‌بینید؟

نقش مجاهدین خلق در این خصوص دو وجهی است: یک وجه شامل جمع‌آوری اطلاعات است. به عنوان مثال جمع‌آوری اطلاعات توسط مجاهدین خلق برای ترور دانشمندان هسته‌ای. یکی از اسنادی که در حال حاضر در رابطه با ارتباط بین موساد و گروه مجاهدین خلق وجود دارد، مربوط به جمع‌آوری اطلاعاتی است که این گروه در رابطه با شهید محسن فخری‌زاده انجام داده است. در واقع، در یکی از جلساتی که بین مجاهدین خلق و موساد برگزار شد، افسر موساد از مسئول مرتبط مجاهدین خلق خواسته بود که برایش یک مقداری جمع‌آوری میدانی در رابطه با دانشمندان هسته‌ای ایران انجام دهد.

در جلسه دومی که بین طرفین برگزار شد، مجاهدین خلق می‌گویند “ما یکسری اطلاعات در رابطه با شخصی به نام محسن فخری‌زاده به دست آورده‌ایم که ساکن یکی از محلات در شهرک شهید محلاتی تهران است و در یکی از دانشگاه‌ها نیز در حال تدریس است.”
افسر موساد می‌گوید “این اطلاعاتی که جمع‌آوری کردید جمع آوری فردی بود (از فردی در داخل ایران برای این کار استفاده کردید) یا نه شامل مواردی مثل تخلیه تلفنی می‌شود؟” عامل مجاهدین خلق می‌گوید “من اطلاعی در این زمینه ندارم” افسر موساد می‌گوید “کسی که برایتان این اطلاعات را جمع کرده جلسه بعدی بردارید بیاورید.”

یک هفته بعد جلسه سوم تشکیل می‌شود و در آن جلسه به این نتیجه می‌رسند که این اطلاعات حاصل فرایند تخلیه تلفنی است. اما مجاهدین خلق در جمع‌بندی خود می‌گویند”به نظر می‌رسد که موساد از ما می‌خواهد که برایش کار عملیاتی هم انجام دهیم و در واقع بمب هم در داخل ایران برایشان جا‌به‌جا کنیم.”

اما اغلب استفاده‌ای که موساد از مجاهدین خلق کرده است؛ در زمینه جمع‌آوری اطلاعات است و بیشترین استفاده از این گروه در زمینه جمع‌آوری اطلاعات را در حوزه تخلیه تلفنی می‌بیند نه کار میدانی، اما اگر در جا‌هایی مجاهدین خلق بتوانند کار میدانی هم انجام دهند، حتماً از آنها استفاده می‌کند. اما عمده کار‌هایی که موساد از مجاهدین خلق برای فعالیت‌های میدانی و تروریستی می‌خواهد شامل کار‌های کوچک است. یعنی کار‌های بزرگ را به آنها نمی‌سپارد چراکه توانایی این گروه برای اجرای کار‌های بزرگ محدود است؛ یعنی حلقه‌های ارتباطی کانو نهای شورشی در ایران بسیار محدود است، ارتباطاتشان با تشکیلات بسیار کم است و امکان این که بتوانند کار‌های بزرگ را انجام بدهند را ندارند؛ بنابراین نوع ارتباط موساد با مجاهدین خلق در زمینه اقدامات تروریستی شامل جمع‌آوری اطلاعات از افراد مختلف است. مثلاً فرض کنید یکی از مهمترین کار‌هایی که موساد بعد از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه از مجاهدین خلق خواست، جمع‌آوری اطلاعات از نیرو‌های نظامی است. لازم هم نیست که این نیروی نظامی یک شخصیت مهم باشد.
موساد می‌گوید “به صورت محلی شروع کنید از افراد نظامی که در محلات مختلف هستند اطلاعات جمع‌آوری کنید” آنها هم شروع کرده‌اند به تخلیه تلفنی و ارتباط گرفتن با افراد عادی جامعه یا آنهایی که در حلقه ضعیف امنیتی هستند.

شاید در مرحله اول این اطلاعات کم‌اهمیت به نظر برسد؛ اما موساد وقتی این اطلاعات محدود و کم‌اهمیت را کنار یکدیگر قرار می‌دهد؛ آنها را به یک داده اطلاعاتی بزرگ تبدیل می‌کند و از آنها در عملیات‌های تروریستی خودش استفاده می‌کند؛ ازجمله این موارد می‌توان به عملیات‌های تروریستی در رابطه با دانشمندان هسته‌ای ایران اشاره کرد. در طول جنگ تحمیلی اخیر هم شما شاهد بودید که از این اطلاعات برای حمله به برخی اماکن از جمله بیمارستان فارابی کرمانشاه و ساختمان هلال‌احمر استفاده شده بود.

آنا: با توجه به ارتباط عمیق مجاهدین خلق با موساد، علت اتخاذ سیاست انزجار از مجاهدین خلق توسط رژیم صهیونیستی در حوزه عملیات روانی به ویژه بعد از جنگ ۱۲ روزه اخیر چیست؟

ببینید گروه مجاهدین خلق فاقد پایگاه اجتماعی است. اخیراً پایگاه خبری “تایمز اسرائیل” گزارشی را در رابطه با گروه تروریستی مجاهدین خلق منتشر کرد که خیلی جالب توجه و یک سند بسیار مهم است.
در این گزارش به برآورد اسرائیلی‌ها یا موساد از مجاهدین خلق اشاره شده و آمده است “این گروه (مجاهدین خلق) در داخل ایران یک گروه منفور محسوب می‌شود و هیچ پایگاه اجتماعی ندارد. مردم ایران به دلیل سوابق این گروه ازجمله نقش آن در همکاری با رژیم بعث عراق هیچ خاطره خوبی از آنها ندارند. اما این گروه به دلیل توانایی‌هایی که دارد (که فراتر از توانایی‌های سایر گروه‌های ضدانقلاب نظیر سلطنت‌طلبان، بهائیان و گروه‌های تجزیه‌طلب) است؛ ابزار بسیار مناسبی برای ارتباط است، زیرا می‌توانیم از آنها هم در روند جمع‌آوری اطلاعات استفاده کنیم و هم سابقه زیاد آنها در زمینه اقدامات (تروریستی) ما را مجاب می‌کند که آنها (مجاهدین خلق) را همراه خودمان داشته باشیم.”

اما طبیعتاً این ارتباط نمی‌تواند ارتباطی عیان و روشن باشد؛ بنابراین اینها در تلاش هستند تا ارتباط خود با مجاهدین خلق را تا آنجایی که امکان دارد به تعبیر مجاهدین خلق تبدیل به ارتباطات زیرمیزی (مخفیانه) بکنند و بیشتر گروههای دیگر نظیر سلطنت‌طلب‌ها یا بهائیان را رشد دهند.

اتفاقاً این مسئله مورد رضایت مجاهدین خلق هم نیست، چون که در نشست “کوچ” که بعد از جنگ ۱۲ روزه در آلبانی انجام شد، این بحث بین مجاهدین خلق صورت گرفته و در جریان این نشست مهدی ابریشمچی و یکی دیگر از عوامل مجاهدین خلق در این مورد بحث کرده‌اند که “ما کمک بسیار زیادی را به اسرائیل در طول جنگ ۱۲ روزه و قبل از آن انجام داده‌ایم. حتی قبل از جنگ ما به آنها توصیه کردیم که رفتارشان در ایران مثل رفتار اسرائیلی‌ها در سفر به دمشق باشد (کنایه از حمله اسرائیل به سوریه در دوره حکومت اسد)؛ یعنی علاوه بر زیرساخت‌های نظامی زیرساخت‌های غیر‌نظامی را هم هدف قرار دهد. اما با وجود مشورت‌ها و کمک‌هایی که ما انجام دادیم؛ گویا به عنوان عامل دوم محسوب می‌شویم و عامل اول همچنان پهلوی‌ها هستند.”

شما می‌بیند که در طول جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و بعد از پایان جنگ، مجاهدین خلق چند نشست برگزار می‌کنند. یک نشست را در پاریس برگزار می‌کنند و چند روز پیش نشست دوم را در بروکسل برگزار می‌کنند. در واقع برگزاری این نشست‌ها به نوعی پاسخ به نشست‌هایی است که سایر گروه‌های ضدانقلاب برگزار می‌کنند.

در واقع، گروه مجاهدین خلق با این اقدامات می‌خواهد به نوعی قدرت‌نمایی کند و بگوید میزان نیروی اجتماعی من بیشتر از دیگران است و من می‌توانم مزدور بهتری برای تو باشم. در واقع انجام این اقدامات نوعی گلایه مجاهدین خلق از موساد و آمریکایی‌ها و در حقیقت اتاق عملیات مشترک آمریکایی-صهیونیستی است که آنها را به عنوان بازیگر اول نمی‌بیند بلکه به عنوان بازیگر دوم و مزدوری تمام عیار می‌بیند از آن طرف هم آمریکایی‌ها و هم صهیونیست‌ها در روند ارتباط‌گیری با مجاهدین خلق به صورت آشکار محدودیت‌هایی دارند ازجمله این که به هر حال در میان بسیاری از کشور‌های غربی گروه مجاهدین خلق به عنوان یک گروه تروریستی محسوب می‌شود و در میان جامعه ایرانی هم بازخورد خوب ندارد و کارنامه آن بسیار منفور است؛ بنابراین صهیونیست‌ها سعی می‌کنند این ارتباطات را به صورت غیرآشکار برقرار کنند تا بتوانند حداکثر استفاده را از مجاهدین خلق انجام دهند و فضا را به نحوی مدیریت کنند که گروه تروریستی مجاهدین خلق تنها به عنوان یک کارگزار برای آنها محسوب شود، اما حالت ایده آل مجاهدین خلق این است که مریم رجوی به عنوان نفر اول یا سرشبکه و به عبارت بهتر جایگزین رضا پهلوی مطرح شود. البته ناگفته نماند که بعد از جنگ ۱۲ روزه هم آمریکایی‌ها و هم صهیونیست‌ها از مدل مواجهه ضدانقلاب ناراحت هستند. حتی آنها را در چند مرحله هم مورد بازخواست قرار داده‌اند و به آنها گفته‌اند که: “شما آن گونه که خودتان را نشان می‌دادید نبودید” چرا که گروه‌های ضد‌انقلاب در طول این جنگ ۱۲ روزه بار‌ها فراخوان‌هایی را دادند که مردم اصلاً نسبت به آنها واکنشی نشان ندادند و همین مسئله باعث شده که سرویس‌های اطلاعاتی نسبت به توانایی این گروه‌ها در حوزه عملیاتی تجدید‌نظر کنند و سعی کنند که بیشتر در حوزه اطلاعاتی از اینها استفاده کنند.

آنا: با این حساب آینده روابط مجاهدین خلق و سازمان‌های اطلاعاتی اسرائیل را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

ببینید نگاه سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه نسبت به گروه‌های تروریستی به ویژه گروه تروریستی مجاهدین خلق همواره مصرفی بوده است. در واقع از نگاه آنها این جریان‌ها یک تاریخ مصرفی دارند و تا زمانی که بتوان از آنها استفاده کرد حتماً از توانایی‌ها و ویژگی‌های آنها استفاده می‌کنند. اما این وضعیت به صورت مقطعی است یعنی این که تا یک جایی از اینها استفاده می‌کنند بعدش ممکن است پاس‌کاری بین سرویسی اتفاق بیفتد. مثلاً شما می‌بینید که مجاهدین خلق در یک دوره‌ای با استخبارات عراق کار می‌کند و زمانی دیگر با موساد و سیا همکاری می‌کند و در واقع این سرویس‌ها مجاهدین خلق را بین خودشان پاس کاری می‌کنند تا بتوانند از نهایت ظرفیت این گروه استفاده کنند. اما نکته‌ای که در برآورد‌های سرویس‌های اطلاعاتی مهم است؛ در رابطه با پتانسیل‌های موجود مجاهدین خلق است. شما به همین نشست بروکسل توجه کنید افراد و جنس افراد را نگاه کنید. عمده افرادی که در این نشست شرکت کردند اگر این پناهندگان اوکراینی، سوری و آفریقایی را کنار بگذاریم شما می‌بینید که گروه تروریستی مجاهدین خلق در طول سال‌های اخیر زایش نکرده و در واقع کادرهایش در حال بسته شدن و پیر شدن هستند و کادر جدیدی به آن شکلی که باید بیاید نیامده است و این کادری هم که به عنوان نیروی جدید آمده حاصل زایش‌های کولونی (درون تشکیلاتی) است و سازمان نتوانسته از بیرون جذب آن چنانی را انجام دهد.

این نشان می‌دهد که سن تشکیلاتی گروه مجاهدین خلق در حال بالا رفتن است. این مسئله زنگ خطری برای مجاهدین خلق محسوب می‌شود. یکی از نکاتی که الان مسئولین رده اول سازمان و کسانی که شورای راهبری سازمان را اداره می‌کنند، مطرح می‌کنند این است که “ما برای آینده کادری که بتواند کار انجام بدهد نداریم”. مثلاً یکی از مهمترین بخش‌های گروه مجاهدین خلق مربوط به تخلیه‌چی‌ها است یعنی کسانی که از طریق تلفن اقدام به تخلیه اطلاعاتی می‌کنند. گروه مجاهدین خلق از سال ۱۳۶۰ ش تا به امروز نتوانسته تخلیه‌چی تربیت بکند یعنی همه تخلیه‌چی‌هایی که دارند همان افرادی هستند که در دهه ۱۳۶۰ ش آموزش دیده‌اند و افراد جدیدی که به منظور تبدیل شدن به گروه مجاهدین خلق جذب شده‌اند هیچ کدام خوب از کار درنیامدند؛ بنابراین یکی از مهمترین مسائلی که مجاهدین خلق با آن رو‌به‌رو هستند عبارت است از عمر سلولی این گروه تروریستی و این که به هر حال در شرایطی قرار گرفته که بیش از گذشته خطر انحطاط و پیری آن را تهدید می‌کند؛ زیرا این مسئله موجب می‌شود تشکیلات زایش جدیدی نداشته باشد و فکر جدیدی هم وارد آن نشود تا این که به مرور حتی خاصیت‌های مزدوری خود را هم از دست بدهد.

در واقع شما امروز وقتی به پایگاه تروریستی اشرف ۳ نگاه می‌کنید می‌بینید که تبدیل به یک خانه سالمندان شده است؛ بنابراین وضعیت فعلی این گروه اصلاً خوب نیست و هرچه سن تشکیلاتی آن بالاتر برود وضعیت آن بدتر می‌شود، زیرا بحران جانشینی مریم رجوی الان در تشکیلات بسیار مهم است و گفته می‌شود که بعد از وی علناً شخصی وجود ندارد که بتواند تشکیلات سازمان را اداره کند. همه این عوامل باعث می‌شود که به مرور تشکیلات سازمان دچار افت شود، اما تا زمانی که حیات دارد از آن استفاده می‌کنند به ویژه در حوزه جمع آوری اطلاعات یعنی تبحر و ویژگی گروه تروریستی مجاهدین خلق جمع‌آوری اطلاعات از طریق تخلیه تلفنی و حلقه‌های ضعیف امنیتی است که فکر می‌کنم با توجه به آموزش‌هایی که ما در داخل کشور می‌دهیم و نیز با توجه به شرایط این گروه انشاء‌الله از بین خواهد رفت.

خبرگزاری آنا- علی رحمانی

نوشته رازهایی از مزدوری پنهان مجاهدین خلق برای موساد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بر اساس یکی از این اسناد که به سال 2012 بازمی‌گردد، یعنی زمانی که معارضین و تروریست‌ها تا اطراف کاخ ریاست‌جمهوری سوریه پیشروی کرده بودند، موساد از مجاهدین خلق می‌خواهد که مأموریت برقراری ارتباط با گروه‌های تکفیری در سوریه را آغاز کنند. در جلسه نخست، مجاهدین خلق پس از جمع‌بندی، این درخواست را رد و اعلام می‌کنند که شناخت کافی از گروه‌های تکفیری ندارند. اما در جلسه بعدی، یکی از افسران موساد صراحتاً به آنان دستور می‌دهد که نه‌تنها باید ارتباط‌گیری را آغاز کنند، بلکه وظیفه دارند آموزش‌های اطلاعاتی و عملیاتی لازم را نیز به این گروه‌ها منتقل کنند.

پس از این دستور، مجاهدین خلق تعدادی از عناصر تکفیری را به فرانسه منتقل کرده و برای آنها دوره‌های آموزشی ویژه برگزار می‌کنند. حتی این گروه، به نیابت از تروریست‌ها، در پاریس تجمعاتی علیه دولت بشار اسد ترتیب می‌دهد و از میان پناهندگان و عناصر پراکنده در شهرهای اروپایی، نیروهایی را گردآوری کرده و به خدمت می‌گیرد.

یکی دیگر از اسناد منتشرشده که مورد بحث رسانه‌ها نیز قرار گرفته، مربوط به شهادت شهید بدرالدین است. بر اساس این سند، مجاهدین خلق با جمع‌آوری اطلاعات میدانی و ارائه آن به گروه‌های تکفیری، نقش مستقیمی در عملیات تروریستی داشتند. این اطلاعات توسط مجاهدین خلق آماده و سپس در اختیار تکفیری‌ها قرار داده می‌شد تا آنان عملیات‌های تروریستی خود را طراحی و اجرا کنند.

نوشته دوره آموزشی مجاهدین خلق برای عناصر داعش در فرانسه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین خلق در طول چهار دهه گذشته بارها نشان داده‌اند که برای رسیدن به اهداف خود از هیچ خیانتی فروگذار نمی‌کنند؛ از همکاری مستقیم با صدام در دوران دفاع مقدس گرفته تا ارتباطات پنهان و آشکار با سرویس‌های اطلاعاتی غربی. در سال‌های اخیر نیز اسناد متعددی از همکاری این گروه تروریستی با موساد منتشر شده است که نشان می‌دهد مجاهدین خلق نه تنها به‌عنوان یک ابزار تبلیغاتی و جاسوسی علیه ایران عمل می‌کنند، بلکه در طراحی و پیشنهاد عملیات‌های خرابکارانه و حتی حملات نظامی به زیرساخت‌های حیاتی کشور نیز نقش داشته‌اند. این همکاری‌ها که با نام‌های پوششی و جلسات محرمانه صورت می‌گیرد، نشان‌دهنده ماهیت ضدایرانی مجاهدین خلق و پیوند عمیق آنان با رژیم صهیونیستی است؛ پیوندی که هدف اصلی‌اش چیزی جز ایجاد ناامنی، رعب و وحشت در میان مردم ایران و زمینه‌سازی برای دخالت خارجی در امور داخلی کشورمان نیست.

در سی و هفتمین جلسه دادگاه رسیدگی به جنایات مجاهدین خلق، اسناد جدیدی از ارتباط و جلسه این گروه با رژیم صهیونیستی پیش از تجاوز اخیر به خاک ایران افشا شد.

بر همین اساس، اطلاعات موجود نشان می‌دهد که ۳ ماه پیش از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، جلسه‌ای با حضور مقامات مجاهدین خلق و موساد در لندن برگزار شده است. در این جلسه که چند تن از اعضای کادر مرکزی مجاهدین خلق و مقامی از موساد شرکت داشتند، مجاهدین خلق پیشنهاد مریم رجوی مبنی بر سوریه سازی ایران را به موساد، ارائه داده بودند! در واقع پیشنهاد آنها حمله هوایی نه تنها به اماکن نظامی که حتی حمله به بیمارستان‌ها و تمامی زیر ساخت‌هایی بود که مستقیم با زندگی مردم مرتبط است. به گفته سیمیاری کارشناس مسائل امنیتی؛ مجاهدین خلق در این جلسه تاکید می‌کنند که این اقدام منجر به ایجاد رعب و وحشت شدیدی در بین مردم ایران خواهد شد.

نکته تاسف بار اصرار این گروه تروریستی بر تداوم دشمنی با مردم ایران و تلاش برای اقناع سازی غرب جهت حمله نظامی به خاک کشورمان است، آنها همانطور که در زمان ۸ سال دفاع مقدس با رژیم بعث و صدام برای همکاری و لشکرکشی به خاک کشورمان نشست و برخواست داشتند، با گذشت ده ها سال همچنان در ادامه سیاست های ضد ایرانی خود، با رژیم صهیونی هم پیش از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه برای ارائه شیوه حمله به کشورمان، نشست های مشورتی و هماهنگی برگزار کرده‌اند!

لازم به ذکر است که اخیرا در اسنادی که در دادگاه مجاهدین خلق افشا شده، مشخص شده است که در ستاد روابط خارجی این گروه تروریستی لیستی از دوستان این تشکیلات وجود دارد که در آن رژیم صهیونیستی با نام پوششی دوست اقدسی ( دوست مقدس ) ثبت شده است.

کامران شیرازی- گروه سیاسی خبرگزاری فارس

نوشته جزئیاتی از جلسه مجاهدین خلق و موساد ۳ ماه قبل از جنگ اخیر  اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این دیدار آن‌قدر بدون اطلاع و خبر قبلی بوده که حتی صدای روزنامه ایمپکت نزدیک به مجاهدین خلق نیز درآمد و نوشت که این سفر در شرایط موجود دارای ابهاماتی خاص است. در میانه این سفر ویژه علاوه بر قرارداد‌های نظامی یک تفاهم‌نامه امنیتی ویژه نیز میان تیرانا و صهیونیست‌ها امضا می‌شود که بر اساس آن موساد اجازه می‌یابد یک دفتر ویژه نظارتی در آلبانی باز کند.

داشتن یک دفتر مخصوص موساد در تیرانا در آن روز‌ها برای بخش اطلاعات خارجی اسرائیل اهمیت بالایی داشت و باعث می‌شود ارتباطات میان موساد و گروه مجاهدین خلق شکل مؤثری‌تری پیدا کند. تا قبل از این مجاهدین خلق درگرفتن ارتباط مستقیم با صهیونیست‌ها با مشکلاتی روبه‌رو بودند، از جمله آنکه دریافت پول در برخی مقاطع با مشکلاتی روبه‌رو شده بود.

تا پیش‌ از این مجاهدین خلق برای گرفتن خدمات مالی از رژیم صهیونیستی مجبور بودند قوانین مالی اروپایی را دور زده و همین مسئله باعث شده بود در چندین مورد اعضا و سرپل‌های آنها در فرودگاه‌های مختلف به دلیل ناهماهنگی با چمدان‌های پول بازداشت شوند، از جمله بازداشت دو یهودی آلبانیایی‌تبار که در فرودگاه فرانکفورت با یک‌میلیون دلار پول چمدان شده بازداشت شدند و معلوم شد که قرار بوده این پول به دست مؤسسه فارا در آلبانی برسد.

مؤسسه فارا در ظاهر یک خیریه با مدیریت امید خدیر از اعضای هوادار مجاهدین خلق بود که مسئولیت پولشویی تروریست‌ها را بر عهده داشت، اما آن روز‌ها به دلیل قوانین مالی زیر فشار قرار گرفته و موساد برای حل این موضوع دفتر ویژه‌ای را در آلبانی تأسیس کرد که پول مورد نیاز مجاهدین خلق نه به‌ صورت پل‌های ارتباطی بلکه با چمدان‌های دیپلماتیک به دست مجاهدین خلق برسد.

همچنین تأسیس این دفتر باعث می‌شد روند تردد و ترانسفر مجاهدین خلق از کمپ اشرف ۳ به تل‌آویو ساده‌سازی شده و پس‌ از آن برای اولین بار برخی از کادر‌های رده‌بالای سازمان مجاهدین خلق توانستند با پاسپورت فرانسوی به‌سادگی از تیرانا به مناطق اشغالی سفرکرده و آموزش اطلاعاتی ببینند.

ایجاد خط ارتباطی مستقیم میان تروریست‌ها با موساد برای رژیم صهیونیستی مزایای دیگری نیز داشت، از جمله آنکه شبکه سایبری مجاهدین خلق از نظر فنی به‌ روزرسانی شده و ذیل واحد ۸۲۰۰ قرار گرفت. همچنین مجاهدین خلق تعهد دادند که در مقاطع حساس پشت دست صهیونیست‌ها بازی کرده و در واقع صاحب‌خانه جدید داشته باشند.

همکاری مجاهدین خلق با موساد همواره از نوع ارتباطات زیرمیزی و در اندرونی میان طرفین بوده که به‌ تدریج از پرده بیرون زده است. در مقطعی مجاهدین خلق به تعبیر خودشان ارتباط با موساد را سرخی برای صبا خوانده و حتی تأکید داشتند که کادر‌ها و پیوست‌ها نیز نباید از آن مطلع گردند، اما وابستگی فنی و لجستیکی میان طرفین باعث شد پنهان‌کاری دوام نداشته و به‌ مرور در مسیر عادی‌سازی قرار بگیرند تا جایی که در جریان جنگ ۱۲ روزه و دفاع مقتدرانه مردم ایران، گروه مجاهدین خلق در سطح ستون پنجم برای رژیم صهیونیستی بازی کرده است.

وب‌ سایت تایمز اسرائیل که اغلب تحلیل‌های امنیتی موساد را منتشر می‌کند اخیراً و بعد از برگزاری دادگاه بررسی جرائم گروه مجاهدین خلق و ارائه اسنادی درباره سطح وابستگی میان طرفین به سیم آخر زده و نوشته است که باید با کنار گذاشتن برخی مصالح خاص اسرائیل حمایت خود از گروه تروریستی مجاهدین خلق را علنی کند. در بخشی از این گزارش آمده است که موساد در تحلیل عوامل تروریستی وابسته به خود معتقد است که مجاهدین خلق گروهی مطرود و فاقد پایگاه اجتماعی در داخل ایران بوده که کادر رهبری آن فاقد محبوبیت است، اما به دلیل آنکه سایر گروه‌های ضدانقلاب، چون سلطنت‌طلبان و بهایی‌ها توان عملیاتی نداشته و فقط تبلیغاتی هستند همچنان می‌توان روی ظرفیت‌های مجاهدین خلق می‌توان حساب کرد.

در این گزارش اطلاعاتی، روی این موضوع تأکید شده است که مجاهدین خلق، چون دهه ۶۰ دارای توان تروریستی بوده و باید هسته‌های آن را تقویت کرد، موساد حمایت از مجاهدین خلق را ترجیح دادن پراگماتیسم بر ایدئالیسم خوانده که روی ترور، جمع‌آوری اطلاعات، هرج‌ومرج آفرینی و خشونت باندی و تروریستی تأکید دارد.

بررسی فاز جدید همکاری رژیم صهیونیستی و موساد حکایت از آن دارد که خط سوریه‌ای‌سازی ایران باهدف تجزیه، تغییر در اتمسفر و نیز پراکنده‌سازی اجتماعی با عنوان “خط رهاسازی” شکل‌گرفته است. در این پروژه ویروس‌های تروریستی ارتقا یافته و جهش می‌یابند که در پروژه اسرائیل بزرگ نتانیاهو نقش پیدا کنند.

البته شکل‌دهی به این خط ویژه در طول جنگ ۱۲ روزه با دادن اخطاری خاص به دولت آلبانی دچار اختلال شد تا جایی که در نشست کوچ مجاهدین خلق به این موضوع اشاره‌کرده‌اند که معبر بسته بوده و موساد نمی‌تواند مانند استخبارات عمل کند!

مرتضی سیمیاری

نوشته پراگماتیسم پنهانی میان موساد و مریم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این پایگاه همچنین اذعان کرد که دامنه همکاری مجاهدین خلق و موساد بسیار فراتر از آنچه پیشتر تصور می‌شد، است. مقام‌های آمریکایی تأیید کرده‌اند که مجاهدین خلق توسط سرویس مخفی رژیم صهیونیستی تامین مالی، آموزش و مسلح شده‌اند تا دانشمندان ایرانی را ترور کنند. شبکه عملیاتی این سازمان با ارائه مختصات زیرساخت‌های حیاتی، از جمله سایت‌های امنیتی حساس، مراکز تسلیحاتی و آزمایشگاه‌های تحقیقاتی با رژیم صهیونیستی همکار است.

این پایگاه عبری‌زبان همچنین اذعان کرد که این همکاری دست‌کم به سال ۲۰۰۲ بازمی‌گردد. در طول جنگ اخیر، این همکاری به سطوح جدیدی از پیچیدگی رسید.

گزارش مذکور در بخشی به فعالیت‌های مجاهدین خلق علیه ایران، ازجمله اینکه عناصر عملیاتی این گروه تروریستی خانه‌های تیمی در تهران ایجاد کرده بودند و فعالیت‌های تبلیغاتی و جمع‌آوری اطلاعات را در حمایت از اهداف رژیم صهیونیستی انجام می‌دادند، اشاره کرده است.

تایمز آو اسرائیل همچنین اشاره کرد که گروه مجاهدین خلق داده‌های هدفمند را برای ترور‌های در سطح بالا به رژیم صهیونیستی ارائه کرده است.

این پایگاه صهیونیستی با استناد به تحلیل کوین جان هلر، کارشناس حقوق بین‌الملل اذعان کرده که اقدام‌های مجاهدین خلق براساس کنوانسیون‌های بین‌المللی تروریسم محسوب می‌شود.

در همین حال، مقام‌های صهیونیست اذعان کرده‌اند که هماهنگی واحد‌های مختلف ارتش این رژیم در زمان جنگ ۱۲ روزه به‌شدت به پشتیبانی عملیاتی مجاهدین خلق متکی بود.

نگارنده این گزارش همچنین می‌گوید که رژیم صهیونیستی باید به‌طور رسمی روابط خود را با مجاهدین خلق در سیاست رسمی خود بگنجاند و از همکاری پنهانی به مشارکت استراتژیک روی آورد.

گزارش یادشده با بیان اینکه رویکرد مجاهدین خلق با اهداف استراتژیک رژیم صهیونیستی همسو هستند، اذعان کرده که هرگونه پذیرش آشکار مجاهدین خلق توسط رژیم صهیونیستی بدون شک واکنش‌های منفی قابل توجهی را هم در میان مردم ایران و هم در سطح بین‌المللی ایجاد خواهد کرد.

در حالی این رسانه عبری به همکاری مجاهدین خلق و موساد اذعان کرده که بخشی از سی‌وششمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات مجاهدین خلق، به بررسی همکاری این گروه با رژیم صهیونیستی در زمان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه اختصاص داشت.

نوشته اعتراف رسانه صهیونیستی به ارتباط مجاهدین خلق با موساد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در ستاد روابط خارجی گروه تروریستی مجاهدین خلق، فهرستی از دوستان مجاهدین وجود دارد که در کنار اسامی سرویس‌های جاسوسی و گروه‌ها نام “دوست اقدسی” هم ثبت شده است.

این “دوست اقدسی” هرگاه درخواست خدمات از مجاهدین خلق داشته باشد، با محمد سید المحدثین رئیس ستاد خارجی این گروه در پاریس ارتباط می‌گیرند و خواسته‌های خود را اعلام می‌کنند. در واقع براساس اطلاعات “دوست اقدسی” نام پوششی بوده که مجاهدین خلق برای رژیم صهیونیستی انتخاب کرده‌اند.

در دادگاه اخیر بررسی پرونده گروه تروریستی مجاهدین خلق، سیمیاری، کارشناس مسائل امنیتی، به تشریح دقیق مدل ارتباطی این گروه با عوامل بیگانه، به‌ویژه رژیم صهیونیستی (موساد) پرداخت.

وی با اشاره به ساختار سازمانی گروه مجاهدین خلق گفت که این گروه در کمپ اشرف ۳ مستقر است و از چندین واحد یا “ستاد” تشکیل شده است که هر کدام وظایف مشخصی دارند.

براساس اطلاعات ارائه شده مهم‌ترین این ستادها عبارتند از ستاد ارتباطات خارجی (معروف به ستاد آربی)، ستاد ارتباطات داخلی (ستاد پژوهش)، ستاد روابط عمومی، ستاد اطلاعات و یگان‌های سایبری. سیمیاری تأکید کرد که اسامی این ستادها با مأموریت‌های واقعی آنها تفاوت دارد؛ مثلاً ستاد روابط عمومی در واقع مسئول مدیریت هسته‌های تروریستی موسوم به “کانون‌های شورشی” است.
تمرکز اصلی در این جلسه بر ستاد ارتباطات خارجی بود. سیمیاری در این باره توضیح می‌دهد که: گروهک منافقین فهرستی به نام “فهرست دوستان” دارد که شامل نام سرویس‌های امنیتی و نیروهای متخاصم خارجی است که با آنها ارتباط دارند. جالب آنکه رژیم صهیونیستی در این فهرست با عنوان مستعار “دوست اقدسی” شناخته می‌شود تا پوشش پنهانی برای آن ایجاد شود.

وی افزود :هرگاه “دوستان اقدسی” به خدمات گروهک نیاز داشته باشند، ارتباط مستقیم با واحد روابط خارجی یا ستاد خارجی برقرار می‌شود. مسئول این واحد فردی به نام “سید محدثین” است که در پاریس مستقر بوده و آموزش‌های اطلاعاتی و ضد اطلاعاتی را از سرویس‌های فرانسه و رژیم صهیونیستی دیده است.

سیمیاری بیان کرد که سید محدثین ( “محمد سید المحدثین” رئیس کمیسیون خارجه رجوی و نفر شماره ۳ گروه مجاهدین خلق) پس از دریافت فهرست خدمات درخواستی از موساد، اطلاعات لازم را به ستاد داخلی منتقل می‌کند. مسئول ستاد داخلی فردی به نام “مهوش سپهر” است که وظیفه مدیریت و توزیع اطلاعات را برعهده دارد.

یک کارشناس امنیتی در این باره گفت : گروهک منافقین با استفاده از ساختار سازمانی منسجم و پوشش‌های مختلف، ارتباطات پیچیده و سری با عوامل بیگانه برقرار کرده و در این مسیر از آموزش‌ها و پشتیبانی مستقیم سرویس‌های اطلاعاتی خارجی بهره‌مند است.

نوشته موساد چگونه با مجاهدین خلق در آلبانی ارتباط می‌گیرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اولین تماس بین مجاهدین خلق و افسران اطلاعاتی اسرائیل در دسامبر ۱۹۸۸ صورت گرفت. نکته‌ اصلی ملاقات، تهدید موثق اسرائیل برای بمباران تأسیسات هسته‌ای عراق بود. رژیم صهیونیستی قبلا هم تهدیدات مشابهی داشت و در ژوئن ۱۹۸۱ آن را عملی کرده بود. بنابراین عراقی‌ها تهدیدات اخیر را جدی گرفته بودند. سرویس‌های اطلاعاتی عراق از مجاهدین خلق به طور مؤثری به عنوان نقطه‌ تماس با اسرائیلی‌ها استفاده کردند.

ملاقات در جزیره گاور

مکان ملاقات در یک روستا در Kilvrough، واقع در شبه جزیره‌ گاور(Gower) در جنوب ولز(Wales) بود. نماینده‌ مجاهدین خلق، یک تیم چهار نفره از شعبه‌ امنیت سازمان بود. آن‌ها مستقیما به “ابراهیم ذاکری” رئیس سابق اطلاعات مجاهدین خلق گزارش می‌دادند و میانجی‌ها به تیم مجاهدین خلق اعلام کرده بودند که آن‌ها قرار است مسئولان طبقه‌ متوسط وزارت خارجه‌ اسرائیل را ملاقات کنند اما اعضای تیم احتمال می‌دادند که این دیدار، پوششی است برای موساد.

در واقع تیم اسرائیلی از “شاباک” (SHABAK) یا “شین‌بت” – سازمان امنیت داخلی و ضداطلاعات اسرائیل – بود و این افراد، تنها کسانی بودند که دستگاه اطلاعاتی اسرائیل می‌توانست برای چنین عملیاتی در بریتانیا، در آن زمان اعزام کند [۱].

با وجود این باید توجه داشت که این عملیات در نهایت توسط موساد کنترل می‌شد. تدارکات ملاقات با هماهنگی “دیوید کیمچه” (David Kimche) که در آن زمان یک مقام ارشد در وزارت خارجه اسرائیل بود صورت گرفت. کیمچه قبلا معاونت موساد را بر عهده داشت و این احتمال وجود داشت که جایگاه و نقش وی در وزارت خارجه از اواسط تا اواخر دهه ۸۰، پوششی باشد برای کار واقعی‌اش.

این ملاقات موفقیت‌آمیز بود، چراکه اسرائیلی‌ها هرگز تهدید خودشان را مبنی بر بمباران تأسیسات هسته‌ای عراق عملی نکردند. مجاهدین خلق و اسرائیلی‌ها تا هفت سال بعد هیچ ملاقاتی نداشتند. چندین عامل، اسرائیلی‌ها را از پاسخ دادن به درخواست‌های مأموران رجوی منع می‌کرد.

در این میان اصلی‌ترین عامل، ارزیابی غلط مبنی بر سقوط زودهنگام رژیم عراق در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ بود. اسرائیلی‌ها تخمین زده بودند که در آن صورت مجاهدین خلق به دست فاتحان شیعه و کُرد انتقامجو نابود خواهد شد. البته ارزیابی اسرائیلی‌ها، ارتجاع رژیم بعث را نادیده گرفته بود.

در سال ۱۹۹۶، اسرائیلی‌ها تغییر موضع دادند و به این نتیجه رسیدند که سرمایه‌گذاری بر روی باند رجوی، در نهایت به نتیجه‌ بدی منتهی نخواهد شد. دومین ملاقات در ماه می سال ۱۹۹۶ در یک خانه‌ امن مجاهدین خلق در حومه‌ منچستر صورت گرفت. این خانه‌ امن توسط “اکرم دامغانیان” که در آن زمان با شاخه‌ امنیتی سازمان مرتبط بود، کنترل می‌شد.

رئیس بخش امنیت مجاهدین خلق، “ابراهیم ذاکری” در اوایل ماه می ۱۹۹۶ ظاهراً برای بررسی تیم امنیتی خودش در منچستر بود. اما واقعیت سفر غیرمعمول ذاکری به آن منطقه از انگلستان، ملاقات با هیئت اطلاعاتی اسرائیل بود. این بار صریحاً به اعضای تیم اعلام شد که با موساد ملاقات خواهند کرد. مجدداً تیم اسرائیل در این مذاکرات از ۴ مرد تشکیل شده بود. این بار برنامه‌ریز “شابتای شاویت” (Shabtai Shavit) مدیر سابق “شین‌بت” بود که بعدها توسط موساد نیز برای همکاری انتخاب شد. جالب است که سرویس اطلاعاتی اسرائیل هنوز از شاویت سالخورده، در فریب‌های خبری خود علیه ایران استفاده می‌کند. ۲

پایه‌ریزی ارتباط شوم مجاهدین خلق و موساد

بنای ارتباط اطلاعاتی موساد و مجاهدین خلق در آن ملاقات شوم پایه‌ریزی شد. این ارتباط تا امروز ادامه یافته و به طور وسیعی حول استفاده‌ اسرائیل از مزدوران رجوی، به عنوان منابع اخبار فریب می‌چرخد. یک ویژگی جالب توجه سیستم اطلاعاتی اسرائیل این است که اگرچه در کار اطلاعاتی متعارف، یکی از بهترین‌ها است اما در جنگ روانی و فریب خبری، فوق‌العاده درهم و برهم می‌باشد. تمایل اسرائیل به اغراق و جعل شبه اطلاعات، باعث بی‌اعتبار شدن منابع فریب خبری سنتی‌اش شده است. بنابراین تکیه بر مجاهدین خلق به عنوان سکوی پخش اخبار فریب در ایران، اسرائیلی‌ها را از اتکای بر آن منابع خبری سنتی آسوده خاطر می‌کند.

ناقل‌های بی روح

بزرگ‌ترین ضربه‌ فریب خبری مجاهدین خلق- موساد، به اصطلاح افشای رأکتورهای نطنز و اراک در تابستان ۲۰۰۲ بود. این اخبار فریب توسط یک واحد جنگ روانی موساد به یک تیم امنیتی فرقه تروریستی رجوی در اروپا منتقل شده بود. یکی از ابزار هایی که اسرائیلی‌ها برای انتقال این نوع اطلاعات به افرادشان درمجاهدین خلق استفاده می‌کنند، از طریق الحاق محتاطانه‌ داده‌های رمز شده به رایانه‌های قابل حمل و دیگر رایانه‌ها ست.

نوع کارکرد انواع فرامدرن این “ناقل‌های بی روح” بسیار پیچیده هستند. مجاهدین خلق برای حمل رایانه‌ها در اروپا و آمریکا سفر می‌کنند. اطلاعات در زمان مناسبی وارد رایانه‌ها می‌شود. پیک‌ها اغلب از اهمیت ضمیمه‌ها آگاه نیستند، مگر اینکه از شعبه‌ امنیتی سازمان بوده و درباره‌ وظیفه‌شان “توجیه” شده باشند. البته اسرائیلی‌ها در خصوص اطلاعات طبقه‌بندی شده درباره‌ ایران، به مجاهدین خلق اتکا نمی‌کنند. دلیل آن هم ساده است؛ ارائه‌ این نوع از اطلاعات در توان نیروهای حقیر مجاهدین خلق نیست. همچنین مدارکی مبنی بر اینکه اسرائیلی‌ها پول به اعضای این فرقه داده باشند وجود ندارد.

از دید سران باند رجوی، این رابطه ‌از آنجا که موقعیت آن‌ها را در میان آژانس‌های اطلاعاتی غربی بالا می‌برد، مهم است. موساد قویاً از جانب مجاهدین خلق تبلیغاتی را انجام داده که مهم‌ترین نمونه‌ آن، فشار بر پنتاگون برای نگه داشتن این فرقه در زمین‌های بایر در استان دیاله عراق است.

“شابتای شاویت” هفتمین رئیس موساد

مهم‌ترین نکته که باید درباره‌ ارتباط اطلاعاتی باند رجوی با موساد گفت این است که این رابطه، در بهترین وجه، یک همکاری تاکتیکی است بین اسرائیل و فرقه‌ای نامتعارف که ایدئولوژی‌اش ملغمه‌ای دروغین از مارکسیسم و اسلام است و هیچ وابستگی ایدئولوژیک یا اهداف درازمدت نمی‌تواند در آن وجود داشته باشد. شواهد زیادی در تاریخ اطلاعات وجود دارند مبنی بر اینکه ارتباطات به وجود آمده بر اساس ملاحظات تاکتیکی، نه تنها دوامی ندارند بلکه احتمال سودبخشی عملی نیز ندارند.

یکی دیگر از ویژگی‌های این ارتباط اطلاعاتی این است که در نهایت، با اطلاعات پیچیده‌ “بازی بزرگ”بین ایران و اسرائیل گره خواهد خورد. اسرائیل به نوعی اهرم علیه ایران احتیاج دارد زیرا جمهوری اسلامی بانی اصلی مقاومت اسلامی در لبنان – که بزرگ‌ترین تهدید امنیتی اسرائیل به شمار می‌رود- می‌باشد. با در نظر گرفتن متغیرهای استراتژیک پیچیده در بازی، اینکه نبینیم رابطه‌ بین موساد و مجاهدین خلق با شرمندگی شدید موساد و فاجعه‌ای برای این فرقه تمام خواهد شد کمی دشوار است.

منبع:

۱. مأموران شابک ظاهرا در آن زمان برای بررسی یک شکاف امنیتی در سفارت اسرائیل در لندن بودند.

۲. آر. پین – موساد؛ مخفی‌ترین سرویس اسرائیل – لندن ۱۹۹۳ – ص: ۱۵۱ ۳.

نوشته یک روایت از همکاری مجاهدین خلق و موساد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

طبق این سناریوی مشترک، یک دیپلمات ایرانی نقشه بمبگذاری در محل سخنرانی مریم رجوی (ویپلنت) را در دستور خود داشته و برای این کار، یک زوج ایرانی به نام «نسیمه نعامی و امیر سعدونی» را اجیر کرده است. مدتی بعد مشخص شد که این دو نفر از هواداران نزدیک مجاهدین خلق بوده اند و در بسیاری از فعالیت های آنها طی چندین سال شرکت داشته اند.

سازمان مجاهدین که از ابتدای انقلاب پرونده صدها بمبگذاری، اعدام های خیابانی، پرتاب خمپاره به داخل اماکن عمومی و شکنجه مخالفان را در کارنامه دارد، ادعا می کند که این افراد با کمک دیپلمات جمهوری اسلامی، قصد داشتند در آخرین گردهمایی مریم رجوی که در آن تعدادی شخصیت آمریکایی و اروپایی نیز حضور داشتند مواد منفجره کار بگذارند!

در این نمایش کودکانه که موساد نیز نقش کلیدی ایفا کرد، بسیاری از مستندات و شواهد بر اساس مدارکی بود که سازمان مجاهدین و نهادهای وابسته به اسرائیل ارائه داده بودند. لابی های مجاهدین طی دوسال، تمام فعالیت خود را در این زمینه بکار گرفتند تا شخصیت های غربی بیشتری را با خود همراه سازند. واضح بود که این جریان از نزدیک شدن رابطه ایران و اروپا وحشت زده هستند و نمی خواهند مناسبات ایران و غرب رو به بهبود رود. بهترین سند نیز همزمانی این سناریو با دیدار مقامات ایران و اروپا بود.

به محض لو رفتن ارتباط «دو متهم» با مجاهدین و افشا شدن عکس آنان در کنار رهبران سازمان، فعالیت مریم رجوی برای لاپوشانی و واژگون جلوه دادن این رابطه نزدیک آغاز شد. نگاهی به اظهارات سعدونی که مجاهدین با آب و تاب انتشار داده اند نشان می دهد که این شخص ابتدا توسط مجاهدین بریف شده و آنگاه مطالبی را از حفظ کرده و به دادگاه ارائه داده است. نمایشنامه امیر سعدونی آنقدر کودکانه تدوین شده که هر انسان آشنا به مجاهدین متوجه تکراری بودن و مشابهت آن (در ادعاهای پیشین مجاهدین علیه دیگر منتقدان) می شود. سعدونی در بخشی از اظهارات خود می گوید:

(((در زمستان ۲۰۰۷ جواد اولین نفری که از وزارت اطلاعات با من تماس گرفت و گفت پدر نسیمه را به مرکز وزارت اطلاعات برده‌اند. اگر ما همکاری نکنیم، او را زندانی می‌کنند. آنها شماره تلفن بلژیکی مرا از پدر نسیمه گرفته بودند. معمولاً از طریق ایمیل با من تماس گرفته می‌شد. او همیشه با شماره تلفن بلژیکی من با شماره ناشناخته تماس می‌گرفت. نمی‌دانم “جواد” کجا بود.

در سال۲۰۱۲ دوره‌ای را در بندر آنتورپ کار می‌کردم که باعث شد کمتر به مأموریتهای وزارت اطلاعات بپردازم. احمدزاده از وزارت اطلاعات با من تماس گرفت و خاطرنشان کرد که من کمتر فعال هستم. از من خواسته شد که به ایران بیایم. به همراه نسیمه من دو یا سه هفته به ایران سفر کردیم و به آبادان رفتیم. احمدزاده از من خواست به اهواز بروم. برای گفتگو به یک خانه شخصی رفتیم. از من سؤال شد که چرا من شروع به کار کرده و در پیگیری مجاهدین فعالیت کمتری داشتم. از من خواسته شد که دوباره فعالتر بشوم. هزینه کامل سفرها را به ما می‌دادند.

من به آنها گفتم که یک قرارداد موقت در بندر دارم. قرارداد من در زمستان۲۰۱۲ منقضی می‌شد. آنها به من گفتند که پس از اتمام قراردادم با آنها تماس بگیرم. آنها بررسی خواهند کرد که آیا می‌توانند چیزی برایم ترتیب دهند. مدت کوتاهی بعد مجدداً از من خواسته شد که بار دیگر به ایران بیایم، این بار بدون نسیمه. این بار اجازه دیدار با خانواده خودم را نداشتم اما اجازه دیدار با خانواده نسیمه را داشتم. در سال۲۰۱۳ من به مدت ۱۰روز به ایران سفر کردم و نزد مادر زن و پدر زنم ماندم.

احمدزاده در اهواز مرا به یک خانه شخصی برد که با دفعه قبل فرق می‌کرد. محمد برای مدت کوتاهی رفت و با مرد دیگری آمد که خود را “حاجی” معرفی کرد. مقام بالاتری نسبت به محمد داشت. ما تا ساعت ۸ یا ۹شب صحبت کردیم. این مرد عصبانی بود که من در برخی از فعالیت‌های مجاهدین در بروکسل حضور نداشتم. او دقیقاً دنبال کرده بود که در چه جلساتی شرکت داشتم یا نداشتم. شب در همان خانه ماندم. روز بعد آنها گفتند که تصمیم خواهند گرفت چه زمانی می‌توانم به بلژیک برگردم. من اجازه نداشتم از این خانه خارج شوم و غذا به خانه می‌آوردند. در طول روز حاجی و محمد حضور داشتند. این یک آپارتمان بزرگ بود و مجبور شدم چهار روز در آن خانه بمانم. آنها با کتاب و دی وی دی در مورد مجاهدین سعی داشتند مرا متقاعد کنند که مجاهدین بد هستند.

تمام هزینه سفر به ایران توسط سرویسهای اطلاعاتی ایران پرداخته شد. اواخر سال۲۰۱۳ محمد تماس گرفت. او گفت برای خدماتی که برای اطلاعات ایران ارائه می‌دهم حقوق دریافت خواهم کرد. قرار شد پول به یک حساب ایرانی واریز شود یا به پدر نسیمه داده شود تا او پول را به افرادی که به بلژیک سفر می‌کنند به‌صورت نقد منتقل کند. به درخواست من، این پول همیشه به‌صورت نقدی به پدر نسیمه پرداخت می‌شد. چند بار پول از طریق دوستانی که از ایران به اینجا سفر می‌کردند نقد به ما منتقل شد. محمد در ۲۰۱۵ به من گفت که دیگر رابط من نیست، کسی از داخل اروپا با من تماس خواهد گرفت.

در اوت ۲۰۱۵ دانیل از طریق تلفن با من تماس گرفت. او به من گفت همراه با نسیمه به مونیخ بروم. دانیل همیشه محل قرار ملاقات را تعیین می‌کرد. در مرکز مونیخ در یک قهوه‌خانه مراکشی ملاقات کردیم. او ایمیل خودش را به من داد و قبل از رفتن او ۴۰۰۰ یورو پول به من داد. از طریق اس.ام.اس نیز ارتباط متقابل ما با دانیل برقرار بود. دانیل هر ۸ماه یکبار شماره‌اش را تغییر می‌داد. اما او همیشه از شماره تلفن اتریشی استفاده می‌کرد…

در لوکزامبورگ من ۵۰۰۰ یورو برای یک ماشین دیگر دریافت کردم. و ۱۷۰۰۰ یورو برای نیم سال کار کردن برای دانیل دریافت کردم… از حرفهای وکیل نسیمه متوجه شدم که دولت ایران با خانواده نسیمه در ایران تماس گرفته و گفته‌اند ما دو نفر باید اظهاراتمان را مطابقت بدهیم و اعلام کنیم که ما برای مجاهدین کار می‌کردیم و نه برای وزارت اطلاعات، تا دانیل آزاد شود. دولت ایران در این صورت از لحاظ اقتصادی از ما حمایت خواهد کرد.)))
«پایان نقل قول»

با توجه به مدارک ارائه شده توسط مجاهدین، برجسته ترین موضوع آن، گذرنامه ایرانی این زوج است. اما مجاهدین هیچ توضیحی نمی دهند که ارتباط ایرانی بودن پاس با وصل بودن این دو به وزارت اطلاعات چیست؟!. در اعترافات سعدونی چند نکته قابل ذکر است:

1) برخلاف بی دانشی «از جهان بی خبر ماندگان آلبانی نشین»، همگان می دانند «قریب به اتفاق» ایرانیانی که پس از دهه 80 از ایران خارج و در غرب ساکن شدند، دارای پاسپورت ایرانی اند. حتی اگر از بیشتر مجریان شبکه های فارسی زبان هم سوال شود، اکثر آنها گذرنامه ایرانی دارند. لذا این مغلطه کاری جز اعضای نگونبخت مجاهدین را نمی تواند فریب دهد. البته امیر سعدونی و نسیمه نعامی هم قربانی مجاهدین هستند و حتی اگر امروز و فردا پنهانی با هویت جدید در جای دیگر زندگی نکنند، شاید چند سال دیگر با دریافت دستمزد مناسب از سازندگان این نمایش، تبرئه شوند به زندگی خود بازگردند.

2) اگر این افراد تابعیت و پاس بلژیکی داشته اند، چرا با گذرنامه بلژیکی خود به ایران سفر نکرده اند؟ آیا به قصد فریب با پاس ایرانی مستقیم از اروپا به ایران پریده اند که نهادهای امنیتی اروپا را فریب دهند؟ در اینصورت آیا دستگاه امنیتی اروپا تا به این حد ضعیف و بی تجربه است که اتباع خود را با پاس ایرانی نشناسد؟ اصلاً چرا مستقیم از اروپا به ایران؟ آیا اگر هدف امنیتی داشتند، نمی توانستند از چند کشور عبور کنند تا به ایران برسند؟

3) مگر مجاهدین بارها نگفته اند که تمام کارمندان سفارتخانه های ایران از اعضای وزارت اطلاعات و سپاه قدس هستند؟ پس چرا این دو نفر برای توجیه کارهایشان مجبور بودند جلوی چشم همگان به ایران تردد کنند؟ آیا در همان کشورهای اروپایی چند مأمور وزارت اطلاعات نبود که اینها را توجیه کند و لازم بود با پاس ایرانی مستقیم به ایران بروند و بازگردند تا همه دستگاه های امنیتی شک کنند؟

4) چرا کسانی که تبعه بلژیک هستند و کاسبی خود را دارند و می توانند از مجاهدین هم کمک های مالی خوبی دریافت کنند، باید خطر بزرگ انجام یک عمل تروریستی را به جان بخرند تا (آنگونه که رجوی ادعا کرده) چند هزار یورو کمک مالی دریافت کنند؟ کدام انسان بالغی بخاطر 17000 یورو یا 4000 و 5000 یورو که در این متن آمده حاضر می شود یک عمل تروریستی به آن ابعاد که در آن دهها آمریکایی و اروپایی کشته شوند را به جان بخرد؟ آیا با دستمزدی معادل حقوق یکماه یک دکتر، کسی دست به بمبگذاری می زند و کل آینده خود را در خطر می اندازد، آنهم بخاطر بازداشت اقوام اش؟

5) آیا همزمان با سفر رئیس جمهور ایران برای مذاکره و ایجاد رابطه بهتر با کشورهای اروپایی، یک دیپلمات ایرانی (با کمک دو ایرانی دیگر) نقشه ترور دهها مقام آمریکایی و یا شهروند اروپایی را به اجرا می گذارد؟ آیا چنین سناریوی حقیرانه و بلاهت وار جز توسط کسانی نوشته شده که از این رابطه زیان می کنند؟ و چه کسی جز رجوی، سعودی و اسرائیل از آن زیانمند می شوند؟

6) در بدترین حالت، آیا اگر جمهوری اسلامی چنین برنامه ای داشت، نمی توانست از طریق اتباع اروپایی و نهادهای مافیایی آنرا به انجام برساند که خودش در مظان اتهام قرار نگیرد؟

7) آیا اگر جمهوری اسلامی با ترفندِ تهدید کردن پدر نسیمه می تواند این دو نفر را وادار به انجام عمل تروریستی کند، چرا برای بازگردانیدن کارمندان شبکه های جاسوسی فارسی زبان از آن استفاده نمی کند؟

8) و بالاخره، چطور امکان دارد یک نظام با آنهمه تجربه در امور ضدتروریسم (و مبارزه با مقتدرترین گروه های تروریستی در خاورمیانه) دو زن و مرد بی تجربه را به این کار مهم اختصاص دهد؟

واقعیت این است که دشمنان ایران و یا مجاهدین خلق و سایر جریانات برانداز وابسته به «سعودی – موساد – سیا» در ساقط کردن جمهوری اسلامی از طریق جنگ نظامی و سیاسی به استیصال رسیده اند، لذا چاره ای برایشان نمانده که از روش های حقیرانه مثل ترور دانشمندان و سرداران ایرانی استفاده کنند و در کنار آن به دسیسه های دیگری چون اتهامات تروریستی دست بزنند. به همین علت است که می بینیم مریم رجوی و چند دوجین از لابی های آمریکایی-اروپایی اش، با این سناریو به رقص و پایکوبی مشغول شده اند. اگر کسی به درستی می خواهد به حقیقت برسد، باید تروریست ها را در همان لیستی پیدا کند که با مریم رجوی دمخور و پایه اصلی گردهمایی ها و کنفرانس های او هستند. آنهایند که مدام با همکاری سازمان مجاهدین به دسیسه چینی علیه ایران مشغول هستند.

بر ایرانیان است که به هوشیاری خود بیفزایند و هرچه بیشتر چهره این جریانات ضدایرانی را افشا کنند و مراقب انواع دسیسه ها چه در داخل ایران و یا در خارج آن باشند. یقیناً مریم رجوی از این نمایش حقیرانه نیز طرفی نخواهد بست و با گذر زمان باید پاسخگوی انبوه معضلاتی باشد که گریبان «قرارگاه سالخوردگان» مجاهد را خواهد گرفت. امروزه بزرگترین دشمن فرقه مجاهدین، نیروهای بی دنباله آن هستند که با مرگ تدریجی مواجه هستند و مدام ریزش آنها بیشتر می شود و تنها چشم امید شان بروز یک معجزه است. معجزه ای که طبیعتاً رخ نخواهد داد.

حامد صرافپور

نوشته همکاری موساد و رجوی در اجرای نمایش های تروریستی علیه ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.