یک روز یکی از فرماندهان بنام “سعید واجد” من را به محوطه پذیرش برد و با لحن خیلی دوستانه و مهربانانه از من سوال کرد، چه کسی تو را اینجا فرستاده؟ چه آموزش‌هایی دیده‌ای؟ مأمور نفوذی وزارت اطلاعات هستی یا سپاه؟ من از تعجب داشتم شاخ در می‌آوردم! خنده‌ام گرفته بود، حالت تمسخرآمیز من او را به شدت عصبی کرد. به طوریکه گفت تو را به زندان ابوغریب می‌فرستیم تا آنجا با شیوه‌های خودشان تو را به حرف در بیاورند. یک شب من را ساعت ۲:۳۰ نیمه شب از خواب بیدار کرده و برای بازجویی بردند و تا صبح مشغول بازجویی از من بودند که مثلا اعتراف کنم برای وزارت اطلاعات ایران کار می‌کنم و برای جاسوسی وارد مناسبات شده‌ام، بعد از اینکه دیدند من تحت هیچ شرایطی حاضر به اعتراف ساختگی نیستم من را مجدداً به داخل تشکیلات برگرداندند و تا چند روز کاری به کار من نداشتند.

بعد از چند روز مجدداً من را سوژه نشست‌های عملیات جاری کردند و ساعت‌ها فحش و ناسزا و آب دهان بود که نثار من می‌شد. آنها این شیوه برخورد را این‌گونه توجیه می‌کردند که می‌خواهند عنصر مبارزه را در من زنده کنند و مانع از این شوند که در حلقوم رژیم بیفتم! در دیدگاه رجوی که خودش را رهبر خود انتصابی عقیدتی به اعضا تحمیل کرده بود، او هیچ اشکال و نقطه ضعفی نداشت. بنابراین اعضا می‌بایست از او اطاعت بی چون و چرا داشته باشند.

هرگونه انتقاد به خط و خطوط سیاسی و استراتژیکی رجوی مترادف با بریدگی از مبارزه و وابستگی به جمهوری اسلامی و وزارت اطلاعات قلمداد می‌شد، در حالی که من و امثال دیگر اعضا که با وعده‌های فریبنده اخذ پناهندگی در کشورهای اروپایی و کار جذب آنها شده بودیم وقتی خودمان را برخلاف تمامی وعده‌های داده در پادگان اشرف دیدیم احساس کردیم به ما خیانت شده و دیگر تحمل آن همه دروغ و فریب را نداشتیم به همین دلیل فضای تشکیلات مجاهدین خلق و وعده‌ها و بحث‌های رجوی برایمان غیرقابل تحمل شده بود.”

موسی دامرودی از دیگر اعضای جدا شده سازمان مجاهدین خلق درباره اینکه چرا این سازمان از وزارت اطلاعات هراس دارد می‌گوید: “برایم سوال شده بود که چرا سازمان رجوی نسبت به جدا شده‌ها ضدیت هیستریک دارد و به همه مارک مأمور وزارت اطلاعات می‌زند و چرا نمی‌گذارد این افراد زندگی آزادی داشته باشند و برای رسیدن به سرپناهی با موانع زیادی از طرف این سازمان روبه رو می‌شوند و می‌خواهد همه را اسیر و برده خود نگه دارد و چرا این همه فشار بر مستمری بگیران خودش وارد می‌کند.

یا چرا برای پرداخت مستمری ناچیز ماهیانه آنها را مجبور به جاسوسی و نوشتن اطلاعیه علیه جدا شده‌های دیگر می‌کند و هرکسی را که از این خواسته سر باز بزند تهدید به قطع مستمری ناچیز می‌کند و بعد هم به او مارک مزدور و مأمور وزارت اطلاعات می‌زند که من در این مدت شاهد نمونه‌های این چنینی بوده‌ام.

من در نشست‌های مختلفی از مسئولین سازمان مجاهدین خلق شنیده بودم که می‌گفتند: ما از هیچ دولت، شخصیت و ارگانی نمی‌ترسیم، از پاسداران هم نمی‌ترسیم؛ بلکه باید از کسانی بترسیم که از درون خودمان جدا شده‌اند، چرا که هیچ‌کس از داخل مناسبات ما خبر ندارد، ما فقط از بریده‌های خودمان می‌ترسیم چراکه از همه چیز ما خبر دارند و داخل مناسبات بوده‌اند. این علت اصلی وحشت رجوی و طبعا ضدیت با اعضای جداشده از مجاهدین خلق است.

سازمان مجاهدین بارها و بارها با مدارک موجود نشان داده است که در خیانت و جنایت نسبت به آب و خاک و حتی مردم ایران از هیچ کوششی دریغ نکرده است. حتی در بسیار از موارد می‌تواند بالاترین رتبه را تصاحب کند، چون نظیر این سازمان در طول تاریخ در هیچ کشوری ظهور نکرده است. “

نوشته چرا سازمان مجاهدین به اعضای مسئله دار برچسب مأمور وزارت اطلاعات میزند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او  به طور خاص از دوست قدیمی اش؛ اسماعیل نامنی تقاضا می کند تا هر طور شده با خانواده اش تماس بگیرد و خبر سلامتی اش را به آنها برساند:

اسماعیل جان خیلی چشم به راهت هستم. خانواده چشم به راهت هستند. به فکر خانواده ات باش. نمی گویم جدا شو اما لااقل تماس بگیر. هیچ تناقضی ندارد که با خانواده ات تماس بگیری. تماس بگیر و آنها را از نگرانی خارج کن.

نوشته پیام موسی دامرودی برای اسماعیل نامنی در کمپ آلبانی مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

می توان گفت فرقه رجوی منحصر به فردترین گروه در تاریخ معاصر است که این چنین در تمامی ابعاد و به ضد انسانی ترین شکل روح و روان و جسم اعضای خود را به بند کشیده و آنان را استثمار می کند.

مسعود رجوی، نشست های مختلفی همچون دیگ، غسل هفتگی و عملیات جاری و .. را به راه انداخت تا فرد با ابزار شستشوی مغزی تمامی تناقضاتش را به سازمان گزارش دهد و آنگاه در بین جمع، خود را بدهکار سازمان معرفی نماید و به این ترتیب خود را مقصر شناخته و سران را صاحبان ارزش تلقی نماید و نگفته ای به سازمان نداشته باشد، در مورد احساس و عواطف و تناقضات جنسی خود نیز به همین روال عمل کند تا همه جانبه در اختیار فرقه قرار گیرد.

کاغذ نوشته های جلسات فوق که بدست خود افراد نوشته شده به عنوان مدرک در پرونده پرسنلی افراد نگهداری می شد تا در مواقع بریدگی عضو از تشکیلات مورد بهره برداری مسئولین سرکوب در هر جلسه درون تشکیلاتی بر علیه افراد و حتی استفاده های بیرون از تشکیلات برای از بین بردن حرمت و شخصیت افراد بکار گرفته شود.

موسی دامرودی عضو نجات یافته از تشکیلات رجوی در آلبانی، به بیان خاطراتش از نشست های ایدئولوژیک درون مناسبات فرقه می پردازد. او با لبخندی تلخ نحوه برخورد فرماندهان با اعضا را در جلسات به سخره می گیرد و توضیح می دهد که چگونه این جلسات تنها و تنها برای خرد کردن افراد در برابر جمع بوده است.

موسی دامرودی

نوشته نشست های شستشوی مغزی در تشکیلات رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعیاد و مناسبت ها، فرصتی هستند تا انسان ها بعد از ماه ها زندگی روزمره و بالا و پایین هایش نفسی تازه کنند، عواطف شان را به اعضای خانواده و دوستان و بستگان نشان بدهند و دستی به سر و روی خود و زندگی و خانه بکشند. عید کریسمس نیز یکی از این مناسبت هاست که در کشورهای غربی از مهمترین اعیاد به حساب می آید.

اعضای نجات یافته از سازمان مجاهدین خلق در آلبانی هم در کنار دیگر شهروندان این کشور، در تدارک این عید هستند. آنها هم حراج های جمعه سیاه را از دست ندادند و سعی کردند وسایل مورد نیازشان را در این روز تهیه کنند و لذت خرید کردن را نیز در کنارش تجربه کنند.

خرید آزادانه و مستقل با پولی که نتیجه زحمت و تلاش شان است، شاید بیش از دیگر شهروندان آلبانی به آنها بچسبد. چرا که این افراد سالها در تشکیلات رجوی از این لذت و حق ظاهراً ساده محروم بوده اند.

موسی دامرودی بعد از خرید جمعه سیاه، خاطره ای از جمعه سیاهی که در دوران حضورش در تشکیلات رجوی تجربه کرده، نقل می کند که شنیدنیست.

نوشته خاطره شنیدنی موسی دامرودی از جمعه سیاه در کمپ آلبانی مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

موسی دامرودی ضمن تبریک میلاد پیامبر اکرم (ص) و با اظهار خوشحالی از بودن در کنار دوستان می گوید: ما در سازمان از همین تفریحات ساده هم محروم بودیم.

عضو نجات یافته از تشکیلات مجاهدین خلق خاطره ای را به عنوان نمونه ای از این اختناق شدید در تشکیلات بسته فرقه ذکر می کند: دوست ما سه ماه در بیمارستان بستری بود. بعد که مرخص شد تصمیم گرفتیم برای تغییر حال و هوایش با تعدادی از دوستان به پارک جنگلی برویم آن هم نه خارج از تیرانا. درخواستمان را اعلام کردیم و گفتند اسامی را اعلام کنید و بعد از مدتی هم کلاً اجازه صادر نشد.

دامرودی معتقد است شعارهای سران مجاهدین خلق درباره آزادی، همگی توخالی و پوچ هستند: سازمانی که دم از آزادی می زند نمی گذاشت ما به همراه دوستانمان ساعتی را بیرون بگذرانیم. این 15 ماده خواهر مریم در آزادی مذهب و ..  همه توخالی و پوچ است. من 29 سال در مناسبات بودم. مدام می گفتند با این حرف نزن. رابطه ات با فلان شخص را قیچی کن. این سازمان، جدا کننده افراد است و نه متحد کننده انسان ها.

موسی دامرودی در آخر رو به کسانی که همچنان در کمپ اشرف 3 در اسارت به سر می برند می گوید: خارج از تشکیلات زندگی وجود دارد. اینجا شما می توانید آزاد زندگی کنید. هر چیزی دوست دارید بخرید. هر کجا خواستید و با هر کس بخواهید بروید… انجمن نجات آلبانی هم هست و از شما حمایت می کند. کمی فکر کنید و  نگذارید کسی برای شما دیکته کند که چه کاری انجام دهید.

نوشته در مناسبات مجاهدین از همین تفریحات ساده محروم بودیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

موضوع گفتگوی این برنامه ، زندگی افراد جدا شده خارج از مناسبات سازمان بود و ادعاهای سران مجاهدین درباره شرایط زندگی جداشده ها مورد گفتگو و بررسی قرار گرفت.:

خلیل انصاریان: رجوی در نشست های عمومی به همه نیروها می گفت بریده ها و یا جداشده ها، از آشغالی تغذیه می کنند و زندگی روزمره را می گذرانند. دلیل این مسئله چه بود؟

موسی دامرودی: من خودم هم بارها و بارها از زبان مسعود رجوی و دیگر مسئولین این جملات را شنیده بودم. حتی در بریف صبحگاهی هم این موضوع آورده شده بود. حتی نام فردی را می آوردند و می گفتند فلانی در کنار سطل آشغال می خوابد و خوراک روزانه اش را از میان زباله ها تأمین می کند. دلیل این دروغ پردازی ها این بود تا افرادی که تصمیم به جدایی داشتند، بترسند و منصرف بشوند و جدا نشوند.

خلیل انصاریان: چگونه زندگی خود را می گذرانید؟
موسی دامرودی: من مدتی نقاشی ساختمان کار می کردم و الان در شرکتی مشغول به تشک زدن هستم. نان بازوی خودم را می خوردم و محتاج کسی نیستم. مشکل معیشتی ندارم و همه چیز زندگیم سرجای خود است.

خلیل انصاریان: آیا می توانید زندگی آزاد کنونی را با زندگی در تشکیلات جهنمی رجوی مقایسه کنید و آیا چنین مقایسه ای امکان پذیر است؟

موسی دامرودی: سازمان مخالف زندگی آزاد است پس تبلیغ می کند که خارج از مناسبات سازمان زندگی وجود ندارد. من هم آنجا که بودم باور می کردم. من الان هفت سال است که جدا شده ام. حالا خانه دارم و همه چیز زندگیم سرجایش است. یک سری از دوستانم تشکیل خانواده داده اند و بچه دارند. چیزی که اگر الان سازمان اگر بشنود جام می کند. در سازمان صبح تا شب کار می کردم بدون آنکه رنگ پول را ببینم.

خلیل انصاریان: چه پیامی برای اعضای حاضر در کمپ مانز دارید؟

موسی دامرودی: سازمان مدام می گوید خارج از مناسبات زندگی وجود ندارد. من می خواهم بگویم موضوع دقیقاً برعکس این است یعنی اینکه زندگی واقعی خارج از مناسبات سازمان هست. در خارج از سازمان زندگی، عاطفه، خانواده و عشق به پدر و مادر و خانواده وجود دارد. زندگی واقعی بیرون از تشکیلات است. من حدود شش سال است که تازه معنای زندگی را فهمیده ام. در درون سازمان آن قدر ذهنم مشغول بود و بی هدف بودم که مدام مریض بودم…

نوشته موسی دامرودی: زندگی واقعی بیرون از مناسبات مجاهدین خلق جریان دارد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

موسی دامرودی می گوید در طول 29 سالی که در سازمان بودم، عملاً عیدی نداشتیم. در سازمان به طور کلی هیچ برنامه و عیدی نبود که جشن و شادی داشته باشیم:
در ایام عید می شود گفت عزا داشتیم. آنقدر کار روی سر ما می ریختند که نایی برای جشن نداشتیم. الان 7 سال است که بیرون از سازمان هستم. 11 اسفند روز جدایی من است. این 8مین عیدی هست که بیرونم. هر عید بهتر و شکوفاتر از سال قبل. من معنی عید را تازه این چند سال فهمیدم.

موسی دامرودی چند کلامی هم با دوستانش که هنوز گرفتار تشکیلات مجاهدین خلق هستند، سخن می گوید:
ماندن در سازمان بی فایده است. در عراق لب مرز بودیم و مریم و مسعود رجوی هر سال وعده می دادند که سال سرنگونیست. ولی الان که کیلومترها دور از مرزهای ایران هستیم واقعاً قرار است چطوری سرنگون کنیم ؟! هر سال وقتی وعده ها محقق نمی شد، مسعود رجوی همه تقصیرها را به گردن نیروها می انداخت که کم کاری کرده اند.

دوستان انتخاب کنید تا یک روز زندگی آزاد داشته باشید. هر جا دوست دارید بروید. هر طور دوست دارید عید را جشن بگیرید.
ما الان در آلبانی انجمن تشکیل داده ایم و همه جوره شما را ساپورت می کنیم. کمک هایی که به ما میرسد از طرف خانواده های خود شما در ایران است. خانواده های چشم انتظار. ما دوست داریم شما را هم در اینجا ببینیم. اینجا ما در همه تصمیمات مان آزاد هستیم.

نوشته نوروز ۱۴۰۳ – گفتگو با موسی دامرودی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

موسی دامرودی به عنوان عضو با سابقه بالای حضور در تشکیلات مجاهدین خلق، در این برنامه به تشریح وضعیت و شرایط حاکم بر مناسبات این سازمان می پردازد.

عضو سابق مجاهدین خلق درباره زندگی رباتیک اعضای حاضر در تشکیلات مجاهدین خلق می گوید به عنوان عضو سازمان باید فقط و فقط آنچه را به تو دیکته می شود بیان کنی. و به همین دلیل است که اگر از هر یک از اعضای حاضر در مقر سازمان درباره زندگی و سازمان و یا هر مسئله دیگری سوال کنی همه پاسخی واحد دارند و پاسخ شان همان است که فرماندهانشان به آنها القا کرده اند.

موسی دامرودی می گوید آنچه را از نزدیک در مناسبات مجاهدین مشاهده کردم این بود که نه زندگی هست، نه عاطفه هست، نه خانواده و نه رابطه دوستانه ای. او می گوید حتی اجازه نداشتیم به زبان مادری با دوستانمان و هم محلی هایمان صحبت کنیم. او در این باره خاطره ای هم نقل می کند.

دامرودی می گوید فرماندهان به دستور مریم رجوی، آنقدر وقت اعضا را پر می کردند و آنقدر از آنها کار می کشیدند تا خود به خود افکار و احساسات تعطیل شود.

نوشته برنامه جعبه سیاه – گفتگو با موسی دامرودی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او در پاسخ به مجری برنامه ؛ اریسا رحیمی که از او خواسته بود خاطره ای نقل کند می گوید: من در طول 4 سال اسارتم در اردوگاه عراق و پس از آن 29 سال اسارت در قرارگاه مجاهدین خلق خاطره خوبی به ذهن ندارم. در اردوگاه عراقی ها دست کم نامه ای برای خانواده ها می نوشتیم اما همین امکان ساده هم در کمپ مجاهدین خلق از ما سلب شد.

دامرودی تنها باری را به خاطر می آورد که به او اجازه دادند برای خانواده اش نامه بنویسد . نامه ای که هیچگاه پاسخی برایش دریافت نمی کند و به این نتیجه می رسد که حرف های سازمان در مورد خانواده ها درست است و خانواده اش او را از خاطر برده اند. موسی سالها بعد اما، متوجه می شود که سازمان با دسیسه به خانواده اش آدرس اشتباهی داده است. در واقع به خانواده اش گفته بودند که او در هلند ساکن است و نه عراق و کمپ اشرف !

موسی دامرودی که شش سال پیش ، یک روز برای همیشه کمپ مجاهدین خلق را ترک می کند و به کمیساریا می رود و خود را معرفی می کند و می گوید که دیگر تمایلی به ماندن در مناسبات رجوی را ندارد درباره حسش بعد از این اقدام می گوید: در این شش سالی که بیرون آمده ام حس تولد دوباره و زندگی نو دارم… در طول 29 سال حضورم در قرارگاه مجاهدین خلق خیلی چیزها را ندیده بودم . من رنگ پول را ندیده بودم . گوشی تلفن ندیده بودم . بعد از خروج از مناسبات توانستم با خانواده ام تماس بگیرم… موسی دامرودی می گوید دنیای بیرون از مناسبات مجاهدین سرشار از زندگیست.

دامرودی در آخر عید نوروز را به دوستانیکه هنوز در کمپ مجاهدین خلق هستند تبریک می گوید و از آنها می خواهد تا فکر کنند و به خودشان بیایند. او رو به دوستان اسیرش می پرسد که آیا صبح که از خواب بیدار می شوند جز فکر نشست ها فکر دیگری دارند؟ آیا می توانند آزادانه با دوستشان صحبت کنند بدون آنکه به آنها برچسب محفل زدن نزنند؟

در پایان اریسا رحیمی به نمایندگی از انجمن نجات ، هدیه ای نوروزی به ایشان تقدیم کرد.

نوشته موسی دامرودی: دنیای بیرون از مناسبات مجاهدین خلق سرشار از زندگی است. اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اینجانب موسی دامرودی، حمایت خودم را از ۶ نفر از دوستان خودم اعلام میکنم. این شش نفر عضو انجمن آسیلا هستند. این دوستان ما هیچ کار غیر قانونی در کشور آلبانی انجام نداده اند. تنها گناه دوستان ما این است که ماهیت این فرقه را در دنیای مجازی افشا کرده اند. فقط همین! به همین خاطر فرقه رجوی تحمل اعضای انجمن آسیلا را در کشور آلبانی ندارد و نمی‌تواند ببیند که نفرات جدا شده دارند آزادانه زندگی میکنند. چرا که ضد آزادی و خانواده می‌باشد و هر روز بر علیه ما یک توطئه یا یک سناریو میسازد.

ولی من ترسی از چرندیات رجوی ندارم. به اندازه کافی زندان بوده ام. 4 سال در زندان های صدام حسین و 29 سال در فشارهای فکری و روانی و جسمی در درون فرقه رجوی بودم. در این 29 سالی که در فرقه بودم یک بار نتوانستم با خانواده ام تماس تلفنی داشته باشم.

در پایان از دولت محترم آلبانی درخواست دارم که هر چه زودتر این دوستان ما را آزاد کند.

با احترامات
موسی دامرودی – عضو انجمن آسیلا

نوشته موسی دامرودی خواهان رسیدگی به وضعیت اعضای بازداشتی آسیلا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه اعتراضی خانواده دامرودی خطاب به وزیر کشور آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او که به مدت 29 سال در اسارت فرقه رجوی بوده است، می گوید: من فکر می کردم مجاهدین سازمانی انقلابی و مردمی است اما بعد از عضویت متوجه شدم چنین چیزی نیست. آنها به خانواده ها توهین می کردند و خانواده ها را دشمن می خواندند. آنها دوستان را از هم جدا کرده بودند و نمی گذاشتند ارتباطی داشته باشیم و همین مسائل باعث شد جرقه جدا شدن در من زده شود.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته مصاحبه با موسی دامرودی؛ عضو جداشده از سازمان مجاهدین در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.