اریسا: سلام آقای آلدو سولولاری، مدیر رسانه ای انجمن نجات آلبانی، به برنامه ما خوش آمدید. لطفا کمی خود را برای بینندگان ما معرفی کنید.

آلدو: بله حتما
من آلدو سولولاری هستم، یک سال و نیم است که سخنگوی رسانه ای انجمن نجات آلبانی هستم. من مدتی هست که با انجمن نجات آلبانی همکاری می کنم. با اعضای هیئت مدیره انجمن آشنا شدم، با مشکلات تک تک اعضا از نزدیک آشنا شدم،
بسیار خوشحالم که میتوانم اقدام بشردوستانه ای برای این انجمن انجام بدهم. و اکنون این کار جزئی از زندگی روزمره من شده است، جدا از حرفه ای که دارم، ما توانسته ایم احساسات و دلایل بسیار مهمی را به یکدیگر منتقل کنیم و به این ترتیب تبدیل به یک خانواده بزرگ شدیم و آنچه مهمتر است، رساندن صدای تک تک مادران در ایران هست .

صرف نظر از این که در شروع مصاحبه هستیم، من می خواهم به همه والدینی که فرزندان خود را در اردوگاه مجاهدین خلق در مانز معروف به اشرف 3 دارند درود فرستم و واقعاً دوست دارم که صدای آنها را برسانم. حداکثر از طریق رسانه، از طریق بسترهای مختلف بتوانم صدای آنها را برسانم و پل ارتباطی بین این دو طرف ایجاد کنم.

و امیدوارم امسال این امکان را فراهم کنم، یعنی ارتباط بین والدین و فرزندان برقرار شود و این بسیار مهم است.

اریسا: آرزوی شما برای سال نوی 1403 به عنوان جشن سال نوی ایرانی، برای بینندگان تلویزیون ما، برای افرادی که هنوز در سازمان مجاهدین خلق هستند، و برای انجمن نجات، چه در آلبانی و چه در ایران، و برای خانواده های چشم انتظار چیست؟

آلدو: در واقع برای من بسیار هیجان انگیز است، زیرا اولین بار است که با شما مصاحبه می کنم اما در نقش مصاحبه شونده (مهمان) هستم، برای اولین بار می خواهم با یک قلب پاک به شما تبریک بگویم.

آرزوی بزرگ من این است که هر کسی که ما را دنبال می کند سالی پر از موفقیت داشته باشد که با روحیه هر چه بالاتر، با برکت خداوند، و مهمتر از همه با سلامتی به پایان برسد.

و آرمان ما مطرح شود و با هم متحد، مستحکم باشیم و به تحقق آن ساختن مورد نظر برسیم . از آنجایی که من جزو این انجمن هستم، سعی کردم با ایجاد ساختارها و راهکارهای ممکن به هدف خود برسیم.

و امیدوارم امسال، سال نهایی‌سازی مرحله به مرحله برای همه مادرانی باشد که مشتاقانه منتظر دیدار فرزندان خود هستند.
فرزندان، صرف نظر از اینکه دیگر بچه نیستند، اما برای مادرها، مهم نیست چند سال داشته باشند، این احساسات قوی که ما از نزدیک تجربه می کنیم، و چیز زیبایی که من در واقع هر روز تجربه می کنم، این است که من با این ایرانیهایی که مثل برادرانم میمانند به آنها نگاه می کنم.
ما واقعاً مثل یک خانواده شده ایم .

و وقتی آنها با تلفن همراه با اقوامشان ارتباط برقرار می کنند، من به آنها فکر می کنم و به آنها نگاه می کنم. باور کنید هیچ احساس زیباتری وجود ندارد.

وقتی که اعضای ایرانی را می بینم که با خانواده خود در تماس تلفنی هستند، احساس شگفت انگیزی دارم که این اعضا توانستند به خانواده خود وصل شوند.

و حداقل امسال 1403 (2024)، صحبت کردن و ارتباط تلفنی همه با خانواده هایشان حداقل انتظار هست.
آرزو من این هست که با تلاش و همکاری تنگاتنگ هیئت مدیره و سایر اعضای انجمن نجات تلاش بکنیم که امکان برقراری ارتباط و رساندن صدای خانواده هایی که در ایران هستند با فرزندانشان در کشور آلبانی را فراهم کنیم.
تا افرادی که در کمپ اشرف هستند بفهمند که خانواده هایشان منتظرشان هستند.
و همه چیز آنطور نیست که رؤسای کمپ به شما می گویند.

شعار هایی که میگویند که خانواده نباید داشته باشید یا اینکه خانواده دشمن شما هست اشتباه می باشد.
زیرا خانواده نعمتی از جانب خداوند است. و سال به سال عشق مادران از شوق دیدار شما لبریز میشود. و ما امیدواریم که هر چه سریعتر این امکان شگفت انگیر دیدار با والدین برقرار شود.

امیدوارم در سال جاری 1403 هماهنگی و روابط دیپلماتیک بین دو کشور ایران و آلبانی داشته باشیم تا همه چیز را برای دیدار راحت‌تر و ساده‌تر سازد.

از صمیم قلب برای شما خانواده ها آرزو می کنم که خداوند به شما صبر و سلامتی هر چه بیشتر عطا کند زیرا بچه های اردوگاه بیش از هرچیز به امید و پشتیبانی شما نیاز دارند.

اریسا: برنامه رو به اتمام هست و تا آن زمان از شما دعوت میکنم دهانتان را شیرین کنید و از اینکه در مصاحبه حضور داشتید بسیار متشکرم، و قطعا در مصاحبه های آینده کمی بیشتر در مورد کار شما صحبت خواهیم کرد.

آلدو: مایلم اگر اجازه بدهید به اعضای انجمن نجات در ایران و خصوصا رئیس آن جناب آقای مهندس خدابنده سلام برسانم و از ایثارگری ایشان سپاسگزاری نمایم.

صبر و حوصله شما (خدابنده) برای ارائه توصیه هایتان این امکان را برای ما فراهم می کند تا با درک انتقادات شما هر چه بیشتر در جهت رسیدن به رسالت روزانه خود پیش برویم.

اریسا: اجازه دهید مصاحبه آلدو را با پیام او و تشکر از آقای مهندس ابراهیم خدابنده به پایان برسانیم. متشکرم

نوشته نوروز 1403- گفتگو با آلدو سولولاری مدیر رسانه ای انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

منصور براهویی که در زمان جنگ ایران و عراق و در منطقه مهران به اسارت نیروهای مجاهدین خلق در می آید، پس از انتقال گروه به آلبانی اعلام جدایی کرد و به دنیای آزاد قدم گذاشت.

براهویی درباره نحوه اسارتش در تشکیلات مجاهدین خلق می گوید: بعد از اسارت و در زمانی که در کمپ اسرا به سر می بردیم، عوامل سازمان آمدند و اعلام کردند هر کس در عملیات پیش روی سازمان موسوم به عملیات فروغ جاویدان شرکت کند، بعد از عملیات آزاد می شود.
او که بسیار دلتنگ خانواده بوده به این ترتیب فریب می خورد و در عملیات شرکت می کند. اما بعد از پایان عملیات، مسعود رجوی در پیامی به او می گوید که به دلیل شرکت در عملیات سازمان احتمالاً در ایران اعدام خواهد شد. با این ترفند، سازمان او را مجبور به ماندن در تشکیلات می کند.

عضو سابق مجاهدین خلق درباره شرایط حاکم بر مناسبات سازمان می گوید: ما ارتباطی با خانواده نداشتیم و هر گاه اسمی از آنها می آوردیم می گفتند پدر و مادر شما مسعود و مریم رجوی هستند. اگر نامی از خانواده می بردیم باید پروژه می نوشتیم که چرا ذهنمان سمت خانواده رفته. در سازمان خانواده ای نیست . حتی در ذهن هم نباید وجود داشته باشد.

براهویی در پایان ضمن تبریک سال نو. به خانواده های چشم انتظار اسرای رجوی گفت: می دانم چه سختی هایی کشیدید و چقدر چشم انتظار ماندید. فرقه رجوی در بن بست است و می خواهد هر طور شده افراد را در تشکیلاتی که دیگر چیزی از ان باقی نمانده نگاه دارد. سازمان می خواهد افراد را در تشکیلاتش مچاله کند. تا نیروها به زندگی آزاد فکر نکنند.

منصور براهویی همچنین رو به افراد گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق می گوید: از دوستانم که در زندان رجوی اسیر شده اند می خواهم خود را هر چه زودتر از بند این جنایتکاران آزاد کنید. باور کنید هر چه می گویند فریب است. من خودم این را تجربه کرده ام. پدران و مادران شما چشم انتظارتان هستند.

نوشته نوروز 1403 – گفتگو با منصور براهویی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

علی هاجری عضو سابق سازمان مجاهدین خلق و عضو فعلی انجمن نجات آلبانی است. او در گفتگو با اریسا رحیمی، مجری برنامه از 30 سال حضورش در مناسبات مجاهدین خلق می گوید: رجوی همه خانواده ها را متلاشی کرد و زمانی رسید که دیگر چیزی به اسم خانواده در تشکیلات وجود نداشت. ما در رؤیاهایمان آرزوی داشتن خانواده را داشتیم.

علی هاجری سال 2017 از فرقه رجوی جدا شد. او می گوید که مدتی بعد از جدایی از فرقه، با همسرش التیسا آشنا شد و ازدواج کرد. آنها اکنون خانواده ای چهار نفره و شاد و موفق دارند.

علی هاجری در انتها فرا رسیدن عید نوروز و سال جدید را به تمام ایرانیان در اقصا نقاط دنیا تبریک گفت.

او همچنین سال نو را به دوستانش در کمپ مانز تبریک می گوید:
به دوستان دربندم در کمپ مانز که زندگی تکراری دارند و با این که می دانم هیچ عیدی در آنجا وجود ندارد سال نو را تبریک می گویم. امیدوارم در سال جدید به دنیای بیرون قدم بگذارند و زندگی جدیدی آغاز کنند.

نوشته نوروز 1403—گفتگو با علی هاجری عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او در پاسخ به اولین پرسش اریسا رحیمی مبنی بر اینکه آیا توانست در آن سالهای اسارت در مجاهدین خلق با خانواده اش ملاقات کند، پاسخ گفت: “هرگز”. علیرغم اینکه برادر و خواهرانش بارها برای دیدار با او به عراق و به مقابل کمپ اشرف رفتند، سازمان تلاش بسیار کرد که دیداری صورت نپذیرد. به گفته آتابای در پی مرارت‌هایی که یکی از خواهرانش که مبتلا به سرطان بود در سفر به عراق کشید، در بازگشت از سفر دار فانی را وداع گفت.

او که اکنون با خانواده‌اش در تماس است و از این بابت بسیار خوشحال است، درباره مقدمات خروجش از تشکیلات چنین گفت: “من از سال 95 که وارد آلبانی شدیم متوجه شدم که دسترسی به اینترنت وجود داد. تمام تلاشم را کردم که از افرادی باشم که به اینترنت دسترسی دارند. بعد از 2 سال و نیم توانستم یکی از فامیل‌های خیلی دورمان را در توییتر پیدا کنم . 9 ماه طول کشید که آن فامیل مرا باور کند.”

به گفته این عضو جدا شده از آنجایی که در بخش اینترنت مجاهدین خلق، افراد به شدت تحت کنترل مافوق های خود هستند، او نمی‌توانست هیچ پیام صوتی، عکس و فیلمی برای برادر بزرگش که حالا پای چت با او آمده بود بفرستد. نهایتا خواهر کوچکترش با او ارتباط گرفت و از او خواست که هر چه زودتر تشکیلات را ترک کند.

بهای ارتباط گرفتن با جهان بیرون این بود که حمید آتابای چند ماهی را در زندان اردوگاه اشرف تحت کنترل شدید بماند. او نهایتا خودزنی کرد و به بهانه ملاقات پزشک به تیرانا آمد اما به دلیل یک اشتباه محاسباتی مجبور شد به دورن تشکیلات باز گردد و این بار شانس با او یار بود و تشکیلات او را اخراج کرد.

در ادامه او شرح می‌دهد: “تاکسی گرفتم به مقابل انجمن آسیلا رسیدم. از آن روز با بهترین‌های زندگیم تماس دارم.”

حمید آتابای روزی 18 ساعت کار کردن در بخش اینترنت مجاهین خلق را به جان خرید. با پنج حساب کاربری فیک در توئیتر و تلگرام برای مریم رجوی تبلیغ می‌کرد چرا که زیر نظر و به دستور مسئولین ارشدش جوانان سرگردان در شبکه‌های اجتماعی را باید با رگباری از پیام قانع به همکاری می‌کرد.

او اکنون می‌گوید: “از بس روی ذهن ما کار کرده بودند باورمان می‌شد که داریم مبارزه می‌کنیم اما من در اعماق وجودم مریم رجوی را قبول نداشتم.”

در پایان گفتگو ضمن تبریک سال نو، آتابای برای مادران چشم انتظار آرزو م‌یکند که به سرنوشت مادر خودش دچار نشوند و تا پیش از دیدار فرزندشان از دنیا نروند و هیچ خواهر و برادری مبتلا به رنج خواهر او نشوند.

او خطاب به دوستانش در درون تشکیلات رجوی می‌گوید: “من هوادار جمهور اسلامی نیستم. من دارم از خودم می‌گویم. به فکر زندگی باشید. جا هست برای زندگی…زندگی شنیدن حرف‌های کثیف مریم رجوی نیست. هوشیار شوید! بیدار شوید!”

حمید آتابای در پایان گفتگو نوید می‌دهد که تا پای جان در انجمن نجات به خانواده‌های اعضای اسیر در فرقه رجوی خدمت‌گزاری کند.

نوشته نوروز 1403- گفتگو با حمید آتابای عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بنا به گفته‌های حسن شهباز، او به صورت خودخواسته به سازمان مجاهدین خلق پیوست. او در دوران دانشجویی به همراه یکی از دوستانش برای زیارت عتبات عالیات به عراق رفتند و از سر کنجکاوی به سازمان مجاهدین خلق مراجعه کردند. در این باره می‌گوید: “در مقابل درب ورودی گفتیم که ما ایرانی هستیم و صرفا جهت آشنایی با اهداف و فعالیت‌های شما آمده‌ایم.”

او در پاسخ به این پرسش که چرا در حالی که تحصیل کرده و آگاه بود، باز هم گرفتار دام مجاهدین شد، می‌گوید: “در بدو ورود به تشکیلات، آنقدر محبت می‌کنند و احترام می‌گذارند. پس از مدتی در رودربایستی قرار می‌گیری و متوجه نمی‌شوی که آنها با ذهن شما چه می‌کنند. در یک مکان بسته هستی که تلویزیون، مسئولین و… یک چیز معین را دائما و مکررا وارد ذهن شما می‌کنند. شما ناخودآگاه به یقین می‌رسید که واقعیت همین است. در صورتی که شما با دنیای بیرون تماس ندارید که بدانید اینها دروغ است.”

حسن شهباز از محدودیت های فراوان مالی، عاطفی و اعتقادی در فرقه رجوی صحبت می‌کند و اینکه در تشکیلات یک کلمه محوریت دارد: “دشمن” و همه چیز باید حول آن تعریف شود.

این عضو پیشین مجاهدین خلق که 5 سال است از تشکیلات جدا شده است از شرایط فعلی زندگی‌اش در کشور آلبانی ابراز رضایت می‌کند. او در حال حاضر شاغل است و با خانواده خود ارتباط دارد. شهباز ابراز امیدواری می‌کند که در سال جدید دوستان اسیرش در کمپ مجاهدین خلق در مانز نیز به دروغ های سران فرقه توجه نکنند و آن را ترک کنند.

نوشته نوروز 1403—گفتگو با حسن شهباز عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ابراهیم مرادی ضمن ابراز خوشحالی در پای سفره هفت سین دفتر انجمن نجات آلبانی، گفت: “هیچ وقت در سازمان نمی‌توانستید کنار چنین میزی بنشینید و از شما بپرسند حال شما چطور است؟ اهل کجا هستید؟”

او با اشاره به اینکه افراد درتشکیلات مجاهدین خلق از هویت شخصی تهی می‌شوند، توضیح می‌دهد که در دورانی که عضو تشکیلات بود سه بار نام او عوض شد. “همه چیز زیر نظر آنها بود. چیزی به میل خودم نبود.”
بنا به گفته مرادی او به دلیل نیاز مالی تا مدتی پس از خروج از اردوگاه مجاهدین خلق مجبور بود با تشکیلات در ارتباط باشد تا در ازای دریافت پولی ناچیز اطلاعاتی درباره دیگر افراد جدا شده بدهد. در حقیقت سازمان صراحتا از او می‌خواست که جاسوسی کنند.

مرادی اکنون که به انجمن نجات پیوسته است، از ارتباط با دوستانش در انجمن ابراز خرسندی می‌کند و از اینکه در مناسبت‌ها و تفریحات با آن‌ها همراه است خوشحال است.
ابراهیم مرادی ضمن تبریک سال نو به تمام ایرانیان و به ویژه مادران چشم انتظار اعضای اسیر در فرقه رجوی، از آنها می‌خواهد که دست از تلاش در جهت رهایی عزیزانشان از چنگ سران مجاهدین خلق برندارند و خود نیز قول می‌دهد که به همراه دیگر اعضای انجمن نجات تا آنجایی که در توان دارند خانواده‌ها را در راه رسیدن به این هدف یاری کنند.

نوشته نوروز 1403—گفتگو با ابراهیم مرادی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

موسی دامرودی می گوید در طول 29 سالی که در سازمان بودم، عملاً عیدی نداشتیم. در سازمان به طور کلی هیچ برنامه و عیدی نبود که جشن و شادی داشته باشیم:
در ایام عید می شود گفت عزا داشتیم. آنقدر کار روی سر ما می ریختند که نایی برای جشن نداشتیم. الان 7 سال است که بیرون از سازمان هستم. 11 اسفند روز جدایی من است. این 8مین عیدی هست که بیرونم. هر عید بهتر و شکوفاتر از سال قبل. من معنی عید را تازه این چند سال فهمیدم.

موسی دامرودی چند کلامی هم با دوستانش که هنوز گرفتار تشکیلات مجاهدین خلق هستند، سخن می گوید:
ماندن در سازمان بی فایده است. در عراق لب مرز بودیم و مریم و مسعود رجوی هر سال وعده می دادند که سال سرنگونیست. ولی الان که کیلومترها دور از مرزهای ایران هستیم واقعاً قرار است چطوری سرنگون کنیم ؟! هر سال وقتی وعده ها محقق نمی شد، مسعود رجوی همه تقصیرها را به گردن نیروها می انداخت که کم کاری کرده اند.

دوستان انتخاب کنید تا یک روز زندگی آزاد داشته باشید. هر جا دوست دارید بروید. هر طور دوست دارید عید را جشن بگیرید.
ما الان در آلبانی انجمن تشکیل داده ایم و همه جوره شما را ساپورت می کنیم. کمک هایی که به ما میرسد از طرف خانواده های خود شما در ایران است. خانواده های چشم انتظار. ما دوست داریم شما را هم در اینجا ببینیم. اینجا ما در همه تصمیمات مان آزاد هستیم.

نوشته نوروز 1403 – گفتگو با موسی دامرودی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

موسی جابری فر یازده سال است که از فرقه جدا شده و ساکن آلبانی است. او می گوید که در تیرانا به کار جوشکاری آهن آلات سنگین مشغول است.

جابری فر از جمله افرادی است که به بهانه کاریابی و انتقال به اروپا به کمپ مجاهدین خلق کشیده می شود و 13 سال طول می کشد تا بتواند خود را از این دام رها کند.

او درباره نشست های دیگ می گوید: می بایست گزارشی از خودت می نوشتی و در جمع می خواندی. سپس جمع نسبت به تو موضع می گرفتند و تحت برخورد و فشار جمعی قرار می گرفتی. نشست ها بسیار سنگین و خرد کننده و پر استرس هستند. تا آنجا که مجبوری همانطوریکه می گویند فکر و رفتار کنی.

موسی جابری فر که از اعضای انجمن نجات آلبانیست معتقد است باید به خاطر خانواده ها هم که شده تلاش ها بیشتر شود تا اعضای گرفتار در تشکیلات آزاد شوند: من درد خانواده ها را درک می کنم . مادرم در سالهایی که من نبودم واقعاً پیر شد.

نوشته نوروز 1403 – گفتگو با موسی جابری فر عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شکری حدود 7 سال است که از سازمان جدا شده و در حال حاضر در آلبانی و در کنار همسرش زندگی مستقلی دارد.
غلامرضا شکری را هم سازمان، زمانی که فقط 21 سال داشت با ترفند کاریابی در اروپا به درون کمپ هایش می کشاند و سپس راه خروج را به روی او می بندد.
29 سال بعد، پس از تحمل سختی های فراوان ، شکری توانست در آلبانی از فرقه جدا شود و به زندگی عادی بازگردد.

عضو سابق مجاهدین خلق درباره تفاوت عید در درون مناسبات و بیرون از مناسبات فرقه ای مجاهدین می گوید:
عید در سازمان چارچوب های خاص خودش را داشت و همه باید پیروی می کردیم. ایام قبل از عید و حتی روز عید کلی کار داشتیم. بلافاصله بعد از عید هم کارها شروع می شد. الان که بیرون از تشکیلات هستم اما آزاد هستم تا آنچه باب دلم هست انجام دهم. اینجا آزاد هستم. عیدی که می گیریم سرشار از شادی و خوشحالی در کنار خانواده ام و همسرم و در کنار دوستانم است. با هر کسی که می خواهم رفت و آمد دارم.

غلامرضا شکری که از جمله زندانیان سازمان در سال 1373 است، در پاسخ به سئوال اریسا رحیمی که درباره وجود و یا عدم وجود ضرب و شتم در سازمان سئوال می کند می گوید:
سازمان در سال 1992 میلادی ، زندان سازی راه انداخت. نزدیک به 800 نفر را به زندان انداخت و بی هیچ دلیلی شکنجه و زندانی کرد. من هم جزو این 800 نفر بودم. شکنجه ها فقط روحی نبودند.

در پایان، غلامرضا شکری با تأکید بر این نکته که تنها هدف اعضای انجمن نجات آلبانی کمک به رهایی اعضای گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق است می گوید: امیدوارم در سال پیش رو شاهد آزادی تمام بچه ها باشیم. کسانی که خانواده هایشان چشم به راهند. تنها خواسته و هدف ما همین هست و تلاش می کنیم. هر کدام از نفرات که دوست داشته باشند می توانند به ما بپیوندند و هر کس هم که نخواهد می تواند مسیر خود را در پیش بگیرد.

نوشته نوروز 1403 – گفتگو با غلامرضا شکری عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گفته علی محمد رحیمی سران مجاهدین خلق به هیچ روی به سلامت اعضا اهمیت نمی‌دهند. او که به دلیل سالیان طولانی کار شدید در فرقه رجوی از ناحیه کتف و گردن دچار آسیب شده است، از سال‌های تلخ بیگاری در کمپ لیبرتی می‌گوید. در آن دوران علیرغم فشارهای شدید کاری سازمان هیچ امکاناتی در اختیار او اعضایی مانند او قرار نمی‌داد. او از عدم وجود دارو درمان و حتی مکان مناسب برای استراحت سخن می‌گوید: “هیچ راه حلی نبود. جا برای استراحت نداشتیم. از شب تا صبح دور آتش نشسته بودیم. صبح یک مسئولی می‌آمد و بیدار باش می‌داد!”

بنابه اظهارات علی محمد رحیمی حتی پس از استقرار در آلبانی و انجام اقدامات تشخیصی در بیمارستان های آلبانی، سازمان حاضر به انجام اقدامی در جهت بهبود بیماری رحیمی نکرد و بهانه‌اش این بود که مسائل و افراد مهم تری وجود دارند.
علی محمد رحیمی تفاوت سازمان مجاهدین خلق دیروز با امروز را در این می‌بیند که اگر این تشکیلات تا پیش از خلع سلاح از سوی آمریکایی‌ها ارتش بود، امروز به کارهای اینترنتی وتبلیغات علیه ایران روی آورده است و از این طریق تلاش دارد که جوانان را جذب کند.

این عضو تازه جدا شده از مجاهدین خلق ضمن تبریک سال نو به مردم ایران و خانواده های عضو انجمن نجات از خانواده ها می‌خواهد که پیگیر دیدار با عزیزانشان که در بند فرقه رجوی هستند، باشند

نوشته نوروز 1403- گفتگو با علی محمد رحیمی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او در پاسخ به سوال اریسا رحیمی درباره چگونگی زندگی امروزش در بیرون از اردوگاه مجاهدین خلق می‌گوید: “الان هر شب با پسرم و نوه‌ام صحبت می‌کنم. با خواهران و بردارانم در تماس هستم. مردم آلبانی خیلی مهربان هستند .”
این عضو جدا شده از فرقه رجوی که اولین عید نوروز را پس از 20 سال اسارت در تشکیلات، در جهان آزاد تجربه می‌کند درباره نوروز در مجاهدین خلق می‌گوید: “20 سال بود که عید را فراموش کرده بودم. در سازمان هر مناسبتی گره می‌خورد به رجوی. برای عید می‌رفتیم توی سالن و همه می‌گفتند رجوی! رجوی! انگار رجوی عید بود. الان مزه عید را می‌فهمم.”

علی زمانی در انتقاد به مسعود و مریم رجوی که خانواده را دشمن می‌دانند سخن می‌گوید و ابراز ناراحتی می‌کند از اینکه هنگامی که در تشکیلات بود، مادرش از دنیا رفت و سران تشکیلات به او خبر ندادند.

زمانی در پایان گفتگو ضمن تبریک سال نو ابراز امیدواری کرد که اعضای دربند تشکیلات شجاعت خود را به کار بگیرند و خویشتن را از بند فرقه رها کنند و یک زندگی شرافتمدانه را در کنارخانواده خویش آغاز کنند.

نوشته نوروز 1403- گفتگو با علی زمانی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مهدی سلیمانی در پاسخ به سوال اریسا رحیمی درباره زندگی در بیرون از فرقه می‌گوید که به دلیل تبلیغات منفی فرقه درباره جهان بیرون و فضای بسته خود فرقه، روزهای نخست پس از خروج از فرقه دچار ترس بود اما به مرور که با جامعه میزبان آشنا شد و کار و فعالیت اجتماعی را شروع کرد متوجه شد که حرف های فرقه دروغ است.

سلیمانی ترس از زندگی بیرون از تشکیلات مجاهدین خلق را ابزاری می‌داند که سران مجاهدین خلق برای حفظ اعضای درون تشکیلات به کار می‎برند. به گفته سلیمانی تلویزیون فرقه رجوی چنان به مخاطبانش القا می‌کند که گویی تمام مردم ایران گرسنه هستند و در مقابل هرگز از پیشرفت های کشور نمی‌گوید. او خطوط مترو در شهرهای ایران را از نمونه‌های پیشرفت زیرساخت های ایران می‌داند که رسانه‌های مجاهدین خلق هرگز به ان اشاره نمی‌کنند.

به باور مهدی سلیمانی سازمان مجاهدین خلق وطن فروشی است که در بدو ورود او به تشکیلات با دورغ های بزرگ سعی کرد او را تطمیع کند. او که برای کار به ترکیه رفته بود در دام حیله‌های عوامل مجاهدین خلق گرفتار شد و یک سال پس از ورود به تشکیلات درخواست خروج کرد اما به او گفتند که پیش از خروج باید دو سال در تشکیلات بماند و در یک زمینی سیب زمینی بکارد تا اطلاعاتش سوخته بشود! و تازه پس از این دوران او را به وزارت اطلاعات عراق تحویل می‌دهند.

او از اولین نفراتی بود که از عراق به آلبانی منتقل شد و مدتی بعد از تشکیلات جدا شد. به گفته او سازمان در ازای سکوت اعضای جدا شده درباره جنایات درون فرقه به آنها پول می‌دهد. او در اوایل خروجش از تشکیلات مبلغی ماهیانه دریافت می‌کرد چراکه ترس از بی پولی داشت اما اکنون به صورت مستقل در آلبای زندگی می‌کند.

او در پایان ضمن تبریک سال نو به دوستان انجمن نجات آلبانی، از رسالت انجمن نجات آلبانی برای آوردن لبخند به لب مادران اعضای گرفتار در مجاهدین خلق سخن گفت و نوید داد که در راستای محقق شدن این رسالت انجمن را یاری خواهد کرد.

نوشته نوروز 1403- گفتگو با مهدی سلیمانی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بیجار رحیمی در این گفتگو از 21 سال اسارت در تشکیلات مخوف رجوی سخن می‌گوید . او اذعان می‌کند که به خواست خود به تشکیلات مجاهدین خلق نپیوست بلکه با فریب و ترفندهای عوامل سازمان به عضویت آن درآمد و برای بیش از دو دهه گرفتار فرقه رجوی ماند.

او از دیکتاتوری حاکم بر فرقه رجوی سخن می‌گوید که به افراد حق و آزادی انتخاب برای هیچ کدام از جنبه‌های زندگی را نمی‌دهد به ویژه که آنها را از ارتباط با جهان بیرون و خانواده محروم می‌کند. به گفته او در فرقه رجوی “دراختیار خودت نیستی ، در اختیار سازمان هستی.”

او در پاسخ به سوال اریسا رحیمی درباره علت و چگونگی فرارش از تشکیلات مجاهدین می‌گوید: “ابتدا درخواست تماس با خانواده ام را دادم اما قبول نمی‌کردند، اجازه دیدار با برادرم سرفراز و همسر و فرزندش را نمی‌دادند. من در این مدت بسیاری از عزیرانم را از دست داده بودم. سنم بالا رفته بود و ماندن در سازمان آخر و عاقبتش مرگ بود. من می‌خواستم به خانواده‌ام برسم. خانواده رکن جامعه است و عزیزترین کس برای هر فرد است. پس در یک موقعیت مناسب که برای خرید به تیرانا آمده بودم توانستم از چنگ نفرات سازمان فرار کنم. ”

او آزادی از چنگ فرقه مخرب رجوی را برای خود تولدی دوباره می‌داند و آزادی را ودیعه خداوند می‌نامد که در اختیار انسان گذاشته است. بیجار امروز خود را بهره مند از مزایای زندگی می‌داند چرا که میتواند با خانواده خود چه در آلبانی چه در ایران در تماس باشد.

اریسا رحیمی در مقابل ضمن ابراز خوشحالی از حضور بیجار در جمع خانواده خود و خانواده انجمن نجات برای آزادی دیگر اعضای گرفتار در اردوگاه مجاهدین آرزوی رهایی می‌کند.

به گفته بیجار رحیمی بیشتر دوستانش که در تشکیلات مجاهدین گرفتار هستند، از حضور در اردوگاه مانز ناراضی هستند. او از طریق این گفتگو از دوستان خود می‌خواهد که با اراده خود انتخاب کنند و وعده‌های پوچ رجوی را رها کنند چرا که ماندن در مجاهدین خلق دستاوردی برای آنها نخواهد داشت.

بیجار رحیمی در ادامه گفتگو به ظلم و جنایت فرقه رجوی علیه خانواده ها و اعضا اشاره می‌کند و خطاب به مسعود رجوی می‌گوید: “60 سال است داری همین کار را میکنی به کجا رسیدی آقای رجوی؟ عمر جوان‌ها را هدر میدهی و آنها که مسن شده اند هر روز دارند می‌میرند.” او از خانواده‌های چشم انتظاری می‌گوید که سالهاست در آرزوی تماس با عزیزانشان در فرقه رجوی هستند و از مادرانی که پیش از آنکه فرزند خود را ببینند دار فانی را وداع گفتند.

بیجار رحیمی در پایان گفتگو ضمن تبریک سال نو به اعضای دربند مجاهدین خلق وعده می‌دهد که اگر تصمیم بگیرند و از تشکیلات جدا شوند، زندگی خوبی در انتظار آنها خواهد بود و نباید فریب دروغ‌های مجاهدین را بخورند. او خانواده‌ها، انجمن نجات و مردم آلبانی را حامی اعضای گرفتار معرفی می‌کند.

نوشته نوروز 1403- گفتگو با بیجار رحیمی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعضای انجمن نجات آلبانی متشکل از اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق ساکن آلبانی و تعدادی از شهروندان آلبانی که دغدغه حقوق بشری دارند، حالا دیگر یک خانواده بزرگ، متحد و موفق هستند که دست در دست هم سالی پرفراز و نشیب را پشت سر گذاشتند.

آنها با همت و تلاش مضاعف و هم دلی وصف ناپذیر موانع را کنار زدند و مشکلات را یکی پس از دیگری پشت سرگذاشتند.

انجمن نجات آلبانی با وجود توطئه ها و جوسازی های فرقه رجوی، توانست جایگاه خوبی در جامعه آلبانی کسب کند و در سالی که گذشت، گردهمایی های بزرگی برگزار کرد. گزارش فعالیت های انجمن بارها توسط شبکه و سایت های پربیننده آلبانی انعکاس داده شد و مورد توجه افکار عمومی آن کشور قرار گرفت.

اعضای انجمن نجات آلبانی در عمل ثابت کردند که حق بر باطل پیروز است و تاریکی هیچ گاه نمی تواند برای همیشه روشنایی را بپوشاند. آنها توانستند حقایق پشت پرده فرقه رجوی را به جامعه آلبانی نشان دهند.

انجمن نجات آلبانی دوشادوش انجمن نجات در ایران در راه تحقق اهداف حقوق بشری خانواده ها که همان گرفتن حق دیدار با عزیزان شان در کمپ مانز مجاهدین خلق است، تلاش می کنند و نور امید را در دل پدران و مادران سالخورده و چشم انتظار روشن ساخته اند.

نوشته مراسم تحویل سال 1403 در انجمن نجات آلبانی در تیرانا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

عضو آلبانیایی انجمن نجات با اشاره به دروغ پردازی ها و فریب کاری های سازمان از اعضا می خواهد تا کمی با خود اندیشه کنند تا متوجه دروغ های سازمان بشوند: من متوجه هستم که مغزشویی های سازمان و مسعود و مریم رجوی و نشست های مختلفی که هر روزه برگزار می شوند، باعث شده تا نتوانید از مغز خودتان به درستی استفاده کنید. اما بنشینید و با خود فکر کنید.

به طور مثال سازمان می گوید خانواده دشمن است! واقعاً خانواده دشمن چه کسی می تواند باشد؟!

اریسا رحیمی با اشاره به زندگی اعضایی که تا قبل از این از فرقه جدا شده اند و الان زندگی آزادی دارند از افراد محبوس در مناسبات مجاهدین خلق می خواهد تا مانند دوستان شان قدم در راه رهایی بگذارند و طعم شیرین زندگی واقعی، خانواده داشتن و آزادی را بچشند: شما هم مثل بقیه دوستان تان که تازه بیرون آمده اند می توانید زندگی تشکیل بدهید. می توانید مثل من و سرفراز خانواده و بچه داشته باشید. می توانید هر زمان که بخواهید با خانواده های تان در ایران صحبت کنید.
از سال 1403 برای کمی زندگی کردن استفاده کنید. شما زنان و مردان باید در آغوش خانواده های خودتان باشید. هیچ کسی خانواده خود آدم نمی شود.

اریسا رحیمی در ادامه، نوروز 1403 را از طرف انجمن نجات آلبانی و انجمن نجات ایران به همه خانواده های چشم انتظار در ایران و خارج از ایران و افراد گرفتار در تشکیلات سازمان مجاهدین خلق تبریک می گوید.

عضو آلبانیایی انجمن نجات در ادامه با تأکید بر اینکه سران سازمان تمام مدت به اعضا دروغ می گویند و ایران هیچ وقت سرنگون نمی شود، می گوید: این دروغی هست که مریم و مسعود رجوی به خورد شما می دهند. بیایید یک عید واقعی را در بیرون از سازمان تجربه کنید. عیدی که بتوانید لبخند مادرتان را از نزدیک ببینید.

فقط باید انتخاب کنید. مجبور نیستید در سازمان بمانید. شما اینجا در آلبانی خانواده بزرگی به نام انجمن نجات دارید. کار ما در انجمن نجات آلبانی دفاع از حکومت ایران نیست. ما اعضای ایرانی و آلبانیایی انجمن نجات در کنار هم هستیم. ما همدیگر را تنها نمی گذاریم. ما به هم کمک می کنیم و سعی می کنیم به نیازهای هم توجه کنیم.

دروغ های سازمان را باور نکنید. هیچ یک از افرادی که قبل از شما جدا شده اند اینجا گدایی نمی کند. همه زندگی خوبی دارند. تعدادی همسر و فرزند دارند. تعدادی خانه و ماشین خوب دارند. شما هم بیرون بیایید .

زندگی گذراست و حیف است که آن را زیر فشار و در سازمان بگذرانید.

ما یک انجمن نوپا هستیم که با کمک خانواده های شما در ایران و اعضای خود انجمن رشد کردیم اما همچنان جای رشد هست. همچنان نیاز است تا این خانواده با پیوستن شما بزرگ تر شود.

نوشته پیام اریسا رحیمی به مناسبت فرا رسیدن نوروز 1403 اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.