من سید مرضیه حسینی خواهر سید زهرا حسینی هستم. 38 سال است که خواهرم به دست رجوی اسیر است .

یک بچه 2 ساله داشت که از همان 38 سال پیش، بچه اش از وی جدا شده بود و در آلمان است .

رجویها خیلی خائن هستند .حتی اجازه ملاقات، حتی اجازه تلفن ندادند به خانواده ها ..

تشکر میکنم از سازمان ملل که دارند رجوی را دادگاهی میکنند.

خیلی خوشحالم . انشاالله که پیروز باشید.

نوشته خواهر زهرا حسینی: مجاهدین بچه دو ساله خواهرم را از او جدا کردند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سلام

من احمد دهقان برادر محمود دهقان هستم.

ایشون اسیر مجاهدین بودند. سرباز بودند و خیلی زحمت کشیدند برای این دولت.

یک ماه مانده بود که خدمتش تمام شود، ایشون اسیر رجوی میشوند و بعد از اینکه ایشون اسیر میشود ما دیگر خبری از ایشان نداشتیم تا سال ۸۰ که توانستیم از طریق انجمن نجات برای دیدن ایشان در قرارگاه اشرف عراق.

به اتفاق پدر و مادرم رفتیم و ایشون رو اونجا دیدیم . از ساعت ۱۲ ظهر تا ۷ شب.

خیلی سعی کردیم بتونیم ایشون رو با خودمون بیاریم ولی آنجا به ما اجازه ندادند.

داداشم گفت شما بروید و من میام اما سازمان بهشون اجازه نداد و گفتند نباید با خانواده در ارتباط باشید. کلیه خانواده ها شکایت دادیم برای دادگاه و خوشبختانه دادگاه رای مثبت داد.

از دادگاه خواهشمندیم کمک کند که بتوانیم برویم و ایشان را برگردانیم.

نوشته برادرم محمود دهقان تصمیم داشت کمپ اشرف را ترک کند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این اقدامات ، سبب بروز رفتارهای هیستریک از سوی رجوی ها شد. چرا که این مجموعه اقدامات و فعالیت جداشدگان رجوی را به یاد پروسه عراق و اشرف و لیبرتی و اخراج و رسوا شدن می اندازد.آنجا که تلاش خانواده ها نتیجه داد و  باعث شد فرقه به اجبار کمپ اشرف و در ادامه عراق را ترک کند. چه سرشکستگی بالاترین از این برای سران فرقه ای که روزی شعار “اگر کوه بجنبد اشرف زجا نجنبد” سر میداد.

جدا شده ها و خانواده های اعضای در بند از ابتدای امر در دست دست هم در جهت رسوایی و افشای ماهیت واقعی سران فرقه مجاهدین و همچنین عزیزان دربند فرقه تلاش کردند و قدم به قدم پیش رفتند. نتیجه و ماحصل فعالیت جداشده ها در کنار خانواده ها طی سالیان متمادی باعث رهایی هزاران تن از اسیران فرقه شد.

همایش سراسری انجمن نجات با حضور خانواده ها و اعضای جدا شده داخل و خارج کشور ، لرزه بر اندام رجوی انداخت و خواب را از چشمانش ربود. اعضای جدا شده نقش بسیار مهمی در جهت روشنگری نسبت به آنچه در درون مناسبات فرقه می گذرد ایفا کرده و می کنند. شاهدان عینی جنایات رجوی که با پایمردی به تشکیلات فرقه ای مجاهدین “نه” گفتند و راه خود را از آنها جدا کردند و اکنون در جهت احقاق حقوق خود و دیگر اعضای دربند سخت تلاش می کنند و پای کار هستند.

این تلاش های بی شائبه به بار می نشیند و روزی شاهد آزادی تمامی اعضای دربند و همچنین محاکمه رجوی ها در دادگاه خواهیم بود.

نوشته اعضای جداشده خواب را از چشمان رجوی ربودند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

انجمن نجات، به عنوان یک تشکل مردمی و توسط جمعی از اعضای سابق فرقه رجوی به منظور نجات افرادی که هنوز گرفتار فرقه رجوی هستند و با هدف کمک به خانواده های رنج کشیده تاسیس شده است، مجری این همایش پرشور بود. این همایش به مدت 5 روز از تاریخ 16 مردادماه تا تاریخ 20 مرداد با رعایت اصول بهداشتی و شیوه های خاص کرونایی به صورت مجازی و برخط  با حضور جداشده های سازمان رجوی مقیم کشورهای خارجی و دیگر جداشده های داخل کشور به همراه خانواده اعضای دربند به صورت زنده پخش گردید .

حضور و استقبال چشمگیر مخاطبین در این همایش و بازپخش آن در دیگر شبکه های اجتماعی که با انبوهی پیام و نظردهی مواجه شد نقطه عطفی بود در جهت هماهنگی و هم دلی بیشتر خانواده ها  واعضای جدا شده داخل و خارج کشور.

همایش سراسری انجمن نجات تصویری واقعی از همبستگی خانواده های دردمند و چشم انتظار و اعضای جداشده  که سالیان سال عمرشان در فرقه مجاهدین تباه شده است را منعکس کرد.

به عبارتی همایش انجمن نجات نقطه مقابل همایش نمایشی فرقه مخرب رجوی در اواخر تیرماه سال جاری بود. مریم رجوی درهمایش نمایشی مزدوران بیگانه و غیر ایرانی خود را با پرداخت پول های گزاف گردهم جمع کرد و در نهایت باناکامی تمام و هیچ مخاطب واقعی به غیر از اجیرشده های خود با افتضاح به اتمام رساند.

بیژن

نوشته همایش انجمن نجات؛ انعکاس همبستگی خانواده ها و اعضای جدا شده اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانواده های دردمند و پدران و مادران سالخورده که بیش از سه دهه است از هر گونه دیدار و حتی از خبرگیری و ارتباط و تماس با عزیزان خود در داخل این تشکیلات محروم هستند و بسیاری از آنان چشم به راه فرزندان خود از دنیا رفته اند طی این سالیان بارها با نامه نگاریها و همایشها و تجمع جلوی قرارگاههای این فرقه در عراق از جامعۀ بین المللی خواستار فشار بر سران این فرقه برای اجازه دادن به افراد جهت دیدارولو یک لحظه یا حد اقل تماس تلفنی با افراد خانواده شان شده اند که تا کنون بی پاسخ مانده است و حتی جریانها و شخصیتهای ایرانی خارج کشور بارها در مقالات و نوشته ها و نامه ها و مصاحبه های خودشان با رسانه ها از سران این سازمان فرقه ای خواسته اند که به افراد اجازه دهند با خانواده های خودشان دیدار کرده و یا حد اقل تماس برقرار کنند ولی شخص رجوی و سران شکنجه گر این باند فاسد تا این لحظه با این دیدارها یا تماسهای خانواد گی با توسل به انواع شیوه های رذیلانه و ضد حقوق بشر از جمله آوردن افراد به تلویزیون خودش یا وادار کردن آنان به نوشتن مقالات علیه افراد خانوادۀ خودشان، مخالفت کرده اند.

با توجه به گزارشهایی که از درون این تشکیلات توسط جداشدگان و فرار کرده ها از داخل آن به صورت مقالات یا کتابهای متعدد منتشر شده اند مبنی بر اینکه افراد در داخل این فرقه حتی مورد زندان و شکنجه و قتل و حتی مواردی از خودکشی قرار گرفته اند و نیز با توجه به سنین بالای افراد از آنجا که در معرض انواع بیماریها از جمله بیماری جهانی کرونا بوده و هر ماه تعدادی از آنان طبق اعلام رسمی خود این فرقه در رسانه هایش فوت می کنند، لذا خانواده ها در این بی خبری محض به شدت نگران سرنوشت فرزندان و عزیزانشان می باشند.

این همایش نقطه آغازی است برای به محاکمه کشیدن شخص رجوی و تمام سران ریز و درشت این باند جنایتکار و همچنین فریادی است برای بیداری مسئولین جهانی حقوق بشر و سازمانهای بین المللی و هشدار به وجدانهای آگاه و روشن فکر در جهان امروز که به یاری مادران و پدران پیر و سالخورده و خانواده های دردمند بشتابند تا فرقه رجوی نتواند بیش از این فرزندان و عزیزان آنان را در زیر سلطۀ خود با انواع حصارها و ترفندهای اسارت فکری و فیزیکی مخصوصا با قطع ارتباط آنان با دنیای بیرون آن هم در عصر نوین پیشرفت ارتباطات خود به اسارت بگیرد.

رجوی باید بداند که دیگر نه می تواند و نه توان این را دارد که از زیر بار این جنایت هایش شانه خالی کند و یا مثل همیشه متوسل به فرار شود. او باید بداند که دیر یا زود در یک دادگاه بین المللی به محاکمه کشیده خواهد شد.

این همایش چند روزۀ خانواده ها افشاگر بیش از پیش تمام شیادیها و دجالگریهای مریم و مسعود رجوی بود که در طی این مدت به دروغ و ریا انواع شعارهای حقوق بشری و آزادی و دموکراسی خواهی داده و می دهند. لذا این همایش دست رجوی و همپالگی هایش را برای همیشه و بیش از پیش رو کرد.

همچنین روشنگری مادران و پدران هشداری است به سران فرقۀ رجوی که دست از این ترفندهای خود برای به اسارت کشیدن عزیزان و فرزندان آنان بردارد زیرا تنها این سران فرقه هستند که در درون حصارهای قلعۀ الموتی شان در آلبانی در جریان همایش آنان و پیامهایشان به جهان قرار می گیرند و همچنین فریادی است بر سر این جنایتکاران مبنی بر اینکه دیگر نمی توانند با انواع شعارهای پوچ و تکراری و وعده های سالانۀ سرنگونی و تحلیلهای هزار بار مصرف شده و آزمایش پس داده شان و نیز با قطع ارتباط افراد و جلوگیری از دیدار و تماس آنان با خانواده هایشان جلوی فرار و جدا شدن اسیران را بگیرد چنانکه پیش از این عراق و اکنون کشور آلبانی طی این سالیان شاهد فرار و جدایی و رهایی بسیاری از آنان از چنگال عفریت این فرقه بوده اند و اخیرا نیز در آلبانی بویژه به دنبال فراهم آوردن امکانات جدید اقامتی و حق کار و زندگی آزاد و دادن مدارک لازم شهروندی به جداشدگان از این فرقه توسط دولت آلبانی تعدادی از اسیران خود را از اسارت این فرقه رها کرده و از آن جدا شده اند و این روند همچنان ادامه دارد.

غفور فتاحیان – پاریس

نوشته همایش خانواده های دردمند برای به محاکمه کشیدن سران جنایتکار فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این همایش خانواده ها که به صورت زنده و به همت خود خانواده ها و بدون کمک دولتی برگزار شد و گام مهمی در افشاء ماهیت ضد بشری سران فرقه رجوی توسط خانواده هایی که بیش از 30 سال چشم انتظاری می کشند و اعضایی که مستقیم در اسارت ذهنی و جسمی سران فرقه رجوی بودند و بعضی ها هم به دستور شخص رجوی روح پلید و مریم قجر زندانی و توسط شکنجه گران فرقه رجوی شکنجه جسمی و روحی برداشته شد.

اما در این همایش چند موضوع مهم قابل توجه بود :

ــ یکم : تاکید خانواده ها و جداشده ها از شکایت به دادگاه لاهه بر علیه سران جنایت کار فرقه رجوی .

ــ دوم : صدای خانواده ها و درخواست هایشان از سران فرقه رجوی برای دیدار با عزیزانشان در حد نوشتن نامه و درج در سایتها محدود نشد و توانستند با چهره و هویت اصلی خودشان در خواست هایشان را مطرح بکنند و همزمان این درخواست به صورت انلاین از کانالهای مختلف برای افراد جامعه هم نمایش داده شود .

ــ سوم : سکوت و عدم موضع گیری سران فرقه رجوی بطور خاص رجوی روح پلید در قبر و مریم قجر در آلبانی و دیگر سران فرقه رجوی؛ جیره خوارانش با نامهای رنگارنگ مثل شورای دست ساز رجوی نشان دهنده ترس و وحشت فرقه رجوی از همایش خانواده ها بوده و بر اساس تجربه سالیان حضور در تشکیلات فرقه رجوی وآگاهی از روشها و کلاشیهای سران فرقه رجوی قابل فهم است چون سران فرقه رجوی در مقابل افشا گری خانواده ها و جدا شده ها 2 روش برخورد دارد یا از سوزش فعالیت خانواده ها به جفنگ گویی و جفتک پرانی می افتند و اگر سوزش فعالیت خانواده ها و جدا شده جانکاه و جانسوز باشد از سرا ن فرقه تا جیره خواران و میرزا بنویسهای فرقه رجوی سکوت مطلق پیشه می کنند .

ــ چهارم : سران فرقه رجوی که با کلاشی و دجالی ادعا می کنند در ایران کانونهای شورشی دارند و….
خانواده ها با این همایش ثابت کردند که فرقه رجوی حتی در میان خانواده های اعضاء خود جایگاهی ندارد چه رسد در میان مردم ایران که فرقه رجوی اصلا نمی شناسند و اگر عده اندکی به جز نسل جدید بشناسند فرقه رجوی به نام منافق می شناسند نه سازمان مجاهدین .

ــ پنجم : بر اساس خبر موثقی که از آلبانی دارم ترس و حشت سران فرقه رجوی از همایش خانواده ها به قدری بوده که به دستور مهدی ابریشمچی شوهر سابق مریم قجر از جدا شده هایی که هنوز دمشان به فرقه رجوی وصل است سوال می کنند که آیا از همایشی که خانواده ها به صورت انلاین برگزار می کنند خبر دارند ؟! آیا همایش تماشا می کنند یا نه ؟!

ـــ ششم: همایش خانواده ها باعث شده افراد جامعه که از ماهیت ضد بشری فرقه رجوی تا حال بی خبر بودند به دنبال جوابی برای سؤالهایشان باشند !

سؤالهایی که بیشتر مطرح می شود و دنبال جواب برای سؤالها هستند از جمله :
ـــ آیا واقعا اعضاء فرقه رجوی حق تماس با خانواده های خود را ندارند ؟
ــ آیا این قابل باور که در دنیایی که عصر ارتباطات هست یک عده نتوانند با خانواده خود ارتباط نداشته باشند !
ــ یک نفر از دوستان نوشته بود اگر اینها در زندانهای ایران بودند حق ملاقات و حتی مرخصی داشتند این فرقه اینها را در بدتر از زندان نگه داشته چرا دولت آلبانی برای آزاد کردن این افراد اقدامی نمی کند ؟
البته سؤالهای زیادی مطرح شده ولی اصل سؤالها مشابه همین سؤالهایی که نوشتم می باشد .
برای این دوستان قول دادم در برنامه و مصاحبه با مردم تی وی به سؤالات دوستان جواب بدهم .

اینجا به یک نکته اشاره کنم که به نظرم در همایش بعدی خانواده ها علاوه بر خانواده ها و جدا شده ها بهتر است از خبرنگاران و یا صاحب نظر خصوصا حقوق دانان و اساتید دانشگاه و فعالان اجتماعی و… هم به همایش دعوت شود تا هم خبر همایش در شبکه های خبری و اجتماعی به صورت عمومی پخش شود هم اینکه به این شیوه به مردم به طور خاص جوانانی که از ماهیت و نیات پلید سران فرقه رجوی خبر ندارند اگاهی داده شود.

اما به یک نکته اساسی هم اشاره کنم :
در ترکیه خانواده اعضاء پ کا کا برای اینکه عزیزانشان را از دست پ کا کا نجات دهند 2 سال هست که در شهر دیاربکر به تحصن نشستند و به مادران دیار بکر معروف شده اند و هنوز هم این تحصن ادامه دارد .

خانواده های متحصن در دیاربکر با مصاحبه های خود با خبرگزاریها خواسته خود را به گوش دولت مردان و سیاستمداران رساندند و همین امر باعث شد از هنرمندان ؛ فعالان اجتماعی ؛ سیاستمداران ؛ نمایندگان مجلس ؛ بردن نماینده های اروپایی برای دیدار با این خانواده ها و حتی رئیس جمهوری ترکیه به دیدار خانواده های متحصن برود و علاوه بر ابراز همدردی و حمایت از خواسته خانواده ها قول دادند در صورت برگشت اعضاء که در درون تشکیلات پ کا کا هستند برای برگشت به زندگی معمولی دولت به آنها کمک کند .

به نظر شخص خودم این حق خانواده ها درایران هم هست که از سیاستمداران و دولتمردان ایرانی بخواهند برای آزادی عزیزانشان از دست فرقه رجوی به خانواده ها کمک کنند و به لحاظ دیپلماتیک در مجامع حقوق بشری و بین المللی و امکان ملاقات خانواده ها با نماینده های اروپایی و سازمانهای حقوق بشری را برای مطرح کردن خواسته هایشان را فراهم کند .

این دیدارها و فعالیتهای خانواده ها می تواند ماهیت ضد بشری سران فرقه رجوی برای سیاستمداران و سازمان های حقوق بشری را افشاء کند و جلو سوء استفاده سران فرقه رجوی را با پرداخت رشوه به یک مشت سیاستمدار سابق بیان دروغ و دغل علیه خانواده ها را بگیرد .

پاریس : محمد رزاقی

نوشته خانواده ها با همایش چند روزه، ماهیت ضد بشری فرقه رجوی را به نمایش گذاشتند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این بین از ۱۶ لغایت ۲۰ مرداد همایش سراسری انجمن نجات با موضوعیت اجتماعی تر نمودن طرح و برنامه و هجمه سیاسی و حق طلبانه اعضای جداشده فرقه تروریستی رجوی و خانواده های معترض و قربانیان این فرقه با رویکردی نوین ولی بمراتب با محتوایی رسانه ای تر و زنده برگزار شد.

پیام های جانبخش و بانشاط اعضای سابق این جریان وابسته، خطاب به مسئولین حقوق بشری و اثرگذار در اروپا و نهاد ملل متحد ، در کنار فریادهای بیشمار خیلی از افراد خانواده قربانیان ساکن در کشور آلبانی و در مناسبات فرقه ای مسعود رجوی در این برنامه زنده چهارروزه ، شرایط رو به جلو و مطلوبی را برای تمرکز بیشتر در جهت تعیین تکلیف و پایان دادن به اقدامات ضد انسانی فرقه رجوی بوجود آوردند.

تشبثات تصنعی و این روزهای رهبران خودکامه و دور از مردم این سازمان تروریستی برای هر اظهار نظر بی ربط در خصوص اتفاقات داخلی، شاید بتواند شلوغ کاری و پوششی برای کم رنگ نمودن فعالیت ۵ روزه سیاسی اعضای جدا شده تلقی شود.

این گام کیفی و ستودنی، براستی جلوه ای از مقاومتی تهاجمی را علیه دغلکاری های مسعود رجوی بنمایش گذاشت. همبستگی ایجاد شده برای شکستن کمر تصمیمات وطن فروشانه این فرقه سیاسی با استمرار پیگیری های قضایی بین المللی اعضای جداشده بار دیگر جدی تر بنظر می رسد.

مظلومیت پدران و مادران دردمند عیان تر شده و صدای ناشنیده ولی رسای آنها قوت گرفته است . اتخاذ اراده ای قوی از سوی جمع اداره کننده این همایش آنلاین مبنی بر پیگیری قضایی رهبران و فرماندهان سرکوبگر فرقه مجاهدین خلق موضوع دیگری بود که در میان مطالبات طرح شده می درخشید .

با ارجاع پرونده جنایات رهبران مجاهدین به دادگاه بین المللی لاهه طوفانی بوجود آمد و ارکان نظام عنکبوتی مریم رجوی را درهم نوردید . سکوت معنی دار فرقه رجوی را می توان ناشی از ترس بزرگ ترشدن این اتفاق در رسانه های خارجی و دستپاچگی از اجرای همزمان آن در تمام نقاط کشور دانست که مهلتی برای ارزیابی از آن را برای مجاهدین خلق تروریست مهیا نکرد.

در هرحال فراخوان های متقلبانه و غیراجتماعی مریم رجوی و سازمان تروریستی اش دیگر خریداری ندارد. اوج گرفتن جدایی اعضای ناراضی در این روزها در آلبانی و حتی پیوستن تعدادی از هواداران اروپایی به جمع سلطنت طلبان به جهت خودخواهی های مسعود رجوی ، میرود تا تعادل قوایی شکننده و معکوسی را برای مسعود رجوی رقم زده و آینده نگران کننده ای را پیش روی رهبران این فرقه قرار دهد.
نویسنده : سیامک جم

نوشته رویکردی جدید برای همبستگی در مقابل سازمان تروریستی مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما این پایان داستان نبود! شکایت مورد نظر به دادگاه لاهه تحویل داده شد. این اقدام جدا شده ها با حمایت گسترده ی خانواده ها و دیگر اعضای جدا شده قرار گرفت. در ادامه مسیر احقاق حقوق از دست رفته اعضای جدا شده و خانواده ها و دیگر مردم ایران، همایش چند روزه خانواده ها برگزار شد که نتایج بسیار خوبی داشت. این همایش صدای خانواده های رنج کشیده را به گوش جهانیان رساند و اقدام خوبی در جهت افشای ضد بشری مجاهدین بود. این همایش به خوبی نشان داد که خانواده ها چیزی جز ملاقات و تماس تلفنی با اسیران خود در فرقه رجوی در آلبانی نمی خواهند .

از روزی که خانواده ها در سال 82 برای دیدار به اشرف رفتند رجوی دریافت که فریبکاری وی در مورد آمدن خانواده ها و سوء استفاده از آنان جواب ندارد و از طرف دیگر با ریزش نیرو مواجه شد چون اعضای فرقه دریافته بودند که چگونه رجوی این سالیان به آنان دروغ گفته است و به ماهیت واقعی آنان پی بردند .

رجوی دریافت که اگر شعار می داد صلح طناب دار حکومت ایران است این بار خانواده ها طناب دار رجوی ها هستند و با استقامت چند ساله خانواده ها در جلوی اشرف وی مجبور شد به دستور وزیر خارجه وقت آمریکا ، اشرف را که همه چیزش بود ترک کند. و حباب پوشالی وی ترکید و تنها راه فرار از دست خانواده ها را ترک اشرف دید و بدین گونه با به کشتن دادن تعداد زیادی به لیبرتی فرار نمود. ولی در آنجا هم خانواده ها خواهان ملاقات شدند و چندین بار به لیبرتی رفتند و رجوی ها دریافتند که دیگر در عراق از دست خانواده ها خلاصی ندارد به همین خاطر با عقب نشینی مفتضحانه راه اروپا را در پیش گرفته و به کشور آلبانی رفتند. اما این نیز پایان داستان نبود!

فضای بورژوازی کشور آلبانی برای نفراتی که سالیان در غار نگهداشته شده بودند فضای بسیار خوبی بود تا متوجه شوند در بیرون از تشکیلات زندگی ادامه دارد و شعارهای مسخره رجوی در مورد فحش دادن به خانواده ها و انقلاب طلاق وی دروغی بیش نیست و شاهد بودیم که تعداد زیادی از تشکیلات جدا شدند . و دوباره رجوی ها که وضعیت را بسیار خطرناک می دیدند، مجبور شدند نفراتشان را به اردوگاه دیگری انتقال دهند تا مانند اشرف هم چنان در چنگال تشکیلات جهنمی رجوی ها باقی بمانند .

رجوی در خیال خود فکر می کرد که با رفتن به آلبانی دست خانواده ها کوتاه خواهد شد ولی این گونه نبود چون آنان نمی توانند عزیزان خود را فراموش کنند و هم چنان به دنبال عزیزان خود هستند . اکنون با انجام همایش چند روزه به همه و به دار و دسته کثیف رجوی فهماندند که هرگز عزیزان خود را فراموش نکرده و نمی کنند.

در ضمن انجام همایش خانواده در ادامه شکایت جدا شده ها اثرات بسیار بزرگی بر تشکیلات رجوی باقی خواهد گذاشت. اکنون دیگر در فضای مجازی و عصر اطلاعات همه به ماهیت پلید رجوی ها آگاهی پیدا کردند که از وطن فروشانی مانند وی چیزی نمی توان طلب کرد و باید با کمک همدیگر و استمداد از مجامع بین المللی نفرات گرفتار در فرقه را آزاد نمود. چرا که آزاد بودن حق آنان است و همایش خانواده ها به خوبی این را نشان داد . هر چند راه سختی در پیش بود ولی خانواده ها به همراه جدا شدگان توانستند مراحلی از این راه سخت را طی کنند و به آینده امیدوار باشند که رهایی عزیزان شان در دسترس است.

باید به آنان خسته نباشید گفت که در این مسیر ثابت قدم بوده اند و هم چنان رجوی لرزه فروپاشی را احساس می کند. البته در این راستا فرقه رجوی سعی می کند با خفه خون گرفتن از خود واکنشی نشان ندهد تا اعضای نگون بخت وی متوجه اصل داستان نشوند .
تاریخ این را به اثبات رسانده که هیچ وقت دیکتاتورهایی مانند رجوی نمی توانند تا ابد به فریبکاری ، حقه بازی و شیادی خود ادامه دهند و اکنون همایش چند روزه خانواده ها نوید این خبر را می دهد .

هادی شبانی

نوشته خانواده ها با همایش چند روزه نشان دادند که هیچ گاه عزیزان شان را فراموش نمی کنند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بی توجهی سران فرقه به درخواست خانواده ها باعث شد آنها طی یک شکایت نامه ابتدا در دادگاه های داخل کشور از سران فرقه رجوی شکایت کنند و اکنون این شکایت نامه به همراه مدارک متقن به دادگاه بین المللی لاهه رسیده است و خانواده ها امیدوارند این دادگاه بتواند حقوق ضایع شده آنان را در طی این سالیان باز پس بگیرد.

علیرغم همه ی درخواست ها و شکایت از مجاهدین هنوز سران این فرقه تروریستی پاسخی به خانواده ها و شاکیان خصوصی خود نداده و در سکوت مرگباری فرو رفته اند.

معیار قضاوت در رابطه با مجاهدین و سران آنان از نظر افکار عمومی راه اندازی نمایش های مسخره و شوهای تبلیغاتی با پول های کثیفی که بواسطه خیانت و وطن فروشی بدست آورده اند نیست بلکه معیار نحوه برخورد سران مجاهدین با اعضای خویش و خانواده های دردمند آنان است. که در حق همگی شان ظلم هایی را روا داشته اند که تاریخ هرگز آنها را فراموش نخواهد کرد.

همایش سراسر ی خانواده ها دوباره نشان داد که هنوز آنان منتظر فرزندانشان هستند و هرچه زمان هم بگذرد این علاقه کم نمی شود و سران فرقه نمی توانند با زندانی کردن اعضا و دور نگه داشتن آنان این علاقه را کم کنند.

مادران و پداران زیادی در فراق دیدن فرزندانشان از این دنیا رفته اند و نتواسته اند برای آخرین بار فرزندانشان را ببینند و این ظلمی است که فرقه رجوی در حق اعضای خود و خانواده های دردمند روا داشته اند.

علاوه بر خانواده ها اعضای جداشده فرقه رجوی نیز از عمری که به پای این فرقه گذاشته اند و در آخر بدون هیچ نتیجه ای از آن سازمان جدا شده اند نیز شاکی هستند و خواستار این هستند که سازمان باید برای خسارت سالهای جوانی که به پای آنان هدر شده را بدهد.

تعداد زیادی از این جداشده ها از طریق کاریابی جذب این فرقه شده بودند و به جای کار در کشورهای اروپایی سر از قرارگاه اشرف در آورده بودند و تعدادی از آنان کولبرانی بودند که در مرز توسط برخی گروههای کردی و نیروهای امنیتی عراق دستگیر و تحویل فرقه رجوی شده بودند و در زمان جنگ ایران و عراق نیز تعدادی از اسرا توسط صدام به فرقه رجوی داده شده بود.

بنابراین فرقه ی دروغ رجوی با روش های مختلف افراد را در قرارگاه خود اسیر و از خانواده ها دور کرده است و اکنون باید به اعضا و خانواده های آنان پاسخ بدهد که چرا بعد از سالها هنوز هیچ راه ارتباطی بین آنان برقرار نشده است و باید به سازمان های حقوق بشری توضیح دهد سازمانی که ادعای حقوق بشر دارد چطور می تواند در حق اعضای خود چنین ظلمی را بکند.

اما نکته ی مهم این همایش اجماع نظر همه ی خانوادها در دادگاهی کردن سران فرقه رجوی در دادگاه های بین المللی لاهه می باشد تا بتوانند بعد از سالها چشم انتظاری به آرزوی خودشان که دیدن عزیزانشان می باشد برسند.

در این همایش تعدادی از خانواده های اعضای گرفتار در فرقه رجوی از جمله؛ خانم مهناز سپه پور خواهر ناصر سپه پور کشته شده بدست مجاهدین، آقای جعفر خسروی برادر اکبر خسروی، آقای یعقوب بدریفر برادر اکبر بدریفر، آقای حکمعلی نورعبادیان برادر قوچعلی نورعبادیان، آقای مختارعلی جمالی برادر محمدعلی جمالی، آقای جعفر کیهان برادر صادق کیهان، سعید محمد نژاد برادر زاده بهمن محمد نژاد، رضا غفارزاده خواهر زاده متواری داریوش فتاحیه، ناصر اکبری چیانه برادر متواری یوسفعلی اکبری چیانه و تعدادی از جداشدگان از جمله؛ قادر رحمانی، سعید باقری دربندی، افشین جعفری و غلامرضا شیردم حضور داشتند.هرچند برخی ها بدلیل کمبود وقت نتوانستند صحبت کنند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

در ادامه به گزیده ای از صحبت های تعدادی از جداشدگان و خانواده های اعضای گرفتار در فرقه رجوی می پردازیم.

خانم مهناز سپه پور خواهر ناصر سپه پور کشته شده در قرارگاه اشرف:
برادرم ناصر به هیچ وجه متعلق به این فرقه نبوده و متأسفانه در دام آنها اسیر شده بود و در آخر هم به دست مجاهدین کشته شد. پدر و مادرم هم در انتظار فرزندشان دار فانی را وداع گفتند. الان هم خیلی خوشحال هستم که پرونده شکایت از این سازمان به دادگاه لاهه تحویل داده شده و امیدوارم در این دادگاه پاسخگوی جنایات چهل ساله خودشان باشند چون مادران،پدران، خواهران، برادران، همسران و فرزندان زیادی چشم به راه عزیزانشان هستند.

حکمعلی نورعبادیان برادر قوچعلی نورعبادیان اسیر در فرقه رجوی:
من هم خیلی خوشحال هستم که بعد از سالها دادگاهی بر علیه فرقه رجوی (برپا) شده و پرونده شکایت به دادگاه لاهه ارجاع داده شده امیداوارم این شکایت به نتیجه برسد تا ما بتوانیم با عزیزانمان ملاقات کنیم تا آنها را از اهدافی که سازمان برای نگه داشت خود از آنان استفاده می کند آگاهشان کنیم. من خانم گیوکان را زمانی که به اشرف رفته بودیم دیده ام ایشان در آنجا بود و پدرش را می خواست ببیند ولی پدرش حتی برای لحظه ای برای دیدنش نیامد. من از تمامی سازمان های حقوق بشری می خواهم که از سازمان مجاهدین بپرسند که آیا حقوق بشر شامل این خانواده ها نمی شود؟ من مادری را دیدم که سالها دنبال فرزندنش بود و به قرارگاه اشرف آمده بود اما پسرش لحظه ای برای دیدن مادرش نیامد آیا این حقوق بشر است. قطع نسل اعضای سازمان که اکنون خانواده ندارند. آنها می خواهند تا کجا این راه را بروند.

افشین جعفرزاده خواهرزاده داریوش فتاحیه اسیر در فرقه رجوی:
امیدوارم که بعد از چندین سال فرقه رجوی را از طریق دادگاه بین المللی لاهه بتوانیم پای میز محاکمه بکشانیم و اینهایی که ادعای حقوق بشر دارند بعد از چندین سال بیایند و به جنایتهای خودشان پاسخ بدهند. من خودم در زمانی که در قرارگاه اشرف بودم شاهد این بودم که خانواده و فرزندانی برای دیدن خانواده هایشان به آنجا می آمدند آنها فقط می خواستند عزیزان خود را ببینند حتی شده از دور باشد. اما سازمان این اجازه را به آنان نمی داد. سازمان کاری کرده بود که حس انسانیت در آنان بمیرد نمی دانم اسم این را چه می شود گذاشت که کسی را با دروغ به اشرف بکشانند و در آنجا او را زندانی کنند.چرا باید سازمان خانواده را از اعضای خود دور بکند مگر انسان برای خانواده نیست؟

یعقوب بدریفر برادر اکبر بدریفر اسیر در فرقه رجوی:
من ۴۰ ساله که برادرم را ندیده ام الان فرزندان من عموی خود را نمی شناسند و بچه های خواهرم دایی خود را ندیده اند. وقتی دونفر بعد از چند روز به هم می رسند خیلی خوشحال می شوند شما حساب کنید الان من چهل ساله برادرم را ندیده ام و تنها تصویری که از ایشان دارم تصویر مبهم کودکی هست آدم احساس می کنه که نصف زندگی او به تنهایی گذشته چون برادرش کنارش نیست و نمیتونه دو کلمه با او صحبت کنه. من از مجامع بین المللی خواهش می کنم کاری کنند تا ما بتوانیم همدیگر را ببینیم. چهل سال از بهترین زمان زندگی برادرم نابود شده و از دست رفته.

جعفر خسروی برادر اکبر خسروی اسیر در فرقه رجوی:
برادر من برای کار در خارج از کشور در سال ۱۳۷۰ از مرز خارج می شود و به عراق رفتند و از آنجا می خواستند به ترکیه بروند و از آنجا نیز به یک کشور اروپایی. اما متأسفانه به دست فرقه رجوی در عراق اسیر شدند و از آن زمان تا الان از او خبری نداریم. امیدوارم همه ی کسانی که در اشرف هستند در صحت و سلامت باشند تا روزی بتوانند با پدر و مادر و خواهران و برادران خود ملاقات کنند. چطور می شود سران فرقه ای که دم از حقوق بشر میزنند در این سال ها که برادرم رفته است اجازه تماس به او نداده اند. الان مادر من ۳۰ سال است که با یک قاب عکس زندگی می کند و آنرا بغل می کند سران فرقه در این ۳۰ سال علیرغم آن همه نامه ای که نوشته ایم اجازه نداده اند ما با برادرم ارتباط داشته باشیم.

علی صدر

نوشته خانواده های استان آذربایجان غربی در همایش سراسری انجمن های نجات کشور اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گرفتاری در فرقه های مخربی چون تشکیلات مجاهدین خلق، چنین ترومایی را هم برای اعضا و هم خانواده های آن ها به بار می آورد. در دنیا هزارن نفر به دلیل قوانین فرقه ای با رنج ناشی از فقدان یک عزیز آشنا هستند. با وجود آنکه عزیزان خانواده های انجمن نجات زنده هستند و در قرارگاهی در کشور آلبانی در قلب اروپا مستقر هستند، آنها هیچ گونه دسترسی ندارند.

اینکه چرا فرقه‌هایی چون فرقه رجوی چنین قوانین نانوشته‌ای دارند که جدایی افراد از خانواده‌شان را رقم میزند، ریشه در ماهیت انحصارطلبی و انزواطلبی همه فرقه‌ها دارد. در سال‌های اخیر روانشناسان و روان‌درمانگران و مددکاران اجتماعی در دنیا بسیار تلاش کرده‌اند که رسانه‌ها، دادگاه‌ها و افکار عمومی را متوجه خطر فرقه‌ها بکنند. آنها معتقدند که قربانیان فرقه ها به مانند اسیر جنگی هستند، مضاف بر اینکه زیر فشار و احاطه فرایند مغزشویی و کنترل ذهن نگه داشته می‌شوند.

همه این هشدارها باعث می‌شود که رنج خانواده در فراق فرزندی که گرفتار فرقه است دو چندان شود در حالی که بسیاری از این خانواده ها و به ویژه در این مورد خانواده‌های اعضای مجاهدین خلق در چشم انداز پیش رویشان به دلیل مسائل سیاسی و جغرافیایی و کارشکنی‌های سران مجاهدین خلق، امکان دادخواهی و دسترسی به فرزندشان را دور می‌بینند.

با این وجود تلاش، اراده و جسارت خانواده‌های اعضای مجاهدین خلق برای برقراری تماس با فرزندشان و رهایی آنها از فرقه رجوی، بسیار ستودنی است. چنانکه می‌دانیم منزوی کردن افراد در کمپ اشرف سه و وضع کردن مجازات و تنبیه برای خروج از کمپ، هراسی در اعضا ایجاد می‌کند که بهترین ابزار در دست سران تشکیلات برای نگه‌داشتن اعضا است.

در حالی که نوع بشر ذاتا موجودی اجتماعی است و جدا کردن او از خانواده و اجتماع به شدت زجرآور (تروماتیک) است. بنابراین، سران فرقه این تکنیک را هم راستا با ترفند بی‌حرمت کردن خانواده به کار می‌برند. در فرقه‌های مخرب، اگر اعضای خانواده یک عضو علاقه‌ای به عضویت در فرقه نداشته باشند، دائما به عضو گفته می‌شود که باید از خانواده‌اش اجتناب کند، چون او را از مسیر و هدف منحرف می‌کند. سران فرقه مجاهدین خلق پا را از این هم فراتر می‌گذارند و خانواده‌ها را دشمن اعضا و مامور جمهوری اسلامی جلوه می‌دهند و این فرایند را چنان پرتکرار و مداوم استفاده می‌کنند که هراس اعضا بیشتر شده و وابستگی‌شان به فرقه بیشتر و بیشتر.
باید در نظر داشت که این فرایند تدریجی رخ می‌دهد. هیچ فرقه‌ای روز اول نمی‌گوید که ما قرار است مثل فرقه جونزتاون نهایتا همگی خود را قتل عام کنیم یا قرار است تبدیل به تروریست های انتحاری شویم یا زمان دستگیری مریم رجوی خود را به آتش بکشیم. فرقه ها موذی تر از اینها هستند. به ویژه درباره مجاهدین خلق این فریبکاری بسیار محرزتر است چون آنها همه خشونت‌های فرقه‌ای و نقض حقوق بشر را پشت تریبونی به نام شورای ملی مقاومت و مبارزه برای آزادی ایران انجام می‌دهند.

با همه اینها، تا اراده خانواده ها و عشق به فرزندان‌شان است، امید زنده است. راه‌ برای خانواده‌ها بسته نیست. خانواده ها به تلاش‌ها در شبکه‌های اجتماعی، نامه‌نگاری‌ها به مقامات آلبانی و نهادهای بین‌المللی ادامه می‌دهند. همچنین، شکایت اخیر اعضای سابق مجاهدین خلق در دادگاه ملی و صدور حکم نهایی و ارجاع آن به دادگاه بین المللی لاهه نیز نور امیدی به قلب رنجدیده خانواده ها تابانده است. بیش از شصت خانواده در همایش انجمن نجات به صورت آنلاین حضور پیدا کردند و بار دیگر از رنج دوری شان و از امیدشان به رهایی فرزندانشان از فرقه رجوی گفتند. به امید رهایی همه گرفتاران فرقه های مخرب، به ویژه اسیران فرقه رجوی.
مزدا پارسی

نوشته همایش انجمن نجات، امید به پایان رنج دوری از فرزند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به نام خدا
بنده فریدون مرادخانی هستم برادر اسیر داوود مرادخانی که در سال ۶۴ به اسارت نیروهای عراقی درآمد و پس از تحمل ۵ سال اسارت در کمپ ۹ رمادی تحت فریب مزدوران سازمان به اصطلاح مجاهدین به نیت خروج از عراق و عزیمت به اروپا به ایشان پیوست و طبیعی است که همیشه ورود به اشرف اختیاری و خروج از آن به هیچ وجه مقدور نیست و به همین علت مدت ۳۵ سال هست که ما خانواده ها هیچ ملاقاتی با عزیزانمان نداشته ایم و این فرقه مخوف حتی به اندازه یک زندانی محکوم به اعدام برای فرزندان ما ارزش قائل نشده و اجازه ملاقات را از ما سلب کرده است!!!!

مطلع شدم که جمعی از جداشدگان فرقه در دادگاه بین المللی تهران طرح شکایت برعلیه سران مزدور فرقه مخوف رجویها کرده و کمپینی هم در حمایتشان شکل گرفته و بنده وخانواده ام هم از حامیان و امضاء کنندگان آن هستیم.

ما هیچوقت عزیزان دربند خود را از یاد نبرده و با نگرانی شدید از وضعیت آنها که در این پاندمی کووید ۱۹ در اسارتگاه مانز آلبانی در بدترین شرایط نگهداری میشوند، پیگیر هستیم و قدردان زحمات بی شائبه مسئولین انجمن در مراکز استانها بخصوص جداشده های اخیر که با درایت خود به آغوش خانواده برگشتند و با طرح این شکایت بار دیگر بارقه ای از امید را در دل خانواده های دردمند ایجاد و افکار عمومی جهانیان را متوجه ظلمی که برعزیزانمان رفته و طی سالیان تحمل شکنجه های روحی و بدنی و بیگاریهای وحشتناک فرصت زندگی در کنار خانواده، اشتغال، تحصیل، تشکیل خانواده وخدمت به کشور خود را تحت فریب مذبوحانه سران فرقه از دست داده اند.

کم نیستند افرادی چون برادرم داوود مرادخانی که با وجود استعداد بالا و هوش سرشار و عشق به خانواده فریب دروغ بزرگ رجویها در انتقال به اروپا را خوردند و با مغز شویی و وعده های توخالی فرقه، عمر و جوانی خود را فنا کرده واکنون نیز یوغ فریب را بر گردن خود تحمل میکنند.

آیا این فرقه پلید میتواند با پرداخت غرامت به هر اندازه از پولهای کثیفی که معلوم نیست بابت چه خیانتها و وطن فروشیها بدست آورده، جبران سالها رنج و بیگاری و فشارهای روحی روانی و طلاق اجباری اعضا و جلوگیری از ازدواج و مطرود کردن خانواده ها در ذهن اعضای پیوسته ظلمی که برآنها رفته را جبران کند؟ هرگز .

طی مراجعات مکرری که علیرغم شرایط مالی وجسمی به کشور عراق و استان دیاله و پشت سیاج های مقر اشرف داشته ام باصحنه های دردناکی مواجه شدم که روح هر انسانی را به درد می آورد.

حضور پدر و مادرهای پیر و ضجه های دردناک خواهران و برادرانی که به نیابت از پدر و مادران آسمانی آمده بودند تا لحظه ای دیدار و در آغوش گرفتن عزیزانشان را تجربه کنند، اما هدف آماج سنگ و فلاخن و فحاشیهای رکیک و ترکش های فلزی که از برش میلگرد و توسط تیرکمان پرتاب میشد قرار گرفتند، شوک عجیبی در همه ایجاد کرد .

مزدوران، خانواده ها را که متشکل از زنان و مردان سالخورده و کمر خمیده بودند مزدور، ننگ خود و الدنگ و استفراغ خشک شده نامیدند و حسرت دیدار را بر دلشان گذاشتند که این الفاظ به عینه لایق سران خود فروخته ضد خلق بوده و هست و مدارک این رفتار زشت قطعا بصورت عکس و فیلم ضبط وبه مراجع ذیصلاح ارسال شده.

بنده ضمن اعلام انزجار از فرقه مخوف و خودفروخته مجاهدین به نیابت از خواهران و برادر خودم و کلیه عزیزان دردمند وچشم انتظار حمایت خود را از شاکیان پرونده و کمپین مربوطه اعلام و از تمامی افراد و سازمانها همچون کمیسر عالی حقوق بشر ، قضات دادگاه بین الملل ایران ، دادگاه لاهه و فعالین حقوق بشر در اقصی نقاط جهان استمداد میطلبم.

اقدامات ضد انسانی سران سازمان مجاهدین خلق را محکوم و به حکم انسانیت موجبات ارتباط حضوری یا تصویری حتی تلفنی ما خانواده های دردمند و چشم انتظار را با عزیزان دربندمان در چنگال فرقه رجوی مستقر در اردوگاه مانز کشور آلبانی را فراهم کنند.

ضمن تشکر از انجمن نجات و مسئول انجمن نجات گیلان جناب احمدی

نوشته برادر داوود مرادخانی: ما هیچوقت عزیزان دربند خود را از یاد نبرده ایم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اوایل ورود خانواده ها به عراق، فکر کنم طی سال 82 بود خانواده ها را در اشرف پذیرا شده بودند و در نشست ها مسئولین عنوان می کردند ما به تهران نرفتیم اما تهران را به اشرف آوردیم! اما در عمل دیری نپایید که ملاقات ها به ضد تشکیلات تبدیل شد و مثل آواری بر سرشان خراب شد و سبب شد افرادی که با خانواده ها ملاقات کرده بودند بعد از مدت کوتاهی از فرقه جدا شده و دنبال زندگی خویش بروند .

تصویری که رجوی از خانواده ها داده بود درست عکس عمل کرد! یعنی خانواده ها روی نفرات شان اثر گذاشته و ضربه سختی را بر تشکیلات وارد کردند به طوری که رجوی که فکر می کرد تهران را به اشرف آورده اما نتایج ملاقات ها نشان داد بعد سخت پشیمان شده و برای جلوگیری از ریزش روز افزون نیرو ها ملاقات با خانواده را ممنوع اعلام کرد !

چرا اعضا بعد از یک ملاقات متحول شدند؟ فرقه که سالیان روی اعضای کار کرده و آن همه مغزشوئی روزانه و نشست های بزرگ که بعضاً تا یک هفته ادامه داشت و به قول خودشان می خواستند با انقلاب طلاق مریم قجر همه اعضا را بیمه کنند – حداقل از سال 67 تا 82 حدود 15 سال روی همه اعضا کار کردند- شوخی که نبود حالا چی شده با یک ملاقات تق انقلاب طلاق مریم قجر در رفت! با ملاقات چند روزه با خانواده تحولی ایجاد شد که رجوی را وادار نمود ماهیت درونی خودش را بر ملا کند.

در شعر و شعارهایشان این همه از انقلاب درونی و ایدئولوژیک یاد می شد و رجوی ادعا می کرد کسی که انقلاب کند مانند اتم عمل خواهد کرد و وقتی اتم بشکافد کون و مکان را به هم می ریزد و آن فرمول اتم E= MC2را برای ما روی تابلو ترسیم می کرد و در این باره با آب و تاب آنچنانی صحبت می کرد! حالا چه شده بود که با یک ملاقات با خانواده عین بادکنک ترکید؟

ما در تشکیلات شاهد بودیم یک تلنگر از جانب خانواده ها باعث شد همه چیز بر  سر رجوی خراب شود. بعد از این ماجرا رجوی تجربه کرد که نباید نزدیک خانواده شود به همین دلیل در آلبانی هم از حضور خانواده ها جلوگیری کرد.

اکنون که همایش خانواده ها برگزار شده آن هم طی 5 روز ، سکوت سازمان نشان می دهد ضربه کاری وارد شده و حتما به دنبال راه کار و مقابله بر می آیند چرا که تجربه اشرف را دارند گرچه هنوز انعکاسی ندادند اما در درون خودشان بسیار بهم ریختند. اکنون بدون شک خانواده ها و جدا شده ها بزرگترین چالش برای رجوی ها هستند .

هنوز جوهر دادگاه جداشدگان خشک نشده بود که همایش خانواده ها روی سر رجوی خراب شد. دادگاه جداشدگان هم چالش دیگری است که گریبان رجوی ها را گرفته است. ارائه شکایت از سوی جدا شده ها به دادگاه لاهه در هلند ترسی را در دل رهبران فرقه ایجاد کرد که حالا مجبورند جهت دفاع در چند میدان خود را آماده کنند وی دیگر نمی تواند به اسم حقوق بشر چهره واقعی خودش را مخفی نماید زیرا جنایتی را که در حق جداشده ها روا داشت آن هم در طی سالیان متمادی ، کم جنایتی نبود !

روزی که در دادگاه لاهه اقدامات ضد بشری و انسانی را که علیه جداشده ها و خانواده ها انجام دادند فاش و علنی گردد به جهانیان ثابت می شود این فرقه تا کجا آلوده است. آن روز دیر نیست .

در شرایط کنونی این خانواده ها هستند که مریم قجر را به چالش می کشند. سکوت سازمان هم در این مقطع به این معنا است و فقط نمی خواهد که اعضای خودش از این خبر مطلع شوند. اما نمی تواند جلوی درز این خبر مهم را به اعضایش بگیرد! دیر یا زود می فهمند و باز هم مسئله انگیز خواهد شد. وقتی سران سازمان در یک دادگاه بین المللی پشت میز محاکمه قرار بگیرند آن موقع دیگر خیلی دیر خواهد بود .

در شرایط حاضر اگر می بینیم سازمان بازی سیاسی دیگری را به بهانه اعدامی های سال 67 علم کرده، البته هر سال به این بازی دست می زد اما امسال با شدت و حدت بیشتر ، چنانچه در بعضی از شهرهای اروپائی اکسیون راه انداخته، همین حرکت نشان از ضعف و شدت ضربه ای است که بر پیکره فرقه وارد شده است. خبر شکایت جداشده ها و ارائه به دادگاه لاهه و همایش خانواده ها این دو حرکت مکمل هم هستند که رجوی از آن وحشت دارد. اما اگر روزی این خبر را اعضای دربند بشنوند احساس پشتیبانی خواهند کرد و دلگرم شده و روحیه می گیرند که در مقابل جنایت سازمان بایستند .

در آینده شاهد خواهیم بود خانواده ها بتوانند به صورت قانونی به آلبانی رفته و با عزیران خود ملاقات کنند. رجوی هم از همین می ترسد آن روز دیر نیست به امید آن روز .
گلی

نوشته همایش خانواده ها ضربه دیگری بر ارکان فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حرف مشترک خانواده ها این بود که می گفتند سالهاست که رجوی جنایتکار فرزندان ما را با فریبکاری ربوده و در فرقه خود زندانی کرده و بی شرمانه اینکه طی این سالیان هرگز نگذاشته ارتباطی بین ما و فرزندانمان برقرارشود و این درحالی است که بارها و بارها نهادهای بین المللی و حقوق بشری را با ارائه مستندات واقعی از ظلم و ستم و رفتار غیر انسانی رجوی نسبت به فرزندانمان و محروم کردن ما از ارتباط با آنها مطلع و آگاه ساختیم اما متاسفانه نهادهای مربوطه نشان دادند که فقط مطیع اربابان ظالمی هستند که به دروغ داعیه دفاع از حقوق بشر دارند و این نشان می دهد که حقوق بشر دکانی برای آنهاست تا بتوانند منافع خود را پیش ببرند و البته رجوی سفله وعواملش هم بابهره بردن از بی عملی آنها تاکنون فرزندان ما را در اسارت خود نگاه و ما را از حق ارتباط با آنها محروم ساخته اند.

اما در ورای همه اینها می گوییم که ما هم خدایی داریم که با توکل به او و با همت و اتحاد و همبستگی خودمان و کمک دوستان در انجمن نجات که همه از اعضای جدا شده از گروه رجوی می باشند سرانجام موفق خواهیم شد فرزندانمان را از چنگال دیو صفتان سران گروه رجوی نجات داده و روسیاهی را برای رجوی و اربابان ظالمش رقم خواهیم زد .

بنابراین یکبار دیگر بر خود لازم می دانیم که تشکر خود را از مسئولین محترم انجمن نجات وهمه دوستان جداشده از گروه رجوی که همواره برای نجات عزیزان ما تلاش نموده و بخصوص با برگزاری همایش اخیر این امکان را برای ما فراهم نمودند تا یکبار دیگر صدای اعتراض و مظلومیت خود را نسبت به ظلم و جنایات رجوی به گوش افکار عمومی برسانیم نهایت تشکر و قدرانی را داریم .

باتشکر
جمعی از خانواده های اعضای خوزستانی دربند گروه رجوی

نوشته تجلیل تعدادی از خانواده های خوزستانی از همایش سراسری انجمن نجات اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانواده ها به عنوان اصلی ترین عنصر استراتژیک در مقابل فرقه ظالم رجوی ایستادگی کردند و نتیجه مقاومت سالیان چشم انتظاری برابر بود با نجات تعداد زیادی از اعضای گرفتار .

از سال 1396 که تعدادی از جدا شدگان بابت خسارات مالی و معنوی علیه سران فرقه مجاهدین طرح دعوی کردند خانواده ها از همان ابتدا همچون کوه در کنار آنها بوده و علیرغم تمامی سختیها و محدویت ها حتی در زمان برگزاری جلسات در کنار جداشدگان فریاد دادخواهی سر دادند .

همایش سراسری انجمن نجات متشکل از خانواده ها و جدا شدگان علاوه بر خلق یک حماسه، پیام محکمی به سران فرقه بد نام رجوی ارسال کرد: ” پیام همبستگی جداشدگان و خانواده ها برای رهایی تک تک اسیران و محاکمه سران فرقه ”

و این پیام تیر سهمگینی بود که با اجرای این همایش به قلب دژخیم رجوی پرتاب شد که بدون شک آثار و نتایج مطلوب آن در دادگاه های بین المللی مشاهده خواهد شد .

نوشته همایش نجات؛ همایشی از جنس همبستگی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آیا خفه خون گرفتن بالا تا پائین سرکوبگران در فرقه ، نسبت به این همایش گسترده و سراسری طبیعی است؟
آیا این سکوت معنادار ، به این معنی نیست که ضربه به خال خورده است و رجوی ها جیک نمی زنند؟

اگر خبرنگاری منصف پیدا می شد و از مسعود رجوی می پرسید که آیا ناظر و شاهد همایش 5 روزه ی خانواده ها در حمایت از شکایت جداشدگان از سازمان شما ، بودید یا نه ؟

بی شک مسعود رجوی هم جواب می داد که: نه ندیدم؟ مگر همایشی بوده است؟
راستی باور کنیم که مسعود رجوی برای دو سه نفر که گهگاهی جمع می شوند و اعتراضاتی دارند، پیام و پیامچه از قبر می فرستد و شیپور سرنگونی می زند، چطور شده است که به احساسات شورانگیز بیان شده ی خانواده ها و جداشده ها در این 5 روز ، عکس العملی نشان نداده است ؟

راستی مسعود رجوی و عروسک صحنه گردانش مریم! از چه چیز این همایش ها می ترسند که دم بر نمی آورند؟
البته این سکوت، تدارکاتی زیرزمینی را نشان می دهد که سعی در وارونه نمائی یا کم اهمیت نشان دادن این حرکت گسترده ی سراسری است که شاید در روزهای آتی شاهد نشانک هائی از آن باشیم.

بهرحال موفقیت و تاثیرگذاری عمیق این حرکت مهم را همه از نزدیک شاهد بودیم که چطور لرزه بر اندام رجوی ها انداخته است و آنان را آچمز کرده است. مگر همین پدران و مادران نبودند که اخراج فرقه ی رجوی در تمامیتش از پادگان مخوف اشرف و عراق را با استمرار حضور خود در پشت حصارهای اشرف رقم زدند؟ همیشه و در هر صحنه ای خانواده های اسرای دربند وارد شدند ، رجوی ها از در دیگر فرار کردند! ما که بهتر از هر کسی می دانیم که در درون فرقه چه خبر است و بوی متعفن آن همه جا پیچیده است، مناسبات جاری درون سازمانی را اگر هم هرکس نداند ما جداشده ها که خوب می دانیم چقدر اوضاع تشکیلاتی بچه ها خراب است! روزی نیست که یک درخواست جدائی به مسئولین سرکوبگر سازمان ارسال نشود و این یعنی پایان راه، اکثریت اعضای پیر و فرتوت کنونی سازمان ، در پی جدائی و خروج هستند، رجوی بهتر از هرکسی میداند که اگر فقط چند روز اهرم های سرکوب در سازمان کنار گذاشته شود، نه از تاک خبری خواهد ماند و نه از تاک نشان!

همه ی اعضای کنونی و ته مانده های نیروئی در سازمان، دچار افسردگی و سرخوردگی شدید هستند،همه نیاز به مشاورات روانپزشکی شدید دارند، یک نفر سالم به لحاظ روحی و جسمی ، امروز در سازمان پر افتخار؟؟!! مجاهدین خلق ، یافت می نشود! همه بدلیل سالیان سرکوب احساساتشان ، دچار انواع واقسام امراض روحی ، روانی و حتی جسمی هستند! غرائز سرکوب شده شان طی سالیان ، تبدیل به عقده های شدیدی شده است که حتی یک خنده ی ساده را از لبانشان گرفته است، چهره ها همه چروکیده و پیر و خشن، بی هیچ احساسی ، نشانگر یک عمر سرکوب و توی سر زدنشان است !

براستی اگر روزی دادگاهی عادل به جنایات رجوی ها رسیدگی کند – که البته دادگاه بین المللی لاهه این مهم را بزودی انجام خواهد داد- آیا جامعه ی جهانی و وجدان های بیدار سکوت پیشه خواهد کرد؟

اگر مسعود رجوی خود را به کری و کوری زده است و این همایش سراسری انجمن نجات را با شرکت صدها و هزاران خانواده ، جداشده و انعکاسات فراوان ندیده است، بی گمان نشان از ممات و مرگ این جنایتکار است و لاجرم باید این فرقه را یک جنازه بحساب آورد، که اگر زنده بود، باید شاهد نشانک هائی می بودیم!

مخلص کلام! همانطوریکه این خانواده ها ، بزرگترین اتفاق تاریخی و شوم فرقه ی رجوی ، یعنی اخراج از اشرف و عراق را با دستان پرتوانشان رقم زدند، پس نابودی اشرف 3، دادگاهی شدن سران فرقه و آزادی اسرای دربند و نابودی اشرف که کمترین است . . .
فرید

نوشته مسعود رجوی: من همایش ۵ روزه ی خانواده ها و جداشده ها را ندیدم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.