– آیا می دانستید بر اساس افشاگری چند تن از زنان جداشده که عضو شورای رهبری مجاهدین خلق بودند، مریم رجوی زنان شورای رهبری را تشویق به عقد و همخوابگی با رجوی شیطان صفت می کرد و به آنها می گفت “باید با رجوی محرم شوید. این از نماز شب برای شما واجب تر است”؟

– آیا می دانستید ممنوعیت ملاقات اعضای مجاهدین با خانواده های شان از سال های قبل از سرنگونی صدام در این تشکیلات وجود داشت و این موضوع بر خلاف دروغ هایی که رجوی ها می گویند هیچ ربطی به حضور خانواده ها در پشت درب قرارگاه اشرف بعد از سرنگونی صدام نداشت؟

بند 43 از کتابچه «تئوری انقلاب مریم» که توسط رجوی تهیه شده بود و ضوابط تشکیلاتی محسوب و در سال 1380 به همه اعضا ابلاغ گردید چنین است: “مجاهد ملاقاتی و بند به پدر و مادر و خانواده نداریم.”
– آیا می دانستید تمام طرح های انجام عملیات تروریستی مجاهدین خلق در داخل ایران در نهایت می بایست توسط رجوی و مریم قجر تایید و اجازه انجام آن صادر شود؟ به همین دلیل یکی از القاب مریم رجوی «ملکه ترور» است.

– آیا می دانستید بر اساس افشاگری خانم های جداشده ای که عضو شورای رهبری مجاهدین خلق بودند، مریم رجوی به نیابت از رجوی برای آن که زنان عضو مجاهدین خلق هیچ امیدی به مادر شدن، زندگی و آینده نداشته باشند و در تشکیلات بمانند، در نشست های مغزشویی خطاب به زنان می گفت “زنی که رحمش را در بیاورد در نوک قله ایدئولوژیک است”؟ به گفته خانم های جداشده، رجوی ها بر پایه این مغزشویی و با ترفندهای مختلف پزشکی ، رحم 100 تا 150 زن عضو تشکیلات را از بدن شان خارج کردند.

– آیا می دانستید در سال 1370، رجوی در دیدار با صابر الدوری رئیس وقت سازمان مخابرات حکومت صدام با ذلت به او گفت: “من در ذهن خودم و همان‌طور در قلب خودم، نمی‌توانم حساب مصالح و منافع خودمان را از شما [حکومت صدام] جدا کنم. اینها دقیقاً درهم آمیخته است. منافع ما چفت و تنگاتنگ است. خواهش می‌کنم سلام مرا به آقای رئیس جمهور برسانید. هیچ نیاز به لطف ایشان نیست و از طرف من به ایشان بگویید : در خانه تو بودیم، هستیم و خواهیم ماند تا آن جا که در توان ما هست.”

ایرج صالحی

نوشته مجاهدین خلق این گونه بودند – قسمت بیستم و چهارم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

زمانی مسعود رجوی رهبر گروهک تروریستی مجاهدین در جلسات کلاسهای تبیین جهان در سال 58 در دانشگاه تهران می گفت که تمامی شیخ نشین های کشورهای عربی و هکذا صدام حسین نظام های دیکتاتوری داشته و مرتجع هستند . در جایی دیگر از آقای سعید شاهسوندی از اعضای سابق کمیته مرکزی سازمان شنیده ایم که بعد از حمله صدام حسین به خاک کشورمان، تحلیل این گروهک این بود که این تجاوز همه جانبه می تواند باعث افزایش نارضایتی مردم و در نهایت قیام مردمی به نفع این سازمان شود و گروه می تواند برامواج این مخالفت ها سوار شده و قدرت سیاسی را بدست بگیرد. بله همین زدوبندهای سیاسی و خائنانه مسعود رجوی در سال 65 در دیدار با طارق عزیز وزیرخارجه عراق در فرانسه منجر به این شد که وی پیمان همکاری های گسترده امنیتی، نظامی با عراق امضا نموده و رسما با همان شخص دیکتاتور شروع به همکاری وطن فروشانه بکند و جزئی از ارتش عراق بشمار بیاید .

مسعود تقی پوریان

نوشته زد و بندهای سیاسی از سوی گروه تروریستی مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– آیا می دانستید رجوی داشتن عاطفه را برای اعضای مجاهدین خلق ممنوع کرده است و هرگونه بروز عاطفه نسبت به پدر، مادر، خواهر، برادر، همسر، فرزند، شهر و کشور، دوستان یا اقوام و . . . برای اعضای این تشکیلات گناه محسوب شده و با عضو خاطی به شدت برخورد می شود و برای سرکوب او نشست جمعی برگزار می کنند تا وادارش کنند که بگوید اشتباه کردم؟

نشست عملیات جاری

– آیا می دانستید رابطه دوستانه بین اعضای مجاهدین خلق ممنوع بوده و اعضا حق ندارند با دیگر اعضا دوست شوند؟ در غیر این صورت متهم به داشتن رابطه غیر تشکیلاتی به نام “محفل” می شدند. رجوی برای جلوگیری از ارتباط اعضا با هم گفته بود “محفل شعبه سپاه پاسداران است”. به این ترتیب هرگونه رابطه دوستانه را تحت عنوان باز کردن شعبه دشمن در تشکیلات به شدت سرکوب می کنند.

– آیا می دانستید رجوی اعضای ناراضی یا خواهان جدایی مجاهدین خلق را به شدت سرکوب کرد و حتی به زندان مخوف ابوغریب می فرستاد و کسانی هم که موفق به فرار و جدایی از تشکیلات می شوند را متهم به بریدگی و مزدوری برای دشمن می نماید؟

– آیا می دانستید در قرارگاه اشرف در عراق قسمتی به نام “ستاد قضایی” وجود داشت که کارش محاکمه اعضای ناراضی و خواهان جدایی بود؟ در جریان محاکمه، وکیل مدافعی برای فرد متهم وجود نداشت و به متهم اجازه نمی دادند حرفی در دفاع از خود بزند یا در مقابل توهین ها و اتهاماتی که به شکل زننده ای به او گفته می شد کلمه ای بیان کند.

دیدار رجوی با صدام

– آیا می دانستید بعد از مزدوری مجاهدین خلق برای صدام در سرکوب کردها و شیعیان عراقی در سال 1370، رجوی در دیدار با سپهبد صابر الدوری رئیس وقت سازمان مخابرات (اطلاعات) عراق با ذلت به او گفت : “از کلمات محبت‌آمیز رئیس جمهور (صدام) و هم‌چنین از خود شما تشکر می‌کنم و این بیشتر مرا خجل‌مند می‌کند. چیزی جز وظیفه خودمان انجام نداده‌ایم و نیاز نبود که رئیس جمهور نامة تشکرآمیز به من بدهد. شما بهتر می‌دانید که چه ماجراهایی بوده و در چه نقطه دقیقاً ما دستمان را در دست هم گذاشتیم. . . . سرنوشت ما واحد است. خون‌های ما در هم آمیخته است. می‌دانید که این‌ها تعارف نیست.”؟

ایرج صالحی

نوشته مجاهدین خلق این گونه بودند – قسمت بیستم و یکم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

رژیم بعث عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ تجاوز نظامی به ایران را با توهم اشغال بخش‌هایی از خاک کشورمان آغاز کرد؛ گروه تروریستی مجاهدین خلق در آغاز این جنگ تحمیلی و تداوم آن به مدت ۸ سال، نقش خیانت‌کارانه‌ای را ایفا کرد.

همکاری رژیم بعث و گروه تروریستی مجاهدین خلق تا جایی بود که مسعود رجوی، سرکرده گروه تروریستی مجاهدین خلق با صدام در این باره دیدار و گفت‌و‌گو و مقام‌های ارشد ارتش بعث را به همه‌گونه همکاری با این گروه ملزم می‌کرد.

دیدار رجوی با صدام

محمدجواد هاشمی نژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان (خانواده شهدای ترور کشور) در گفت‌و‌گو با میزان  نقش گروه تروریستی مجاهدین خلق در فراهم کردن زمینه جنگ رژیم بعث عراق علیه ایران را تشریح کرد.

محمد جواد هاشمی نژاد

وی ضمن گرامیداشت هفته دفاع مقدس، گفت: معمولا جنگ‌ها و خونریزی‌هایی که قدرت‌ها و کشور‌های متجاوز انجام می‌دهند، پیش‌زمینه‌هایی دارند و آن پیش زمینه‌ها، اقدام‌های خرابکارانه و تروریستی و اقدام‌هایی از این دست هستند که توسط عواملی فراهم می‌شوند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به اینکه کشور متجاوز با انجام چنین اقدام‌هایی تلاش می‌کند، خواسته‌های خود را به طرف مقابل تحمیل کند، اظهار کرد: در نخستین هفته‌ها و سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی هم همین اتفاق افتاد؛ به این معنا که یک تا ۲ ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ و حتی در روز‌های اولیه آن، ما شاهد روی دادن حادثه‌های تروریستی در کشور بودیم؛ این اقدام‌های تروریستی جان شمار زیادی از ایرانیان در قشرهای مختلف را گرفت.

هاشمی‌نژاد گفت: رژیم بعث عراق در آن زمان با حمایت همه‌جانبه غربی‌ها به ایران حمله کرد؛ مقدمه این حمله تجاوزکارانه، همان اقدام‌های جنایت‌کارانه و تروریستی بود که توسط گروه‌های تروریستی ازجمله گروه تروریستی مجاهدین خلق و شاخه زودهنگام‌تر آن یعنی گروه فرقان انجام شد؛ آن‌ها این ماموریت را از طرف کارفرمایان خود اجرا کردند.

وی با اشاره به اینکه گروه تروریستی مجاهدین خلق پیش از آغاز جنگ تحمیلی علیه ایران، این اقدام‌های تروریستی را از طرف بازیگران خارجی اجرا کرد، تصریح کرد: مجاهدین خلق در طول جنگ تحمیلی هم هر آنچه از اقدام‌های تروریستی می‌توانستند انجام دهند، مرتکب شدند؛ این اقدام‌ها در قالب ماموریت‌هایی در زمینه به شهادت رساندن مقام‌های ارشد انقلاب اسلامی، ترور رزمندگان بازگشته از جبهه‌های نبرد، شناسایی و لو دادن افراد موثر در جنگ، جمع‌آوری اطلاعات نظامی از سطح شهر برای حزب بعث و دادن اطلاعات از اقدام‌های جنگی صدام مانند زدن شهر‌ها و مراکز اقتصادی و تاثیر‌ها و واکنش‌های متعاقب آن‌ها، اجرا شدند.

به گفته دبیرکل بنیاد هابیلیان، گروه تروریستی مجاهدین خلق همه اقدام‌های یادشده را به‌عنوان ماموریت و خدمت به نحو کامل برای یاری رساندن به حزب بعث و صدام انجام داد.

هاشمی‌نژاد گفت: در مرز‌ها هم این ماموریت انجام شد؛ ماموریت‌های تروریستی در غرب کشور به حزب کومله و دموکرات به‌عنوان گروه‌های تجزیه‌طلب محول شده بود و آن‌ها این اقدام‌های تروریستی را برای فرد جنایت‌کاری مانند صدام و حزب بعثش انجام دادند؛ البته صدام به نمایندگی از بازیگران جهانی به ‌ویژه آمریکایی‌ها و غربی‌ها علیه کشور ما اقدام کرد.

نوشته روایتی از همکاری مجاهدین خلق با صدام در جنگ تحمیلی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به باور او در زمان جنگ بین دو کشور مثل جنگ ایران با آمریکا و یا جنگ ایران و اسرائیل، گروه های مخالف دولت مرکزی چه در داخل کشور باشند و یا خارج از کشور، باید تلاش کنند که درآن زمان بی‌طرف باشند و وطن پرستی خود را به مردم کشورشان نشان دهند.

به گفته او آنچه امروز رخ داده است، برعکس است. اینکه که کشور ما درگیر جنگ با دو کشور است، گروه های مخالف دولت حاکم در ایران همسو با آمریکا واسرائیل شده‌اند. بدلیل همین رویکرد خیانتکارانه است. گروه‌هایی چون گروه تروریستی مجاهدین خلق در بین مردم ایران پایگاهی ندارند.

غضنفری یادآوری میکند که آنان در زمان جنگ 8 ساله ایران و عراق درکنار رژیم صدام حسین قرار گرفتند و امروز نیز در کنار اسرائیل قرار دارند و اطلاعات جاسوسی کشور را به آنها ارائه می‌دهند .
این عضو پیشین مجاهدین خلق گروههایی چون مجاهدین را ستون پنجم دشمن در ایران می‌داند.

نوشته سیروس غضنفری: همسویی با دشمنان ایران خیانت آشکار است اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما سالگرد تأسیس یک سازمان، پیش از آنکه جشن باشد، فرصتی برای حسابرسی از کارنامه آن است. و کارنامه سازمان مجاهدین خلق، پرسش‌های ساده‌ای دارد که هیچ تبلیغاتی نمی‌تواند آنها را برای همیشه پنهان کند:
از ترور و بمب‌گذاری تا همکاری با صدام حسین؛ از عملیات مسلحانه تا مناسبات بسته تشکیلاتی؛ و از ادعای آزادی برای مردم تا محروم کردن اعضا از ابتدایی‌ترین آزادی‌های فردی.

وقتی “مقاومت” با گذشته خود روبه‌رو می‌شود

سازمان مجاهدین خلق امروز تلاش می‌کند گذشته خود را در قالبی تازه بازسازی کند؛ اما تاریخ را نمی‌توان با تغییر ادبیات تبلیغاتی تغییر داد.
این سازمان در دوره‌هایی از فعالیت خود به مبارزه مسلحانه، ترور و بمب‌گذاری روی آورد و پس از خروج از ایران، در خاک عراق مستقر شد و در دوران جنگ ایران و عراق با حکومت صدام حسین همکاری کرد.

همین گذشته کافی است تا یک سؤال اساسی مطرح شود:

چگونه سازمانی که در مقطعی در کنار صدام حسین قرار گرفت، امروز خود را مدافع مردم ایران معرفی می‌کند؟

این پرسش نه متعلق به امروز است و نه ساخته مخالفان سازمان؛ بخشی از همان تاریخ پرفراز و نشیبی است که مجاهدین خلق ترجیح می‌دهد نسل جدید کمتر درباره آن بداند.

اما تلخ‌ترین فصل، سرنوشت اعضاست

برای من و بسیاری از جداشدگان، مسئله فقط تاریخ عملیات و تحولات سیاسی نیست.

پشت دیوارهای تشکیلات، انسان‌هایی زندگی کرده‌اند که سال‌ها از خانواده، جامعه و زندگی عادی فاصله گرفته‌اند.

ارتباط با دنیای بیرون محدود شد؛ تماس با خانواده به امری دشوار تبدیل شد؛ دسترسی آزادانه به رسانه‌ها و اطلاعات بیرونی محدود گردید و برای بسیاری، جدایی از تشکیلات به مسیری بسیار سخت تبدیل شد.

این چه نوع مقاومتی است که عضو آن حق ندارد آزادانه تصمیم بگیرد که بماند یا برود؟

اگر آزادی ارزش است، چرا آزادی اعضا نباید محترم شمرده شود؟

اگر انتخاب اصل است، چرا انتخاب مخالفان و جداشدگان پذیرفته نمی‌شود؟

و اگر سازمان خود را مدافع حقوق انسان‌ها می‌داند، چرا صدای خانواده‌هایی که سال‌ها در انتظار یک تماس تلفنی هستند، نباید شنیده شود؟

خانواده‌ها؛ قربانیان خاموش یک تشکیلات بسته

در سالگرد تأسیس سازمان، صدای یک گروه نباید فراموش شود: خانواده‌ها.

مادرانی که سال‌ها چشم‌انتظار یک تماس مانده‌اند؛ پدرانی که بدون شنیدن صدای فرزندشان پیر شده‌اند؛ همسرانی که سال‌ها در انتظار خبری از عزیز خود بوده‌اند و فرزندانی که ممکن است سال‌ها از دیدن پدر یا مادرشان محروم مانده باشند.

آیا این خانواده‌ها حق ندارند بپرسند:

چرا عزیز ما نمی‌تواند آزادانه با ما تماس بگیرد؟
این پرسش، سیاسی نیست؛ انسانی است.
جشن سالگرد، بدون پاسخ به این پرسش‌ها؟

امروز رسانه‌های سازمان از “۶۱ سال مبارزه” سخن می‌گویند.

اما اگر قرار است از ۶۱ سال سخن گفته شود، باید همه ۶۱ سال دیده شود؛ نه فقط بخش‌هایی که برای تبلیغات امروز مناسب است.

باید از ترورها سخن گفت.
از بمب‌گذاری‌ها سخن گفت.
از همکاری با صدام حسین سخن گفت.
از مناسبات درون تشکیلات سخن گفت.
از محدودیت ارتباط اعضا با خانواده سخن گفت.
از محرومیت اعضا از دسترسی آزاد به دنیای بیرون سخن گفت.

و از جداشدگانی سخن گفت که پس از سال‌ها حضور در سازمان، روایت‌هایی متفاوت از تصویر رسمی آن ارائه کرده‌اند.
تاریخ را نمی‌توان سانسور کرد؛ می‌توان مدتی روایت آن را کنترل کرد، اما نمی‌توان حقیقت را برای همیشه دفن کرد.

یک پیشنهاد ساده برای سازمان

اگر مجاهدین خلق واقعاً به آنچه امروز درباره آزادی و حقوق انسان‌ها می‌گویند باور دارند، یک راه ساده برای اثبات آن وجود دارد:
به اعضای خود اجازه دهند آزادانه با خانواده‌هایشان تماس بگیرند.
به آنها اجازه دهند آزادانه رسانه‌های مختلف را ببینند و بشنوند.
به آنها اجازه دهند بدون فشار و تهدید، درباره ماندن یا جدا شدن تصمیم بگیرند.
و به جداشدگان اجازه دهند بدون تخریب شخصیت و اتهام‌زنی، روایت خود را بیان کنند.
در چنین شرایطی، دیگر نیازی به صدها ساعت تبلیغات نخواهد بود؛ خود انسان‌ها قضاوت خواهند کرد.

۶۱ سال گذشت؛ اما پرسش‌ها باقی است

سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق را می‌توان جشن گرفت؛ اما نمی‌توان گذشته را جشن گرفت و از پاسخگویی درباره آن فرار کرد.
امروز پس از ۶۱ سال، مسئله اصلی دیگر این نیست که سازمان چه عنوانی برای خود انتخاب می‌کند.
مسئله این است که عملکرد آن با ادعاهایش تا چه اندازه همخوانی دارد؟
سازمانی که از آزادی سخن می‌گوید، باید آزادی را از اعضای خودش آغاز کند.
سازمانی که از حقوق بشر سخن می‌گوید، باید حقوق اعضای خودش را محترم بشمارد.
و سازمانی که خود را مدافع مردم معرفی می‌کند، باید ابتدا پاسخ خانواده‌هایی را بدهد که سال‌هاست چشم‌انتظار عزیزانشان هستند.
۶۱ سال بعد، دیگر زمان شعار دادن نیست؛ زمان پاسخ دادن است.
این سالگرد می‌تواند یک جشن تبلیغاتی دیگر باشد؛ یا فرصتی برای مواجهه صادقانه با گذشته.
انتخاب با آنهاست.

اما یک حقیقت تغییر نخواهد کرد:

هیچ نامی، هیچ شعاری و هیچ برنامه تبلیغاتی نمی‌تواند جای کارنامه یک سازمان را بگیرد.

فریدون ابراهیمی جداشده از سازمان مجاهدین خلق

نوشته مجاهدین خلق از ترور و همدستی با صدام تا اسارت تشکیلاتی اعضا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– آیا می دانستید اعضای مجاهدین خلق اجازه رفتن به تئاتر، سینما، ورزشگاه یا باشگاه ورزشی، آرایشگاه، کتابخانه، پارک و اماکنی مشابه اینها را ندارند و چنین امکانی در ارودگاه بسته مجاهدین خلق نیز وجود ندارد؟

– آیا می دانستید مهدی افتخاری که زمانی عضو مرکزیت و بعد عضو دفتر سیاسی مجاهدین خلق بود و فرمانده اجرای طرح فرار رجوی از ایران و یکی از بالاترین فرمانده هان به اصطلاح ارتش آزادیبخش در عملیات مرصاد بود، بدلیل مخالفتش با رجوی و انقلاب طلاق، خلع رده و مسئولیت شد و سپس برای تحقیر و خرد کردنش، در چندین نشست عمومی از سوی رجوی ها متهم شد که ترسو است!؟

مهدی افتخاری قبل از انقلاب ایدئولوژیک (سمت راست) و بعد از انقلاب ایدئولوژیک (سمت چپ)

– آیا می دانستید در مناسبات مجاهدین خلق پوشیدن روسری فرزندان دخترِ اعضا که بالای یازده سال سن داشتند اجباری بود؟ خانم زینب حسین نژاد که خودش از کودکانی بود که در کمپ اشرف زندگی می کرد در مطلبی درباره حجاب اجباری در مناسبات مجاهدین این حقیقت را افشاگر نمود.

کودکی زینب حسین نژاد

– آیا می دانستید بعد از انفجار برج های دو قلوی مرکز تجارت جهانی در آمریکا در یازده سپتامبر سال 2001، به دستور رجوی بلافاصله جلسه ای در قرارگاه مجاهدین خلق با حضور خود او و مریم رجوی برای جشن گرفتن این انفجار و کشته شدن آمریکایی ها برگزار شد و به همه شیرینی و میوه دادند؟

– آیا می دانستید بعد از مزدوری مجاهدین خلق برای صدام در سرکوب کردها و شیعیان عراقی در سال 1370، سپهبد صابر الدوری رئیس وقت سازمان مخابرات عراق در دیدار با رجوی به او گفت: “از اطلاعات ذی‌قیمت و ارزشمندی که برای سرویس های ما ارسال داشتید. تشکر می‌کنم.”؟

ایرج صالحی

نوشته مجاهدین خلق این گونه بودند – قسمت نوزدهم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– آیا می دانستید بعد از سرنگون شدن صدام که کنترل تشکیلات مجاهدین خلق از دست رجوی و سران دست نشانده آنها تا حدی خارج شده بود و دیگر نمی توانستند مانند قبل اعضا را مجبور به ماندن نمایند، در کمتر از یکسال حدود 1000 تن از اعضا از آن تشکیلات مخوف جدا شده و یا از آن فرار کرده و خود را آزاد نمودند؟

اعضای جداشده بعد از رهایی از تشکیلات مجاهدین خلق

– آیا می دانستید به جز تعدادی اندک، بقیه کسانی که مجاهدین خلق تحت عنوان عضو شورای ملی مقاومت معرفی می کنند، اعضا و مسئولین مجاهدین خلق هستند که اساسا در محیط بسته تشکیلاتی زندگی می کنند و به صورت مطلق باید گوش به فرمان و برده رجوی ها باشند و برای سیاهی لشکر و سوء استفاده تبلیغاتی، نام آنها به عنوان عضو شورا برده می شود؟

– آیا می دانستید نماز خواندن در مجاهدین خلق اجباری است و اعضا باید در نماز جماعت شرکت کنند؟

مسعود و مریم رجوی

– آیا می دانستید بعد از خوش خدمتی رجوی و مجاهدین خلق به صدام، با سرکوب کردها و ممانعت از حرکت آنها به سمت بغداد و جلوگیری از سرنگون شدن حکومت صدام در سال 1370 ، عزت ابراهیم معاون صدام و نفر شماره دو این کشور در آن زمان، بخاطر این خوش خدمتی ها از رجوی تشکر کرد؟

صدام و عزت ابراهیم

– آیا می دانستید مجاهدین خلق بدلیل مزدوری و سرسپردگی کامل برای صدام در استفاده از سلاح، حتی در بغداد آزادی عمل داشتند و می توانستند با سلاح های سنگین و تانک در سطح کشور عراق تردد داشته باشند؟

دیدار رجوی با صدام

ایرج صالحی

نوشته مجاهدین خلق این گونه بودند – قسمت هفدهم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یک شب با یکی از بچه ها بنام شیوه یاری که در کمپ اشرف کشته شد در حال نگهبانی بودیم. او عضو تیم شنود و شناسایی سازمان و در باز کردن پیام هایی که با کد و رمز رد و بدل می شد مهارت داشت. وی بارها در طول دوران جنگ با تیم شناسایی به مرز رفته بود. همینطور که نشسته بودیم گفت یکبار قرار بود سازمان درمنطقه جنوب عملیات داشته باشد و ما از یک ماه قبل در همان مرز و در مکانی که ارتش عراق برایمان مشخص کرده بود، مستقر شدیم تا اطلاعات مکانی یگان های نیروهای ایران را کسب و معابر رسیدن به خط ایران را شناسایی کنیم. حدود دو هفته گذشت یک روز از صبح سکوت بیسیمی بین نیروهای ایران برقرار شد که ما تعجب کرده بودیم تا اینکه غروب یک پیام مشکوکی از بیسیم شنیده شد که می گفت: “نقل و نبات ها را آماده کنید”.

ما متوجه شدیم منظورشان مهمات هاست و چند پیام دیگه که مشخص بود طرح حمله به مواضع عراقی ها دارند. موضوع را به مسئول اکیپ و او هم بعد از اطلاع به مسئول بالای خودمان در اشرف، سریعا فرمانده یگان ارتش عراق را درجریان گذاشت و ساعتی از غروب نگذشته بود که آتشباری سنگین ارتش عراق بر روی مواضع ایران در پشت خط آنها شروع شد و ما همچنان در حال شنود بودیم که به یکباره یکی از فرماندهان ایرانی با داد و فریاد از پشت بیسیم می گفت اینها ازکجا فهمیدند عملیات داریم؟ کی طرح را لو داده؟ و به فرمانده بالاتر خود می گفت کمک بفرستید تعداد زیادی شهید و مجروح داریم ، بگو بچه ها عقب نشینی کنند و ما همین را به فرماندهان عراقی گفتیم و آنها ساعتی بعد از آن آتشباری را قطع کردند .

روز بعد چند تن از فرماندهان رده بالای عراقی نزد ما آمدند وآنها حسابی از ما تشکر و گفتند به دستور صدام قرار است مکان بهتر و امکانات بیشتری را در اختیار شما بگذاریم .هرچند اجرای عملیات سازمان هم در آن نقطه مرزی که قرار بود انجام شود بدلیل حساسیت ها کنسل شد و چند روز بعد ما برای استراحت به مقر اشرف برگشتیم .

این یک مورد روایت واقعی از خیانت های گروه رجوی در حق کشور و مزدوری برای بیگانگان بود که تا به امروز هم به خیانت های خود در حق کشور و مردم ایران ادامه می دهند و بخصوص در جنگ ظالمانه ۱۲روزه و جنگ رمضان عوامل رجوی بنا به دستور در مزدوری برای دشمن نقش اساسی ایفا کردند. هر چند در نهایت به لطف خدا وهوشیاری مردم ایران آنها سرافکنده و ناکام شدند .

حمید دهدار حسنی

نوشته روایتی از خیانت های گروه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همانگونه که در قسمت قبل گفتم رجوی سال 1365 به این نتیجه رسیده بود که زمینه سازی های لازم صورت گرفته و می تواند به عراق برود و حضور خودش و تشکیلات مجاهدین خلق در عراق را علنی نماید. اما رفتن به عراق نمی توانست بی دلیل و بی بهانه باشد. رجوی هم که استاد فریبکاری بود و به سرعت بهانه را پیدا کرد.

بهانه اول : یکی از بهانه های رجوی این بود که جانش در مقرش در اوور (در اطراف پاریس) از سوی ترویست ها در خطر است. دستگاه تبلیغاتی مجاهدین خلق با یک برنامه ریزی مشخص عکس و اسامی تعدادی از اعضا و مسئولین گروه چریک های فدایی اقلیت را در نشریه مجاهد به عنوان مزدوران جمهوری اسلامی درج نمود. گویا این کار تعمدی بود تا آنها را تحریک به اعتراض کرده و سپس سوار این اعتراض بشوند. چند نفر از اعضای گروه اقلیت که به گفته سران مجاهدین خلق، در آن زمان تعداد کل تشکیلات شان به چند ده نفر هم نمی رسید، در اعتراض به چاپ عکس هایشان به اور یعنی نزدیک مقر رجوی رفته و علیه مجاهدین شعار دادند. این موضوع بهانه ای که رجوی لازم داشت را مهیا کرد. رجوی در حالی که از سوی پلیس فرانسه حفاظت می شد اعلام کرد که جانش از سوی تروریست ها در خطر است!

خود رجوی درباره این موضوع در پیامی که هنگام رفتن از پاریس به بغداد داده بود چنین گفت “مجاهد می‌خواهد با چاپ عکس‌های اینها در کنار مزدوران رژیم ، نشان بدهد که هم‌هویت و هم‌ماهیت هستند. . . . می‌آیند جلوی محل سکونت مسئول مقاومت، فریاد واشریعتا برمی‌دارند. . . . وارد حریم حفاظتی دیگری می‌شوند مانند تروریستها اسمش را هم می‌گذارند تراکت. . . . راهگشایی تروریستی می‌کنند، اسمش را هم می‌گذارند ترقیخواهی و تراکت.”

بهانه دوم : بهانه دیگر این بود که ایران بر دولت فرانسه فشار آورده تا فعالیت مجاهدین خلق در فرانسه را محدود کند!

این دیگر خیلی شیادی بود چرا که فکر نمی کنم کسی کمترین شکی داشته باشد که از روز فرار رجوی از تهران و رفتنش به پاریس، ایران از دولت فرانسه خواستار محدود کردن فعالیت های رجوی که نتیجه اش انجام اقدامات تروریستی و بمب گذاری در شهرهای ایران بود نشده باشد.

به این ترتیب رجوی از یک تجمع چند نفره و پخش تراکت یک غول تروریستی ساخت تا سفر از قبل برنامه ریزی شده خودش به عراق را توجیه نماید. او سرانجام در اقدامی خائنانه در خرداد 1365 با هواپیمای اختصاصی که صدام برای او به پاریس فرستاد (و شکی نیست که حکومت صدام اینکار را در هماهنگی با دولت فرانسه انجام داده بود) از فرانسه به عراق یعنی کشوری که در حال جنگ با ایران بود رفت. رجوی با این کار خیانت را به اوج خودش رساند تا به خواسته اصلی خودش یعنی بکارگیری امکانات عراق برای ادامه جنگ مسلاحانه با جمهوری اسلامی ایران برسد. با این اقدام عملاً مجاهدین خلق تبدیل به زائده جنگ و ارتش خصوصی صدام شدند.

استقبال مقامات حکومت صدام از رجوی بعد از ورودش به عراق

رجوی خیانت رفتن به عراق و قرار گرفتن در آغوش صدام را “پرواز تاریخساز” خواند. رجوی و دستگاه تبلیغاتی او برای آن که قبح خیانت رفتن و حضور در عراق تحت حاکمیت صدام را بپوشانند، حتی به مخالفان جمهوری اسلامی که در خارج از ایران بودند و رفتن به عراق را خیانت می دانستند “خارجه نشینان فرومایه” و “ولگردان سیاسی” می نامیدند.

جالب آن که سال ها بعد مریم رجوی و سران مجاهدین خلق بار دیگر در خارجه جا خوش کرده اند و به حق باید آنها را “خائنین خارجه نشین فرومایه” خواند.

نباید فراموش کرد مسیری که امروز توسط ربع پهلوی و سلطنت طلبان در خدمات رسانی به کودک کشان وحشی صهیونیستی – آمریکایی طی می شود راهی است که رجوی ها با ثبت خیانت تاریخی در رفتن به عراق، برای مزدوری صدام باز کرده و قبح آن را ریخته بودند.

ایرج صالحی

نوشته رجوی، تجسم عینی خیانت در همه زمینه ها – قسمت پایانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– آیا می دانستید از جمله خیانت های مجاهدین خلق در جنگ تحمیلی، تخلیه تلفنی هموطنان بعد از موشک باران شهرها توسط عراق بود؟ آنها از این طریق اطلاعات مربوط به محل اصابت موشک ها را کسب کرده و برای تصحیح گرا به عراقی ها می دادند.

– آیا می دانستید علی زرکش که از اعضای دفتر سیاسی مجاهدین خلق بود و بعد از کشته شدن موسی خیابانی در اواخر سال 1360 به عنوان نفر دوم این تشکیلات معرفی شده بود، بدلیل انتقاد از رجوی خلع رده و محاکمه شد و سر انجام نیز در عملیات فروغ جاویدان (مرصاد) به طرز مشکوکی کشته شد؟

علی زرکش نفر شماره دو تشکیلات مجاهدین خلق

– آیا می دانستید خانم ها ، فرشته هدایتی، بتول سلطانی و زهرا میر باقری از اعضای شورای رهبری یا کاندیدا شواری رهبری مجاهدین خلق بودند که از این تشکیلات جدا شدند؟

بتول سلطانی عضو سابق شورای رهبری مجاهدین خلق

– آیا می دانستید بدلیل سوء استفاده مجاهدین خلق از امکاناتی که دولت آلبانی در اختیار این گروه قرار داده بود و همچنین بدلیل نقض قوانین این کشور توسط این گروه، پلیس آلبانی در روز 30 خرداد 1403 مجبور به ورود به مقر این گروه و ضبط سرورها و دستگاه هایی که تشکیلات مجاهدین با آنها مشغول به اقدامات غیر قانونی بودند، شد؟

ورود پلیس فرانسه به مقر مجاهدین خلق

– آیا می دانستید که مجاهدین خلق در سال 1370 در مسیر مزدوری برای صدام، به کردهای عراق در شهرهای عراقی “کفری” ، “طوز خرماتو” و . . . حمله کرده و همچنین در جاده “کرکوک به بغداد” با کردهای عراقی درگیر شده و تعدادی از آنها را کشته یا اسیر کردند و به این ترتیب مانع از حرکت نیروهای کردی به سمت بغداد برای سرنگونی صدام شدند؟

دیدار رجوی با صدام

ایرج صالحی

نوشته مجاهدین خلق این گونه بودند – قسمت پانزدهم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما نیروهای ایرانی مستقر در عقبه جبهه در گردنه چهار زبر واقع در 30 کیلومتری کرمانشاه، توانستند آنها را متوقف کرده و تلفات سنگینی بر آنها وارد کنند. در سالگرد این رویای جنون آمیز نگاهی داریم به فراز و فرودهای این تشکیلات و نقش آنها در جنگ عراق برعلیه ایران که با عملیات مرصاد خاتمه پیدا کرد. مسعود رجوی در جمع بندی یکساله که چرا بعد از 30 خرداد وارد فاز مسلحانه شدند، می گوید: مرحوم مصدق وقتی وارد مجلس شد و قرار شد به سلسله پهلوی رای داده شود مخالفت کرد و تاکید نمود به توپچی یک عمر مواجب می دهند تا یک روز شلیک کند، وگرنه همه مواجب او باطل است. اکنون بعداز 30 خرداد ما چنین شرایطی داریم و نمی خواهیم سیر تاریخ در ایران منحرف شود.

برنامه تشکیلات مجاهدین خلق بعد از برکناری بنی صدر در 30 خرداد سال 60 روی آوردن به مبارزه مسلحانه بود. هدف آنها ضربه زدن به راس و بدنه و تشکیل یک حکومت جایگزین بود. تصور مجاهدین خلق در آن دوره تاریخی این بود که بلحاظ نظامی ایران بدلیل جنگ با عراق در حالت استیصال قرار دارد و از لحاظ سیاسی نیز، کشورهای منطقه این آمادگی را دارند که به یک جایگزین برای جمهوری اسلامی که با آنها همگرایی داشته باشد، کمک کنند.

بعد از خرداد سال 60 و فرار اعضای مجاهدین خلق به خارج کشور، رجوی طی یک مصاحبه با روزنامه الوطن العربی می گوید: مشکل شط العرب ظاهر قضیه است. مشکل اصلی تهدید خمینی (امام) برای صدور انقلاب به خارج کشور است. که باعث بروز جنگ شده است. به نظر ما شط العرب متعلق به عراق است. مسعود رجوی با این مصاحبه در نظر داشت سازمانش را به عراق پیوند بزند. و به صدام بفهماند که از تشکیلات مجاهدین خلق می تواند بعنوان اپوزیسیون فعال استفاده کند. بعد از این مصاحبه طارق عزیز در پاریس با رجوی دیدار می کند و به رجوی می گوید امیدوارم در آینده نزدیک با شما بعنوان رئیس جمهور و یا نخست وزیر ملاقات کنم.

بدنبال این ملاقات آنها، رجوی در سال 65 به عراق می رود و متعاقب آن بیشتر نیروهایش را به عراق منتقل می کند. عراق حدود 17 پایگاه در مناطق مرزی در اختیار رجوی قرار می دهد، که معروف ترین آن قرارگاه اشرف بود که در 100 کیلومتری شمال غرب بغداد قرار داشت. عمده ترین اقدامات تشکیلات مجاهدین خلق در طی این مدت عبارت بود از اعزام گروه ها برای انجام عملیات ترور و خرابکاری به ویژه ترور فرماندهان نظامی، جاسوسی در رابطه با تحرکات نظامی ارتش ایران و شنود بیسمی مکالمات نیروهای نظامی ایران و کمک به سرکوب قیام های مردمی.

بعداز اینکه ایران قطعنامه 598 را پذیرفت در حالی که همگان با توجه به تبلیغات چندساله صلح طلبی صدام انتظار استقبال عراق از این ابتکار صلح را داشتند اما صدام با تصور ضغف و بی انگیزگی نیروهای ایرانی در تاریخ 31 تیرماه 1367 با 6 لشکر به خوزستان حمله کرد و با پیشروی از محور کوشک حدود 30 کیلومتر از جاده اهواز، خرمشهر را به تصرف در آورد و خرمشهر را نیز محاصره کرد. همزمان با حمله عراق به جنوب در محور میانی نیز رژیم صدام در صدد بود تا در فاز جدید جنگ از نیروهای مجاهدین خلق شبیه آنچه نیروهای ایرانی در قرارگاه رمضان در داخل خاک عراق انجام داده بودند به اجرا بگذارد.

ادامه دارد

علی اکرامی

نوشته فروغ جاویدان فرجام یک رویای جنون آمیز – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسعود رجوی علیرغم تجاوز رژیم صدام به ایران ابتدا تجاوز نظامی عراق به ایران را محکوم و از هوادارانش خواست به جبهه های جنگ رفته و از خاک و تمامیت ارضی کشور دفاع کنند. ولی علیرغم این موضع گیری رسمی در سال 59 بصورت مخفیانه به پاریس رفت و در آنجا با واسطه دولت فرانسه با سفیر عراق در فرانسه دیدار و گفتگو کرد. در جریان این دیدار ضمن یک هماهنگی قرار شد که نیروهای مجاهدین خلق با اعلام جنگ مسلحانه بخشی از نیروهای نظامی ایران را در شهرها بخود مشغول کند و جبهه دیگری را در داخل کشور باز نماید.

بعد از بازگشت رجوی به ایران، در 30 خرداد سال 60 با اعلام جنگ مسلحانه و موجی از انفجارات و ترور مسئولین، جمهوری اسلامی را در دو جبهه بخود مشغول کرد. بعد از شکست ماجراجویی رجوی، در سال 63 عمده نیروهای وی کشته، زندانی و بخش دیگری هم به داخل خاک عراق و دامان صدام گریختند. در سال 65 مسعود رجوی به عراق وارد شد و رسما همکاری نظامی خود را در خاک این کشور با دولت صدام شروع کرد.

رجوی طی پیامی هدف از حضورش در خاک عراق را تشکیل ارتش و اتحاد عمل با رژیم صدام برای گسترش جنگ اعلام کرد. صدام حسین بعنوان حسن نیت نسبت به این اقدام رجوی 5 قرارگاه نظامی در شهرهای مختلف عراق در اختیار وی قرار داد و ارتش کوچکش را به انواع سلاح و نفربر زرهی و تانک مجهز کرد.

بعد از آموزش و آمادگی های نظامی نیروهای موسوم به ارتش آزادیبخش رجوی اقدام به انجام عملیات های نظامی مشترک با نیروهای نظامی صدام برعلیه نیروهای ایرانی نمود. که بزرگ ترین این اقدامات نظامی مشترک، عملیات آفتاب در فکه، عملیات چلچراغ در مهران و عملیات موسوم به چلچراغ در منطقه عمومی کرمانشاه بود. که منجر به شکست نیروهای رجوی و عقب نشینی بداخل خاک عراق بعد از تحمل هزاران کشته و زخمی گردید.

بعد از شکست این اقدام نظامی مشترک دولت صدام مجبور به پذیرش صلح شد. مسعود رجوی که از همان آغاز حمله نظامی صدام به ایران جمهوری اسلامی را مقصر اصلی شروع جنگ معرفی کرده بود تحلیل می کرد که رژیم ایران جنگ افروز و مخالف صلح است و تحلیل می کرد که صلح طناب دار رژیم ایران می باشد و جنگ شیشه عمر این رژیم است. برهمین اساس در کنفرانس ها و دیدارهایش بخصوص در مجامع عمومی و سازمان ملل بر اقدامات دیپلماتیک برای پایان جنگ و برقراری صلح مانور می داد. و در همین رابطه طرحی را بنام طرح صلح شورای ملی مقاومت بعنوان یک ابتکار صلح دوستانه ارائه داد. ولی پذیرش آتش بس از طرف ایران و آمادگی برای صلح از طرف ایران ماهیت رجوی را بخوبی در انظار جهانیان اشکار ساخت .

رجوی که در تمامی سالهای تجاوز رژیم صدام به ایران، جمهوری اسلامی را که برای معرفی متجاوز و پرداخت غرامت در سازمان ملل اصرار داشت، جنگ طلب و خود و رژیم صدام را خواهان صلح معرفی می کرد، بناگاه بعد از پذیرش آتش بس توسط ایران ماهیت واقعی خود را نشان داد و در یک اقدام نظامی مشترک با ارتش صدام به خاک ایران تحت عنوان عملیات فروغ جاویدان که آن را عملیات سرنگونی جمهوری اسلامی نامید، حمله نمود.

رجوی که سالیان ایران را جنگ طلب و مخالف صلح می نامید با این اقدام ماهیت خود را برای مردم ایران و جهانیان افشا نمود. در این اقدام ماجراجویانه دیوانه وار تعدادی از سربازان و پرسنل نظامی ایران که بدنبال اعلام آتش بس در صدد بازگشت به نزد خانواده هایشان بودند جان خود را از دست دادند و به دیگر شهدای دفاع از میهن پیوستند واز طرف دیگر صدها نیروی بخت برگشته مجاهدین خلق هم در صحنه کشته و یا اسیر شدند. و این چنین رجوی ماهیت جنگ طلبانه خود و دشمنی اش را با صلح و مردم ایران نشان داد.

علی اکرامی

نوشته جنگ افروزی رجوی پس از آتش بس اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

کسانی که سالیان دراز عربده کشان و دور از واقعیت ها خود را منجی و رهایی بخش مردم ایران و گوهرهای بی بدیل روزگار خطاب نموده و هر از گاهی از قبور نمور خود سر برآورده و شروع به اراجیف بافی درباره وطن و مام میهن می نمایند و با تشکیلات و سربازان فضای مجازی خود، سعی در تفرقه اندازی در بین مردم و حکومت دارند. نمونه عینی این مطلب هجمه ای است که بتازگی در فضای مجازی بعنوان جلوگیری از جنگ و در دلسوزی از مردم جنوب شروع شده و سعی در شکستن وحدت و انسجام ملی و از یاد بردن دشمن اصلی یعنی آمریکا دارند.

مردم جنوب ایران بخصوص مردم خونگرم خوزستان در جنگ هشت ساله بخوبی بیاد دارند چه کسانی در زمان صدام از پشت به نیروهای مردمی خنجر زده و با رژیم بعثی همکاری و بر علیه وطنشان جاسوسی کردند. چه کسانی عملیات های ایران را لو داده و باعث شهید شدن تعداد زیادی از رزمندگان ایران شدند. چه کسانی با حمایت صدام دارای تجهیزات شده و به شهرهای مهران و غرب ایران هجوم آوردند. چه کسانی به قصر شیرین حمله و فاجعه کشتار بیماران بیمارستان آن شهر را رقم زدند و صدها خاطره از این مزدوران صدام به یاد دارند. حال نیز این وطن فروشان با سربازان مجازی خود در شبکه های اجتماعی همان مزدوری و نیابت از طرف دشمنان این خاک را بر عهده گرفته و با نشر و دروغ گویی بین اقوام ایران و شمال و جنوب خواندن مردم و جدایی مسئولین و مردم سعی در تفرقه اندازی دارند. و مانند یک مزدور تمام عیار خود را وقف در مسیر شیطان بزرگ کرده تا شاید به نوایی برسند .

اما این دریوزگان بدانند این مردم به مانند جنگ هشت ساله با اتحاد و همدلی و با تکیه بر نصرت الهی سرافراز از این جنگ بیرون آمده و هیچ خللی بر این وطن نخواهد آمد و پیروز این میدان مردم ایران خواهند شد .

اسحاق الماسی

نوشته مجاهدین لات کوچه های خلوت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش پایگاه خبری جماران: قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با اشاره به اینکه سازمان مجاهدین متأثر از افکار و اندیشه‌های مارکسیستی مبارزات خود را دنبال می‌کرد، گفت: سازمان مجاهدین خلق از سوی مردم به “منافقین خلق” نامیده شد چرا که عملکرد سازمان و اعضای آن را در ترور شخصیت رهبران انقلاب، تحریف انقلاب و تلاش برای سرنگونی نظام جمهوری اسلامی به طور گسترده می‌دیدند.

مشروح گفت‌وگوی معاونت پژوهش، آموزش و برنامه‌ریزی راهبردی مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی با علی دارابی را در ادامه می‌خوانید:

 نقش سازمان مجاهدین خلق در سقوط رژیم پهلوی و سهم‌خواهی آنها از جمهوری اسلامی را لطفاً برای ما توضیح دهید.

برای تبیین این موضوع اجازه دهید یک مقدمه کوتاه درباره تقسیم‌بندی جریان سازمان را بیان کنم. جریانات سیاسی در دوران رژیم پهلوی را بنده در کتاب “جریان‌شناسی سیاسی در ایران” به پنج جریان عمده تقسیم‌بندی کرده‌ام:

اول: جریان مذهبی یا اسلام‌گرا که محوریت عمده آنها روحانیون و افراد مذهبی بودند که خود به چند لایه تقسیم می‌شود اما جریان مبارزه و انقلابی آن به رهبری امام خمینی بود که “اسلام” محور و گفتمان اصلی آنها بود.

دوم: جریان ملی‌گرا یا ناسیونالیست‌ها که سخنگوی اصلی آن جبهه ملی و یاران دکتر محمد مصدق بودند و ملی‌گرایی را مکتب فکری خود می‌دانستند.

سوم: جریان چپ یا مارکسیستی که حزب توده، سازمان چریک‌های فدایی خلق با گفتمان کمونیسم، سوسیالیسم، مائوئیسم و انشعاب‌های مختلف درون آن تعریف می‌شوند.

چهارم: جریان سلطنت‌طلب که مبانی فکری آنها شاه‌محوری، نظام سلطنت به عنوان موهبت الهی، باستانی گرایی، سکولاریسم، غرب زدگی و… را شامل می‌شود.

پنجم: جریان التقاطی که سازمان مجاهدین خلق در این جریان جای می‌گیرد. کار التقاط دست‌چین کردن خودسرانه و مکانیکی عقاید و اندیشه‌های ناهمگون، بدون پایداری روی اصول معین و مشخص است.

سازمان مجاهدین خلق در سال 1344 ه.ش با هدف مبارزه مسلحانه با رژیم شاه شکل گرفت. محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن، علی‌اصغر بدیع‌زادگان که از طرفداران جبهه ملی و نهضت آزادی بودند که در واقع باید گفت شاخه جوانان و دانشجویی نهضت آزادی محسوب می‌شدند، این سازمان را تشکیل دادند.

این سازمان به دلیل برداشت‌های خاص خود یا بهتر بگویم “گزینش مطالب مورد نظر از اسلام به دلخواه و تفسیر خود” اما متأثر از افکار و اندیشه‌های مارکسیستی مبارزات خود را دنبال می‌کرد. کتاب‌ها، جزوات و متون آموزشی سازمان از جمله کتاب شناخت راه انبیاء(حسین روحانی)، راه بشر(محمد حنیف‌نژاد)، تکامل(علی مهین‌دوست) و اقتصاد به زبان ساده(محمود عسگری‌زاده) همه مشحون از افکار و عقاید مارکسیستی و مبنای آموزش عقیدتی و تئوریک سازمان مجاهدین خلق بود.

سازمان تا سال 1352 به صورت مخفی و زیرپوستی در حال تغییر ایدئولوژی از اسلام به مارکسیسم بود. زیرا سازمان می‌گفت: “اسلام چون پیراهن وصله‌داری است که هر جای آن را می‌دوزیم باز پاره می‌شود؛ و این اسلام پاسخگوی نیاز جامعه نیست و عاجز از پاسخگویی است و باید به مارکسیسم متوسل شویم.”

سال 1353 جمعی از رهبران سازمان در جریان تغییر ایدئولوژیک قرار می‌گیرند. سال 1354 عده‌ای از اعضای سازمان از جمله مجید شریف واقفی دانشجوی دانشگاه صنعتی آریامهر(دانشگاه صنعتی شریف فعلی) در برابر این انحراف سازمان ایستادگی می‌کنند و او توسط خود اعضای سازمان به فجیع‌ترین وضع کشته می‌شود.

تقی شهرام از سردمداران سازمان صریحا گفت: “پیراهن اسلام را از هر کجا وصله علمی زدیم از جای دیگر پاره شد.” سازمان بر این باور بود که مارکسیسم علم مبارزه است و راهی جز آن وجود ندارد. در اثر چرخش ایدئولوژیک سازمان به سه گروه تقسیم شد: گروهی مارکسیست شدند، جمعی سازمان را رها کردند و به آغوش اسلام بازگشتند و گروه سوم در سازمان باقی ماندند و بعد از انقلاب تجدید سازمان شدند و رو در روی انقلاب اسلامی و مردم ایستادند که رهبری آنها را مسعود رجوی بر عهده داشت.

این تبار شناسی سازمان مجاهدین خلق ایران از تأسیس تا دوران پیروزی انقلاب اسلامی بهمن سال 1357 است. سازمان در دوران قبل از انقلاب اسلامی چند مورد ترور، بمب‌گذاری و هواپیماربایی داشت. حتی به زعم خود در مبارزه مسلحانه از سازمان چریک‌های فدایی خلق عقب افتاد. وقتی که واقعه “پاسگاه سیاهکل” در گیلان توسط چریک‌های فدایی صورت گرفت مجاهدین خلق تلاش کردند که چند مورد آدم ربایی، ترور و بمب گذاری کنند تا از چریک‌های فدایی عقب نیفتند. افزون بر این مسعود رجوی که پس از “تصفیه‌های خونین درون گروهی” رهبر خود خوانده جمعی از مجاهدین خلق شده بود، اسناد و مدارک ساواک از همکاری او با سازمان اطلاعات و امنیت کشور و اعلام رضایتمندی از او برای همکاری با رژیم شاه می‌گوید.

نکته اساسی و مهم درباره سازمان در قبل از انقلاب اسلامی آن است که “سازمان با مبارزه مسلحانه” و ادعای طرفداری از افکار و اندیشه‌های آیت الله سید محمود طالقانی، مهندس مهدی بازرگان و دکتر علی شریعتی توانست بخش زیادی از جوانان مبارز ضد رژیم پهلوی را در خود جمع کند حتی حمایت جمع زیادی از روحانیون شاخص مبارز وقت از جمله آیت الله حسینعلی منتظری، آیت الله طالقانی، آیت الله هاشمی رفسنجانی و… را نیز به سوی خود جلب کند. در پرتو همین حمایت‌ها به نوعی خود را “سخنگوی اسلام مبارز سیاسی” معرفی کند. دقیقا در همان ایام استاد مرتضی مطهری قهرمان مبارزه با انحراف و التقاط علیه آنها روشنگری می‌کرد که نامه معروف مطهری به امام خمینی در نجف گویای این مسأله است.

اگر چه روحانیون شاخص نامبرده پس از آشکار شدن اهداف و ماهیت واقعی سازمان از آنها اعلام برائت و جدایی کردند. به هر حال سازمان مجاهدین خلق در جذب جوانان مسلمان به سمت مبارزه مسلحانه علیه رژیم نقش مهمی داشت، اما همین رویکرد سازمان در تشدید سرکوب و زندانی کردن مبارزان توسط شاه و ساواک نقش مهمی را ایفا می‌کرد. سازمان مجاهدین خلق نماد “نفاق” واقعی در همان اوان شکل‌گیری و سپس تغییر ایدئولوژیک و بعد از آن بود که جمع زیادی از اعضا و کادر سازمان به جوخه دار رژیم شاه آویخته شدند.

اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی این سازمان مجاهدین خلق بود که تلاش کرد ابتکار عمل انقلاب و سرنوشت آن را به دست بگیرد. مسعود رجوی از طریق آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان به امام خمینی – رهبر کبیر انقلاب اسلامی و مؤسس جمهوری اسلامی – پیشنهاد می‌کند که ما سازمان 60 هزار نفره مسلح، تشکیلاتی و کادری برای اداره کشور داریم و لذا مدیریت و رهبری انقلاب را به ما محول کنید! “میلیشیا” یا همان شاخه نظامی سازمان را در کوتاه‌ترین فرصت سازماندهی کردند، بسیاری از سلاح ها و مهمات را از پادگان‌ها غارت کردند و در اختیار خود قرار دادند.

مجاهدین خلق فهرست انتخاباتی برای خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی و… منتشر کردند. آنها تلاش داشتند خود را “یکه و تنها”، “قهرمان مبارزه مسلحانه در دوران شاه” و “سازمانی که توانایی و صلاحیت اداره امور پس از انقلاب را دارد” معرفی کنند. بر این اساس “پوشش و تحفّظ” در همراهی انقلاب را تا مدتی برای تابلوی خود انتخاب کردند، اما رهبران انقلاب که آنها را به درستی می‌شناختند و نیز مردم به آنها اعتماد نکردند که مسئولیتی را بر عهده آنها قرار دهند.

همکاری سازمان مجاهدین خلق با دولت عراق در دوران جنگ ایران و عراق چه تأثیری بر نگاه افکار عمومی ایران به این سازمان داشته است؟

پس از آنکه سازمان با ادبار مردم و نیز عدم اعتماد رهبران انقلاب به آنها به دلیل شناختی که از قبل از آنها داشتند روبرو شدند، به تدریج در صف مقابله با مردم، انقلاب و نظام جمهوری اسلامی و ترور مسئولان قرار گرفتند؛ تا آنجا که جاسوسی و خدمت به رژیم بعثی در جریان جنگ را بر عهده گرفتند. سازمان مجاهدین خلق از سوی مردم به “منافقین خلق” نامیده شد، چرا که عملکرد سازمان و اعضای آن را در ترور شخصیت رهبران انقلاب، تحریف انقلاب و تلاش برای سرنگونی نظام جمهوری اسلامی به طور گسترده می‌دیدند.

مجاهدین خلق با جریان بنی صدر ائتلاف ایجاد کردند. در کارنامه آنها ترور بیش از 17 هزار نفر از مردم عادی، زنان و کودکان و مسئولان کشور که دو نمونه بارز آن نفوذ در حزب جمهوری اسلامی توسط کلاهی و انفجار بمب بود که آیت‌الله دکتر بهشتی و بیش از 72 تن از یاران انقلاب به شهادت رسیدند. همچنین بمب‌گذاری در ساختمان نخست وزیری توسط مسعود کشمیری عامل نفوذی سازمان و شهادت رئیس جمهور(محمدعلی رجایی) و نخست وزیر(حجت الاسلام و المسلمین) محمدجواد باهنر و جمعی از مسئولان نظامی کشور را باید اشاره کرد.

سازمان خیانت خود را در ترورهای خیابانی، افزایش فضای ناامنی و تهدید در سراسر کشور گسترش داد جایی نبود که ردّ پایی از جنایات آنها نباشد. مهدی ابریشمچی از رهبران مرکزی سازمان در جمع گروهی از اعضای سازمان با تشکر از ترورهای آنها می‌گوید: “شما بدانید که چه کار مهمی را انجام می دهید. شما مسأله حل‌کن‌های خمینی را یکی پس از دیگری دارید از میان بر می‌دارید.”

جاسوسی برای دشمن بعثی در جنگ و دوستی با صدام حسین را شاید بزرگترین خیانت آنها باید بنامیم. سربازان بدون یونیفورم صدام حسین علیه ایران و استقلال کشور وارد جنگ شدند. حتی پس از پذیرش قطعنامه 598 توسط سازمان ملل متحد و متجاوز دانستن رژیم عراق، این مجاهدین خلق بودند که با شعار “امروز مهران، فردا تهران” در عملیات مرصاد با تجهیزات و لجستیک کامل نظامی علیه ایران با حمایت همه جانبه عراق وارد جنگ شدند. بعد از شکست و نابودی رسوا کننده‌ای که در جنگ داشتند ” پادگان اشرف” را در عراق محلی برای جاسوسی و جذب جوانان علیه ایران فعال کردند.

مجاهدین خلق – یا بهتر است بگوییم منافقین – آنقدر پرونده رسوایی از جنایت و خباثت دارند که حتی پس از جنگ 8 ساله در فراز و فرودهای حوادث و تحولات واقع شده در ایران رد پای آنها آشکار است.

پرسش اصلی‌تر آن است که این فرقه منحله، ضد بشری، غیرقانونی چگونه روزی در فهرست گروه‌های تروریستی مورد غضب آمریکا و غرب قرار می‌گیرد و روزی در کمال آزادی، حمایت و دادن امکانات از سوی کشورهای اروپایی و آمریکا به پارلمان‌های اروپایی رفت‌وآمد می‌کنند، در کشور آلبانی به آنها پایگاه می‌دهند و از فهرست گروه‌های تروریستی آمریکا خارج می‌شود؟

به نظر شما مواجهه امام خمینی با مجاهدین خلق یک تاکتیک سیاسی بوده یا راهبرد اعتقادی؟

زمانی که امام خمینی در نجف تبعید بودند، حسین روحانی از سران سازمان چند روز در نجف از اصول عقاید سازمان برای امام می‌گوید. امام می فرمایند: “من دیدم اینها نهج‌البلاغه را طوری تفسیر می‌کنند که اهداف خاص خود را دنبال می کند و من آنها را بیرون کردم.”(به نقل از کتاب آیین انقلاب اسلامی، ج2: ص 494) آنها حتی مجوز مبارزه مسلحانه از امام خواستند که امام موافقت نمی‌کند. مکاتبات استاد مطهری درباره انحراف و التقاط و ایدئولوژی سازمان با امام خمینی تأثیر جدی داشته است.

تا اینکه بعد از انقلاب اسلامی سازمان گام به گام علیه انقلاب موضع‌گیری و سنگربندی می‌کند. امام ابتدا آنها را موعظه و نصیحت می‌کند اما سازمان کار خود را می‌کرد. بعد از ترورها نیز زمان جنایات، خیانت در جنگ، شورش‌ها و آشوب‌های خیابانی، ناامنی‌سازی کشور در زمان جنگ فرا می‌رسد. سازمان با همه امکانات علیه جمهوری اسلامی و سرنگونی آن مبارزه می‌کند. طبیعی است که امام خمینی که این همه نصیحت، امر به معروف و نهی از منکر، دعوت به انقلاب و همچنین اشراف و وقوف بر پیشینه، افکار و عقاید آنها دستور مبارزه با مجاهدین را صادر کرد این راهبرد عقیدتی بود؛ نه تاکتیکی.

این شرایط بیانگر آن است که در تبارشناسی خشونت مجاهدین خلق، باید نقش ایدئولوژی التقاطی، خودساخته و دست‌چین شده که برگرفته از کیش شخصیت و رهبری فردی سازمان است را مورد توجه قرار دهیم؛ تا شرایط سیاسی و شکست در رقابت قدرت. چرا که داستان سازمان مجاهدین خلق از تأسیس تاکنون قصه یک گروهک و فرقه مزدور، طرفدار اجنبی، علیه استقلال و تمامیت ارضی ایران است.

اعترافات زیادی که اعضای جدا شده از سازمان در کتاب‌ها، فیلم‌ها و مصاحبه‌های خود بیان کرده‌اند، گویای آن است که “فرقه رجوی”نشانی از “سازمانی” بودن ندارد؛ فرقه‌ای از فساد اخلاقی، وابستگی به بیگانگان و ستون پنجم برای بیگانه علیه کشور است. جنگ 12 روزه و جنگ رمضان در 1404 نیز بیانگر تداوم خیانت این فرقه به میهن و ایران عزیز است.

پایگاه خبری جماران نیوز

نوشته جاسوسی برای رژیم بعثی بزرگ‌ترین خیانت مجاهدین خلق بود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.