دسترسی به صفحات اجتماعی افرادی که سازمان تروریستی مجاهدین خلق در سایت رسمی خود آنها را بعنوان حامی این سازمان تروریستی و مریم رجوی معرفی نموده است باعث شد تا کنجکاوانه با تعدادی از این افراد در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی ارتباط بگیرم.
در جریان گفتگو با تعدادی از این افراد که نام‌شان در سایت‌ها و رسانه‌های وابسته به تروریست های مکار مجاهدین خلق به عنوان «حامیان» مریم رجوی درج شده بود، به یافته‌ای رسیدم که هم شگفت‌انگیز بود و هم نگران‌کننده. بسیاری از این افراد نه تنها از ماهیت واقعی این سازمان بی‌خبر بودند، بلکه حتی نمی‌دانستند که نام‌شان در فهرست «حامیان» یک گروه با پیشینه‌ تروریستی ثبت شده است.

روایت اول: او حرف‌های خوبی می‌زند

اکثر این افراد یک جمله مشترک داشتند: مریم رجوی در آن نشست صحبت‌های خوبی کرد. ایده‌هایش منطقی به نظر می‌رسید.

این واکنش دقیقاً همان چیزی است که ماشین تبلیغاتی مجاهدین برای آن طراحی شده است. رجوی در مجامع بین‌المللی و نشست‌های پارلمانی ظاهر می‌شود، از «طرح ده‌ماده‌ای» خود برای ایران پس از جمهوری اسلامی سخن می‌گوید، از حقوق زنان، دموکراسی و جدایی دین از دولت دم می‌زند. این محتوا برای مخاطب غربی جذاب است. اما آنچه هرگز در این نشست‌ها مطرح نمی‌شود، رزومه واقعی سازمان پشت این سخنران است.

هیچ گزارشی از عملکرد سازمان ارائه نمی‌شود. هیچ پرسشی درباره پشتوانه مردمی مطرح نمی‌شود. هیچ شفافیتی درباره منابع مالی وجود ندارد. فقط یک روایت صیقلی‌شده از «آینده‌ای بهتر برای ایران» باقی می‌ماند.

مکانیزم فریب: از حضور تا حمایت

فرآیند آنچه می‌توان آن را «تبدیل حضور به حمایت» نامید، معمولاً به این شکل کار می‌کند:

مرحله اول: دعوت رسمی و محترمانه
یک نماینده پارلمان، یک استاد دانشگاه، یا یک فعال سیاسی دعوت‌نامه‌ای دریافت می‌کند برای شرکت در یک «کنفرانس بین‌المللی درباره ایران» یا «نشست حقوق بشر». نام سازمان برگزارکننده معمولاً پشت عنوان‌هایی مانند «شورای ملی مقاومت ایران» پنهان است.

مرحله دوم: حضور بی‌اطلاع
فرد در نشست شرکت می‌کند، کف می‌زند، شاید عکسی هم می‌گیرد. در آن لحظه، دوربین‌های سازمان همه چیز را ثبت می‌کنند.

مرحله سوم: انتشار گزینشی و بزرگ‌نمایی
چند ساعت بعد، سایت‌های مجاهدین گزارش می‌دهند: «نمایندگان پارلمان‌های اروپا از مقاومت ایران حمایت کردند.» عکس‌ها منتشر می‌شوند. نام‌ها فهرست می‌شوند. این محتوا در شبکه گسترده‌ای از رسانه‌های وابسته به گردش درمی‌آید.

نتیجه: فردی که صرفاً در یک نشست شرکت کرده، ناخواسته به «حامی رسمی» سازمان تبدیل شده است.

لحظه شوک: وقتی حقیقت آشکار می‌شود

شاید تکان‌دهنده‌ترین بخش این گفتگوها، واکنش این افراد پس از آگاهی از تاریخچه واقعی سازمان بود.
وقتی می‌فهمند مریم رجوی که آن شعارهای جذاب و بشر دوستانه را در جلسات به زبان آورده در طول جنگ هشت‌ساله ایران و عراق در کنار صدام حسین قرار گرفتند و در عملیات‌های نظامی علیه مردم ایران شرکت کردند، ایموجی های حاکی از تعجب و بعضاً وحشت ارسال می کردند.
وقتی می‌شنوند که این سازمان بیش از 17 هزار مورد ترور در کارنامه دارد که قربانیان آن نه فقط مقامات حکومتی، بلکه شهروندان عادی هم بودند، سکوت می‌کنند.
و وقتی درمی‌یابند که نام‌شان اکنون در وب‌سایت‌های سازمانی با این پیشینه به عنوان «حامی» درج شده، بسیاری‌شان با صراحت می‌گویند: «ما حتی پیگیر بازتاب رسانه‌ای آن نشست توسط این گروه نبودیم. واقعاً نمی‌دانستیم.

سؤال بی‌پاسخ: پشتوانه مردمی کجاست؟

یکی از مهم‌ترین پرسش‌هایی که هرگز در این نشست‌ها مطرح نمی‌شود این است: مریم رجوی نماینده چه کسی است؟
سازمان تروریستی تماماً بسته مجاهدین خلق دهه‌هاست که در ایران حضور عملیاتی ندارد. پایگاه‌هایش در عراق بوده، اعضایش در اروپا و آمریکا پراکنده‌اند. هیچ انتخاباتی برگزار نشده، هیچ نظرسنجی مستقلی صورت نگرفته، هیچ شواهد مستندی از حمایت گسترده مردمی در داخل ایران وجود ندارد. اما ماشین تبلیغاتی سازمان با مهارت، تصویری از یک جنبش فراگیر می‌سازد که پشتوانه آن همین نشست‌ها و همین فهرست‌های «حامیان» است.
این دور باطل به خوبی طراحی شده: حضور شخصیت‌های بین‌المللی، مشروعیت می‌سازد. مشروعیت، دعوت‌های بیشتر می‌آورد. دعوت‌های بیشتر، فهرست بلندتری از «حامیان» تولید می‌کند. و فهرست بلند «حامیان»، دوباره به عنوان سند مشروعیت مورد استفاده قرار می‌گیرد. به گونه ای که دیگر پایگاه اجتماعی داخل ایران به فراموشی سپرده می شود.

مسئولیت رسانه‌ها و نهادهای بین‌المللی

این وضعیت یک سؤال جدی پیش روی رسانه‌ها و پارلمان‌های جهان می‌گذارد: آیا هنگام دعوت از یک سخنران یا برگزارکننده کنفرانس، وظیفه بررسی پیشینه آنها وجود دارد؟
پاسخ روشن است. شرکت در یک نشست سیاسی بدون شناخت هویت برگزارکننده، نه بی‌طرفی است و نه بی‌تفاوتی ساده. این غفلت، ناخواسته ابزار مشروعیت‌بخشی به سازمان‌هایی می‌شود که بر اساس تحقیقات مستقل و اسناد تاریخی، پرونده‌ای سنگین دارند.

نتیجه‌گیری: هوشیاری، نه دشمنی

هدف از این گزارش دفاع از جمهوری اسلامی نیست. نقد حکومت، حق مشروع هر انسان آزاداندیشی است. اما نقد یک حکومت ولو متهم به استبداد نباید به معنای حمایت از سازمانی باشد که خود پرونده‌ای از خشونت، دگم‌اندیشی درون‌سازمانی و فریب سیستماتیک دارد.
افرادی که در این گفتگوها شرکت کردند، آدم‌های بدی نبودند. آنها فریب یک ماشین تبلیغاتی حرفه‌ای را خوردند که پیش از آنکه هر سؤالی پرسیده شود، پاسخ را آماده کرده است.
آگاهی، ساده‌ترین سلاح در برابر این فریب است.

سالاری

نوشته چگونه مجاهدین خلق چهره‌های سیاسی را به عنوان حامی خود ثبت می‌کنند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سازمان تروریستی مجاهدین خلق پس از سقوط صدام حسین، دارایی‌های مادی قابل توجهی را از دست داد و برای ادامه فعالیت خود در اروپا و آمریکا، نیازمند ایجاد شبکه‌ای پایدار از منابع مالی بود. بررسی این سازوکار، پنجره‌ای به ساختار عملیاتی و اولویت‌های سازمان می‌گشاید.

۱. منابع درآمد:

• کمک‌های اجباری یا داوطلبانه اعضا: اظهارات جداشدگان از مجاهدین خلق حاکی از آن است که اعضای باسابقه تمام‌وقت سازمان، اغلب هر گونه منابع مالی از اموال شخصی گرفته تا ارثیه خانوادگی را به صندوق مرکزی سازمان واریز کرده‌اند. این یکی از پایه‌های سنتی تأمین مالی سازمان بوده است.

• جمع‌آوری کمک از هوادارن: سازمان شبکه‌ای از هوادارن غیرعضو در میان برخی از ایرانیان مهاجر دارد که از طریق مراسم، جشن‌ها و درخواست‌های مستقیم، از آنها کمک مالی دریافت می‌کند. هواداران گاهی موظف هستند که به طور منظم و ماهانه مبالغی از درآمد خود را برای تشکیلات واریز کنند.

• فعالیت‌های اقتصادی تحت پوشش: بنابر شهادت برخی اعضای پیشین و گزارش‌های مستند و برخی تحقیقات محلی در کشورهای اروپایی، نهادها و افراد مرتبط با سازمان، اقدام به ثبت شرکت‌های کوچک در حوزه‌هایی مانند معاملات املاک، رستوران‌داری، خدمات و تجارت کرده‌اند. گردش مالی و سودآوری واقعی این فعالیت‌ها اغلب شفاف نیست. همچنین گروهی از اعضای ساکن در کمپ مجاهدین خلق وظیفه اداره شرکت‌های صوری یا واقعی در کشورهای غربی را دارند که در بیشتر مواقع با سازوکارهای پیچیده مالی و شبکه سازی درآمدزایی دارند. فعالیت‌های پوششی مالی شامل فروش مقالات علمی که برخی کودک سربازان نخبه در تشکیلات می‌نویسند، به نشریات علمی و پژوهشی نیز می‌شود.

• حمایت احتمالی بازیگران سیاسی منطقه‌ای در گذشته: در دوران اقامت در عراق، سازمان به طور گسترده تحت حمایت مالی و لجستیکی رژیم صدام حسین بود. تشکیلات سهم مشخصی از نفت عراق داشت و سرمایه گذاری های کلان مالی بر درآمد حاصل از این تجارت در کشورهای غربی، کماکان برای مجاهدین خلق درآمد زاست.

۲. حوزه‌های هزینه:

• لابی‌گری و روابط عمومی: سازمان هزینه‌های کلانی را صرف لابی‌گری در پایتخت‌های غربی (به ویژه واشنگتن) می‌کند. استخدام مؤسسات لابی‌گری حرفه‌ای، برگزاری کنفرانس‌های بزرگ در هتل‌های مجلل، و دعوت از سیاستمداران و مقامات سابق، نیازمند بودجه‌ای عظیم است.

• فعالیت‌های رسانه‌ای: اداره شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای، وبسایت‌های متعدد، و تولید انبوه محتوای تبلیغاتی، هزینه‌بر است.

• نگهداری از اعضا: تأمین مسکن، خوراک و حداقل معیشت برای اعضای تمام‌وقت ساکن در کمپ‌ آلبانی یا پایگاه‌های سازمان در اروپا، هزینه مستمر ایجاد می‌کند.

• تبلیغات گسترده: چاپ پوستر، تبلیغات و رپرتاژ آگهی ها در رسانه‌های غربی برای ترویج تصویر سازمان به عنوان “آلترناتیو دمکراتیک”، بخش دیگری از هزینه‌هاست.

چالش‌های اخلاقی و حقوقی

این مدل مالی با چالش‌هایی مواجه است:

• شفاف نبودن: جریان مالی سازمان به طور شفاف گزارش نمی‌شود و تحت نظارت هیچ نهاد مالی مستقلی نیست.
• ابهام در منبع: در مورد منبع واقعی برخی از هزینه‌های کلان (به ویژه در حوزه لابی‌گری) ابهام وجود دارد.
• فشار بر اعضا: گزارش‌های جدا شدگان از فشار بر اعضا برای واگذاری دارایی‌های شخصی حکایت دارد.

این سازوکار مالی، سازمان را تبدیل به یک نهاد تروریستی تجاری پیچیده کرده که بقای آن بیش از هر چیز به جریان مستمر پول وابسته است. این وابستگی، می‌تواند بر استقلال عمل و جهت‌گیری‌های سیاسی سازمان تأثیرگذار باشد.

سالاری

نوشته ساز و کارهای بقای اقتصادی و مالی سازمان مجاهدین خلق در تبعید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

با مشت و لگد، فانسقه و ….شدیدترین شکنجه ها و فشارهای جسمی و روانی و حبس در سلول‌های انفرادی، زندگی زندانیان را سیاه می‌کردند و هم‌زمان باب دل خویش پرونده‌سازی می‌کردند تا اگر بعدها رازشان فاش شد، همان پرونده‌ها را علیه خودِ افراد شکنجه شده به کار بگیرند. همه‌ی این‌ها در حالی بود که همچنان دم از “دولت موقت در تبعید” می‌زدند و بدون وکیل مدافع، بدون دادگاه و بدون هیئت منصفه، انسان‌ها را نیست و نابود می‌کردند، می‌کشتند و از میان بر می‌داشتند.

در همین حال، عده‌ای از همان اعضای شورای ملی مقاومت که در اروپا با زن و بچه‌هایشان زندگی راحت و مرفهی داشتند و از مواهب این دنیا لذت می‌بردند، به محض انتشار تصاویر و مشخصات زندانیانی که در نشریه مجاهدین و کتاب “مهره‌های سوخته” به‌عنوان جاسوس و مزدور رژیم معرفی شده بودند، به وجد آمدند و هلهله سر دادند.

آن‌ها به رئیس‌جمهور بوته‌زارهای دشت اشرف و رهبر عقیدتی مجاهدین تبریک می‌گفتند، از “هوشیاری” و “درایت” رهبری‌شان تعریف و تمجید می‌کردند و طومار می‌نوشتند، بی‌آنکه حتی یک‌بار از خود بپرسند مسئولین مجاهدین چگونه و با چه شیوه‌ای این همه “نفوذی” و “جاسوس” را شناسایی کرده‌اند و این اعتراف‌ها تحت چه فشار و چه روش‌هایی گرفته شده است.

این دوگانگی و زندگی دوگانه بیش از هر چیز مرا آزار می‌داد، اینکه رجوی چگونه با مهارت و حیله‌گری همه را سر کار گذاشته بود: هم آن‌هایی را که با ظاهر شیک و پرطمطراق شورای ملی مقاومت در اروپا زندگی می‌کردند، و هم کسانی را که با یونیفرم نظامی در عراق و در خط مقدم به‌اصطلاح “مبارزه” بودند، و در نهایت، به ریش تک‌تک ما می‌خندید، بی‌رحمانه و بی‌پروا.

نتیجه‌ این دورنگی، حقه‌بازی و فریب سازمان‌یافته چیزی جز این نبود: رجوی میلیون‌ها دلار از حکومت صدام حسین و دیگر دشمنان ملت ایران به بهانه مبارزه دریافت کرد و تنها مبلغ ناچیزی از آن را برای فریب ، وعده و وعید به افراد ساده‌دل از کشورهای حوزه خلیج فارس، ترکیه و اروپا اختصاص داد، افرادی که به‌عنوان “نیروی رزمنده” به عراق کشانده شدند و سپس تعدادی از آن‌ها که تحت تاثیر شستشوی مغزی قرار گرفتند، برای عملیات‌های گوناگون به داخل ایران به سفارش حکومت صدام حسین اعزام شدند و بدین سان هر روزه کتاب شهدا رنگین‌تر و قطورتر گشت.

بقیه‌ همان پول‌های کلان طیب و طاهر اهدایی صدام حسین صرف تثبیت موقعیت خود و سران فاسد تشکیلات شد، سران بی اخلاقی که امروز در اروپا از زندگی مرفه و بی‌دغدغه لذت می‌برند.

در ادامه، چند فاکت مشخص از بریز و بپاش‌های مریم رجوی را در زیر می‌آورم:

طبق گزارش هفته‌نامه فرانسوی لو کانار آنشنه، مریم رجوی و همراهانش در هتلی پنج‌ستاره در ویشی (Vichy) فرانسه برای خدمات آب‌درمانی، ماساژ، جلسات مربی‌گری شخصی و اقامت، حدود ۲۹٬۰۰۰ یورو نقداً پرداخت کردند.

همین گزارش می‌گوید که فقط در سال ۲۰۲۴ بیش از ۱۳۰٬۰۰۰ یورو (یعنی صَدها هزار یورو) صرف اقامت‌های لوکس، مراکز آب‌درمانی و هتل‌های پنج‌ستاره در شهرهای مختلف فرانسه شده است، و این مبالغ همگی نقداً پرداخت شده‌اند.

گزارش دیگری از رسانه‌های فرانسوی می‌گوید که صورت‌حساب‌هایی مانند ۶۵٬۰۰۰ یورو در دسامبر ۲۰۲۳ در یک هتل پنج‌ستاره در ویشی و ۳۸٬۱۴۰ یورو در بهار همان سال در یک هتل لوکس در بیاریتز دیده شده، که این مبالغ هم توسط گروه رجوی تسویه شده‌اند.
این ارقام نه روایت شنیده‌ شده‌اند و نه حدس و گمان، بلکه در گزارش رسانه‌ای خارجی درج شده‌اند و حتی در برخی موارد باعث شده است که مقامات قضایی فرانسه نسبت به “شبه پولشویی” بررسی‌هایی را آغاز کنند.

در مقابل، رجوی‌ها و تمامی مسئولین در تمامی سر فصل‌های مهم تاریخی از مبارزه و جان‌نثاری گریختند و با پررویی تمام آن را “پرواز تاریخ‌ساز” یا “ماموریت برای وطن” نامیدند. باقی نیروها، اما با کمک سازمان ملل سر از آلبانی درآوردند، فرسوده، سالخورده و رهاشده، به‌گونه‌ای که هر ماه چند تن از آنان به دلیل کهولت سن جان می‌سپارند.

این، تمام داستان و ماجرای این دستگاه تشکیلاتی توتالیتر رجوی است، سیستمی که بر فریب، نیرنگ، دروغ‌گویی، دوگانگی، سوءاستفاده و قربانی‌کردن انسان‌ها بنا شد و سرانجام، چهره‌ی واقعی خود را عیان کرد. به نوعی، دزدها صدها بار شرف دارند نسبت به رجوی، چرا که دزدها برای لقمه‌ای نان دست به سرقت می‌زنند، اما رجوی یک دزد تمام‌عیار، ویژه و منحصر به فرد است. او دزد عمر تک‌تک نیروها و افرادی است که سال‌ها به زور و با سرکوب در اسارت خود نگه داشت، تا خودش و موقعیتش را حفظ کند.

رضا گوران

نوشته رضا گوران: شورای ملی مقاومت، دموکراسی در ویترین، سرکوب در عمل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این گفتگو که حاضرین به بررسی وضعیت اپوزیسیون‌های حکومت ایران می‌پردازند، در بخش مجاهدین خلق، دکتر تفرشی این تشکیلات را در دریافت پول از دشمنان خارجی کشورش در طول تاریخ بشریت بی‌نظیر می‌داند. به گفته وی مجاهدین خلق درآمد هنگفت خود از نفت عراق را در تجارت‌های گوناگون از جمله هتل، مسکن و فروشگاه‌های فرودگاهی در اقصی نقاط دنیا سرمایه گذاری کردند.

دکتر تفرشی پیش از این، در مستند 12 قسمتی “خیریه اشرف”، به واکاوی کلاه برداری‌های مالی مجاهدین خلق در قالب موسسات خیریه در خاک انگلستان پرداخت. یافته‌های او مبتنی بر شش هزار برگ از اسناد دولتی است که دولت بریتانیا در سال 2019 آزاد کرد. او از آن پس همواره از سوی مجاهدین خلق مورد خشم و توهین بوده است.

نوشته افشاگری دکتر مجید تفرشی درباره سرمایه شوکه‌کننده مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از ادعای کمک‌های مردمی و داوطلبانه تا هزینه‌های میلیاردی برای تبلیغات، سفرها، اقامت‌های لوکس و لابی‌گری در کشورهای غربی، هیچ توضیح مستند و قانونی برای حجم عظیم این پول‌ها وجود ندارد.

هزینه‌های لوکس و سؤالات بی‌پاسخ

یکی از بزرگ‌ترین تناقضات در پرونده مالی فرقه رجوی، هزینه‌های گزاف مریم رجوی و اعضای ارشد تشکیلات در اروپا است.
به‌عنوان نمونه، رسانه فرانسوی Le Canard Enchaîné و شبکه TF1 Info در گزارش‌های خود به هزینه‌های هنگفت اقامت، آب‌درمانی ساحلی، جلسات ماساژ و سفرهای لوکس مریم رجوی اشاره کرده‌اند که ارزش آن‌ها صدها هزار یورو تخمین زده می‌شود.
این هزینه‌ها در حالی انجام می‌شوند که فرقه همواره مدعی است هزینه‌هایش از محل “کمک‌های داوطلبانه اعضا و هواداران” تأمین می‌شود؛ اما بدیهی است که کمک‌های اندک این افراد نمی‌تواند چنین زندگی تجملاتی را ممکن سازد. این تناقض بزرگ، به‌روشنی نشان می‌دهد که ادعاهای مالی فرقه با واقعیت فاصله دارد.

شرکت‌های پوششی و پولشویی بین‌المللی

گزارش‌های منتشرشده از سوی رسانه‌ها و نهادهای ناظر، از وجود شبکه‌ای از شرکت‌های پوششی مرتبط با فرقه رجوی در اروپا خبر می‌دهند.
این شرکت‌ها که در ظاهر فعالیت‌های اقتصادی معمول دارند، در عمل واسطه انتقال پول و پنهان‌سازی منابع اصلی تأمین مالی فرقه هستند.
بنا بر گزارشات مستند برخی از این شرکت‌ها در فرانسه، آلمان و ایتالیا ثبت شده‌اند و بدون فعالیت واقعی اقتصادی، مبالغ کلانی به حساب نهادهای وابسته به رجوی واریز می‌کنند. همین امر موجب گمانه‌زنی درباره پولشویی، فرار مالیاتی و تأمین منابع از طریق فعالیت‌های غیرقانونی شده است.

افشاگری‌های جداشدگان نیز این موضوع را تأیید می‌کند. یکی از اعضای سابق تشکیلات مالی فرقه گفته است:

“هیچ‌کس در داخل سازمان نمی‌داند پول از کجا می‌آید. فقط دستور می‌رسید که مبلغی از حساب‌های خارجی وارد می‌شود و باید برای تبلیغات یا مراسم خرج شود. هیچ شفافیتی وجود نداشت.”

پرونده‌های قضایی و اتهامات رسمی

در فرانسه، جایی که مریم رجوی سال‌ها اقامت دارد، چند پرونده حقوقی و تحقیقاتی علیه نهادهای وابسته به فرقه رجوی تشکیل شده است.
بنا بر گزارش رسانه‌های فرانسوی و بیانیه‌های رسمی دادستانی، اتهامات شامل پولشویی، کلاهبرداری مالیاتی و استفاده از شرکت‌های صوری برای انتقال منابع مشکوک است.
در برخی از این پرونده‌ها، بازرسی از دفاتر فرقه در پاریس و اورسوراواز انجام شد و تعدادی اسناد و تجهیزات ضبط گردید.

هرچند فرقه همواره این گزارش‌ها را “توطئه دشمنان” می‌خواند، اما وجود تحقیقات رسمی و رسانه‌ای گسترده، خود نشان‌دهنده واقعیتی غیرقابل انکار است:
فرقه رجوی از شفافیت مالی گریزان است و هرگاه با پرسش درباره منابع مالی روبه‌رو می‌شود، به جای پاسخ مستند، حمله تبلیغاتی را برمی‌گزیند.

تضاد میان فقر درون تشکیلات و تجمل رهبری

اعضای عادی فرقه، به‌ویژه در کمپ اشرف ۳ در آلبانی، در شرایطی زندگی می‌کنند که از حداقل امکانات رفاهی و حتی ارتباط با خانواده محروم‌اند.
در حالی‌که رهبران فرقه در اروپا در خانه‌های گران‌قیمت و با امکانات کامل زندگی می‌کنند، اعضا در محیط‌های بسته، با کنترل شدید روانی و بدون دسترسی به منابع شخصی روزگار می‌گذرانند.
این تضاد آشکار میان فقر تشکیلاتی و ثروت رهبری یکی از نشانه‌های بارز فساد مالی و بی‌عدالتی درون این گروه است.
چنان‌که یکی از جداشدگان می‌گوید:ما برای فرقه کار می‌کردیم و در فقر زندگی می‌کردیم، اما سرکردگان فرقه در ضیافت‌های اشرافی خرج های آنچنانی می کردند. همان‌جا فهمیدم شعارهای “ایثار و برابری” فقط فریب است.

اهداف پنهان از دروغ‌گویی درباره منابع مالی

پنهان‌کاری مالی در فرقه رجوی هدفمند است و چند انگیزه اصلی دارد:

پنهان‌کردن وابستگی‌های خارجی: در صورتی که منابع واقعی آشکار شود، مشخص خواهد شد بخش مهمی از پول‌ها از سوی برخی دولت‌ها و لابی‌های ضدایرانی تأمین می‌شود.

حفظ کنترل ذهنی بر اعضا: اگر اعضا بفهمند رهبران از منابع خارجی و مشکوک تغذیه می‌شوند، اعتماد ایدئولوژیک آن‌ها از بین می‌رود.

فرار از نظارت قضایی و مالیاتی: با ایجاد شرکت‌های پوششی و ادعای کمک مردمی، می‌توان از نظارت بانک‌ها و دولت‌ها گریخت.

توجیه هزینه‌های تبلیغاتی: برای پنهان‌کردن پول‌های کلان خرج‌شده در لابی‌گری‌های سیاسی و خرید حمایت چهره‌های غربی.

نتیجه‌گیری

با مرور گزارش‌ها، افشاگری‌ها و شواهد رسانه‌ای، روشن می‌شود که فرقه رجوی دروغ‌های متعددی درباره منابع مالی خود گفته و ساختاری بر پایه پنهان‌کاری و فساد مالی ایجاد کرده است.
هزینه‌های لوکس رهبران، شرکت‌های صوری، منابع ناشناخته پول و نبود هرگونه گزارش رسمی مالی، همگی نشانه‌هایی از یک شبکه‌ی مالی غیرشفاف و مشکوک است.
دروغ‌گویی‌های مالی فرقه، نه‌تنها چهره واقعی آن را آشکار می‌سازد، بلکه نشان می‌دهد شعارهای “استقلال” و “مبارزه پاک” دروغی بیش نیستند. امروز بیش از هر زمان، لزوم تحقیق مستقل بین‌المللی درباره منابع مالی و حامیان پشت‌پرده این گروهک احساس می‌شود.
فرقه رجوی سال‌هاست که از نام مبارزه برای آزادی سوءاستفاده کرده تا ثروتی سیاه بیندوزد؛ اما افشاگری‌ها و آگاهی روزافزون، دیر یا زود پرده از این فریب بزرگ برخواهد داشت.

سالاری

نوشته تناقضات مالی تشکیلات رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانم مریم سنجابی از اعضای شورای رهبری سازمان که موفق به فرار از این سازمان شده است در مصاحبه ای در مورد منابع مالی سازمان چنین گفته است:

” در سال ۱۹۸۶ مسعود رجوی، دعوت صدام را به‌ منظور نقل مکان به عراق برای پیوستن به نیروهای ارتش صدام و مبارزه با ایران پذیرفت. صدام برای سازمان امکانات لجستیکی و مالی را فراهم کرد. سازمان چندین مجتمع در عراق تاسیس کرده و اعضا و حامیانش را به عراق منتقل کرد. رجوی «ارتش آزادیبخش ملی» (NLA) را تاسیس کرد و در کنار صدام، علیه ایران جنگید. براساس پژوهش‌های انجام گرفته و اعترافات سازمان، صندوق مالی این گروه در عراق مملو از دلارهای نفتی شد. مریم سنجابی، یکی از اعضای سابق شورای نخبگان سازمان مجاهدین‌خلق گفته که براساس توافقاتی که در سال ۱۹۸۷ بین مجاهدین‌خلق و مقامات عراقی منعقد شد، توافق شد علاوه‌ بر تسلیحات، درآمدهای حاصل از فروش «روزانه ۵۰ هزار بشکه نفت» به مجاهدین اختصاص پیدا کند. در سال ۱۹۹۵ و پس از حمله عراق به کویت و تحریم این کشور، مجاهدین نفت عراق را به بازارهای خارجی قاچاق می‌کرد و با پولشویی این منابع را به عراق بازمی‌گرداند یا در اروپا هزینه اقداماتش می‌کرد. این گروه علاوه‌بر موسسات خیریه‌ای که در سراسر جهان داشت، از ظرفیت شرکت‌های تاسیس‌شده خود برای فروش نفت عراق استفاده کرد. به گفته سنجابی، «رجوی در آخرین دیدار خود با صدام حسین در آگوست ۲۰۰۰ از صدام خواست تا بر اساس اسناد و نامه‌ها سهم نفت سازمان را تا ۱۰۰ هزار بشکه در روز (۳ میلیون بشکه در ماه) افزایش دهد. رجوی سهم نفت خود را به‌ صورت کوپن دریافت کرد که سپس به اروپا فرستاده شد تا به دلار تبدیل شود.»

مسعود خدابنده، مسئول سابق تیم حفاظتی سازمان ، سال ۲۰۱۸ در مصاحبه‌ای با خبرگزاری اردنی البوابه یکی از راه‌های پنهانی که سعودی‌ها از طریق آن به تامین مالی این گروهک کمک می‌کردند را افشا کرد. او گفت که طلا و سایر کالاهای با ارزش مانند ساعت‌های رولکس از عربستان سعودی به بغداد ارسال شده و سپس توسط تاجران سعودی در بازارهای سیاه در پایتخت اردن و عمان به فروش می‌رسید. درآمد حاصل از این معاملات پس از آن در حساب‌های خارجی مرتبط با مجاهدین‌خلق قرار می‌گرفت و برای تامین اعتبار عملیات آنها استفاده می‌شد. او به البوابه گفت که شخصا بر انتقال اشیای با ارزش از عربستان سعودی به بغداد نظارت داشته است. خدابنده در یک مورد به سه کامیون پر از شمش طلا از عربستان سعودی به بغداد اشاره کرد که توسط دو عراقی و دو سعودی قاچاق شده بود. او گفته که ارزش تقریبی این طلاها ۲۰۰ میلیون دلار بوده است. ”

این استدلالات و مستندات گوشه ای از اخبار مالی و منابع مالی سازمان را افشاء می کند، اما آنچه که مهم است ، این موضوع است که مسعود رجوی و مریم خود را صاحب این بیت المال عراق می دانستند، آنها در کردکشی عراق ، مثل نمایندگان رسمی صدام حسین عمل می کردند و سرکوب بخشی از مردم عراق را رسما به عهده داشتند.

مسعود رجوی نفت مردم عراق را سهم خود از مزدوری برای صدام حسین می دانست و همیشه این نفت را از صدام حسین طلب می کرد.

اما هرگز در مجامع عادی و حتی درون سازمان به این امر معترف نمی شد، اما دم خروس این مالکیت غصبی دریک جائی بیرون زد و آن کجا بود؟

درج مطلبی در سایت سازمان، تحت عنوان : ۱۹خرداد ۱۳۷۸، انفجار تروریستی اتوبوس شهری حامل مجاهدین در مسیر بغداد…
در انتهای این نوشتار از زبان مریم رجوی نوشته شده است:

” رئیس‌جمهور برگزیده‌ مقاومت ایران فاش کرد فرماندهی نیروهای چند‌ملیتی در عراق، در همان سال‌های اول پس از اشغال عراق، بیش‌ از ۶۰ میلیارد دلار نفت عراق را به‌ سرقت برده است‌.”

“نفت عراق”!

سئوال اینجاست که پس چرا وقتی شما روزانه یکصدهزار بشکه از نفت عراق را قاچاق کرده ، می فروختید و خرج اعمال تروریستی خود می کردید، این عمل سرقت نفت عراق نامیده نمی شد؟

خوب است همگان بدانند که سازمان مجاهدین در عراق ، سالهای سال اموال و زمینهای مردم عراق را تاراج کرده است، بسیاری از مردم عراق را قتل عام کرده است، پاداش مزدوری و وطن فروشی برای صدام حسین ، مجوزهای غارت اموال عراق را به رجوی ها داده بود.

الان که مریم رجوی از سرقت نفت عراق پرده برداری می کند، خوب است به غارت همه چیز مردم عراق توسط سازمان وطن فروش خود نیز اعتراف بکند. نفت عراق تنها یکی از مواردی است که غارت شده است، از همین رو بود که هنگام اخراج سازمان از عراق، اموال مختلفی نزدیک به ششصد میلیون دلار از اموال غصبی سازمان، اجازه خروج از عراق و یا فروش در عراق نیافت و دادگاههای عراقی، هرگز اجازه ندادند دیگر بیش از این اموال مردم عراق توسط رجوی ها به یغما برده شود.

محمد رضا مبین

نوشته استحکام مالی ریشه های مجاهدین، با مالکیت و فروش نفت عراق – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما بعد ها که از سازمان جدا شدیم و به اطلاعات مالی سازمان دست یافتیم، با کمال تعجب دیدیم که چطور کرور کرور از دینارها و دلارهای دولت عراق، تحویل عباس داوری و مهدی ابریشمچی و سایر نمایندگان سازمان شده و به خزانه ی رجوی ها واریز می شده است.

بعدها در رصد اخبار مالی سازمان در مصاحبه ای با یک روزنامه ی عراقی توسط مترجم ارشد زبان عربی مسعود رجوی، یعنی آقای حسین نژاد، متوجه شدیم که) این مصاحبه بعد از سرنگونی صدام حسین و متواری شدن مسعود رجوی انجام گرفته است):

” همچنین دولت عراق سهمیه زیادی از نفت عراق به سازمان اختصاص داد. قبل از سال ۱۹۹۱ سهمیه سازمان از نفت عراق پنجاه هزار بشکه در روز بود ولی بعد از سال ۹۱ و کمک رجوی به ارتش صدام در سرکوب کردها و شیعیان عراق این سهمیه به هفتاد هزار بشکه در روز رسید که تا سال ۲۰۰۰ ادامه داشت.

در این سال دیداری بین مسعود رجوی و صدام صورت گرفت که من در جریان کامل این دیدار بودم و گزارشها و نامه‌ها به مدت یک ماه از این دیدار نوشته می‌شد.

آنها سه درخواست از صدام حسین داشتند: درخواست اول افزایش سهمیه سازمان از نفت عراق از هفتاد هزار بشکه به صد هزار بشکه در روز یعنی سه میلیون بشکه در ماه؛ درخواست دوم دادن تانکهای بیشتر به ارتش آزادیبخش و درخواست سوم پشتیبانی نیروهای عراقی از ارتش آزادیبخش بود بدین ترتیب که در صورت تصمیم حمله به خاک ایران نیروهای عراق به مسافت ده کیلومتری وارد خاک ایران شده و از نیروهای رجوی پشتیبانی کنند. این درخواستها را مسعود رجوی در آخرین دیدارش با صدام حسین در سپتامبر سال ۲۰۰۰ ارائه داد ولی قبل از این دیدار، آنها با نایب رئیس اطلاعات عراق سپهبد طاهر حبّوش دیدار کردند. او به مسعود رجوی گفت موضوع نفت را مطرح نکن زیرا موضوع نفت مسئله ی کمک مالی است و مسأله‌ی استراتژیک نیست و نیازی به طرح این موضوع با آقای رئیس جمهور وجود ندارد و ما خودمان به جای شما آن را مطرح خواهیم کرد و سهمیه ی نفت شما در صورت امکان افزایش خواهد یافت؛ شما فقط مسائل استراتژیک را مطرح کنید.

بعدا سپهبد طاهر حبّوش در جلسه‌ای با صدام حسین، طه یاسین رمضان، عزت الدوری و طارق عزیز منتظر مسعود رجوی بودند تا اینکه دیدار یا جلسه‌ی مذکور با او انجام شد؛ ولی مسعود رجوی به این سفارش حبّوش عمل نکرد و درخواست های سه گانه را از صدام حسین به عمل آورد که عبارت بودند از افزایش سهمیه‌ نفت به صد هزار بشکه در روز و پشتیبانی از ارتش آزادیبخش تا مسافت ده کیلومتر در خاک ایران و افزایش تعداد تانکهای اعطایی به نیروهای رجوی.

صدام می‌دانست که پشتیبانی از ارتش رجوی تا مسافت ده کیلومتر در خاک ایران غیر واقعی است و به علت توافق آتش بس بین دو کشور امکان پذیر نیست، لذا آن را به ظاهر پذیرفت.

توافق با افزایش سهمیه‌ نفت تا سال ۲۰۰۳ ادامه داشت ولی شش ماه قبل از سرنگونی صدام آنها خواستار اعطای سهمیه‌ این شش ماه به صورت یکجا شدند زیرا تحلیلگران می‌گفتند آمریکا در ماه مارس سال ۲۰۰۳ به عراق حمله‌ زمینی خواهد کرد.

من نامه‌ این درخواست را که بخش مالی سازمان به وزارت نفت نوشته بود به عربی ترجمه کردم. بعدا مسعود رجوی دیداری با طاهر حبّوش و وزیر صنایع عراق انجام داد و این موضوع را با آنها مطرح کرد.

در این نامه آمده بود که همه‌ی بررسیها و تحلیلها نشان می‌دهند که شش ماه بعد جنگی درخواهد گرفت و در صورت درگرفتن جنگ ما نخواهیم توانست کوپنهای نفت را که نقش اسکناس داشتند بفروشیم و شما باید سهمیه‌ شش ماه را به ما بدهید تا بتوانیم آنها را قبل از شروع جنگ بفروشیم. آن ها این کوپنها را در بازارهای بورس نفت به فروش می‌رساندند.”

ادامه دارد…

محمدرضا مبین

نوشته استحکام مالی ریشه های مجاهدین، با مالکیت و فروش نفت عراق – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فرقه‌ها برای تداوم بقای خود نه‌ تنها به ایدئولوژی متعصبانه، بلکه به منابع مالی پنهان و غیرقانونی نیاز دارند. سازمان مجاهدین خلق ایران (فرقه رجوی) نمونه‌ای واضح از چنین ساختاری است که با بهره‌ گیری از روش‌های مبهم، منابع مالی گسترده‌ای در اختیار دارد. اما این پول‌ها از کجا تأمین می‌شود و چگونه به شبکه‌ای پیچیده از فساد اقتصادی بدل شده است؟

۱. کمک‌های خارجی غیرشفاف

یکی از منابع اصلی تأمین مالی سازمان، کمک‌های مالی از سوی برخی دولت‌های غربی و منطقه‌ای است. این کمک‌ها اغلب تحت پوشش حمایت از اپوزی”سیون دموکرات” ایران ارائه می‌شود، اما هیچ نظارت مشخصی بر مصرف آن‌ها وجود ندارد. اسناد افشاشده نشان می‌دهند که بخشی از این کمک‌ها به فعالیت‌های تبلیغاتی، لابی‌گری و عملیات روانی اختصاص یافته است.

۲. پوشش خیریه‌ای و NGOهای صوری

فرقه رجوی در کشورهای مختلف اروپا و آمریکا اقدام به تأسیس سازمان‌های مردم ‌نهاد جعلی کرده است. این مؤسسات با ادعای کمک به پناهجویان، زنان یا قربانیان جنگ، کمک‌های مردمی و دولتی جذب می‌کنند اما در عمل تمام منابع صرف اهداف فرقه‌ای می‌شود. برخی از این مؤسسات حتی در پول‌شویی مشارکت دارند.

۳. فعالیت در بازار سیاه و تجارت غیرقانونی

گزارش‌های متعدد از کشورهای اروپایی حاکی از آن است که برخی از اعضای سازمان به فعالیت‌هایی نظیر فروش غیرقانونی دارو، اسناد جعلی، جمع‌آوری کمک‌های خیابانی با هویت‌های جعلی و حتی قاچاق انسان مشغول هستند. این فعالیت‌ها با هویت پوششی و پاسپورت‌های جعلی انجام می‌شود.

۴. سوءاستفاده از اعضا و کار اجباری

در مقرهای سازمانی همچون اشرف و لیبرتی، اعضا بدون دستمزد مجبور به کار در مزرعه، کارگاه، آشپزخانه یا پروژه‌های تبلیغاتی می‌شدند. در واقع فرقه از نیروی کار مجانی برای بهره‌برداری اقتصادی خود استفاده می‌کرد و این درآمدها نیز به حساب‌های مخفی منتقل می‌شد.

۵. سرمایه‌گذاری در رسانه‌ها و بازار ارز

بخشی از منابع مالی سازمان صرف راه‌اندازی رسانه‌های ماهواره‌ای، وب‌سایت‌ها و کمپین‌های آنلاین می‌شود. همچنین شواهدی از سرمایه‌گذاری در بازار ارز دیجیتال و بازار سیاه حواله‌ها وجود دارد، که ردیابی آن‌ها بسیار دشوار است.

نتیجه‌گیری

ساختار مالی فرقه رجوی ترکیبی از کمک‌های مشکوک، فعالیت‌های غیرقانونی و سوءاستفاده از اعضاست. این شبکه مالی تاریک نه‌تنها بقای فیزیکی سازمان، بلکه تداوم جنگ روانی آن را تضمین کرده است. افشا و پیگیری قضایی این فعالیت‌ها می‌تواند گامی اساسی در فروپاشی ساختار پشت‌پرده این فرقه باشد.

محمد خوانساری

نوشته ردپای مالی فرقه رجوی در بازار سیاه اروپا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

البته بارها و بارها، پژوهشگران متعددی موضوع منابع مالی سازمان مجاهدین را مورد بررسی قرار داده اند و نتایج تحقیقات خود را با مستندات بسیار منتشر نموده اند. نتایجی که نشان داده است مجاهدین خلق چگونه پول مزدوری هایشان را با پول شویی به حساب هایشان تزریق می کنند و این طور وانمود می کنند که این بریز و بپاش ها فقط و فقط با کمک های هواداران نداشته شان تأمین می شود.

سازمان مجاهدین خلق دارای منابع مالی متعددی است که برخی از آنها به دلیل ماهیت پنهان و غیر قانونی مورد توجه و بررسی های مختلف قرار گرفته اند. در ادامه به مهم ترین منابع و روش های تامین درآمد این سازمان اشاره میشود:

۱-حمایت مالی در دوران حکومت صدام حسین، سازمان مجاهدین خلق از حمایت های مالی و تسلیحاتی دولت عراق بهره مند بوده است. بر اساس گزارش ها، در سال ۱۹۸۷ توافقی بین این سازمان و مقامات عراقی صورت گرفت که بر اساس آن درآمد حاصل از فروش روزانه ۵۰ هزار بشکه نفت به مجاهدین خلق اختصاص می یافت. این نفت به بازارهای خارجی قاچاق می شد و درآمد حاصل از آن از طریق پولشویی به عراق باز می گشت یا در اروپا هزینه می شد.

۲- قاچاق انسان و مواد مخدر: قاچاق مواد مخدر نیز به عنوان یکی از منابع درآمدی این گروه مطرح شده است. سازمان بعد از انتقال کودکان از عراق به کشورهای اروپایی، بچه ها را به گدایی وا می داشت. پولی که دولت ها برای حمایت از این کودکان پرداخت می کردند را مصادره و به نفع خود خرج می کرد.

۳- سرمایه گذاری در املاک و شرکت ها: درآمدهای حاصل از فعالیت های غیرقانونی و حمایت های خارجی، توسط فرقۀ رجوی در زمینه های مختلفی مانند خرید املاک،هتل ها و شرکت های سرمایه گذاری شده است. این سرمایه گذاری ها به عنوان منابع درآمدی پایدار برای این سازمان عمل میکنند.

۴-حمایتهای مالی از کشورهای عربی: برخی منابع اشاره کرده اند که کشورهای عربی، بویژه عربستان سعودی، در تامین مالی سازمان نقش داشته اند.

۵- پولشویی و استفاده از شرکت های پوششی: برای پنهان سازی منابع مالی و جلوگیری از ردیابی آنها، سازمان از روشهای پولشویی و استفاده از شرکت های پوششی در کشورهای مختلف بهره میبرد. این شرکت ها در ظاهر فعالیت های قانونی دارند، اما در واقع به عنوان پوششی برای انتقال و شست و شوی پول های حاصل از فعالیت های غیرقانونی عمل می کنند.

۶-اخاذی: گزارش های خارجی و بین المللی حاکی از آن است که فرقه رجوی در مواردی اقدام به اخاذی از خانواده های اعضای خود کرده است. این اقدامات به عنوان منابع مالی کوتاه مدت برای این سازمان مورد استفاده قرار گرفته اند.

فریدون ابراهیمی

نوشته نگاهی اجمالی به منابع مالی سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شبکه یک تلویزیرون فرانسه (TF1 Info) با تیتری جنجالی شروع کرد : “آیا مریم رجوی، رهبر مجاهدین خلق ایران، در تالاسوتراپی مهارت دارد؟”

تالاسوتراپی یا دریا درمانی یک شیوه درمانی است که شامل دوش گرفتن و پاشیدن آب گرم دریا، استعمال رسوب‌های دریایی و جلبکی یا استشمام بخارات دریایی می‌شود. این سرویس در هتل‌های لوکس از انواع درمان‌های فانتزی جوان سازی پوست و تنظیم گردش خون و فراهم آوردن آرامش ذهنی و روحی و…محسوب می‌شود و تاکنون بنا براسنادی که به دست رسانه‌های فرانسوی رسیده است برای مریم رجوی بالغ بر ۱۳۰هزار یورو هزینه داشته است.

شبکه یک فرانسه سپس با معرفی بیشتر تشکیلات مجاهدین خلق و سوابق مریم رجوی، با اشاره به “تروریست” شناخته شدن این فرقه از سوی مردم ایران و همچنین اتحادیه اروپا، مروری بر سوابق تروریستی و اقدامات این گروه در فرانسه، بعد عراق و دوباره فرانسه داشت.

در این گزارش تلویحا به همکاری مجاهدین با دولت فرانسه اشاره شده است. این اتفاقات پس از ادعاهای سران این گروه تروریستی رخ داده که به اهالی سیاست و رسانه‌‎های فرانسه اعتراض کرده‌اند و آنها را همدست حکومت ایران خوانده‌اند.

در حالیکه ساکنین اشرف مواد غذایی و بهداشتی را به صورت جیره بندی استفاده می‌کنند و همواره برای هزینه‌هایی که بر سازمان بار می‌کنند مورد سرزنش قرار میگیرند، مریم رجوی با دوازده بادی گارد بخشی از یک هتل پنج ستاره را قرق می‌کند. او از خدمات درمانی فانتزی با عنوان پرطمطراق تالاسوتراپی بهره می‌برد درحالی که برای تامین هزینه عمل قلب عضو باسابقه تشکیلاتش، مهدی جاودان که همین دو ماه پیش فوت شد، از خانواده‌اش در خارج از تشکیلات طلب پول کرد.

سازمان چند روز پس از انتشار گزارش کانار آنشنه و شبکه یک تلویزیون فرانسه، همچنان مشغول پاسخگویی یا به عبارت بهتر اتهام‌زنی است. پاسخ‌ها سرشار از کلی‌گویی، تکرار حرف‌های همیشگی و تهمت و افترا است.

اسناد پول‌شویی

به هر روی، در حال حاضر فرقه مجاهدین خلق در برابر دولت فرانسه در موضع بسیار ضعیفی قرار گرفته است. بسیار محتمل است پس از فرانسه، دولت‌های کانادا، آمریکا و سایر کشورها به سراغ منابع مالی مجاهدین خلق و شبکه پولشویی این تشکیلات بروند.
ماجرای حمام و ماساژ درمانی با شن و رسوبات ارزشمند اقیانوس‌ها برای جوان سازی پوست رئیس جمهور خودخوانده مقاومت، پرداخت انعام‌های کلان و رشوه‌های فراوان برای مخفی ماندن هویت او و همراهانش، دولت فرانسه را بر آن داشت که مطمئن شود منابع مالی این هزینه‌ها از سوی سازمان مجاهدین خلق ایران تأمین شده است یا خیر.

بنابر گزارش‌ها، دستگاه قضایی فرانسه در حال بررسی این موضوع است، زیرا بین دسامبر 2024 تا فوریه 2025، دو گزارش تحت ماده ۴۰ قانون آیین دادرسی کیفری فرانسه درباره احتمال پول‌شویی به دادستان‌های ایل-دو-فرانس و او-دو-فرانس ارائه شده است.
این گزارش‌ها به شرکت‌هایی اشاره دارند که ظاهراً به‌عنوان پوشش مالی برای سازمان مجاهدین خلق ایران فعالیت می‌کنند. شرکت ها و موسسات پوششی قدرت در شبکه پول شویی و درآمدزایی مجاهدین خلق نفش بسزایی دارند.

این سازمان بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۳ از سوی ایالات متحده و اتحادیه اروپا به‌عنوان یک گروه تروریستی طبقه‌بندی شده بود. این گروه هر ساله کمپین‌هایی برای جمع‌آوری کمک‌های مالی از اعضا و هواداران خود برگزار می‌کند. تنها در سال گذشته، بیش از ۷ میلیون یورو از این طریق جمع‌آوری شده است که بخشی از آن صرف جوان سازی پوست مریم و سایر اعضای رده بالای تشکیلات شده و باقی آن برای تحریک دولت‌های غربی از طریق سخنرانی و امضای قطعانامه علیه حکومت ایران، هزینه شده است.

رابطه فرانسه با مجاهدین خلق

به نظر می‌رسد که مجاهدین خلق ابزار امتیازگیری فرانسه از رژیم جمهوری اسلامی هستند. این قاعده همیشه در مورد خائنینی که ابزار دست رقبا یا مخالفین قرار داشته اند، صادق بوده است. “لو کانار آنشه” در ۱۸ مارس، احتمالا با هدایت DGSE سازمان اطلاعات و امنیت فرانسه، زندگی لوکس مریم رجوی و پولشویی او از طریق شرکت‌های پوششی را افشا کرد.

بسیاری بر این باورند که مقاله اخیر “لو کانار آنشنه” مقدمه تبادلی میان دو دولت بوده است. ۴۸ ساعت بعد از انتشار مقاله، فرانسوا مکرون خبر از آزادی یه تبعه فرانسوی در ایران داد. بدین ترتیب، فرانسه برای منافع اقتصادی خود، اندکی از رضایت جمهوری اسلامی را با فشار بر مجاهدین جلب می‌کند.

DGSE از پولشویی و هویت جعلی سازمان‌های پوششی و ذات کثیف رجوی خبر دارد، اما عملا اقدامی کاربردی نمی‌کند. کدام گروه با چنین سوابقی در فرانسه اجازه این تخلفات را دارد به طوری که همواره در میادین پاریس در حال کلاهبرداری از شهروندان پاریسی برای خیریه‌های جعلی باشند تا هزینه تالاسوتراپی مریم رجوی تامین شود. به نظر می‌رسد که فرانسه همواره تشکیلات مجاهدین را تحت نظر دارد اما به نسخه ضعیف شده آن نیز نیاز دارد.

مزدا پارسی

نوشته چرا اسناد فاحش پولشویی مجاهدین خلق نادیده گرفته می‌شوند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قاضی پرسید: چرا با آب پیاز می‌نوشتند؟

نظری گفت: چون باید اینها را به کشور‌های دیگر منتقل می‌کردند و بیشتر به این خاطر بود که منابع مالی آنها مشخص نشود. منبع اصلی کمک و درآمد سازمان صدام حسین بود.وخیلی از جاهای دیگه که دوست داشتند به عنوان دشمن جمهوری اسلامی معرفی بشوند.

قاضی :کجاها؟

نظری:چون می خواستند اینها رو از عراق خارج کنند ببرند و قانونیش کنند در کشورهای خارجی.

قاضی سوال کرد که آیا سازمان که متهم ردیف اول پرونده است در اروپا کمک‌های مالی جمع آوری می‌کنند و سازمان‌هایی در قالب خیریه‌ها به سازمان کمک مالی می‌کنند در سطح اوروپا؟

منصور نظری یکی از اعضای جدا شده سازمان مجاهدین خلق گفت: من به شخصه اطلاعی از پولشویی و منابع مالی سازمان نداشتم و فقط از طریق صحبت‌های مسعود خدابنده که اطلاعات کاملی از این جریان داره متوجه شدم که خیریه دارند برای کودکان و اینها. و الا خودم اطلاعات دیگه ای ندارم.

نوشته ماجرای عجیب پولشویی مجاهدین خلق با آب پیاز اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وکیل شکات در این باره گفت: براساس مصوبه شورای عالی امنیت ملی سازمان مجاهدین جزو گروه‌های تروریستی شناخته شده است و براساس قانون مبارزه با تأمین مالی تروریست تقاضای اعلام جرم نسبت به این مؤسسات را از دادگاه دارم.

قاضی گفت: این مؤسسات با متهم ردیف اول چه ارتباطی دارند؟

وکیل شکات گفت: این انجمن‌ها حمایت‌های خودشان را علنی از سازمان اعلام کرده‌اند و شاهدان نیز به این موضوع تاکید کرده‌اند.
قاضی گفت: با توجه به ادله ارائه شده به دادگاه، دادگاه شکایت وکیل شکات را در مورد انجمن ها، سازمان‌ها افراد حقیقی و حقوقی که به تهیه وجوه و اموال به هر طریقی، چه دارای منشأ قانونی باشد و چه منشأ قانونی نداشته باشد و یا مصرف تمام یا بخشی از منابع مالی قاچاق ارز، انتقال پول، خرید و فروش اوراق مالی و اعتباری، جلب کمک‌های مالی، افتتاح مستقیم یا غیر مستقیم حساب یا تامین اعتبار و انجام هر گونه فعالیت اقتصادی جهت ارائه به متهم ردیف اول پذیرفته و این اقدامات جرم محسوب می‌شود. دادگاه این شکایت را ثبت و تحقیقات خود را در داخل و خارج کشور انجام می‌دهد.

وی گفت: سازمان منافقین برای تامین مالی چند شگرد دارند که یکی از آنها کلاهبرداری و سرقت است. سازمان خودش را یک گروه سیاسی معرفی می‌کند و از مردم کشور‌های اروپایی گدایی می‌کند. از مهم‌ترین کار‌های سازمان برای تامین مالی این است که آنها در کشور‌های انگلیس، آلمان، فرانسه و آمریکا اقدام به تأسیس مؤسسات مردمی برای تامین مالی و پولشویی می‌کنند. از جمله این مؤسسات جامعه دانشگاهیان برای آزادی ایران، کمیته فرانسوی برای ایران دموکراتیک، انجمن فرانسوی- ایرانی برای دموکراسی ایران، انجمن جوانان ایران آزاد، انجمن خانواده‌های اشرفیان و انجمن پناهندگان سیاسی است.

نوشته ماجرای گدایی‌های مجاهدین خلق از مردم اروپا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این اعلامیه توسط “بخش ویژه” (Special Section) نشریه واشنگتن تایمز منتشر شده است. بنا به تعریف سایت واشنگتن تایمز “بخش ویژه” وظیفه اش “رهبری فکری و آموزش عمومی” است که محتواهای آن در واحد تبلیغات و بازاریابی تایمز تولید می‌شوند. محتواهای تولید شده در بخش بازاریابی و تبلیغات، شامل کارکنان تایمز در بخش اخبار یا سرمقاله نمی‌شود.

بنا به همین تعریف، نویسنده رپرتاژ آگهی‌های مجاهدین خلق در واشنگتن تایمز نهادی است به نام سازمان جامعه ایرانی آمریکایی، Organization of Iranian American Community با نام اختصاری OIAC است. اگر چه در آگهی واشنگتن تایمز هیچ نام و نشانی از سازمان مجاهدین خلق و یا حتی شورای ملی مقاومت نیست، با یک جستجوی ساده در موتورهای جستجوی اینترنتی می‌توان دریافت که جامعه ایرانی آمریکایی یکی از سازمان‌های پوششی مجاهدین خلق در آمریکاست که وظیفه‌اش خرید آگهی، خرید صفحات نشریات، اجاره سخنران و اجاره شرکت کننده برای مجاهدین خلق است.

رپرتاژ آگهی‌ مجاهدین خلق در واشنگتن تایمز

عوامل مجاهدین خلق “جامعه ایرانی آمریکایی” را در حساب کاربری شبکه ایکس چنین معرفی می‌کنند: ” ما متعهد به تلاش برای یک ایران آزاد و دموکراتیک هستیم. هر شهروند ایرانی سزاوار این است که احساس امنیت کند و رویاها و آرزوهای خود را دنبال کند.”

این در حالی است که کاربران شبکه‌های اجتماعی هر روز با روایت‌های دست اول و تازه‌ای از سوی اعضای پیشین مجاهدین خلق درباره ماهیت خشونت طلب و فرقه‌ای این تشکیلات و نقض حقوق بشر در ساختار آن مواجه می‌شوند. اکثریت قریب به اتفاق کاربران می‌دانند که در سازمان تحت حکمرانی مریم و مسعود رجوی، هیچ شهروندی سزاوار “احساس امنیت” و حتی فکر کردن به “رویاها و آرزوهایش” نیست.

پول‌پاشی‎های ماشین تبلیغاتی مجاهدین خلق به مناسبت روز جهانی زنان از یک هفته پیش در پاریس آغاز شده بود. برگزاری یکی دیگر از کنفرانس‌های مجاهدین خلق در پاریس، سر و صدایی در رسانه‌ها برپا نکرده بود تا زمانی که برخی چهره‌های رسانه‌ای و سیاستمداران به انتقاد از یکی از سخنرانان کنفرانس پرداختند.

کندیس برگن یک سیاستمدار سابق کانادا در کنفرانس مجاهدین خلق موسوم به “نیروی زنان برای تغییر”، در کنار مریم رجوی ظاهر شد و به سخنرانی در حمایت از “زنان ایران” پرداخت.

همچنان که آگهی واشنگتن تایمز با واکنش منفی کاربران روبرو شد و بار دیگر هشتگ‌های ضد مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت ترند شده، هفته گذشته نیز در پی برگزاری همایش مجاهدین خلق در پاریس طوفان هشتگی علیه مجاهدین و سخنرانان آن‌ها شکل گرفت.

برای نمونه گلسا قمری از شخصیت‌های سیاسی کانادایی ایرانی تبار خطاب به کندیس برگن نوشت:

“حدس می‌زنم برای کندیس هدیه‌ای که برای شرکت در تجمع کمونیست‌های مجاهدین خلق NCRI پرداخت شده، خیلی خوب بوده، زیرا او تصمیم گرفت تمام نشانه‌هایی که نشان می‌دهد در یک تجمع فرقه‌ای سخنرانی می‌کرد، را نادیده بگیرد. از جمله پس‌زمینه ویدیویی که هزاران زن را با یونیفورم‌های یکسان نشان می‌داد، در حالی که همه با هم شعار می‌دادند “حاضرحاضر!” و بارها و بارها مشت‌های خود را به هوا پرتاب می کردند. مجاهدین خلق ، حکومت اسلامی تروریستی و کره شمالی در کنار هم هستند.”

قمری خطاب به برگن م‌یپرسد: “کمونیست‌ها برای شرکت در این مراسم چقدر به تو پرداختند، کندیس؟”

بنا به گزارش‌های متعددی که درباره پرداخت‌های کلان مجاهدین خلق به سخنرانان وجود دارد، برای نمونه در سال 2018، بر اساس گزارش‌های منتشر شده توسط پارلمان کانادا سازمانی به نام “انجمن ایران دموکراتیک” یا Iran Democratic Association، که وابسته به سازمان مجاهدین خلق است، در سال‌های اخیر حداقل ۵۸ هزار دلار برای سفر نمایندگان مجلس کانادا و همراهان آنها به فرانسه و شرکت در کنفرانس این سازمان هزینه کرده است.

همچنین بنا بر گزارش‌های نشریات آمریکایی در سالهای اخیر دستمزد هر سخنران در گردهمایی‌های مجاهدین خلق به ارقام پنج رقمی نیز رسیده است. با این حساب، هزینه رپرتاژ آگهی در واشنگتن تایمز برای تشکیلات مجاهدین خلق رقم دشواری نبوده است. هزینه‌های دیگر برای گردهمایی امروز صرف پر کردن اتوبوس‌ها از سراسر ایالات متحده و گسیل کردن مهاجران، پناهندگان و فقرای آمریکایی به واشنگتن برای تکان دادن پلاکاردها و تصاویر مریم رجوی و مسعود رجوی شده است. واما هزینه اصلی دستمزدهای کلان سخنرانان است که از میان مقامات سابق خریداری شده اند.

مزدا پارسی

نوشته پول پاشی مجاهدین به مناسبت ۸ مارس از پاریس تا واشنگتن اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

پس از اینکه در دهه ۹۰ میلادی، وزارت امور خارجه آمریکا در فکت‌شیتی درباره مجاهدین خلق، از حمایت عراق از این گروه برای حمله به ایران نوشت، مسعود رجوی در ۲۷ فوریه ۱۹۹۲ نامه‌ای به همیلتون، رئیس کمیته فرعی اروپا و خاورمیانه کنگره نوشت و مدعی شد که هزینه‌های شاخه نظامی‌اش “توسط مردم ایران تامین مالی” می‌شود. این ادعا در برهه‌های مختلف به اشکال گوناگونی مطرح شده است.

نمونه‌اش اظهارنظر علی صفوی، عضو کمیته موسوم به روابط خارجی شورای ملی مقاومت که بازوی سیاسی سازمان مجاهدین خلق بود.

او ادعا کرده بودجه کمپین حامی مجاهدین خلق از ایرانیان آمریکایی تامین می‌شود اما این ادعا را هم گزارش‌ها و هم شهادت‌های مختلفی در مورد منابع ثروتمند این گروه رد می‌کنند. در این گزارش به بررسی منابع درآمدی مجاهدین خلق و همچنین شرکت‌های پوششی غربی و شرقی که به این گروه کمک مالی می‌دهند، پرداخته‌ایم.

پس از تغییر فاز گروه مجاهدین خلق، این گروه نیاز به درآمد برای اقدام علیه ایران داشت. اخاذی از خانواده اعضای مجاهدین خلق، فروش نشریه در غرب، فروش اطلاعات محرمانه به عراق، لیبی، عربستان، رژیم صهیونیستی و سایر کشورها و سرقت از فروشگاه‌های زنجیره‌ای غربی و حتی دانشگاه‌ها، بخشی از راهکار برای تامین نیازهای مالی مجاهدین خلق بود. اما هزینه‌های این گروه بسیار بیشتر از این شیوه‌های درآمدزایی بوده است.

یکی از اعضای بریده از گروه تروریستی مجاهدین خلق اخیرا درباره جمع آوری کمک برای این گروه از طریق سیمای مجاهدین خلق دست به افشاگری جالب توجهی زده و نوشته است:

یکی از شگردهای مجاهدین خلق در پولشویی به این صورت است که یک فرد را در اتاقی در آلبانی، با سر و روی پوشیده، به‌عنوان یکی از هواداران معرفی می‌کنند. این فرد ادعا می‌کند که فلان شخص تمام پول‌ها و طلاهای خود را به مجاهدین خلق اهدا کرده است. سپس افرادی که خودشان حتی برای تأمین نیازهای اولیه‌شان مشکل دارند، تماس می‌گیرند و اعلام می‌کنند که قصد دارند مبالغ زیادی مانند ۱۵۰ هزار دلار اهدا کنند. این نمایش ادامه پیدا می‌کند و در نهایت، اثبات این‌که این پول‌ها از منابع دیگری تأمین شده و همه این‌ها یک نمایش است، دشوار می‌شود.

اخیرا دولت کانادا نسبت به فعالیت انجمن‌ها و شرکت‌های پوششی مجاهدین خلق که بخشی از شبکه پولشویی هستند هشدارهای جدی مانند ممنوعیت هرگونه انتقال پول از کانادا به آلبانی به روش‌های مختلف داده اند، موضوعی که همچنان به ویژه در ایام موسوم به گلریزان، در دست اجرا است.

نوشته شبکه پولشویی مجاهدین خلق چگونه فعالیت می‌کند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این گروه تروریستی و خائن از هیچ کاری برای رسیدن به اهداف شومشان ابایی ندارند. از کشتار و خونریزی تا خیانت و انواع جنایت.

در زمانی که سازمان مجاهدین در عراق بود در ازای خیانت این سازمان از صدام که دشمن ایران بود پول دریافت می کردند و در جنگ تحمیلی عراق و ایران به صدام کمک می کردند. از پولهای صدام برای اهداف تروریستی استفاده کردند و در نهایت هم هیچ موفقیتی به دست نیاوردند و دستاوردشان از همکاری با صدام تعدادی کشته و مجروح و خرابی و ویرانی بود.

بعد از اخراج از عراق به دنبال حامیان دیگری می گشتند و این حامیان را باید در بین دشمنان ملت ایران پیدا می کردند تا در شو های تبلیغاتی شان شرکت کنند و برایشان سخنرانی کنند.

جان بولتون و رودی جولیانی و مارک پمپئو و یکی دیگر از این حامیان باب منندز بود که اخیراً دادگاه امریکا وی را به 11 سال حبس برای دریافت رشوه و پول غیر قانونی محکوم کرده است. وقتی که به سراغ تک تک این حامیان می رویم می بینیم که این افراد فقط برای دریافت مقداری دلار حاضر به سخنرانی در دفاع از این گروه جنایتکار شدند و به خاطر پول وجدان و شرف و آبروی خود را به حراج گذاشتند و اکنون مشخص شده است که منندز 71 ساله نه تنها از سازمان مجاهدین پول دریافت میکرده است بلکه از کشورهای دیگری هم در ازای خدمات غیر قانونی که ارائه داده است مقدار زیادی رشوه دریافت کرده است.

عاقبت فروختن وجدان و آبرو و حمایت بی دلیل و دروغ از یک گروه تروریستی چشم گریانی است که در 71 سالگی به زندان محکوم شده و حاصل عمر بر باد رفته اش را باید در زندان سپری کند و می فهمد که ارتزاق از جنایت و خیانت و دروغ عاقبتی جز بی آبرویی ندارد.

نوشته برای مشتی دلار اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.