جوانان این سالها ترقه را هم به این جشن ملی اضافه کرده اند که گاها آسیب زا هم هستند.

مجاهدین خلق وامانده هم در این ایام بیکار نمی نشینند و تلاش می کنند تا ماهی خودشان را از این آب بگیرند. هر سال فراخوان های بی سر و ته می دهند تا به گونه ای نفعی ببرند.

سران ضد خلق مجاهدین، سعی دارند با تهییج جوانان و ایجاد آشوب وضعیت امنیتی کشور را دچار اختلال کنند. البته که بیانیه هایشان از مرز سایت هایشان آن طرف تر نمی رود و کسی برایشان تره خرد نمیکند. اصلاً مگر کسی بیانیه های اینها را می خواند!!!
به هرحال هر چه باشد برایم مهم این است که چگونه اینها سنگ خلق را به سینه می زنند و از آن طرف سعی دارند جوان ها را درگیر خشونت کنند!

بی دلیل نیست که میگوییم فرقه تروریستی! زیرا وقتی یک فرد یا یک گروه یا یک سازمان اساسنامه اش بر پایه تروریسم سوار است تلاش میکند تا هر چه می تواند با ابزار تروریستی نیات پلید خود را پیش ببرد.

رجوی در طی سالیان گذشته همواره سعی و تلاش کرده است که این ایده را پیش ببرد که باید فضای امنیتی جامعه را بر هم بزند. آنها این را بخوبی میدانند که کار با مواد آتش زا و منفجره می تواند آسیب های جدی و بعضا جبران ناپذیر به انسان ها بخصوص به نسل جوان بزند ولی اینها برایشان مهم نبوده و نیست زیرا نه تنها حس وطن پرستی در وجودشان نیست بلکه بویی از انسانیت هم نبرده اند.

امیدوارم که این ایام ملتهب و مهیج را بخوبی و خوشی پشت سر بگذاریم تا نقشه های شوم و بی شرمانۀ رجوی و دشمنان این آب و خاک با شکست مواجه شود و نوروزی بی غم و اندوه را پشت سر بگذاریم.

بخشعلی علیزاده

نوشته موج سواری فرقه رجوی بر روی چهارشنبه سوری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در آخرین دست و پا زدن هایشان و بعد از برگزاری کنفرانس و دورهمی های پولی که عملاً عوایدی نصیبشان نکرد، به سراغ آیین ملی و میهنی رفته اند و طبق روال سابق سعی دارند جشن های چهارشنبه سوری را به نفع خود مصادره کنند.

بیانیه آبکی هم داده اند و مردم را تشویق کرده اند تا آشوب به پا کنند:”در هر کوی و برزن آتش به‌ پا کنیم، مراکز سرکوب و غارت را درهم بکوبیم..”

بعد هم لابد تصاویر آتش روشن کردن های مردم را که به مناسبت برگزاری آیین چهارشنبه سوری اینجا و آنجا برپا می شود میگذارند و وانمود می کنند اینها را مردم به خاطر بیانیه آنها روشن کرده اند!

دشمنی سران مجاهدین خلق به مردم ایران، مسبوق به سابقه است و چیزی نیست که از دید ملت ایران پنهان مانده باشد از بس که آش شور بوده است و کارنامه مزدوری ها و خیانت ها و کشتارشان سیاه.

با آنکه معلوم است برپایی جشن و سرور چهارشنبه سوری هرسال بمناسبت ابراز خوشحالی از تغییر مثبت اوضاع جوی و جوان و زیبا شدن طبیعت بوده وبرای ما یادگاری از نیاکان مان برای زیباتر کردن زندگی بیادگار مانده ، معلوم نیست که چرا مجاهدین دراین وضعیت ازما میخواهند که در روزی که باید ابراز خوشحالی نموده و کدورت ها را دور بریزیم، آتش و نفرت و ویرانی بوجود آوریم!
مجاهدین که برای حفظ ظاهر چهارشنبه سوری را روز ملی نامیده اند ، با تمام قوا میکوشند در دشمنی با طلیعه ای که این روز درپی خواهد داشت ، دست به کارهای ناشایسته ای زده و وخرمی این روز را ازبین برده و تنها بعنوان یک روز نحس دراذهان کودکان ما بماند.

چرا که زندگی با مسالمت و زیبائی در فلسفه وجودی مجاهدین استحاله یافته و تبدیل به فرقه منحوس رجوی شده، وجود ندارد و دشمنی با روزی که ” ملی” است در ژن های این منفورترین جریان تاریخی ایران ، حک شده است!

در متن این فراخوان منحوس و البته بخاطر فریب مردم و بخصوص زحمتکشان ایران ، از مشکلات معیشتی آنها صحبت به میان آمده و نتیجه گیری شده دعوت رجوی ها برای ایجاد آشوب فتنه و ویرانی در راستای حل این معضلات میباشد؟!

هیچ انسان عاقلی حل مشکلات روزمره مردم را با توسل به تخریب و ویرانی تجویز نمیکند و اگر مجاهدین استحاله یافته چنین روشی را توصیه میکنند، از برای غیرقابل حل کردن مشکلات مردم میکند و خصلت عمومی باند رجوی دقیقا همانست!

ما از تجربه سالهای قبل که وجود ترقه های قوی به میان آمده و قدرت تخریب و آتش زنی زیاد و خرابی محیط زیست ناشی از این ترقه اندازی های نابخردانه ، باید که نتایج منطقی زیادی گرفته و همواره بخاطر داشته باشیم که صدها نفر از مردم ایران کشته و هزاران نفر زخمی گشته و معلول شده اند و کشور با تخریب زیر ابنیه هایی هم مواجه بوده و ازین رو عقل سلیم حکم میکند که در زمان مشکلات قابل توجهی که داریم ، نباید راه های رفته گذشته را که ما را ضعیف تر و دردمندتر میکند، برویم. نباید به تکرار اشتباهات گذشته برویم و بر ما که سخت به تفکر صحیح و کار مثبت مستمر برای جبران مافات داریم ، هرگز نباید با طناب دشمن خود را به چاه اندازیم!

شنیدن توصیه های رجوی ها که یکی ازعمده ترین دشمنان داخلی ما وبی رحم ترین آنها هستند ، عملی برخلاف احکام عقل سلیم و رویه ای ساده لوحانه واحمقانه است!

من شخصا آغاز سال نو و فرا رسیدن جشن ملی چهارشنبه سوری را به آن قسمت از اهالی کمپ مانز که هنوز تسلیم کامل رجوی نشده و آرزوی شکوفائی وطن دارند و هنوز فرصت لازم را برای جدا کردن سفره خود از سران سازمان نیافته اند، تبریک میگویم و بهترین آرزوهای انسانی درمورد آنها دارم و امیدوارم که برادر اسیر و بد اقبال من- سید مرتضی اکبری نسب – هم در مجموع این اشخاص باشد!

رضا اکبری نسب

نوشته مجاهدین ضد خلق به سراغ جشن ملی رفته اند! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تا رسیدیم به سقوط صدام و روند اخراج فرقه تروریستی مجاهدین از خاک عراق که در سال ۱۳۹۲ محقق گردید و همه اعضای این فرقه از لیبرتی به کشور آلبانی انتقال و در اردوگاه مانز در حومه تیرانا اسکان داده شدند.

بدین ترتیب از همان نوروز سال ۱۳۹۲ فریبکاری های مریم رجوی آغاز گردید و شعار”امسال سال سرنگونی” را بر سر سفره هفت سین مجاهدین آورد و سالها با این شعار اعضای نگونبخت را بر سر کار گذاشت.

گویی این پیر خرفت، با تکرار شعار “امسال سال سرنگونی” در نوروز هر سال جدید یادش می رفت که در سال های قبل نیز همان شعار را داده است و هر بار با بازگشت به تنظیمات کارخانه،همان وعده وعیدهای قبلی خود را تکرار می کرد.

الان هم چند سالی است بعد از رسوایی”شعار امسال سال سرنگونی”، از سر ناچاری آویزان چهارشنبه سوری و نوروز مردم ایران شده است تا با سرهم کردن پیروزی های واهی، حقیقت تلخ وعده های دروغین دهه های گذشته را سرپوش بگذارد.

اما مضحک ترین و خنده دارترین بخش این نمایشنامه، پیام تبریک و آفرین، منتسب به مسعود رجوی در ۲۳ اسفند خطاب به”کانون های شورشی” برای کسب پیروزی در چهارشنبه سوری امسال که صرفا برای رهبران نادان مجاهدین قابل رؤیت است بوده است. تبریکی که اوج افلاس و درماندگی وی را نشان می دهد.

اما کار به همین جا ختم نشد، وی در ادامه پیام خود و برای باورپذیر نمودن آن، خطاب به”کانون های شورشی” می گوید: بدنبال پیروزی در”کارزار انتخابات و کارزار چهارشنبه سوری”،اکنون باید به بدنبال پیروزی در”کارزار نوروزی برخیزند”!

بدین ترتیب ته استراتژی “سرنگونی” رجوی ، رونمایی از جدیدترین نوع سرکاری اعضای نگوبخت مجاهدین در اردوگاه مانز آلبانی توسط رهبران فاسد و بدنام مجاهدین است.

حال این سوال مطرح می شود:  آیا کسی ابله تر ، خرفت تر و درمانده تر از رهبران مجاهدین در جایی سراغ دارد که این شکلی خود را مضحکه عام و خاص کنند؟

نویسنده : علی صدر

نوشته بعد از انتخابات، چهارشنبه سوری و نوروز جدیدترین نوع سرکاری رهبری مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما چهارشنبه سوری برای ما اعضای جداشده خاطرات تلخ و شیرین دیگری را تداعی میکند. نسلی که هنوز در عنفوان جوانی درس و مشق چگونه زیستن را به خوبی تجربه نکرده بود به یکباره خودش را در اسارتگاه اشرف دید. سرما و انجماد غیرقابل تصور در مناسبات تشکیلاتی در منتهای ناپاکی و عدم صداقت و تحمل سخت ترین شکنجه های روحی و روانی و جسمی سرخی را از ما گرفت. آتش چهارشنبه سوری خاموش و خاکستر شد و سالها اینگونه برما گذشت. اگرچه تلاش می کردیم در دل هایمان آتش عشق و امید به زندگی و خانواده را زنده نگاه داریم. رجوی تلاش کرد آئین چهارشنبه سوری را هم از محتوا خارج کند و در مسیر اهداف کیش شخصیتی خود بکار گیرد.

اجرای نمایشنامه های بی محتوا و مضحک و به صحنه آوردن دلقک های دربار رجوی همه بخاطر این بود که بتوانند اذهان اعضا را از واقعیت های مناسبات و ماهیت واقعی رجوی و چشم انداز آزادی منحرف سازند. از چند روز قبل از فرا رسیدن چهارشنبه سوری اعضا از صبح تا شب به بیگاری کشیده میشدند تا الزامات سیرک رجوی را فراهم سازند. ولی علیرغم اختناق مطلق و کنترل سیستماتیک نیروها ذهن آنها به خانواده هایشان وخاطرات گذشته کشیده میشد. با عقب نشینی مفتضحانه از اشرف و کشور عراق و استقرار در کشور آلبانی تشکیلات این فرقه وارد فاز جدیدی شد. بعد از یک دور ریزش نیرو و جدایی اعضا سرکردگان فرقه باز شیوه زندگی قرنطینه ای و قطع ارتباط اعضا با دنیای خارج را در پیش گرفتند و این بار اعضا در پادگانی موسوم به اشرف 3 در دهکده ای بنام مانز به اسارت و بردگی کشیده شدند.

مسئولین شیاد مجاهدین خلق برای انحراف اذهان نیروها از واقعیت های درونی مناسبات تلاش کردند اذهان آنها را با ایجاد بحران های کاذب به بیرون مناسبات معطوف کنند. به همین دلیل امسال هم همانند سالهای گذشته طی فراخوان از جوانان ایرانی خواستند که با ایجاد آشوب و عملیات خرابکارانه و آتش زدن اماکن عمومی به استقبال چهارشنبه سوری بروند. ترفند فریبنده ای که البته بدلیل شناخت مکفی نسل جوان این میهن نسبت به ماهیت و عملکردهای سران مجاهد خلق همانند هرسال در نطفه خفه خواهد شد.

قدرت نمایی پوشالی سران مجاهدین خلق در شرایطی است که در بیخ گوش آنها بعد از چندین سال تلاش و فعالیت اعضای جداشده در آلبانی، انجمن نجات آلبانی تاسیس و شروع بکار کرد. انجمنی که بخاطر ماهیت تاثیرگذارش برخانواده های اعضا و فعالیت های روشنگرایانه در سطح بین المللی فرقه رجوی را در تنگنا قرار داده است. تاسیس و فعالیت انجمن نجات این بار در خاک آلبانی که با پیوستن شهروندان آلبانیایی محتوای کیفا متفاوتی را توانسته است در صحنه اجتماعی آلبانی بجا بگذارد زنگ خطر را بیش از گذشته برای رهبران مجاهدین خلق بصدا در آورده است. مراسم بزرگداشت 8 مارس، روز جهانی زن با شرکت 40 نفر از زنان کنش گر اجتماعی و حمایت آنها از حقوق اجتماعی خانواده ها برای ملاقات با وابستگانشان یک نقطه عطف در تعادل قوا بین این انجمن با مجاهدین خلق در صحنه سیاسی و اجتماعی آلبانی است. که در نهایت کفه این تعادل قوا را با تلاش ها و فعالیت های بی وقفه شان به سود انجمن نجات آلبانی و در نهایت خانواده های اعضای گرفتار سنگین خواهد کرد.

بی شک در کشاکش این نبرد بی امان با ناخدایان استبداد و بردگی و استثمار و نفرت خاکستر پنهان چهارشنبه سوری این سالها بار دیگر برافروخته خواهد شد و اعضای گرفتار با جدایی از این تشکیلات جهنمی و بدست آوردن آزادی در کنار خانواده هایشان خطاب به رجوی فریاد خواهند زد سرخی تو از ما زردی ما از تو. با غروب آخرین سه شنبه سال خانواده ها خاطرات سالهای اسارت فرزندانشان را به سرخی و عشق و انگیزه صد برابر به آنها خواهند سپرد و با شعله ور تر کردن آتش نفرت به رجوی ها نوید بهاران آزادی اسیران گرفتار را بگوش جهانیان خواهند رساند.

علی اکرامی

نوشته چهارشنبه سوری و چشم انداز شعله ور تر شدن آتش نفرت اعضا به رجوی ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

چرا در ایران کسی از فراخوان های سازمان استقبال نمی کند؟ علت یک چیز بیش نیست. سازمان مجاهدین خلق در بین مردم ایران جایگاهی ندارد و از بد نامترین گروههای شناخته شده است. جنایت هایی که رجوی در حق مردم ایران روا داشت یکی، دو تا نیست. قتل عام مردم بی گناه، مردان و زنان و کودکانی که بدون هیچگونه پیشینه سیاسی قربانی ترورهای فرقه رجوی شده اند و … بالاخص همکاری با صدام حسین یکی از جنایت هایی که برای همه مردم ایران شناخته شده است .

رهبری سازمان تلاش می کند تا با هر ترفندی از آنجایی که در بن بست می باشد آن کشتی به گل نشسته را با فراخوان هایی به مناسبت چهارشنبه سوری و جشن باستانی به نفع خود مصادره کند ، دعوت به آشوب و براندازی، شعار همیشگی سازمان است و همواره تکرار می کند. اما آنچه عیان است این است این جریان در بین مردم جایگاهی ندارد . واقعیت این است روزگار بزن و در رو سازمان خیلی سال است که به سر رسیده است. وقتی از عراق به آلبانی جابجا شدند استراتژی به گل نشسته سازمان هم متلاشی گردید. در همان دوران هم اگر حرکت های ایضایی از جانب سازمان در داخل صورت می گرفت در نهایت با شکست روبرو می گردید. مغزهای زنگ زده رهبری این سازمان هنوز نتوانسته مردم ایران را بشناسد. از شعارها و تبلیغات مجاهدین می شود فهمید که اوضاع اشرف 3 به لحاظ داخلی خیلی بهم ریخته است. خط رهبری سازمان این است که با این شعارهای پوچ و توخالی به زعم ذهن معلوم الحالش به نیروهای خویش امید کاذب دهد تا بلکه آنها را همچنان در اشرف 3 محبوس نگه دارد! رجوی آرزو به دل مانده است تا بتواند یک حرکت اجتماعی را در ایران به اسم خودش سازماندهی کند. تا حالا هر چه زور زده است حتی به تعداد انگشتان دست هم نتوانسته تعدادی را به خیابان بیاورد .

اما در آیین چهارشنبه سوری مردم این آیین کهن را پاس می دارند و این سنت دیرینه را هر سال بهتر از سال گذشته برگزار می کنند. بیچاره رجوی هر ترقه ای که به مناسبت روز چهارشنبه سوری منفجر می شود از سر پیسی به حساب خودش می گذارد در حالی که به طور واقعی در داخل ایران از این خبرها نیست. باید بگویم در عالم واقع ربطی به رجوی ندارد. آنها با نگاه تنگ نظرانه به دنبال بهره برداری سیاسی از جشن پایان سال هستند. در حقیقت مردم ایران این سنت باستانی را هر سال جشن می گیرند. چهارشنبه سوری از دوران باستان برای ایرانیان محملی برای دور یکدیگر جمع شدن و بهانه ای برای بازدید بوده است، هدف مردم غیر از این نیست. اما سازمان مجاهدین خلق به دنبال فرصتی برای بازی های سیاسی است. اما از نظر تاریخی مراسم چهارشنبه سوری هیچگاه جایگاهی برای بازی های سیاسی نبوده است. مردم صرفا با دیدگاه تفریح و سرگرمی و تخلیه هیجانات به آن نگاه می کنند. اما رجوی از موضع ضعف به دنبال بهانه قرار دادن جشن ها می خواهد خودش را نشان دهد و بر پایه فرصت طلبی می خواهد از هر آب گل آلودی ماهی بگیرد. مردم ایران طبق هر سال جشن چهارشنبه سوری را برگزار می کنند. باند رجوی در این میان مطابق معمول از سر استیصال حرف های تکراری را خواهند زد و این بیانات برای ما هیچ معنایی ندارد…

محمد رضا گلی

نوشته تبلیغات بی اعتبار فرقه رجوی به مناسبت چهارشنبه سوری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

و حال که مردم ایران زمین در آستانه جشن باستانی چهارشنبه سوری و عید باستانی نوروز می باشند، همانند سالهای قبل تبلیغاتی نفرت آمیز و دروغین را در تلویزیون بی مخاطب خود و فضای مجازی به راه انداخته تا شاید سور و شادی مردم را به سوز و غم تبدیل نماید. تبلیغ برای اقداماتی مخرب همچون آتش زدن اماکن عمومی، ایجاد ترس و وحشت با برهم زدن مراسم جشن مردمی از جمله اهداف پلید ضد ایرانی سازمان رجوی می باشد . در این جشن که بیشتر کودکان و بچه های نوجوان با ذوق و شوق در آن شرکت دارند رجوی کودک ستیز قصد دارد جان این فرشته های زمینی را با ناامنی وآتش سوزی به خطر بیاندازد.

البته برنامه هایشان و مطالب سایت هایشان مخاطبی جز خود اعضای فرقه ندارند. پس فراخوان های آبکی می دهند و بعد هم آتش بازی ها و جشن و سرور مردم را به پای خود می گذارند. لابد عکس آتش هایی که در شب چهارشنبه سوری مردم روشن می کنند تا از روی آنها بپرند و ” زردی من از تو، سرخی تو از من” می خوانند را منتشر می کنند تا به اعضای دربند و گرفتارشان بگویند: ببینید ما در میان مردم ایران پایگاه داریم و اینها در نتیجه فراخوان های ماست..!”

زهی خیال محال و زهی اندیشه باطل

ناصر رضایی

نوشته آتش افروزی و ناامنی به بهانه چهارشنبه سوری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بیعت با بنی صدر رئیس جمهور خائن و مخلوع ، فرار به پاریس و تشکیل شورای ملی مقاومت، جمع آوری تشکل های پراکنده و شخصیت ها، هنرمندان و برخی ژست هایی از این قبیل، رختی بود که بر قامت این استراتژی دوخته شد.

اما این استراتژی از آنجائیکه مبتنی بر شناخت عمیق جامعه ایران، پایگاه مردمی سازمان و خواستگاه اجتماعی مردم نبود لذا مجاهدین خلق در اروپا با رشدهای بادکنکی و مانورهای جدا از توده هر روز در جار و جنجال سیاسی، تبلیغاتی با برقراری ارتباطات دوستی با چهره های سیاسی بین المللی هیکل خود را درشت تر از واقعیات نشان میداد و حتی کبر و غرور به جایی رسیده بود که گاها برخی گروهک ها و شخصیت های عضو شورا بخاطر کیش شخصیت و خود محور بینی رجوی از شورا اخراج شدند. از جمله حزب دمکرات کردستان ایران که رجوی ادعا کرد آنها خواهان مذاکره با دولت ایران بودند به همین خاطر ما هم گفتیم : نه شاه نه شیخ و آنها را از شورا بیرون کردیم . !!!

پیوند با صدام و کمک به او برای تجاوز به خاک وطن و کشتار مردم بی گناه، تشکیل ارتش به اصطلاح آزادیبخش همه و همه نمایش قدرتی بود در کسوت شعار سرنگونی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد .

بادکنک سرنگونی رجوی به قدری باد شده بود که با سرنگونی صدام این بادکنک ترکید و استراتژی سرنگونی، طنز تلخ روزگار، نه تنها موجب برانگیختن خنده نشد بلکه به پوشیدن رخت عزا بر تن مریم و مژگان پارسایی انجامید و رجوی را به قعر دریا و زیر زمین ها و تونل های مخوف و تاریک مفقود نمود طوری که تاکنون هیچ رد و آثاری از وی پیدا نیست .

سازمان مجاهدین خلق و سران تشکیلات رجوی بعد از سرنگونی صدام و حاکم شدن آمریکا در عراق با نوشیدن یک آب قند کم رمق سعی کردند بر ترس و اضطراب خود مسلط شوند و این بار با کنار گذاشتن تمام شعارهای ضد آمریکایی، آنها را بعنوان ارباب جدید برگزیدند و با نمایش و خوش رقصی های دمکراسی خواهانه نوع غربی تلاش کردند برخی اعضای شورای رهبری و نورچشمی های مسعود، را مورد سو استفاده قرار داده و از آنها بعنوان مانکن در پشت ویترین در مقابل افسران آمریکایی استفاده کنند تا کماکان همان شعار سرنگونی به هرقیمت از دهانشان نیافتد.

سازمان مجاهدین خلق و سران تشکیلات رجوی درست مانند مسابقات طناب بازی، سرطناب را به پادگان اشرف بستند و محکم چسبیدند اما خانواده های اعضای گرفتار و سیل افراد جداشده از تشکیلات نیز یک سر طناب را گرفتند و بسمت بیرون از اشرف کشیدند.

از آ«جا که همیشه حق بر باطل پیروز است و نور بر ظلمت غالب، در این مسابقه طناب کشی رجوی باخت و با خفت و خواری اشرف و هر چه نماد و  دفتر و دستک و برج و بارو بود را گذاشت و عراق را ترک کرد.

هر روز که از این سیر قهقرا میگذشت کرک و پشم مسعود و مریم رجوی و سران تشکیلات مجاهدین نیز بیشتر از قبل می ریخت و آن استراتژی سرنگونی بیشتر به طنز و تمسخر و خنده تبدیل میشد زیرا بزرگ ترین سوال این بود که آقای رجوی شما با تمام ساز و برگ ارتش آزادیبخش و شورای ملی مقاومت، حمایت تمام قد صدام و ارتش عراق در کنار مرز ایران چه کردی که حالا در آلبانی، فرسنگ ها دور از مرزهای ایران و با نیروهایی سالخورده که اغلب هم خواهان جدایی هستند بتوانی انجام بدهی؟!

این باور به تدریخ برای خود مجاهدین نیز به یاس و نا امیدی تبدیل گردید و قبل از دیگران خودشان به استراتژی سرنگونی در خفا میخندند.

سران سازمان مجاهدین خلق اکنون از آن شیر بی یال و دم و اشکم به روباه پیر و ناتوان تبدیل شده اند که برای سیر کردن شکم خود نیز عاجز هستند و از خواسته سرنگونی به ترقه های چهارشنبه سوری بسنده کرده اند .

برای وحدت و بزرگنمایی سازمانشان مجددا به دست و پای همان حزب دمکرات قبلی که آنرا به بهانه پادویی رژیم از شورا بیرون کردند ، افتاده اند.

در هرحال اکنون استراتژی سرنگونی، برای خود اعضا هم طنز تلخی است و مریم رجوی فقط و فقط به ترقه های چهارشنبه سوری دخیل بسته است تا فقط بتواند بگوید کانون های شورشی در فلان خیابان ترقه در کردند و البته قلم بدستان و فضا نوردان فضای مجازی در سایت های مجاهدین همین ترقه ها را به حضور سنگین کانون های شورشی و بمب ها و توپخانه سنگین تبدیل نمایند و به این حداقل بسنده کرده اند .

حال ببینید مجاهدین چه فکر میکردند و چه شد؟
تنها بگذارید مریم موفق شود در روز چهارشنبه سوری ترقه در کند سرنگونی پیشکش .

و اما موضوع طنز تلخ چیست .
روزی در زمان شاه ، سرپاسبانی با کلت رولور در کمر و شکم فربه دقیقا مانند چند سال قبل مسعود رجوی ، در چهار راهی در تهران قدم میزد و با پاسبانهای زیر دستش هیچ خدایی را بنده نبود و بر تمام آن منطقه از تهران حکومت میکرد .
پاسبان در اوج کبر و غرور دوچرخه سواری را دید که از وسط چهار راه عبور میکند و برای پاسبان پشیزی ارزش قائل نیست .
سرپاسبان جلو رفت و بر سر دوچرخه سوار تشری زد و او را تهدید به توقیف دوچرخه نمود .
دوچرخه سوار که این تهدید ها را بارها دیده بود و کهنه کار بود باز محلی نگذاشت و آرام در حال گذر بود .
سرپاسبان: دوچرخه ات را توقیف میکنم .
دوچرخه سوار: سرکار من کار هر روزمه و سرکار میروم .
سرپاسبان: باید حق حساب بدهی .
دوچرخه سوار: باور کنید اول صبح است و هیچ دشتی نکرده ام و هیچ پولی ندارم .
خلاصه بگو مگو و از سرپاسبان زیاد و از دوچرخه سوار هیچی ادامه داشت .
سرپاسبان که دید چیزی بدست نمی آورد به دوچرخه سوار گفت بگذار سوار دوچرخه ات بشوم و دوری بزنم که باز هم دوچرخه سوار قبول نکرد و گفت عجله دارم و میخواهم زودتر برسم .
و نهایتا سرپاسبان دید دستش به جایی بند نیست خواسته اش را تنزل داد و گفت فقط بگذار با دوچرخه ات بوقی بزنم .
دوچرخه سوار قبول کرد ، سرپاسبان بوقی زد و دوچرخه سوار را رها نمود .

و حال این مریم رجوی است که از استراتژی سرنگونی کوتاه آمده و به بوقی در چهارشنبه سوری راضیست تا بتواند نیروهای استثمار شده را چند صباحی دیگر وادار به ماندن کند.

علی مرادی

نوشته استراتژی سرنگونی، طنز تلخ روزگار اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وضعیت اسف بار مجاهدین را  می توان با ضرب المثل ایرانیِ “سال به سال دریغ از پارسال” بخوبی توصیف کرد که اقدامات سخیف این فرقه طی سالهای گذشته جز بی آبرویی چیزی عاید این فرقه بدنام نکرده است.

ترکیدن باد “کانون های شورشی” و آویزان شدن از جشن ملی چهارشنبه سوری ایرانیان بیان اوج استیصال این فرقه در تأثیر گذاری بر جامعه ایرانیان است.

وضعیت فلاکت بار ارباب اسرائیلی بعد از عملیات طوفان الاقصی، سگ دو زدن های مریم رجوی برای خلاصی از عواقب دادگاه تهران، مرگ و میر بالای اعضاء با افزایش سه برابری به نسبت پارسال ،افزایش روند جدایی ها و منتقدان در اردوگاه این فرقه در آلبانی، گردهم آمدن جداشدگان در تشکلی بنام “انجمن نجات آلبانی”، شکست های پی در پی در اجرای پروژه های غربی در داخل کشور، سقط شدن مسعود رجوی و . . . ، مریم رجوی این بیوه ۷۱ ساله را در تنگنای ادعاهای واهی خویش سرگردان و آواره به هر سویی دوان کرده است.

بی توجهی مردم شریف ایران به اراجیف چندین ساله این فرقه بر کسی پوشیده نیست.

اما نیاز فرقه و سران فاسد و بدنام آن به دستاورد، حتی پوشالی، باعث گردیده است که امسال هم در صدد سواستفاده از جنش ملی ایرانیان در روز چهارشنبه سوری برآید. تا با دروغ و فریبکاری امیدی در دل سالمندان بیمار در اردوگاه بشدت قرنطینه شده این فرقه در آلبانی بوجود آورد.

چه سالهایی را که مریم رجوی با دروغ و دادن شعار “امسال سال سرنگونی است” سپری نکرد، و اعضای نگونبخت را سر کار نگذاشت، وقتی دید چند سال پشت سر هم هیچ اتفاقی نیفتاد، از بیرون به درون بازگشت تا با شعار “سرفرازی” یک سال دیگر را سر کند. در سال ۱۴۰۰ اما، دیگر از نای و نفس افتاد و با بی آبرویی تمام از شعار “سال تعیین کننده ۱۴۰۰” آویزان شد.

اکنون بیایید شعارهای ملکه دروغ در همین چند سال گذشته تحت عنوان “فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین” به مناسبت روز چهارشنبه سوری را در کنار هم قرار دهیم و آنها را مرور کنیم تا بفهمیم چگونه این روباه پیر و بیوه هرزه سوار بر اسب توهمات اش در میان مردم ایران و هم اعضای نگونبخت خویش تبدیل به یک دلقک و احمق تمام عیار شده است.

فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین – ۱۳۹۶/۱۲/۰۲

“جشن ملی چهارشنبه سوری؛ جشن آتش برای روشنایی و آزادی در ظلمت استبداد آخوندی فرا می‌رسد.  قیام ایران زمین،  بار دیگر، شعله‌ور می‌شود. پرچمهای برافراشته کاوه‌های آهنگر و آتش‌افروز در هزار اشرف به اهتزار در می‌آید.”!!!

فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین – ۱۳۹۷/۱۲/۱۰

“جشن ملی چهارشنبه‌ سوری فرا می‌رسد. آخرین هفته سال را به هفته اعتراض و آتش علیه اهریمنان . . .  تبدیل کنیم . . . با قیام ِآتش در چهارشنبه‌ سوری، به استقبال سال جدید می‌رویم.”!!!

فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین – ۱۳۹۸/۱۲/۱۹

“در جنگ سرنوشت . . .  در چهارشنبه‌ سوری در هر کوی و برزن آتش بپا کنیم. ترس و سکون و سکوت را در شعله‌های آتش بسوزانیم.”!!!

فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین – ۱۳۹۹/۱۲/۰۹

“در روزهای پایانی سال۱۳۹۹ و در استقبال از سال تعیین‌کنندهٔ ۱۴۰۰، . . .   در هر کوی و برزن آتش بپا کنیم و جرقه‌ها و گدازه‌های آتشفشان سرنگونی را بر سر و روی جنایتکاران و قاتلان فرزندان رشید مردم ایران بباریم.”!!!

روزهای پایانی سال ۱۴۰۰ هم ملکه دروغ همان اراجیف سالهای گذشته را تحت عنوان “فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین” در تاریخ دهم اسفند ماه تکرار کرد و نوشت: “در آخرین چهارشنبه ‌سوری قرن چهاردهم، . . . چهارشنبه‌ سوری را به یک کارزار ملی علیه دشمن اشغالگر و ضدبشری تبدیل کنیم . . . و باید راه قیام و سرنگونی را در سال جدید هموار کرد.”!!!

فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین – ۱۴۰۱/۱۲/۰۵

“در کارزار سراسری چهارشنبه آتشین که از ۱۵اسفند ۱۴۰۱ آغاز می‌شود، در هر کوی و برزن آتش به‌پا کنیم و به استقبال نوروز و سال نو برای سرنگونی و پیروزی پیش بتازیم! تنها جواب شیخ آتش، آتش شعله بر کَش”

امسال هم کپی همان فراخوان پارسال با تغییراتی اندک در تاریخ اول اسفند ۱۴۰۲ صادر شده است خوب نگاه کنید:

“در کارزار سراسری چهارشنبه آتشین که از ۱۲ اسفند ۱۴۰۲ آغاز می‌شود: در هر کوی و برزن آتش به‌پا کنیم و مراکز سرکوب و غارتگری رژیم را درهم بکوبیم. تنها جواب شیخ آتش، آتش شعله بر کَش!”

نتیجه اینکه زوال پایگاه اجتماعی و مرگ سیاسی مجاهدین در ایران، حاصل؛ رویکرد تروریستی – خشونت طلبی، وطن فروشی ، پیوستن به ارتش صدام ، فعالیت های جاسوسی به نفع سرویس های اطلاعاتی غربی بویژه اسرائیل و برخی از کشورهای عربی بوده است.

اکنون نیز بعد از گذشت ۷ سال از اخراج این فرقه از خاک عراق و تبعید به کشور آلبانی ، تمامی فعالیت هایشان تحت عنوان “سرنگونی”در فضای مجازی نیز به یک طنز تلخ و عبرت آموز در تاریخ معاصر ایران تبدیل شده است.

بنابراین چنین وضعیتی این پیام را به مقامات دولت آلبانی، ارگانهای حقوق بشری و صلیب سرخ جهانی دارد که هر چه زودتر به داد اعضای نگوبخت این فرقه در آلبانی بشتابند که حیات اعضاء ، همان مرگ تدریجی آنهاست که  در نقطه ای به خاموشی ابدی تبدیل شود.

نویسنده : علی صدر

نوشته چهارشنبه سوری امسال و فراخوان تکراری مجاهدین! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مریم در حالی فرمان برپا کردن آتشسوزی و انفجار می دهد که همه ساله تعداد زیادی از کودکان و نوجوانان و بویژه سالخوردگان و زنان باردار بخاطر انفجارهای ناشی از بمب های دستی و ترقه های غیراستاندارد دچار آسیب های جبران ناپذیر شده اند. نابود کردن یک جشن ملی که قرن ها با آرامش، شادی و یک احساس معنوی برگزار می شد، و تبدیل آن به کارزار جنگ و جنایت، دستاورد زشت مسعود رجوی برای مردم ایران طی دو دهه اخیر بوده و امروز وظیفه هر ایرانی وطن پرست و مومن است تا به هرشکل ممکن با آن برخورد کند. در اولین گام خانواده ها و در مدار بعد آموزگاران و رسانه ها این امر مهم را برعهده دارند که پیرامون جشن واقعی چهارشنبه سوری به کودکان خود و جامعه آموزش دهند و روش درست برگزاری آنرا به صورت مدیریت شده بیاموزند و با هرگونه اقدام خطرآفرین و دسیسه جویانه مقابله نمایند و جوانان را از آن پرهیز دهند.

یقیناً نباید از ملکه ترور انتظار داشت که برای رشد جوانان و کودکان ایران تلاش کند و دل بسوزاند، همانطور که نباید انتظار داشت حرمت یک جشن ملی را نگه دارد و آنرا آلوده به ترور و ویرانی نکند، اما پاسداری از آیین های ایرانی در برابر فضای مخربی که جریان های ضدایرانی ایجاد می کنند، وظیفه تمام ایرانیانی است که به وطن و مردم خود عشق می ورزند.

باید پرسید که چرا مریم امسال به طرز بیمارگونه و هیستریک برای آسیب رسانیدن به مردم ایران در تلاش است و اینگونه بی مهابا فرمان ویرانی و ترور می دهد؟ واقعیت این است که یکسال پیش دسیسه مشترک غربی-عبری برای سرنگونی جمهوری اسلامی و تجزیه ایران به بن بست رسید و فرقه مجاهدین با همه هزینه ها و سرمایه گذاری ها نتوانست شعار سرنگونی را در سال 1401 محقق کند و سال نو برای مریم رجوی سالی سراسر بحران و فاجعه بود. بهار امسال او مخفیانه از آلبانی گریخت و به فرانسه رفت، اما در آنجا هم از ترس بازداشت دوام نیاورد و به ایتالیا گریخت تا برای مدتی در کنار لابی های خود مخفی باشد و اوضاع را رصد کند. همزمان قرارگاه اشرف 3 در آلبانی به آشوب کشیده شد و معروف ترین مربی نظامی-آموزشی مجاهدین (عبدالوهاب فرجی) حین درگیری با پلیس کشته شد و بدنبال آن عذری علوی طالقانی که زمانی مهمترین معاون مسعود در امور ارتش آزادیبخش (جانشین فرمانده کل) بود سکته کرد. از آن سو هواداران خارجه نشین فرقه از ترس در خانه هایشان مخفی شدند تا اوضاع به آرامش برسد. در داخل ایران هم تشکیلات مجاهدین ارتباط خود را با بیرون از دست داد و سرگردان شد. به این ترتیب، بهاری خونین و تابستانی سوزان برای مریم رقم خورد که تمام پروژه او را برای آشوب پاییزی تحت تأثیر قرار داد و و دچار برگ ریزان کرد.

در میان این حوادث دردناک، شروع دادگاه محاکمه غیابی سران مجاهدین نیز دامنگیر مریم شد و ترس از بازداشت بدست “اینترپُل” خواب از او برید و مجبور شد دست به دامان لابی ها و پارلمانترهای غربی شود تا نتیجه دادگاه و اتهامات وارد شده را نادیده بگیرند و نگذارند پلیس بین الملل به این قضایا ورود کند و باعث استرداد وی شوند. در چنین اوضاع نابسامانی که مریم گرفتار آن شده، دستاویزی جز ایجاد خرابکاری و ترور در ایران ندارد. همراهی با تروریست های جیش العدل و آزادیخواه خواندن آنها که مورد نفرت مردم ایران قرار داشتند، و تأیید جنایت آنها پس از کشتار سربازان مظلوم ایرانی، و همچنین ابراز خوشحالی از ترور زنان و کودکان در حوادث تروریستی کرمان و شیراز، نشانگر سردرگمی زنی است که از شدت خشم قادر نیست حتی پروتکل های جهانی را رعایت کند و از یکسو در مجالس مختلف دم از دمکراسی و حقوق بشر می زند و برای فلان دختر ایرانی اشک و ناله می کند، و از آن طرف با قاتلین مردم ایران همراه می شود و همزمان به ایادی اجاره ای خود در داخل دستور بمبگذاری و آتشسوزی می دهد.

مردم ایران فراموش نمی کنند که سال گذشته جریان های ضدایرانی خارجه نشین، به فرموده اربابان مالی خود، به تبلیغ خط “خرابکاری شرافتمندانه” در تلویزیون های ماهواره ای ضدایرانی پرداختند و تلاش کردند آنرا در ایران به اجرا درآورند و سرمایه های مردم ایران را به آتش بکشند و آنرا در راستای جلوگیری از جنگ جلوه دهند!

بله، آنچه امروز مریم رجوی فرمان انجام آنرا می دهد، بخشی از همان خرابکاری های ناشرافتمندانه است که از سوی کارفرما به ایشان محول شده و در ازای آن امتیازات مادی می گیرد. در ماه های گذشته نمونه های این “شرافت!” را در آتش زدن اماکن خدمات رسانی شهری و معیشتی مردم دیدیم، از آتش زدن شهرداری ها گرفته تا سوزاندن کمیته امداد و بنیاد مستضعفان و یا دادگستری!

البته فرمان جدید مریم با نمونه های قبلی بسیار متفاوت است، چون هدف صرفاً مراکز دولتی و عمومی نیست، بلکه ایجاد بحران اجتماعی با پرتاب مواد منفجره در بین شهروندان و به سمت خودروهای مردم است که در آن انبوهی کودک و پیرسال و زن باردار می تواند هدف قرار گیرد و فاجعه جانی جبران ناپذیر ایجاد کند. به همین خاطر حساسیت بیشتری باید نسبت به آن داشت و لازم است تا همه مردم هوشیاری داشته باشند و مقابله با آنرا یک وظیفه ملی بدانند و به نهادهای انتظامی و حافظین امنیت یاری رسانند و اجازه ندهند تروریست های خودفروخته، ایران را در آستانه جشن های نوروز و انتخابات به خاک و خون بکشانند و خانواده های زیادی را داغدار عزیزان خود نمایند.

حامد صرافپور

نوشته فراخوان مرگ از سوی ملکه ترور اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در شب آخرین سه شنبه سال 1401 شمسی، اعضای ایرانی و آلبانیایی انجمن آسیلا همچون سال گذشته در یک دورهمی صمیمی از روی آتش پریدند، غم‌ها و پلیدی‌های سال گذشته را به آتش سپردند و سرشار از شور زندگی به پیشواز بهار رفتند. زندگی‌ای که در سالهای اسارت در فرقه رجوی از آن‌ها دریغ شده بود.

برای دانلود ویدئو اینجا را کلیک کنید.

نوشته چهارشنبه سوری اعضای آسیلا به دور از شرارت‌های فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سالیان سال است که اهریمن عصر حال به نام سازمان فرقه گرای رجوی موسوم به مجاهدین خلق با شیوه های شیطانی و تبلیغات دروغین در صدد سلب این سور و شادی از مردم و تبدیل آن به آشوب و درگیری و کشت و کشتار است.

سازمان مجاهدین خلق هر ساله سعی میکند با شیوه های متعدد و تبلیغات سوز و گداز را به سفره هفت سین نوروزی مردم اضافه نماید. اما در همین چهارشنبه سوری مردم با شادمانی توام با فرهنگ با اصالت خود با زمزمه عبارت دیرینۀ ” زردی من از تو ، سرخی تو از من ” آتش به بنیان سست فرقه رجوی و سرکرده کنونی آن زدند. فراخوان های صدمن یک غاز گروه خائن و مزدور مجاهدین خلق را در زباله دان ریختند و آن طور که خودشان دوست داشتند جشن چهارشنبه سوری را برگزار کردند.

خانواده های ایرانی با آگاهی و شناخت کامل از امیال دشمنان خود، داغ و حسرت ضایع نمودن چنین جشن باستانی را به دل سنگدل ترین سنگدل ها که سالیان طولانی است انسانهای بسیاری را از دیدن خانواده و عزیزشان محروم نموده ، زدند.

مریم رجوی که در باتلاق آلبانی فرورفته و در افول و سقوط قرار گرفته ، تا آنجا که می توانست تلاش کرد تا از هیجانات کودکان و جوانان بهره ببرد و از این جشن زیبا تلفات بگیرد و سندش را به اسم خودش ثبت کند. اما این بار هم بور شد.

آری فرقه مخرب رجوی برای اینکه بتواند مرهمی بر درد بی درمان خود که همان ناکامی از کسب قدرت در ایران است، بگذارد فقط به دنبال قربانی و شکار میباشد و از هر مقوله ای سوء استفاده می کند و به عبارتی از آب گل آلود ماهی صید می کند.

به یاد دارم همین مریم رجوی زمانی که به دلیل پولشویی و فسادهای مالی اجتماعی در کشور فرانسه دستگیر شده بود با پیام های اهریمنی خود هواداران و اعضای خود را چه در اروپا و چه نیروهای اسیر در قرارگاه اشرف عراق به خودسوزی ترغیب کرد و به صورت یک دستور تشکیلاتی در اشرف عراق بر نیروها اعمال می گردید. در نهایت نیز با شقاوت تمام، تعدادی را به آتش کشیدن خود مجبور نمودند که دختری به نام ندا حسنی نمونه ای از اشخاصی بود که قربانی مطامع مریم رجوی شد و این تعریف رجوی از عبارت آتش است.

با آرزوی رهایی اعضای گرفتار فرقه رجوی در آستانه سال نو و حضور آنها پای سفره هفت سین

رضایی

نوشته خودسوزی های سال 2003 ، چهارشنبه سوری به سبک مریم رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما همانطور که گفته شد متاسفانه هنوز هستند افرادی که هیجانات و خطرات این گونه اعمال بر انصاف و عقلانیتشان غلبه می کند و همچنان مبادرت به این گونه هنجارشکنی ها دارند. اما نکته مهم این ماجرا سوء استفاده فرقه رجوی از اقدامات آنهاست. در حالی که اقدامات این افراد هیچ انگیزه سیاسی ندارد و تنها از روی هیجان ناشی از صدای مهیب مواد محترقه این رفتار را می کنند، اما فرقه ذلیل رجوی سعی دارد آن ها را معترض جلوه دهد. خطرات استفاده از مواد محترقه بر هیچ کس پوشیده نیست اما عناصر فرقه رجوی هر ساله در ایام نزدیک به چهارشنبه سوری آموزش های ساخت کوکتل مولوتف و بمب های دستی را در صفحاتشان منتشر می کنند تا از این هیجانات که بویژه در نوجوانان وجود دارد به نفع خودش سوء استفاده کند.

کارشناسان دو زاری فرقه رجوی در سیمای تلویزیونی فرقه تحلیل و نظرات مضحکی از شکستن تابوی ولایت در چهارشنبه سوری می دهند و چنان با آب و تاب از هنجارشکن ها تعریف و تمجید می کنند که گویا فلک زده های اشرف 3 را به کف خیابان های ایران کشانده اند و آن ها هستند که دارند ترقه بازی می کنند.

چنگ زدن مذبوحانه فرقه منفور و رو به اضمحلال رجوی به ترقه بازی های علنی در شب چهارشنبه سوری قابل پیش بینی است چرا که بزرگترین دستاورد آتش بازان فرقه رجوی در کانون های شورشی آتش زدن چند بنر و تندیس آن هم در خفا و تاریکی شب بوده و لذا با تاریخچه ذلت باری که از این فرقه موجود است غیر طبیعی نیست که ترقه بازی های علنی این ایام برایشان فرصت ساز باشد تا با سوء استفاده از آن بخواهند دروغ داشتن پایگاه مردمی در ایران عزیز را تکرار کنند اما این سوء استفاده ها تنها یک معنا دارد و آن هم به پوچی مطلق رسیدن این فرقه است و بس.

نوشته حقارت فرقه رجوی با چنگ زدن به حادثه آفرینان چهارشنبه سوری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

1- آنچه که به طور صریح در این باره از سوی مجاهدین در حال پرورانیده شدن است این می باشد که آنها تلاش دارند تا از چهارشنبه سوری به عنوان یک فرصت در زمینه فراهم سازی بسترهای اغتشاش سود ببرند. به عبارت جامع تر اینکه آنها با مغتنم شمردن فرصت هایی از این دست می خواهند تا جایی که امکان دارد سازمان شان را به اهداف دور دست شان نزدیک کنند. اهدافی که در چارچوب ولع نامشروع به موضوع قدرت یابی قابل تعبیر و تعریف می باشد که بخش اعظم آن از طریق تحریک عمومی جامعه با چاشنی تخریب اموال عمومی سیاستگذاری شده است.

2-از آنجا که براساس قانون اساسی کشور هرگونه تجمع عمومی – اجتماعی و یا صنفی نیازمند مجوز از وزرات کشور و نهادهای ذیربط می باشد، از نظر مجاهدین مناسباتی چون چهارشنبه سوری می تواند فرصتی طلایی محسوب گردد؛ چرا که این رویدادهای تاریخی از منظر آنها قابلیت بالقوه ای را برای عملیاتی سازی برنامه های آنها داراست. بطوریکه به زعم آنها عدم وجود مقررات بوروکراتیک در این باره به سبب تاریخی بودن این گونه رویدادها، می تواند هم آزادی عمل آنها و هم گروه هایی که مخاطب آنها (کانون های شورشی) هستند را با سهولت بیشتری همراه سازد.

3- از جمله موارد و نکات مهمی که در فراخوان های فصلی این دوره مجاهدین برای استفاده مقتصدانه از چهارشنبه سوری وجود دارد تلاش های مذبوحانه ای که با خلق تضادهای مصنوعی به دنبال آن هستند؛ تضادهایی که با قرار دادن هویت ملی در مقابل هویت دینی – مذهبی درصدد نهادینه سازی آن می باشند. بطوریکه با القاء کذب این موارد که هویت ملی با هویت موجود و پشتیبانی شده در ساختار سیاسی – فرهنگی متفاوت بوده و حتی در تقابل جدی با هم قرار دارند، هدف رویارویی اجتماعی – مردمی را در قالب بسیج نیروهای اجتماعی از طریق تحریک و تهییج مردمی با اتکا به شعائر ملی چون چهارشنبه سوری را با تمام توان دنبال می کنند.

4- تلاش برای جبهه بندی های مردمی علیه نظام سیاسی و معرفی خود به عنوان نیرویی پشتیبان مردم و در کنار مردم از سوی مجاهدین تنها به اینجا ختم نشده است. در واقع مجاهدین در تقسیم بندی های خودساخته از نظام اسلامی و مردم و مساعی فریبنده خود در راستای تقابل قرار دادن نظام اسلامی و مردم، درصدد جا انداختن نمادهای اسلامی به عنوان نماد و نشانه های نظام سیاسی حاکم هستند؛ بطوریکه با این ادعا که نمادهای موجود بر ضد و در جهت تضعیف نمادها و سنت های ملی – ایرانی هستند می خواهند منافع تقابل جویانه خود را با تهییج منفی عمومی فراهم سازند. از این رو در فراخوان های خود در مراسم چهارشنبه آخر سال علاوه بر اذعان به این موضوع که این روزهای ماندگار در دل تاریخ ایران زمین مانند چهارشنبه سوری فرصتی برای گسترش قیام! (شما بخوانید شورش و اغتشاش) است در فراخوان های این دوره به آتش کشیدن نمادهای ارزشی – انقلابی موجود در جامعه را نیز جار کشیده و فریاد می کشند.

5- به‌هررو رویکرد اقتباسی از نظریه مبارزه منفی توسط رجوی مسلکان دارای نکاتی است که بیشتر به یک طنز شبیه است؛ بطوریکه در فراخوان های ستاد اجتماعی مجاهدین تلاش برای تغییر و ایجاد چرخش در ماهیت مراسم های فولکلور و آیین های تاریخی موجود در سنت ایرانیان که با تاکید بر سیاست اغوا سازی عمومی در حال پیاده سازی است چهارشنبه سوری را بستری مناسب و آماده برای تشکیل کانون‌های شورشی (اصطلاحی است که این روزها از سوی مجاهدین برای تجمعات دو تا چندین نفره به کار می رود) تلقی می کنند.

دکتر مصطفی مطهری

نوشته چهارشنبه سوری؛ محملی برای سوء ‌استفاده مجاهدین خلق از سنت‌ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در غروب آخرین سه شنبه اسفند ماه هر سال، برای گردگیری افکارمان، آتشی می افروزیم تا کینه ها را بسوزانیم، زردی خاطرات تلخ و بد را به آتش سپرده و  سرخی عشق و زندگی را از آتش بگیریم. یکی از غم انگیزترین غروب ها در فرقه بدنام رجوی، غروب این آخرین سه شنبه سال بود، باز خاطرات شیرین قبل از اسارت در این فرقه ، به سراغم می آمد، جمع گرم خانواده ، پریدن ها از روی آتش در کوچه های تنگ ، اما با محبت ایام قبل، مرا بار دیگر دلتنگ خانه و خانواده می کرد.

در جمع ما در اشرف ، شبهای چهارشنبه سوری، شکنجه گران و زندان بانان نیز در کنار ما حضور داشتند و دیدن آنها ، کوچکترین ذرات لذت از پریدن از روی آتش را از بین می برد و کاممان را تلخ می کرد. تلخی اسارت از یک سو و تلخی دیدن زندان بانان و حصارها و سیم خاردارها و آن خاک بد شگون عراق ، همه و همه دست به دست هم می داد، تا آن شب هیچ شیرینی برای ما نداشته باشد. اصلا مگر می شود در اسارت و زندان هم شاد بود؟

در عراق و اشرف صدها حسرت به دلی وجود داشت: ای کاش می شد به گذشته برگشت و در کنار خانواده و دوستان از روی آتش پرید. ای کاش طعم شیرین آزادی را می شد چشید، ای کاش یک معجزه ای می شد و از جهنم عراق سالم بیرون می رفتم و در کنار خانواده این روز باستانی را جشن می گرفتم و…

عاقبت پس از آزادی، دیگر آن اجبارات بنده ساز سابق رخت بر بست و زندگی شیرینی شروع شد، اکنون هر سال هنگام پریدن از روی آتش زردی آن خاطرات سیاه و بد را به درون آتش می سپارم و ترنم و سرخی زیبای عشق و زندگی را از سرخی آتش می گیرم. آخرین چهارشنبه سوری هر سال از ته دل آرزو می کنم با تلاشی اشرف خراب شده، یک بار دیگر شادی  و آزادی، دل های غم گرفته و غبار آلود اسیران در اشرف را نو کند، همه بدبختی ها و روزهای سیاه در همان اشرف باقی بماند و آزادی و روزهای خوش پیش روی همه باشد، ای کاش همه دوستان مان از بند اسارت و بندگی رجوی آزاد شوند و به آغوش خانواده و زندگی بازگردند، پلیدی ها و سیاهی ها کاسته شود.

در فرهنگ آذری ما ، بیاتی های زیادی موقع پریدن از روی آتش زمزمه می شود:

آتیل ، باتیل چرشنبه ، بختیم آچیل چرشنبه،

آغرلیغیم ، یورغونلوغوم اودلارا

منیم له هوپبولمایان یادلارا ،

آغیریلیغیم اود اولسون،

اوددا یانان یاد اولسون،

اود اوستن آتداناق،

هر جفایا قاتداناق،

آغیرلیغیم اوغورلوغوم اودلارا،

منیم له هوپولمایان یادللارا،

آتیل توتول چرشنبه،

چیللم توکول چرشنبه،

بختیم آچیل چرشنبه …

اما آنجا، حتی شادی هایمان هم باید بر طبق اصول و فرهنگ مسخره فرقه می بود و خواندن اشعار ترکی حین پریدن از روی آتش ، ممنوع بود. در آن فرقه همه چیز ممنوع بود. عشق، عاطفه، محبت، آزادی، دو کلام صحبت دوستانه … همه چیز ممنوع بود.

در این چهارشنبه آخر سال، هنگام پریدن از روی آتش، آرزو خواهم کرد همه هم بندی های سابق هر چه زودتر زردی و سیاهی و بدبختی های آن فرقه را به آتش بسپارند و عشق و امید و سرخی و گرمای زندگی را از آتش بگیرند. بیایید تمام غم هایمان را در آتش بسوزانیم و همیشه شاد و خرم و سرزنده باشیم.

چهارشنبه سوری مبارک …

فرید

نوشته چهارشنبه سوری مبارک اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

می گویند کودکی بود که برای فرار از درس و مشق هر روز یک بهانه می آورد. یک روز به بهانه سردرد کلاس درس را ترک می کرد. روز دیگر هم به بهانه گوش درد و الی آخر. یکی از روزها باز خواست از درس و مشق معلم خلاص شود بلند شد و به معلم گفت من مریضم می خواهم بروم. معلم پرسید کجایت درد می کند؟ کودک کمی به فکر فرو رفت . دید قبلا همه جای بندش را به بهانه اینکه درد می کند قبلا استفاده کرده و از کلاس در رفته، لذا کمی مکث کرد تا اینکه یک دفعه گفت پوستم درد می کند.

دروغ های مریم رجوی هم به همین شکل است. چه سالهایی را که او با دروغ و دادن شعار «امسال سال سرنگونی است» سپری نکرد، و اعضای نگون بخت را سر کار نگذاشت، وقتی دید چند سال پشت سر هم هیچ اتفاقی نیفتاد، از بیرون به درون بازگشت تا با شعار «سرفرازی» یک سال دیگر را سر کند. در سال ۱۴۰۰ اما، دیگر از نای و نفس افتاد تا با بی آبروریی تمام از شعار «سال تعیین کننده ۱۴۰۰» آویزان شود.

حال سوال این است؛ مریم رجوی برای سال ۱۴۰۱ چه شعاری تولید خواهد کرد؟ به نظر می رسد بی دردسرترین راه برای وی حذف کلمه «تعیین کننده» از شعار سال قبل و تبدیل ۱۴۰۰ به ۱۴۰۱ است. یعنی «سال ۱۴۰۱» همین.

بدین ترتیب وی دیگر هیچ تعهدی در قبال اعضای نگونبخت در اردوگاه این گروه در آلبانی در ارتباط با دروغگویی هایش نخواهد داشت. البته در این میان هنوز یک سرگرمی دیگر به نام چهارشنبه سوری باقی است که فعلا مریم رجوی می تواند به بندبازی در میان شعله های آتش آن ادامه دهد. بیایید شعارهای ملکه دروغ در همین چند سال گذشته تحت عنوان «فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین» به مناسبت چهارشنبه سوری را در کنار هم قرار دهیم تا بفهیم چگونه این روباه پیر سوار بر اسب توهمات اش در میان شعله های آتش چهارشنبه سوری مردم ایران تبدیل به یک دلقک شده است.

فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین – ۱۳۹۶/۱۲/۰۲
«جشن ملی چهارشنبه سوری؛ جشن آتش برای روشنایی و آزادی در ظلمت استبداد آخوندی فرا می‌رسد. قیام ایران زمین، بار دیگر، شعله‌ور می‌شود. پرچمهای برافراشته کاوه‌های آهنگر و آتش‌افروز در هزار اشرف به اهتزار در می‌آید.»!!!

فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین – ۱۳۹۷/۱۲/۱۰
«جشن ملی چهارشنبه‌ سوری فرا می‌رسد. آخرین هفته سال را به هفته اعتراض و آتش علیه اهریمنان . . . تبدیل کنیم . . . با قیام ِآتش در چهارشنبه‌ سوری، به استقبال سال جدید می‌رویم.»!!!

فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین – ۱۳۹۸/۱۲/۱۹
«در جنگ سرنوشت . . . در چهارشنبه‌ سوری در هر کوی و برزن آتش بپا کنیم. ترس و سکون و سکوت را در شعله‌های آتش بسوزانیم.»!!!

فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین – ۱۳۹۹/۱۲/۰۹
«در روزهای پایانی سال۱۳۹۹ و در استقبال از سال تعیین‌کننده ۱۴۰۰، . . . در هر کوی و برزن آتش بپا کنیم و جرقه‌ها و گدازه‌های آتشفشان سرنگونی را بر سر و روی جنایتکاران و قاتلان فرزندان رشید مردم ایران بباریم.»!!!

روزهای پایانی سال ۱۴۰۰ هم ملکه دروغ همان اراجیف سالهای گذشته را تحت عنوان «فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین» در تاریخ دهم اسفند ماه تکرار کرد و نوشت:
«در آخرین چهارشنبه ‌سوری قرن چهاردهم، . . . چهارشنبه‌ سوری را به یک کارزار ملی علیه دشمن اشغالگر و ضدبشری تبدیل کنیم . . . و راه قیام و سرنگونی را در سال جدید هموار کرد.»!!!

اما ناگفته نماند علیرغم تکرار محتوا و صرفا جابجایی برخی از کلمات باید گفت یک تفاوت در فراخوان های ستاد اجتماعی مجاهدین به مناسبت روز چهارشنبه سوری در هر سال به نسبت سال قبل به چشم می خورد که آنهم تاریخ انتشار فراخوان هاست که در روزهای متفاوت از اسفند ماه همان سال صادر شده است! البته با اغماض از یکی بودن تاریخ انتشار فراخوان در سال ۱۳۹۷ با سال ۱۴۰۰.

نتیجه اینکه زوال پایگاه اجتماعی و مرگ سیاسی مجاهدین در ایران، حاصل رویکرد تروریستی، وطن فروشی ، ملحق شدن به ارتش صدام و فعالیت های جاسوسی به نفع دشمنان مردم ایران زمین است. که تمامی فعالیت های آنان در فضای مجازی را به یک طنزی تلخ تبدیل کرده است.

نویسنده : یوسف اردلان

نوشته ملکه دروغ؛ بندبازی با شعار سرنگونی و آتش چهارشنبه سوری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.