عزیز دل من امیدوارم حالت خوب باشد و سلامت باشی. من محبت های تو را زمانی که در اردوگاه های اسرا در عراق ( رمادی ) بودیم هیچوقت فراموش نکرده و نخواهم کرد.

در این روزها که در کنار خانواده ام هستم مدام به یاد شما می افتم.

من تلاش های خواهرت را می بینم که همچنان پیگیر وضعیت شما می باشد و تمام سعی و کوشش آنان جهت رهایی و یا دیدار با شماست.

من نیز به یادتان هستم و آرزو میکنم تو را در کنار خانواده ات ببینمت و ساعاتی با هم دوباره از گذشته ها صحبت کنیم و شما ما را با گفته های خود مسرور نمایید.

یحیی جان، یار قدیمی هر وقت که این پیام را دریافت کردی و خواندی، بدان در فکر تو هستم و شنیده ام بعد از جدا شدن من از تشکیلات برای شما مشکلاتی پیش آمده و دستتان آسیب دیده، بخدا بسیار ناراحت و نگران شدم و امیدوارم که سلامت و سر حال باشید. من از شما و دیگر دوستان میخواهم در اسرع وقت تصمیم نهایی را گرفته و به دنیای واقعی و آزاد آمده و طعم واقعی زندگی و رهایی را درک نمایید. خواهرت منتظر است و ما نیز از دیدارت خوشوقت و خوشحال خواهیم شد.

دوست قدیمی شما غلامعلی میرزایی – لرستان

نوشته آرزو می کنم تو را در کنار خانواده ات ببینم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یحیی مرادپور، متولد سال ۱۳۳۸، در تاریخ ۷ مهرماه ۱۳۵۹، تنها یک هفته پس از آغاز تجاوز ارتش بعث عراق به خاک ایران، به اسارت نیروهای دشمن درآمد. وی در آن زمان تنها ۲۱ سال داشت و به مدت ۸ سال در سخت‌ترین شرایط ممکن، اسارت در زندان‌های رژیم صدام را تحمل کرد. در طول این مدت، تنها ارتباط او با خانواده‌اش از طریق نامه‌نگاری‌های محدود صلیب سرخ صورت می‌گرفت.
در میانه جنگ، وی در فهرست تبادل اسرای میان دو کشور قرار داشت، اما با ایثار و گذشت، جای خود را به نوجوان ۱۶ ساله‌ای داد که از ناحیه پا دچار قطع عضو شده بود. این حرکت انسان‌ دوستانه، نشانی از روح بزرگ و فداکار اوست.

اما سرنوشت تلخ او در آن نقطه پایان نیافت. پس از پایان جنگ، در حالی که خانواده‌ها چشم‌انتظار بازگشت آزادگان بودند، یحیی مرادپور دیگر هرگز به خانه بازنگشت.

شواهد موجود حکایت از آن دارد که وی به‌ دست سازمان مجاهدین خلق افتاده و اکنون بیش از سه دهه است که در اسارت فکری، جسمی و ایدئولوژیک این گروه گرفتار شده است. او امروز در ۶۵ سالگی، بدون حتی یک دیدار با خانواده، همچنان در چنگال این فرقه است.

خانم ناهید مرادپور در این دیدار، با اندوه و چشمانی اشک‌بار، از سال‌های پررنج انتظار و بی‌خبری گفت. از لحظه‌هایی که با دل‌شوره منتظر نامه‌های صلیب سرخ می‌ماندند تا روزهایی که هیچ خبری از برادر نرسید. او ابراز امیدواری کرد که با تلاش نهادهای حقوق بشری و ادامه پیگیری‌های انجمن نجات، زمینه بازگشت یحیی و دیگر اسیران فرقه رجوی به آغوش خانواده فراهم گردد.

انجمن نجات کرج، با قدردانی از همراهی و هماهنگی دفتر کرمانشاه، بار دیگر تأکید می‌کند که فرقه رجوی با سواستفاده از شرایط روحی و جسمی اسرای سابق، آنان را به ابزاری در راستای اهداف سیاسی خود بدل کرده و کم‌ترین نشانی از انسانیت و حقوق بشر در رفتار با این افراد وجود ندارد.

ما ضمن ابراز همدردی با خانواده مرادپور، بر تعهد خود در مسیر روشنگری، تلاش‌های حقوقی و حمایت معنوی از خانواده‌های دردمند و قربانیان این فرقه تأکید میکنیم.

نوشته دیدار اعضای انجمن نجات کرج با خواهر یحیی مرادپور اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آخرین باری که همدیگر را ملاقات کردیم 27 سال پیش در یک تجمع در سالن باقرزاده بود و اولین بار هم که با هم آشنا شدیم سال 1367 در اردوگاه اسرا در کمپ 9 بود که به اتفاق رحمان پریسایی از کمپ قدیمی ها به کمپ 9 منتقل شده بودی.

یحیی جان خودت خوب می دانی که بعد از تحمل 10 سال اسارت آتش بس شده بود و بعد از چند ماه اگر مجال داشتیم به زندگی و آسایش بعد از اسارت می رسیدیم . اما از آن موقع قریب به 37 سال می گذرد و متاسفانه شما هنوز به زندگی و آینده ایده آل خود نرسیده ای. یعنی فرقه ای که ما را فریب داد نگذاشت و این همه سال تحمل سختی و رنج و دوری از یک زندگی ساده با روزمرگی اجتماعی چیزی بوده که به ناخواسته بر ما تحمیل شد اما متاسفانه برای تو کماکان ادامه دارد.

یحیی جان می دانم که از 27 سال پیش که آخرین دیدار را داشتیم شاید گذر زمان و 27 سال چندان برایت قابل لمس نباشد چون اساسأ سیکل تکراری و روزمرگی تشکیلاتی مجال فکر کردن به گذر زمان را نمی دهد که یک عضو فرقه بداند که بطور مثال یک سال چگونه می گذرد!

از نظر من فرد آزاد؛ 27 سال یعنی که من به وطن برگشتم – ازدواج کردم – صاحب فرزند شدم . فرزند سیکل تحصیل از مهد تا پیش دبستانی و دبستان و متوسطه اول و دوم ونهایتأ دانشگاه را گذراند و صاحب شغل و زندگی مشترک شده و اکنون من صاحب نوه شدم برای من جدا شده از فرقه 27 سال اینگونه تعریف شده. و اما یک عضو گرفتار در فرقه فقط بدستور رئیس فرقه (مریم ومسعود) یک شعار تزریقی و فرمالیزم را مستمرا تکرار می کند و آن اینکه 27 بار بعد از جدایی من تعهد امضا کرده که در استثمار فرقه بماند و بمیرد. چرا؟

یحیی از تو می خواهم یک لحظه به سالها و روزهایی فکر کن که هیچ وقت در اختیار خودت نبوده وبه خواست کسی دیگر از تو عمر سپری شد و مجاب شدی که عمرت را بی سمت و سو بگذرانی و باری به هرجهت درآن فرقه عمر تلف کنی.
به نظر من یک روز زندگی آزاد تجربه کردن و خروج از آن کمپ خراب شده نشانه پیروزی است ولو روز آخر زندگی ات باشد.

دوستت عباس کرمی

نوشته پیام عباس کرمی به یحیی مرادپور در کمپ مانز مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

من خواهرت ناهید در نا امیدی از دیدار و درآغوش گرفتن برادر روز و شب در اینترنت جستجو و سرچ می کنم که شاید تصویری از تو پیدا کنم. باور کن اینقدر قیافه برادرم برایم رویایی شده و از بس تشکیلات مخوف این دیدار را به تاخیر انداخته که برای شناسایی تو از دیگران کمک می گیرم و چهره ات برایم غیر قابل شناسایی شده است.

اخیرا عکسی را در جستجوهایم یافتم که در شک و دودلی به یکی از جداشدگان نشان دادم به این امید که شاید تو باشی اما متاسفانه اشتباه می کردم .

یحیی جان از خود سئوال کن که چه باعث شده که خواهرت برادر تنی و خونی خود را نشناسد واز دیگران برای شناسایی یک عکس که حدودی شبیه تو است کمک بگیرد .

مگر امروزه در چه عصری هستیم. امروزه اگر یک قطعه شی بی جان هم گم شود حتی در ته اقیانوس با تکنولوژی امروز پیدا می شود. اما جایی که تو زندگی می کنی، کجاست که خواهر و خانواده عزیز خود را گم کرده و به دلیل طولانی بودن این گروگانگیری برای هم قابل شناسایی نیستیم.

جواب این ابهام و سئوال در قلب و مغز هرکدام از اسرای مجاهدین نهفته است .

برای اثبات اینکه تو را از انسانیت تهی نکرده اند و اجبارأ گم نکرده اند به خودت بیا و برای انسانیت خود و نجات انسانیت خود تلاشی جانانه بکن.

خواهرت ناهید

نوشته نامه ناهید مرادپور برای برادرش یحیی مرادپور اسیر در کمپ آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

امیدوارم در صحت و سلامت باشی

یحیی جان از زمانی که چند سال پیش بالاخره متوجه شدم زنده هستی بارها به بهانه های مختلف برایت نامه نوشتم. وقتی فهمیدم گرفتار مجاهدین شده ای تلاش کردم تا هر طور شده تو را نجات بدهم تا یک بار دیگر در رهایی و در کنار خودم ببینمت.

یحیی جان نمی دانم در ذهنت چه می گذرد! نمی دانم در چه شرایطی هستی. می دانم شرایط زندگی در کمپ آلبانی زیاد مساعد نیست. می دانم فرقه خیلی به شما سخت می گیرد. اما باور کن بسیاری از دوستانت که در آن فرقه سالها با هم بودید برگشته اند و خانه و زندگی تشکیل داده اند. هر کدام چند فرزند دارند و حتی بچه برخی از آنها ازدواج کرده است.

واقعأ تو را چه شده که این همه سال بر خلاف عقیده شخصی خودت و به اجبار در آن اردوگاه بسته عمر تلف می کنی؟
من خواهرت یک بار دیگر از تو خواهش دارم تلنگری به خودت بزنی و برای یک بار شده خودت تصمیم بگیری و به خواهرت فکر کنی.

به امید دیدار
خواهرت – ناهید مرادپور

نوشته نامه ناهید مرادپور برای برادرش یحیی مراد پور در کمپ آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

با کمال احترام
این جانب ناهید مرادپور از استان کرمانشاه ایران به استحضارتان می رساند برادرم به نام یحیی مرادپور، ابتدای جنگ ایران و عراق یعنی حدود 40 سال پیش به اسارت ارتش عراق درآمد و از طریق نمایندگی های همان کمیته بین المللی نامه های برادرم به دست ما می رسید و تا زمان آتش بس در آن جنگ در سال 67 و یک سال بعد از آن نیز یعنی تا سال 68 نامه هایش به دستمان می رسید .

اما متاسفانه در یک معامله ننگین بین صدام و مسعود رجوی رهبر مجاهدین خلق برادرم به اتفاق تعداد زیادی از اسرا به عنوان سیاهی لشگر تحویل ارتش ساختگی رجوی بنام ارتش آزادیبخش شد. از آن زمان من به عنوان تنها عضو بازمانده خانواده یحیی مرادپور در استان کرمانشاه منتظر حتی یک تماس برادرم هستم و تشکیلات رجوی که هم اکنون در شهر مانز کشور آلبانی است برادرم را از حتی یک تماس و ارتباط محروم کرده است.

لذا از آن مسئول حقوق بشری خواهشمند است در این خصوص مسئولیت ذاتی صلیب سرخ را به اثبات برسانید و من عاجزانه تقاضای کمک دارم.

با احترم
ناهید مرادپور – کرمانشاه – ایران

نوشته درخواست خواهر یحیی مراد پور از صلیب سرخ جهانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سالها گذشت و من هنوز منتظر برادرم هستم. از موقعی که فهمیدم بعد از تبادل اسرا نیامدی و خبری از تو نبود ابتدا ما نا امید شدیم و فکر کردیم دیگر نیستی. دست ما هم به جایی بند نبود و نمی دانستیم چکار کنیم. هر جایی که فکر می کردیم کاری می شود کرد رفتیم اما بی نتیجه بود .

زمانی از طریق دوستانت که از فرقه مجاهدین جداشده بودند، با خبر شدم که هستی. برادرم باور کن از همه کس سراغت را گرفتم و جز خوبی و رفاقت و مردانگی از تو چیزی سخن نگفتند و همه افسوس می خوردند که چرا نمی آیی؟ گیر چه هستی؟ برادرم یحیی پای صحبت چند جداشده از فرقه مجاهدین که نشستم یک وجه مشترک در حرف هایشان بود و فهمیدم مشکل تو هم همان است. آنها بعضأ 20 تا 30 سال در تشکیلات فرقه رجوی ها بودند. وقتی از آنها سئوال می شد این همه سال چگونه و با چه امیدی و سرگرمی سپری کردید همه در یک جمله می گفتند نمی دانیم چطور گذشت و اکنون افسوس می خوریم که چرا از خود پرسش نکردیم این عمر را چگونه داریم می گذرانیم و به چه هدف و به چه انگیزه ای؟! حالا فهمیدیم که همه عمر بیهوده گذشت.

خواهر یحیی مرادپور

برادرم اکنون می خواهم یک سیکل از عمر گذشته برایت در جامعه و اجتماع آزاد بیاورم و خودت کلاهت را قاضی کن و ببین این عمر در دو نقطه یکی آزاد و یکی در اجبار چگونه می گذرد!

شما خودت اکنون از سال 1368 به مدت 34 سال است که گروگان مجاهدین خلق هستی. من همین 34 سال را مقایسه می کنم شاید تلنگری برای تو باشد! قصدم روشن کردن همان نقطه مشترکی است که همه جداشدگان می گفتند نمی دانیم چگونه گذشت .
یحیی جان برادرم، مقطع اول زندگی: یک بچه به دنیا می آید، دو سال کودک و شیرخوار است. مقطع دوم زندگی: سه سال به مهد کودک می رود. مقطع سوم زندگی: یک سال به پیش دبستانی می رود، 6 سال به دبستان می رود و در مقطع چهارم زندگی 3 سال به متوسطه اول تا کلاس نهم می رود و در مقطع پنجم زندگی سه سال به متوسطه دوم می رود تا کلاس دوازدهم. در مقطع ششم زندگی سپس وارد دانشگاه می شود و در حدود 4 یا 5 سال هم تحصیلات دانشگاهی تمام می کند و وارد کار و شغل می شود و این هم مقطع هفتم زندگی .

سپس این فرد در جامعه آزاد ازدواج می کند و بعد از آن صاحب فرزند می شود و خلاصه بعد از 7 یا 8 سال فرزند همین شخص به مدرسه می رود. تا اینجا حساب کردم شده حدودأ معادل سنواتی که شما و امثال تو در آن فرقه بودید و هستید.

برادر عزیزم یک عمر از تولد تا بلوغ و تشکیل زندگی و دوباره بلوغ نسل بعد برایت در این نوشته آوردم که معادل آن عمری است که رجوی آن اختاپوس ضد انسان از شماها گرفته است. برای تو مثالی می زنم. دوستی داری که بعد از تبادل اسرا در سال 1368 به وطن برگشته و این 34 سال را در سیر تحولات زندگی اش بررسی کردم و افسوس خوردم. او که آزاد شد این 34 سال را چگونه گذرانده و کسی به مانند تو که رجوی عمر و امکان زندگی را از او گرفته این 34 سال را چگونه از دست داده است!

به امید اینکه این قیاس تلنگری به برادر عزیزم بزند و از این لحظه دیگر به فکر باشی که تصمیم آزادانه بگیری که خودت را در آینده سرزنش نکنی که نمی دانم چگونه گذشت .

نوشته نامه ناهید مراد پور به برادرش یحیی اسیر در فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برادر عزیزم خیلی دلم برایت تنگ شده. خیلی دلم می خواهد تو را در کنار خودم ببینم و صدایت را بشنوم و بوی برادریت را حس کنم. نمی دانی چقدر بیاد گذشته و خاطراتمان می سوزم و تحمل می کنم .

یحیی جان تا کی صبر کنم؟ این روزها تو را چند بار در خواب دیدم. واقعا فکر کردم برگشتی و با هم داریم حرف می زنیم. آیا واقعا بزودی خواهرت را خوشحال خواهی کرد؟

برادرم یحیی نمی دانم پشت چه مشکل و مانعی گیر کردی و تو را از چه ترسانده اند و با چه ترفندی تو را مشغول کردند. اما می دانم اگر بخواهی عبور از ترس و سایر چیزهای پیش پا افتاده برایت سهل است و عواطف خواهرت برایت مهم تر است.
از تو می خواهم مردانه تصمیم درستی بگیری و من خواهرت ناهید چشم براه را خوشحال کنی.

به امید دیدار و تماس تصویری هر چه سریع تر
خواهرت ناهید

نوشته نامه خانم ناهید مراد پور به برادرش یحیی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اینجانب ناهید مرادپور خواهر یحیی مرادپور هستم . که خواهان رسیدگی به شکایت خود از دولت آلبانی براساس کنوانسیون بین المللی ملل متحد برای حمایت از افراد دربرابر ناپدید شدن اجباری که دولت آلبانی نیز از امضاکنندگان این کنوانسیون می باشد هستم .

برادرم یحیی مرادپور درسال 1979 میلادی درجنگ ایران وعراق اسیر شده ودریک معامله بین دولت وقت عراق وسازمان مجاهدین خلق درسال 1989 میلادی به این سازمان تحویل داده شده وازاین تاریخ به بعد من هیچ اطلاعی از سرنوشت و وضعیت برادرم یحیی مرادپور ندارم ومدت بیش از 30 سال است که دربی خبری به سرمی بریم.

طی این سالیان هیچ ارتباطی چه تلفنی یا ازطریق نامه با برادرم نداشته ام .

سال ها بعد متوجه شدم که تمامی اعضای این گروه که درعراق ساکن بودند وتحت حمایت ارتش امریکا بودند به کشور آلبانی منتقل ودریک کمپ دور افتاده ساکن شده اند که تحت هیچ شرایطی دسترسی به ساکنان آن وجود ندارد .

سالها بعد از ناپدید شدن برادرم یحیی مرادپورمتوجه شدم که وی نیز دراین کمپ درکشور آلبانی به سرمی برد .

بارها به ارگان های بین المللی ومقامات کشور آلبانی نامه زدم وتقاضای کسب اطلاع از وضعیت برادرم شدم اما متاسفانه تاکنون نتوانسته ام هیچ اطلاعی از برادرم بدست آورم ودولت آلبانی نیز هیچ واکنشی به شکایت من نشان نداده است.

من دراین سالیان ناپدید شدن برادرم با مشکلات عدیده حقوقی درخصوص مایملک یحیی مرادپور مواجه بوده ام .

ازشما نهاد بین المللی ذیربط درخواست رسیدگی به این موضوع را دارم وخواهان ورود شما به این قضیه را دارم که برادرم اجبارأ بیش از 3دهه است که ناپدید شده ومن هیچ اطلاعی از وی ندارم .

نوشته شکایت خانم مرادپور از دولت آلبانی در خصوص پیگیری وضعیت برادرش یحیی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خواهر آقای مرادپور که پیگیر وضعیت برادرش است از نماینده بهداشت جهانی درخواست کمک و یاری نموده و در این ایام کرونایی بیش از پیش نگران سلامتی برادرش می باشد .

نوشته خانم مرادپور نگران جان برادرش در کمپ های مجاهدین در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.