نزدیک به 45 سال است که سازمان ضدخلقی مجاهدین، با به خشونت کشاندن فضای اجتماعی کشور، از 30 خرداد 1360، تلاشی بیهوده را آغاز کرده است و هر سال را ” سال سرنگونی” حکومت ایران اعلام کرده است. اما هر سال هم با عقب نشینی های استراتژیک، مسیر سقوط و سرنگونی خود را بیشتر از پیش طی کرده است. نزدیک به 25 سال است که رهبر خود منتسب این سازمان، مسعود رجوی از انظار غیب شده است و به قول مقامات عربستان ” مرحوم ” شده است.

اما مریم رجوی و دیگر سران این سازمان، این واقعیت را که مسعود رجوی ، صحنه سیاسی و نظامی علیه ایران را باخته است و سازمان از ظاهر نظامی و تروریستی خود، به فوکول و کراوات روی آورده است و عملا از یک گروه نظامی به یک گروه حتی غیر سیاسی، تنزل پیدا کرده است، را قبول نمی کنند.

امسال باز هم علیرغم رویدادهای مهم در فرانسه علیه این گروه سکتاریستی و تروریستی، بالاخص دستگیری مریم رجوی و نزدیک به 160 نفر از سران تروریستی این گروه در 17 ژوئن سال 2003، تعطیلی های ویلپنت و … گویا باز هم قصد دارند، پرچم های نظامی و تروریستی خود را در خیابان های پاریس علم کنند! گروه بی آبرو و تروریستی مجاهدین در فرانسه ، مخل امنیت مردم ایران و حتی مردم فرانسه هستند. همین خرداد ماه سال 1402 بود که علیرغم اعلام از قبل برای تجمع و خیمه شب بازی در خیابان های فرانسه ، دولت فرانسه مراسم آنها را به دلایل مسائل امنیتی ، ملغی کرد و گفت:

” این تجمع به دلیل شرایط ژئوپلیتیکی باعث ایجاد مشکلات امنیتی و اختلال در نظم عمومی می‌شود.”

همچنین خبرگزاری رویترز در گزارشی اعلام کرد که دولت فرانسه با ارسال نامه‌ای به سران گروه مجاهدین خلق به آنها اطلاع داده که امسال برگزاری تجمع سالانه در شهر پاریس ممنوع است و آنها اجازه برگزاری این تجمع را ندارند.

همچنین خرداد ماهها، برای این سازمان اصلا ماه خوبی نبوده است، بطور مثال:

صبح روز 30 خرداد 1402 صدها پلیس آلبانی با حکم دادگاه ویژه مبارزه با فساد و جرائم سازمان یافته ، از ساعت 3 بامداد، سعی در ورود به داخل مقر اشرف 3 در نزدیکی روستای مانز آلبانی کردند، چندین نفر از نیروهای پلیس آلبانی مجروح شدند و یک نفر نیز از اعضای این سازمان به هلاکت رسید. پلیس آلبانی اعلام کرد:

” در پی این عملیات، تجهیزات الکترونیکی و وسایل غیرمتعارفی از جمله تعدادی پهپاد، در کمپ اشرف ۳ کشف شده و ضبط شده و به همین دلیل از زمان اجرای عملیات پلیس ضد تروریسم آلبانی در کمپ اشرف ۳ بسیاری از حساب‌های کاربری مجاهدین خلق در توییتر از جمله برخی حساب‌های مشهور از دسترس خارج شده‌اند و هیچگونه فعالیتی نداشته‌اند. در این عملیات همچنین ۷۰ نفر از اعضای مجاهدین خلق نیز توسط پلیس ضد تروریسم آلبانی بازداشت شده‌اند و همچنین تعدادی دیگر از اعضای این گروه نیز برای مظلوم‌نمایی اقدام به خودزنی در صحنه عملیات کرده‌اند. در بیانیه وزارت کشور آلبانی همچنین روی این مسئله تاکید شده است که اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق به شروط تعیین شده از سوی مقامات این کشور عمل نکرده و اقدام به درگیری کرده‌اند. دادستان آلبانی اعلام کرده است: اقدامات و فعالیت‌های مجاهدین خلق در خاک آلبانی بر خلاف توافق‌های صورت گرفته بین دولت و این گروه صورت گرفته است…”

با در نظر گرفتن همه این موارد، بعید است که امسال ، برگزاری این تجمع تروریستی ، روی روال طبیعی برگزار شود، اما اگر هم سران این سازمان موفق به اجرای مراسم خود شدند، بعید است که بدون تنش انجام شود.

ما جداشدگان از این سازمان، به سران کشورهای فرانسه و آلبانی ، هشدار می دهیم که این سازمان با سوابق عملیات های تروریستی، هرگز مدافق حقوق بشر نبوده و نیست، برعکس در هر کشوری هم حضور یافته است ، دست به جنایات تروریستی بی شماری زده است، مجاهدین خلق خود را تابع قانون هیچ کشوری نمی دانند، خودشان برای خودشان قانون وضع می کنند، اعضای خودشان را شکنجه و زندانی می کنند، نفرات خودشان را سربه نیست می کنند، در پشت نقاب به ظاهر انسانی خود، ماهیتی شیطانی و تروریستی دارند، امنیت کشورهای خود را با مجوز برگزاری تجمعات، برای چنین گروههای خشن و تروریسیت به خطر نیاندازید.

ما جداشدگان از این سازمان، از قبل هشدار می دهیم ، برای چنین سازمانی ، هیچ مرز سرخ امنیتی به رسمیت شناخته نمی شود. ما خواهان اخراج این سازمان تروریستی از خاک تمام کشورهای اروپائی هستیم. هشدارهای ما را که سالهای سال در درون این سازمان در اقامتی اجباری بودیم را جدی بگیرید و تا دیر نشده ، مجوز چنین تجمعاتی را لغو کنید.

امضا کنندگان :
محمدرضا مبین – سیروس غضنفری – بخشعلی علیزاده – اکبر خباره – لطف اله محمدی – اسماعیل آقاپور – جلال سلمانی – حسین همتی – کریم سجودی – نادر چپ چاپ – جعفر فرج پور – محمدرضا شمسی – حیدر ابولحسنی – یوسف حاجی محمدی – شهرام بهادری – شهرود بهادری – علیرضا مقدمی – محمد قمی – اکبر محمدیان و …

نوشته خیمه شب بازی ۳۰ خرداد جاری را محکوم می کنیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین خلق به بهانه حضور نیروهای کمیته در منزل شخصی پدر مهدی ابریشم چی اقدام به صدور اعلامیه سیاسی نظامی، شماره 25 در تاریخ 28 خرداد 1360 نمود. در متن این اعلامیه  آمده بود، مقاومت انقلابی از هر طریق و با ذکر کیفر به زودی و مضاعف آمران و عاملان، و به این ترتیب جنگ تمام عیار بر علیه جمهوری اسلامی را اعلام کرد. مسئولین جمهوری اسلامی هم انتشار این اطلاعیه نظامی را بمثابه اعلام جنگ تلقی کردند. مجاهدین خلق ورود به فاز نظامی را اعلام کرده و بدنبال آن موج ترورها و انفجارات مهیب آغاز شد.

با انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی  و دفتر نخست وزیری و ترور هزاران نفر از نیروهای وابسته به انقلاب جو امنیتی و نظامی بر جامعه حاکم شد. از طرف دیگر نهادهای امنیتی بمنظور مقابله با این موج از خشونت اقدام به برخورد قانونی و دستگیری اعضای مسلح تیم‌های ترور این تشکیلات نمود. رجوی پیش بینی نمود که جمهوری اسلامی در طی مدت 6 ماه سرنگون خواهد شد. وی استراتژی مسلحانه را در دو مرحله تحلیل کرد. انفجار حزب جمهوری اسلامی ودفتر نخست وزیری که به قتل بسیاری از رهبران بلند پایه جمهوری اسلامی و دهها نفر از مقامات دولتی و نمایندگان مجلس و ائمه جمعه منجر شد را ضربه به رأس نظام و در راستای بی آینده کردن جمهوری اسلامی و ترور پاسداران، نیروهای بسیج مردمی و دیگر هواداران آنها را زدن سرانگشتان جمهوری اسلامی و شکستن طلسم اختناق ارزیابی کرد.

بر اساس تحلیل درونی تشکیلاتی رجوی، با ترور رهبران و نیروهای وفادار به جمهوری اسلامی ترس مردم فرو خواهد ریخت و طلسم اختناق شکسته خواهد شد، و مردم به خیابانها خواهند آمد و کار جمهوری اسلامی را یکسره خواهند کرد. ولی اوضاع و شرایط دقیقا برخلاف پیش بینی های رجوی پیش رفت. خانه های تیمی و پایگاههای مسئولین و فرماندهان مجاهدین خلق یکی پس از دیگری ضربات سختی دریافت کردند و در مدت زمان کوتاهی اکثر نیروهای نظامی مجاهدین خلق در داخل ایران کشته و یا دستگیر شدند.

جالب اینجا بود که اطلاعات فعالیت تمامی این خانه‌های تیمی توسط خود مردم به دستگاههای نظامی داده می‌شد، یعنی دقیقا همان مردمی که رجوی ادعا کرده بود با شکستن طلسم اختناق و ترور نیروهای نظامی جمهوری اسلامی در حمایت از اقدام مسلحانه تشکیلات مجاهدین خلق به صحنه خواهند آمد و کار را تمام خواهند کرد. در ادامه بخش باقی مانده نیروهای مجاهدین خلق از ترس دستگیری به کردستان عراق گریختند. مسعود رجوی که وعده سرنگونی 6 ماهه جمهوری اسلامی را داده بود، به همراه ابوالحسن بنی صدر اولین رئیس جمهور در تاریخ 7 مرداد به فرانسه گریختند! تحت چنین شرایطی ارتباط بسیاری از هواداران در شهرهای مختلف با مجاهدین خلق قطع گردید و بخش زیادی از آنها دستگیر یا در شهر های مختلف متواری شدند. رهبران مجاهدین خلق در شرایطی دست به مبارزه مسلحانه زده بودند که هیچ فکری برای بدنه هواداران و محلی برای مخفی کردن آن نکرده بودند. هواداران این تشکیلات شرایط سختی را بعداز اعلام جنگ مسلحانه برای مخفی شدن و جلوگیری از دستگیری تجربه کردند. آنها از خانواده هایشان جدا و گاها برای حفظ جان خود در قبرستانها و یا شکاف کوهها در تلاش برای فرار از دستگیر شدن بودند، در حالیکه مسعود رجوی جان خود را بدست گرفته و با فرار به پاریس در حاشیه امن زندگی می کرد.

ادامه دارد

علی اکرامی

نوشته پشت پرده فتنه ۳۰ خرداد سال ۶۰ – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تشکیلات مجاهدین خلق از همان ابتدای پیروزی انقلاب در سال 58 و بازگشایی دفاتر در شهرهای مختلف ایران وشروع فعالیت‌هایش مواضعی دوگانه اتخاذ کرد. در ظاهر از رهبری امام خمینی و دولت موقت حمایت  و در رفراندم به جمهوری اسلامی رای مثبت داد. در انتخابات مجلس کاندیداهای خود را از شهرهای مختلف معرفی نمود. در موضع گیری های ظاهری چنین وانمود می کرد که ساختار سیاسی جمهوری اسلامی و نهادهای برآمده از آن را به رسمیت شناخته است. اما علیرغم این مواضع ظاهری در درون مناسبات تشکیلاتی، هوادران واعضا را تشویق به اعتراض ومخالفت می‌کرد.

ترفند مجاهدین خلق در این سرفصل ودر عرصه اجتماعی مظلوم نمایی بود. برسر میزهای کتاب  و بساط نشریه ومیتینگ‌ها هواداران را تشویق به استفاده از شعارهای تند وبکارگیری الفاظ توهین آمیز نسبت به مسئولین دولتی، رهبران انقلاب و نهادهای نظامی برآمده از انقلاب می‌کرد تا نهادهای نظامی را تحریک به خشونت کند. سپس با هیاهو وجنجال، گرفتن عکس وانتشار در نشریه‌اش توجه افکار عمومی جامعه را متوجه مظلوم‌نمایی‌های خود نماید.

در سرفصل فاز سیاسی در حالیکه انقلاب پیروز شده بود و با استقرار نهادهای قانونی و ارگان‌های نظامی نیازی یه مسلح بودن گروه های سیاسی نبود، مجاهدین خلق در قبال خلع سلاح مقاومت کرد و بر مسلح بودن اعضایش اصرار ورزید.

در آن زمان، فضای سیاسی جامعه باز وتمامی احزاب وگروه‌ها آزادانه فعالیت داشته و افکار و موضع‌گیری‌های خود را بیان می‌کردند. شرایط آزادی احزاب وگروه های سیاسی به گونه ای بود که در سطح دانشگاهها ومراکز آموزشی بیشترین دفاتر وستاد متعلق به نیروها و هواداران مجاهدین خلق و دیگر گروه‌های چپ وغیر مذهبی بود. نشریه مجاهد با تیراژ بالا وآزادانه در پیشخوان روزنامه فروشی‌ها عرضه می‌شد. بسیاری از ساختمان‌های دولتی توسط مجاهدین خلق تصرف و فعالیت‌هایشان بدون هیچ گونه محدودیت در آن مکان‌ها انجام می‌شد.

مجاهدین خلق در تمامی انتخابات شوراها، مجلس و ریاست جمهوری کاندیدا معرفی می‌کردند و آزادانه به تبلیغ برای آنها می‌پرداختند. این تشکیلات حتی از ارگان‌های تبلیغاتی دولتی همانند رادیو وتلویزیون استفاده می‌برد.

مسعود رجوی که سودای کسب قدرت در سر می‌پروراند و تبلیغ می‌کرد که رهبری انقلاب توسط روحانیت به سرقت رفته و خود را رهبر واقعی انقلاب می‌دانست در نقطه‌ای که در تمامی انتخابات‌ها شکست خورد و مردم در تمامی آزمایشات انتخاباتی دست رد به سینه او و دیگر کاندیداهای سازمانش زدند،  بنای ناسازگاری را گذاشت.

وی پس از جریان خط خوردن نامش از انتخابات ریاست جمهوری که با دلایل قانونی و براساس قانون اساسی صورت گرفت، به فکر عبور از جمهوری اسلامی و کسب حمایت خارجی افتاد. مسعود رجوی به قانون اساسی رای نداده بود و آیت‌الله خمینی بدرستی اعلام کرد کسی که قانون اساسی کشور را قبول نداشته و به آن رای نداده چگونه می‌تواند مجری همان قانون اساسی باشد.

مسعود رجوی در اولین قدم برای مقابله با دولت قانونی واقدام خودسرانه، با اعزام یکی از مسئولین رده بالای خود بنام محمدرضا سعادتی  به سفارت اتحاد جماهیر شوروی در تهران به مبادله یک سری اسناد رسمی و درخواست تجهیزات مخابراتی پیشرفته از سفارت این کشور دست زد. این عضو سازمان بدلیل اقدام به ارتباط با سفارت یک کشور بیگانه و تحویل اسناد مهم، بدون اطلاع دولت، به عنوان جاسوس دستگیر شد.

ادامه دارد

علی اکرامی

نوشته پشت پرده فتنه ۳۰ خرداد سال ۶۰ – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار مهر، شواهد و مدارک موجود حاکی از آن است که رفتار اغتشاش‌گران در وقایع اخیر، شباهت قابل‌توجهی با عملکرد مجاهدین خلق در دهه ۶۰ به ویژه بین سال‌های ۶۰ تا ۶۸ دارد. در این باره با محمدعلی صمدی، پژوهشگر تاریخ معاصر گفتگو کرده‌ایم.

۳۰ ترور در روز توسط مجاهدین خلق

صمدی گفت: مجاهدین خلق در خرداد سال ۱۳۶۰ با اعلام جنگ مسلحانه، علیه جمهوری اسلامی ایران، در حمایت از ابوالحسن بنی‌صدر، تلاش کردند مشروعیت نظام را زیر سوال ببرند. آنان با بهانه درباره محدودیت‌های ساختاری و عدم امکان فعالیت در چارچوب قانون، به نبرد مسلحانه روی آوردند. از همان روز، عناصر مسلح این گروه به خیابان‌ها ریختند و شهروندان عادی و هر فردی که به هر نحوی ظاهر و چهره‌اش به طرفداران جمهوری اسلامی شبیه بود و به وفاداری به نظام شناخته می‌شد را هدف قرار دادند.

او ادامه داد: این اقدامات به جایی رسید که روزانه تا سی مورد ترور موفق در سراسر کشور ثبت می‌شد. گشت‌های موتوری مسلح آنان، با هدف ایجاد رعب و وحشت در میان وفاداران به نظام و انقلاب و بدون تفکیک، زنان، کودکان، توریست‌ها و کارمندان شرکت‌های خارجی را ترور می‌کردند. مثلاً یک کارمند هندی که کلاهی شبیه به عمامه بر سر داشت، هدف ترور کور قرار گرفتند.

وی افزود: این گروه تروریستی با هویت‌بخشی دروغین به خود و با استفاده از لباس‌های کمیته یا سپاه، مردم را به بهانه‌های مختلف جمع‌آوری کرده و در کنار دیوارها به شهادت می‌رساندند. آنان بانک‌ها را به غارت می‌بردند و اموال مردم را برای تأمین نیازهای خود به اصطلاح مصادره می‌کردند. زنان چادری و مردانی که عکس امام یا شهدای انقلاب نظیر شهید بهشتی و شهید رجایی را همراه داشتند، در محل کار یا کسب هدف حملات قرار می‌گرفتند. به نمازگزاران در مسیر نماز جمعه حمله می‌کردند، در یکی از استان‌ها اقدام به آتش زدن اتوبوس (شرکت واحد) حامل شهروندان عادی کردند، که منجر به شهادت یک شیرخواره شش‌ماهه شد. برای مهاجمان فرقی نمی‌کرد که مسافران انقلابی باشند یا مردم عادی؛ اتوبوس مسافر را در حالی که در آن بودند، به آتش کشیدند.

او ادامه داد: ورود به خانه‌های مردم و کشتار ساکنان نیز بخشی از جنایات این گروه بود. در یک فقره، شهادت نوجوانی به نام سعید نوری تاجر است که در ماه رمضان و به بهانه پخش آش نذری، جلوی چشم مادرش با چندین گلوله به شهادت رساندند و سپس با ریختن بنزین، منزل مسکونی آنان آتش زده شد، در حالی که هنوز مادر و جنازه فرزند در خانه بودند. یا با پرتاب نارنجک به حیاط خانه‌ها تمام افراد حاضر در خانه را می‌کشتند، برایشان فرقی نمی‌کرد چه کسی باشد. مواردی بود که مردِ خانه منزل نبود، و می‌ریختند و مهمان‌ها را از جمله زنان و کودکان و هرکه در خانه بود می‌کشتند؛ شبیه این در موارد متعددی رخ داده بود.

عملیات مهندسی از دهه شصت تا زمستان ۱۴۰۴

صمدی گفت: در اغتشاشات اخیر نیز شاهد تکرار همین الگوهای خشونت‌آمیز بودیم؛ از ایجاد رعب و وحشت در میان مردم، ورود به خانه‌ها و آتش زدن خودروها گرفته تا قطع اعضای بدن… همین کارهایی که در این روزها شاهد بودیم، الگوی کار مجاهدین خلق بود. چیزی داشتند به اسم عملیات مهندسی، نمونه‌ای دردناک از این خشونت‌ها، شهادت سه جوان زیر ۲۵ سال _که یکی از آنان ۱۷ سال داشت_ است که با لباس مبدل کمیته انقلاب اسلامی اینها را گرفتند و بردند در خانه‌ای؛ پس از چند روز شکنجه‌های وحشتناک نظیر استفاده از اتو، شوک الکتریکی و کندن پوست… کارهای عجیب و غریبی که از ساحت انسانی به دور است، با تزریق سیانور و در حالی که هنوز نفس می‌کشیدند، زنده به گور شدند. یکی از حوادث معروف ترور یک معلم در حین تدریس در کلاس درس بود، وارد کلاس شدند جلوی تخته سیاه او را به گلوله بستند و خونش بر تخته سیاه پاشید. صحنه‌های وحشیانه اخیر نشان می‌دهد الگو یکی‌ست.

این پژوهشگر تاریخ معاصر ادامه داد: این رویه نشان می‌دهد که چون این گروه‌ها توانایی جلب بدنه اجتماعی را ندارند و نمی‌توانند مردم را اقناع کنند، سطح خشونت را بالا می‌برند تا نه تنها حافظان امنیت مردم را از صحنه و بدنه اجتماع خارج کنند بلکه فضای امنیتی را به نفع خود تغییر دهند. رویه کاملاً یکی‌ست، امیدشان این است مردم به خیابان بریزند و اصطلاحاً انقلاب کنند. همان الگوی انقلاب اسلامی، میلیون‌ها نفر به خیابان بریزند.

وی افزود: البته این محاسبه غلط است و هر وقت این کار را کردند، مخالفت توده مردم در خیابان بیشتر شده است. حالا یک امیدی هم به اینها داده شده که اگر سطح خشونت بالا برود امکان مداخله خارجی را افزایش می‌دهد، اینها تصمیم گرفته‌اند این شانسشان را هم امتحان کنند. در دهه شصت در سال‌های پایانی جنگ (سال ۶۷) که مجاهدین خلق وارد ایران شدند، هدفشان این بود با ایجاد کشتار در پایتخت، مجامع بین‌المللی مداخله بکنند. نه آن محقق شد و نه این محقق می‌شود ان‌شالله. اشتباه محاسباتی دارند و مردم را نمی‌شناسند، حتی همان مداخله خارجی هم اگر رخ بدهد تجربه نشان داده انسجام داخلی بیشتر می‌شود.

اشتباه محاسباتی درباره مردم ایران

صمدی گفت: این‌ها همان رویای شکست‌خورده دهه شصت را دنبال می‌کنند، اما محاسبات آنان اشتباه است و مردم ایران با هوشیاری و حضور در صحنه، پاسخ دندان‌شکنی به آنان خواهند داد. در دهه شصت مردم با حضور گسترده در راهپیمایی‌ها و تشییع پیکر شهدایی نظیر شهید بهشتی و شهید رجایی، تشییع شهدای شاخص ترور و… ادعاهای مجاهدین خلق مبنی بر عدم محبوبیت مسئولان را رد کردند. همکاری مردم با دستگاه‌های امنیتی در شناسایی و خنثی‌سازی تیم‌های تروریستی و خانه های تیمی نیز نقش بسزایی در برخورد با آنان داشت که هسته‌های عملیاتی‌شان را غیر فعال می‌کرد.

او ادامه داد: شخصیت‌های برجسته‌ای نظیر شهید بهشتی (رئیس قوه قضاییه) و شهید رجایی (رئیس قوه مجریه) و شهید باهنر (نخست وزیر)، آیت الله قدوسی (دادستان انقلاب)، چندین نفر از نمایندگان مجلس به غیر از ۷۲ تن، مثل شهید آیت که دم در خانه‌اش ۶۴ گلوله دو خشاب گلوله بهش شلیک کردند؛ شهدای محراب مثل آیت‌الله صدوقی، آیت‌الله مدنی، آیت الله اشرفی اصفهانی، آیت الله دستغیب که اینها را با عملیات انتحاری به شهادت رساندند، با نارنجک می‌رفتند و ایشان را بغل می‌کردند. آیت‌الله دستغیب با ۶ نفر از محافظانشان شهید شدند، در خیابان عامل انتحاری با فریبِ دادن نامه وارد جمع شد و نارنجک را منفجر کرد؛ بخشی از روسای اتحادیه اصناف… هرکس که با اینها همراهی نمی‌کرد هدف محسوب می‌شد. حالا حزب‌اللهی باشد یا به هر دلیلی با اینها همراهی نکند، اینها بخشی از جنایات این گروه است.

نوشته عملیات مهندسی از دهه شصت تا ۱۴۰۴ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این استاد دانشگاه در ادامه افزود: در حال حاضر نیز اقدامات خرابکارانه مزدوران رژیم تروریست صهیونی مشابه اقدامات گروه مجاهدین خلق در دهه 60 است که سبب می‌شود رژیم متجاوز این تحرکات تروریستی را به نام خود ثبت کند.

این عضو هیئت علمی در ادامه گفت: اکنون نیز هسته‌های تروریستی وابسته به رژیم صهیونی، جرئی از ارتش این رژیم هستند و به مثابه متجاوز شناخته می‌شوند. همان‌گونه که اکنون تاریخ ثابت کرده است که هیچ فاصله‌ای میان صدام و مجاهدین خلق نبود، هیچ فاصله‌ای میان مزدوران و رژیم صهیونی نیست.

کوشکی در پایان در خصوص همکاری وابستگان به گروه مجاهدین خلق با ارتش متجاوز صهیونی گفت: مجاهدین خلق و وابستگان به آن در حال حاضر ضعیف‌تر از آن هستند که ارزش همکاری با رژیم صهیونی را داشته باشند. گرچه محتمل است که برخی از اقدامات خرابکارانه را به نام خود ثبت کنند.

نوشته مجاهدین خلق این روزها بخشی از ارتش متجاوز صهیونی است اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همان زمان خرداد 1360، رجوی هوادارانش را به خیابان ها ریخت تا با تظاهرات خشونت آمیز و جنگ مسلحانه به زعم خود، به کرسی قدرت دسترسی پیدا کند. مردم کوچه و بازار را به خاک و خون کشاندند و در نهایت هم مجبور شد زبونانه از کشور فرار کند.

در این تظاهرات حامیان مجاهدین ناگهان با موجی از خشونت مواجه شدند که مسعود رجوی فرمان آنرا صادر کرده بود، هدف به هم ریختن امنیت کشور بود، آن هم در موقعی که کشور درگیر یک جنگ ناخواسته از طرف عراق بود!

کدام فرد وطن پرستی ، میهنش را در زمان هجوم بیگانگان از بیرون، از درون هم به آشوب می کشاند تا کشور را به ورطه نابودی بکشاند. رجوی البته به این حد از وطن فروشی هم اکتفا نکرد و بعدها شانه به شانه سربازان بعثی بر علیه سربازان میهن جنگید.
این روزها هم در حالی که رژیم کودک کش اسرائیل به وطن هجوم آورده، رجوی هم تلاش می کند تا از درون آشوب و ناآرامی ایجاد کند.

خوشبختانه مردم ایران در هر دو زمان، آگاهانه درمقابل دشمن خارجی و در برابر وطن فروشان مجاهدین خلق ایستادگی کردند و پوزه شان را به خاک مالیدند.

رجوی به زعم خودش فکر میکرد که چون در ابتدای انقلاب تعداد قابل توجهی از مردم از آنان حمایت میکردند این بار نیز به صحنه آمده و از این گروه حمایت خواهند کرد، در حالی که داستان کاملا عکس شد و رجوی با این حرکت تیری به پای خود زد و بسرعت متوجه شد که اصلا آنطور که او فکر میکرده نبود، و بی سبب نبود که بسرعت تصمیم گرفت از کشور خارج شود و خودش را گم وگور نماید. از آن به بعد بود که سازمان مجاهدین خلق در سراشیبی تندی قرار گرفت و جایگاهی که در میان ملت ایران کسب کرده بود را از دست داد. ولی یک استراتژی غلط لاجرم که همه چیز را به فنا میدهد، رجوی خط خودش را از انقلاب ضد سلطنتی جدا کرد و درگیر جنگ قدرت شده بود. او فکر میکرد که با براه انداختن یک جنگ داخلی می تواند به قدرت برسد و همه چیز را آنطور که دوست دارد به پیش ببرد، ولی او غلط متوجه شده بود و در کوتاه ترین زمان ممکن در سراشیب سقوط و نفرت مردم از سازمان مجاهدین قرار گرفت.
اکنون بعد از حدود چهل و چهار سال از آن تاریخ هنوز که هنوز است مردم ایران آن روز سیاه را فراموش نکرده اند و در خاطره هایشان باقی مانده است. ولی مسعود رجوی تلاش میکند که با برپا داشتن یاد سی خرداد سال شصت به افکار عمومی این اشتباه مهلک خود را یک دستاورد تاریخی جا بزند و آنرا همواره به یک پیروزی جا بزند. ولی تاریخ گواه است که این فرد همواره اشتباهات خود را برعکس وانمود کرده و همین باعث شده است روز به روز از مردم ایران فاصله اش بیشتر و بیشتر شود.

هم اینک شما نگاه کنید به اخباری که این گروه از جنگ بین ایران و اسرائیل متجاوز منتشر میکند، گویی شبکه دوم تلویزیون اسرائیل شده است، ذره ای عرق وطن پرستی در وجود این فرد باقی نمانده است و در حالیکه اغلب انسان های آزاده در حال حمایت از مردم ایران هستند این گروه خودش را با متجاوزین همراه و همسو کرده است.
آیا این ادامه همان استراتژی وطن فروشانه نیست که در روز 30 خرداد استارتش زده شد؟

بخشعلی علیزاده

نوشته ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ آغازی بر وطن فروشی ناتمام رجوی ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

رجوی بارها در جلسات پاریس به ما می‌گفت که یکی از افتخاراتش این است که وقتی همه دنبال فعالیت سیاسی و تشکیل حزب بودند، ما به دنبال تشکیلات نظامی، میلیشیا و جمع‌آوری سلاح بودیم. او معتقد بود که رویارویی نظامی با جمهوری اسلامی از ابتدا در تقدیر بوده است. رجوی حتی گفت که پس از پیروزی انقلاب، ما نفوذی‌هایمان را همه‌جا فرستادیم؛ مثلاً در دفتر بنی‌صدر، رئیس‌جمهور وقت. هر جا توانستیم تأثیر گذاشتیم و هر جا نتوانستیم، مثل دفتر حزب جمهوری اسلامی، منفجر کردیم.
استراتژی مجاهدین این بود که به‌سرعت نظام جمهوری اسلامی را ساقط کنند و زمام امور را به دست بگیرند. این برنامه با کمک کشورهای خارجی طراحی شده بود. رجوی خودش اعتراف کرد که پیش از 30 خرداد 1360، دو بار مخفیانه به پاریس سفر کرد و از طریق مقامات فرانسوی با رژیم بعث عراق ارتباط برقرار کرد.

خدابنده در قسمتی از صحبت هایش درباره حمایت های آلبانی از مجاهدین خلق می گوید:
من فقط می‌خواهم اشاره کنم که ما در انجمن نجات تلاش می‌کنیم برای نجات اعضایی که در سازمان گرفتار هستند. شعبه‌ای در آلبانی داریم که برای کمک به افرادی که در کمپ‌های مجاهدین گرفتارند، فعالیت می‌کند. خانواده‌های این افراد تلاش می‌کنند با آن‌ها دیدار کنند، اما متأسفانه دولت آلبانی به دلیل حمایت از مجاهدین، این حق انسانی را از خانواده‌ها سلب کرده است. آن‌ها حتی اجازه نامه‌نگاری یا ارتباط ساده را نمی‌دهند. حمایت آلبانی از یک نیروی خائن و مزدور آینده خوشی برای این کشور نخواهد داشت. درافتادن آلبانی با جمهوری اسلامی به نفع مجاهدین و رژیم صهیونیستی چیزی نیست که مردم آلبانی بخواهند. به دولتمردان آلبانی هشدار می‌دهم که راه درستی را در پیش نگرفته‌اند.

نوشته مدیر عامل انجمن نجات؛ مهمان شبکه افق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بالاخره در 22 بهمن 57 پیروزی انقلاب رقم خورد و تحولی جدید در تاریخ ایران رخ داد. آن روزگار را دقیقاً به یاد می آورم، روزانه جریانات و گروه ها مانند قارچ با اسم و رسم جدید سبز می شدند. فضا غبارآلود بود و ماهیت اصلی گروه ها آشکار نبودند. شعارهای رنگارنگ و جذاب و جوان پسند نقطه اشتراک همه گروه ها بود. آن زمان شاید به نظرمان می آمد همگی واقعی باشند! امابه مرور، واقعیت ها آشکار شدند.کم کم اهداف و ماهیت اصلی گروه ها برای مردم روشنتر شد. در آن پروسه و در آن فضای بعد از انقلاب هر چه جلوتر آمدیم ماهیت ها فاش شد و از طرفی ضدیت ها هم بالا گرفت.

در این بین گروه هایی بودند که چپ روی کرده و در حالی که انقلاب تازه پا گرفته بود دست به سلاح بردند و با انقلاب نو پا مسلحانه در گیر شدند. در این زمینه می توانم از غائله ترکمن صحرا ، غائله آمل که توسط اتحادیه کمونیست ها رقم خورده بود و همچنین غائله کردستان ایران که از جانب حزب دمکرات و کومله بر پا شده بود نام ببرم.

در این وانفسا مسعود رجوی از یک سو آیت الله خمینی را امام می نامید و از سوی دیگر تا قبل از سی خرداد 60 به دنبال جمع آوری سلاح و در تدارک رویارویی با دولت نو پا بود و با تشکیل میلیشیا به عنوان بازوی مسلح هدفی را دنبال می کرد. هر چه جلوتر آمدیم ماهیت ها بیشتر برملا شد. مسعود رجوی به دنبال قدرت بود و نه کمک به خلق. به همین دلیل هم سلاح جمع کرده بود و عملیات مسلحانه راه انداخت و برایش هم مهم نبود در این میان چه تعداد از مردم جانشان را از دست بدهند و یا ناامنی ایجاد شود!

رجوی به نیروهایش در همان ایام گفته بود انقلاب اصلی در راه است.

سازمان مجاهدین در 30 خردد 60 دست به عملیات مسلحانه زدند و در همین راستا با عملیات های تروریستی قصد داشتند حکومت و انقلاب نوپای مردم ایران را سرنگون کنند اما با شکست مواجه شدند و رجوی مجبور شد برای این که جان بی مقدار خودش را در ببرد مخفیانه به همراه بنی صدر از ایران فرار کرده و به پاریس پناه ببرد.

رجوی در فرانسه با شمار دیگری از مخالفان، شورای ملی را به اصطلاح تشکیل دادند اما مدت زیادی طول نکشید که بنی صدر از شورای باسمه ای رجوی جدا شد و همچنین بسیاری از جریانات و گروه های دیگر که عضو شورا بودند از رجوی جدا شدند مانند حزب دمکرات و کومله و … رجوی در نهایت با توافق صدام حسین از فرانسه به عراق نقل مکان کرد. به قول خودش گفته بود می روم به عراق تا بر افروزم آتش ها بر کوهستانها ، و به دنبالش آرتش آزادیبخش را تشکیل داد. ارتشی که در خدمت استخبارات عراق بود و در کنار ارتش صدام به دشمنی با مردم ایران با نیروهای ایرانی که برای دفاع از خاک وطن با صدام می جنگیدند درگیر شد.

رجوی برای خوش خدمتی به صدام، اطلاعات ایران را به استخبارات عراق می داد و در این رابطه به جنایت های بیشماری دست زد مانند عملیات آفتاب، عملیات چلچراغ و آخرین اقدام نظامی رجوی عملیات فروغ جاویدان (مرصاد) بود که در آن هم مفتضحانه شکست خورد و با بیش از 1400 کشته و شمار بسیار زیادی زخمی مجبور گردید عقب نشینی کند. تازه وقتی شکست خوردند و برگشتند رجوی در کمال وقاحت گفت ما پیروز میدان بودیم اما دیری نگذشت این تناقض را نتوانست با خودش بکشد بالاخره در نشست درونی در جمعبندی عملیات گفت اگر ما نتوانستیم به تهران برویم مقصر نیروهایی بودند که در صحنه حضور داشتند و می جنگیدند حرفش این بود که تمام عیار نجنگیدند درگیر زن و بچه یشان بودند در کمال وقاحت شکست را به گردن اعضایش انداخت!
بعد از عملیات فروغ جاویدان با اجرای آتش بس میان ایران و عراق و با نظارت سازمان ملل متحد از 29 مرداد 1367 دیگر امکان حمله به ایران به طور کلی منتفی شد. با اجرای آتش بس رجوی سوخت و دیگر نتوانست در ابعاد آرتش آزادیبخش به ایران حمله کند. ناگفته نماند تا قبل از عملیات فروغ جاویدان منتقدین رجوی همواره به او مارک زائیده جنگ می زدند از این جمله رجوی بسا ترس داشت. او برای این که اثبات کند که ما زائیده جنگ نیستیم به عملیات فروغ جاویدان دست زد ریسک بسیار بزرگی کرده بود از پیش روشن بود که شکست نصیبش می شود اما با اجرای آتش بس در واقع کیش و مات گردید دیگر نه راه پس داشت و نه راه پیش .
روزگار رجوی را بنگرید این روزها حتی زنده ماندنش ابهام بر انگیز است؟ زیرا از سال 1382 به بعد در انظار عمومی حتی در بین نیروهای خودش هم ظاهر نشده و صرفا پیام های نوشتاری یا گاهاً صوتی می دهد. اگر زنده است چرا نمی تواند یک پیام صوت و تصویری بدهد؟ و اگر زنده نیست چرا مرگ او رسما اعلام نمی شود؟ این تناقضی است که حتی مسئولین سازمان هم در آن گیر کرده اند!

آنچه که گویا است رجوی برای رسیدن به قدرت به هر رذالتی دست زد. بعد از سال 60 به ترورهای کور متوسل شد حزب جمهوری را منفجر کرد، انفجار نخست وزیری را رقم زد. برای رسیدن به قدرت به ترورهایی که حد و مرز نداشت متوسل شد. او آنقدر تشنه قدرت بود که به راحتی خون مردم کوچه و بازار را بر زمین ریخت، بسیاری از اعضای سازمانش را به کشتن داد ئ به اسارت کشاند. رجوی دست به هر جنایتی که می شد زد. من یادم هست در همان ایام پیوسته به نیروهایش وعده سر خرمن سرنگونی می داد. الان که چهل و اندی سال از انقلاب گذشته هنوز هم وعده پوچ سرنگونی به نیروهایش می دهد. وعده های شش ماهه تا یک ساله، مثل این که این وعده ها تمام شدنی نیستند. در همین حال خاطره ای را یادآوری کنم وقتی در پادگان اشرف بودیم شعار سرنگونی و این وعده ها به مضحکه عام و خاص تبدیل شده بود حالا که در اشرف 3 بسر می برند باز هم رجوی از رو نمی رود و وعده سر خرمن به نیروهایش می دهد!

محمد رضا گلی

نوشته رجوی از انقلاب ۵۷ تا مفقودالاثری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بنیانگذاران پس از شکل‌گیری سازمان مجاهدین خلق و پس از  شش سال تدوین دیدگاه اسلام مترقی و تربیت کادرهای ذیصلاح و مدون کردن استراتژی برای سرنگونی سلطنت، به این نتیجه رسیدند که دوران کارهای رفرمیستی گذشته است و تنها راه مبارزه، راه انقلاب مسلحانه است.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، سازمان مجاهدین خلق به رهبری موسی خیابانی و مسعود رجوی، فعّالیت اجتماعی سازمان را با نام جنبش ملی مجاهدین، اعلام کردند. مجاهدین خلق طی دو سال و نیم فعالیت سیاسی به دلیل ایستادگی بر شعار آزادی و مخالفت با اصل ولایت فقیه مورد خشم امام خمینی قرار گرفتند.

پس از تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و برکناری ابوالحسن بنی‌صدر، این سازمان، هدف خود را سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران عنوان کرد؛ اعضاء سازمان مجاهدین خلق، دو سال پس از جنگ ایران و عراق، در سال ۱۳۶۱ به عراق رفتند و با همکاری ارتش عراق، اقدام به تشکیل بازویی نظامی به نام “ارتش آزادی‌بخش ملی ایران” کرد و در کنار ارتش عراق در جنگ بر ضد ایران، مشارکت داشت.

این سازمان از سوی حکومت پهلوی، جمهوری اسلامی ایران و دولت عراق (پس از صدام) به‌عنوان یک سازمان تروریستی شناخته شد، برخی دولت‌های غربی نیز این سازمان را حدود یک دهه در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داده بودند اما بعداً این سازمان را از این فهرست خارج کردند.

تاریخ نشان می‌دهد سازمان مجاهدین خلق هر ۱۰ سال یک بار به تغییر مواضع ایدئولوژیک خود دست زده است، در ۱۳۶۳ نیز بحث جنجالی طلاق تشکیلاتی را اجرا کرد؛ قضیه انقلاب ایدئولوژیک و ماجرای طلاق و ازدواج تلاشی برای آزمایش اعضای مجاهدین خلق بود تا دریابند که اعضا چه واکنشی در برابر این اتفاق‌ها نشان می‌دهند؛ بیشتر اعضا به جز چند نفر که مسئله‌دار شدند، از این تغییرات تمکین و حتی ابراز خوشحالی کردند.

مجاهدین خلق؛ دگردیسی از سازمان تا فرقه

گروه تروریستی مجاهدین خلق مدت‌هاست که با اصطلاح سازمان قابل تعریف نیست، در واقع آن‌ها از سازمان به فرقه تغییر ماهیت دادند؛ فرقه مشخصاتی دارد، به این معنا که دچار خودکامگی ایدئولوژیک و افراط در عقیده می‌شود؛ یعنی جان و مال افراد دیگر متعلق به خودش نیست، بلکه به مالکیت فرقه درمی‌آید؛ فرقه تعیین می‌کند که اعضا چگونه فکر و زندگی کنند؛ مثلاً در اردوگاه اشرف دستورالعمل‌هایی برای همه مسائل حتی مسائل روزمره وجود داشت؛ در واقع، کنترل همه‌چیز اعضا در دست سرکردگان فرقه است؛ اعضای گروه مجاهدین خلق در واقع گروگان‌های ابدی محسوب می شوند که هیچ اختیاری از خود ندارند!

گروه مجاهدین خلق از ابتدای تأسیس تاکنون همواره عامل عملیات‌های تروریستی و جنایات فراوانی در اقصی نقاط کشور بودند و هیچ استانی از آسیب‌ها و وحشی‌گری این سازمان منحرف، در امان نبود.

این نیروی منحرف نظامی، در طول جنگ ایران و عراق، از سوی خاک عراق، بیش از ۱۰۰عملیات نظامی بر ضد پایگاه‌های نیروهای ایرانی شکل داد، مهم‌ترین عملیات نظامی سازمان در سال ۱۳۶۷ با نام فروغ جاویدان انجام شد.

از دیگر عملیات‌های ارتش به اصطلاح آزادی‌بخش با فرماندهی مسعود رجوی می‌توان به عملیات نظامی و حمله مسلحانه تروریستی علیه مردم عراق در عملیات موسوم به مروارید اشاره کرد که طی آن در کمتر از ۱۴ روز مبادرت به قتل بیش از ۵۰۰ هزار تن از شهروندان و غیرنظامیان و زنان و کودکان عراقی کردند، گروه مجاهدین خلق در ادامه به منظور انجام اقدامات و فعالیت تروریستی همچنان ترور، بمب‌گذاری، خمپاره‌اندازی و … در داخل کشور ایران اقدام به تشکیل یک بخش نظامی تحت عنوان ستاد داخلی کرد، با تشکیل ستاد داخلی در دهه ۷۰ و ۸۰ نسبت به استمرار و ادامه اقدامات تروریستی علیه کشورهای ملت ایران اقدام شد.

جنایت مجاهدین خلق علیه مردم عادی در همدان

مجاهدین خلق در سلسله عملیات‌های ترویستی خود مردم بی‌گناه همدان را مورد هدف قرار دادند. بر اساس گزارش شماره ۱۳۰ نشریه مجاهد در پنجم شهریور ۱۳۶۱ یک روزنامه‌فروش به نام ناصر شریفی‌تبار در مقابل دکه‌اش در خیابان بوعلی همدان توسط مجاهدین خلق ترور شد.

در ساعت ۴:۳۰ بعد از ظهر ۱۰آذر۱۳۶۱، یکی از واحدهای عملیاتی گروه تروریستی مجاهدین خلق، پس از یک عملیات شناسایی، یک فردی را به نام عباس افتخاری در مغازه اش در همدان به جرم هواداری از جمهوری اسلامی ترور کردند و به شهادت رساندند و مجاهدین خلق در شماره ۱۳۲ ارگان رسمی مطبوعاتی خود (مجاهد) به این جنایت اعتراف کردند.

کشف مقادیر زیادی مهمات از داخل خانه‌ متعلق به سازمان مجاهدین خلق در ملایر در تاریخ این استان ثبت شده است، در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۵۹ ، ۱۴ بمب دستی و سه‌راهی از خانه‌ای در ملایر کشف شد، این خانه متعلق به مجاهدین خلق بوده است.

روایت رسمی مجاهدین خلق از جنایات دهه ۶۰ بر اساس آمار ارائه‌شده در نشریه مجاهد

گروه تروریستی مجاهدین خلق تنها در بازه زمانی ۱۱ فروردین تا ۲۶ اسفند سال۱۳۶۲، مسئولیت ترور ۴۵۸۳ شهروند ایرانی را برعهده گرفت. آمار این جنایات در شماره‌های ۱۴۵ تا ۱۹۵ نشریه مجاهد (ارگان مطبوعاتی اصلی مجاهدین خلق) درج شده است، بر اساس آمار ارائه‌ شده توسط نشریه مجاهد مجاهدین خلق، این گروه تروریستی در این بازه زمانی مسئولیت جرح ۴۱۰ شهروند را نیز برعهده گرفت.

جنایت‌ها، قتل‌عام مردم بیگناه و ترورها در اکثر شهرهای حساس کشور چون آمل، مرکز نگهداری ماشین‌آلات راهسازی در بانه، جاده قائمشهر، شهرضا، اراک، همدان، ملایر، تهران، گیلان، انجام چندین مورد عملیات ترور در لاهیجان و اصفهان، انجام هفت عملیات تروریستی در شیراز، ترور بسیجیان در شهرستان بوکان استان آذربایجان غربی، شهادت ۲۰ تن از پاسداران بر اثر تله انفجاری کار گذاشته شده توسط این گروه تروریستی در سردشت، ترور بیش از ۱۰۰۰نفر از مردم در سال ۶۱ و عملیات‌های تروریستی گسترده‌ در شهرهای مختلف از جمله جنایات مجاهدین خلق محسوب می‌شود.

شماره ۱۳۷ نشریه مجاهد همچنین در مطلبی با عنوان “بیلان عملیات پیشمرگه‌های مجاهد خلق در دی ماه ۶۱” اعتراف کرد که این گروه تروریستی به چهار پاسگاه مرزی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در کردستان حمله کرد و بر این اساس، مسئولیت ترور ۱۵۰ پاسدار و جرح ۱۱۰ تن از اعضای سپاه را پذیرفت.

همچنین عملیات‌های تروریستی بمب‌گذاری در ساختمان فرمانداری شهرضا، منهدم کردن کیوسک‌های سپاه در بروجن و منفجر کردن اتومبیل رئیس هلال‌احمر این شهر، ترور یکی از مسئولان شهرکرد (رحمان رضوی) وترور عضو شورای شهر تبریز، توسط اعضای گروه مجاهدین خلق رقم خورده است.

سال ۱۳۶۰ نقطه اوج تقابل گروه مجاهدین خلق با مردم و نظام بود

یکی از اساتید دانشگاه آزاد اسلامی ملایر گفت: ۱۵۰۳ نفر در اثر جنایات مجاهدین خلق در سال ۶۷ به شهادت رسیدند و آمار جنایات این گروه در سال ۱۳۶۷ با جنایات آنان در سال ۱۳۶۰ و پس از عزل بنی‌صدر برابری می‌کند.

همایون بداغی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا با اشاره به جنایات گروه مجاهدین خلق در سال ۱۳۶۷ و اجرای سه عملیات تروریستی، اظهار کرد: از کودک سه‌ساله تا پیرمرد ۹۰ ساله در بین شهدای جنایات این گروه دیده‌ می‌شود.

وی با بیان اینکه بر اثر جنایات مجاهدین خلق در سال۱۳۶۷، ۱۵۰۳ نفر از هموطنان ما به شهادت رسیدند، افزود: پس از فرار بنی‌صدر و مسعود رجوی در سال ۱۳۶۰ به فرانسه، موجی از ترور در کشور به راه افتاد و مجاهدین خلق جنایات بزرگی در حق ملت ایران کرده‌اند که یکی از فاجعه‌آمیزترین این جنایات مربوط به سال ۱۳۶۷ است.

بداغی خاطرنشان کرد: در این سال، جریان مجاهدین خلق با محوریت مسعود رجوی و بنی‌صدر به دنبال انتقام از ملت ایران برآمدند، پیوند گسست‌ناپذیر مردم با ولایت و عشق آنها نسبت به امام خمینی تبدیل به عُقده‌ای بزرگ برای مجاهدین خلق شده بود، از این‌رو دست به وحشیانه‌ترین جنایت‌ها زدند و ۱۵۰۳ شهید ماحصل جنایات آن‌ها بود.

این استاد دانشگاه آزاد اسلامی ملایر بیان کرد: در کنار ترور و خرابکاری، ذخیره‌سازی سلاح در خانه‌های تیمی، شرکت در تجمعات خشونت آمیز و غیرقانونی، تخریب امول‌عمومی، جاسوسی برای کشورهای بیگانه و تصرف غیر قانونی اماکن، از جمله جنایات مجاهدین خلق در سال ۱۳۶۰ به شمار می‌رود.

وی با بیان اینکه سال ۶۰ نقطه اوج تقابل این گروه با مردم و نظام بود، تصریح کرد: اقدامات خرابکارانه گروه مجاهدین خلق با همراهی مردم و نظام برچیده شد.

بداغی با اشاره به اینکه مجاهدین خلق در اوج جنگ‌تحمیلی، کمک شایانی به عراق در جمع آوری اطلاعات از نقاط حساس کشور کردند، گفت: دادن اطلاعات محموله‌های غذا و دارو ایران به جنگنده‌های عراقی برای بمباران، حملات پراکنده مرزی و حمله مستقیم نظامی به مرزهای کشور، از جمله جنایات این گروه در دوران جنگ تحمیلی بود.

وی با بیان اینکه جریان مجاهدین خلق در سال ۱۳۶۷ رسماً و علناً به ملت بزرگ ایران خیانت کردند، افزود: آنان با دشمن اصلی ایران یعنی صدام معلون، علیه فرزندان این آب و خاک متحد شدند.

بداغی گفت: رجوی در آن ایام یک فراخوان داد و هواداران خائن و فراریش را از کشورهای مختلف گردهم آورد و همزمان تعداد زیادی از زندانیان فراری که مورد رأفت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بودند را در خدمت منافع و اهداف خود گرفت.

وی یادآورشد: سه عملیات با گردهم آمدن نیروهای خائن به ایران به ترتیب در فکه، مهران و کرمانشاه انجام شد و اوج شقاوت آن‌ها و خیانتشان به مردم و ایران آن جایی بود که رژیم بعثی عراق بمباران شیمیایی مناطق مختلف مسکونی را انجام داد.

استاد دانشگاه آزاد اسلامی ملایر خاطرنشان کرد: مسعود رجوی با تحریک صدام و به منظور تاثیرگذاری در جنگ با فراخوان هواداران فراری و پیوستن تعداد زیادی از زندانیان که مورد رأفت نظام قرار گرفته بودند، در سال ۶۷  سه عملیات آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان را علیه ایران انجام داد.

وی با اشاره به روند عملیات آفتاب، تصریح کرد: این عملیات در هشتم فروردین ۶۷ در منطقه فکه رخ داد و مجاهدین خلق با تمام توان با همراهی ارتش عراق به مرزهای ایران حمله کردند؛ عملیات آفتاب با حمایت و آتش توپخانه‌های زمینی و پیشتیبانی هوایی ارتش بعث انجام‌ شد و مواضع بسیاری از مناطق ایران مورد حمله قرار گرفت.

وی با بازخوانی عملیات چلچراغ، افزود: عملیات چلچراغ در ۲۸ خرداد ۱۳۶۷ در منطقه مهران رخ داد و مجاهدین خلق بعد از خوش‌خدمتی به عراق با عبور از مرزهای ایران شهر مهران را متروکه و خالی از سکنه کردند، در این عملیات ارتفاعات مهران تصرف شد و مجاهدین خلق با بهره‌گیری از نیروهای بومی و با لباس ارتش این اقدام را انجام دادند.

بداغی ادامه داد: از ۲۸ خرداد ۶۷ و پس از عملیات چلچراغ، شاهد درگیری‌های پراکنده توسط مجاهدین خلق با مردم و نیروهای نظامی و رزمندگان ایران بودیم و جنایات متعددی علیه مردم انجام شد.

استاد دانشگاه آزاد اسلامی ملایر حمله و مورد هدف قراردادن ایستگاه‌ها و پاسگاه‌های مرزی ایران، خمپاره‌زنی به شهرها و پادگان‌ها و دستبرد شهری و خیابانی را از جمله جنایات مجاهدین خلق پس از عملیات چلچراغ و پیش از عملیات فروغ‌جاویدان عنوان و اظهار کرد: مجاهدین خلق در آخرین عملیات در سال ۶۷ با نام فروغ جاویدان در سوم مرداد به کرمانشاه حمله کردند و به خیال خود ظرف مدت پنج روز می‌خواستند به تهران برسند.

وی توضیح داد: در این عملیات مجاهدین خلق با حمایت نیروهای عراقی با عبور از قصر شیرین، کرندغرب و اسلام‎آباد غرب قصد ورود به کرمانشاه را داشتند که در تنگه چهارزبر زمین‌گیر شدند.

استاد دانشگاه آزاد اسلامی ملایر افزود: نیروهای ایرانی در عملیات مرصاد و با همراهی ارتش و بسیج  حمله مجاهدین خلق را در نطفه خفه کردند و با پیروزی نیروهای ایرانی مجاهدین خلق به سمت مرزهای عراق و کوهستان‌ها عقب نشینی کردند، دو هفته پس از این عملیات مجاهدین خلق بسیاری دستگیر شدند و پنج روز بعد از عملیات مرصاد، جمهوری اسلامی ۱۰۰ عملیات شناسایی انجام‌ داد و بسیاری از مواضع مجاهدین خلق را درهم شکست.

اکنون بعد از گذر سال‌ها، دیروز سه‌شنبه ۲۹ آبان بیست و سومین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق موسوم به منافقین و همچنین ماهیت این سازمان به عنوان یک شخصیت حقوقی، ماه در شعبه یازدهم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست قاضی حجت‌الاسلام والمسلمین امیررضا دهقانی و مستشاران دادگاه مرتضی تورک و امین ناصری، وزیری نماینده دادستان، خانواده شهدا و وکلای آنها و همچنین وکلای متهمان در مجتمع قضائی امام خمینی به‌صورت علنی تشکیل شد و در این جلسه، ۲۰۰ عضو جدا شده از گروه مجاهدین خلق حاضر به شهادت در دادگاه شدند.

آنچه مسلم است این که گروه منحوس و منحرف مجاهدین خلق، جنایات بزرگی در حق ملت ایران کرده‌اند که هرگز از حافظه تاریخ این مرز و بوم پاک نمی‌شود، امروز بعد از ۴۶ سال از عمر انقلاب همچنان فرزندان ایران دلاورانه و قهرمانانه از آب و خاک کشور دفاع می‌کنند و برای همیشه مجاهدین خلق  “نیروی سوخته‌” هستند.

نوشته مجاهدین خلق| دگردیسی از سازمانی سوخته تا فرقه‌ای منحرف اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین خلق در سرفصل فاز سیاسی در مقابل خلع سلاح بشدت مقاومت می کرد. بهانه و توجیه رجوی این بود تا زمانیکه ریشه های نفوذ امپریالیزم آمریکا در ایران خشک نشده می بایست سلاح در دست آنها باشد! رژه نظامی نیروهای موسوم به میلیشیا و فرستادن محمد رضا سعادتی از مسئولین بلند پایه اش به سفارت اتحاد جماهیر شوروی برای تبادل اطلاعات بدون اطلاع وهماهنگی با دولت موقت منتخب مردم از اقدامات غیر متعارف رهبران مجاهدین خلق در این مقطع بود که به دستگیری سعادتی انجامید.

مجاهدین خلق در مقطع سالهای 58 تا 60 در شرایطی از فقدان آزادی ها و بازگشت دیکتاتوری سخن می گفت که کف خیابانها و محیط دانشگاهها در اختیار دانشجویان هوادار آنها بود و این سازمان بیشترین تشکل های دانشجویی را در دانشگاهها و مدارس داشت. نشریات مجاهد، بازوی انقلاب و فریاد گودنشین در بالاترین سطح تیراژ در میان مردم پخش میشد و نشریه مجاهد آنها در کنار دیگر روزنامه های رسمی در دکه های روزنامه فروشی در معرض خرید مردم بود.

با این همه امکانات تبلیغاتی و برگزاری میتینگ و جلسات آموزش های ایدئولوژیکی در دانشگاه صنعتی شریف و دیگر دانشگاههای کشور باز فریادشان بلند بود که صدای پای فاشیزم می آید و آزادی ها محدود شده است. در دانشگاه شریف و تهران موسی خیابانی و در دانشکده نفت آبادان ابراهیم ذاکری یکماه کامل از امکانات دانشگاه دولتی برای تبیین مباحث ایدئولوژیکی به فلسفه شعائر در ماه مبارک رمضان می پرداختند و همزمان جلسات تبیین جهان توسط مسعود رجوی هم در دانشگاه شریف که یک امکان دولتی بود برای مباحث ایدئولوژیکی و مبانی اعتقادی مجاهدین خلق آموزش داده میشد.

از طرف وزارت کشور در همان مقطع اجازه معرفی کاندیدای نمایندگی مجلس در تهران و شهرستانها داده شد که رجوی و خیابانی به همراه دیگر مسئولین رده بالای آنها خود را کاندیدا نموده و در فضای آزاد به تبلیغ برنامه های خود پرداختند. که بجز در یک مورد در شهر مسجد سلیمان هیچ یک از نمایندگان معرفی شده و از جمله رجوی در تهران و خیابانی در تبریز صاحب اکثریت آرا برای ورود به مجلس نشدند و مردم دست رد به سینه آنها و برنامه هایشان زدند.

ولی موضع گیری های بعدی رهبران مجاهدین خلق و تلاش برای تحریک و ترغیب نیروهای نظامی و اکثریت مردم وفادار به انقلاب نشان داد که مسعود رجوی بدنبال قبضه کامل اهرم های قدرت است و عملا اعلام می نمود که آنها انقلاب کرده اند و رهبری انقلاب به سرقت رفته است.

با شروع تجاوز نظامی رژیم صدام مسعود رجوی که در اطلاعیه اول تجاوز نظامی عراق به ایران را محکوم وخواستار دفاع در مقابل رژیم بعثی حاکم برعراق شده بود با اعزام هوادارنش به جبهه های جنگ تلاش نمود سلاح های مورد نظرش را به پشت جبهه و خانه های امن تیمی منتقل و برای شروع درگیری های نظامی احتمالی آماده شوند. در آن مقطع ما که هواداران ساده و زود باوری بودیم در توهم اینکه رهبران مجاهدین خلق واقعا بدنبال مقابله با تجاوز دشمن هستند با تشکیل ستادها به جمع آوری کمک های مردمی برای ارسال به جبهه و کندن سنگر و رفتن به جبهه ها اقدام می کردیم و از ماهیت و نیت اصلی آنها که تماما شعاری بیش نبود و صرفا تبلیغاتی و در راستای منافع رهبران آنهاست اطلاع نداشتیم.

در تاریخ 28 خرداد 1360 سازمان اعلامیه شماره 25 خود را که حاکی از شروع یک جنگ مسلحانه تمام عیار برعلیه جمهوری اسلامی بود، صادر کرد. که همه و از جمله هواداران را در بهت و نگرانی فرو برد. عبارات بکار برده شده خبر از شروع یک عملیات نظامی می داد:

“برابر اعلامیه حاضر، از این پس مسئولیت هرآنچه که حین مقاومت انقلابی واقع شود، تنها و تنها بر ذمّه مرتجعین انحصارطلب و اوباش چماقدار آنهاست .. از این حیث برآنیم که نامبردگان هر که باشند و در هر لباسی دقیقاً شایسته سخت ترین کیفر و مجازات انقلابی خواهند بود. ضمناً سازمان مجاهدین خلق ایران این حق را برای خود محفوظ می دارد تا در هر موردی هم که کیفر فی المجلس جنایتکاران در حین انجام جرم ضدانقلابی میسّر نباشد، به زودی و به طور مضاعف، آمران و عاملان مربوطه را به جزای خود برسانند.”

همه ما در بهت و ناباوری از شرایط جدید فرو رفته بودیم و نمی توانستیم این حرکت رهبری سازمان را هضم کنیم. سازمان در 30 خرداد سال 60 در شرایطی وارد فاز نظامی شد که هیچ فکری برای مخفی کردن سیل بزرگ هواداران که به دلیل فعالیت های گسترده در ملاء تجمعاتی و شهر خود شناخته شده بودند نکرده بود.

هنوز ورود به شرایط جدید را فهم نکرده بودیم که انفجار دفتر حزب جمهوری و سپس دفتر نخست وزیری که به کشته شدن بسیاری از مسئولین و نمایندگان مجلس و در راس آن دکتر بهشتی رئیس دیوان عالی کشور و آقایان رجایی و باهنر رئیس جمهور و نخست وزیر انجامید، بیشتر هواداران را در نگرانی فرو برد. خیلی از هواداران و از جمله خود من هنوز نتوانسته بودیم دلیل این حرکت رهبران مجاهدین خلق آن هم در شرایطی که جمهوری اسلامی و شخص آیت الله خمینی از پایگاه اجتماعی و مشروعیت بالای اجتماعی و مردمی برخوردار بود را درک کنیم. پیش بینی خود من و بسیاری از دوستانم این بود که نتیجه این ماجراجویی در تعادل قوا شکست سازمان خواهد بود.

ادامه دارد…

علی اکرامی

نوشته سازمان مجاهدین خلق از رویاهای شیرین کودکانه تا واقعیت های تلخ واقع بینانه – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بدین ترتیب، جمهوری اسلامی از جنگ داخلی و خارجی، به فاز سوم بحرانی خود که همانا تروریسم سراسری بود رسید. رخدادی تلخ که ایران را در شرایطی خطیر و سرنوشت ساز قرار داد و خونین ترین روزهای بعد از کودتای ننگین 28 مرداد را به مردم ایران تحمیل کرد، و البته اثرات آن به جنگل های گیلان و رشته کوه های فارس هم سرایت کرد.

30 خرداد 1360

مسعود رجوی تصور می کرد با ترور سران کلیدی نظام، قادر خواهد بود جمهوری اسلامی را سرنگون و حکومت مورد نظر خود را تحت عنوان “جمهوری دمکراتیک اسلامی” با شعار فریبنده “جامعه بی طبقه توحیدی” برپا نماید. اما با وجود کشتارهای زیادی که در همان چند هفته اول بعد از 30 خرداد 1360 انجام داد و تعداد زیادی از مسئولین را به شهادت رساند، خیلی زود متوجه شد که دست به کاری نابخردانه زده و نه تنها حمایت مردمی را از دست داده، بلکه حتی مثل گذشته قادر نیست با سخنرانی های انگیزاننده خود به جذب جوانان بپردازد و مجبور است در داخل خانه های تیمی محبوس باشد. به همین خاطر کمتر از 40 روز بعد از ایران گریخت و هزاران نوجوان را در کشتارگاهی که برپا کرده بود تنها گذاشت.

مسعود رجوی و بنی صدر

43 سال از آن تصمیم نابخردانه و جنایتکارانه می گذرد و همگان شاهد هستند که جمهوری اسلامی با همه ضعف و کاستی ها، همچنان پابرجا مانده و مدام بر اقتدار آن افزوده می شود اما بیش از 21 سال است که مسعود رجوی در تابوت خودساخته، حتی توان انتشار یک تصویر جدید از خودش برای اثبات حیات ندارد. در عین حال، مریم نیز که با “انقلاب ایدئولوژیک” ادعای سرنگونی نظام و فتح جهان داشت و در نشست های درونی صراحتاً انقلاب خود را جهانشمول می خواند و می گفت جهان را در خواهد نوردید و همه زنان جهان را به شورش و عصیان وامی دارد، اینک در به در به دنبال پارلمانترها و شخصیت های دست چندم غربی می دود تا آنان را برای جلوگیری از مسترد شدن به ایران ترغیب نماید و برای سرنگونی نظام از آنها کمک بگیرد. سال گذشته، وی درصدد بود تا با انجام ده ها عمل تخریبی و تروریستی در سالگرد 30 خرداد، در گردهمایی یکم تیرماه شرکت کند و دست به قدرتنمایی بزند. اما درست در همین روز، پلیس آلبانی به پادگان اشرف هجوم آورد و بزرگترین ضربه امنیتی و سیاسی را به مجاهدین وارد نمود، به نحوی که برنامه سخنرانی کنسل و مریم از ترس بازداشت، پاریس را ترک کرد و سرگردان ایتالیا و آلمان شد.

طی 20 سال گذشته، مریم مدام به بهانه آزادی از زندان پاریس، با برپایی جشن های سالیانه، میلیون ها یورو صرف سورچرانی لابی هایش می کرد، اما امسال که کارفرمای وی در باتلاق غزه فرو رفته، هیچ برنامه ای ارائه نداده است. البته هجوم پلیس و سازمان مبارزه با کلاهبرداری به یکی از مقرهای مهم مجاهدین در والدواز نیز ضربه مهلکی بر تشکیلات مریم وارد کرد. در چنین شرایطی، نه خبری از برگزاری مراسم سالیانه 30 خرداد دیده شد و نه اثری از جشن آزادی مریم از بازداشتگاه پاریس است. و این نشان می دهد که بحران های مختلفی گریبان سازمان مجاهدین را گرفته است. چند قلم این بحران ها مرگ های پی در پی، کثرت پیرسالی، رخدادهای امنیتی، تضادهای تشکیلاتی، خطر استرداد، از اهمیت افتادن مجاهدین برای نهادهای جاسوسی و امثال آن است که همگی دست به دست هم داده تا روزهایی سخت را برای این فرقه خطرناک رقم بزند.

حامد صرافپور

نوشته از ۳۰ خرداد تا ۱۷ ژوئن، در سالگرد بازداشت مریم رجوی چه گذشت؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خرداد ۱۳۶۰ را می‌توان نقطه‌عطفی در تاریخ جنایت‌کارانه گروه تروریستی مجاهدین خلق خواند.

گروه تروریستی مجاهدین خلق در اواخر خرداد ۱۳۶۰ با انتشار اعلامیه‌ای از ورود خود به فاز مسلحانه خبر داد؛ تصمیمی که به ‎طور مستقیم از تشدید زاویه این فرقه با ایران و دوری گزیدن مردم کشور از گروه تروریستی مجاهدین خلق ناشی می‌شد.

مجاهدین خلق پس از انتشار اعلامیه یادشده، روز‌های ۳۰ و ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ در پی اعلام خبر عدم کفایت سیاسی بنی‌صدر، رئیس‌جمهور وقت از سوی مجلس شورای اسلامی جنگ خیابانی خود را آغاز کرد و سبب شد روز‌های پایانی بهار ۱۳۶۰ ایران ملتهب و متشنج سپری شود.

دلیل ورود مجاهدین خلق به فاز مسلحانه چه بود؟

گروه تروریستی مجاهدین خلق پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ تا اواخر سال ۱۳۵۹ وارد نزاع و درگیری تشکیلاتی جدی شد؛ در این بازه زمانی سران مجاهدین خلق برای حفظ وجهه ظاهری، آگاهی از ناتوانی برای مقابله با جمهوری اسلامی ایران در وجوه مختلف و احتمالا تداوم عملیات فریب به‌ ویژه جوانان با هدف جذب به گروه، از درگیری و رویارویی مستقیم ابا داشت.

خرداد ۱۳۶۰ با تحولات سیاسی متعدد داخلی برای مجاهدین خلق به معنای دست یافتن به فرصتی برای خروج از وضعیت پنهان کاری شد.

سران گروه تروریستی مجاهدین خلق در این دوره که از نزدیکی و همسویی بنی‌صدر با خود مطمئن شده بودند، با عجله در میانه ورود کشور به فضای سیاسی آن دوران پرده از نیت‌های مخفی خود برداشته و آغاز جنگ مسلحانه‌ای را که از همان آغاز پیروزی انقلاب اسلامی در سر داشتند، کلید زدند.

در واقع، گروه تروریستی مجاهدین خلق درپی شکست‌های مکرر در جلب توجه، اقبال و اعتماد مردمی در آزمون‌های مختلف انتخاباتی مانند همه‌پرسی قانون اساسی، مجلس خبرگان قانون اساسی، ریاست جمهوری و مجلس شورای اسلامی، با نزدیک شدن به بنی‌صدر به دنبال سنگری قابل اتکا بود.

این نزدیکی در حالی رخ داد که مجاهدین خلق تا اواسط تابستان ۱۳۵۹ از مخالفان بنی‌صدر بود؛ آنچه این دو را به هم نزدیک کرده و سبب تصمیم مجاهدین خلق برای ورود به فاز مسلحانه شد، ناکامی هر دو طرف برای پیشبرد اهداف شومشان در مقابل جمهوری اسلامی بود.

در این زمان بود که چهره و ماهیت اصلی گروه تروریستی مجاهدین خلق آشکار شد؛ جنگ طلبی.

مجاهدین خلق با چه ابزاری وارد جنگ مسلحانه شدند؟

ابزار گروه تروریستی مجاهدین خلق برای اجرای فاز جنگ مسلحانه، توهم مسعود رجوی، سرکرده این گروه از میلیشیا بود.

او در این توهم بود که با استفاده از نیرو‌های شبه نظامی سازمان داده شده‌اش که با نام میلیشا یاد می‌شد، می‌تواند بر حاکمیت فشار وارد کرده و امتیاز بگیرد.

گروه تروریستی مجاهدین خلق امید زیادی به این میلیشا که ادعا می‌کرد ۱۰ هزار عضو دارد، داشت؛ اما ورود به فاز مسلحانه پوچی این توهم را آشکار کرد و به نابودی بخش عمده‌ای از میلیشیا منجر شد.

در ۳۰ خرداد چه اتفاقی افتاد؟

اعلامیه ۲۸ خرداد مجاهدین خلق با عنوان اعلامیه سیاسی نظامی شماره ۲۵ که عملاً اعلام جنگ به جمهوری اسلامی ایران بود و متعاقب آن ورود به فاز مسلحانه، در حقیقت امر انتحار مجاهدین خلق بود؛ از این رویداد می‌توان به‌عنوان آغاز یک پایان یاد کرد.

روزنامه‌های مختلفی مانند جمهوری اسلامی و کیهان در شماره مربوط به روز ۳۱ خرداد ۱۳۶۰، شرح مفصلی از وحشی‌گری‌های مجاهدین خلق در روز ۳۰ خرداد را ارائه کردند؛ براساس گزارش‌ها، عصر روز سی‌اُم خرداد، تهران با موجی از خشونت مجاهدین خلق روبرو شد که تا ساعات پایانی شب ادامه داشت.

براساس گزارش‎ها، همزمان با درگیری‌های خونین در تهران، شهر‌های اصفهان، همدان، ارومیه، شیراز، اهواز، اراک، مسجدسلیمان، بندرعباس و مشهد شاهد درگیری‌هایی بودند.

درپی اجرای یک سری عملیات زنجیره‌ای از سوی مجریان قانون پس از ایجاد درگیری و اغتشاش‌های بسیار، موسی خیابانی و چند نفر دیگر از عناصر کادر مرکزی مجاهدین خلق به هلاکت رسیدند؛ ضمن اینکه پایگاه‌های اصلی مجاهدین خلق کشف و ۹۰ درصد از نیروی کادر آن نابود شد.

گروه تروریستی مجاهدین خلق در مواجهه با این شرایط ادامه‌ حیات خود را در داخل ایران غیر ممکن دید و همین امر سبب فرار برخی از سرکردگان آن به دیگر کشورها شد؛ کادر باقی مانده‌ داخل کشور نیز به عراق گریخت و بازوی نظامی عراق و ستون پنجم دشمنان ایران را تشکیل دادند.

۳۰ خرداد ۱۳۶۰ را می‌توان آغاز روند آشکار خشونت و ترور گسترده از سوی مجاهدین خلق خواند؛ مجاهدین خلق در پی این رویداد دیگر ابایی از ددمنشی‌های متعدد از ترور‌های کور تا عملیات انتحاری، از آدم‌ربایی و شکنجه تا همراهی با دشمنان و بمب‌گذاری نداشتند.

نگاهی به کارنامه مجاهدین خلق به‌ویژه در زمینه آنچه مبارزه مسلحانه خوانده می‌شد، نشان می‌دهد که سه مرحله فاز نظامی این گروه تروریستی با شکست مفتضحانه‌ای پایان یافت.

پایان آدم‎کش‌های فراری

مجاهدین خلق پس از چهار دهه جنایت مداوم و مستمر علیه مردم ایران اکنون در میانه راه رفتن بر لبه پرتگاه فروپاشی با برگزاری دادگاه رسیدگی به جنایت‌های خود مواجه شده است، اما این همه عاقبتی نیست که مجاهدین خلق با آن روبرو شده است.

تشدید اختلاف‌های درونی و افزایش محدودیت در مسیر فعالیت در کشورهای اروپایی، نیز عرصه را برای آخرین نفس‌های این گروه تروریستی مجاهدین خلق تنگ کرده است.

جمهوری اسلامی ایران در چارچوب تعهد همیشگی و ثابت شده خود با جدیت به مبارزه با تروریسم ادامه می‌دهد و برگزاری دادگاه مجاهدین خلق نشان می‌دهد که زمان پاسخگویی فرا رسیده است.

نوشته انتحار مجاهدین خلق در خرداد ۱۳۶۰؛ آغازی بر پایان فرقه مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مخصوصاً در رابطه با ۳۰ خرداد سال ۱۳۶۰ قتل عام‌ها ، کشت و کشتارها و بقول گوبلز هر چقدر دروغ‌های بزرگی بگوئید برای انسان های ساده و زود باور، باورکردن شان ساده تر است.

سوال این است سال ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ چرا اتفاق افتاد؟ آیا مردم بار دیگر دنبال انقلابی دیگر بودند؟! اگر نه موضوع چی بود؟
مسعود رجوی در زمان انقلاب یعنی پس از پیروزی انقلاب ضد سلطنتی به نیروهای خودش دستور داده بود تا سلاح‌های زیادی را از پادگان‌ها دزدیده و مخفی کنند… در تاریخ ثبت شده !

این امر باعث شد سازمان مجاهدین به خاطر داشتن سلاح‌های سبک و نیمه سنگین رهبرانش تصور کنند که می‌توانند قدرت ایران را تغییر بدهند.

واقعیت این بود که فضای سیاسی و جو حاکم بر جامعه شعارهای پرطمطراق و خوش رنگ و لعاب آنها را می‌طلبید و برای مردم جاذبه داشت. از طرفی هم رئیس جمهور وقت بنی صدر با نظام ایران به اختلاف افتاده بود لذا مسعود رجوی خواست در هم پیمانی با او صد البته سوءاستفاده از بنی صدر به قدرت برسد!

وقتی متوجه شد که مجلس ایران می‌خواهد ابوالحسن بنی صدر رئیس جمهور وقت را استیضاح کند، رجوی تصور کرد که الان است که هواداران بنی صدر بنا به دستور او سلاح بدست در کنار ماشین کشتار رجوی به خیابان ها ریخته و دولت را سرنگون کنند! لذا به فرماندهان زیر دست خودش دستور داد در روز استیضاح یک تظاهرات بزرگی را در تهران به راه بیندازند.

بر اساس گفته مسعود رجوی این تظاهرات هدفش مسالمت آمیز نبود بلکه آنها می‌خواستند مستقیماً به سمت جماران بروند. ده‌ها بار مسعود رجوی این حرف را گفت و تکرار کرد که هدف تظاهرات به هیچ وجه مسالمت آمیز نبود بلکه می‌خواستند تغییر حکومت بدهند!

وقتی که بسیج و مردم و نیروهای دیگر حکومت این تظاهرات را پراکنده کردند، نیروهای مسلح مسعود رجوی به اسم میلیشیا که از قبل آمادگی کامل با سلاح‌های سبک و نیمه سنگین داشتند وارد صحنه شدند. درغیر اینصورت به این ضرب العجلی آن همه سلاح از کجا سردر آورد و چگونه نیروها آرایش جنگی گرفتند؟ !اما وقتی دیدن به هدف نمی‌رسند درگیری‌های مسلحانه را آغاز کردند و ماشین کشتار شروع به قتل عام کرد تا به امروز .

این شد که ۳۰ خرداد یک حمام خونی توسط مسعود رجوی تابه امروز که ۴۳ سال از آن می‌گذرد راه اندازی شد و هنوز خون های بناحق ریخته شده مردم محل های کشتار را فریاد میزند که باید مسعود رجوی پاسخگو باشد.

اماهیچ سالی مثل سال گذشته ۳۰ خرداد سال 1360 ثمره خود را نداشت ، روز 30 خرداد 1402 صدها پلیس کشور آلبانی به اشرف وارد شدند و دنبال آثارجرم و جنایت آنها در داخل خاک ایران شدند و کامپیوترهایی را که برای ایجاد آشوب و بلوا در ایران بکار میرفتند را ضبط کرده و با خود بردند.

حمید آتابای – تیرانا آلبانی

نوشته حمام خونی که مسعود رجوی به راه انداخت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از آنجایی که این فرقه تمام کارهایش روی خون دیگران سوار است این که می گویم روی خون دیگران شناور می شود یک حرف پوچ و تو خالی نیست چون با چشم خودم دیدم خوب میفهمم که چه می گویم. در واقع رجوی نعش کش سازمان هستش چون هر کسی کشته و یا به درد خدایی میمیرد آنچنان از او می گوید که بعد هم از اسم او و هم از خون او استفاده سیاسی خودش را ببرد. برای مثال کتابی که به نام ۳۰ هزار کشته درست کرده اگر خوب توجه بکنید تمام کشته های گروههای دیگر را درآن کتاب گردآوری کرده و به اسم سازمان به ثبت رسانده و هر کجا مریم قجر می‌رفت آن کتاب را هدیه می داد و آن بنده خدایی که اصلا حالیش نبود چون فقط عکسهای آن را نگاه میکند.

رجوی خوب می داند که با احساسات دیگران چگونه بازی بکند که بتواند خط سیاسی خودش را پیش ببرد .

در حال حاضر هم هر چند که خودش در غیبت کبرا بسر می برد مریم عضدانلو را بجای خودش گذاشته است تا با ملیجک بازی ها و خوش رقصی هایش در برابر تمام لابی‌های که در دنیا دارند خودشان را در میان تمام سازمانها و گروهای دیگر بالاتر قلمداد بکند. چیزی که هیچ گاه نه مردم ایران و نه گروههای دیگر آن را قبول ندارند و حتی طی این چند ماه گذشته دو بار سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گفته که هیچ گاه سازمان مجاهدین خلق و شورای آنها را جایگزین جمهوری اسلامی نمی‌داند.

در حال حاضر هم هر ساله سازمان با کلی خرج کردن و پیغام و پسغام دادن به پارلمانتر های از دور خارج که بیاید دلار بیشتر می دهیم بیاید کمی از مریم تعریف بکند تا در چشم انظار خراب نشود چون وقتی خود رهبر نباشد مجبور است این رهبر دوم حرف بزند.

در حال حاضر هم در حال تدارک دیدن برنامه در آلمان هستند چرا آلمان باید از مریم خانوم سوال کرد .چرا در فرانسه نه. ظاهراً این بار فرانسه به دنبال درد سر نیست و نمی خواهد مشکلی بر مشکلاتش اضافه شود .

در این روزها هیاهو برای برگزاری این برنامه در آلمان بالا است و از همه جا دعوت به عمل آمده حتی از جداشدگان سازمان که به اسم هوادار برای بار بری و کمی مزد بگیرند دعوت شده .

این است سازمان پر خط خال مجاهدین که هر ساله برای مطرح کردن خود دست آویز دیگران هستند .

غلامرضا شکری – تیرانا

نوشته باز هم سی خرداد رسید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

توجیه و سرهم کردن دلایل این راه از هنرهای سیاست بازی‌های رجوی بود که مجبور بود توجیهات تشکیلاتی سر هم کند. اعضا مجبور شدند به زندگی مخفیانه رو بیاورند. رجوی در آن دوران جوانان و نوجوانان زیادی را فریب داد. تعداد زیادی از مردم ایران به واسطه این تصمیم غلط رجوی کشته شدند. یادم می‌آید یکی از اقوام ما که نوجوان ۱۶ ساله بود توسط همین سازمان تهییج شد که به یک مسجدی سه راهی پرتاب کند و چند نفر در این اثنا کشته شدند. و خیلی از جوانان دیگر به همین صورت فریب رجوی را خوردند.

در این اثنا رجوی هم به همراه بنی صدر سر دیگر فتنه با هماهنگی و با کمک خلبان محمدرضا پهلوی به فرانسه گریخت، در حالی که هواداران او در تهران و شهرستان‌ها سرگردان بودند. او  ۴ ماه بعد با فیروزه بنی صدر ازدواج نمود.

نهایت امر اینکه هدف رجوی سرنگونی دولت نوپای انقلاب و تصاحب قدرت سیاسی در ایران به هر نحو و در کوتاه‌ترین  زمان ممکن بود. چیزی که هرگز رجوی به آن نرسید. پرواز به اصطلاح تاریخ ساز رجوی پوشش تشکیلات پسندی بود که فقط مصرف داخلی داشت.

شکست فاز عملیات مسلحانه و تروریستی و کشته شدن تعداد زیادی از مسئولین سازمان مجاهدین در داخل کشور رجوی را بر آن داشت تا چنانکه خود کشور را ترک کرده بود اعضای مجاهدین را نیز به خروج از کشور فرا بخواند. نتیجه اینکه ورود فرقه تروریستی رجوی به فاز مسلحانه خلق فاجعه ۳۰ خرداد در سال ۱۳۶۰ و تحمیل خشونت بر علیه مردم ایران نه ناشی از شرایط سیاسی بعد از انقلاب ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ و قرار گرفتن مجاهدین در مقابل یک عمل انجام شده بلکه ناشی از حس قدرت طلبی سیاسی رجوی و اینکه سلاح و تشکیلات منسجمی دارد بود.  این امر خیلی زود رجوی را به مهره امپریالیسم تبدیل کرد تا پای در راهی بگذارد که پایان آن تبدیل شدن به یک مهره سوخته بود.

بدین ترتیب رجوی طی بیش از ۴ دهه با ترورهایی که انجام داد و خیانت‌هایی که کرد توانست نام منفورترین و وطن فروش‌ترین و جنایتکارترین چهره تاریخ معاصر ایران را از آن خود کند. او این وطن فروشی را تا همین الان همچنان ادامه داده است.  حالا ماهیت تروریستی سازمان رجوی بر همگان به ویژه دولت آلبانی برملا شده و این امر موجب شد تا پلبس آلبانی مقرشان را در 30 خرداد 1402 تفتیش کند تا بساط فعالیت های تروریستی شان را جمع کند.

من خودم شاهد ورود پلیس آلبانی در ۳۰ خرداد 1402 بودم چون از قبل درخواست جدایی از مسئولین سازمان کرده بودم اما مسئولین سازمان توجه به درخواست جدایی من نکرده و مرا به زور نگه داشته بودند. من که خیلی زیر فشار بودم به مسئولین سازمان گفته بودم که اگر وزارت کشور برای تمدید کارت‌های اقامت وارد اشرف ۳ شوندT من به آنها پناه می‌برم. به همین خاطر وقتی که پلیس آلبانی برای کنترل اشرف ۳ در تاریخ 1402 وارد اشرف سه شدند مسئولین سازمان برای اینکه من به پلیس پناه نبرم مرا توسط دو نفر به نام رضا نفیسی و مهران غنیمتی تحت کنترل قرار دادند و در قرنطینه نگه داشتند که نکند به پلیس مراجعه کنم. در مورد این وقایع هر ساله مقالات و کتاب‌های زیادی نوشته شده  ولی برای اطلاع مردم ایران از کسانی که شاهد اعمال تروریستی رجوی هستند درخواست می‌کنم که اعمال ضد بشری رجوی ها را برملا کنند تا به گوش اسیران کمپ مانز و همچنین خانواده های دردمند برسد.

علی زمانی تیرانا

نوشته سازمان مجاهدین خلق از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ تا ۳۰ خرداد ۱۴۰۳ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.