انجمن های مستقل - انجمن نجات

حضور اعضای انجمن نجات مازندران بر مزار یار قدیمی انجمن

انجمن نجات — Sun, 24 Nov 2024 09:23:34 +0000

30 آبان 1403 مصادف بود با دهمین سالگرد وفات مرحوم صمد نظری و به همین مناسبات جمعی از اعضای جداشده از فرقه رجوی بر سر مزارش در روستای کلمدان شهرستان بابل (زادگاه آن مرحوم) گرد آمده و یاد او را گرامی داشتند.

یاد کسی که با تلاش های مستمر خود در افشای چهره رجوی ها و مناسبات فرقه ای آنها یکی از پیشگامان بود. هر چند امروز به یمن انبوه افشاگری های صورت گرفته درباره مناسبات مجاهدین خلق، این مناسبات به عنوان یکی از مخوف ترین مناسبات فرقه ای شناخته می شود اما زمانی که مرحوم صمد شروع به افشای حقایق درباره فرقه تروریستی رجوی نمود هنوز خیلی چیزها درباره این فرقه رو نشده بود و بدلیل بسته بودن شدید فرقه و عدم ارتباط با دنیای خارج کمتر کسی چنین تصوری از مناسبات فرقه ای آنها داشت و عمق جنایت رجوی ها آن چنان که باید روشن نبود، بی شک نقش صمد نظری در افشای چهره رجوی ها و مناسبات فرقه ای که ایجاد کردند یک نقش کم نظیر است.

او علاوه بر آن که در زمینه افشای مناسبات فرقه ای پیشگام بود، نقش مهمی در راه اندازی انجمن نجات به عنوان نقطه امید خانواده های چشم انتظار اعضای گرفتار در فرقه داشت. از این رو نه تنها خانواده های اعضای گرفتار در فرقه در استان مازندران بلکه خانواده های زیادی در سراسر کشور به کمک ها و تلاش های او دلبسته بودند و خاطرات زیادی از او دارند.

در دهمین سالگرد وفات او یادش را گرامی می داریم و امیدواریم تلاش های او در انجمن نجات استان مازندران به نتیجه نهایی که همانا برقراری ارتباط بین اعضای گرفتار با خانواده های شان و امکان شروع یک زندگی جدید و آزادانه برای آنهاست هر چه زودتر محقق شود.

اعضای انجمن نجات نیز برای تحقق این خواسته همچنان که تاکنون انجام داده اند از این پس نیز بیشتر از قبل تلاش خواهند کرد.

نوشته حضور اعضای انجمن نجات مازندران بر مزار یار قدیمی انجمن اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مدیر انجمن آسیلا: به زودی راه برای خانواده ها باز می شود

انجمن نجات — Thu, 23 Dec 2021 10:17:40 +0000

مدیر اجرایی انجمن آسیلا با ذکر این که در طی سالهای گذشته گروه مجاهدین توانستند با کمک فشارهای آمریکا و اسرائیل در سیستم دولتی آلبانی نفوذ کنند گفت در حال حاضر چنین امکانی از آنها سلب شده است و سازمان در حال حاضر با ریزش پنجاه درصدی نیروهایش روبروست.

در دیدار مجازی خانواده های اعضای گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق در دفتر انجمن نجات تهران با حسن حیرانی مدیر عامل انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) در تیرانا، حیرانی در پاسخ به ابراز امیدواری های خانواده ها برای گشوده شدن راهی برای رهایی فرزندانشان از شرایط رو به افول فرقه رجوی گفت.

حیرانی در پاسخ به مادر چشم انتظار مجید حاج علیرضایی اظهار کرد که مغزشویی و فشار تشکیلاتی و دروغ پردازی های سران مجاهدین نمیتواند برای همیشه اعضا را مجاب به ماندن در تشکیلات کند، چنان‌که از سال‌های اول دهه 80 شمسی که جمعیت این سازمان بیش از چهار هزار نفر بود اکنون در کمپ آلبانی به دو هزار نفر رسیده است.

https://dla.nejatngo.org/Media/Nejat/Tehran/ASILA-Nejat-2.mp4

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته مدیر انجمن آسیلا: به زودی راه برای خانواده ها باز می شود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آسیلا و خبر از افق های روشن پیش روی خانواده ها

انجمن نجات — Tue, 21 Dec 2021 10:50:58 +0000

آقای حسن حیرانی مدیر اجرایی انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی اخیرا از احتمال گشوده شدن مسیر دیدار خانواده‌ها با فرزندان شان از طریق کشور کوزوو خبر داد. وی همچنین گفت که یکی از ظرفیت‌هایی که در چارچوب فعالیت‌های انجمن آسیلا دنبال می کنند ایجاد شرکت مسافرتی برای گرفتن ویزای گروهی برای تسهیل سفر خانواده‌ها به آلبانی برای دیدار با فرزندانشان است.

این خبرهای خوش در حالی است که فرقه تروریستی رجوی با تمام توان و در وحشت از فروپاشی ناشی از جدا شدن اعضا به مقابله با ایجاد تماس و ارتباط بین اعضای گرفتار و خانواده های شان پرداخته و در این راه از هیچ رذالتی فروگذار نکرده است. قطع نمودن هزینه ماهانه جداشدگان، درخواست جاسوسی علیه دیگر جداشدگان در ازای دریافت هزینه ماهانه، انداختن کرونا به جان اعضا برای نابود کردن شان و … از جمله این اقدامات است.

به این ترتیب آسیلا در مدت زمانی بسیار کوتاه در حال تبدیل شدن به نقطه امیدی روشن برای خانواده هایی است که رجوی ها تلاش می کنند آنان را ناامید نمایند. آسیلا با خود شور و امید به ارمغان می آورد و به خانواده ها برای تلاش بیشتر برای رهایی فرزندان شان انگیزه خواهد داد.
باز نمودن افق های روشن و امیدوار کننده را به خانواده های چشم انتظار تبریک گفته و از تلاش های اعضای انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) از صمیم قلب تشکر می کنم.

صالحی

نوشته آسیلا و خبر از افق های روشن پیش روی خانواده ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خبر خوش مدیر انجمن آسیلا برای خانواده ها

انجمن نجات — Mon, 20 Dec 2021 10:30:59 +0000

در جلسه اخیر انجمن آسیلا با خانواده‌های اعضای گرفتار در کمپ مجاهدین خلق که به صورت آنلاین برگزار شد، مدیر انجمن از گشوده شدن مسیر دیدار خانواده‌ها با فرزندانشان از طریق کشور کوزوو خبر داد.

حسن حیرانی گفت با توجه به قرارداد اخیر میان رییس جمهور آلبانی ادی راما با رییس جمهور کوزوو، مرز میان این دو کشور گشوده شده است و بدین ترتیب احتمال سفر خانواده‌ها با پرواز‌های صربستان و متعاقب آن به کوزوو و آلبانی قابل انتظار است.

مدیر اجرایی انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی همچنین تاکید کرد که برای تدوین اساسنامه انجمن آسیلا با مشورت با وکلای خود همه ظرفیت‌هایی که ممکن است در آینده برای فعالیت‌های انجمن فراهم شود را در نظر گرفته‌اند.

یکی از این ظرفیت‌ها در چارچوب فعالیت‌های انجمن آسیلا ایجاد شرکت مسافرتی برای گرفتن ویزای گروهی برای تسهیل سفر خانواده‌ها به آلبانی برای دیدار با فرزندانشان است.

https://dla.nejatngo.org/Media/Nejat/Tehran/ASILA-Nejat-1.mp4

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته خبر خوش مدیر انجمن آسیلا برای خانواده ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسئولیت سنگین انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی

انجمن نجات — Sun, 05 Dec 2021 11:14:34 +0000

پذیرش این نام برای انجمن و ثبت رسمی آن در کشور آلبانی، یقیناً تعهدات سنگینی را بر دوش اعضای فعال این تشکل پیشتاز، که حافظ منافع تمامی ایرانیان مقیم آلبانی می باشد، قرار می دهد. چرا که به این ترتیب باید مسئولیت برقراری و ایجاد امکانات زندگی و اشتغال و استقرار هر ایرانی که اکنون در آلبانی دارای کارت شناسایی بیومتریک می باشد را در ارتباط با دولت آلبانی و مقامات ذی ربط برعهده بگیرد.

ایرانیان مقیم آلبانی از جمله کسانی که پیشقدم تشکیل این انجمن و پذیرش مسئولیت های آن شده اند و نیز کسانی که از سازمان مجاهدین خلق جدا شده اما هنوز بنابر ملاحظاتی به این تشکل نپیوسته اند، و همچنین کسانی که باز بنا به هر دلیلی همچنان در داخل سازمان مجاهدین خلق به سر می برند، دارای منافع صنفی مشترکی هستند که این انجمن بدون در نظر گرفتن نقطه نظرات سیاسی و اعتقادی آنان، به دنبال حل و فصل مشکلات و تأمین منافعشان می باشد.

ایرانیان مقیم آلبانی، همچون تمامی آحاد جامعه بشری، باید از دریافت حقوق در برابر کاری که انجام می دهند، استقلال مالی، ارتباط با دنیای خارج و دوستان و بستگان، ازدواج و تشکیل خانواده، داشتن مسکن مستقل و زندگی خصوصی، سفر و تردد آزادانه و دیگر حقوق پایه ای انسانی برخوردار باشند و طبیعتا برعهده این انجمن است که این حقوق را برای تمامی آنان از دولت آلبانی مطالبه نماید.
این انجمن که به عنوان حافظ منافع ایرانیان مقیم آلبانی به رسمیت شناخته شده است، نمی تواند شرایط کنترل ذهن مخرب فرقه ای و برده داری نوین را در خاک این کشور در خصوص هموطنان تحمل کند و لازم است از مراجع قانونی شرایط جدیدی را بر پایه حقوق انسانی مطالبه نماید.

طی این روزها خانواده های داخل ایران با مراجعه به دفاتر انجمن نجات در استان های مختلف و همچنین با ارسال پیام و برقراری تماس مراتب خرسندی خود از تأسیس این انجمن را ابراز داشته و آمادگی هرگونه حمایت و کمک به این تشکل نوپا را اعلام کرده اند.
همکاران من در انجمن نجات نیز آمادگی ارائه هرگونه پشتیبانی از این اقدام بشردوستانه و خداپسندانه را دارند. برای اعضا و مسئولین این تشکل پیشتاز، خصوصاْ مدیر اجرایی آن آقای حسن حیرانی، آرزوی موفقیت و بهروزی روزافزون دارم.

ابراهیم خدابنده – مدیر عامل انجمن نجات

نوشته مسئولیت سنگین انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

انجمن ایرانیان در آلبانی، نوید بخش ارتباط خانواده های چشم انتظار با اسیران فرقه رجوی

انجمن نجات — Tue, 30 Nov 2021 07:13:22 +0000

آقای حسن حیرانی، مدیر اجرایی انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا)، در گفتگو با تلویزیون مردم تی وی در روز یکشنبه 7 آذر 1400 در توضیح اهداف تشکیل انجمن یاد شده از جمله اظهار داشت که قصد دارند تا با تشکیل تورهای مسافرتی و اخذ ویزای جمعی برای ایرانیان، راه سفر آنان به کشور آلبانی را هموار نمایند.

این قطعا خبر مسرت بخشی برای خانواده های چشم انتظاری است که اکنون بیش از پنج سال است که در تلاش برای اخذ ویزای آلبانی و سفر به این کشور برای پیگیری وضعیت و موقعیت عزیزان خود هستند.

آقای حیرانی در این گفتگوی تلویزیونی تأکید نمود که انجمن مربوطه برای مقابله با سازمان مجاهدین خلق تأسیس نشده بلکه اهداف بشردوستانه ای را در جهت منافع صنفی ایرانیان مقیم آلبانی دنبال می نماید، اگر چه سازمان همه گونه کارشکنی برای جلوگیری از تأسیس آن نموده است.

شکل گیری این انجمن و ثبت رسمی آن قطعا نوید بخش وصل ارتباط خانواده های چشم انتظار با عزیزان گرفتارشان در فرقه رجوی می باشد.

عاطفه نادعلیان

https://dla.nejatngo.org/Media/Interview/MardomTV/Heyrani-MardomTV-202111.mp4

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته انجمن ایرانیان در آلبانی، نوید بخش ارتباط خانواده های چشم انتظار با اسیران فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آغاز فعالیت انجمن حمایت از ایرانیان مقیم در آلبانی، مایه دلگرمی ماست

انجمن نجات — Sat, 27 Nov 2021 07:59:22 +0000

برابر اطلاعات واصله، انجمن حمایت از ایرانیان مقیم در آلبانی که از مدت ها قبل فعالیت خود را در کشور آلبانی آغاز کرده بود، به صورت رسمی و قانونی فعالیت خود را در این کشور که گوشه ای از آن به اسارتگاه فرزندان ما تبدیل شده، آغاز نموده است.
گردانندگان این انجمن را جدا شدگان از فرقه ی تبهکار رجوی تشکیل میدهند و برآنند که با استفاده از تمامی ظرفیت های قانونی خود به کمک همه جانبه ی ایرانیان ساکن در آلبانی بشتابند.

از آنجا که تقریبا تمامی ایرانیان ساکن آلبانی همان اعضای دربند سازمان استحاله یافته ی مجاهدین خلق که عزیزان سلب مالکیت شده ی ما از هر حیث و هر جهت میباشند و یا کسانی هستند که از سازمان جهنمی رجوی جدا شده و تحت فشار رهبران سازمان قادر به تامین نیازهای زندگی مستقلانه از بابت ادوات معیشت، مسکن و تشکیل خانواده نمیباشند ، ما خانواده های آذربایجانی وجود و فعالیت رسمی انجمن مذکور را فرصت بسیار مغتنمی برای رهایی فرزندان خود از یک جهت و کمک به ما خانواده ها از بابت تماس با عزیزانمان از سوی دیگر ارزیابی کرده و به بانیان و موسسین این انجمن دست مریزاد گفته و کمال تشکر خود را به سمع و نظر آنها میرسانیم.

با قبول اینکه نحوه و میزان فعالیت این انجمن از طرف اعضای آن که تسلطی بیشتر از ما بر روند امور دارند، معین میشود، ماهم بنوبه ی خود امیدوار و آرزومندیم که این انجمن خواهد توانست با طرح دعاوی در دادگاه های آلبانی، ضمن اینکه کمک بزرگی به بهبود وضعیت دوستان هنوز دربند و یا بلاتکلیف خود خواهند کرد ، مصدر خدماتی ارزشمند از حیث برقراری تماس ما با این اسرا و دریافت حق ملاقات با این عزیزان که ستمدیده ترین قشر مردم ایران میباشند ، خواهند بود.

با این حال ما از ضرورت کمک به این عزیزان فداکار که با وجود شانتاژهای گماشتگان رجوی جرات انجام چنین کار بزرگی را داشته اند، آگاه بوده و آمادگی خود را جهت هر نوع کمکی که در وسع مان باشد ، اعلام کرده و پیشاپیش آرزوی موفقیت بیشتر برای اعضای انجمن را مینماییم.

عزم تان جزم، گام هایتان استوار و راهتان پر رهرو تر باد.
گروهی از خانواده های ذینفع تبریزی

نوشته آغاز فعالیت انجمن حمایت از ایرانیان مقیم در آلبانی، مایه دلگرمی ماست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نامه بنیاد خانواده سحر به UNHCR

انجمن نجات — Sat, 21 Nov 2015 07:53:00 +0000

نامه ای توسط بنیاد خانواده سحر از جانب خانواده های اسرای دربند رجوی در اردوگاه لیبرتی تسلیم کمیساریای عالی ملل متحد در بغداد گردید که ترجمه فارسی نامه مذبور به شرح زیر است:
کمیساریای عالی ملل متحد برای پناهندگان UNHCR
بغداد، عراق
خانم یا آقای عزیز
با احترام، طی دو هفته اخیر از جانب خانواده های ساکنان اردوگاه لیبرتی در عراق به کرات مورد مراجعه قرار گرفته ایم. آنان مایل به کسب اطلاع از وضعیت عزیزانشان هستند که در فرقه رجوی (سازمان مجاهدین خلق، شورای ملی مقاومت، ارتش آزادیبخش ملی و غیره) گرفتار می باشند.
در این نامه ما به عنوان نماینده این خانواده ها مایلیم توجه شما را به بدیهیات زیر جلب نمائیم:
۱٫ کمیساریا تنها مسئول مستقیم اردوگاه لیبرتی است و اردوگاه تحت نظارت و مدیریت این نهاد اداره میگردد
۲٫ کمیساریا وظیفه دارد تا با پناهندگان داخل اردوگاه به صورت مستقیم و فردی و بدون واسطه ارتباط داشته باشد و برخورد گروهی و ارتباط صرفا از کانال رهبران فرقه خلاف مقررات می باشد
۳٫ بر اساس تجارب مکرر گذشته، عراق و اردوگاه لیبرتی به هیچ عنوان جای امنی برای ساکنان اردوگاه نیست
لذا با توجه به داده های فوق مایلیم از شما سؤال نمائیم که:
۱٫ چرا خانواده ها اجازه دیدار یا ارتباط با عزیزانشان را در داخل اردوگاه ندارند؟
۲٫ چرا کمیساریا در برابر رهبر فرقه ای مسعود رجوی در همه حال سازش می نماید؟
۳٫ بعد از گذشت بیش از ۱۲ سال از سقوط صدام حسین، چرا تمامی ساکنان به محل امنی منتقل نشده اند؟
ما از جانب خانواده ها مشتاقانه منتظر دریافت پاسخ شما در اسرع وقت هستیم.
ارادتمند
بنیاد خانواده سحر

نوشته نامه بنیاد خانواده سحر به UNHCR اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نامه خانم ابراهیمی به آقای محمدی، پدر سمیه محمدی گروگان رجوی

انجمن نجات — Sat, 22 Aug 2015 08:25:49 +0000

تلاش خستگی ناپذیر شما به عنوان یک پدر دلسوز و مهربان که بارها و بارها جان خود را به خطر انداخته و به خاطر نجات جان سمیه عزیز به عراق سفر کرده اید، عراقی که جز بمب و انفجار چیز دیگری در آن نیست به واقع قابل ستایش است. من بارها و بارها فیلمهای شما را در جلوی درب اشرف دیدم که سمیه را صدا می کردید و از او می خواستید که بیاید و شما را ببیند ولی ساعتها و روزها و هفته ها و ماهها شما و دیگر خانواده ها آنجا منتظر بودید ولی خبری از سمیه و دیگر بچه های به گروگان گرفته شده نبود و بعد از مدتی هم که رجوی فرزندان شما را وادار به سنگ پرانی به شما کرد و این همان ماهیت واقعی رجوی بود که خودش را نشان داد. رجوی همه حرمتی را شکست و به هیج چیزی رحم نکرد، مردی که از عقده رسیدن به قدرت به هر کار ناشایسته ای دست زد. این حرکت رجوی که فرزندان شماها را وادار به سنگ پرانی به خانواده هایشان کرد قلب همه ما را شکست و به درد آورد.
من سمیه را از روزی که وارد اشرف شد می شناختم و سالیان در یک به اصطلاح دسته و یک یگان در کنار هم بودیم و او را به خوبی می شناسم. سمیه آرامش خاصی داشت و قلب بسیار دلسوز و پاکی، وقتی که اولین بار او را در مقر ۱۵ دیدم اون خیلی جوان بود و از حرکاتش و حرفهایش و خنده هایش می شد فهمید که خیلی سنش کم است و معلوم بود که خودش هیچگونه انتخابی سر آمدنش به اشرف نداشته و فقط در یک جو احساساتی قرار گرفته است. سمیه در اوایلی که در مقر ۱۵ بودیم حوصله کار نداشت و خیلی خسته می شد و صبح ها چون باید ساعت ۵:۳۰ از خواب بیدار می شدیم و بعضا هم نصف شب ۲ ساعت برای نگهبانی بیدار می شدیم به سختی از خواب بیدار می شد و همیشه مورد انتقاد بود که چرا صبح ها سر زمان از خواب بیدار نمی شود ولی سمیه به انتقادات آنها لبخند می زد و خیلی جدی نمی گرفت، وقتی که به اصطلاح فرماندهان فرقه متوجه شدند که سمیه و دیگر دختر بچه هایی که فرقه گول زده بود و به اشرف آورده بود سر زمان از خواب بیدار نمی شوند شروع به انتقادهای تند به آنها کردند و با فحش و نا سزاگویی آنها را می ترساندند که سر زمان از خواب بیدار بشوند که البته خود من هم جزو همین دسته بودم.
به هر حال ماهها گذشت و سمیه هر روز بیشتر از قبل دچار مشکلات مختلف بود و بارها از برادرش و سرو وضع قبلی برادرش در خارج برایم صحبت می کرد که حالا چه وضعی دارد و با چه لباسهایی می بایست بچرخد و آن موقع که در کانادا بودند چه سر و وضع خوبی داشته است، خودش ترجیح می داد که خیلی درد دلهایش را با کسی باز نکند چرا که اونجا به کسی نمی شد اعتماد کرد و همه از هم می ترسیدیم که نکند کسی حرفهایمان را لو بدهد و بعد برایمان دادگاه بگذارند ولی از بعضی از حرفهایش می شد فهمید تا چه حد از ماندن در این فرقه ناراحت و متناقض است.
تا قبل از سرنگونی صدام نه تنها سمیه بلکه هیچ کدام از ما جرات نداشتیم که اسم رفتن از اشرف را به زبان بیاوریم تا اینکه بعد از سرنگونی صدام و سرازیر شدن خانواده ها این فضا مقداری شکست و خیلی ها جرات کردند یا اعلام جدایی کنند و یا فرار کنند.
به یاد دارم وقتی که شما به اشرف و به قرارگاه ۱۴ آمده بودید، هنوز چهره شما را به خاطر دارم، آن روز ما که نمی دانستیم شما به دنبال سمیه آمده اید! به ما گفتند که باید مراسم رژه اجرا کنیم! مدتها بود که نه صبحگاه داشتیم و نه دلیل دیگه ای برای اجرای رژه بود ولی چون شما آمده بودید می خواستند ما جلوی شما رژه برویم که شما تحت تاثیر قرار گرفته و سمیه را با خود نبرید. شب آن روزی که شما رژه ما را نگاه کردید در مقر ۱۴ خانمتان را دعوت به شما کردند در اتاق فرمانده مقر ۱۴ که هنوز صورت خانمتان را به خوبی به یاد دارم ولی مطمن نیستم که اگر شما هم برای شام آنجا بودید. به ما گفته شد وقتی که مادر سمیه را دیدید شروع کنید از اشرف تعریف کردن و به طور خاص از سمیه تعریف کنید و از مقر زنان و از مقامی که زنان اینجا دارند و … من شخصا وقتی که خانواده ای به اشرف می آمدند در آن زمان که هنوز رجوی هار نشده بود و دربها را نبسته بود به روی خانواده ها معمولا دلم می گرفت و ترجیح می دادم که خیلی با خانواده ها صحبت نکنم چون بیشتر ناراحتم می کرد چون حقیقتا دلم برای خانواده ام تنگ می شد و آرزو می کردم که آنها هم مثل شما یا دیگر خانواده ها به دنبال من آمده و من را به زور از اشرف با خود ببرند.
به هر حال در مدتی که شما آنجا بودید دیدیم که شما یک ضبط خیلی بزرگ هم برای سمیه خریده بودید که البته رادیو گرفتن با آن ممنوع بود و نوار هم که فقط نوارهای فرقه را می شد با آن گوش داد و سمیه نمی توانست شخصی آن را استفاده کند و فقط از آن برای بیدار باش استفاده می کردیم که بعضی اوقات می گفتیم کاش پدر سمیه این ضبط را نمی خریدند چون برای بیدار باش کیفیت صدای نوار بیدارباش خوب بود و روی اعصابمان بود و خوب هیچ کسی دوست نداشت ساعت ۵ یا ۵:۳۰ از خواب برای علف کنی و کارهای پوچ و هیچ بیدار بشود. در همین موقع ها بود که دیدیم سمیه که همیشه اگر ناراحتی داشت سعی می کرد به کسی نشان ندهد که باعث دردسرش بشود و در نشستها مورد حمله قرارش بدهند این بار سمیه به همه نشان داد که حوصله ماندن در اشرف را ندارد و می خواهد برود و این را به زبان می آورد و خیلی هم عصبی بود به نحوی که نمی شد باهاش حرف زد. ولی از پیش شما که بر می گشت می رفت آسایشگاه و می خوابید و مسولش که آن زمان نیلوفر اسمش بود مستمر می رفت بالای سرش و باهاش صحبت می کرد و دیگه مدل دعوا و فحش و … کسی باهاش حرف نمی زد و همگی به دورش می افتادند و التماسش می کردند، هر روز پیش فهیمه اروانی دعوت به شام و ناهار بود و فهمیه باهاش صحبت می کرد که باید بماند و از طرفی هدیه بارانش می کردند که خواهر مریم فلان چیز برایش خریده و برادر که اصلا آن موقع غیب شده بود مثلا فلان چیز را فقط به طور خاص برای سمیه خریده و فرستاده و خلاصه با این کارها سمیه به شدت تحت فشار بود، هم به شدت می خواست که با شما بیاید و هم می دید که همه رفتارها باهاش عوض شده و توان تصمیم گیری را ازش گرفته بودند، خوب نه تنها سمیه بلکه همه ما توان اراده و تصمیم گیری را با مغزشویی ازمان گرفته بودند و شاید خیلی ها فکر کنند که سمیه خودش آنجا ماند!!!! ولی من که از نزدیک با سمیه بودم می دیدم که چه کسانی سمیه را وادار به ماندن کردند و چه کسانی او را وادار کردند که در مقابل شما بایستد!! در فیلم برای دخترم سمیه تناقض از چهره سمیه می بارد وقتی که به شما می گوید که می خواهد بماند! دارد تلاش می کند خط فهیمه اروانی را پیش ببرد چون مجبور بود.
همین خانم فهیمه اروانی که سمیه و سمیه ها را به زور وادار به ماندن در قرارگاه اشرف می کرد با خود من هم که درخواست رفتن از اشرف به تیف را داده بودم همین برخوردها را شروع کرد، من برای اینکه فهمیدم که حالا این زن شروع به مغز شویی من خواهد کرد و هرگز اجازه نخواهد داد که از اشرف بروم لذا همان موقع از درخواستی که داده بودم عذر خواهی کردم و نشان دادم که من از اشرف برو نیستم و بعد از مدتی که حس کردند که واقعا می خواهم در اشرف بمانم دست از حرف زدن و مهمانی دادن و … برداشتند که من هم همان موقع فرار کردم. خیلی ها در دام فهیمه اروانی می افتادند و سمیه هم از آنها بود، تا قبل از جنگ که از این برخوردها نبود که به کسی محبت کنند و یا مهمانی بدهند و … فقط به قول مهوش سپهری فقط چوپ و چماق بود و زندان و … ولی چون آمریکایها در اشرف بودند اینها مجبور بودند روش را عوض کنند و از روش محبت و مهربانی و التماس و هدیه و … استفاده کنند.
اقای محمدی عزیز
از آنجا که من سمیه را از نزدیک می شناسم می دانم که سمیه همین الان هم که مجبورش می کنند به شما مزدور بگویید شما را از ته قلبش بیشتر از همیشه دوست داره و بیشتر از همیشه آرزو می کند که کنار شما و مادرش بود، من هم وقتی که خانواده ام به اشرف آمده بودند مجبورم کردند که به مادر خودم فحش بدهم و بد و بیراه بگوییم!!! ولی چاره ای نداشتم باید این کار را می کردم! ولی باور کنید هر وقت یاد آن زمان که مجبور بودم به خانواده خودم بد بگویم می افتم قلبم به درد می آید.
سمیه و سمیه های به گروگان گرفته شده که رجوی مجبورشان کرد به خانواده هایشان سنگ پرانی کنند شک نکنید که از اعماق قلبشان عاشق خانواده هاشون هستند و روزی خواهد آمد که از چنگال فرقه نجات پیدا کنند و به افشاگری بپردازند و بگویند که چقدر عاشق خانواده هاشون بودند و تا چه حد آرزوی یک ثانیه دیدن خانواده هایشان را داشتند ولی مجبور بودند آنگونه با خانواده هایشان برخورد کنند.
سمیه و دیگر اعضایی که خانواده هایشان برای آزادیشان زحمت کشیدند قدر زحمات شما را می دانند و روزی خواهد رسید که می گویند تا چه حد سپاسگزار زحمات شما هستند! زحمات شما به عنوان یک پدر خستگی ناپذیر قابل ستایش است و مطمن باشید که زحمات شما و دیگر خانواده ها نتیجه خواهد داشت و به زودی سمیه را در جمع خانواده تان خواهید داشت و روسیاهی مثل همیشه به رجویها خواهد ماند.
نسرین ابراهیمی

نوشته نامه خانم ابراهیمی به آقای محمدی، پدر سمیه محمدی گروگان رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

چرا پادگان اشرف با خشونت و خونریزی بسته شد؟

انجمن نجات — Mon, 14 Oct 2013 08:08:34 +0000

مقاله زیر از جانب یکی از جداشدگان اخیر فرقه رجوی در اختیار بنیاد خانواده سحر قرار داده شده که در زیر با مقداری ویراستاری از نظرتان میگذرد:

ابتدا بایستی در رابطه با خود پادگان اشرف توضیح بدهم.

پادگان اشرف که ابتدا یک پادگان عراقی به نام معسکر الخالص و متعلق به ارتش عراق بود توسط صدام حسین برای مستقر شدن نیروهای سازمان مجاهدین خلق به مسعود رجوی تحویل داده شد. بعدا زمین های کشاورزی و روستاهای مجاور آن نیز غصب گردید و به زمین پادگان اضافه شد.

این پادگان برای مسعود رجوی همه چیز بود. او نفراتش را اعضای سازمان مجاهدین خلق خطاب نمیکرد بلکه یکانهای ارتش آزادیبخش ملی که مقر اصلی آنها در اشرف است خطاب می نمود و البته برای به اصطلاح اشرفیان جایگاه ویژه قائل بود. مجموعه ای از زندانهای رژیم صدام حسین نیز در این پادگان بود که ما آن محل را به اسم قلعه می شناختیم.

در زمان صدام حسین این محل تنها مکانی در عراق بود که توسط بازرسان ملل متحد مورد بازدید برای یافتن سلاح های شیمائی قرار نگرفت. بعد از سقوط صدام هم این محل تحت حفاظت نیروهای آمریکائی بود و تا همین اواخر که تخلیه شد هرگز در کنترل دولت عراق نبود. احکام تجسس پادگان اشرف و دستگیری سران فرقه رجوی که به دنبال شکایات بسیار مردم عراق و جداشدگان سازمان توسط دستگاه قضائی عراق صادر شد نیز به دلیل مداخله نیروهای آمریکائی هرگز به اجرا در نیامد.

حصارها وسیمهای خاردار اطراف پادگان نیز جلب توجه میکرد که بیشتر برای جلوگیری از فرار افراد به بیرون و نه برای ممانعت از نفوذ افراد از بیرون طراحی شده بود. ارتش آزادیبخش ملی البته بخشی از ارتش صدام حسین بود و اشرف مانند تمامی پادگان های ارتش صدام حسین جیره و بودجه مشخص داشت و یک افسر استخبارات عراق در آن مستقر بود که همه چیز با او هماهنگ میگردید.

حالا چرا پادگان اشرف با خشونت و خونریزی بسته شد؟

تقاضا دارم این مطالب را به دقت بخوانید و روی آن تأمل کنید تا متوجه شوید که اشرف چه جائی بود و چرا چنین سرنوشتی پیدا کرد.

روزهای اول سقوط صدام و خلع سلاح مجاهدین خلق در اشرف، آقای موفق الربیعی آمد وبا زبان نرم و قانونی به نفرات رجوی گفت بایستی عراق را ترک کنند و از مسئولین سازمان کمک خواست تا این کار هر چه زودتر انجام شود. وی همراه با یک هیات به اشرف آمد و آنها گفتند که نفرات سازمان دیگر با نبودن صدام حسین و وقایعی که اتفاق افتاده و همکاری که سازمان مجاهدین خلق با صدام حسین در سرکوب مردم عراق داشته و نفرتی که از این سازمان وجود دارد در این کشور امنیت ندارد. بهرحال عراق کلا جای امنی نیست و روزانه صدها نفر کشته و مفقود میشوند. رجوی بجای اینکه فکری به حال ما که با سقوط صدام در عراق در تله افتاده بودیم بکند شروع به تبلیغات و تهمت و تهدید علیه آقای الربیعی کرد و او را عامل رژیم ایران خواند. او بعدا برای انگیزه دادن به ما گفت که: “الربعیی را ساقط کردیم و بعدش نوبت المالکی است که در انتخابات عراق سرنگون خواهیم کرد”.

من خودم شخصا در یکی از نشستها پرسیدم که چرا برای خودمان دشمن درست می کنیم و چرا با نوری المالکی که هوادار زیاد دارد در می افتیم. این را گفتم و بلا گفتم. جمع کثیری بر سرم ریختند و انواع تهمت ها و دشنام ها را نثارم کردند. من خاموش شدم و چیزی نگفتم و اجبارا قبول کردم که ما نوری المالکی را ساقط خواهیم کرد تا اینکه المالکی دوباره نخست وزیر شد. از مسئولم پرسیدم که پیش بینی ما این بود که او دیگر نخست وزیر نخواهد شد پس چه شد که جوابی ندادند و باز سرکوب کردند.

یک روز گفتند دولت عراق می خواهد در داخل اشرف ایستگاه پلیس بزند باید برویم و جلویشان را بگیریم. بهرحال اشرف تنها شهر عراق بود که ایستگاه پلیس نداشت. همه نفرات را در جاهایی که ممکن بود نیروهای عراقی بیایند مستقر کردند و چادر زدند و۲۴ ساعته کشیک می دادند. نمایندگان دولت عراق بارها آمدند و با زبان خوش گفتند مگر رجوی نمی گوید که به قوانین عراق احترام می گذارد پس چرا مانع اجرای قانون میشود ولی کسی گوشش به این حرفها بدهکار نبود.

بعد وقتی ۳۰ نفر کشته شدند رجوی به ما گفت اگر ۳۰۰ نفر هم کشته میشدند مانعی نداشت چرا که در آینده خون ذخیره می کنیم (حقه بازی و وقاحت را می بینید) من که این میزان وقاحت را از رجوی دیدم تصمیم گرفتم هر جور شده خودم را آزاد کنم و منتظر فرصت بودم.

حمله ۶ و ۷ مرداد پیش آمد. ابتدا نیروهای عراقی با بلندگو گفتند که نمی خواهند به کسی آسیب برسد و فقط میخواهند قانون را اجرا کنند. آنها تقاضا و التماس میکردند که درب را باز کنیم. آنها میخواستند در همان محلی که زمان صدام حسین استخبارات عراق مستقر بود یعنی در مجاورت تصفیه خانه آب اشرف مسقر شوند. نفرات سازمان به دستور مسئولین بجای باز کردن درب شروع به پرتاب سنگ با فلاخن به سوی نیروهای عراقی کردند و به آنها حمله بردند و خود را جلوی خودروهای عراقی انداختند.

وقایع ۱۹ فروردین هم مشابه همین بود. افسران عراقی می گفتند که مایلند بدون خون ریزی زمین های کشاورزی شمال پادگان اشرف که مالک خصوصی با سند رسمی داشت را طبق حکم دادگاه به صاحبان اصلی اش بازگردانند. اما رجوی در مقابل دستور داد دور خودرو های نیروهای عراقی را با وجودی که نفرات عراقی در آنها بودند سیم خاردار بکشند و حتی دستور داد با دست خالی به خودروها حمله ور شده و آنها را به عقب هول بدهند. هدف این بود که کاری انجام شود تا شاید نیروهای عراقی در عکس العمل کاری بکنند. آنها تلاش کردند تا به زور متوسل نشوند تا اینکه بعد از یک هفته رفت و آمد و تحریک نیروهای عراقی بالاخره رجوی مجبورشان کرد تا حمله بکنند و جان نفراتش را فدای خودخواهی خودش کرد. به نفرات گفتند جلو بروید گلوله ها مشقی است تا کشته ها بیشتر شوند. بعدا رجوی مدعی بود که چرا فقط ۳۰ نفر کشته شدند و می بایست ۳۰۰ نفر کشته میشدند.

شاید از تلویزیون سازمان مجاهدین خلق دیده و شنیده باشید که چقدر شعار سر نگونی نوری المالکی را می دهند و چه تهمت ها و دشنام هائی که نثار دولت او میکنند. ما که نیروهای خودش بودیم سر درگم شده بودیم که آخرش ما با چه کسی مبارزه میکنیم و قرار است چه کسی را سر نگون کنیم. رجوی با ۳۰۰۰ نفر با متوسط سنی بالای ۵۰ سال میخواهد هم رژیم ایران و هم رژیم عراق و هم رژیم سوریه را سرنگون کند. البته در واقع میخواهد نفرات خودش را به کشتن بدهد.

در این مدت چندین بار مردم عراق به صورت گسترده پشت حصارهای پادگان اشرف آمدند و با خشم شعار دادند و فریاد زدند و گفتند که باید از این محل برویم و رجوی می گفت اینها تماما مستخدمان وزارت اطلاعات رژیم ایران هستند. خانواده ها آمدند و چند سال پشت حصارها تحصن کردند و فقط میخواستند عزیزانشان را ملاقات کنند و رجوی میگفت که اینها خانواده نیستند بلکه همگی کارمندان وزارت اطلاعات هستند.

دولت عراق خواست اموال پادگان اشرف را بخرد تا بلکه مسئله زودتر حل شود اما رجوی بهانه میگرفت و قبول نمیکرد. او به جای یافتن راه حل با تهمت و تهدید و تبلیغات سعی میکرد دولت عراق را تحریک کند و کشته بدهد و بعد نانش را بخورد. او آنقدر حب جاه و قدرت دارد و آنقدر متکبر است که حاضر است همه نفراتش بی جهت کشته شوند ولی یک کلام به اشتباه خود اعتراف نکند. ۱۰۰ نفر را بیش از یکسال به بهانه چند ماشین و کولر اسقاطی در یک منطقه کاملا ناامن عراق نگاه داشت تا اشرف را حفظ کند و اگر نشد از خون آنها ارتزاق نماید. رجوی خودش میگفت نمی خواهم پرونده اشرف به راحتی بسته شود و باید حداقل ۱۰۰۰ نفر کشته شوند تا بگوئیم عاشورای اشرف اتفاق افتاد.

اشرف با خشونت و خونریزی بسته شد چون رجوی اینطور میخواست و از اول هم برای چنین سرنوشتی برنامه ریزی و طراحی کرده بود. اگر اشرف بدون خونریزی بسته میشد رجوی جوابی برای هوادارانش نداشت و نمی توانست جلوی ریزش بیشتر نیروهایش را بگیرد. او با بسته شدن مسالمت آمیز و بدون خونریزی اشرف مخالف بود چون جوابی برای افراد شورای ملی مقاومت هم نداشت. حتی صدای لابی های خودش در عراق هم در آمده بود که چرا از قانون تبعیت نمیکند.

مارتین کوبلر بارها تلاش کرد تا مسائل را از طریق مسالمت آمیز حل کند و جلوی خونریزی را بگیرد اما به او هم مارک وابستگی به رژیم ایران و وزارت اطلاعات زدند. رجوی تمامی ارگان های بین المللی مثل کمیساریای عالی ملل متحد برای پناهندگان و صلیب سرخ جهانی را هم عاملان رژیم ایران معرفی کرد. همه رجوی را خوب شناخته بودند و از دست او بخاطر سنگ اندازی هایش در کارهائی که قرار بود انجام شود ناراحت بودند ولی من متحیرم که چرا اینقدر با او مدارا میکردند.

حنای رجوی دیگر برای هیچکس رنگی ندارد اما مسئله فعلی حدود ۳۰۰۰ گروگانی است که او مغزشوئی کرده و جانشان را در اختیار گرفته و تهدید به نابودیشان میکند. او در بین مردم عراق و مردم ایران جایی ندارد و اینرا همه میدانند و او را خوب شناخته اند. به همین دلیل رجوی همچنان حاضر نمیشود گروگان ها و اسیرانش از عراق خارج شوند.

رجوی در نهایت با همه ترفندها و حقه بازی هایش هم کانون استراتژیک نبرد را از دست داد وهم افراد بسیاری را این مدت قربانی کرد و هم دستش به اموال نرسید. رجوی برای ادامه دادن به بازی های کودکانه اش حاضر است همه کس و همه چیز را قربانی نماید.

این روزها رجوی برای منحرف کردن اذهان عمومی به برگزاری مراسم و آکسیون در اروپا و اعتصاب غذا در لیبرتی مشغول است. در این خصوص خاطره ای به یادم آمد که این مطلب را با ذکر آن خاطره به پایان می برم.

بعد از وقایع ۶ و۷ مرداد رجوی یک اعتصاب غذا در اشرف به راه انداخت که من هم آن زمان در پادگان اشرف بودم. ابتدا اعلام کردند که هر کس داوطلب است بیاید و اسم بنویسد که هیچ کس اقدام نکرد. بعد با این حقه که اعلام کردند نمیگذارند به کسی فشار بیاید و نوبتی نفرات را عوض خواهند کرد ۱۵۰ نفر را به یک سالن بزرگ جلو درب پادگان بردند و انواع وسایل راحتی از تخت و کمد و ویدئو و تلویزیون و نوارها و فیلم های سانسور شده آماده کرده و بردند. در قسمت مواد غذایی یک تیم ۲۰ نفره کار می کرد که موارد زیر را روزانه آماده می نمود:

۱- پنچ کلمن ۲۰ لیتری شربت آناناس

۲- پنچ کلمن شیر کاکائو

۳- آب طالبی و آب هندوانه

۴- شیر قهوه

۵- شیر موز

۶- انواع شکلات های داغ

خلاصه طوری شد بود که ما که برای کارهای جانبی می رفتیم حسرت می خوردیم که عجب اعتصاب غدایی است کاشکی شرکت می کردیم چون همش بخور بخور و استراحت بود. فقط نیم ساعت در روز فیلم و عکس تهیه می کردند آنهم نصف نفرات می رفتند روی صندلی ها و لب ها را خشک کرده و حالت مظلومانه می گرفتند تا برنامه تهیه فیلم وعکس تبلیغاتی تمام بشود.

بعضی وقتها با وجود اینکه افراد اعتصاب غذا اکثرا از نفرات مسئول و دست چین شده بودند به محل غذا خوری ما که شیفت ژنراتور بودیم می آمدند و از غذای ما بدون تناقض می خوردند. خنده دار این بود که ما معمولا با این افراد سلام علیک می کردیم اما نفر مربوطه بدون اینکه نگاه کند هرچه دم دست بود می خورد وجلوی ما لبانش را خشک می کرد وله له زنان به سمت کلمن های خودشان می رفت.

این روزها فضای لیبرتی در پاسیویسم مطلق قرار دارد و همه مأیوس و روحیه باخته هستند. هر روز صبح و بعد از ظهر نشست شستشوی مغزی با عنوان عملیات جاری برقرار است و انواع وقیحانه ترین تهمت ها برای خورد کردن روانی افراد نثارشان میشود. افراد را هم اینطور توجیه میکنند که مثلا بریده ها مختصات لیبرتی را به تروریستها دادند تا آنها حمله موشکی کنند و آنها طعمه رژیم شده اند یا به سی آی ای اطلاعات می دهند و غیره. از افراد میخواهند که پروژه های زالوصفتی بخوانند که در این شرایط سخت طعمه نشوند. اما افراد لیبرتی این چرندیات را به پشیزی نمی خرند و فقط مترصد این هستند که شرایطی فراهم شود تا از عراق و از سازمان دور شوند.

نوشته چرا پادگان اشرف با خشونت و خونریزی بسته شد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

دیدار هیأتی از کانون ایران قلم با مسئولین دفتر کمیساریای عالی ملل متحد

انجمن نجات — Thu, 30 May 2013 08:21:14 +0000

روز گذشته هیأتی از کانون ایران قلم شامل آقایان قربانعلی حسین نژاد و غفور فتاحیان ضمن دیدار با مسئولین دفتر کمیساریای عالی امور پناهندگان ملل متحد در پاریس در محل این دفتر در پایتخت فرانسه نامه اعضای این کانون شامل گروهی از جداشدگان از سازمان مجاهدین خلق و خانواده های برخی ساکنان کمپ لیبرتی در عراق به رئیس کمیساریای عالی امور پناهندگان ملل متحد در ژنو آقای آنتونیو گوترز را مبنی بر درخواست اعمال فشار بر رهبری این سازمان بویژه مریم رجوی در پاریس برای لغو دستور داخلی خود مبنی بر تحریم مصاحبه با کمیساریا توسط ساکنان کمپ لیبرتی در بغداد و فکر کردن به انتقال به کشور ثالث تسلیم مسئولین دفتر کمیساریا در پاریس کردند. مسئولین دفتر ضمن استقبال از اعضای هیأت کانون ایران قلم قول دادند که نامه را به رئیس کمیساریا در ژنو آقای گوترز برسانند.

نامه کانون ایران قلم

جناب آقای آنتونیو گوترز رئیس کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد – ژنو،

اینجانبان گروهی از اعضای جدا شده از سازمان مجاهدین سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) و ساکنان سابق کمپ اشرف در عراق که با همدیگر جمعیتی به نام کانون ایران قلم را تشکیل داده ایم و برخی از ما نیز در این یک سال اخیر از کمپ لیبرتی و از عراق به کمک کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد و یونامی بیرون آمده ایم و بعضا نیز افرادی از خانواده هایمان هنوز در کمپ لیبرتی می باشند شاهد بودیم و تأکید می کنیم که جز رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) و در رأس خارجی آن مریم رجوی هیچکس خواستار و مشوق باقی ماندن ساکنان کمپهای اشرف و لیبرتی در عراق نیست و همۀ ایرانیان و خانواده های ساکنان کمپ لیبرتی خواستار انتقال عزیزان خودشان از عراق به کشورهای ثالث هستند.

ما با بسیاری از دوستانمان در سالیانی که در قرارگاههای مختلف سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) از جمله در کمپهای اشرف و لیبرتی بودیم صحبت می کردیم و با فضای حاکم بر کمپ لیبرتی و ساکنان آن به علت حضورمان در آنجا و یا ارتباط و تماسی که با دوستان جدا شده مان در این سالیان بویژه ماههای اخیر داشته و داریم به طور کامل آشنایی و به آن اشراف داریم لذا به اطلاعتان می رسانیم که اکثریت قریب به اتفاق ساکنان کمپ خواستار خروج و رهایی از جهنم عراق و رفتن به کشورهای ثالث می باشند و هرگز نمی خواهند به کمپ اشرف برگردند.

مسعود رجوی رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) به همۀ افراد کمپ لیبرتی طی پیامی داخلی دستور ایدئولوژیک تشکیلاتی داده که همه باید تعهد بدهند که در عراق بمانند و هرکس هوس کشور ثالث بکند یا چنین آرزویی از ذهنش بگذرد باید این را به عنوان یک «فاکت» بورژوازی زدگی و زندگی طلبی بنویسد و جلوی جمع در نشست یکان خودش آن را بخواند تا مورد تحقیر و تمسخر و توهین و تهمت قرار بگیرد و این گرایش را به عنوان «ویروسی» که همه گیر شده توصیف کرده است!. در کمپ اشرف هم که ما همه سالیان طولانی در آنجا بودیم بویژه بعد از سرنگونی رژیم سابق عراق شاهد بودیم که اکثر افراد اشرف همچون خانواده هایشان و ایرانیان مخالف رژیم در خارج خواستار خروج از عراق و رفتن به کشورهای ثالث بودند و این خواسته را پنهانی به همدیگر می گفتیم ولی هیچکس از ترس رهبران سازمان جرأت علنی کردن این خواسته را نداشت.

اکنون در کمپ لیبرتی رهبران سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) با صدور دستورات ایدئولوژیک تشکیلاتی و خیانت خواندن هر گونه سرپیچی از این دستورات افراد را وادار می کنند که از رفتن به مصاحبۀ انفرادی با کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد (UNHCR) خودداری کنند و در صورت برخورد افراد کمیساریای پناهندگان سازمان ملل با آنها به بهانۀ «یا همه یا هیچکس» در حقیقت بگویند ما می خواهیم در عراق بمانیم. و در همین راستا رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) سالها است که هرگونه دیدار با افراد خانواده را حتی در داخل سازمان ممنوع و تحریم کرده و مانع هر گونه ارتباط افراد با دنیای بیرون می باشد، در حالیکه بسیاری از دوستان ما بویژه آنها که خانواده هایشان در کشورهای اروپایی یا آمریکا و کانادا هستند می گفتند اگر خانواده هایشان سراغ آنها بیایند و با آنها دیدار کنند همراه آنها بیرون می روند.

لازم به یادآوری است که طبق آمار اعلام شده از سوی یونامی (هیأت نمایندگی سازمان ملل متحد در عراق) و لیستی که خود سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) تسلیم یونامی کرده است ۹۵۰ نفر از افراد کمپهای اشرف و لیبرتی دارای مدارک پناهندگی و اقامت سالیان در کشورهای اروپایی و آمریکا و کانادا هستند. این افراد غالبا تحصیلات خودشان را در این کشورها به دستور رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) در سالهای دهۀ ۸۰ قرن گذشته رها کرده و به عراق رفته و آنجا مانده اند و در حقیقت با انواع ترفندهای فرقه ای و تشکیلاتی رهبری این سازمان و در حالیکه ارتباطشان به طور کامل با جهان خارج و حتی افراد خانواده شان از بیش از ۲۵ سال پیش تا کنون قطع شده است و همانند بقیۀ افراد بدون همسر و فرزند می باشند در عراق گیر افتاده اند.

از نظر رهبران سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) هر گونه ارتباط با افراد خانواده فرد را تشویق به جدا شدن از سازمان می کند و به این علت و برای بی خبر نگهداشتن افراد از اخبار و اوضاع بیرون سازمان و اطاعت محض و مطلق آنها از رهبری و حرفها و خطوط و تحلیلهای سیاسی و فرقه ای او هر گونه تماس انترنتی و تلفنی و مراسلاتی و استفاده از تمام وسایل ارتباط نوین وحتی داشتن رادیو و گوش دادن به آن و مطالعۀ ازاد کتاب و حتی ارتباط و صحبت آزادانه با همدیگر بکلی برای افراد سازمان ممنوع است و وسایل مدرن ارتباطی تنها در اختیار مسئولان بالا و رهبران سازمان قرار دارد.

رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) علیرغم هشدارهای مکرر نیروهای اپوزیسیون ایرانی و منتقدین و ایرانیان دلسوز در خارج کشور تمام تلاششان و لابی گیری هایشان در جهت نگهداشتن قربانیان خود در عراق این کشور سراسر قتل و ویرانی بوده و می باشد به جای اینکه این تلاشها رو به کشورها و دولتها برای اعمال فشار بر آنان جهت پذیرفتن این افراد به عنوان پناهنده و بیرون بردن آنها از عراق باشد.

ما گروهی از جداشدگان از سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) ضمن استقبال از پذیرش دولت آلبانی مبنی بر پناه دادن به ۲۱۰ نفر از افراد ساکن کمپ لیبرتی و انتقال ۱۴ نفر از آنان به کشور مذکور تأکید می کنیم که تنها راه تضمین انتقال بقیۀ افراد کمپ به کشور آلبانی و و دیگر کشورهای ثالث اعمال فشار بر رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) و در درجۀ اول به مریم رجوی مقیم فرانسه برای لغو دستور ایدئولوژیک تشکیلاتی ممنوعیت و تحریم مصاحبه با UNHCR و رفتن به کشور ثالث و حتی فکر کردن به آن و خیانت دانستن آن می باشد و الا رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) تنها افرادی را که اجازۀ مصاحبه و انتقال به کشورهای ثالث خواهد داد که به علل مختلف خودش خواستار انتقال آنان به از عراق می باشد و بقیۀ افراد همچنان از ترس خوردن برچسب خیانت و لغو دستور رهبری یعنی به اجبار از مصاحبه و یا حتی در صورت مصاحبه از رفتن به کشور ثالث خودداری خواهند کرد.

اعضای کانون ایران قلم (گروهی از جدا شدگان از سازمان مجاهدین خلق ایران – MEK)
27 مه ۲۰۱۳

رونوشت به:
دبیر کل ملل متحد آقای بان کی مون
نمایندۀ دبیر کل ملل متحد در عراق و رئیس یونامی آقای مارتین کوبلر
وزارت خارجۀ ایالات متحدۀ آمریکا
نخست وزیری عراق
وزارت حقوق بشر عراق
پارلمان اروپا
دفتر کمیساریای عالی امور پناهندگان سازمان ملل متحد در عراق
دفتر پروژۀ اشرف – لیبرتی کمیساریای پناهندگان ملل متحد مستقر در لیبرتی
دفتر کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ در عراق
سازمان عفو بین الملل
دیدبان حقوق بشر

نوشته دیدار هیأتی از کانون ایران قلم با مسئولین دفتر کمیساریای عالی ملل متحد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در حاشیه جلسه وزیران امورخارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا در بروکسل

انجمن نجات — Fri, 02 Dec 2011 20:30:00 +0000

همزمان با نزدیک شدن اولتیماتوم دولت عراق برای پایان بخشیدن به پرونده “مجاهدین خلق” درعراق تا پایان سال جاری میلادی و بستن پادگان اشرف – که بیش از سه هزار تن از عناصر فرقه مجاهدین را در خود جای داده است – رایزنی ها از داخل و خارج عراق برای احترام به موازین بشردوستانه و قوانین بین المللی در تعامل با ساکنان این پادگان بالاگرفته است. از یکطرف مقامات عراقی از جمله مقامات استان دیالی که قرارگاه اشرف در آن استان واقع است، تاکید دارند که ساکنان قرارگاه از تمامی حقوق بهره مند بوده و به بهترین خدماتی که حتی شهروندان عراقی نیازمند آن هستند، دسترسی دارند واینکه تصمیم اتخاذ شده توسط دولت مرکزی عراق دررابطه با اخراج فرقه مجاهدین خلق از این کشور، مناسب بوده و این تصمیم مورد تایید و حمایت حکومت محلی در دیالی نیزمیباشد. ازطرف دیگر رهبری مجاهدین با بکارانداختن تمامی توان تشکیلاتی و لابیستی خود در خارج ازکشور بخصوص در اروپا وبا تکیه بر ارتجاعی ترین جناحهای سیاسی سعی میکند در تصمیم دولت عراق خلل ایجادکرده و زمان تخلیه نهایی اردوگاه اشرف را به عقب بیاندازد. درجلسه وزیران امور خارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا، روز پنجشنبه اول دسامبر 2011 در بروکسل، مقر اتحادیه اروپا، که دررابطه با بررسی میزان و نحوه ارتباط شان با جمهوری اسلامی ایران برگزار میشود، مسئله قرارگاه اشرف نیز از طرف لابی مجاهدین دردستور کار فرعی آن قرار گذاشته شده است. در همین رابطه روز جمعه 25 نوامبر 2011 جلسه ای مشورتی با حضور تعدادی از مسئولین دولتی آلمان و نماینده کانون آوا در برلین برگزارشد. در این جلسه راهیابی درباره رسیدگی به مشکل کمپ اشرف در عراق، شرایط فعلی حاکم بر این اردوگاه و دلیل اصراررهبری فرقه رجوی برحفظ مناسبات غیرانسانی کنونی مورد بحث قرارگرفته بود. بدلیل حساسیت موضوع، روز چهارشنبه 30 نوامبر در آستانه جلسه وزیران امورخارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا در بروکسل جلسه دیگری بدعوت مقامات مسئول دولتی کشورهای آلمان، فرانسه واتریش در مقراین اتحادیه با حضور هیئتی از کانون آوا انجام پذیرفت. آقای مهندس راستگو به نمایندگی از طرف جداشدگان فعال سازمان مجاهدین، در این جلسه شرح کاملی در مورد نقض حقوق بشر و قطع کامل ارتباطات انسانی در اردوگاه اشرف را به استحضار مقامات مسئول اتحادیه اروپا رساند. سئوالات و موضوعات مطرح شده از طرف هیئت اتحادیه اروپا بشرخ زیر می باشند: 1- این فرقه مسئول کشتار بسیاری از افراد بی گناه در داخل ایران و همچنین در داخل عراق شناخته میشود. 2- این فرقه مسئول نقض اولیه ترین حقوق انسانی اعضای خود شامل زندان و شکنجه و قتل و از همه مهمتر کنترل ذهن و مغزشوئی می باشد. 3- خانواده های اعضای مجاهدین مستقر در اشرف، با پایداری و مقاومت چشمگیر ازدوسال پیش به تحصنی قدرتمند در برابر طلسم فرقه ای رجوی دست زده و قصد دارند تا رسیدن به مقصود یعنی کسب خبر از عزیزانشان و اطمینان از اینکه آنان در سلامت جسمی و روانی کامل به سر برده و به اراده و اختیار خود در پادگان فرقه ای اشرف مانده اند دست از تحصن و مطالبات خویش بر ندارند. 4- حداقل خواست این خانواده ها ملاقات با عزیزانشان می باشد. 5- سرنوشت افراد اسیر در اشرف بعد از انحلال اردوگاه؟ 6- ساکنان کمپ اشرف درسازمانی زندگی می کنند که از طرفی توسط ساختار قوی فرقه ای و ازطرف دیگر حول کیش شخصیتی رهبران، مسعود و مریم رجوی، به بند کشیده شده اند. آنها ازده هاسال پیش تاکنون رابطه شان با دنیای خارج بخصوص با خانواده هایشان قطع شده است تا کاملا زندگیشان در خدمت سازمان باشد. بسیاری از این افراد با تکنیکهای معمولی این زمان به روز نیستند. حتی از موبایل و اینترنت هم چیزی نشنیده اند. آیا می توان این افراد را از “جهان شان ” به یکباره بیرون کشید و به عنوان پناهنده به یک کشور خارجی و دنیای نا آشنا پرت کرد؟ این باعث می شود که آنها بیشتر به سازمانشان بچسبند. 7- کمیساریای عالی سازمان ملل اخیرا اعلام کرده است که جهت انجام تعیین وضعیت پناهندگی افراد کمپ اشرف، مصاحبه فردی در خارج از حوزه نفوذ سازمان مجاهدین با اعضای این سازمان انجام خواهد داد. حتی دولت عراق نیز حمایت خود را از این رویکرد نشان داد. کانون آوا پیشنهادمی کند که در طول انجام این مصاحبه ها امکان تماس افراد با خانواده هایشان فراهم شود. 8- با قبول این فرض که حدود 70 درصد از افراد مستقر در کمپ اشرف تنها به خاطر فشار وتحت نفوذ بودن توسط سازمان مجاهدین و برخی حتی برخلاف اراده شان در اردوگاه اشرف مجبور به سکونت هستند، توصیه پیشنهادی ما در مورد امکان تماس افراد با خانواده هایشان می تواند بخش بزرگی از مشکل را حل کند. دیگر لازم نیست این افراد به اروپا بیایند و مشکل بزرگی از اروپائیان حل خواهد شد. 9- صلیب سرخ جهانی در سال های اخیر امکان بازگشت صد ها نفر از جداشدگان را به ایران فراهم ساخت. تا کنون هیچ گزارشی ازاذیت و آزار این افراد توسط مقامات ایرانی منتشر نشده است. 10- شنیده می شود که سازمان مجاهدین خلق در در حال اقدام برای “تخلیه” افرادی که مورد تعقیب قوه های قضائیه عراق و ایران هستند، از کمپ اشرف به طور غیرقانونی از طریق ترکیه به اتحادیه اروپا می باشد. بقیه اعضا در اشرف قراراست قربانی مبارزه بر علیه ارتش عراق بشوند تا سازمان بتواند شهیدنمایی کند. 11- برای جلوگیری از این خونریزی ها، به اعتقاد ما لازم است به ساکنان اشرف امکان تماس با خانواده هایشان و “جهان واقعی” خارج از سازمان و خارج از دروازه های اردوگاه اشرف داده شود و در نتیجه گزینه ای بجای یک جنگ خونین به ساکنان اردوگاه اشرف ارائه شود. ما می خواهیم که ساکنین قرارگاه اشرف این فرصت را درک کنند که آنها می توانند برای خود تصمیم بگیرند که آیا آنها می خواهند نزد خانواده های خود در میهن بازگردند، درخواست پناهندگی در کشورهای ثالث بکنند ویا بخواهند در اشرف همراه با سازمان باشند. 12- مطمئنا ضروری خواهد بود تعداد معینی از افراد در اتحادیه اروپا پذیرفته شوند، ما از تمام کشورهای عضو اتحادیه اروپا می خواهیم تا وظیفه انسانی خود را در پیداکردن راه حل انسان دوستانه برای این مشکل انجام بدهند، ولی برای اینکه نفوذ سازمان مجاهدین از روی ساکنان اشرف برداشته شود، لازمه آن اینست که آنها را به خانواده هایشان متصل کنند وبه آنها نشان بدهند که واقعیت ها جوردیگری هستند نه آن طوریکه سازمان در طول چندین ده سال به آنها ارائه داده است. ازمدتها پیش شبکه ای از انجمن های جداشدگان ازمجاهدین، خانواده های ساکنان اشرف و سازمان های غیر دولتی مختلف، در همکاری با دولت عراق چند بار در گذشته به کسانی که خواستار جدایی از سازمان بودند و با ابتکار عمل خود از اردوگاه اشرف موفق به فرار شدند کمک کرده تا به خانواده های خود وصل شوند. این شبکه با کمیساریای سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا در تماس است تا این راه را برای همه افراد ساکن قرارگاه اشرف متصور کند. درخاتمه جلسه هیئت کانون آوا آمادگی خود و دیگر جداشدگان فعال را جهت هرگونه کمک و یاری به حل انسانی قرارگاه اشرف به استحضار مسئولین اتحادیه اروپا رساند که مورد استقبال قرارگرفت. ضمنا بروشوری نیز در که رابطه با فعالیت خانواده ها بزبان آلمانی تهیه شده بود، تقدیم گردید. این بروشور در 7 صفحه رنگی حاوی گزارشی از فعالیتهای روزمره خانواده ها در جلوی کمپ اشرف می باشد.

نوشته در حاشیه جلسه وزیران امورخارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا در بروکسل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حضور نماینده انجمن ایران پیوند در پارلمان اروپا

انجمن نجات — Tue, 29 Nov 2011 20:30:00 +0000

کمتر از یکماه به ضرب العجل دولت عراق جهت تخلیه کمپ اشرف نمانده است. مقامات مختلف دولت عراق در هر امکان پیش آمده بر قطعی بودن ضرب العجل خود و برگشت نبودن تصمیم خود تاکید و اصرار داشته اند. اما رهبری فرقه رجوی و حامیان پیشانی سفیدش که متشکل از راست ترین و جنگ طلب ترین و بدنام ترین جناح های سیاسی در اروپا و آمریکا را شامل می شوند همچنان به بازی موش و گربه خود ادامه داده؛ جهت به تعویق انداختن ساعت صفر تخته شدن درب اردوگاه جرم و جنایت اشرف هستند. در این میانه تنها نکته مکتوم مانده سرنوشت و جان و زندگی 3400 اسیر بیگاه و دربند است. انجمن ایران پیوند جهت تبیین آخرین وضعیت پیش رو با تهیه گزارشی مشروح و جامع که در برگیرنده خواست خانواده های اسیران و همچنین راه حل های پیشنهادی جدا شده گان از فرقه رجوی می باشد مبادرت نمود. این گزارش شامل بخشهای زیر مباشد: 1- تاریخچه کمپ اشرف 2- مناسبات درونی و سلسله مراتب تشکیلاتی مجاهدین در کمپ اشزف 3- روش های کنترل نیرو و شستشوی مغزی اسیران 4- آیا نفرات به خواست خود در کمپ اشرف مانده اند؟ 5- دلایل اصرار رجوی بر حفظ کمپ اشرف و مناسبات درونی آن 6- آیا عراق محل مناسیب جهت مبارزه سیاسی با حکومت ایران است؟ 7- چرا نفرات ناراضی از کمپ اشرف فرار می کنند 8- چرا حامیان خارجی مجاهدین هزینه حفظ و بقای کمپ اشرف را از جیب دولت و مردم عراق پرداخت می کنند 9- کمپ اشرف بعنوان میراث شوم بجا مانده از حاکمیت صدام حسین می بایستی تعطیل شود و این حقیقتی است غیر قابل کتمان. اصرار کنندگان بر استمرار فیزیکی کمپ اشرف قوانین و معاهده های بین المللی را نقض می کنند. 10- تخلیه کمپ اشرف راه حل منطقی و مناسب دارد؛ به شرطی که طرف حساب کمیساریای پناهندگی تک تک اسیران باشند. 11- گزارش آخرین تحولات حول کمپ اشرف و حضور جدا شده گان از کشورهای اروپایی به همراه خانواده ها جهت کمک به برچیده شدن مسالمت آمیز و بدون خونریزی کمپ اشرف. در بخش آخر این گزراش که به وضعیت کنونی و آخرین تحولات کمپ اشرف پرداخته شده است به طور مفصل به حضور خانواده ها و جدا شده گانی که از کشورهای اروپایی و با پذیرش خطرات و ریسک های فراوان خود را به کمپ اشرف رسانده اند اشاره شده است. جدا شده گان از فرقه رجوی به طور شبانه روزی در حال روشنگری و ارائه راه حل جهت کمک به دوستان دربند خود هستند. رفتن به خاک عراق و حضور در اطرف کمپ اشرف خطرات و هزینه های فراوانی را به آنان تحمیل می کند. جدا شده گان از مجاهدین بر خلاف بسیاری از گروههای اپوزیسیون ایرانی و شخصیت ها و تشکل های ایرانی باصطلاح طرفدار حقوق بشر که در مورد حمایت از حقوق اسیران گرفتار در کمپ اشرف؛ حقوق انسانی و اجتماعی پدران و مادرانی که از حق اولیه ملاقات با فرزندان خود محروم اند و با گذشت قریب به دو سال هنوز با جنگ روانی و هیستریک رجوی مواجه هستند؛ سکته ناقص کرده اند و منتظرند تا دوباره چند نفری کشته شوند تا آنان بتوانند با صدور اطلاعیه های تکراری به محکوم کردن این و آن بپردازند؛ بدون اینکه بخواهند و یا بتوانند قدمی عملی و انسانی در راستای کمک به اسیران کمپ اشرف بکنند. اینان از خود نمی پرسند که چگونه است که زندانیان زندان اوین مرخصی می روند؛ از هر گونه امکان تماس تلفنی و حضوری با خانواده خود بهره مندند و بعضا حتی در بند های امنیتی با تلفن موبایل به تهیه گزارش و فیلم از وضیت خود و دیگر زندانیان پرداخته و به این گزارشها را به خارج از زندان هم ارسال می کنند. اما مجاهدین! قهرمان! شهر اشرف! بعد از گذشت بیست سال هنوز نمی توانند با خانواده ای خود دیدار داشته باشند. آقای کریم حقی به نمایندگی از انجمن ایران پیوند و با حضور در مقر پارلمان اروپا در شهر بروکسل نسخه هایی از گزارش مورد نظر را به دفاتر مطبوعاتی تعداد زیادی از نمایندگان پارلمان اروپا تحویل دادند.

نوشته حضور نماینده انجمن ایران پیوند در پارلمان اروپا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جلسه مشورتی مقامات دولت آلمان با نماینده کانون آوا

انجمن نجات — Mon, 28 Nov 2011 20:30:00 +0000

روز جمعه 25 نوامبر 2011 جلسه ای مشورتی با حضور تعدادی از مسئولین دولتی آلمان و نماینده کانون آوا در برلین برگزار شد.
اقای مهندس علی اکبر راستگو به نمایندگی از طرف کانون آوا در این جلسه مشورتی شرکت نمود.
موضوع جلسه، راهیابی در باره رسیدگی به مشکل کمپ اشرف در عراق، شرایط فعلی حاکم بر این اردوگاه و دلیل اصرار رهبری فرقه رجوی برحفظ مناسبات غیرانسانی کنونی بود.
آقای مهندس راستگو در این جلسه شرح کاملی در مورد نقض حقوق بشر و قطع کامل ارتباطات انسانی در اردوگاه اشرف را به استحضار مقامات مسئول آلمان رساند.
آقای مهندس راستگو ضمنا نگرانی عمیق خود را از پافشاری رهبری سازمان مجاهدین بر ادامه ماندن در کشور عراق و تبعات فاجعه آمیز آن به اطلاع حضار رساند.
درادامه جلسه، گزینه پیشنهادی کانون آوا مبنی بر امکان تماس ساکنان اشرف با خانواده هایشان و “جهان واقعی” خارج از سازمان بعنوان راه حلی انسانی به بحث گذاشته شد که مورد توجه خاص قرارگرفت.
موضوعات بحث شده در بالا در جلسه آتیه شورای وزرای امورخارجه اتحادیه اروپا که در تاریخ اول دسامبر 2011 در بروکسل برگزارمی شود، احتمالا مورد استفاده قرارخواهند گرفت.
طی این ملاقات اسناد و مدارک متعددی در اختیار حضار قرار داده شد

نوشته جلسه مشورتی مقامات دولت آلمان با نماینده کانون آوا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین خلق چه داخل لیست امریکایی ها باشند و چه خارج، تروریستند

انجمن نجات — Wed, 19 Oct 2011 20:30:00 +0000

پرونده مجاهدین در عراق به زودی بسته خواهد شد در دیدار بانوان فرهنگی منطقه تلعفر و شهر شبک عراق با دبیرکل کانون هابیلیان عنوان شد. دبیرکل کانون هابیلیان گفت: پرونده مجاهدین در عراق به زودی بسته خواهد شد و مردم عراق، این کشور را از لوث وجود تروریست ها پاک خواهندکرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی هابیلیان، در این دیدار دبیر کل خانواده شهدای ترور کشور با بیان اینکه مسیر بیداری کشورهای اسلامی از ۴۰ سال پیش آغاز شده است گفت: موجی که در حال حاضر و در خصوص بیداری اسلامی در کشورهای اسلامی آغاز شده است از سال ها قبل در جمهوری اسلامی رقم خورده بود و امروز بسیاری از مردم کشورهای منطقه را با خود همراه ساخته تا آرمان های حکومتی اسلامی- مردمی را جامه عمل بپوشانند. سیدمحمد جواد هاشمی نژاد بیداری اسلامی را حرکتی برخواسته از تمایلات ظلم ستیزانه ملل منطقه خواند و گفت: این راهی است که پیش از این دو ملت ایران و عراق نیز با وجود تمام مشکلاتی که دشمنان دو ملت ایجاد کرده بودند، آن را پیمودند و به سرمنزل دلخواه خود رسیدند. تلاش تروریسم برای جدا سازی ملت ها وی همچنین با اشاره به توطئه قدیمی استکبار و دشمنان اسلام برای جداسازی میان ملت های منطقه، از تلاش های اخیر دشمنان ملت های مسلمان منطقه به عنوان توطئه ای قدیمی و در لباسی جدید یاد کرد و گفت: تقسیم ملت ها به دو کشور و دو منطقه، از جمله نقشه های شومی است که آمریکا و غرب برای رسیدن به مطامع خود آن را به شدت دنبال می کند و بر مسلمانان واجب است حول محور بیداری اسلامی مراقب نقشه های از این دست باشند. تروریست ها؛ ابزار همیشگی دشمنان هاشمی نژاد در ادامه این مراسم با اشاره به دیگر ابزارهای قدرت های سلطه جو در منطقه، گروه های تروریستی و حمایت از آنها را از جمله دیگر دستاوردهای حضور خطرناک قدرت هایی دانست که تنها به فکر استثمار کشورهای دیگر هستند. وی در توضیح نمونه عینی و بارز این جریان، به سازمان تروریستی مجاهدین اشاره کرد و گفت: این گروه منحط و تروریستی، ۱۲ هزار نفر را در کشور ما و ۲۵ هزار نفر را در کشور شما به خاک و خون کشید و ترور کرد.

مجاهدین در لیست باشند یا نباشند تروریست اند دبیرکل کانون هابیلیان در ادامه به لیست تروریستی آمریکا اشاره کرد و گفت: مجاهدین با تمام وجود تلاش می کنند از لیست تروریستی آمریکا خارج شوند، زیرا گمان می کنند خروج از این لیست فواید بسیاری برای این گروه خواهد داشت، اما این در حالی است که مجاهدین چه از لیست تروریستی آمریکا خارج شوند و چه ماندگار باشند، از نظر دنیا، تغییری در وضعیت آنها به وجود نخواهد آمد و گذشته ننگین آنها را پاک نخواهد کرد. وی ادامه داد: سران این سازمان در تبلیغات خود اعلام می کنند که از سال ۲۰۰۱ کلیه فعالیت های تروریستی خود را کنار گذاشته اند اما در پاسخ به ادعای پوچ آنها باید گفت این چگونه ادعایی است، در حالی که بسیاری از گروه های تروریستی بعد از سال ۲۰۰۱ در پادگان این گروه، آموزش های تروریستی زیادی فرا گرفته اند. هاشمی نژاد افزود: چگونه است که دختران نوجوان در عملیات های انتحاری زیادی شرکت می کنند و بعد از آن مشخص می شود که این افراد آموزش های تروریستی را در پادگان اشرف دیده اند.

همت شبانه روزی برای تفرقه انگیزی! دبیرکل کانون هابیلیان در ادامه و با اشاره به عملکرد رسانه ای سایت های زنجیره ای مجاهدین ابراز داشت: با نگاهی به سایت های این فرقه به خوبی مشاهده می شود که مجاهدین همواره در پی ایجاد تفرقه و فتنه در میان ملت عراق با کشورهای همسایه هستند و برای این امر شبانه روز تلاش مذبوحانه دارند. وی در پایان با اشاره به ضرورت اتحاد هر چه بیشتر میان مردم عراق برای سازندگی و آبادانی این کشور گفت: پرونده مجاهدین به زودی در عراق بسته خواهد شد و تروریست های نام و نشان دار، پس از سال ها حضور در کشور شما، آواره خواهند شد.

نوشته مجاهدین خلق چه داخل لیست امریکایی ها باشند و چه خارج، تروریستند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.