از منظر یک ناظر مدرن، خودسوزی اعضای سازمان مجاهدین خلق در واکنش به بازداشت رهبرشان مریم رجوی، یک عمل سیاسیِ عقلانی نبود؛ بلکه فریادِ استیصالِ ساختاری بود. در دنیای امروز که سیاست بر پایه اقناع، مذاکره و استفاده از ابزارهای حقوقی و رسانه‌ای بنا شده است، بازگشت به سوی “بدن” به عنوان تنها ابزار اعتراض، نشان‌دهنده فروپاشی کامل پل میان “اندیشه” و “منطق” است. وقتی فرد تنها راه اعتراض خود را در انهدام فیزیکی می‌بیند، یعنی ابزارهای گفتگوی دموکراتیک در درون آن ساختار، نه تنها وجود ندارند، بلکه به کلی بی‌معنا شده‌اند.

این وقایع، پرده از حقیقتی تلخ برداشت که سازمان مجاهدین خلق، بیش از آنکه یک جریان سیاسی با شعارهای آزادی‌خواهانه باشد، با الگوهای رفتاری “فرقه‌ای”  همسو بود. در یک ساختار فرقه‌ای، هویت فردی در قربان‌گاه “هویت جمعی” ذوب می‌شود. در آنجا، جانِ عضو، نه یک ارزش انسانی، بلکه یک “سرمایه مصرف‌شدنی” برای تأمین نیازهای تبلیغاتی و حفظ بقای نمادین سازمان تلقی می‌گردد. خودسوزی‌ها، بازتابی از این “کیش شخصیت” بود؛ جایی که سوختنِ یک فرد، ابزاری برای تثبیت ترس و اطاعت مطلق در میان دیگران می‌شود.

انسان مدرن که به دنبال “عاملیت فردی” است، در این تصاویر، نه قهرمان، بلکه قربانیِ یک “بی‌رحمی ساختاری” را می‌بیند. این که چگونه یک سازمان می‌تواند با ادعای دفاع از حقوق بشر، اعضای خود را به مرز انهدام روانی و فیزیکی بکشاند، بزرگترین پارادوکس اخلاقی این جریان است. خودسوزی‌ها نشان داد که در این سازمان، “هدف” هرگز نمی‌تواند “روش” را توجیه کند؛ چرا که وقتی روش، نقض اساسی‌ترین حق بشری یعنی “حق حیات” باشد، هدف، از اعتبار ساقط می‌شود.

در نهایت، آنچه از آن دوران باقی ماند، نه تغییر در سیاست‌های بین‌المللی، بلکه زخمی عمیق بر پیکره‌ی اعتبار سیاسی این سازمان بود. این وقایع ثابت کرد که هر قدر هم که شعارها بلند باشد، اگر در درونِ یک ساختار، جایی برای تفکر آزاد، ارتباط با خانواده و کرامت انسانی نباشد، آن شعارها تنها دودِ حاصل از سوختنِ انسان‌ها هستند. تاریخ نشان می‌دهد که هیچ ایدئولوژی‌ای، حتی اگر خود را حقیقت مطلق بداند، نمی‌تواند بر حقیقتِ نیاز انسان به زندگی و آزادی پیروز شود.

نوشته حقیقت پشت پرده‌ خودسوزی‌های اعضای مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسئولین مجاهدین خلق به ناچار تشکیل جلسه دادند و خبر دستگیری مریم را اعلام کردند. در جریان آن نشست مسئولین تشکیلات گفتند که برای آزادی مریم دست به هر کاری خواهند زد. یکی از مسئولین که از قبل توجیه شده بود، گفت: من پیشنهاد می کنم دست به خودسوزی بزنیم؟! بدنبال آن از اعضای شرکت کننده در جلسه خواسته شد که هر کدام از آنها درخواست خودسوزی بدهند. آن روز تمامی اعضای شرکت کننده در جلسه را مجبور کردند درخواست خودسوزی بدهند. این سناریو در گام بعد در دیگر نشست ها تکرار شد. بعد از تحویل گرفتن برگه درخواست خودسوزی اعضا به مسئولین گفته شد منتظر دستور باشید، تا در صورت درخواست در اشرف دست به خودسوزی بزنید.

زمینه تماس آن دسته از اعضا که خانواده هایشان در کشورهای اروپایی زندگی می کردند را نیز فراهم ساختند تا از خانواده هایشان بخواهند در مقابل سفارت فرانسه در کشورهای مختلف جمع شده و در صورت لزوم دست به خودسوزی بزنند. شرایط وحشت آلودی بر فضای قرارگاه اشرف و اعضا فراهم شده بود. اعضایی که طی سالیان به آنها اجازه تماس با خانواده هایشان داده نشده بود و ارتباط با خانواده عملی غیر اخلاقی و ضد مبارزه بشمار می رفت به پای تلفن آورده میشدند تا ضمن تماس با خانواده هایشان خط سازمان را پیش ببرنند.

خود من در چند مورد شاهد تماس اعضا بودم که به خانواده هایشان می گفتند با خودتان بنزین و دیگر مواد آتش زا ببرید و به اطراف سفارت فرانسه رفته و خود را به آتش بکشید! آنها در ضمن تماس چند بار این درخواست را تکرار می کردند و مشخص بود که خانواده هایشان از این درخواست دچار شوک عجیبی شده بودند. باورش برای خانواده ها خیلی عجیب بود که بعد از سالها بی خبری، عزیزانشان تماس گرفته و از آنها بخواهند دست به خودسوزی بزنند! البته آنها حق داشتند که در بهت و ناباوری فرو بروند، چون از مناسبات حاکم بر مجاهدین خلق که در آن رجوی بمثابه خداوند اعضا تلقی میشد و خون و نفس آنها توسط او حلال و یا حرام شمرده میشد، اطلاعی نداشتند.

در خارج از عراق به تحریک مسئولین خودسوزی هایی انجام شد، ندا حسنی یکی از سمپات های اهل تهران بود و تحصیلات دانشگاهی را در رشته انفورماتیک دانشگاه کارلتون اتاوا کانادا ادامه می داد. متاسفانه تحت تاثیر تبلیغات گسترده تشکیلات هواداران کانادا بهمراه برادرش جذب مجاهدین خلق شد و با وعده گذراندن یک دوره کوتاه آموزشی به عراق و کمپ اتشرف اعزام گردیده بود. دوره 6 ماهه او 5 سال طول کشید. در جریان حمله نیروهای ائتلاف به دلیل سابقه زندگی در خارج کشور و تسلط به زبان برای فعالیت های پول شویی، جعل مدارک و جذب نیرو مجددا به فرانسه انتقال یافت.

ادامه دارد

علی اکرامی

نوشته فرمان سبعانه خودسوزی اعضا توسط مریم رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نگاهی به مرگهای مشکوک در فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته خودکشی و روان پریشی، معضل جدید فرقه مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته قربانیانی که مخفیانه سر به نیست شدند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

زهرا در قسمت ستاد و در رده شورای رهبری بود، وی همیشه معترض و خواهری شوخ طبع و مهربان بود. وی با هر برخوردی و صحبتی اعتراضش را نسبت به تشکیلات رجوی بیان می کرد و به این دلیل مورد کینه و دشمنی شدید فرماندهی قرارگاه اشرف بود.

فرشته هدایتی در ادامه مصاحبه هایش به نمونه مهم و دردناک خودکشی در سازمان مجاهدین خلق ایران با همنشین بهار می پردازد.
فرشته در بخشی از صحبتهایش به خودکشی خانم زهرا نوری، خانم جوانی که در اثر شدت فشارهای تشکیلات و انقلاب مریم رجوی دست به خود کشی زد می پردازد.
به گفته های ایشان من نیز گواهی میدهم.
زهرا نوری انسانی بسیار مهربان و صمیمی بود و بدلیل مهربانی و قلب پاک همه اورا دوست داشتند.
* زهرا نوری دربخشی از قرارگاه اشرف بنام قرارگاه”خواهران” که فائزه محبت کار(زجرکار) فرمانده آنجا بود و ژاله دایی الاسلام معاون ستاد آنجا بود، درقسمت ستاد و در رده شورای رهبری بود وی همیشه معترض و خواهری شوخ طبع و مهربان بود وی با هر برخوردی و صحبتی اعتراضش را نسبت به تشکیلات رجوی بیان می کرد و به این دلیل مورد کینه و دشمنی شدید فرماندهی قرارگاه اشرف بود.
من نیز به اذیت ها و شکنجه های روحی و جسمی ایشان توسط تشکیلات مریم شهادت می دهم.
من شدیداَ به عدم رسیدگی بعد ازخودکشی و در واقع کشتن زهرا نوری توسط تشکیلات مریم مضنون هستم. مثال ها زیاد هست:
وادار به خودکشی کردن دیگرِ زنان بویژه مینو فتح علی، مهری موسوی و مرجان (فائزه) اکبری و… توسط تشکیلات مریم غیر قابل انکار است.

زهره قائمی ازمعاونین سازمان وازمحافظین درجه یک رجوی و مسئول ستاد داخله که در آن زمان مسئول من بود.
(بعداز تسلیم رجوی به آمریکایی ها و تحویل سلاح های سازمان به آنها و بعد ازخروج لورن سوژی نماینده صلیب سرخ که برای بازدید از نقض حقوق بشر به قرارگاه اشرف آمده بود و در جلسه ای که در سالن غذاخوری ستاد داخله در قرارگاه اشرف برگزار شد من میز سازمان را بر سرش خراب کردم، واقعه آن روز را در فرصتی دیگر بازگو خواهم کرد)، بعد از رفتن لورن سوژی از قرارگاه اشرف، زهره قائمی مرا در اتاقش صدا کرد و درحضور فاطمه همدانی پیام رجوی را به من داد و گفت:
“زهرا میرباقری تو آبروی ما را بردی، کاری که تو کردی برادران نکردند”.
ودر ادامه گفت:
“ما برای خود بریده ایم که تو بمیری”

بخشی ازگفت و شنود ِ همنشین بهار با خانم فرشته هدایتی درباره خودکشی زهرا نوری (از قسمت دوم)
وقتی به خاطرات دردناک گذشته فکر میکنم، به روزگار سپری شده و عمری که بر باد رفت، گرچه در خود میروم و دلگیر میشوم اما ناگهان نهیب حافظ را هم بیاد میآورم که:”بگذرد این روزگار تلخ تر از زهر” جای ناامیدی نیست.
کسوف، آنجا که کامل میشود، نقطه آغاز روشنی است و شب وقتی بغایت خود میرسد صبح میشود. …

خودکشی کردن در سازمان مجاهدینِ مریم رجوی
” فرشته هدایتی: من شاهدِ یکی ازبهترین دوستانم در قرارگاه اشرف برای خودکشی بودم.
سوال: شما شاهد بودید؟
فرشته: بله من شاهد بودم، من داستانی را الان برایتان می گویم که مطمئنم جای دیگری نشنیده اید. من برای اولین بار صحبت می کنم بخاطر اینکه باری از وجدان خودم بردارم.
زهرا نوری آن موقع یکی ازخواهران دلسوز شورای رهبری با سابقه زندانی سیاسی، ایشان اززندانیان بعد ازانقلاب ضد سلطنتی بودند.
متاسفانه تشکیلات به ایشان گیر داده بود، بخاطر روحیه خاصی که داشت و به این دلیل که همواره حالت اعتراضی نسبت به موضوعات داشت، او را سوژه می کردند و بهش ایراد می گرفتند، توی نشست ها بهش انگ اخلاقی می زدند،در اینجا بگم، کسی در تشکیلات سازمان باید باشد تا تصوّر کند که ما در چه حصاری بودیم! زنهای آنجا حتی اجازه نداشتند با خواهر بغل دستی خود رابطه صمیمانه داشته باشند.
تو نشستها به اون انگ اخلاقی می زدند که چرا رابطه ات با فلان خواهر که هم ستاد و هم کارخودش بود، بیش از حد صمیمانه است، این موضوع آنقدر کش پیدا کرد که کار به جاهای باریک کشیده شد.
یک روز وقتی به آسایشگاه رفتم دیدم زهرا نوری خوابیده و پتو را روی سرش کشیده. وقتی پیگیر شدم که چرا اینطور شده، فهمیدم که مجددا او را در نشست (زنان شورای رهبری لایه اول) سوژه کردند و بهش فشار آوردند.
زهرا نوری یک بیماری خونی داشت که می بایست بصورت ثابت یک دارویی را بنام والفارین مصرف کند، دکتربسیار تاکید کرده بود که اگر این قرص را قطع کند برایش خطر مرگ دارد. این موضوع را من و همه و دکتر می دانستیم، و این را می دانستیم که اگر این قرص را قطع کند مرگش حتمی است.

اون بدلیل فشارهای که تو نشست بهش آورده بودند تصمیم گرفته بوده که قرصش را قطع کند.
اینکه می گویم تصمیم گرفته بوده قطع کند به این دلیل است که از خوردن، آشامیدن و همه چیز خود داری کرده بود. الان می توانم بگم که او اعتصاب کرده بود، اعتصاب غذا و دارو.
وقتی اورا به بیمارستان برده بودند دکترها متوجه شده بودند که دارو قطع شده است. ولی من از اقداماتی که توی بیمارستان کردند مطلع نیستم، ولی می دانم که خیلی دیر شده بود.
بعد از مدت کوتاهی فوت اورا اعلام کردند. و با توجه به اینکه زهرا نوری شورای رهبری بود. ولی هیچ مراسم خاصی برایش برگزار نشد. و حتی بر خلاف کارهای تبلیغی سازمان توی اطلاعیه های بعد ازفوتش، به سوابقش توجه نشد و مراسم تدفینش بسیار مختصر بود. همه اینها حاکی از جنگی بود که بین او و تشکیلات بود.
شما میتوانید یقین داشته باشید که خیلی از این ها بدلیل همین فشارهایی بود که تشکیلات به زهرا آورده بود.
تنظیم و پیاده از نوارصحبت های فرشته هدایتی
زهرا سادات میرباقری

نوشته من شاهدِ خودکشی زهرا نوری در سازمان مجاهدین بودم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

البته این را اضافه کنم سران فرقه رجوی داعشی آن زمان نمی خواستند این خبر به گوش اعضاء در اردوگاه بد نام اشرف برسد. اما از انجا که در هر کارگاه چند نفر بصورت مخفیانه به رادیو گوش می دادند خبر از طریق رادیو شنیده بودند و بصورت محفلی به همدیگر گفته بودند و این خبر به گوش سران فرقه رسیده بود که اعضاء متوجه دستگیری مریم قجر داعشی به همراه بیش از ۱۶۰ تن از فرمانده هان و دیگر سران فرقه رجوی داعشی  توسط پلیس فرانسه شده اند و سران فرقه مجبور شدند خبر را با ۲ روز تاخیر بصورت عمومی اعلان کنند.

بعد از آن فرمانده مقر اعضاء اسیر را به صورت یگانی صدا می کرد و از اعضاء می خواست که درخواست خود سوزی بنویسند و اعلام کنند که حاضر هستند در اعتراض به دستگیری مریم قجر در هر کجا که نیاز باشد دست به خودسوزی بزند!!!

تقریبآ یک هفته بعد از دستگیری مریم قجر داعشی در اردوگاه بد نام اشرف یک مراسم شب نشینی در خیابان اصلی اردوگاه اشرف برگزار کردند و قبل از رفتن به مراسم فرمانده مقر تمام اعضاء را که نزدیک به ۱۱۰ نفربودیم جمع کرد و گفت امشب قرار مراسم شب نشینی باشد که از فرمانده هان ارتش امریکا و خبر نگارها هم می ایند اگر کسی خواست اقدامی بکند (خود سوزی و خود زنی) قبلا هماهنگ کند!!!

بعد از شام بطرف محل مراسم رفتیم و مقر ما تقریبا در بلوک جلو نزدیک محلی که تقریبا  نزدیک به ۲۰ نظامی امریکائی و چند خبر نگار نشسته بودند مستقر شدیم . مراسم با شعار علیه دولت فرانسه و خاتمی شروع شد.

وسط های برنامه بود که یکی از فرمانده هان بد نام مقر ما بنام علی اکبر انباز با نام مستعار یوسف که در بین اعضاء به یوسف زنباز معروف هست پشت صفی که ما نشسته بودیم ایستاد وگفت:

بچه ها الان وقتش در حضور این امریکائیها و خبرنگاران اعتراض خودمان را نشان بدهیم وقت و محل خودسوزی الان همین جاست!

من بلافاصله بدون اینکه یک لحظه فکر کنم در جواب گفتم:

برادر یوسف اول سر فرمانده هان بعد فرمانده ها این کارانقلابی  (خود سوزی)انجام بدهند تا انگیزه ی برای ما شود!

وقتی یوسف این جواب شنید به یک نگاه معنا دار رفت نزد فرمانده مقر و شروع کرد به صحبت که معلوم بود گزارش می داد که نقشه شان برای به دام انداختن اعضاء برای خود سوزی نگرفته است.

چندساعت از برنامه شب زنده داری نگذشته بود که اعضاء اسیر نه حوصله نشستن در محل روی صندلی را داشتند نه تکرار شعارهائی که توسط بلند گو گفته می شد.

در همین وضعیت یک مرتبه فهیمه اروانی نزدیک محل نشستن بلوک ما شد و پرسید شما ارتش چندم هستید؟ (هر مقری که نزدیک به ۱۰۰ تا ۱۲۰ نفر بود بعنوان ارتش یک و دو  سه و …. نام گذاری کرده بودند) که بچه ها گفتند ارتش دوم که یک مرتبه فهیمه اروانی با داد و بیداد گفت ارتش دوم نه ارتش مرده  وارفته! چرا صدایتان در نمی آید؟! چرا هیچ کاری نمی کنید؟!

منظور فهیمه اروانی هم این بود که چرا جلو نظامیان امریکائی و خبر نگاران خود سوزی و خود زنی نمی کنید!

باز وقتی فهیمه اروانی هم دید اعضاء اسیر هیچ واکنشی نشان ندادند با حالت عصبی و غرغر زنان رفت و بلوک به بلوک همین برخورد با دیگر اعضاء اسیر می کرد.

تا دمهای صبح برنامه شب نشینی ادامه داشت و دم صبح به مقر هایمان بر گشتیم .

فردای ان روز سران فرقه شب نشست برگزار کردند و فرمانده مقر بر گشت گفت من دیشب فهمیدم شما به درد این سازمان نمی خورید! برادران و خواهران در اروپا خود سوزی می کنند ولی دیشب از هیچ کدامتان بخاری بلند نشدید کاری بکنید! (چرا بلند نشدید خود سوزی بکنید).

الان همه تان هم بلند شوید در این مقر خود سوزی بکنید به درد نمی خورد باید سر بزنگاه اینکار می کردید که نکردید!

شما همه تان وا داده اید باید برید فاکتهای وا دادگی واو شدن را تک به تک بخوانید و بیارید در نشست بخوانید!

من دست بلند کردم و گفتم:

خواهر من فکر نمی کنم ما وا رفته یا وا داده باشیم چون در زیر بزرگترین بمباران تاریخ بودیم. در بیابانها و کوهها بدون امکانات در کوه درواشکه حتی روزها یک قرص نان نداشتیم ؛  یا یک پتو نداشتیم که چند نفر شبها زیر آن بخوابیم  شبها در کوه و بیابان در زیر پل و یا در شیار کوه ها خوابیدم و … انوقت شما به ما می گوئید وا رفته!

حرفم که تمام شد یکی از چماقداران فرقه رجوی بنام قاسم بابا صفری بلند شد و با یک حالت حق به جانب رو به من که جواب نده برو حرف خواهر اثبات کن!

من بر گشتم به قاسم بابا صفری گفتم من با خواهر صحبت می کنم تو با میز خودت صحبت کن حرف مفت نزن.

وقتی فرمانده مقر دید اوضاع داره از دست خارج می شود نشست تعطیل کرد و از من خواست در اتاق بمانم و رو کرد به قاسم بابا صفری که مستقیم بره سمت آسایشگاه و بعد خارج شدن همه نفرات از من هم خواست که بیرون از نشست با کسی حرف نزنم و برخورد فیزیکی نداشته باشم.

(قاسم بابا صفری بعد ها آمد کمپ تیف و نزدیک ۳ ماه هم ادا اطوار مجاهدی و بعضی وقتها هم ضد امپریالیستی در می آورد و مدعی بود هر کس بر علیه مجاهدین چیزی بگوید دقیقا سمت رژیم ایران! و یا کار کردن در زندان تیف برای امریکائیها بد و همراهی با امپریالیزم می باشد!

البته این احمق بی سواد کودن در دام چند نفر از اعضاء بد نام فرقه رجوی افتاده بود که سابقه مشعشع در تجاوز به بچه های کم سن و سال داشتند و یا از بچه های کم سن و سال بعنوان فاعل برای بر آورد جنسی سوء استفاده قرار داده بودند. البته این گوهر بی بدیل رجوی نتوانست بیش از چند ماه سختی زندان تیف تحمل کند روزهائی که مدعی بود هر کس علیه رجوی حرف بزند را با یک تصمیم انقلابی ۱۸۰ درجه ای چرخاند و یک روز مشخص شد که جزو بر گشتی ها به داخل ایران ثبت نام کرده و چهار نعل به سمت ایران و رژیم رفت.

اما هر وقت به آن روزهائی که اسارت ذهنی و جسمی  سران فرقه رجوی داعشی بودم فکر میکنم می بینم انچه باعث شد حتا یک نفر ازبین بیش از ۴۰۰۰ حاضر نشد به خاطر مریم قجر در اردوگاه بد نام اشرف دست به خودسوزی و یا خود کشی بزنند به جز اینکه پی برده بودند سران فرقه بطور خصوصی رجوی روح پلید و مریم قجر داعشی به اعتمادشان خیانت کرده چیز دیگری نمی تواند باشد.

قبل از حمله امریکا به عراق رجوی روح پلید درآخرین نشست کنار مریم قجرچنان ادا اطواربوزینه وار در می آورد که گویا اتفاقی بیافتد و حمله ای به عراق صورت بگیرد وی دستور حمله به ایران صادر خواهد کرد ودر پیشاپیش همه اعضاء خو د مریم قجر سوار تانک سفیدی خواهند شد و پیشاپیش جلو تر از اعضاء به سمت ایران حرکت خواهند کرد.

اما وقتی در ژوئن ۲۰۰۳ خبر دستگیری مریم قجر علنی شد معلوم شد رجوی روح پلید و مریم قجر قبل از آنکه در عراق ترقه ای در شود اعضاء نگون بخت در زیر بزرگترین بمباران تاریخ در کوه و بیابان رها کرده رجوی روح پلید به سوراخ موش و مریم قجرداعشی هم همراه شوهر سابق خود به فرانسه فرار کرده اند.

عدم خود سوزی اعضاء اسیر ذهنی و جسمی در اسارتگاه بد نام اشرف نشانی بود از تنفر اعضاء به کلاشی ؛ دروغگوئی ؛ فریب ؛ خیانت به اعتماد اعضاء توسط شخص رجوی روح پلید و مریم قجر داعشی و دیگر سران این فرقه  در حالی که در قطع کامل با دنیای بیرون بودند. اما با یک حس درونی متوجه این خیانت شده بودند.

محمد رزاقی

نوشته وقایع ۱۷ ژوئن ۲۰۰۳ و محتوای واقعی فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همانطور که در عکس ملاحظه می کنید در فرقه رجوی در ذهن اعضا اینطور القاء شده بود که خودسوزی یا عمل انتخاری کاری است در جهت «آگاهی افکار عمومی و حقانیت راه فرقه». شخص رجوی نیز بارها در نشست های مختلف می گفت که اگر در اروپا بخواهند کاری بکنند آنقدر عملیات خودسوزی راه می اندازیم که دست شان بسته شود.
همانطور که در بالا آمد چه از نظر واقعیتی که خود و دیگران شاهد آن بودیم و چه از نظر ساختار تشکیلاتی، اقدام جنایتکارانه خودسوزی اعضا در سال 1382 دقیقاً با فرمان مستقیم رجوی ها و دیگر سران فرقه انجام شده است. جنایتی که آنان باید برای آن در کنار انبوه جنایات دیگر خود پاسخگو باشند.
صالحی

نوشته خودسوزی های سال ۱۳۸۲ با فرمان تشکیلاتی انجام شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

دراین قسمت  به خاطراتی از یعقوب کر، از گنبد و یاسر اکبری نسب از تبریز اشاره می کنم، یعقوب کر از ترکمنان گنبد بود که بعد از عملیات دروغ جاویدان در یک مقر بودیم با هم آشنا شدیم وی از اعضای فرقه بعد از انقلاب اسلامی  بود که با درخواست فرقه به عراق آمد اما دریغ از اینکه آواز دهل از دور خوش بود به محض آمدن وی در قرارگاه های فرقه رجوی اول باید گزارشی از خود به عنوان نقطه ضعف و بای دادن را می نوشت و رجوی هم هر گاه دوست داشت آنرا چماق می کرد و بر سرش می کوفت.وی بعد از دوسال که درون مناسبات بود دچار تناقضات شدید در خصوص شعارهای فرقه از جمله ریخت و پاش های رجوی و انقلاب های ایدئولوژیک و از هم پاشیدن کانون خانواده ها در فرقه در مقابل شعار جامعه توحیدی وآزادی که رجوی از آن دم می زد،  شد و نمی توانست کارها و اقدامات رجوی را تحمل کند او که بنام مجاهد به آنجا آمده بود دیگر شعائر رجوی را قبول نداشت این مخالفت با اعلام انقلاب ایدئولوژیکی رجوی شدت گرفت و وی را از مسئولیت هایی که داشت سلب کردند و هر روز برای پاسخگوئی به قداره بندهای رجوی می بردند در صحبتی که داشتیم گفت فقط تحمل می کنم مردن بهتر است او عملا در برابر خودخواهی رجوی سر خم نکرد تا اینکه چند سال بعد اعلام کردند یعقوب به علت شلیک ناخواسته کشته شده است.تمام افرادی که او را می شناختند بخوبی می دانستند این حادثه عمدی بوده است واو قربانی خودکامگی های رجوی شده است. چون رجوی روشش این بود افراد قدیمی تر الگو هستند و به هر میزان که کج دار مریض بیایند فضای مناسبات را شخم می زنند و نمی توان پائین تر را کنترل نمود و با اعلام این موضوع براحتی پرونده یک انسان بسته شد و کسی هم قادر نبود سئوالی کند و علتی بپرسد. هیچ مراسمی برایش نگرفتند وشلیک ناخواسته مطامع رجوی شد. ما به همدیگر می گفتیم مواظب باشید شما دچار شلیک نا خواسته نشوید.

نفر بعدی یاسر اکبری نسب فرزند مرتضی به اصطلاح فرقه رجوی از میلیشای سازمان بود سال 69تا70 آنها را بدلیل جنگ عراق به اردن و از آنجا به آلمان منتقل کردند.یاسر به همراه برادرش موسی و خواهرش در اوائل دهه 70 روانه خارج از کشور شد اینکه رجوی آنها را به دست خانواده هائی می سپرد و چه اذیت و آزاری داده می شدند در این بحث نمی گنجد اما رجوی هدفی داشت با انتقال بچه ها و جدا کردنشان می خواست تمام موانع بین اعضا با خودش را بر دارد و هیچ حسی افراد به خانواده نداشته باشند به همین خاطر اجازه تلفن و مکاتبه هم نمی داد این موضوع گذشت تا سال 76 که رجوی اکثرا بچه هائی که به خارج از کشور فرستاده بود را به بهانه های مختلف از جمله تفریح، یک دوره 3 ماهه و دیدن خانواده به عراق بیایند خیلی از آنها به دلیل اینکه کودکی بیش نبودند اساسا خاطراتی از پدر و یا مادر نداشتند و تمایلی به آمدن نداشتند با این اوصاف رجوی در حرکتی  بصورت قاچاق آنها را به عراق آورد طوری که اگر مسئولین امر آن کشورها متوجه می شدند مانع این اقدام رجوی می گشتند.من با یاسر در مقری بنام هنگ حنیف چند سالی را با هم بودیم و مسئول آموزش آنها بودم یاسر مخالف حضور در قرارگاه اشرف و همکاری با فرقه  بود و چندین بار در خواست خروج و جدایی از فرقه را داده بود  و هر بار با مخالفت فرقه مواجه شد.  هر بار به بهانه ای او را دست بسر می کردند یک بار با فرستادن پدرش که با او صحبت کند، یک بار مسئول اول مقر ومسئولین مختلف فرقه می آمدند.حرف او یکی بیش نبود من نمی خواهم مبارزه کنم و اساسا با نظام ایران مشکلی ندارم وی علنا مخالفت می کرد بحث راه انداختند و درگیر شدند تا اینکه وقتی دید به هیچ شکلی نمی تواند از آنجا خارج شود با ریختن بنزین بر روی خود که شاید فرقه را با اینکار تهدید کند و اجازه خروج بگیرد به زندگی خودش پایان داد و فرقه رجوی هم کوچکترین کاری در مواجهه شدن با این موضوع نکرد و اینگونه رجوی قربانی دیگری گرفت .افسوس که هیچ کس نفهمید اقدام یاسر به چه منظور بود و این در شرایطی بود که رجوی از حمایت های دیکتاتور عراق بهره مند بود و سوال و جوابی در کار نبود و قائله در همانجا ختم شد و جنازه بی جان و سوخته یاسر بود که در محوطه افتاده بود من سوالم از پدر یاسر مرتضی است آیا وقت جدائی از فرقه و انتقام گرفتن از رجوی به دلیل جنایاتش نرسیده است.

سوال این است وقت آن نرسیده است ارگانهای حقوق بشری از رجوی باز خواست اینگونه اقدامات شنیع را نمایند و پرونده ای جدید برای وی باز کنند و مقصر و مسبب آنرا آشکار کنند افراد و اعضای اسیر باید بدانند یاسر و غیره فقط قربانیان این فرقه نیستند خود آنها هم طمعه های بعدی رجوی هستند و نباید اجازه بدهند دوستان آنها اینگونه سلاخی خودخواهانه رجوی گردند در مقالات بعد باز به موارد دیگری در این رابطه اشاره خواهیم کرد.

دفتر انجمن نجات – استان سمنان

نوشته کشتن افراد در فرقه رجوی کاری هنرمندانه (قسمت اول) اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

چنانچه می دانیم که داعش پیش تر، از سوی مجاهدین خلق " عشایر انقلابی عراق " نام گرفت و اکنون نادیده گرفتن جنایت های این گروه تروریستی افراطی در عراق و سوریه، بر همدردی و هم ذات پنداری مجاهدین با آن ها صحه می گذارد.

گزارش های اخیر از موصل ابعاد تازه ای از جنایت افراط گرایان اسلامی داعش روشن کرده است،از جمله آن که چندی پیش رسانه ها گزارش کردند که نیروهای داعش ده ها هزار تن از مردم موصل را گروگان گرفته است و از آن ها به عنوان سپر انسانی در برابر حملات ارتش عراق و دیگر نیروهای ائتلاف ضد داعش، سوءاستفاده می کنند.

مجاهدین خلق درباره ی کشتار مردم وکودکان یمنی نیز همین رویکرد را پیش گرفته اند. کودکان یمنی نیز همچون کودکان موصل در رسانه های تبلیغاتی مجاهدین خلق فراموش شده اند در حالیکه کودکان حلب بخشی را در کنار سایت مجاهدین به خود اختصاص داده اند. چرا که این ها قربانیان احتمالی دوستان ایران یعنی سوریه و روسیه هستند و آن ها قربانیان عربستان سعودی، دشمن دشمن مجاهدین خلق.

نگاهی به رسانه های مجاهدین خلق به خوبی بر مخاطب روشن می کند که پروپاگاندای فرقه ی رجوی اشتیاق بسیار دارد که صدای عربستان سعودی علیه ایران باشد. مسلماً داعش و شورشیان سوری نیز دوستان مجاهدین خلق به شمار می روند. در حقیقت، سیاست همیشگی سران مجاهدین خلق همراهی با دشمنان جمهوری اسلامی ایران بوده است. فارغ از هر گونه اصول اخلاقی و عدالت اجتماعی و حقوق انسانی، استاندارد های دوگانه ابزار دست مجاهدین خلق هستند.

به علاوه، جنایات تروریست های داعش احتمالاً برای مجاهدین خلق طبیعی جلوه می کنند که این گروه معمولاً موضعی در برابر اخبار این جنایات اختیار نمی کند. قربانی کردن مردم با سپر قرار دادن آن ها در برابر حملات دشمن تاکتیک مشترکی است که سران مجاهدین خلق هم بارها از آن استفاده کرده اند. نمونه اخیر از استفاده از این تاکتیک فریبکارانه توسط فرقه رجوی، درگیریهای بی شمار اعضای مجاهدین با نیروهای عراقی بود. پس از آن که حکومت عراق کنترل پادگان اشرف را در سال 1387 به دست گرفت، سران فرقه ی رجوی همه ی تلاش خود را به کار بستند که در انجام وظایف دولت عراق در امور مربوط به کمپ اشرف کارشکنی کنند. در مرداد سال 1388، گزارش هایی از درگیری های مرگبار نیروهای عراقی  که می خواستند یک ایستگاه پلیس در پادگان اشرف برقرار کنند  و نیروهای مجاهدین خلق منتشر شد. در این درگیریها یازده تن از اعضای مجاهدین کشته شدند و چندین تن هم مجروح شدند. در حالی که در آغاز دلیل این درگیریها آشکار نبود، بعدها روشن شد که این برنامه از قبل طرح ریزی شده بوده است. سران سازمان با روش های کنترل ذهن اعضا را مجاب کرده بودند که با تحریک سربازان عراقی و تشکیل سپر انسانی در برابر آن ها مسئله را به خشونت بکشانند. خود تشکیلات مجاهدین بعدها ویدئوهایی که از جزئیات این ماجرا گرفته بود را پخش کرد. در حالی که پلیس عراق مجبور بود که از جان ساکنان کمپ محافظت کند، سران مجاهدین خلق، از این فرصت استفاده کردند تا به ماشین تبلیغاتی خود سوخت برسانند.

افراد بسیاری از جمله اعضای سابق مجاهدین، روزنامه نگاران و کارشناسان امور فرقه ها سالهاست که در تلاش هستند که به دنیا از نگرانی هایشان درباره ی اعضای درون فرقه ی رجوی بگویند. اعضای درون تشیکلات مجاهدین خلق زندگی نمی کنند بلکه تحت یک نظام برده داری مدرن علیرغم اراده ی فردی شان، مورد نقض دائمی حقوق بشر قرار می گیرند. این افراد همواره به جامعه ی بین الملل هشدار داده اند که درباره ی تهدید فرقه هایی چون مجاهدین خلق هوشیار باشند. سیستم های فرقه ای برای حفظ موجودیت خود از اعضایشان به عنوان سپر انسانی سوء استفاده می کنند، همانطور که در حدود سیزده سال پیش در زمان دستگیری مریم رجوی توسط پلیس فرانسه سران فرقه در پاسخی افراط گرایانه، افراد را مجبور به خودسوزی کردند تا به اصطلاح صدای اعتراض خود را به دولت فرانسه برسانند. دوتن کشته و چندین معلول نتیجه این اعتراضات غیر انسانی بود. این رفتار افراط گرایانه دقیقا معادل با حملات انتحاری اخیر اعضای داعش درشهر سامرای عراق است که پر واضح است که پاسخ اعتراضی داعش به تنگتر شدن حلقه محاصره در موصل است.

اعضای مجاهدین خلق، پس از انتقال به آلبانی، کماکان مورد بهره کشی سران فرقه هستند. چنانچه ایران اینترلینک گزارش می کند. سازمان در حال خریداری و ایجاد مغازه های ساندویچ و کباب فروشی در تیرانا است واز اعضا برای چرخاندن این مغازه ها استفاده می کند. مطلقاً نباید تصو رکرد که سازمان این اقدامات را در جهت کارآفرینی برای اعضا انجام داده است، حقیقت محض آن است که سران تشکیلات اصلا اهمیت نمی دهند که اعضا چه می خواهند و چه نیازهایی دارند، آن ها تنها در پی آن هستند که بیشترین بهره را از اعضا ببرند.

به گزارش ایران اینترلینک این مشاغل متعلق به تشکیلات است و بخشی از برنامه ای برای عادی سازی زندگی اعضا نیست. اعضای مجاهدین خلق در شرایط برده داری مدرن هرگز از منافع کاری که می کنند بهره مند نمی شوند و حقوقی دریافت نمی کنند و در طول سال های عضویتشان در این فرقه از حقوق کارگری برخوردار نبوده اند.

سران فرقه رجوی که در پاریس زندگی لوکس خود را دارند تا زمانی که خبری یا ماجرایی ماشین تبلیغاتی فرقه را تغذیه نکند، اهمیتی نمی دهند که چه بر سر انسانیت  می رود. درعوض هرجا که به سودشان باشد، انسانیت را قربانی مطامع خود میکنند.

مزدا پارسی

نوشته سپر انسانی، ابزارمورد علاقه ی مجاهدین و داعش اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این نشست ها می باید فرد فقط از خودش انتقاد می کرد و حق نداشت به اشکالاتی که به سیستم مربوط بود بپردازد. مثلا اگر شما ماشینی را نمی توانستی در ساعت مقرر شده آماده کنی باید همه این مشکلات را به گردن خودت می انداختی حتی اگر مثلا بنزین به تو نمی دادند یا ماشین اشکال فنی پیدا می کرد باز باید به لایه های مختلف ذهن خود می رفتی و از اعماق ذهن خودت ضدیتت را باآن کار بیرون می آوردی و انتقاد را متوجه خود می دانستی و نباید هیچ مشکلی را متوجه سیستم می کردی و ذهن نیروها را عادت می دادند که هر روز از صبح متوجه اشکالات خود باشند و ذهنشان اصلا به سیستمی که در آن بودند راه پیدا نکند. یعنی اصلا اجازه داده نمی شد. البته این کلیت یک سازمان دگم بود که همانطور که مسئولیت شکست در عملیات به اصطلاح فروغ (مرصاد) نیز به گردن نیروها بود و هیچ چیز متوجه رجوی نبود.خلاصه خیلی از بحث اصلی دور شدم ولی به ناچار به خاطراینکه خواننده مینیمم مسائل مورد بحث را بداند لازم بود.
حالا برای ما که چندین سال بود که با خفقان سازمان دست و پنجه نرم می کردیم  این نشست ها کمی قابل هضم بود چون به وجود سازمانی با این خصوصیات عادت کرده بودیم. ولی برای نیروهایی که تازه وارد شده بودند اصلا قابل پذیرش و باور نبود. سازمانی که در بیرون ادعای دموکراسی و نبرد برای احقاق حقوق ملت را داشت و با ژست های به اصطلاح دموکراسی امروزی سنگ برابری زن و مرد را به سینه می زد.
خلاصه با ورود این افراد تازه وارد نشست ها حالت جدی تری به خود گرفته بود که بتوانند این اراجیف را خیلی زود به ذهن افراد تازه وارد تحمیل کنند. در چند روز اولی که محمد رضا وارد یگان ما شده بود همیشه در خودش بود و اصلا در نشست ها حرف نمی زد بطوریکه در یکی از نشست ها فرمانده دسته او را زیر تیغ بردند که چرا نیرویی که به دست تو داده شده هیچ واکنشی در نشست ها ندارد و حتی به دیگران نیز انتقادی نمی کند و به او گفتند در فردای پیروزی این مسائل را چطوری می خواهد به مردم ایران با آن مساحت و بزرگی و کسرت نفرات تحمیل کند. حالا نیرو که در دست خودمان و زیر نظر خودمان است چطور نمی تواند واقعیت های انقلاب خواهر مریم را به او تفهیم کند خلاصه فشاری که به فرمانده او هم وارد می شد کم نبود و او هم به خاطر تحمیل این افکار به ذهن کسی که تازه وارد این مناسبات شده بود از صبح تا شب پا پیچ محمد رضا می شد. تا اینکه یک روز در یک جا که من و محمد رضا در یک جا مشغول کار شدیم کنجکاو شدم و از محمد رضا و نحوه ورود او به سازمان از او سئوال کردم. در آن روز محمد رضا سفره دلش را برای من باز کرد و از رنج و مشقتی که گرفتار آن آمده برایم گفت اینکه در سال قبل راهی ترکیه می شود در ترکیه برای رفتن به یونان و مشغول کار شدن در یونان مدتی ماندگار می شود. چون از اول که از ایران خارج شده بود برای کار در یونان وارد ترکیه شده و قصد داشته از آنجا به یونان برود. در این حین با عیادی سازمان در ترکیه آشنا شده و آنها قول می دهند بعد از اینکه مدتی در عراق ماند او را به قبرس یونان می فرستند و اصلا هم اسمی از سازمان و ارتش آزادیبخش و غیره به  او نمی گویند فقط می گویند می روی عراق مدتی را با یک سری ایرانی زندگی می کنی که تعدادی هم زن هستند و بعد تو را به قبرس می فرستیم او هم که مدتی در ترکیه بی پناه بوده فکر می کند پیش ایرانیان دیگری هم درد او به عراق می رود و قبول می کند و به عراق می آید تازه می گویند هروقت خواستی بدون فوت وقت تو را به ترکیه باز می گردانیم ولی وقتی وارد عراق می شود او را مستقیمأ به قرارگاه اشرف می آورند و به زور کلی تعهد ازاو می گیرند که از این به بعد جزء نفرات ارتش آزادیبخش هستی و اگر نخواهی به ارتش بپیوندی به معنی این است که تمایل به حکومت ایران داری و چه بسا قصد نفوذ به ارتش آزادیبخش را داشته ای. تازه کی به تو گفته  بیای عراق و تواصلا غیر قانونی وارد عراق شده ای.
وقتی محمد رضا اینها را برایم تعریف کرد از شرمندگی داشتم آب می شدم و اون موقع فهمیدم که چقدر سازمان در کشور مطرح شده که جوانان خودشان اینطور وارد ارتش آزادیبخش می شوند. بعد او را دلداری دادم که حالا سعی کن شرایط را بپذیری و خلاصه دنیا را از این سخت تر برای خودت نکن. واقعأ هیچ حد شقاوتی برای سازمان وجود نداشت که جوانان ایران را از کشورهای دیگر بفریبد و بدزدد و بعد آنها را مزدور و تفنگ بدست صدام بار آورد. آخه مگه جوانان ایران چه گناهی کرده بودند که می باید اینطوری برخورد ناجوانمردانه ای با آنها بشود. واقعآ وقتی سازمان دربیرون ادعای دموکراسی می کند حال آدم به شدت به هم می خورد. جالب اینجاست که می روند از سناتورهای امریکایی و نمایندگان کشورهای اروپایی نیز برای حمایت از این دموکراسی طومار جمع می کنند.
باور کنید حزب های تروریستی و بنیاد گرا مثل بوکوحرام سگشان شرافت صد تا مثل سازمان را دارد حد اقل وقتی آنها دختران مردم را از مدرسه می دزدند اعلام می کنند و می گویند ما دزدیده ایم. ولی سازمان به این نیروها می گفت شما خودتان غیر قانونی وارد خاک عراق شده اید و باید خودتان پاسخگو باشید.
خلاصه بگذریم که باز از بحث اصلی دور شدم. روزها گذشت و محمد رضا هرروز با فشار بیشتری در نشست ها مواجه می شد که چرا در نشست ها فعال نیست و اینقدر در نشست ها پاسیو عمل می کند. حتی یک روز یکی از فرماندهان با پرت کردن او از نشست می گفت جای کسی که بخواهد در مناسبات ما خدشه وارد کند اینجا نیست و با پرت کردن او به بیرون او را مورد تحقیر بیشتری قرار داد. و اما محمد رضا  که اصلا انتظار این جور برخورد ها و اینطور جایی را نداشت بد طوری بهم ریخته شده بود. کسی که انتظارش این بود برود یونان کاری پیدا کند زندگی تشکیل دهد و خلاصه مثل بقیه مردم دنیا زندگی کند یکهو از جایی سر در آورده بود که از صبح ساعت 5 باید بیدار می شد و خود را به کارهای بیهوده سازمان سرگرم می کرد و آخر سر هم از خود انتقاد می کرد که چرا کارها را بهتر نتوانسته انجام دهد باور کنید خیلی ازاوقات افراد در آن دوران با علف کنی و سیم خاردار درست کردن و غیره پر می شد که اصلا قابل باور برای فرد تازه واردی مثل محمد رضا  نبود.

وضعیت به همین منوال گذشت تا اینکه یک روز نزدیک به غروب بود که شعله های آتش در حیاط زبانه می کشید و فردی در میان شعله های آتش در وسط محوطه لشگر در حال سوختن بود که همگی سراسیمه آتش را خاموش کردیم و جسد نیمه جان محمد رضا را به بیمارستان منتقل کردند و جریان از این قرار بود که محمد رضا دیگر تاب نیاورده بود و باریختن نفت به روی خود که در حیاط پشتی منتهی به محوطه خود را به آتش کشید تا فریاد خود را به گوش همه برساند که دیدید چه بر سر جوانان ایرانی آوردند که راهی جز به آتش کشیدن برایشان باقی نمانده.
آری محمد رضا خود رابه آتش کشید ولی در حقیقت بنیادهای جهل و زور و ظلم و خود پرستی رجوی ها را به آتش کشید. ای کاش محمد رضا زنده بود تا ببیند سازمان را که چطور تاوان گناهانی را که کرده پس می دهد.
همان شب در لشگر با حضور فرمانده لشگر نشستی گذاشتند که عده ای بیایند و با موضع گرفتن در مقابل این کار (خود سوزی محمد رضا) بندگی و سرسپردگی خود را به رجوی اعلام کنند یکی می گفت این مزدور بی شرم وزارت اطلاعات بوده،یکی می گفت ضدیتی که این مزدور با مناسبات داشته حتی پاسداران هم نداشته اند، یکی می گفت باید او را اگر زنده مانده بکشیم و جلوی سگ های قرارگاه بیندازیم و یکی می گفت این بیانگر عمق کینه او با خواهر مریم بوده و تا پاسی از شب باید هر کسی می آمد و علیه این بنده خدا موضع می گرفت.
بعد از چند روزی که گذشت و در حین پراکندگی در اطراف قرارگاه بودیم که یک روز مسئول اطلاعات لشگر به همراه فرمانده لشگر همه را جمع کردند و گفتند مزدوری که چند روز پیش خود را به آتش کشیده بود با ممانعتی که خودش در اجرای درمانش داشت به درک واصل شده و حتی حاضر نشدند جسد او را در قرارگاه دفن کنند و اصلا معلوم نشد که جسد او را چکار کردند. و حتما در همان بیمارستان اورا کشته اند بعد مدعی شدند که خودش مانع درمانش شده است و باز دوباره عده ای در نشست بلند شدند و راجع به این بخت برگشته شروع به موضع گیری کردند و بدین سان پرونده محمد رضا بابا خانلو از تهران (شهر ری) بسته شد و لی تا دنیا دنیاست دامان کثیف رجوی ها را خواهد گرفت.

نوشته سرنوشت تلخ محمد رضا بابا خانلو در فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

درحالیکه تا قبل از آن تاریخ، رفتن مریم رجوی به پاریس را از همه پنهان می کردند و در حالیکه تمام نیروهای سازمان درخطر و زیربمباران بودند مریم رجوی به محل امن و به پاریس منتقل شده بود وکسی هم ازاین موضوع اطلاع نداشت.

دراولین روزی که مریم رجوی در پاریس دستگیر شده در اشرف جلسه های اضطراری تشکیل شد و به همه نفرات بناچاردستگیری را اطلاع دادند و درادامه در طی جلسه های رسمی که توسط فرمانده مراکز انجام می شد می گفتند ما برای آزاد کردن وی دست به هر کاری خواهیم زد از خودسوزی گرفته وهرچی که لازم باشد. سپس در جلسه یکی از مسئولین توجیه شده برمی خواست و می گفت من درخواست خودسوزی دارم….و همه را ترغیب می کرد که درخواست خودسوزی برای نجات مریم رجوی بدهند. مسئول جلسه ما آنزمان صدیقه حسینی بود و هنوز مسئول اول نشده بود گفت خوب همه بایستی درخواست های کتبی بنویسید و بدینوسیله همه را مجبور کرد که هم درخواست خودسوزی داده و هم مکتوب باشد بعدها متوجه شدم این سناریویی بود که در همه جلسات،اعم از نشستهای زنان و یا مردان تکرار شده و از همه برگه های کتبی درخواست خودسوزی گرفته بودند. هر کس که چنین برگه ای نمی نوشت او را به صلابه می کشیدند که چرا برگه درخواست نمی دهد!

(سپس سال بعد زمانی که در قسمت پرسنلی بودم سازمان در شرایط خاص حضور نیروهای امریکایی در اشرف وترس از بدست افتادن این اسناد بنیادگرایانه تصمیم گرفت که تمام اسناد درخواست خودسوزی نفرات از بین برده شود و ما در یک کار فشرده تمام این اسناد را از بین بردیم)

از این یادآوری که بگذرم بلافاصله پس از مدت کوتاهی به همه نفرات ابلاغ شد که هیچ کار خودبخودی نبایستی کسی انجام دهد و همه بایستی آماده و گوش به فرمان باشند هر وقت لازم به خودسوزی در اشرف باشد خودمان ابلاغ خواهیم کرد!

در این فاصله درحالیکه همه ستاد ها و مقرات بسیج کمک به خارجه بودند در قسمت داخله سازمان افراد را به اجبار پای تلفن برده و از آنها می خواستند با خانواده هایشان در داخل تماس گرفته و از آنها بخواهند به جلوی سفارت فرانسه رفته و تظاهرات کرده و خودسوزی کنند.

تقریبا درآن روزها تمام نفرات را در شرایط وحشتناکی قرار داده و قرار و آرام را از همه گرفته بودند. روزی از این روزها که در داخله بودم شاهد صحنه های تماس نفرات با خانواده هایشان بودم نفراتی که بعضا” سال ها اجازه هیچ تماسی با خانواده نداشته و اساسا در تشکیلات تماس با خانواده مرسوم نبود. در این وضعیت نفرات را به پای تماس آورده که به خانواده هایشان زنگ بزنند و درخواست های سازمان را پیش ببرند به یکباره انبوه تماس ها به سمت ایران سرازیر شد و بدون هیچ مقدمه و اظهار محبت و دلتنگی نفرات به طرز رقت باری از خانواده هایشان درخواست خودسوزی یا تظاهرات و حرکت های اعتراضی می کردند.

در اتاقی که بودم شخصا شاهد مکالمه ژیلا دیهیم (یکی از مسئولین سازمان) با مادرش بودم. فکرمی کنم وی درحالیکه شاید سالیان بود با مادرش تماسی نداشت به یکباره به وی چنین خطاب کرد ” مادر به جلوی سفارت فرانسه می روی و نفت روی خودت می ریزی و خود را آتش می زنی …. به نظرمی آمد مادر بیچاره اش از این حرف آنقدر شوکه شده که از وی خواست مجدد تکرار کند و باورش نمی شد. ژیلا در حالیکه مجدد تکرار کرد گفت آره همین که گفتم آخر خواهر مریم را دستگیر کرده اند و تو باید خودت را آتش بزنی… و دیگر مکالمات دردناکی که نفرات با خانواده هایشان داشتند خانواده هایی که بعداز سالیان و در انتظار کلمه ای و جمله ای محبت آمیر بودند به یکباره با درخواست های فرزندانشان برای انجام خودسوزی شوکه می شدند.

در محلی دیگر اتاق جلسات اضطراری تشکیل شده و اتاقی بود که روزانه صدیقه حسینی برای فرماندهی و بسیج نیروهای خارج کشور برای تظاهرات و خودسوزی به آنجا می رفت من آن زمان دفتر وی بودم و یکی از روزها که به همراهش رفتم شاهد مکالمه وی با تظاهرات کانادا بودم که ظاهرا” مسئول برگزار کننده تظاهرات آقای مصطفی محمدی بود او آنزمان سمپات سازمان بود. صدیقه حسینی پس از گزارش گیری اولیه از وی سوال نمود آیا امروز کسی خودسوزی کرده و اودر پاسخ گفت نه – صدیقه حسینی با عصبانیت و با تحکم به وی گفت پس شما آنجا چکار می کنید خودت برو وسط و خودت را آتش بزن که فکر می کنم مصطفی ی بیچاره هم با این ابلاغ شوک زده شده و سپس در اجباری قرار گرفت که بایستی حتما کاری بکند.

همانطور که پشت خط بودیم به یکباره صدای داد وفریاد از پشت تلفن شنیده می شد و گویا مصطفی بر روی یک دستش نفت ریخته و آتش زده بود که خبر دادند وی را به بیمارستان برده اند و صدیقه سرمست و خوشحال از اینکه آن روز هم آمار خودسوزی و “راندمانی ” داشته است.

براستی از واقعیات درون این فرقه کسی خبر ندارد و فکر می کنم هرگز نتوان حتی با کلمات و نوشتار نیز عمق درد و رنج و مسخ شدن انسان ها و تزویری که در آن جا حاکم بود را بیان کرد.

تا آنجا که اطلاع دارم خودکشی در احکام دین اسلام امری نکوهیده و جز گناهان کبیره محسوب میشود. حال دیگر خودسوزی را بنگرید که چگونه جان انسان ها اینگونه در دست رهبرانشان بی ارزش و مورد معامله قرار می گرفت و برجان و هستی ما حکمروایی می کردند.

خودسوزی نداحسنی و صدیقه مجاوری

ندا حسنی متولد ۱۳۵۶ در تهران می باشد. وی در سال ۱۳۶۲ همراه با پدر و مادرش به‌ کانادا رفت و تحصیلات دانشگاهیش را در رشته‌‌‌‌‌‌‌ انفورماتیک در دانشگاه کارلتون اتاوا ادامه می‌داد که متاسفانه بدلیل تبلیغات گسترده و منفی هواداران فرقه رجوی او و برادرش علیرضا جذب تشیلات سازمان شده و پس از مدتی در سال ۱۳۷۶آنها را بافریب گذراندن یک دوره آموزش رزمی کوتاه شش ماهه در منطقه به عراق و کمپ اشرف منتقل نمودند.

این دوره ۶ ماه به ۵ سال تبدیل شد … وندا حسنی تا سال ۱۳۸۱در کمپ اشرف و در یکان های نظامی مشغول به فعالیت بوده و دوره های نظامی و رزمی رافرا گرفت او در سال ۱۳۸۰ به عضویت سازمان درآمد و در مراسم رده بندی که در این سال برگزار شد رسما” رده عضویت به او ابلاغ شد.

از آنجا که مسلط به زبان انگلیسی بود در این مدت مصاحبه ای با یکی از مجلات خارجی که به دعوت سران سازمان به کمپ اشرف آورده شده بود نمود. عکس و مصاحبه او با لباس رزمی و در درون کمپ اشرف در این مجلات به چاپ رسیده است.

با آغاز جنگ نیروهای ائتلاف با دولت صدام در عراق حدود ۲۰۰ الی ۳۰۰ نفراز اعضای سازمان که سابقه بودن در خارج کشور و تسلط به زبان خارجی را داشتند برای سایر فعالیت ها از قبیل پولشویی و جعل مدارک و جذب نیرو و… به اروپا منتقل شدند، ندا حسنی که خانواده اش در خارج کشور بود و مدارک لازم را داشت او هم به فرانسه منتقل شد

وی خانم بسیار مهربان و ساده و پایبند تشکیلات بود او هم فکر میکرد آمال و آرزوهایش را این سازمان جهنمی پاسخ خواهد داد. هم چنین خانم مرضیه باباخانی و صدیقه مجاوری از اعضای شورای رهبری و آقای محمد ایمانی و نادر ثانی نیز در بالاترین رده سازمانی یعنی معاون ستاد بودند اینها نفراتی بودند که هرگز وهرگز طبق قوانین سازمان امکان نداشت کاری خودبخودی انجام دهند.(البته شاید ندانید دراین تشکیلات افراد حتی بدون اجازه آب هم نباید بخورند چه رسد به خودسوزی و از این قبیل کارها …) همچنین با مراجعه به سخنرانی ها و مصاحبه های مسعود رجوی در سالهای ۱۳۶۰ و ۱۳۶۱ خواهید دید که خود وی تصریح می کرد که اجازه “عملیات” انتحاری و خودکشی تنها با تصویب او، تایید و اجرا می شد.

همانطور که در اشرف به همه دستور داده شده بود اول درخواست مکتوب خودسوزی بدهند وبعد منتظر فرمان باشند. حتا مواردی بود که شورای رهبری با کنایه و تحقیر به مردان تحت حیطه خودش می گفت: خاک برسرتان در خارجه روزانه کادرها و هوادارها دارند خودسوزی میکنند آنوقت شما اینجا حال کمترین مبارزه و خودسپاری تشکیلاتی و فرمان پذیری مینیمم هم ندارید.

در پاریس بیش از اشرف تشکیلات حکمفرما بود در یک صحنه رسمی تلویزیونی و دریک مصاحبه کوتاه درپاریس که ازبرخی رسانه های جهان نیزپخش شد، شهرزاد صدر که درگذشته مسئول اول سازمان و در آن زمان جز بالاترین رده تشکیلات در پاریس و مسئول دفترمریم رجوی بود اعلام کرد ما همه خودکشی و خودسوزی می کنیم تا مریم رجوی آزاد شود! آیا پیامی واضح تر و دستوری روشن تر از تشکیلات بایستی صادر می شد.وعلاوه براین در جلوی مقر اورسوراواز رسما” تمامی نفرات اعتصاب غذا کرده و حال اکثرا آنان وخیم بود ورو به مرگ بودند. روزانه بطورمستمر و ساعت ها رپرتاژ تلویزیونی از وضعیت آنها و تبلیغ اعتصاب غذا در سیمای باصطلاح آزادی سازمان نمایش داده می شد. اینها همه بدستور شخص رجوی برنامه ریزی می شد.

من درکمپ اشرف در جریان بودم که از طرف رجوی گفته می شد حداقل بایستی روزی دو خودسوزی داشته باشیم و سپس رجوی در یک نشستی بصراحت گفت این تنها راه حلی بود که دولت فرانسه را مجبور به عقب نشینی کرده و تا هر زمان که لازم بود اینکار را ادامه می دادم! او در یک جایی دیگر گفت برای آزادی مریم هر کاری که لازم باشد بایستی انجام داد و اساسا از این موضوع بعنوان یک راه حل لازم وکمترین کار استقبال می کرد. از نظر وی همه اعضای سازمان نیز اگر کشته می شدند تا مریم رجوی آزاد شود مهم نبود.

این موضوع و این قرارداد ها در تشکیلات فرقه ای رایج ترین کار بود از دستور به اعتصاب غذای خشک وتر و یا عمل انتحاری و عملیات در داخل کشور اینها به هیچ عنوان کاری نکوهیده در درون سازمان نیستند و همواره از این موضوعات بعنوان ارزش یاد میکردند وفقط در تبلیغات بیرونی است که این موضوعات پنهان می شود و چنانچه کسی به نوشتن این تعهدات و درخواست ها تن نمی داد، آنوقت “حلقه ضعیف” و ترسو و بریده خائن… شناخته می شد.

بعد از همه شانتاژها و اعلام بیرونی بر سر آن که خودسوزی ها بدستور سازمان نبوده و افراد خودجوش اینکار را می کردند مریم رجوی نیز گفت من موافق اینکار نبوده و اطلاعی نداشتم!!

بعد از آزادی مریم رجوی که به قیمت وحشی گری های سازمان و اعمال ضد انسانی منجمله خودسوزی بیش از ۲۵ نفر انجام شد، مجددا یک آرامش نسبی برقرارشد.

مریم سنجابی

نوشته دستگیری مریم قجر و طرح و برنامه رجوی برای خودسوزی اعضا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یکی ازفیلمهای ضبط شده ازتلویزیون ایران صحنه فجیع ودردناک یک معتاد نگون بخت خیابانگرد برای پخش عمومی انتخاب شده بود و یادم نمیرود که مسؤل ستاد با دیدن آن به هیجان! در آمد وبا شور و حرارت انقلابی! گفت که این فیلم برای پخش عمومی خیلی مناسب است چرا که به وضوح بیانگرماهییت حاکمیت ایران و ازمحصولات آن است!؟…….

عجبا. بنازم به این همه تیزهوشی! چگونه است که مصائب وفجایع اجتماعی ایران 70 میلیونی وصحنه زندگی فلاکتبار یک معتاد که دراغلب ممالک آسیایی و اروپایی وامریکایی معمول و مرسوم و رایج است ازنتایج بلافصل حاکمیت نظام ایران تفسیرشده و به جلد بی روح اعضای غارنشین خورانده میشودولیکن نظام فرقه ای برخاسته ازافکارفسیل شده مسعودخان خفته دربیشه های خیانت، انقلابی ومردمی! بوده ودرجهان نظیروهمردیفی نداشته وندارد!؟.

حال با یک نیم نگاه میخواهیم به محصولات فرقه انقلابی! رجوی هم نظری بیفکنیم تا قضاوت بیطرفان منصف را درسایت انجمن نجات وسایرسایت های موجود و تمامی ناظران بی طرف را شاهد باشیم.

دردهه 1380جای جای خاک عراق صحنه هجوم مرگبارموشکها وهواپیماهای امریکایی بود.

هیچ جنبنده ای امان نداشت وزن ومرد وپیروجوان وکودک عراقی لاجرم قربانی دهشتناک ودلخراش مطامع جنگ طلبانه بوش تروریست به حساب می آمدندوچه صحنه های فجیع ودردناک وکشنده ای را که مشاهده نکردم. دلم میخواهد درتنهایی خود بنشینم وبنویسم وغوغا وطوفان درونی ام را ازآنهمه آه واشک وفغان ومظلومیت مردم شریف عراق بیرون بریزم شاید که کمی آرام بگیرم.

آخریک ملت راستی محق این همه ظلم وشداید سنگین وخانمانسوزاست!؟

یک طرف قوای اشغالگر امریکایی وانگلیسی آنهم با شعار و برافراشتن پرچم دموکراسی وبرقراری آزادی وضد تروریسم!درعراق چه جنایاتی را دردهه 1990 وهمچنین 2002 که مرتکب نشدند وطرف دیگرسازمان مجاهدین وارتش آزادی بخش! زائیده ارتش صدام که برای بقای خود درهمدستی وهمگامی با ارتش صدام ومخابرات واستخبارات آن، چه جنایاتی را درحق اکراد وشیعیان ناراضی جنوب بدنبال نداشتند! همشه اینطوربوده وهست که قیمت بقاء وحیات خفتباروانگلوارجانیان را، توده های محروم می پرداخته ومی پردازند.

درآن وانفسا فردین فتحی با نام مستعارصادق ازجدیدالورودهای پذیرشی وناراضی سازمان را ترسان ولرزان دریکی ازسنگرها یافتم. به مجرداینکه مرا دید به گریه افتاد وباصدای لرزان گفت که " من نمیخواهم بمیرم. من نمیخواهم درسازمان باشم ودراین بمباران قربانی شوم. شبانه روزدارم کنترل میشوم تا فرارنکنم "

وضعیت فردین منحصر به فرد نبود و مشابه بسیارداشت وسازمان با اتکا به عنصر فریب ودغلکاری خیلی هارا به خاک عراق کشانده بود تا قربانی مطامع قدرت پرستانه شخص رجوی بشوند.

درادامه جنگ وقتی خبرسقوط ارتش لرزان صدام رسید سازمان نیزبرای بقاء خفتبارخود بازی دیگری را پیشه کردودرهمدستی ومعامله با قوای اشغالگرامریکایی، پرچم سفیدوصلح! برفرازادوات جنگی اهدایی صدام برافراشت و بدینگونه ازجانب بوش تروریست امنیت یافت و توانست تحت حفاظت وپوشش نیروهایش ازدل سنگرها وبقول خودش ازصحنه پراکندگی به پادگان عراقی واستقرارسابق نیروهای فیلق دوم ارتش صدام،هدایت ومستقرشود که بلافاصله فیلق دوم به قرارگاه ذاکری نیز تغییرنام داده شد!. 

نیروهای به جان آمده سازمان دیگررمقی نداشتند و اساسا بریده ودرپی تعیین تکلیف خود بودند. درهمان سنگرهای متروکه ومخروبه عراقی که آدمهای سازمان دنبال تکه نانی بودند تا سیرشوند، جلسات ونشستهای موسوم به عملیات جاری ازسرگرفته شد ودرابتدا ناراضیان وپذیرشی های جدیدالورود دراولویت قرارگرفتند که سوژه نشستها شده تا هدایت! شوند. خیلیها که سرموضع مصربودند که ازسازمان بروند دستجمعی به همان ستاد پذیرش واقع درپادگان اشرف منتقل شدند تا با کنترل بیشتروبا استفاده ازروشها وتکنیک مغزشویی شاید که کوتاه آمده وکماکان درمناسبات ماندگارشوند. اما حنای دجالیت سازمان دیگررنگی نداشت وناراضیان به تصمیم خود مبنی برخروج ازسازمان اصرارداشتند و برای سازمان مشکل سازشده وآرامشی باقی نگذاشتند.

اما فردین فتحی جسورانه با تحمل تحقیر و فحش و ناسزا در هجوم جمعی وفضای القاء شده مبنی برانکه  وی نفوذی و مزدوراطلاعات!!! است، مقاومت میکرد ومصرانه درخواست خروج ازسازمان ازهمان فیلق دوم را داشت. شب و روز تحت کنترل شدید بود که فرارنکند و رسم فرار به ودیعه نگذارد. ازطرفی هم هرروزسوژه جلسات تحقیرآمیزعملیات جاری قرارمیگرفت شاید که ازموضع خودش گامی به عقب بنهد. اما هیهات. هیهات که به ماهییت سازمان پی برده بود وهوشیارانه درپی خروج ازسازمان و بدنبال زندگی خوددرکانون گرم خانواده خویش بود.

اما زندگی فردین طوردیگری رقم خورد و درادامه فشارروحی وفیزیکی روزافزون کاسه صبرفردین لبریزشد ودرمنتهای ضعف واستیصال درتاریخ هیجدهم اردیبهشت هشتاد و دو{18/2/1382} درتنهایی خود با شلیک یک گلوله دراعتراض به مناسبات فرقه ای به زندگی اش خاتمه داد و به آرامش رسید.

بخوبی یادم هست که آن ایام هنوز بگیر و ببند درعراق ناامن فراوان بود وترددات ازفیلق دوم به پادگان اشرف به سختی میسربود ولیکن چاره ای نبود الا اینکه سازمان نیازداشت بخاطرجلوگیری ازدرزشدن وپخش این شاهکارجنایی خویش دردرون مناسبات، ازجنازه فردین راحت شود وعملا با راه انداختن یک اکیپ چهارنفره توانست جنازه را به گورستان مروارید واقع درپادگان اشرف منتقل نموده ودفن نماید.

مزارفردین ماهها با یک علامت چوبی با ثبت یک شماره ازسایرمزارقربانیان فرقه متمایزبود طوری که نظرمراجعین به مزارمروارید را به خودش جلب میکردوسؤال برانگیزشده بود.

بعدازبه حفاظت درآمدن پادگان اشرف بتوسط قوای اشغالگرامریکایی، حوالی پائیزهمان سال بود که خانواده مقتول ازکرمانشاه بمنظوردیداروکسب وضعیت عزیزازدست رفته شان به پادگان اشرف آمدند که سران سازمان ومشخصا شخص فرهاد الفت با نام مستعارمنوچهرکه ازطرف مسؤل ستاد پرسنلی وتشکیلات سازمان فرشته یگانه مامورشده بود با وحشت وسراسیمه خودش را به درب ورودی رساند وازطریق نیروهای نگهبان امریکایی به خانواده چشم انتظاراطلاع داد که چنین شخصی درلیست نیروهای سازمان نبوده ونیست که خانواده مزبورنیزبا نگرانی صد چندان به کرمانشاه بازگشتند.

به اقتضای مسؤلیت انسانی وحکم خدایی حاضرم با جزئیات بازهم بیشتری ازمرگ فردین فتحی در مراجع بین المللی، خصوصا بمنظورثبت درمراجع قضایی عراق نهایت همکاری را با خانواده داغدار فتحی داشته باشم.

دراین فرصت ازسازمان نیزمیخواهم که مقدمتا خودش نیزدرزمینه مرگ مقتول فوق الذکروهمچنین مرگ مشکوک سایرین ازجمله: جلیل بزرگمهر- قربانعلی ترابی – پرویزاحمدی – علی نقی حدادی – الیاس کرمی – احمدرضاپور- محمد افتخاری – آلان محمدی – معصومه غیبی پور- نسرین احمدی – یعقوب کر- مسعود مسعودی – سهیل خطار- کریم پدرام – صدیقه رجبی نژاد- محمدرضا الله وردی – مالک کلبی – حجت عزیزی – محمدرضا بابا خان لو- عبدالقادرجیرانی – محمدنوروزی ودهها قربانی دیگرتوضیحاتی داده وروشنگری داشته باشد تا سیه روی شود هرکه دراوغش باشد.

راستی ازمخاطبین خود نیزمیخواهم به قضاوت بنشینند و ببینند که مرگ های مشکوک ناراضیان وجلسات روزانه عملیات جاری وغسل هفتگی تحقیرآمیز و کشنده با اعمال فشار مضاعف روحی و روانی از محصولات کدام فرقه است.     

پوراحمد

نوشته تعیین تکلیف مرگ مشکوک اعضای ناراضی پادگان اشرف اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شما خودتان به شرح گروگان گیری رجوی نگاه کنید و بخوانید. سایتهای فرقه مجاهدین نوشته اند که:

– ” آقای علیرضا غفور زاده یکی از اعتصاب کنندگان دچار تشنج شدید شد و به سرعت به کلینیک عراقی کمپ لیبرتی منتقل شد. هنوز وضعیت او بی ثبات است.

– چند ساعت قبل از آن خانم ملیکا رضایی، ۲۳ساله، به خاطر شرایط بحرانی و تنگی شدید نفس به طور فوری به بیمارستانی در بغداد منتقل شد.

– در همین روز وضعیت خانم فهمیه خادمی برای چهارمین بار در هفته گذشته بحرانی شد. او چند روز پیش به کلینیک منتقل شده بود.

– خانم مهناز ابوذریان بر اثر ضعف و درد شدید سینه و تنگی نفس به کلینیک منتقل شد.

– آقای اسکندر ارجمندی که وزن او به شدت کاهش یافته، در شرایط وخیمی به کلینیک منتقل شد.

– آقای محمد علی آقایی به خاطر تاری دید و سرگیجه زمین خورد و دنده او شکست و به کلینیک عراقی منتقل شد،

– آقایان یداله مهدیان و احسان قاسمی نیز از میان کسانی بودند که روز گذشته وضعیتشان رو به وخامت گذاشته است.

در میان آنها می توان به خانمها فریده نعمتی، رعنا میردریکوند، ملیحه تدینی، زهرا کاظمی، فروغ سیدی، ماهرخ غفاری، حوریه افضلی و سوسن بنی هاشمی و آقایان حمید عریضی، امین عبدلی، ایرج اخلاقی، غلامرضا قادری، حیدر یوسف علی، یعقوب دادگر، مهدی سیدی، علیرضا غلامی، صالح عبدلی، احسان قاسمی، یدالله مهدیان، ایمان نعمت الهی، علی ممقانی، علیرضا ارجمندی، شمس الدین لطیفیان، محمد رضا خالقی، غلامرضا قاسمی، حسن حیرانی، مهدی قاسمیان، علیرضا پورجعفر، ابوالفضل سعداله، اصغر محمدی و مجید نوروزی اشاره کرد که به خاطر از دست دادن بخش زیادی از وزن خود، دچار دردهای شدید عضلانی، درد در ناحیه قفسه سینه، بی حالی شدید، بیهوشی موقت , پایین آمدن بیش از اندازه فشار خون و ناراحتی های گوارشی مانند زخم معده و…روانه کلینیک عراقی یا بیمارستان در بغداد شدند.”

خوب کسی نیست از این زن و شوهر خائن سوال کند که اگر مطالب بالا درست است چرا آنها را مجبور به خودکشی تدریجی می کنی؟

برای چی این بنده های خدا را به اعتصاب غدا مجبورمی کنی. من در همین جا اعلام می کنم که مسئولیت هر وضعیتی برای برادر و خواهران من در لیبرتی پیش بیاید، شخص مسعود رجوی و مریم رجوی مسئول هستند، همینطور برای سایر قربانیان که در بالا نام آنها را رجوی نوشته است.

کسی نیست که بپرسد خانم مریم رجوی خود را رئیس جمهور خودخوانده می داند و یک بخش از سازمان مجاهدین را تحت عنوان ” شورای ملی مقاومت ” و جبهه همبستگی ملی!!” متشکل کرده و خودش را هم رئیس جمهور و شوهرش مسعود رجوی را هم رهبر ایدئولوژیک آن اعلام کرده اند. این زن و شوهر در حالیکه همه زنان و مردان عضو مجاهدین اجبارا باید از همسرانشان طلاق می گرفتند، در طی ۲۳سالی که من در سازمان مجاهدین بودم بارها ازحقوق زنان وآزادی های انسانی صحبت کرد، ولی اکنون تمام این حقوق اولیه نه تنها زنان، بلکه مردان نیز محروم شده اند.

رهبری فرقه مجاهدین در گذشته برای بی آینده کردن و اعمال هژمونی فرقه گرایانه خود دستور به طلاق های اجباری اعضا داد و در یک پروسه تدریجی اعضای زن خود را به منظور منصرف کردن آنها از جدایی از سازمان و بازگشت به همسرانشان مجبور به خارج کردن رحم خود کرده اند که یک لیست نزدیک به ۱۰۰ نفر از این زنان را قبلا برای نهادهای بین المللی منتشر کرده ام. الان هم که خط جدید خودکشی راه انداخته است تا با خون آنها رفع تشنگی از قدرت کند.

نوشته خودکشی تدریجی قربانیان به دستور رهبری فرقه مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سوال اصلی این وسط این است که اگر تمامی اعتصاب کنندگان با هم شروع به این کار یعنی اعتصاب غذا کردند پس چرا فقط عده محدودی دچار این عوارض شده اند؟

در ثانی بنا به ادعای سازمان نزدیک به هشتاد روز است که نفرات در اعتصاب غذا به سر می برند. اگر به اینترنت مراجعه کنیم میبینیم که تنها نفرات محدودی بودند که توانستند اعتصاب غذای خشک را برای مدت ۶۰ تا ۶۵ روز تحمل کنند و بعد از آن دیگر نتوانستند که ادامه بدهند. و مرده اند.

بطور مثال بابی ساندز. بعد از ۶۶ روز در این حالت ماندن مرد. و یا افراد د یگر. لذا جای تعجب دارد که هنوز نفرات سازمان بعد از گذشت نزدیک هشتاد روز هنوز هم سر حال مانده اند و راه میروند و تردد خودشان را دارند و عجیب تر از همه اینکه هوشیاری شان هنوز کامل است در حدی که می توانند مصاحبه کنند و مطالعه انجام دهند.

و از طرف دیگر شاهد هستیم که سازمان اسامی نفراتی را عنوان میکند که وارد مرحله برگشت ناپذیر شده اند. سوال از سازمان این است؟ به چه قیمتی؟ و چرا؟

آیا واقعا ارزش جان آدمی این قدر برای سازمان پایین است که حاضر است آن را به همین راحتی و بدون در نظر گرفتن حتی لحظه ایی تردید ان را به خطر نابودی بیاندازد؟

و اما جواب اینکه بله.

واقعا برای سازمان جان انسانها هیچ اهمیتی ندارد. و برای بقای موجودیت سازمان که همان ماندگاری مسعود می باشد حاضر است جان همه افراد را به خطر مرگ بیاندازد تا مگر چند صباحی بیشتر به این به دیکتاتوری مطلقه خود ادامه بدهد.

حمید رضا سلمانی

نوشته ادامه اعتصاب غذا به چه قیمت؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.