نوشته نگاهی به گزارش منتشر شده توسط صمد اسکندری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سازمان تروریستی مجاهدین این روزها مدام در شبکه و رسانه های اجتماعی ضد مردمی خود از  شریایط ایران و اقداماتی که انجام می شود سیاه نمایی می کند.مثلا در رابطه با  توانمندی های نیروهای مسلح کشورمان ، برتری کاذب نیروهای تروریستی ارتش آمریکا در زدن زیرساخت های کشور. و با ایجاد فشارهای روانی با عناوینی همچون افزایش مستمر لیست تحریم های اساسی علیه منافع مردم ایران سعی در از بین برن آرامش مردم ایران را دارد. اما قطعا این شرارت ها راه به جایی نخواهد برد و مردم ایران به خوبی این گروه وطن فروش را می شناسند.

نوشته شکست پروژه سیاه نمایی های فرقه تروریستی رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

همه می دانیم که مردم ایران نیز این سازمان را یک سازمان تروریستی و مردم کش می دانند و از سوی همه قشرهای جامعه این سازمان طرد شده است.

این همه در حالیست که در آلبانی هم ، دولت این کشور ، آنها را به رسمیت نمی شناسد و در 30 خرداد پارسال بود که یک تهاجم گسترده از سوی پلیس و نیروهای امنیتی به اشرف 3 صورت پذیرفت.
اگر بخواهیم در یک کلمه موقعیت این سازمان را ارزیابی کنیم ، سازمان در بن بست کامل استراتژیکی قرار دارد و همه ی اعضای سازمان در سنین بالا بسر می برند که هیچ کارآئی ندارند و بالاجبار در اشرف 3 و درون حصارهای سازمان قرار دارند و حق خروج آزادانه از آنجا را ندارند.

مردم آلبانی ، همواره خواهان اخراج این سازمان از کشور شان هستند.

در یک کلام ، ما باید منتظر موج ریزش نیروئی در این سازمان باشیم ، اما همه می دانیم که خروج از این سازمان تروریستی به این آسانی ها هم نیست و مراحل سخت و هفت خوان رستم در انتظار همه ی اعضای نگون بخت می باشد. امیدواریم در آینده ی نه چندان دور، شاهد فروپاشی این سازمان تروریستی باشیم و رهبران آن مورد محاکمه قرار بگیرند.

محمدرضا مبین

نوشته سازمان تروریستی مجاهدین خلق در انزوای کامل سیاسی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سال‌هاست درباره نحوه عملکرد داخلی سازمان مجاهدین خلق (MEK) از سوی اعضای سابق، پژوهشگران و روزنامه‌نگاران، نگرانی‌ها و ادعاهایی مطرح شده است؛ از جمله درباره جدایی اعضا از خانواده‌ها، کنترل زندگی شخصی، محدودیت ارتباطات و فشارهای روانی. این ادعاها باید بدون پیش‌داوری و در چارچوب قانون، توسط نهادهای ذی‌صلاح بررسی شوند. انتقاد از یک ایدئولوژی یا یک سازمان، حمله به یک ملت یا افراد نیست؛ بلکه بخشی از حق آزادی بیان و گفت‌وگو در یک جامعه دموکراتیک است.

آلبانی با پذیرش و حمایت از افرادی که به دنبال امنیت و پناه بوده‌اند، انسان‌دوستی خود را نشان داده است. اما انسان‌دوستی هرگز نباید به معنای چشم‌پوشی از حقوق بنیادین افراد باشد. هر انسانی باید از آزادی وجدان، ارتباط با خانواده، آزادی رفت‌وآمد و حق انتخاب آزادانه برای ماندن یا ترک هر سازمانی برخوردار باشد. صدای اعضای سابق نیز باید بدون ترس و پیش‌داوری شنیده شود.

چالش اصلی فقط متوجه یک سازمان خاص نیست، بلکه متوجه هر ایدئولوژی‌ای است که اطاعت را بر آزادی، انضباط را بر وجدان و سازمان را بر کرامت انسان مقدم می‌داند. هیچ ساختاری، اگر خواستار اطاعت مطلق باشد و حق اندیشه متفاوت را انکار کند، نمی‌تواند پایدار بماند.

آلبانی باید همچنان کشوری باقی بماند که در آن قانون، حقوق بشر و ارزش‌های دموکراتیک محترم شمرده می‌شوند. مبارزه با ایدئولوژی‌های اقتدارگرا با نفرت انجام نمی‌شود، بلکه با شفافیت، عدالت، نهادهای قدرتمند و احترام بی‌قیدوشرط به کرامت انسانی پیروز خواهد شد.

آلدو سولولاری

نوشته ایدئولوژی نمی‌تواند بر کرامت انسانی برتری داشته باشد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعضای انجمن نجات آلبانی معتقدند که پلیس ایتالیا به مانند پلیس فرانسه، یک روز پیش از برگزاری این تظاهرات، لغو آن را اعلام کرد و نتیجه آن شد که کل گردهمایی صدهزار نفره مجاهدین خلاصه شود در دیدار مریم رجوی با چند نمایندهٔ درجه ‌دو و درجه‌ سه از ، که در سالنی دورافتاده و ناشناخته برگزار شد.

آلدو سولولاری مدیر انجمن نجات آلبانی و حمید آتابای عضو پیشین مجاهدین خلق و عضو فعلی انجمن آلبانی در پیامی ویدئویی به این موضوع واکنش نشان دادند. به باور آن‌ها به نظر می‌رسد که جهان و کشورهای اروپایی نیز به این نتیجه رسیده‌اند که نباید به سازمان مجاهدین اجازه دهند در کشورهایشان تظاهرات بزرگ برگزار کنند.

انجمن نجات آلبانی از ایتالیا به‌خاطر لغو این برنامه بسیار قدردانی کرد چرا که در ایران مادرانی هستند که چشم‌انتظار فرزندان خود هستند و اجازه ندارند آنها را ببینند، صدایشان را بشنوند، با آنها صحبت کنند و حتی یک خط نامه برایشان بفرستند.

انجمن آلبانی ابراز امیدواری کرد که از این پس، تشکیلات تروریستی و دیکتاتوری مجاهدین خلق هرچه بیشتر محدود شوند.

نوشته سخنان اعضای انجمن نجات آلبانی درباره لغو تجمع مجاهدین در ایتالیا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در حالی که سران و رسانه های گروه تروریستی مجاهدین خلق از دو هفته پیش شروع به تبلیغات برای یک تجمع در میدان “سن جووانی” رم کرده بودند و برای آماده سازیها هزینه کلانی کرده بودند ناگهان دولت ایتالیا اجازه برپایی تجمع خیابانی آنان را که پیشتر صادر شده بود را کنسل و برپایی هر گونه تجمعات را متوقف نمود.

این تجمع مانند سایر تجمعات در سایر نقاط اروپا که با لابیگری و واسطه گری اندک نمایندگان مواجب بگیر بخصوص در سنای ایتالیا مجوز گرفته بود با ناکامی مواجه شد.

سرویس های اطلاعاتی و امنیتی کشورهای مختلف، از عراق گرفته تا آلبانی و از فرانسه گرفته تا ایتالیا، سازمان مجاهدین خلق را با شناخت کامل یک تهدید امنیت ملی به حساب می آورند و لذا بسیار مراقب هستند که به این تهدید میدان ندهند و دست به کاری نزنند که اوضاع داخلی کشورشان متشنج شده و شرایط سیاسی و اجتماعی آنان به هم بریزد.

به همین دلیل، همچنانکه در فوق اشاره کردم بیش از یک دهه است که روال برگزاری تجمعات گروه تروریستی مجاهدین خلق از روال عادی خود خارج شده و خودشان که قبلا به وزارت کشور میرفتند و درخواست تجمع میدادند دیگر این کار را نمی توانند بکنند. ولی در قوانین دولت های جهان همیشه شکاف هایی هست. به همین خاطر استفاده از این شکاف ها بعضا توانسته است برای رجوی کار ساز باشد ولی به مرور زمان دیگر آن ترفندها نیز رنگ باخته است و به محض اینکه سرویس امنیت دولتها میفهمند که این تجمع برای مجاهدین خلق است بسرعت وارد عمل شده و دستور لغو آنرا صادر میکنند. زیرا منافع ملی و امنیت داخلی آنان از هر چیزی برایشان مهمتر است.

به همین خاطر دیگر شاهد تجمعات مجاهدین خلق که ایرانی های آواره و سرگردان را با فریب و نیرنگ برای چند ساعت گردهم می آورد، نیستیم و از آن تجمعات خبری نیست. و مستمر در حال به انزوا رفتن می باشند و ترجیح میدهند بصورت آنلاین و مجازی مسائل خود را حل کنند، طبعا آن وزن تجمع حضوری را هرگز برنامه های آنلاین نخواهد داشت. زیرا نه می شود آمار نشان داد، نه می شود دوربین ها را چرخاند و سیاهی لشکر نشان داد، نه می شود مصاحبه های کذایی انجام داد، نه می شود به دولت های اروپایی خودی نشان داد، نه می شود مدعی شد که هزاران نفر گردهم آمدند تا کاری بکنند. و خیلی مسائل دیگر، که کلا به ضرر رجوی و اعوان و انصار آنان میباشد.

بخشعلی علیزاده

نوشته چرا تجمع مجاهدین خلق در ایتالیا کنسل شد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعد از سقوط صدام حسین و اشغال عراق توسط نیروهای ائتلاف در ۲۰۰۳، سازمان تروریستی مجاهدین خلق که تا آن زمان پایگاه نظامی “اشرف” در عراق را در اختیار داشت، به‌تدریج خلع سلاح شد و پس از سال‌ها اقامت در کمپ‌های اشرف و لیبرتی، از سال ۲۰۱۶ با میانجیگری آمریکا و کمک مالی دولت‌های غربی، اعضای این سازمان به آلبانی منتقل شدند. مقر اصلی آن‌ها اکنون در نزدیکی شهر تیرانا قرار دارد.

شبکه اطلاعاتی و ادعای اطلاعات از درون ایران

بخشی از هویت سیاسی تروریست های موسوم به مجاهدین خلق و شاخه سیاسی آن، شورای به اصطلاح ملی مقاومت ایران (NCRI)، مدعی دسترسی به شبکه‌ای از منابع داخل ایران است. مهم‌ترین نمونه‌ای که این ادعا را در سطح بین‌المللی مطرح کرد، افشاگری سال ۲۰۰۲ درباره تأسیسات هسته‌ای نطنز و اراک بود که بعدها تا حدی توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تأیید شد. گزارش ضدمیهنی و خائنانه این گروه تروریستی پیرامون تاسیسات هسته ای ایران آنچنان با اجهافات و غلوهای تعمدی همراه بود که موجبات بهانه جویی ایالات متحده به غیرصلح آمیز بودن اهداف هسته ای ایران را بنا نماید. در ازای آن اعتبار رسانه‌ای سازمان تروریستی مجاهدین خلق به شکل قابل‌توجهی افزایش یافت و از آن پس، شورای خائنین موسوم به ملی مقاومت به‌طور مرتب نشست‌های خبری با عنوان “افشاگری” درباره موضوعات نظامی، امنیتی، اقتصادی و سیاسی ایران برگزار می‌کند.

عمده پژوهشگران مستقل از جمله تحلیلگرانی که در نشریات مانند RAND Corporation یا گزارش‌های کنگره آمریکا درباره مجاهدین نوشته‌اند نسبت به صحت همه این ادعاها تردید دارند و معتقدند بخشی از این افشاگری‌های نادرست، با هدف تبلیغاتی و سیاسی صورت گرفته است. این سازمان تروریستی در راستای همان شعار جنایتکارانه مسعود رجوی که می گفت: هدف وسیله را توجیه می کند، این نوع فعالیت را بخشی از مبارزه اطلاعاتی علیه حکومت ایران می‌دانند.

اتهامات مالی و فروش اطلاعات

اسنادی وجود دارد که نشان می دهد تروریست مجاهدنماهای ضد خلق، اطلاعات جمع‌آوری‌شده را می‌فروشند و از این طریق درآمدهای میلیون‌دلاری کسب می‌کنند. اعضاء جداشده از این سازمان تروریستی افشاکرده اند که بخشی از بودجه سازمان از طریق فروش گزارش‌های اطلاعاتی به دولت‌ها، اندیشکده‌ها یا رسانه‌ها تأمین می‌شود.

نگاه دوگانه به سازمان تروریستی مجاهدین خلق

مجاهدین خلق یکی از بحث‌برانگیزترین گروه‌های اپوزیسیون ایرانی است:

حامیانش آن را یک جنبش دموکراسی‌خواه با اطلاعات ارزشمند از داخل ایران می‌دانند و به حمایت برخی سیاستمداران غربی (به‌ویژه در کنگره آمریکا و پارلمان اروپا) اشاره می‌کنند.

منتقدان، که بخش عمده شان اعضای جداشده از تشکیلات عصر حجری مجاهدین خلق و برخی روزنامه‌نگاران مستقل هستند، آن را سازمانی با ویژگی‌های فرقه‌ای، فاقد شفافیت مالی و با سابقه همکاری وطن فروشانه با صدام حسین در جنگ ایران و عراق توصیف می‌کنند.
در مجموع فعالیت اطلاعاتی مجاهدین خلق بخصوص از زمان استقرار در آلبانی واقعیتی مستند است و بخشی از آن (مانند افشاگری هسته‌ای ۲۰۰۲) تأثیرگذاری خوبی بر اعتبار رسانه ای و کسب منابع مالی میلیون دلاری برای آنان داشته است. اعتبار رسانه ای در غرب و درآمدمیلیون دلاری، تنها موضوعات مهم برای سرکردگان این سازمان هستند. ولو اینکه گزارشات کذبشان سبب شده تا مردم ایران بیش از 3 دهه متحمل شدیدترین تحریم ها باشند.

سالاری

نوشته مجاهدین خلق، از اردوگاه نظامی تا شبکه اطلاعاتی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اکنون، با درگذشت برخی از این چهره‌ها، از جمله جان مک‌کین و بنا بر گزارش‌های منتشرشده، لیندسی گراهام، و همچنین کنار رفتن افرادی مانند جان بولتون و مایک پمپئو از جایگاه‌های کلیدی دولت آمریکا، این پرسش بیش از گذشته مطرح می‌شود که آیا سازمانی که بخش مهمی از سرمایه سیاسی خود را بر حمایت خارجی بنا کرده است، با کاهش این پشتوانه‌ها وارد مرحله‌ای تازه از چالش‌های راهبردی شده است؟

سیاستی که بر حمایت خارجی بنا شد

پس از خروج سازمان مجاهدین خلق از عراق و انتقال اعضای آن به آلبانی، فعالیت‌های این سازمان بیش از گذشته بر عرصه تبلیغات و لابی‌گری در کشورهای غربی متمرکز شد. گردهمایی‌های سالانه، نشست‌های بین‌المللی و دعوت از سیاستمداران سابق آمریکایی و اروپایی، به یکی از مهم‌ترین ابزارهای تبلیغاتی این تشکیلات تبدیل شد.
رسانه‌های وابسته به سازمان، حضور این افراد را نشانه‌ای از حمایت گسترده غرب از خود معرفی می‌کردند؛ در حالی که بسیاری از تحلیلگران معتقد بودند این حمایت‌ها بیشتر در چارچوب رقابت‌های ژئوپلیتیکی و سیاست فشار بر جمهوری اسلامی ایران قابل ارزیابی است.

افول نسل نخست حامیان

در سال‌های گذشته، نام‌هایی همچون جان مک‌کین، جان بولتون، مایک پمپئو، رودی جولیانی و لیندسی گراهام بارها در ارتباط با گردهمایی‌ها یا مواضع حمایتی نسبت به این سازمان مطرح شده است.
اکنون بخشی از این چهره‌ها دیگر در قید حیات نیستند و بخشی نیز از ساختار تصمیم‌گیری آمریکا کنار رفته‌اند. این تحول، نمادی از تغییر نسل تصمیم‌سازان آمریکاست.

سرمایه‌ای که هرگز جایگزین مردم نشد

اگر یک جریان سیاسی از پشتوانه اجتماعی گسترده برخوردار باشد، مهم‌ترین سرمایه خود را مردم می‌داند، نه حمایت چهره‌های سیاسی خارج از کشور. حضور یا عدم حضور سیاستمداران خارجی شاید در کوتاه‌مدت ارزش تبلیغاتی ایجاد کند، اما نمی‌تواند خلأ سرمایه اجتماعی را جبران کند.

اعضایی که از جهان امروز دور ماندند

بر اساس روایت‌های متعدد اعضای جداشده، بسیاری از اعضاء سال‌ها از ارتباط آزاد با خانواده، استفاده از تلفن همراه، اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های مستقل محروم بوده‌اند. منتقدان سازمان معتقدند محدود بودن دسترسی اعضا به منابع مستقل اطلاعاتی، امکان قضاوت و تصمیم‌گیری آزاد را کاهش می‌دهد.

وعده آزادی یا آغاز یک انزوا؟

بر اساس روایت شماری از اعضای جداشده، بخشی از نیروهای سازمان از میان اسیران جنگ ایران و عراق، مهاجران، پناهجویان و ایرانیان مقیم خارج جذب شدند و بعدها روایت‌هایی از محدودیت‌های شدید ارتباطی و دشواری خروج از تشکیلات منتشر شد.

آینده‌ای وابسته به دیگران؟

تجربه تاریخ نشان داده است که هیچ جریان سیاسی نمی‌تواند آینده خود را بر پایه حمایت شخصیت‌های خارجی بنا کند. آنچه باقی می‌ماند، میزان اعتماد مردم، شفافیت عملکرد و احترام به حقوق اعضاست.

جمع‌بندی

تحولات اخیر در میان حامیان آمریکایی سازمان مجاهدین خلق، این واقعیت را یادآوری می‌کند که اتکا به حمایت خارجی، جایگزین مشروعیت اجتماعی نیست. تاریخ نشان داده است که مشروعیت پایدار در اعتماد مردم، احترام به حقوق اعضا و پذیرش نقد شکل می‌گیرد.

عباس جعفری

نوشته آیا راهبرد چند دهه‌ای سازمان مجاهدین خلق به بن‌بست رسیده است؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این سازمان طی سال‌های گذشته بخش مهمی از فعالیت سیاسی خود را صرف حضور در محافل سیاسی آمریکا و اروپا، برگزاری گردهمایی‌ها و جلب حمایت سیاستمداران غربی کرد. بسیاری از چهره‌هایی که از سیاست فشار حداکثری علیه ایران، تشدید تحریم‌ها یا برخورد سخت‌گیرانه‌تر با ملت ایران حمایت می‌کردند، در برنامه‌های این سازمان نیز حضور داشتند یا از آن حمایت سیاسی کرده‌اند. این ارتباطات بخشی از راهبرد این سازمان تروریستی برای کسب مشروعیت بین‌المللی بود، نه یک اتفاق مقطعی.

اکنون اما همان تروریست ها می‌گویند بمباران و مداخله نظامی راه‌حل نیست و تنها مردم ایران می‌توانند سرنوشت خود را تغییر دهند. این تغییر لحن، بیش از آنکه بیانگر تحول در اندیشه سیاسی باشد، تلاشی برای فاصله گرفتن از هزینه‌های سیاسی جنگ و پیامدهای آن به نظر می‌رسد. هنگامی که افکار عمومی نسبت به هرگونه همراهی با جنگ و مداخله خارجی حساس‌تر شده است، طبیعی است که سازمان نیز بکوشد خود را از این تصویر دور کند.

اظهارات اخیر مریم رجوی را باید در همین چارچوب ارزیابی کرد. او امروز می‌گوید تغییر حکومت با قدرت نظامی خارجی ممکن نیست و بر نقش نیروهای داخلی تأکید می‌کند. اما این پرسش همچنان باقی است که اگر چنین باوری وجود داشت، چرا سال‌ها سرمایه سیاسی این سازمان صرف متقاعد کردن سیاستمداران غربی برای افزایش فشار بر ایران شد؟ چرا این سازمان همواره تلاش می‌کرد خود را گزینه مطلوب برای دولت‌های خارجی معرفی کند؟

مشکل اصلی این تغییر روایت آن است که حافظه تاریخی مردم را نادیده می‌گیرد. بخش قابل توجهی از افکار عمومی ایران، مجاهدین خلق را با همکاری آن ها با حکومت صدام حسین در دوران جنگ ایران و عراق و سپس تلاش‌های گسترده برای جلب حمایت خارجی علیه کشورمان برای تصاحب قدرت به یاد می‌آورد. صرف‌نظر از اختلاف دیدگاه‌های سیاسی، این سابقه باعث شده است که ادعای امروز این سازمان مبنی بر همراهی با مردم ایران، برای بسیاری با تردید نگریسته شود.

در نهایت، تغییر ادبیات سیاسی زمانی می‌تواند باورپذیر باشد که با پذیرش مسئولیت گذشته همراه شود. اگر تروریست های موسوم به مجاهدین خلق واقعاً معتقدند که آینده ایران تنها به دست مردم ایران رقم می‌خورد، لازم است توضیح دهند که چرا سال‌ها راهبرد خود را بر جلب حمایت بازیگران خارجی و تشدید فشارهای بین‌المللی بنا کرده بود. بدون چنین توضیحی، تغییر موضع امروز بیش از آنکه نشانه تحول باشد، به تلاشی برای بازسازی چهره و فاصله گرفتن از هزینه‌های گذشته شباهت دارد.

سالاری

نوشته تناقضی که سازمان مجاهدین خلق نمی‌تواند پنهان کند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حال رجوی وقتی واقعیت های ایران را به چشم می بیند از اینکه رهبری ایران چه جایگاهی در جامعه ایران دارد از روی کین و دشمنی نمی داند چه جوری خودش را جمع و جور کند. باید رجوی را درک کرد چون طی سالیان دروغ هایی که گفته بود افشا شده و ماهیت واقعی اش رو شده است.

یک عمری رجوی آهنگ و ساز نامشروع بودن رهبری، فاقد جایگاه اجتماعی داشتن ، بر چسب های نامشروع مانند انحصارطلب و … را سر داد اکنون در چنین شرایطی وقتی می بیند طبل های تبلیغاتی اش پوچ و باطل در آمده و حتی بازنگری خطی و استراتژی هم فایده ای ندارد تنها یک راه باقی می ماند باید تاوان غلط های خودش را پس دهد. دیر یا زود این امر محقق خواهد شد . رجوی باید بفهمد مردمی که برای تشییع آمدند اگر اراده کنند می توانند آنها را از آلبانی جابجا کنند. خبرگزاری های بین المللی واقعیت های جامعه ایران را به درستی انعکاس دادند و از آنجائیکه این حرکت تا ناکجا آباد رجوی را سوزانده ، به آن نمی پردازد و به مسائلی چنگ می زند که نه سر دارد و نه ته !

محمد رضا گلی

نوشته رجوی همبستگی مردم ایران را ببین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یادداشت منتشر شده در وب‌سایت سازمان مجاهدین خلق تحت عنوان “نه جنگ و نه مماشات؛ مقاومت سازمان‌یافته تنها راه نیل به آزادی” (۹ تیر ۱۴۰۵)، بیش از آنکه یک بیانیه سیاسی باشد، افشاگرِ بن‌بست ایدئولوژیک این سازمان است. این متن، گواهی است بر پافشاری لایه‌برداری‌نشده بر الگوهای تفکر تمامیت‌خواه و روش‌های ستیزه‌جویانه در بستری که نیازمند گذار به مولفه‌های دموکراتیک است. در واقع، این نوشتار نشان می‌دهد که سازمان همچنان به جای پذیرش انگاره‌های مدرن مشارکت مدنی، بر راهکارهای خشونت‌محور و ساختارهای آمرانه اصرار می‌ورزد که این امر، گسست عمیق میان شعارهای آزادی‌خواهانه و عمل سازمان را بیش از پیش آشکار می‌سازد.

پافشاری بر ادبیات جنگی و بازتولید روایت‌های نظامی در زمانی که جهان به سمت مشارکت سیاسی و مدنی حرکت می‌کند، ثابت می‌کند که سازمان همچنان در همان کهن‌الگوی خشونت‌محورِ گذشته گرفتار است و از پذیرش واقعیت‌های دموکراتیک، گریزان است.

شکاف میان روایت حماسی و واقعیت فرسایشی

این یادداشت سازمان، یک نمونه کلاسیک از “بازسازی روایت” است. سازمان تلاش می‌کند با استفاده از ادبیات حماسی و اصطلاحات نظامی، شکاف عمیق میان “واقعیت میدانی” و “وضعیت فعلی” خود را با استفاده از “ایده‌آل‌سازی گذشته” و “ساختن روایتی از قدرت در آینده” بپوشاند.

استراتژی “سوءاستفاده از خشم عمومی” و جابه‌جایی مرزها

” کسانی که به امید معجزه‌ای از بیرون نشسته، یا چشم به فروپاشی خودبه‌خودی و بی‌هزینه از داخل حاکمیت دوخته‌اند، آب در هاون می‌کوبند. ترندهای تصنعی، چهره‌سازیهای مجازی و ارتشهای رباتیک در فضای سایبر، هرگز بار سنگین یک انقلاب واقعی و دموکراتیک را به مقصد نخواهند رساند نیروی محرکه‌ٔ تغییر، جریانی زنده، تپنده و برخاسته از عمق خیابان‌هاست” – سایت مجاهدین خلق

سازمان در پاراگراف نخست یادداشت، با استفاده از کلماتی نظیر “ترندهای تصنعی” و “ارتش‌های رباتیک”، تلاش می‌کند از خود فاصله بگیرد و ادعا کند که برخلاف دیگران، به دنبال “خیابان” است. اما این یک “خودفریبی” است.
سازمان همزمان که از عمق خیابان‌ها سخن می‌گوید، در واقعیت در کمپ‌های محصور در آلبانی، از خیابان‌های ایران کاملاً جدا شده است. این ادعا که آن‌ها “جریانی زنده و تپنده” هستند، تضاد عمیقی با واقعیت “انزوای فیزیکی و اجتماعی” آن‌ها در اروپا دارد. آن‌ها می‌خواهند “عاملیت” خود را از طریق کلمات بازیابی کنند، در حالی که در میدان عمل، فاقد هرگونه حضور فیزیکی در خاک ایران هستند.

تحلیل ادعای “عملیات ۴ اسفند” و “پتک آتشین”: توهم یا واقعیت؟

” پاسخ واقعی به انسداد سیاسی، نه در بیانیه‌های دیپلماتیک، بلکه در میدان عمل مشخص می‌شود. تنها پنج روز پیش از آغاز درگیریهای اخیر، در سحرگاه چهارم اسفندماه، حماسه‌ای در سکوت شب پایتخت رقم خورد؛ جایی که ۲۵۰ رزمنده دلاور مجاهد، حصار توهم امنیت رژیم را شکافتند و در قلب تهران بر مقر ولایت جهل فرود آمدند تا پیام آمادگی خلق را ابلاغ کنند.” – سایت مجاهدین خلق

این بخش از متن، حساس‌ترین و بحث‌برانگیزترین ادعا است. ذکر جزئیاتی نظیر “۲۵ رزمنده” و “حمله به بیت رهبری” در یک تاریخ مشخص، تلاشی است برای بازسازی “اعتبار نظامی” که سال‌هاست از دست رفته است.

اگر چنین عملیات‌های گسترده‌ای (۲۵۰ نفر در قلب پایتخت) واقعاً رخ داده باشد، چرا این حجم از اطلاعات توسط نهادهای خبری مستقل، سازمان‌های حقوق بشری یا حتی در گزارش‌های امنیتی جهانی با این سطح از جزییات بازتاب نیافته است؟

ادعای انجام عملیات‌های تهاجمی در مقیاس بالا، با واقعیت “نظارت شدید امنیتی” که در آلبانی بر آن‌ها اعمال می‌شود، در تضاد است. سازمانی که حتی اجازه تردد آزادانه یا ارتباط دیجیتال بدون نظارت را در کمپ خود ندارد، چگونه ادعای هدایت عملیات‌های سنگین در پایتخت کشوری را دارد که یکی از خلاقانه ترین سیستم‌های امنیتی جهان را داراست؟ این ادعاها بیشتر به “جنگ روانی برای حفظ انگیزه اعضا” شباهت دارد تا گزارش یک واقعیت نظامی.

بازسازی حافظه تاریخی: “سلاح‌ها” به عنوان ابزار قربانی‌نمایی

“در سال ۱۳۸۲ سیاست استمالت با حاکمیت جرار آخوندی، در معامله‌یی بزرگ و آشکار، حدود ۲۰ هزار سلاح سبک و سنگین به همراه ۲۰ هزار تن مهمات را از دست مجاهدین خارج کرد… فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) در بیانیه رسمی خود در ۱۷ مه ۲۰۰۳، به گردآوری و توقیف ۲۱۳۹ دستگاه تانک، نفربر زرهی، قبضه‌های توپخانه و تسلیحات پدافندی از این ارتش اشاره کرد. اکنون، پس از گذشت سال‌ها، این پرسش تاریخی در برابر وجدان بشری قرار دارد خلع سلاح ارتش آزادیبخش ملی ایران در مرزهای میهن، به سود چه کسی و با چه هدفی انجام شد؟” – سایت مجاهدین خلق

سازمان با بازگشت به سال ۱۳۸۲ و موضوع خلع سلاح، سعی دارد از یک “موضع ضعف” به “موضع اعتراض” تغییر جهت دهد.

سازمان با اشاره به خلع سلاح خود، سعی می‌کند مسئولیت “عدم توانایی در حمایت از قیام‌های خیابان” را به گردن دولت‌ها (به‌ویژه آمریکا) یا معامله‌گران بین‌المللی بیندازد. این یک “فرار از مسئولیت ساختاری” است.

بحث بر سر اینکه “اگر سلاح داشتیم، سرنوشت قیام‌ها تغییر می‌کرد”، یک فرض نادرست است که از نظر تحلیل استراتژیک ضعیف است. موفقیت یک جنبش، تنها به میزان تسلیحات بستگی ندارد، بلکه به “اتصال به توده مردم” و “اعتبار سیاسی” بستگی دارد. سازمان با تمرکز بر “زرادخانه”، سعی دارد فقرِ “اعتبار اجتماعی” خود را با “قدرت نظامی خیالی” جبران کند.

تناقض میان “نفی شاه و شیخ” و “ساختار توتالیتار”

” این همان نسل آگاه و فداکاری است که با رد هر گونه بازگشت به گذشته و نفی صریح «شاه و شیخ»، مرزهای اصیل آزادیخواهی را ترسیم کرده است؛ نسلی متکی بر یک پتانسیل ساختاری با بیش از شش دهه تجربه مبارزاتی مستمر در برابر دو روی سکه دیکتاتوری.” – سایت مجاهدین خلق

سازمان در متن ادعا می‌کند که نسل جدید با نفی “شاه و شیخ” مرزهای آزادی را ترسیم کرده است؛ اما این یک “تضاد وجودی” است. سازمانی که خود از ساختار سلسله‌مراتبی، کنترل افکار و حذف عاملیت فردی رنج می‌برد، نمی‌تواند ادعای نمایندگی “نسل آگاه و فداکار” را داشته باشد. آن‌ها مدعی آزادی برای مردم هستند، در حالی که خود در یک سیستم “سیاسی-نظامی بسته” فعالیت می‌کنند.

کلام آخر

یادداشت مذکور، یک “مانیفست بقا” است، نه یک گزارش واقع‌بینانه. سازمان با استفاده از تکنیک‌های زیر سعی در بازسازی تصویر خود دارد:
– استفاده از “واژگان حماسی” برای پوشش دادن فرسایش توان عملیاتی.
ایجاد “دشمن فرضی” برای منزوی کردن مخالفان درون خود.
استفاده از “تاریخ از دست رفته” برای توجیه “ناتوانی فعلی.”
این متن نشان می‌دهد که سازمان با بحران “بی‌اعتباری میدانی” روبروست و می‌کوشد با “تولید واقعیت‌های موازی” در فضای مجازی، شکاف میان “کمپ‌ آلبانی” و “خیابان‌های ایران” را پر کند.

آرش رضایی (کارشناس ارشد علوم سیاسی و روابط بین الملل)

نوشته واکاوی و نقدی بر استراتژی‌ جنگ روانی در یادداشت‌ اخیر مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین خلق، بصورت رسمی، از سال 1365 تا 1395 ، بمدت تقریبا 30 سال در عراق حضور فیزیکی داشتند، همیشه مدعی بودند که مردم عراق با ما هستند و دشمن رژیم!

مسعود رجوی سرکرده خود منتسب این سازمان که تقریبا در تمام مناطق عراق از شمال تا جنوب قرارگاه داشت و مردم عراق را گاه و بیگاه برای صرف غذا و … به داخل قرارگاهها دعوت می کرد، تقریبا می شود ادعا کرد که در سرتاسر کشورعراق اگر اسمی از ” جماعت المجاهدین” یا ” جماعت رجوی ” می بردی، همه کم و بیش می شناختند.

اما چطور است که رهبر این “رژیم” ، وقتی 10 سال بعد از اخراج مجاهدین خلق از عراق ، با تشییع میلیونی و روی سر و دست مردم همین عراق ، با شکوه خاص تشییع می شود؟

در صدر اخبار داشتیم :
” کمیته عالی برگزاری مراسم تشییع در عراق اعلام کرد بیش از ۱۰ میلیون نفر در آیین تشییع پیکر شهید آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای (قدس سره) در شهرهای نجف اشرف و کربلای معلی حضور یافتند…”

جمعیت عراق 46 میلیون نفر است، اگر کودکان و افراد سالخورده را محسوب نکنیم، جمعیت جوان عراق تقریبا، 30 میلیون نفر است، یعنی از هر سه عراقی ، یک نفر در این مراسم بزرگ شرکت کردند. آمار تعجب برانگیز است! جدای از بحث آمار و کمیت، کیفیت شرکت کنندگان حیرت انگیز بود. من خودم در مراسم تشییع روز قبل تر در تهران حضور داشتم، اگر دمای هوا و گرمای تهران را با عراق مقایسه کنیم، تهران کمی خنک تر است، اما صحنه هائی که در نجف و کربلا و مسیرهای بین آن دو شهر خلق شد، بی نظیر بود، شور و شوق مردم عراق در این مراسم ، بسیار عاشقانه تر و متفاوت تر بود، البته نه اینکه در ایران شور کمتر بود، مردم عراق چنان بر سر و سینه می زدند که گویا پدر واقعی و نسبی خود را از دست دادند. تصاویر و ویدئوهای منتشر شده از این مراسم حاکی از حضور بسیار پرشور و گسترده عراقی ها در تشییع پیکر پاک آقای شهید ایران داشت.

من قبلا شنیده بودم که رهبر ایران، همچنین مرجع عالی شیعیان جهان نیز است، این موضوع را از بعد عقیدتی و بحث تشیع و صدور انقلاب و … می دانستم، اما در این تشییع به چشم خود دیدم که این موضوع چقدر واقعی و قابل لمس است، مردم عراق گویا رهبر خود را تشییع می کردند! در آن گرمای هوا و شرجی منطقه که من با توجه به تجربه حضور 10 ساله ام در کشور عراق ، می دانم چقدر طاقت فرساست، مردم عراق در گرم ترین روزهای سال، از پیر و جوان چنان سینه می زدند ، چنان بر سر و سینه می زدند که هر بیننده ای را بهت زده می کرد.

براستی چرا مسعود رجوی در طی 30 سال حضور در عراق ، ذره ای از این جنس محبوبیت برای خود کسب نکرده بود؟ مجاهدین خلق در عراق ، زنانشان محجبه بودند، مردانشان مجرد و چشم پاک بودند، البته بجز مسعود رجوی! مسجد در پادگان اشرف ساخته بودند، شعائر را بجا می آوردند، به زیارت عتبات عالیات می رفتند، تمام اصول مسلمانی را بجا می آوردند، اما هرگز از جنس مسلمانان عراقی نشدند ! چرا؟

جواب بسیار روشن است: مردم چشم و گوش دارند، مردم به همه جزئیات توجه می کنند، سره را از ناسره بخوبی تشخیص می دهند، مردم عراق بخوبی می دانستند که مسعود رجوی حتی به اعضای خودش هم رحم نمی کند، زندان دارد ، اعضای خودش را شکنجه می کند، اعضای منتقد خودش را به دولت عراق و استخبارات عراق تحویل می دهد تا شکنجه کنند و بکشند. مردم عراق بخوبی می دانستند که مسعود رجوی نوکر صدام حسین است و گوش بفرمان دیکتاتور عراق.

اما در این سوی جبهه و در نقطه مقابل مسعود رجوی و صدام حسین ، رهبری مردمی وجود دارد که محبوب دلهاست، دشمن هر چه استکبار و امپریالیسم جهانخوار است، رهبری است که گفته ما جز با امام حسین (ع) با کسی بیعت نمی کنیم، خامنه ای شهید گفته است :
“کار امام حسین علیه‌الصّلاه والسّلام در کربلا، با کار جدّ مطهرش حضرت محمد بن عبداللَّه صلیاللَّه‌علیه‌وآله‌وسلم در بعثت، قابل تشبیه و مقایسه است. قضیه این است. همان طور که پیغمبر در آن جا، یک تنه با یک دنیا مواجه شد، امام حسین هم در ماجرای کربلا، یک تنه با یک دنیا مواجه بود.”

آیت الله خامنه ای شهید هم ، یک عمر حسینی زیست ، مثل یک شهید زندگی کرد و مثل یک شهید در راه حسین (ع) شهادت را انتخاب کرد، مردم عراق می گفتند :
امروز عاشورا در حال تکرار است، حسین دوران ما خامنه ای است، وای بر ما که اگر از ما سئوال کنند که در تکرار واقعه ی عاشورا ، چطور در حمایت از حسین زمان خود برخاستید و با یزید دوران خود ترامپ قاتل، به مقابله ایستادید، آن موقع چه خواهیم گفت…؟؟؟

محمدرضا مبین

نوشته چرا مردم عراق، میلیونی در مراسم تشییع رهبر ایران حاضر شدند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

هم زمان مریم رجوی نه در پاریس بلکه در مقر خودش در اوور (شهرکی کوچک که با پاریس فاصله دارد) برنامه ای برگزار نمود که شامل سخنرانی خودش و تعداد محدودی از حامیان خارجی شان بود. به جز وزیر خارجه سابق اوکراین بقیه سخنرانان از نفراتی بودند که معمولا در برنامه های آنها حضور دارند. سپس دستگاه تبلیغاتی مجاهدین خلق تلاش نمود این برنامه را همان برنامه اصلی جا بزند یعنی می خواهند گنجشک را رنگ زده و جای قناری قالب نمایند.

هر چند مجاهدین تلاش کردند تا با برگزاری جلسه در اوور و فرستادن هواداران شان برای راه اندازی تظاهرات این را القاء کنند که به هر قیمت برنامه شان را اجرا کردند و حتی رجوی نیز پیامی فرستاد و کارشان را “یک تیر و چند نشان” خواند اما نکته قابل توجه این است که مجاهدین خلق با فرستادن نفرات خود برای برگزاری تظاهرات ممنوع شده عملاً در مقابل قانون و پلیس ایستادند و پلیس هم تعدادی از آنها را دستگیر نمود.

سوال این است که چرا آنها اینگونه عمل کردند؟ این روشی نیست که معمولاً انجام می دهند. آنها تلاش دارند تا در ظاهر خود را قانون مدار و مطیع قوانین کشوری که در آن هستند نشان دهند و به هیچ وجه اقدامات غیر قانونی خود را علنی نمی کنند. اما چرا اینجا چنین کاری را کردند؟

جواب را باید در شرایط وخیم مجاهدین خلق دید. چیزی که آنها را وادار به درگیر شدن با دولت و پلیس فرانسه نمود این است که آنها از همزمانی لغو این تظاهرات با امضای تفاهم نامه بین ایران و آمریکا به شدت احساس نگرانی می کنند و می دانند که اینکار امتیازی به ایران از سوی دولت فرانسه است. به همین خاطر همانند زمان دستگیری مریم در پاریس یا هنگام ورود پلیس آلبانی به مقرشان، حاضرند نقابی که با آن خود به عنوان یک گروه حامی قانون غرب نشان می دهند را کنار زده و چهره وحشی خود را به صورت علنی به نمایش بگذارند زیرا به شدت احساس خطر می کنند و می ترسند با پایان یافتن تاریخ مصرف شان برای اربابان غربی، دولت فرانسه در ادامه مریم را به ایران تحویل بدهد.

بنابراین کارهایی که رجوی ها در مواجه با لغو شدن برنامه شان در پاریس انجام دادند نه از موضع قدرت بلکه بخاطر احساس خطر بود و می خواهند با ایجاد گرد و خاک دولت فرانسه را بترسانند تا قدم بعدی را برندارد همانند همان کاری که در هنگام دستگیری مریم رجوی در پاریس انجام دادند و با دستور انجام خودسوزی به اعضا و ایجاد جو وحشت در بین شهروندان فرانسوی و اروپایی دولت فرانسه را مجبور به عقب نشینی نمودند.

اما جدا از اینکه رجوی ها در خواسته خود موفق بشوند یا نه، اتفاقاتی که تا همین جا افتاده است، یعنی لغو تظاهراتِ از قبل برنامه ریزی شده آنها به اضافه موضوع امضای تفاهم نامه بین ایران و آمریکا نتایج ناخوشایندی برای رجوی ها خواهد داشت. نتایجی که تاثیرات زیادی در بین نیروهای مجاهدین در آلبانی خواهد گذاشت و مسیر رهایی آنها را هموارتر خواهد نمود.

ایرج صالحی

نوشته چرا مجاهدین خلق چهره حقیقی خود را در پاریس به نمایش گذاشتند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

“محمدرضا مبین – سیروس غضنفری – بخشعلی علیزاده – اکبر خباره – لطف اله محمدی – اسماعیل آقاپور – جلال سلمانی – حسین همتی – کریم سجودی – نادر چپ چاپ – جعفر فرج پور – محمدرضا شمسی – حیدر ابولحسنی – یوسف حاجی محمدی – شهرام بهادری – شهرود بهادری – علیرضا مقدمی – محمد قمی – اکبر محمدیان و …”

چنین نوشته بودند:
” ما جداشدگان از این سازمان، به سران کشورهای فرانسه و آلبانی ، هشدار می دهیم که این سازمان با سوابق عملیات های تروریستی، هرگز مدافق حقوق بشر نبوده و نیست، برعکس در هر کشوری هم حضور یافته است ، دست به جنایات تروریستی بی شماری زده است، مجاهدین خلق خود را تابع قانون هیچ کشوری نمی دانند، خودشان برای خودشان قانون وضع می کنند، اعضای خودشان را شکنجه و زندانی می کنند، نفرات خودشان را سربه نیست می کنند، در پشت نقاب به ظاهر انسانی خود، ماهیتی شیطانی و تروریستی دارند، امنیت کشورهای خود را با مجوز برگزاری تجمعات، برای چنین گروههای خشن و تروریسیت به خطر نیاندازید. ما جداشدگان از این سازمان، از قبل هشدار می دهیم ، برای چنین سازمانی ، هیچ مرز سرخ امنیتی به رسمیت شناخته نمی شود. ما خواهان اخراج این سازمان تروریستی از خاک تمام کشورهای اروپائی هستیم. هشدارهای ما را که سالهای سال در درون این سازمان در اقامتی اجباری بودیم را جدی بگیرید و تا دیر نشده ، مجوز چنین تجمعاتی را لغو کنید.”

حال امروز پلیس فرانسه اعلام کرد:
گردهمایی گروه تروریستی مجاهدین خلق در پاریس به‌دلیل تهدید نظم عمومی ممنوع شد.
شهربانی پاریس برگزاری تجمعی را که قرار بود روز شنبه 29 خرداد 1405 به فراخوان گروه تروریستی مجاهدین خلق و برخی گروه‌های همسو با آن در پایتخت فرانسه برگزار شود، ممنوع اعلام کرد.

این پیروزی بزرگ را خدمت تمام جداشدگان از این سازمان جهنمی تبریک عرض می کنیم و امیدواریم بزودی زود شاهد در هم شکستن حصارهای اشرف 3 در آلبانی باشیم . خدا با ماست.

محمدرضا مبین

نوشته خیمه شب بازی تروریست ها در فرانسه لغو شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گروه مجاهدین خلق که بخشی از آن‌ها در فرانسه مستقر هستند، امروز اعلام کرد که پلیس پاریس تجمع برنامه‌ریزی‌شده این گروه در روز شنبه را لغو کرده است.

این گروه همچنین خبر داد که علیه این تصمیم که آن را “غیرموجه” توصیف کرد، اعتراض کرده است.

سازمان‌دهندگان این تجمع ضد ایرانی مدعی شدند که دو ماه با پلیس هماهنگ بوده و تمام مراحل قانونی را طی کرده بودند.

به گزارش رویترز، این تصمیم که چند ساعت پس از تماس تلفنی دیروز وزیر خارجه فرانسه ژان نوئل بارو و همتای ایرانی عباس عراقچی درباره آخرین تحولات پایان جنگ ایران اعلام شد، اتهام‌زنی این گروه مبنی بر مطرح شدن درخواست لغو آن در تماس تلفنی مذکور را در پی داشت؛ ادعایی که وزارت خارجه فرانسه رد کرد.

این وزارتخانه در بیانیه‌ای اعلام کرد که “این ادعا نادرست است. وزیر خارجه (ایران) هیچ اشاره‌ای به این اعتراض یا درخواست برای لغو آن را مطرح نکرد”.

گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس

نوشته فرانسه ادعای گروه تروریستی مجاهدین خلق را رد کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.