او در برابر یک سؤال در خصوص شایعه استرداد اعضای سازمان مجاهدین خلق به ایران بر اساس درخواست دادگاه رسیدگی به جرائم سران سازمان مجاهدین خلق در تهران و همچنین شروع همکاری انترپل تهران با انترپل تیرانا بیان داشت که:

“تهران باید درک کند که ما نمی توانیم هیچ یک از آنان (اعضای مجاهدین خلق) را تحویل دهیم، اما آن ها (سران مجاهدین خلق) باید بدانند که نمی توانند از آلبانی به عنوان سکوی سیاسی علیه ایران استفاده کنند”

این بخش از صحبت های ادی راما در خصوص فرقه رجوی یعنی این که اولاً آنان به دلایل انساندوستانه تحویل ایران نخواهند شد و ثانیاً اجازه هیچ گونه فعالیت سیاسی در خاک آلبانی را ندارند در کنار هم تیتر برخی رسانه های آلبانی به اشکال مختلف بود.

واکنش سازمان مجاهدین خلق

اما سازمان مجاهدین خلق در منعکس نمودن این خبر به طور گسترده صرفاً به بخش اول آن یعنی عدم استرداد پرداخت ولی هیچ اشاره ای به بخش دوم بیانات یعنی عدم اجازه فعالیت سیاسی نکرد. این عدم صداقت از جانب مجاهدین خلق و معدود رسانه های فارسی زبان معاند در منعکس نمودن اخبار، امر تازه ای نیست اما به هرحال برخی این طور استنباط کرده اند که گویا صرفاً بخش اول سخنان ادی راما جدی بوده و بخش دوم آنقدر جدی گرفته نشده و بیشتر به خاطر پوشاندن وجهه غیرقانونی اظهارات بخش اول تلقی گردیده است.

واکنش مدیر رسانه ای انجمن نجات آلبانی

مدیر رسانه ای انجمن نجات آلبانی، آقای آلدو سولولاری در این خصوص در فضای مجازی این طور واکنش نشان داد:

دوستان و خیرخواهان انجمن نجات آلبانی،

امروز به عنوان پاسخی به نخست وزیر کشور، ادی راما، واکنشی را درج می نمایم.
راما در تجمعی در آمریکا اظهار داشت که مجاهدین خلق به حمایت آلبانی اعتماد کرده اند و لذا به دلایل انساندوستانه نمی خواهد آن ها را به ایران مسترد کند، علاوه بر این، نخست وزیر راما گفت که مجاهدین خلق نباید با استفاده از ابزار مختلف برای دشمنی با میهن شان از موقعیت خود در اینجا (آلبانی) استفاده سیاسی کنند.

آلبانی از آن ها (سازمان مجاهدین خلق) با وضعیت پناه دادن به دلایل بشردوستانه استقبال کرده و با نوع دوستی و با بیشترین محبت با بازکردن درهای خود در طول سالیان متمادی به آن ها پاسخ داده است.

اعضای مجاهدین خلق افراد خطرناکی نیستند، بلکه افرادی هستند که از آن ها برای خدمت در جهت اهداف و منافع سرانشان سوءاستفاده شده و از آن ها به عنوان اپوزیسیون ایران نام برده می شود، اعضای این اپوزیسیون ایرانی کشورشان را ترک کردند که به گفته آن ها مانع آزادی شان بود، اما این اعضا در حال حاضر واقعاً آزاد نیستند و توسط سران مجاهدین خلق به گروگان گرفته شده اند و به آن ها اجازه نمی دهند آزاد باشند و با خانواده هایشان ارتباط برقرار کنند.

اعضای این اپوزیسیون ایرانی کشورشان را ترک کردند زیرا فکر می کردند با داشتن قوانین سکولار تحت ظلم قرار نخواهند گرفت اما در سیستم مجاهدین خلق با شدت بیشتری قوانین ظالمانه را اجرا می نمایند، حتی زوج ها و خانواده های مزدوج را از هم جدا می کنند و آنان اجباراً یکدیگر را خواهر و برادر می نامند.

سران مجاهدین خلق علاوه بر تداوم خیانت به کشور خود، با اتخاذ سیاست های خائنانه می خواهند بین کشور خود و کشورهای اروپایی تفرقه و شکاف ایجاد کنند، اعضای مجاهدین خلق تبدیل به بردگانی شده اند که بر اساس تهمت و بازی های معمولی جز آسیب رساندن به یکپارچگی کشورشان کاری انجام نمی دهند.

در هیچ یک از نکات مکتوب در مقررات مربوط به عضویت یک فرد در سازمان مجاهدین خلق، آن ها آگاه نبودند که ابزار یک اپوزیسیون دروغین خواهند بود که با فریبکاری هایی که مجاهدین خلق با شستشوی مغزی انجام می دهند، گرفتار شده اند، سران به اعضا می گویند که اگر اردوگاه را ترک کنند با مشکلات جدی روبرو می شوند یا زندانی می گردند و بنابراین اجازه خروج از کمپ را ندارند مگر با همراهی نگهبانی که مراقب است تا زندگی واقعی را در آلبانی نبینند.

آن ایرانیانی که فریب خورده‌اند و در کیبوردهای خود، با جریانی از تهمت و بدرفتاری، ظاهراً مانند افراد شجاع عمل می‌ کنند، همان کسانی هستند که وقتی اردوگاه را ترک می ‌کنند، از ما عذرخواهی می نمایند و از ما می‌ خواهند که از آن ها حمایت کنیم تا آزادانه زندگی کنند.

انجمن نجات هیچ کار بزرگی انجام نمی دهد جز این که به وظیفه اش برای ادغام واقعی آنان در جامعه آلبانیایی و ادغام آن ها از بعد اجتماعی، هنری، حرفه ای تا حمایت از ایجاد خانواده و مهم تر از همه حمایت های نهادی از آنان، عمل می نماید.

به هر حال، من آشکارا می گویم که نهادهای آلبانیایی با انجام کار بزرگ از انجمن نجات حمایت کرده اند تا یک زندگی اجتماعی آرام و امن را برای اعضای سابق تضمین کنند،
من از نخست وزیر راما به خاطر انساندوستی که نسبت به ساکنان اردوگاه نشان می دهد تشکر می کنم و همچنین درخواست می نمایم تا برای بازرسی رعایت حقوق انسانی اعضایی که در آن اردوگاه زندگی می کنند اقدام نماید.

واکنش مدیرعامل انجمن نجات

مدیرعامل انجمن نجات مهندس ابراهیم خدابنده، به دنبال واکنش مدیر رسانه ای انجمن نجات آلبانی، در این خصوص و سؤالاتی که مطرح شد اظهار داشت:

اولاً از جانب خانواده های چشم انتظار از مواضع انساندوستانه آقای ادی راما نخست وزیر آلبانی تشکر می کنم و امیدوارم این انساندوستی شامل حال اعضای اسیر در داخل اردوگاه بسته و دورافتاده فرقه رجوی که حقوق انسانی آنان روزمره از جانب سران نقض می شود نیز بگردد و دولت آلبانی با اعمال حاکمیت خود بر این بخش از خاک آلبانی رعایت حقوق اولیه انسانی این افراد را تضمین نماید.

مجاهدین خلق ظاهراً در یک اردوگاه پناهندگی و به دلایل بشردوستانه به گفته نخست وزیر آلبانی مستقر شده اند اما دولت آلبانی کوچک ترین کنترلی بر این اردوگاه پناهندگی در خاک آلبانی، بر خلاف دیگر اردوگاه های پناهندگی، ندارد و آنان عملاً دولتی مستقل در داخل کشور آلبانی تشکیل داده اند که حتی بارها بر اساس اخبار رسانه های آلبانی قوانین این کشور را نقض کرده و تهدیدی برای امنیت ملی آلبانی به حساب می آیند.

ثانیاً جدی گرفته نشدن بخش تکمیلی بیانات نخست وزیر آلبانی از جانب مجاهدین خلق شاید بی علت هم نباشد. به هرحال آنان با وسایلی همچون شبکه تلویزیونی سیمای آزادی و ارتش سایبری، همچنان امنیت روانی ملت ایران را هدف قرار داده اند. بخش های اطلاعاتی و امنیتی و نظامی این سازمان همچنان در آلبانی و در مکانی خارج از کنترل دولت این کشور مستقر و فعال می باشند و با استفاده از اینترنت در آلبانی کانون های به قول خودشان شورشی را هدایت می نمایند. سیستم های اینترنتی دولتی در داخل ایران بارها به اذعان خود مجاهدین خلق توسط این سازمان هک شده اند و قطعاً دولت آلبانی مسئول این اقدامات خصمانه علیه کشور و ملت ایران از خاک خود می باشد.

بنابراین همانطور که همکار عزیز آقای سولولاری اظهار داشت، تا جایی که به خواست خانواده های رنج کشیده برمی گردد، ضمن قدردانی از نیات انساندوستانه نخست وزیر آلبانی، از دولت ایشان خواسته می شود که کنترل و اشراف بیشتری بر مناسبات داخلی اردوگاه مجاهدین خلق داشته باشند و حاکمیت خود و قوانین را اعمال نمایند.

نوشته واکنش ها به اظهارات ادی راما در همایشی در نیویورک اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در متن خبر آمده است:

یک شهروند ایرانی که تحت تعقیب بین المللی است، به قصد استرداد در کاکاویا Kakavijë دستگیر شد.
گفتنی است مهران کمال پور 52 ساله به اتهام «جعل اسناد» به 2 سال حبس تعزیری محکوم شده است.
ضمناً موارد تشریفاتی جهت سیر مراحل بعدی در اختیار دادسرای دادگاه بدوی حوزه قضایی شهرستان جیروکاستر Gjirokastër قرار گرفت.

اطلاعیه پلیس:
کاکاویا / یک شهروند ایرانی که تحت تعقیب بین المللی بود در ورودی RSH (جمهوری آلبانی) به منظور استرداد دستگیر شد.
در پی تشدید کنترل ها و تبادل اطلاعات بین اینترپل تهران و اینترپل تیرانا، پلیس مرزی در ورودی RSH، شهروند ایرانی که تحت تعقیب بین المللی قرار داشت را دستگیر کرد: مهران کمال پور، 52 ساله، متولد ایران و ساکن دانمارک می باشد.
در ادامه مراحل رسیدگی به جرائم اقتصادی و مالی دادگستری جیروکاستر، شهروند ایرانی مهران کمال پور را که دادگاه تهران به ارتکاب جرم کیفری “جعل اسناد” به 2 سال حبس تعزیری محکوم نموده بود، به قصد استرداد به ایران دستگیر کرد.

abcnews.al

نوشته یک شهروند ایرانی در مرز آلبانی دستگیر شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

دیپلمات‌های ارشد کشورمان نسبت به حضور جاوید رحمان، گزارشگر پیشین سازمان ملل در نشست گروه تروریستی مجاهدین خلق واکنش نشان دادند.

به گزارش گروه سیاست خارجی ایرنا؛ “سید رسول موسوی” مدیرکل آسیای جنوبی وزارت امور خارجه ایران در مطلبی در صفحه شخصی خود در فضای مجازی نوشت: برای سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری افتضاحی بالاتر از این نیست که ‎جاوید رحمان گزارشگر آنها بعد از ۶سال گزارشگری درباره ایران، رهبر تروریست‌ها مریم رجوی را رئیس‌جمهور منتخب ایران بنامد!

وی ادامه داد: وقتی او چنین افتضاحی بالا می آورد بی دلیل نیست که ‎ریچارد بنت را اصلا به افغانستان راه ندهند.

عباس باقرپور سفیر کشورمان در اتریش نیز با واکنش به این موضوع نوشت: ما متعهد به تلاش برای ارتقای حقوق بشر و همکاری با سازمان ملل هستیم. اگرچه، این تئاتر(حضور گزارشگر پیشین شورای حقوق بشر در نشست مجاهدین خلق) شاهدی است بر این که منبع اصلی گزارش های این نهاد در مورد ایران یک فرقه تروریستی بوده است که اکنون بدون تعجب از همان گروه تروریستی حمایت مالی می کند!

وی تأکید کرد استفاده نادرست از ساختار سازمان ملل توسط تعداد کمی از اعضای اتحادیه اروپا نتیجه معکوس دارد.

به گزارش ایرنا؛ ماموریت جاوید رحمان، گزارشگر به‌اصطلاح ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران پس از طی ۲ دوره سه ساله در پایان جولای ۲۰۲۴ (۱۰ مرداد ۱۴۰۳) پایان یافت. وی تبعه انگلیس بود و در پیوند آشکار با گروه تروریستی مجاهدین خلق به سفیدشویی از جنایات آنها مشغول بود.

جاوید رحمان با گزارش‌های غرض‌ورزانه و سیاسی خود در باز کردن مسیر فشارهای اقتصادی و سیاسی به ایران نقش داشت. وی به تازگی در گردهمایی ضدایرانی مجاهدین خلق شرکت کرده است.

نوشته واکنش دیپلمات های ایرانی به حضور جاوید رحمان در جمع مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خبری بدست آمده است که گویا مسئولین سازمان مجاهدین خلق به مستمری بگیرانشان در تیرانا گفته اند که چگونه است که این شعارها را بر دیوارهای شهر می بینند اما نسبت به مخدوش کردن آنها هیچ اقدامی انجام نمی دهند و اینقدر نسبت به وظیفه هواداری خود بی تفاوت هستند.

مسئولین سازمان مدام اعضای سابق را که بر اساس تعهدات این سازمان به ملل متحد و دولت آلبانی موظف به پرداخت مستمری به آنان می باشند تهدید به قطع کمک هزینه کرده اند. از نظر سازمان این افراد تا زمانی می توانند مستمری ماهیانه دریافت کنند که مطیع اوامر سازمان باشند.

انجمن نجات آلبانی قطعا برهم زدن نظم عمومی و کثیف کردن دیوارها را به هیچ عنوان مورد تأیید قرار نمی دهد اما بهرحال واقعیت افکار عمومی مردم آلبانی و نظر آنان نسبت به حضور مجاهدین خلق در خاک آلبانی را که به یک تهدید امنیت ملی تبدیل شده اند، نمی توان نادیده گرفت.

شعارنویسی در خیابان های تیرانا علیه مجاهدین خلق

نوشته شعارنویسی در خیابان های تیرانا علیه مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش لاپاریزین، به گفته منابع محلی، در تفتیش پلیس فرانسه از این مقر، مقادیری سلاح نیز به دست آمده که بیانگر ادامه فعالیت‌های تروریستی و جنایت‌کارانه این گروه است.

براساس گزارش رسانه‌های فرانسوی، مقر مورد تفتیش در سن اوئن لوآمون، محل فعالیت مرکز تلویزیونی این گروه تروریستی است؛ رسانه‌های فرانسوی دلیل اقدام پلیس این کشور علیه مقر گروه تروریستی مجاهدین خلق را بررسی فعالیت‌هایی اعلام کردند که در مقر یادشده انجام می‌شود.

۵۱ نفر در جریان این تفتیش مورد بررسی قرار گرفته و در نهایت سه نفر دستگیر و بازداشت شدند؛ سه بازداشتی مجاهدین خلق از حضور در خاک فرانسه منع شده بودند.

به گزارش لاپاریزین، تحقیقات پلیس در این باره همچنان ادامه دارد.

رسانه فرانسوی TFI ، عصر چهارشنبه اعلام کرد که مقر گروه تروریستی مجاهدین خلق، مورد مداخله پلیس قرار گرفت.

یک منبع نزدیک به تحقیقات اعلام کرد: پلیس، ژاندارمری و سازمان مبارزه با کلاهبرداری ظهر چهارشنبه در محوطه سازمان مجاهدین خلق عملیات تفتیش انجام دادند.

پیش از این، پلیس آلبانی نیز در خرداد ماه سال گذشته به مقر اشرف ۳ در پایتخت این کشور حمله و ۷۰ نفر از مجاهدین خلق را بازداشت کرده بود.

واکنش دبیر ستاد حقوق بشر به اقدام پلیس فرانسه علیه مجاهدین خلق

کاظم غریب‌آبادی، معاون امور بین‌الملل قوه قضاییه و دبیر ستاد حقوق بشر با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس به اقدام پلیس فرانسه علیه مقر گروه تروریستی مجاهدین خلق در این کشور واکنش نشان داد.

وی نوشت: از حمله پلیس فرانسه به مقر اصلی گروه تروریستی مجاهدین خلق، بازرسی کامل مقر، بازداشت سه نفر از اعضای گروه و پلمپ این مقر، استقبال می‌کنیم؛ این عملیات به‌طور زنده توسط ایران رصد می‌شد؛ هیچ مکان امنی برای تروریست‌ها باقی نخواهیم گذاشت.

ساختمانی که روز چهارشنبه مورد حمله پلیس فرانسه قرار گرفته، شامل مقر سری ستاد اطلاعات مجاهدین خلق، بخش جاسوسی تلفنی و یکی از استودیوی‌های تلویزیون این گروه بوده است؛ در جریان این حمله و بازرسی کامل پلیس از مقر مذکور، تجهیزات فنی همچون دستگاه‌های ترمینیشن و مستندات آرشیوی مهمی کشف و ضبط شده و این مستندات آرشیوی کشف شده مربوط به جاسوسی مجاهدین خلق از ایران است.

همچنین براساس اطلاعات موجود، پلیس فرانسه تمامی مدارک، مستندات و سیستم‌های موجود در این مقر را ضبط و خارج کرده است.

در این حمله ۳ نفر از اعضای این گروه بازداشت و تعدادی اقلام ممنوعه نیز کشف شده است.

نوشته تفتیش مقر مجاهدین خلق در فرانسه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خرداد سال گذشته هم پلیس آلبانی به مقر اصلی مجاهدین خلق در این کشور یعنی کمپ اشرف 3 حمله کرد که علاوه بر کشته و زخمی شدن تعدادی از اعضای این گروه، بسیاری از اموال، تجهیزات، هاردها و سیستم‌های کامپیوتری آنها را با خود برد که گفته می‌شود اطلاعات آنها که حاوی مشخصات بسیاری از رابط‌هایشان در داخل ایران نیز می‌شود، تحویل جمهوری اسلامی شده است.

این در حالیست که سران مجاهدین خلق در سال‌های اخیر در حفظ بدنه خود به شدت دچار مشکل شده و امکان کنترل آنها در اردوگاه‌های این گروه بسیار سخت شده است. این وضعیت البته تنها به بدنه رده پایین محدود نشده و برخی افراد رده میانی و بالا را هم در برگرفته که به کشته شدن برخی از آنها به شیوه‌های مشکوک منجر شد.

با این حال، حمله پلیس فرانسه به مقر گروه مجاهدین خلق در پاریس از اهمیت بالاتری هم برخوردار است چرا که فرانسه اساساً‌ یکی از اصلی‌ترین حامیان مجاهدین خلق محسوب می‌شود که در مقاطع مختلف، آزادی عمل زیادی به سران این گروه داده است.

فرانسه اولین پناهگاه تروریستهای رجوی

در سال‌های ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی و با آغاز درگیری‌های مسلحانه سازمان مجاهدین خلق و ترورهای متعدد آنها و پس از برخورد شدید با اعضای این گروه و از بین رفتن خانه‌های تیمی و تیم‌های ترور، سران این گروه از ایران خارج شدند و فرانسه اولین جایی بود که به آنها پناه داد.

این مسئله البته واکنش جمهوری اسلامی ایران را در پی داشت و روابط دو کشور تیره شد به گونه‌ای که هاشمی رفسنجانی رئیس وقت مجلس شورای اسلامی در جلسه 4 اسفند 60، حمایت‌های فرانسه از مجاهدین خلق را محکوم کرد و گفت: “این جنایتکارها امروز در فرانسه جمع شده‌اند و مشترکاً توطئه می‌ریزند… آمریکا هم بوده و مراکزی را در تهران شناسایی کردیم که در همین رابطه پول از آمریکا گرفتند و در همین راه پول خرج کردند که به‌ظاهر کمونیست هم نیستند اما مسئولیت مشترک ما برای همه این جنایتکارها قائلیم و خصوصاً امروز فرانسه که مرکز تجمع این جنایتکارها شده؛ بختیار، بنی‌صدر، رجوی، اویسی، ازهاری و عبور و مرور رضا پهلوی و امثال اینها که ما می‌دانیم اینها همه آنجا هستند و این فرانسه است که اینها را با هم متحد کرده وفرانسه باید در آینده تاریخ جوابگوی ملت ما باشد و ما از فرانسه به این آسانی نخواهیم گذشت؛ اگر هم ما بگذریم مردم ما و این محرومانی که جسدهای قطعه‌قطعه شده بچه‌هایشان را از بیمارستان تحویل گرفتند و به گورستان بردند از فرانسه نمی‌گذرند. البته فرانسه هم بدون آمریکا کار نمی‌کند.”

علاوه بر این، بعدها با افشای مکالمات و گفتگوهای مسعود رجوی و مقامات رژیم بعث عراق مشخص شد که همکاری‌های فرانسه و سازمان مجاهدین خلق فقط محدود به پناهندگی به مسعود رجوی نیست و پاریس و واشنگتن کاملاً در جریان اقدامات تروریستی آنها از جمله انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی و دفتر نخست وزیری قرار داشتند.

مسعود رجوی در دیدار با سران رژیم بعث با اشاره به اطلاع فرانسه و آمریکا از انفجارها با افتخار می‌گوید: “همانگونه که اطلاع دارید من در سال‌های 1981 تا 1986 در پاریس بودم. در آن سال‌ها به این‌گونه با ما نبود و به ما تروریست نمی‌گفتند؛ هرچند که کاخ سفید و کاخ الیزه می‌دانستند؛ با کاخ الیزه هم ارتباط داشتیم. می‌دانستند که چه کسی حزب جمهوری را در ایران منفجر کرد و چه کسی و چرا عملیات علیه رئیس‌جمهور و علیه نخست وزیر [ایران] انجام داد. آن‌ها می‌دانستند و خوب هم می‌دانستند ولی صفت تروریست هم به ما نزدند.”

با تغییر دولت فرانسه در سال 64 و روی کار آمدن “ژاک شیراک” به عنوان رئیس جمهور جدید، دولت وقت فرانسه با حضور مجاهدین خلق در این کشور مخالفت و از مقامات جمهوری اسلامی ایران عذرخواهی کرد.

متعاقب آن، هیأتی از مجلس فرانسه به ایران آمد و بابت رفتارهای گذشته در حمایت از این گروه عذرخواهی کرد اما پس از آن، باز هم عزم جدی برای همکاری فرانسه با ایران برای برخورد قاطع با سران گروه مجاهدین خلق مشاهده نشد.

مرحوم حجت الاسلام ری‌شهری وزیر اطلاعات وقت در خاطرات خود می‌گوید: “هیئت ایرانی پس از ورود به فرانسه، مسائل دیگر را به صورت کمرنگ‌تری مطرح کرد و بیش از هر چیز روی تحویل یا اخراج ضدانقلاب اصرار به عمل آورد. جالب اینجاست که هر جا نامی از ضدانقلاب برده می‌شد، ذهن فرانسوی‌ها متوجه مجاهدین خلق می‌گشت! از نظر هیئت، تحویل رجوی به مثابه اولین گام عملی در جهت عادی شدن روابط بود؛ ولی فرانسوی‌ها با این بهانه که “در صورت تحویل رجوی آبروی ما در سطح جهان می‌رود”، از این امر سر باز زدند و گفتند که می‌توانیم آن‌ها را محدود یا اخراج کنیم.”

در همان سالها بود که روزنامه لیبراسیون فاش کرد: “اعضای سازمان مجاهدین خلق به بهای جاسوسی برای دولت فرانسه در این کشور باقی مانده‌اند.”

ارتباط با صدام از طریق فرانسه

تجمع مجاهدین خلق در پاریس، آن هم در حساس‌ترین دوران تاریخی و در خلال جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران، زمینه‌ای برای شروع همکاری مزدوران رجوی با صدام بود. فرانسه که خود از حامیان همه‌جانبه رژیم بعثی در دوران جنگ به حساب می‌آمد، بسترهای مناسبی را نیز برای تسهیل روابط مجاهدین خلق و رژیم بعث عراق فراهم کرد که ماحصل آن علاوه بر جاسوسی برای دشمن از عملیات‌ها و توانمندی‌های ایران، انجام چد عملیات نظامی نیز بود.

از این مقطع بود که مجاهدین خلق با ایجاد کمپ اشرف به عراق منتقل شدند.

ادامه فعالیت‌های سیاسی مجاهدین خلق در پاریس

با اتمام جنگ تحمیلی و ایجاد سرخوردگی فراوان در اعضای گروه که می‌رفت تبدیل به بحران برای مسئولین شورای به اصطلاح مقاومت شود، سران مجاهدین خلق برای حفظ اندک نیروی خود و جذب حمایت‌ کشورهای خارجی وارد فاز سیاسی شدند و در یک اقدام غیرمنتظره، مریم رجوی را به عنوان رئیس‌جمهور خودخوانده شورای مقاومت معرفی کردند.

در واقع مأموریت اصلی مریم رجوی، شروع رایزنی‌ها برای حمایت‌های دوباره از سازمان از پا افتاده و در کنار آن فعال کردن ظرفیت ایرانی‌های خارج از کشور و تشویق آن‌ها به عضویت در سازمان بود.

برای شروع فاز سیاسی، مقصد مجاهدین خلق جایی غیر از فرانسه نبود. در واقع جایگاه و امکانات آن‌ها در فرانسه تا حدی محفوظ مانده بود و آن‌ها اطمینان داشتند که با ورود به فرانسه مشکلات کمتری برای انجام فعالیت‌های خود علیه ایران خواهند داشت. هرچند در آن ایام، سازمان به حال احتضار افتاده بود و پس از دو سال حضور مریم و بخشی از نیروهای مطرح سازمان در فرانسه، گشایشی در کار آنها برای گشودن بال سیاسی حاصل نشد.

در سال 2001 انگلیس٬ سازمان مجاهدین را در لیست گروه‌های تروریستی‌ قرار داد و فعالیت‌های آن را در لندن ممنوع کرد (البته این ممنوعیت شامل حال شورای سازمان و همچنین انتشار نشریه مجاهد نبود).

اتحادیه اروپا نیز مجاهدین خلق را در لیست تروریستی قرار داد و در ادامه، با سرنگونی صدام در عراق و بازگشت اعضای ارشد سازمان مجاهدین خلق به پاریس، مریم رجوی و حدود 170 نفر از سران این گروه در سال 82 توسط نیروهای امنیتی فرانسه بازداشت شده و در دادگاه‌ محاکمه شدند، اما پس از چندی با آزادی آن‌ها موافقت شد.

در این برهه، مجاهدین خلق با لابی‌گری در سازمانهای بین‌المللی به خصوص کنگره آمریکا زمینه خروج خود را از فهرست گروه‌های تروریستی فراهم کردند.

در سال 2007 “دادگاه استراسبورگ” بالاترین مرجع قضائی اتحادیه اروپا مجاهدین خلق را از فهرست گروه‌های تروریستی خارج کرد و در سال 2009 وزرای خارجه 27 کشور اتحادیه اروپا، در نشست بروکسل در رویکردی متناقض با ادعای مقابله با تروریسم، مجاهدین خلق را از “فهرست سیاه سازمان‌های تروریستی اتحادیه اروپا” خارج کردند و باز هم فرانسه به عنوان اولین کشور اعلام کرد حاضر است به اعضای مجاهدین خلق اردوگاه اشرف پناهندگی سیاسی دهدو این اعلام آمادگی نشان داد که مهد آزادی و حقوق‌بشر برای همیشه فرزندان تروریست خود را در آغوش خواهد گرفت.

در این گزارش از مطالب منتشر شده در مرکز اسناد انقلاب اسلامی نیز استفاده شده است.

نوشته چرا برخورد پلیس فرانسه با گروه مجاهدین خلق مهم است؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

“هشام العلوی” معاون وزیر خارجه عراق، طی گفت‌وگویی با خبرگزاری آناتولی گفت: ببینید چگونه با حضور ” گروه تروریستی مجاهدین خلق” برخورد کردیم، به طوری‌ که به نمونه خوبی از موفقیت ما تبدیل شد.

او افزود: ما با ایران و سازمان ملل همکاری کردیم و فعالیت‌های این گروه را محدود نمودیم، به‌طوری‌ که بسیاری از عناصر آن به اروپا پناهنده شده‌اند.

العلوی تاکید کرد که عراق برای خلع سلاح گروه‌های معاند با جمهوری اسلامی در اقلیم کردستان، با ایران همکاری می‌کند و افزود:‌ خلع سلاح این گروه‌ها آسان تر از خلع سلاح “پ ک ک” است.

گفتنی است که در شهریور ۱۳۹۵ آخرین اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق، اردوگاه خود در عراق را ترک کردند. آنها شامل ۲۸۰ عضو باقیمانده این گروه بودند که از عراق به مقصد آلبانی پرواز کردند.

به این ترتیب با بسته شدن قرارگاه اشرف حدود سه سال قبل و بعد از آن اردوگاه لیبرتی، حضور بیش از سی سال این گروه تروریستی در عراق پایان یافت.

نوشته اظهارات معاون وزیر خارجه عراق درباره همکاری با ایران و سازمان ملل در اخراج مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وی افزود: کسانی که تحریم‌های غیرقانونی را سالیان سال است علیه ایران وضع کردند باید نتیجه آن را ببینند که چه بوده است. منافقین نسبت به آنچه علیه ملت ایران انجام داده‌اند پاسخ خود را گرفتند و اکنون آواره دیگر کشورها هستند و برای ادامه حیات خود باید به دنبال مزدوری دیگر کشورها باشند و در عین حال کشورهای تحریم کننده هم باید بازنگری در رویکرد تحریمی خود داشته باشند چرا که نتیجه‌ای برای آنها نداشته است.

نوشته واکنش سخنگوی وزارت امور خارجه ایران به دوره‌گردی سرکرده مجاهدین خلق در نهادهای تصمیم‌گیر غربی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما در این میان واکنش‌های قابل تأملی را از مقامات نظامی و سیاسی در آلبانی شاهد هستیم.

در اولین واکنش سفیر رژیم صهیونیستی در آلبانی طی یک مصاحبه تلویزیونی اعلام کرد هدف بعدی موشک‌های ایرانی، آلبانی است.
آگیم نشو سفیر سابق آلبانی در ایالات متحده هم نیز مدتی بعد در مصاحبه با تلویزیون تاپ چنل آلبانی از یک پیام محرمانه آمریکا پرده برداشته و گفت: “ما به عنوان یک کشور کوچک باید در سیاست‌هایمان بسیار محتاط باشیم. مهمترین مسئله برای ما تأمین امنیت کشورمان هست. این یک خطر واقعی است، زیرا نامه نمایندگان کنگره آمریکا در مورد مجاهدین را داریم که گفته‌اند تصور می‌شود از دیگر کشورهای مبدأ علیه آلبانی حمله موشکی انجام شود که برای جلوگیری از رعب و وحشت در بین مردم، پنهان شد.”
همچنین ژنرال سادر لشای نظامی برجسته آلبانیایی و وزیر اسبق این کشور، نیز طی مصاحبه با برنامه “بریکینگ” ادعا کرد: “ما باید در سطح حملات هیبریدی، عملیات‌های برون مرزی ایران و سایر اقدامات احتمالی ایران هوشیار باشیم. موشک‌های بالستیک آن‌ها می‌توانند به اطراف آلبانی برسند.”

با توجه به این واکنش‌های فوق، سوالی که به ذهن متبادر می‌شود این است که چرا همزمان با عملیات وعده صادق مسئولین آلبانیایی چنین واکنش‌هایی داشته و نگران از حمله قریب الوقوع موشک‌های ایرانی بودند؟

بی شک علت اصلی این نگرانی و هراس، میزبانی این کشور از مجاهدین خلق می‌باشد. مقامات آلبانی به خوبی می‌دانند که همکاری راهبردی و گسترده‌ای بین گروه تروریستی مجاهدین خلق و رژیم صهیونیستی برقرار است. همکاری یگان تروریسم مجازی و سایبری مجاهدین به عنوان بخشی از اکانت‌های فارسی زبان اسرائیل، نقش و همکاری مجاهدین در جاسوسی هسته‌ای، همکاری مجاهدین در ترور دانشمندان هسته‌ای، همکاری میدانی و اطلاعاتی مجاهدین با رژیم صهیونیستی در جنگ سوریه و موضوعاتی مانند ترور شهید مصطفی بدرالدین، نقش مجاهدین در شهادت شهید فخری زاده و… تنها بخشی از همکاری مابین گروه تروریستی مجاهدین و رژیم منحوس صهیونیستی است و مقامات آلبانی با اطلاع از این سابقه، نگران واکنش ایران می‌باشند.

نوشته هراس و نگرانی مقامات آلبانی پس از عملیات وعده صادق ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این نامه رو به وزیر مهاجرت کانادا آمده است: وزیر محترم، من از طرف کنگره ایرانیان کانادا نسبت به برخی گزارش‌های اخیر رسانه‌های ایران مبنی بر انتقال [احتمالی] مقر رهبران سازمان مجاهدین خلق به کانادا، نگرانی عمیق خود را به آگاهی‌تان می‌رسانم. ما تایید می‌کنیم این خبر هنوز راستی‌آزمایی نشده است و درستی آن در ابهام قرار دارد و از سوی دیگر ما به شایستگی مقام‌های کانادایی در انجام تحقیقات لازم باور داریم.

مونا قاسمی همچنین تصریح کرد: تاریخچه [فعالیت] و اقدام‌های سازمان مجاهدین خلق بر همگان آشکار است و با توجه به اینکه نام این سازمان تا سال ۲۰۱۲ در فهرست گروه‌های تروریستی کانادا قرار داشته است، مهاجرت احتمالی اعضای این گروه زنگ خطر بزرگی برای جامعه به‌شمار می‌رود. مهاجرت احتمالی اعضای این گروه نه‌تنها برای ایرانیان کانادا مایه نگرانی است، بلکه برای تمامی کانادایی‌ها نیز می‌تواند [تهدیدآمیز و] نگران‌کننده باشد.

این کنگره برای تلاش‌های دولت کانادا در زمینه حفظ اصول امنیتی و [توجه به مبانی] حقوق بشر ارزش بسیاری قایل است. ما از شما درخواست می‌کنیم با بررسی دقیق درستی یا نادرستی گزارش‌های رسانه‌ها [در ایران] به این موضوع فوری رسیدگی کنید.

نایب رییس کنگره ایرانیان کانادا ادامه داد: افزون بر این، ما از شما درخواست می‌کنیم با پایبندی به ایجادنکردن پناهگاهی امن برای افراد یا گروه‌هایی که از سابقه اقدام‌های تروریستی برخوردارند، به جامعه ایرانیان و دیگر شهروندان کانادا اطمینان [خاطر] دهید.

ما قاطعانه باور داریم که مقام‌های کانادایی به ارزیابی دقیق پرونده‌های مهاجرتی می‌پردازند و اجازه ورود به کشور را برای افرادی صادر می‌کنند که تهدیدی برای امنیت و رفاه جامعه به‌شمار نمی‌روند. ما اطمینان داریم کارکنان وزارتخانه شما با نهایت دقت به این موضوع رسیدگی [و توجه] می‌کنند.

وی خاطرنشان کرد: ما در انتظار دریافت پاسخ از سوی جنابعالی هستیم و همواره خود را به حمایت از ارزش‌ها و اصولی متعهد می‌دانیم که کانادا نماینده آن به‌شمار می‌رود.

نوشته ابراز نگرانی کنگره ایرانیان کانادا از انتقال احتمالی مقر مجاهدین خلق به این کشور اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

درپی فشار شدید دولت آلبانی بر گروه مجاهدین و ناکامی آن‌ها در مذاکره با فرانسه، سران گروه مجاهدین درصدد انتقال اعضای خود از آلبانی به کانادا هستند.
به گزارش رسانه هدهد کانادا، بنابر اعلام یک منبع آگاه امنیتی با کشف شدن برخی از مستندات در اشرف ۳، دولت و دادگاه ویژه ضدتروریسم آلبانی نسبت به محدود کردن گروه مجاهدین جدیت نشان داد و آنها را مجبور به ترک این کشور کرد.

ورود پلیس آلبانی به دژ گروه مجاهدین
خرداد ماه سال جاری پلیس آلبانی با وجود ممانعت‌های زیاد سران مجاهدین در تیرانا وارد اشرف ۳ شد و تعداد زیادی کامپیوتر، هارد و سرور آن‌ها را از این محل به بیرون برد. بعدا پلیس آلبانی از این کامپیوتر، هارد و سرورها اطلاعاتی را در رابطه با مجاهدین و رابط‌هایشان در ایران به دست آورد.
گروه مجاهدین پس از ناکام ماندن در کسب موافقت دولت فرانسه برای پذیرش بخشی از عناصر خود در قرارگاه اور سوراواز، لابی‌های خود در دولت کانادا را فعال کرده است و طبق هماهنگی شکل‌گرفته مقرر شده است در گام اول عناصر دارای اقامت یا پاسپورت موقت کانادا از آلبانی به این کشور منتقل شوند.
دولت آلبانی از چند روز قبل ورود مریم رجوی سرکرده گروه مجاهدین را که اکنون در فرانسه است به این کشور ممنوع کرد و تردد به اردوگاه اشرف ۳ را در دست گرفت.
“ادی راما” نخست‌وزیر آلبانی نیز با بیان اینکه مجاهدین نمی‌توانند از آلبانی برای جنگ علیه ایران استفاده کنند گفت: آلبانی با ایران جنگ ندارد و در مقابل کسی که از مهمان‌نوازی آلبانی سو ‌استفاده کند را نیز قبول ندارد.
این محدودیت‌های شدید و سکوت مریم رجوی در کنار برخوردهای دولت و پلیس آلبانی با آن‌ها، مجاهدین را از درون به شدت متزلزل کرده و به نوعی پاشیده است.

کانادا، مقر جدید گروه مجاهدین؟
با توجه به هم پیمانی دولت فدرال کانادا با آمریکا و حضور استفان هارپر در نشست سالانه مجاهدین، گفته می‌شود کانادا مقر جدید این گروه می‌شود.
مجاهدین این تصمیم را بر اساس شباهت وضعیت فعلی خود در آلبانی با شرایط زمان حضور در عراق، اتخاذ کرده‌اند.
مجاهدین پس از سقوط صدام در عراق و اخراج از این کشور، راهی آلبانی شدند و این کشور را برای استقرار انتخاب کردند و اکنون که آلبانی نیز آن‌ها را از خود رانده باید به فکر محل جدیدی باشند.

فروپاشی تشکیلاتی میان اعضا
پس از حمله پلیس آلبانی به مقر مجاهدین، اعضای این گروه به بیان صریح انتقادات پرداختند و موجی از تناقضات و فروپاشی تشکیلاتی در آن‌ها ایجاد شد. پس از آن انتشار اخباری از مرگ‌های مشکوک اعضای اشرف ۳ از جمله اسماعیل علی‌پور عابدی از اعضای باسابقه این گروه، حاکی از وضعیت ناپایدار این گروه است.
منابع آگاه معتقدند ترس کادر رهبری مجاهدین از جداشدن علی پور و پیوستن او به جمع منتقدین علنی این گروه پس از حمله پلیس آلبانی عامل حذف او بوده است.
همین مسئله و انتقادات او نسبت به وضعیت گروه مجاهدین موجب شد با وجود بیماری و نیاز شدید به دیالیز، مجوز خروج او از اشرف باطل شود و از پیگیری درمانی او در بیمارستان تیرانا، جلوگیری به‌عمل آید.
علی‌پور عابدی یکی از فرماندهان ارتش مجاهدین موسوم به ارتش ملی آزادی‌بخش در عملیات‌های آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان (مرصاد) بود.
عبدالوهاب فرجی معروف به “علی مستشاری” از دیگر نیروهای فرماندهی مجاهدین در حمله اخیر پلیس آلبانی به مقر اشرف۳، بود که کشته شد و برخی معتقدند کشته شدن او هم توسط سران مجاهدین و صحنه سازی بوده است.

آیا کانادا به مجاهدین مجوز ورود می‌دهد؟
با این وجود هنوز ورود مجاهدین به کانادا از سوی مقامات این کشور اعلام و تائید نشده است و حتی استفان هارپر، رئیس سابق حزب محافظه کار کانادا که با این گروه مراوداتی دارد در این رابطه خبری منتشر نکرده است.

نوشته آیا کانادا مامن جدید مجاهدین خلق می‌شود؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

دادگاه کیفری یک استان تهران به تازگی با انتشار یک آگهی عمومی که در روزنامه‌های کثیرالانتشار منتشر شده، از اعضای متواری “سازمان مجاهدین خلق” معروف به منافقین خواست وکیل قانونی خود را به این دادگاه معرفی کنند تا در فرآیند رسیدگی به پرونده‌ای که برای آن‌ها تشکیل شده از این افراد دفاع کنند.

سکینه سادات پاد، دستیار رئیس جمهور در پیگیری حقوق و آزادی‌های اجتماعی در گفت ‎وگو با خبرگزاری میزان ضمن اشاره به موضوع محاکمه اعضای متواری مجاهدین خلق، گفت: وقتی محاکم جمهوری اسلامی ایران و قوه قضاییه این امکان را فراهم می‌کند که افراد مذکور برای خود وکیل انتخاب کنند، این خود یک اقدام حقوق بشری است؛ چرا که یکی از حق‌های بشری، رویه‌ای و شکلی، حق دسترسی به وکیل است.

دستیار رئیس جمهور با اشاره به جنایات متعدد گروه تروریستی مجاهدین خلق علیه مردم ایران، اظهار کرد: جمهوری اسلامی ایران با وجود جنایت‎های متعددی که مجاهدین خلق علیه مردم و ملت ایران مرتکب شده‌اند، پایبند به این است که افراد حق دادرسی عادلانه را داشته باشند.

“پاد” با بیان اینکه ایران یک دادرسی عادلانه را برای مجاهدین خلق پیش بینی می‌کند و می‌خواهد همه قواعد و قوانین این دادرسی عادلانه رعایت شود تا اعضای مجاهدین خلق بتوانند برای خود وکیل هم انتخاب کنند، بیان کرد: این بهترین معرفی برای نظام قضایی ایران است، در حالی که مجاهدین خلق از دیدگاه مردم جنایتکار هستند.

دستیار رئیس جمهور همچنین رویکرد قوه قضاییه درباره گروه تروریستی مجاهدین خلق را قابل تحسین توصیف کرد و گفت: این موضوع یک موفقیت و یک ارزش در نظام قضایی و حقوقی جمهوری اسلامی ایران است.

وی در بخشی دیگر به روند محاکمه حمید نوری در سوئد که مجاهدین خلق در این پرونده به عنوان مدعی ظاهر شده ‎اند، اشاره کرد و اظهار کرد: مدت زمان بازداشت انفرادی حمید نوری در سوئد یک رکورد محسوب می‌شود و بی‌سابقه است.

“پاد” روند محاکمه حمید نوری و عملکرد سیستم قضایی سوئد را تصویری واقعی از آنچه که کشور‌های غربی بر خلاف ادعا‌های خود در عمل انجام می‌دهند، توصیف کرد و توضیح داد: این عملکرد سوئد تصویری واقعی از ماهیت اصلی غربی‎‌‎‌‎هاست.

دستیار رئیس جمهور در پیگیری حقوق و آزادی‌های اجتماعی در پایان ضمن اشاره به این موضوع که غرب به لحاظ سندی ادعای بسیاری در زمینه قضایی و دادرسی‌ها دارد و آنها مدعی هستند که نظام قضایی پیشرو داشته و به حقوق انسان‌ها احترام می‌گذارند، گفت: ما حمید نوری را سندی زنده‌ می‌دانیم که سوئدی‌ها حتی اجازه دفاع منصفانه را به وی نداده ‎اند؛ سوئد دادرسی منصفانه را از حمید نوری سلب کرده و حتی فرصت کافی را برای دفاع نداده است و وی در بدترین شرایط در حبس قرار دارد.

نوشته دستیار رئیس جمهور اقدام قوه قضاییه درباره مجاهدین خلق را اقدامی حقوق بشری توصیف کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از روابط عمومی دادگستری استان تهران، دادگاه کیفری یک استان تهران با انتشار یک آگهی عمومی که در روزنامه‌های کثیرالانتشار منتشر شده، از اعضای متواری سازمان مجاهدین خلق معروف به منافقین خواست وکیل قانونی خود را به این دادگاه معرفی کنند تا در فرآیند رسیدگی به پرونده‌ای که برای آن‌ها تشکیل شده از این افراد دفاع کنند.

در آگهی عمومی که از سوی این دادگاه صادر شده است، آمده:

“نظر به اینکه بر اساس کیفرخواست شماره ۱۴۰۲۶۸۴۳۰۰۰۰۳۷۳۶۰۷ مورخ ۱۸ تیرماه ۱۴۰۲ صادره از سوی دادسرای عمومی و انقلاب تهران ارجاعی به دادگاه کیفری یک استان تهران، نسبت به اشخاص مطابق فهرست پیوست، تقاضای کیفر شده و با عنایت به عدم دسترسی و متواری بودن متهمان با لحاظ معلوم نبودن محل اقامت آن‌ها و اینکه اقدامات دادسرای تعقیب کننده جرم، منتج به دستیابی به متهمان و همچنین ابلاغ به آنان به نحو دیگر نشده است و با توجه به ضرورت معرفی وکیل از ناحیه نامبردگان برای دفاع از اتهامات انتسابی، مستندا به ماده ۳۸۴ از قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و با امعان نظر به ماده ۱۷۴ از قانون مورد اشاره، به موجب این آگهی به اشخاص مذکور ابلاغ می‌شود تا ظرف مهلت یک ماه از تاریخ نشر این آگهی نسبت به معرفی وکیل قانونی به این دادگاه اقدام کنند.

در غیر این صورت مطابق قانون، تصمیم مقتضی اتخاذ خواهد شد”

اسامی متهمین حاضر در این پرونده که از آن‌ها خواسته شده وکیلی را به دادگاه معرفی کنند عبارت است از:

تشکیلات موسوم به مجاهدین خلق ( معروف به منافقین ) – مسعود رجوی –  مریم قجر عضدانلو (معروف به مریم رجوی) – مهدی ابریشمچی – زهره اخیانی – فهیمه اروانی – مهدی براعی – مژگان پارسایی- زهرا مریخی آهنگر کلایی – محمد علی توحیدی خانیکی – علی خدایی صفت – مهدی خدایی صفت – عباسعلی داوری فیضی پور آذر – سید مجید سید المحدثین – صدیقه حسینی – محمد طریقت منفرد – مهوش سپهری – قدسی خرازیان – مهناز سلیمانیان – محسن سیاه کلاه – مریم فضل مشهدی – بهشته شادرو – ژیلا دیهیم – ابوالقاسم رضایی – حمیرا حجتی امامی – محمود عطایی کاریزی – گلنار جواهری ساعتچی – مهریان حاجی نژاد – مرتضی اسماعیلیان مارنانی – دولت نوروزی منجیلی – زهرا بخشایی- محمد حیاتی – نیکو خائفی اشکذری- عذرا علوی طالقانی – جمیله ابریشم چی – محمود قجر عضدانلو – بدری پورطباخ – محمد جواد قدیری مدرسی – فرهاد الفت – رویا احمدی موسوی – بهزاد نظیری – فرشته یگانه – معصومه بلورچی – یاسر جهان نژادی – فائزه خیاط حصاری محمدی – صالح رجوی – محمد سادات خوانساری – پرنیان سرآمد – حکیمه سعادت نژاد – حمیده شاهرخی امیری – ثریا شهری – پروین صفایی – محمود فخارزاده – عشرت محبت کار – علیرضا معدنچی – عباس میناجی مقدم – حمیدرضا اسحاقی – علیرضا امام جمعه – اسدالله اوسطی – فاطمه آدرسی – مصطفی آسیفی – زهره بنی جمالی – محمود بنی هاشمی – اسدالله بهرامی – علیرضا بهرامی – عزیز اله پاک نژاد- مهرافروز پیکر نگار – مریم حاج خانیان – احمد حنیف نژاد- پرویز خزائی – حسین دادخواه – فاطمه داوران – حسین ربوبی خبوشانی – سپیده ابراهیمی – بیژن رحیمی – آزاده رضایی- هادی روشن روانی- محمد سادات دربندی – فریدون سلیمی – عباس شاکری – سهیلا شعبانی – احمد شکرائی – سهیلا صادق – مهران صادق – طاهره ضیائی – کبری طهماسبی – رقیه عباسی – زهره عطریانفر – مهری علیقلی – مرتضی فخار – سید اسدالله فقیه دزفولی –  ایرج فیض بوسجینی- پرویز کریمیان سیچانی – احمد گلپایگانی – فرید ماهوتچی حسینی –   مهدی مددی الموسوی – سید محمود احمدی علون آبادی – سید جواد احمدی علون آبادی – اسماعیل مرتضایی- محمود معیری – رقیه ملک محمدی – حسن نظام الملکی –   نسرین نظری علی آبادی – علی هادی زاده – الله کرم هوشنگی

نوشته ۱۰۴ نفر از اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق در دادسرای تهران محاکمه می‌شوند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به‌عنوان اولین سؤال، لطفاً درباره دلایل و جزئیات اقدام اخیر دولت آلبانی در حمله به مقر گروه مجاهدین خلق در تیرانا برای مخاطبین ما توضیح دهید. ارزیابی شما از این اقدام چیست؟

دفتر دادستانی ویژۀ [مبارزه با فساد و جرایم سازمان‌یافته] آلبانی (اسپاک) فرایند رسیدگی شفافی را درخصوص نظارت بر اقداماتی که ممکن است از خاک آلبانی -مشخصاً اردوگاه سازمان مجاهدین خلق- در قالب رهگیری غیرقانونی داده‌های رایانه‌ای؛ ایجاد تداخل در داده‌های رایانه‌ای؛ ایجاد تداخل در سیستم‌های رایانه‌ای؛ و سوءاستفاده از تجهیزات صورت بگیرد، در دستور کار دارد. ازین‌رو، با توجه ‌به شواهدِ دال بر احتمال وقوع این اقدامات از اردوگاه مجاهدین خلق در مانز، دادگاه حکم بازرسی از ساختمان‌های محل اقامت اعضای این گروه را صادر کرد.

در مقام ارزیابی، فکر می‌کنم این حق مقامات آلبانیایی است که در هرکجا و از هرکس در قلمرو جمهوری آلبانی بازرسی کنند. اینکه آیا خشونت به ‌کار رفته فراتر از حد مجاز بوده یا خیر،مسئله دیگری است. آنچه مسلم است، اعضای مجاهدین خلق حق نداشتند مانع این شوند که نیروهای پلیس به وظیفه خود عمل کنند. این اقدام آن‌ها باعث بروز حوادثی شد که شاهدش بودیم.

پس از اجرای عملیات در مقر گروه مجاهدین خلق، مقامات آلبانیایی از احتمال وقوع چندین عمل مجرمانه در آنجا، ازجمله تحریک به جنگ سخن گفتند. اگر این اتهامات ثابت شود چه اتفاقی برای مجاهدین خلق رقم خواهد خورد؟

اعمال مجرمانۀ احتمالی، آن‌هایی است که در بالا به آن اشاره کردم. در حالی‌که پلیس دستگاه‌های الکترونیکی زیادی را، درمجموع حدود 150 دستگاه، ازجمله رایانه، لپ‌تاپ و یواس‌بی، کارت حافظه و غیره را کشف‌ وضبط کرده که هم‌اکنون برای تحقیق و بررسی در اختیار دادستان است. من هم تعبیر “تحریک به جنگ” را شنیده‌ام، اما معتقدم که هدف دادستانی از بازرسی، ازبین‌بردن احتمال شکل‌گیری حملات سایبری از محل اردوگاه مجاهدین خلق، چه علیه ایران یا سایر کشورها، بوده است. اردوگاه‌ دیگر “جزیره” نیست که دولت در آن نفوذی نداشته باشد، آن‌گونه قبل از عملیات بود. این مکان بخشی از قلمرو آلبانی است و ازین ‌رو نمی‌تواند منبع تهدید -به هر شکل آن- باشد و برای مچ‌اندازی با فرد، نهاد یا دولتی دیگر مورد استفاده قرار بگیرد. بااین‌حال، حتی چنانچه اتهامات به ‌لحاظ قانونی تأیید شود، فکر نمی‌کنم قرار باشد هیچ یک از اعضای مجاهدین خلق به زندان بروند. معتقدم هدف از این بررسی و مداخله، توقف این فعالیت مخرب و ازبین‌ بردن احتمال تکرار آن بوده است.

مقامات آلبانیایی اظهار داشته‌اند که هرگونه تصمیم مبنی‌بر ادامه اسکان مجاهدین خلق منوط به اجرای تعهدات این گروه، یعنی فعالیت ‌نکردن علیه ایران است. به ‌نظر شما، با توجه‌ به بیش‌از چهار دهه سابقه مجاهدین خلق در خصومت‌ورزی علیه ایران، آیا می‌توان مداخلات این گروه را صرفاً با وضع قوانین سخت‌گیرانه مهار کرد؟

این موضع رسمی تیراناست که مجاهدین خلق را در آلبانی اسکان دادند، نه برای ادامه فعالیت سیاسی علیه دولت تهران، بلکه تنها برای پناه ‌گرفتن؛ زیرا جان آن‌ها در عراق در خطر بود. آن‌ها آزادانه در تیرانا تردد می کنند و شهروندان آلبانیایی رفتار نژادپرستانه یا اعمالی که نشان ‌دهنده نفرت باشد، نسبت به آن‌ها از خود نشان نمی‌دهند. اما باز هم تأکید می‌کنم که آ‌ن‌ها فقط برای پناه‌گرفتن آنجا هستند و نه برای انجام اقدامات دیگر. سازمان مجاهدین خلق سابقه‌ای پر از جنگ و نفرت با دولت ایران دارد، اما دولت آلبانی و خود مردم آلبانی در را به روی آن‌ها باز نکردند تا جزئی از تاریخچه‌شان شوند. من عملیات پلیس و تحقیقات دفتر دادستانی را دقیقاً در همین راستا ارزیابی می‌کنم. آن‌ها مجاهدین خلق را مهار کردند تا به منافع سایر دولت‌ها و کشورها از جمله ایران آسیب نرسانند.

به‌نظر شما، در صورت استمرار فعالیت‌های مخرب مجاهدین خلق علیه تهران در خاک آلبانی، چه تهدیدات امنیتی ممکن است متوجه کشور شما شود؟

من فکر نمی‌کنم مجاهدین خلق به خودی خود تهدیدی برای شهروندان آلبانی و امنیت آن باشند. آنچه خطر محسوب می‌شود و در زمان پذیرش آن‌ها ابتدا توسط سالی بریشا و سپس ادی راما، نسبت به آن هشدار داده شد، وارد چالش‌ شدن با دولت ایران بود. حملات سایبری علیه مؤسسات عمومی و نهادهای مرتبط با امنیت آلبانی این را ثابت کرد. به‌ همین ‌دلیل، با تصمیم دولت برای اخراج سفیر و کارکنان سفارت ایران از تیرانا، روابط دیپلماتیک به نقطه صفر رسید.

با این حال، مداخله دولت آلبانی به‌منظور متوقف‌ کردن حملات منشأگرفته از اردوگاه مجاهدین نشان‌ دهنده عزم آلبانی برای برخورد با هرنوع اقدام علیه سایر کشورها شامل ایران از داخل قلمرو خود و مجبورکردن سازمان مجاهدین خلق به پایبندی به توافقنامه اقامت و سکونت در آلبانی است. به نظرم، ازین ‌پس اردوگاه مجاهدین تحت نظارت مستمر دولت خواهد بود.

چرا دولت آلبانی در سال 2012 درخواست دولت آمریکا برای پناهندگی ‌دادن به اعضای مجاهدین خلق را قبول کرد؟ باتوجه ‌به ‌این واقعیت ‌که طبق اعتراف رهبران گروه، کشور دیگری در آن زمان حاضر به پذیرش آنها نبود؟ به عنوان یک شهروند آلبانیایی، این تصمیم را چطور ارزیابی می کنید؟

ورود گروه مجاهدین خلق به آلبانی اقدامی نبود که با استقبال افکار عمومی مواجه شود. منتقدان زیادی بودند که می گفتند این کار غلط است، دقیقاً به این دلیل که مطمئن بودند من‌بعد دولت تهران تهاجمی خواهد شد. خود دولت آلبانی می‌دانست که این کار هزینه‌ دربرخواهد داشت، همان‌طور که عملاً داشت.همچنین معتقدم انداختن مشکل به گردن کشور شما درست نیست. اما دو دلیل برای حضور آنها در اینجا وجود دارد:

برای درک اینکه چرا درخواست آمریکا را آلبانی پذیرفت درحالی‌ که سایر کشورها نپذیرفته بودند، باید درک کنیم که روابط آلبانی با ایالات متحده بسیار خاص است. آلبانیایی‌ها مدیون آمریکایی‌ها هستند و آلبانی متحد نزدیک ایالات متحده است. هرچند، پذیرش درخواست آمریکا تحت تأثیر این واقعیت هم بود که مردم آلبانی در تاریخ خود در مواقع نیاز توسط کشورهای دیگر مورد استقبال قرار گرفته‌اند. و به این دلیل است که در مواقع مشابه، مثلاً زمانی که دولت می‌خواست درخواست آمریکا انتقال بقایای سلاح‌های شیمیایی سوریه را به آلبانی بپذیرد، شاهد اعتراض عمومی نبودیم.

بااین‌حال، مجاهدین خلق را در آلبانی نپذیرفتند تا به جنگ خود با دولت ایران ادامه بدهد، بلکه به آن‌ها برای زندگی امن پناه داده‌ شد. من معتقدم هیچ دولتمرد آگاهی در آلبانی نمی‌پذیرد که از خاک آلبانی حملات به ایران طرح‌ریزی شود. حتی در بین شهروندان آلبانی نیز نفرتی از مردم ایران وجود ندارد.

نوشته آلبانی نمی‌خواهد بخشی از تاریخچه خشونت مجاهدین خلق باشد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این بیانیه تأکید شده است: تانک‌ها و توپ‌های مجاهدین خلق، کشتار جمعی علیه شیعیان جنوب و کردهای شمال عراق را رقم زدند، این اقدام آنها کودکان بسیاری را یتیم کرد. این گروه تروریستی اطلاعات و نیازهای لجستیکی داعش در عراق را هم فراهم کرد.

حاضران در این تجمع همچنین اعلام کردند: ملت عزیز عراق به دعوت حامیان انتفاضه شعبانیه درصدد برگزاری راهپیمایی و تجمع در مقابل سفارت فرانسه در اعتراض به حمایت فرانسه از مجاهدین خلق تروریست و داعش بودند، اما نیروهای امنیتی مانع از حضور شمار بیشتری در منطقه سبز بغداد شدند و شیوخ عراق به نیابت از آنها، علیه فرانسوی‌ها اعتراض کردند.

تجمع اعتراضی در مقابل سفارت فرانسه در بغداد

انتفاضه شعبانیه در سال ۱۹۹۱ پس از عقب‌نشینی و فروپاشی نیروهای مسلح عراق در کویت رخ داد، در نتیجه پس از این عقب‌نشینی،‌ ملت متحمل درد و رنج زیادی از رژیم صدام ملعون شد و به همین دلیل هنگامی که با مشاهده علائم فروپاشی رژیم بعث، فضا را تا حدودی فراهم دید، دست به قیام زد. ملت از شمال تا جنوب یا از جنوب عراق تا شمال آن قیام کرد، در شعبان سال ۱۹۹۱ بمباران مستمری حدود ۴۰ روز از شمال تا جنوب عراق برای سرنگونی صدام ملعون ادامه یافت. این قیام از بهترین و شرافتمندانه‌ترین انتفاضه‌هایی بود که در تاریخ عراق قدیم و جدید به وقوع پیوست، این انتفاضه کاملاً مردمی و غیرسیاسی بود، از پشتیبانی دیگران هم برخوردار نبود و فقط ناشی از تمایل ملت برای رهایی از شرک جنایتکار ملعونی بود که مدت بسیار طولانی بر عراقی‌ها مسلط بود، بنابراین، این انفجار مردمی عظیم در سال ۱۹۹۱ رخ داد.

نوشته در اعتراض به حمایت پاریس از گروه مجاهدین خلق انجام شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.