Organizata MEK për më shumë se 10 vjet ka ardhur me statusin e strehës humanitare, e cila shkaktoi shumë telashe në raport me vendet fqinje, por ishte një marrëdhënie diplomatike e asaj kohe, e cila favorizon këtë komunitet që mund të merrte dritën jeshile. në vendin tonë.

Në atë kohë në pushtetin e ish-kryeministrit Sali Berisha u pranuan më shumë se 30 muxhahedin, ku u përgëzuan si nga institucionet ndërkombëtare ashtu edhe nga përfaqësuesit e SHBA-së. Pas këtij hapi ata u zhvendosën nga vendndodhja fillestare në Kashar, duke hapur dyert për më shumë se 3000 anëtarë të kësaj organizate në kampin e quajtur Ashraf 3 në Manez, pranë qytetit të Durrësit.

Por, me plot bujari, qytetarët shqiptarë, pavarësisht skepticizmit të tyre, e pranuan këtë fakt për këtë bashkëjetesë që u organizua, pasi komuniteti MEK është i mbyllur vetëm në atë lokacion.
Sipas të dhënave zyrtare, më pas është rritur natyrshëm numri i dezertorëve apo atyre që u larguan nga kampi i MEK-ut, të cilët iu dorëzuan institucioneve të vendit tonë, për të kërkuar sipas një protokolli ligjor për të jetuar të lirë në vendin tonë. .

Pavarësisht se MEK-u vazhdoi aktivitetin e tij në heshtje, nga frika e transparencës së informacionit për atë që po ndodhte brenda atij kampi, ky informacion u transmetua nga ish-anëtarët e larguar nga ai kamp.

Këtu hynë në lojë institucionet shqiptare, të cilat i ofruan mbështetje për të jetuar i lirë dhe për të bërë të mundur komunikimin me të përse ishte e nevojshme të largohej nga ai kamp.
Rrëfimi i tyre rezulton i pabesueshëm edhe për punonjësit e institucionit, kur u vërtetua se në atë kamp ndalohen shumë nga të drejtat elementare të njeriut.

Ata zyrtarizojnë se komunikimi me familjet e tyre është i ndaluar, është e ndaluar të kenë familje, edhe për ata që janë të martuar, do të ndaheshin natyrshëm vetëm për interesa të organizatës.
Megjithatë, në retrospektivë të tyre, ata ranë pre e një mashtrimi të kësaj organizate ku u premtuan se do të jetonin në një vend të Evropës ku do të jetonin të lirë, por e vërteta doli të ishte ndryshe.

Disa prej tyre në intervistat publike në mediat shqiptare kanë pohuar se janë trajnuar për qëllime kibernetike.
Bëhet e ditur se nga raportimet e kontrollit të dyshimit të politikave, strukturave të politikave dhe paraqitjes së një rutine në ambientet e MEK-ut, dhe dera është mbyllur për një arsye kontrolli.
Pse gjithë kjo mostransparencë në një vend të huaj? Çfarë fshihnin?

Por rezistenca e politikave bëri që një sërë serverësh që rezultuan të përdoreshin për qëllime negative, të dilnin si prova materiale për t’u ndjekur penalisht.

Shqipëria nuk meriton një grup që trajtohet pa liri dhe të drejta.

NGA ALDO SULOLLARI – alfapress.al

Pas mbërritjes së tyre në vendin tonë, disa politikanë të nivelit të lartë të amerikan vizituan Shqipërinë, duke falenderuar Tiranën zyrtare për strehimin e grupit por edhe për qëndrimin e saj anti-Iran.

Anëtarët e organizatës Muxhahedinët Popullorë të Iranit, e cila konsiderohej, deri pak vitesh, organizatë terroriste nga shumica e vendeve perëndimore, nga Mbretëria e Bashkuar dhe Bashkimi Evropian, respektivisht deri më 2008 dhe 2009, përfshirë edhe vetë SHBA-të deri në vitin 2012. Vendosja e muxhahedinëve në Shqipëri daton në vitin 2012, kur qeveria e udhëhequr në atë kohë nga Sali Berisha pranoi kërkesën e qeverisë amerikane për të pritur rreth 210 muxhahedinë të MEK.

Sulmi kibernetik i Homeland Justice

Shqipëria është përballur me një sulm kibernetik, i cili gjunjëzoi komplet shtetin shqiptarë. Sulmi ka ardhur nga Humëland Justice, organizatë e mbështetur nga Irani. Fillimisht janë sulmuar të gjitha sistemet me të dhënat e qytetarëve në vend, duke nisur nga aplikacioni e-Albania, ku ndodhen çdo rekord i qytetarëve që nga dokumentet mjekësore, të dhënat civile e deri çdo informacion sensitiv i shtetit shqiptarë. Po ashtu sulmi kibernetik vazhdoi duke bllokuar sistemin TIMS dhe deri te të dhënat e AKSH-it. Sipas informacioneve dhe të dhënave nga organizatat botërore si dhe DASH-i, dolën në përfundimin që ky sulm është bërë nga Irani. Pas kësaj, qeveria shqiptare mori vendimin për të larguar komplet ambasadën dhe punonjësit iranian nga Shqipëria.
Sipas dëshmive publike në mediat shqiptare, disa ish-muxhahedinë kanë rrëfyer shumë gjëra nga jeta e tyre por dhe për mënyren e jetesës brenda kampit te Manzës. Më tej ata kanë rrefyer se si janë bërë pjesë e ketij kampi ku kane treguar se u eshte shkelur nje listë e gjatë e te drejtave të njeriut gje qe ka sjellë qe shumë prej tyre te arratisen nga MEK dhe te kerkojnë ndihmë nga policia shqiptare per të jetuar të lirë në vendin tonë.
Një ish-Muxhahedin në një intervistë televizive, Sarfaraz Rahimi ka treguar se në MEK i stërvisnin për të krijuar mënyra strategjike për sulme kibernetike dhe se kanë qenë të detyruar të mos komunikonin me familjet e tyre për shume vite.

Në deshmitë e tyre kanë treguar se janë perfshirë në MEK për të qënë pjesë e jetesës së vendeve perëndimore, gjë e cila perëndimi nuk i pranoi kurrë dhe si pasojë ranë në granckën e MEK vetëm për interesat e tyre të organizatës dhe për të qenë pa kontakt me botën e jashtme.
Kujtojmë se më herët, institucionet shqiptare kërkuar kontroll për aktivitetin e tyre të brëndshëm dhe gjë e cila u kundërshtua dhunshëm nga anetarët e MEK, ku për rrjedhojë më pas u indetitikuan dhe servera për qëllime kibernetike.

Sot një pjesë e dezertuar nga MEK kanë zgjedhur të jetojnë të lirë dhe të mbështetur nga një shoqatë e njohur si A.S.I.L.A e cila ndërvepron në kuader te suportit të tyre.

4 Shtator 2023, 17:19 / AKTUALITET ALFA PRESS