Dokumentari “Aldo në Iran” trajton çështjen e emigracionit, sfidat e emigrantëve, jetën e anëtarëve të Organizatës së Muxhahedinëve të Popullit të Iranit dhe përvojën e një qytetari shqiptar në Iran, duke sjellë rrëfime njerëzore dhe realitete pak të dëgjuara.

Libri “Sekreti i Fundit” është një roman psikologjik dhe thriller emocionues, i frymëzuar nga rrjetet e fshehta të abuzimit dhe trafikimit të qenieve njerëzore në nivelet e pushtetit, që rrëfen një histori tronditëse dhe plot tension.

Gjatë këtij aktiviteti, autori i librit dhe realizuesi i dokumentarit do të flasin për përvojën e udhëtimit në Iran, procesin e realizimit të filmit dhe shkrimit të librit.

Data: 18 Maj 2026

Ora: 17:00

Vendi: Hotel Opera – Qendra e Tiranës

Të gjithë të interesuarit për artin, dokumentarin, kulturën dhe letërsinë janë të ftuar të marrin pjesë në këtë program të veçantë dhe ta ndjekin nga afër këtë përvojë kulturore.

Shoqata Nejat Albania

Ligjet Ndërkombëtare dhe Standardet me Dy Fytyra

Sot, më shumë se kurrë, është thelbësore të rikujtojmë dhe të kërkojmë respektimin e ligjeve ndërkombëtare. Këto ligje janë themeli mbi të cilin u ndërtua rendi botëror pas Luftës së Dytë Botërore dhe kanë për synim të mbrojnë sovranitetin e shteteve, të garantojnë të drejtat e njeriut dhe të ndalojnë ndërhyrjen arbitrare në punët e brendshme të shteteve të tjera.

Megjithatë, duket se për disa vende këto ligje janë vetëm letër. Ndërhyrja e Izraelit në çështjet e brendshme të shteteve të tjera, veçanërisht ndaj Iranit, është një shkelje e qartë e këtyre ligjeve. Dhe ndërsa kjo ndodh, vendet që duhet të ishin garantuese të drejtësisë ndërkombëtare, si SHBA, qëndrojnë indiferente. Heshtja e tyre është më shumë se një pozicion neutral – është një miratim i heshtur, një dorë e padukshme që i jep Izraelit dritën jeshile për të vepruar sipas interesave të veta strategjike.

MEK dhe Paradoksi i Aleancave: “Armiku i armikut tim është miku im”

Në këtë skenë të ndërlikuar, del në pah një aktor jo-shtetëror me ndikim të fortë politik dhe propagandistik: opozita iraniane MEK. Dikur një organizatë revolucionare që pretendonte se përfaqësonte aspiratat demokratike të popullit iranian, sot MEK është transformuar në një instrument të verbër të interesave të huaja, duke u larguar totalisht nga çdo lidhje me vullnetin popullor.

Shprehja që ata duket se ndjekin me përpikëri – “armiku i armikut tim është miku im” – është kthyer në filozofinë e veprimit të tyre politik. Duke konsideruar regjimin iranian si armikun e tyre, MEK ka zgjedhur të bashkëpunojë hapur me Izraelin – një shtet që është në konflikt të drejtpërdrejtë me Iranin dhe që ka vrarë mijëra civilë palestinezë gjatë dekadave të fundit.

Ky akt është më shumë se tradhti politike – është një mohimi i çdo ndjenje kombëtare, një bashkëpunim me një forcë që jo vetëm kërcënon Iranin, por edhe kontribuon në destabilizimin e gjithë rajonit. MEK nuk është më opozitë. Ata janë kthyer në mercenarë ideologjikë që nuk përfaqësojnë askënd përveç interesave të atyre që duan përçarje, dobësim dhe kaos në Lindjen e Mesme.

Frika Izraelite dhe Hipokrizia Strategjike

Izraeli sot shpreh frikën se Irani mund të zhvillojë armë bërthamore. Kjo frikë është bërë justifikimi për sulme, sabotime, kërcënime të vazhdueshme dhe për një strategji të mbushur me paranojë ushtarake. Por ky arsyetim nuk qëndron përballë së vërtetës: Irani, pavarësisht të gjitha akuzave, nuk ka kërcënuar ndonjëherë drejtpërdrejt ndonjë shtet me armë bërthamore. Përkundrazi, Irani ka qëndruar në korniza të rezervuara diplomacie dhe nuk ka ndërmarrë agresione ndaj fqinjëve.

A është e drejtë që një shtet si Izraeli, që vetë nuk e ka ratifikuar Traktatin për Mosshpërndarjen e Armëve Bërthamore (NPT) dhe që posedon arsenale bërthamore të pakontrolluara, të kërkojë kontroll dhe transparencë nga një shtet tjetër? Kjo është një hipokrizi e pastër. Çdo shtet ka të drejtën legjitime të mbrojë veten dhe të zhvillojë teknologji për qëllime civile dhe mbrojtëse. Asgjë në të drejtën ndërkombëtare nuk ia mohon Iranit këtë të drejtë.

Rreziku Real: Jo Irani, por Politikat e Izolimit dhe Destabilizimit

Nëse duhet të flasim për një kërcënim të vërtetë ndaj stabilitetit rajonal, atëherë gishtin duhet ta drejtojmë jo nga Irani, por nga strategjitë izoluese, ndërhyrjet e njëanshme dhe aleancat e papërgjegjshme. Kërcënimi i Izraelit, nëse ekziston, është një kërcënim që buron nga vetë politika e tij e jashtme, nga frika që vjen kur një shtet nuk pranon bashkëjetesën por ndjek logjikën e dominimit total.

Ndërkohë që MEK fërkon duart në pritje të ndonjë konflikti të madh që do të mund t’i sjellë në pushtet përmes një përmbysjeje të dhunshme, populli iranian mbetet viktimë e dyfishtë: nga një regjim autoritar dhe nga një opozitë e lidhur me interesa të huaja. Mjerisht, kjo opozitë e ka humbur çdo të drejtë morale për të përfaqësuar kombin që pretendon se do të shpëtojë.

Përfundim: Nevojë për Drejtësi dhe Kujdes Diplomatik

Bota ka nevojë për një rikthim të sinqertë te parimet e së drejtës ndërkombëtare. Shtetet nuk mund të mbështesin grupe të dhunshme që veprojnë si aleatë të përkohshëm kundër rivalëve të tyre strategjikë. As nuk mund të heshtin përballë ndërhyrjeve të drejtpërdrejta në sovranitetin e shteteve të tjera.

Fillimisht, aktivitetet nisën nën emra të ndryshëm si “Fondacioni i Familjes Sahar” dhe “Shpëtimi në Shqipëri”, dhe më pas brenda kuadrit të “Shoqatës për Mbështetje të Iranasve që Jetojnë në Shqipëri”, dhe më në fund, mbi një vit më parë, me strukturën e re si “Shoqata Nexhat në Shqipëri”. Qëllimi i këtyre aktiviteteve ishte të rritej ndërgjegjësimi i opinionit publik dhe i zyrtarëve shqiptarë për shkeljen e të drejtave themelore të njeriut të anëtarëve brenda kampit të mbyllur dhe të izoluar të MEK në Manza, dhe të ndërtohej besimi me qeverinë shqiptare për natyrën e këtyre veprimeve.

Për gati tetë vjet, Shoqata Nexhat ka punuar në Shqipëri, duke u munduar njëkohësisht të parandalojë shkeljet e të drejtave të njeriut brenda strukturës së MEK dhe të mbështesë iranianët që jetojnë në Shqipëri, të cilët kryesisht janë larguar nga MEK, sidomos në integrimin e tyre në shoqërinë shqiptare.

Këto aktivitete, megjithatë, nuk kanë qenë pa sfida. MEK, i cili është i tmerruar edhe nga prania jo fizike e familjeve, veçanërisht ka tentuar të pengojë përpjekjet duke ofruar informacione të rreme për zyrtarët shqiptarë dhe autoritetet e sigurisë. Megjithatë, përmes mençurisë dhe përpjekjeve të anëtarëve të Shoqatës Nexhat në Shqipëri, këto komplotime janë neutralizuar, është krijuar besimi dhe machiavelizmi i kundërshtarëve ka dështuar.

Raportet nga terreni dhe lajmet nga Shqipëria tregojnë ndryshime të rëndësishme në marrëdhëniet e kampit të MEK në këtë vend gjatë vitit të kaluar. Nga njëra anë, procesi i ndarjes është bërë një tendencë në rritje, dhe shumë njerëz janë në pritje për të dalë. Nga ana tjetër, kushtet për ata që mbeten ende brenda organizatës kanë ndryshuar thelbësisht krahasuar me të kaluarën.

MEK në Shqipëri ka ofruar mbështetje financiare të fortë për anëtarët për të parandaluar që ata të kthehen në Shoqatën Nexhat. Në të njëjtën kohë, ka reduktuar ndjeshëm presionet brenda organizatës dhe ka dhënë më shumë liri veprimi për anëtarët. Raportet sugjerojnë se organizata është më e kujdesshme ndaj atyre që kanë familje aktive me Shoqatën Nexhat, duke u ofruar atyre privilegje më shumë dhe duke i trajtuar ata më mirë. Sa më aktive të jetë familja, aq më i çmuar është anëtari brenda organizatës.

Disa anëtarë që janë ndarë nga MEK në Shqipëri dhe kanë mbajtur lidhje me familjet e tyre ose me anëtarët e Shoqatës Nexhat, kanë pranuar se prania e Shoqatës Nexhat ka vepruar si një mbështetje për ta dhe si një barrierë kundër kërcënimeve dhe presioneve të mëtejshme nga MEK.

MEK aktualisht po bën çdo mundim për të penguar praninë dhe aktivitetet e Shoqatës Nexhat në Shqipëri sepse e di mirë se pa Shoqatën, do të ketë mundësi të ushtrojë çdo lloj presioni mbi anëtarët e saj, veçanërisht mbi ata që janë ndarë, të cilët nuk do të kenë asnjë mbrojtje apo mbështetje.

Faleminderit pranisë dhe aktiviteteve të Shoqatës Nexhat për më shumë se një vit në Tiranë, ku adresa e saj është shumë e njohur dhe mund të arrihet lehtësisht nga çdo stacion policie, mundësitë e MEK për të bërë çdo veprim kundër anëtarëve të saj janë kufizuar ndjeshëm dhe ata janë të detyruar të ofrojnë më shumë koncesione për të mbajtur anëtarët e tyre.

Anëtarët e Shoqatës Nexhat në Shqipëri, herë pas here, kanë hasur në anëtarë të tanishëm të MEK në vende të tilla si Spitali “Nënë Tereza” ose tregjet e shitjes së mallrave të përdorura. Kur shikimet e tyre ndeshen, ato përcjellin heshturazi qindra fjalë të papërshkruara, duke treguar një ndryshim të dukshëm krahasuar me vitet e kaluara. Këto shikime qartë shprehin: “Faleminderit që jeni këtu.”

Një kalendar i aktiviteteve të Shoqatës Nexhat në Shqipëri për gjysmën e dytë të vitit 2023 dhe gjysmën e parë të vitit 2024 është i bashkangjitur.

Ibrahim Khodabandeh

Nuk kane as te drejten te degjojne zerin e tyre! Shume e dhimbshme,por realiteteti keshtu eshte! Kam fatin te kem njohur njerez te mrekullueshem iraniane,qe me kane treguar historite dramatike familjare te tyre! Kane treguar se sa vite larg,te mbyllur ne kampin ashraf 3,ne Manez te Durresit,nuk ju lejoheshin te flisnin me familjaret! Nenat e te cileve nuk jetojne me,dhe kane shkuar me nje breng te madhe,nga ndarja nga bijte e tyre!

Kerkese per institucionet perkatese,ju lutem lejojini ato nena te komunikojne me bijte e tyre! Mundesojini qe te pakten ti shikojne syte e tyre per here te fundit ne jete! Tashme koha ka kaluar,dhe shum pak nena jane ne pritje! Dashuria per femijen kalon cdo limit,eshte rrahja e zemres,fryma e shpirtit!

Në këtë kuadër, si Aldo Sulollari dhe si anëtar i shoqatës “Nejat”, ne kemi një përgjegjësi dhe një detyrë të qartë: të ndihmojmë ata që kanë vuajtur nga veprimet e këtij grupi. Ne do të bëjmë gjithçka që është e mundur për të siguruar që nënat e Iranit, të cilat kanë fëmijë të mbyllur dhe të manipuluar nga MEK, të kenë mundësinë të takohen me fëmijët e tyre në Shqipëri. Kjo është një çështje e drejtësisë dhe e humanizmit, dhe Shqipëria, si një vend i angazhuar për të drejtat e njeriut, ka mundësinë të luajë një rol të rëndësishëm në këtë proces.

Në këtë kuadër, ne do të kërkojmë që shteti shqiptar të ndërmarrë hapa të menjëhershëm për të lehtësuar takimin e këtyre nënave me fëmijët e tyre, duke mundësuar një hap të rëndësishëm në procesin e ribashkimit familjar dhe rikthimin e dinjitetit për ata që kanë vuajtur nga veprimet e MEK. Kjo nismë do të jetë një mesazh i fuqishëm kundër terrorizmit dhe dhunës, dhe do të ndihmojë në ringritjen e shpresës për ata që kanë kaluar një jetë të mbushur me frikë dhe përndjekje.

Fytyra e Vërtetë e Shtypjes

Brenda kampeve të MEK-ut, përtej fasadës së retorikës së luftës kundër tiranisë, ekziston një realitet i errët. Anëtarët e organizatës përballen me një regjim të brendshëm që shkel çdo parim të të drejtave të njeriut. Ata mbahen në izolim total, të privuar nga kontaktet me botën e jashtme dhe, më e rëndësishmja, nga familjet e tyre. Në emër të disiplinës dhe përkushtimit ndaj kauzës, këta njerëz trajtohen si pronë e organizatës, jo si qenie njerëzore.

Cili është dallimi mes një regjimi autoritar dhe një organizate që burgos mendjet dhe trupat e anëtarëve të saj? Përgjigjja është e thjeshtë: asnjë. MEK-u, që pretendon të luftojë kundër shtypjes, është vetë një mjet shtypjeje për ata që përbëjnë gjakun dhe mishin e organizatës së saj.

Shkelje të Hapura të Të Drejtave

1. Izolimi Total:
Kampet e MEK-ut funksionojnë si burgje të hapura. Asnjë anëtar nuk lejohet të largohet pa miratimin e drejtuesve. Kjo është një shkelje flagrante e së drejtës për lëvizje dhe vetëvendosje, një e drejtë e garantuar nga Deklarata Universale e të Drejtave të Njeriut.

2. Indoktrinimi dhe Kontrolli i Mendjes:
Anëtarët i nënshtrohen një procesi të vazhdueshëm indoktrinimi, ku çdo mendim kritik shtypet dhe zëvendësohet me një bindje të verbër ndaj drejtuesve të organizatës. Kjo është një formë e kontrollit të mendjes që shkel të drejtën për mendim të lirë.

3. Mohimi i Jetës Familjare:
Një nga shkeljet më mizore të MEK-ut është ndarja e anëtarëve nga familjet e tyre. Raportet e shumta dëshmojnë për prindër që kanë vite pa parë fëmijët e tyre dhe për njerëz që detyrohen të mohojnë lidhjet familjare për hir të organizatës. Kjo është një shkelje e hapur e të drejtës për familje dhe marrëdhënie njerëzore.

4. Trajtimi Çnjerëzor dhe Frika:
Ata që guxojnë të kritikojnë ose të kërkojnë largimin përballen me kërcënime, presion psikologjik dhe, në disa raste, dhunë fizike. Ky është kulmi i hipokrizisë për një organizatë që pretendon se lufton për të drejtat dhe liritë.

Një Thirrje për Ndërhyrje

Organizata si MEK-u nuk duhet të kenë asnjë vend në një botë që pretendon se mbështet të drejtat e njeriut. Përtej retorikës së tyre politike, ato janë struktura që ushqejnë izolimin dhe dhunën ndaj vetë anëtarëve të tyre. Komuniteti ndërkombëtar duhet të ndalojë së mbylluri sytë ndaj këtyre shkeljeve. Nëse bota vërtet qëndron për të drejtat e njeriut, duhet të ndërhyjë dhe të ndihmojë ata që janë peng i këtyre organizatave.
10 Dhjetori nuk mund të jetë një festë derisa çdo individ të jetë i lirë dhe të drejtat e tij të jenë të garantuara. Muxhahedinët e Popullit janë dëshmia e gjallë e hipokrizisë dhe shkeljes së të drejtave, duke dënuar qindra njerëz në izolim dhe humbje të identitetit të tyre. Kjo ditë duhet të jetë një thirrje për drejtësi dhe përfundimin e shkeljeve, kudo që ato ndodhin. Heshtja ndaj këtyre padrejtësive është bashkëpunim me shtypjen.

Dhuna në Kampet e MEK-ut

Këta akte dhune nuk janë të rastësishme; ato janë të strukturuara dhe të orkestruara për të mbajtur kontrollin mbi anëtarët.

1. Dhuna Fizike si Mjet Frikësimi
Raportet e ish-anëtarëve tregojnë për raste të shumta ku individët janë rrahur brutalisht nga rojet e kampit ose nga anëtarë të tjerë me urdhër të drejtuesve. Kjo dhunë përdoret si ndëshkim për ata që përpiqen të largohen nga organizata, kritikojnë drejtuesit, ose nuk ndjekin urdhrat në mënyrë të verbër. Rastet përfshijnë rrahje deri në plagosje të rënda dhe izolim të zgjatur në kushte çnjerëzore.

2. Dhuna Psikologjike dhe Tortura Emocionale
Përveç dhunës fizike, anëtarët i nënshtrohen një dhune të vazhdueshme psikologjike. Ata detyrohen të marrin pjesë në “seanca autokritike,” ku detyrohen të pranojnë faj të fabrikuar dhe të përballen me poshtërime publike. Kjo është një formë torturë që synon t’i thyejë shpirtërisht dhe t’i bëjë të bindur ndaj drejtuesve. Ndjenja e fajit dhe frikës përshkon jetën e përditshme të këtyre njerëzve, duke i lënë pa shpresë për të ardhmen.

3. Mohimi i Trajtimit Mjekësor
Dhuna fizike dhe psikologjike shoqërohet shpesh me mohimin e trajtimit mjekësor për të lënduarit. Anëtarët që përballen me probleme shëndetësore si pasojë e dhunës lihen pa ndihmë mjekësore ose trajtohen në mënyrë minimale, si një formë ndëshkimi shtesë.

Për shumë vite, Kampi MEK ka qenë një vend ku shumë individë nga Irani janë detyruar të jetojnë në kushte të jashtëzakonshme, ku janë keqtrajtuar dhe janë larguar nga çdo mundësi për të jetuar një jetë të dinjitetshme. Shumë prej këtyre individëve, pas dezertimit nga ky kamp, kanë arritur në Shqipëri dhe kanë nevojë për mbështetje, siguri dhe mundësi për t’u integruar në shoqërinë shqiptare.

Nejat Albania është krijuar për t’i ndihmuar këtyre individëve të rikthejnë dinjitetin dhe të kenë mundësinë të ndërtojnë një të ardhme më të mirë. Shoqata ka për qëllim të ofrojë mbështetje psikologjike, sociale dhe ligjore, si dhe mundësi për punësim dhe arsimim, për të siguruar një integrim të suksesshëm në jetën sociale dhe ekonomike të Shqipërisë.

Thirrje për Mbështetje dhe Pjesëmarrje

Shoqata Nejat Albania bën thirrje për të gjithë shqiptarët që të bashkohen në këtë iniciativë të rëndësishme dhe të kontribuojnë në ndihmën e këtyre individëve për të krijuar një shoqëri të përfshirë dhe të barabartë. Ka shumë mundësi për të krijuar projekte, për të ofruar mbështetje materiale dhe shpirtërore, dhe për të ndihmuar këta individë të adaptohen dhe të gjejnë një vend në shoqërinë tonë.

Pjesëmarrësit mund të kontribuojnë në mënyra të ndryshme, si:

– Krijimi i mundësive për punësim dhe zhvillimin e aftësive profesionale.
– Ofrimi i kurseve të gjuhës shqipe dhe mbështetje për integrimin social.
– Zhvillimi i projekteve që i mundësojnë komunitetit iranian të kontribuoni në zhvillimin e shoqërisë shqiptare.

Në këtë mënyrë, mund të krijojmë një shoqëri ku të gjithë, pavarësisht prejardhjes dhe historisë së tyre, mund të kontribuojnë dhe të përfitojnë nga mundësitë që Shqipëria ofron. Bashkëpunimi i shqiptarëve me Shoqatën Nejat Albania do të jetë një hap i rëndësishëm për të ndihmuar këta individë të gjejnë paqe dhe mundësi të reja, duke u bërë pjesë e një shoqërie që i pranon dhe i vlerëson ata si qytetarë të barabartë.

Bashkohuni me ne dhe bëhuni pjesë e një iniciative që ndryshon jetë!

Për më shumë informacion dhe mënyra se si mund të kontribuoni, ju ftojmë të na kontaktoni në Shoqatën Nejat Albania dhe të bëheni pjesë e kësaj përpjekjeje të rëndësishme.

Të bashkuar, mund të ndërtojmë një të ardhme më të mirë dhe më të drejtë për të gjithë.

Fjala e Erisa Idrizit dhe Rasti i MEK

Administratorja e Shoqatës Shqiptare Nejat, Erisa Idrizi, mbajti një fjalim të fuqishëm në këtë konferencë, duke ndarë përvojat e saj dhe të anëtarëve të organizatës së saj me rastin e grupit terrorist MEK (Mujahedeen-e Khalq). Ajo theksoi se ky grup ka angazhuar praktika të tmerrshme, përfshirë torturat dhe abuzimet ndaj anëtarëve të tij. Idrizi theksoi se këto praktika janë të papranueshme dhe përbëjnë një shkelje të rëndë të të drejtave të njeriut, të garantuara nga Konventa Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike (ICCPR) dhe nga Konventa për Të Drejtat e Fëmijës (CRC).

Baza Ligjore për të Drejtat e Njeriut

1. Konventa Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike (ICCPR): Ky dokument garanton të drejtat themelore të individëve, përfshirë të drejtën për jetë, lirinë nga tortura dhe trajtim të padrejtë, si dhe të drejtën për një proces të rregullt ligjor.
2. Konventa për Mbrojtjen e Të Drejtave të Njeriut dhe të Lirive Themelore: Sipas nenit 3, askush nuk mund të nënshtrohet torturës apo trajtimeve çnjerëzore ose poshtëruese. Torturat e praktikuara nga grupi MEK përbëjnë një shkelje të këtij neni dhe e vendosin viktimën në një situatë të rrezikshme.
3. Ligji Ndërkombëtar mbi Refugjatët: Sipas Konventës së Gjenevës për Statusin e Refugjatëve (1951), çdo person që ka përjetuar dhunë, persekutime dhe abuzime ka të drejtën të kërkojë mbrojtje ndërkombëtare. Refugjatët duhet të trajtohen me dinjitet dhe të mbrohen nga ndonjë formë e dhunës.

Suksesi i Erisa Idrizit në Konferencë

Fjala e Erisa Idrizit u vlerësua lart nga pjesëmarrësit dhe media italiane, duke e pozicionuar atë si një zë të fuqishëm në mbrojtje të të drejtave të njeriut. Ajo arriti të rrisë ndërgjegjësimin për abuzimet që kanë ndodhur brenda grupit MEK dhe për nevojën urgjente për veprime ndërkombëtare që do të siguronin mbrojtjen e viktimave.

Në përfundim, Konferenca “Lufta Kundër Terrorizmit” shërbeu si një platformë e rëndësishme për të diskutuar sfidat dhe zgjidhjet në lidhje me terrorizmin dhe mbrojtjen e të drejtave të njeriut. Angazhimi i Erisa Idrizit dhe Shoqatës Shqiptare Nejat është një hap i rëndësishëm drejt promovimit të një shoqërie më të drejtë dhe më humane, ku të drejtat e të gjithëve respektohen dhe mbrohen.

Aldo Sulollari/ Menaxher i Mediave në Shoqatën Nejat

Në përgjigje të një pyetjeje në lidhje me disa thashetheme për ekstradimin e anëtarëve të Organizatës së Muxhahedine Khalk/MEK-ut në Iran bazuar në kërkesën e gjykatës për të hetuar krimet e drejtuesve të kësaj Organizatës në Teheran si dhe fillimin e bashkëpunimit ndërmjet Interpolit të Teheranit dhe Interpolit të Tiranës, ai deklaroi se:

“Tehrani duhet të kuptojë se ne nuk mundemi të dorëzojmë asnjë prej tyre (anëtarëve të Muxhahedine Khalk/MEK-ut), por edhe ata (udhëheqësit e kësaj organizate) duhet ta dinë se nuk mund ta përdorin Shqipërinë si platformë politike kundër Iranit”.

Kjo pjesë e fjalimit të Edi Ramës në lidhje me sektin Raxhevi/MEK-un pra se pikë së pari nuk do t’i dorëzohen Iranit për arsye humanitare dhe së dyti nuk lejohen të kryejnë asnjë veprimtari politike në tokën shqiptare, u bë kryefjala e disa mediave shqiptare në forma të ndryshme.

Reagimi i Organizatës së Muxhahedine Khalk/MEK-ut

Mirëpo Organizata e Muxhahedine Khalk, në pasqyrimin e gjerë të këtij lajmi, trajtoi vetëm pjesën e parë të tij, pra mosekstradimin e tyre, por nuk përmendi fare pjesën e dytë të deklaratës, pra moslejimin e veprimtarive të tyre politike. Kjo mungesë ndershmërie dhe sinqeriteti nga ana e pseudo-Muxhahedinëve si shkutimi dhe censurimi i pasqyrimit të lajmeve nëpër mediat në gjuhën perse nga ana e po vetë atyre, nuk është diçka e re, por gjithsesi, disa njerëz kanë arritur në përfundimin se vetëm pjesa e parë e fjalimit të Edi Ramës ishte serioze ndërsa pjesa e dytë nuk është marrë aq seriozisht pasi më së shumti, ajo u tha për shkak të mbulimit të anës së paligjshme të pjesës së pare të deklaratës.

Reagimi i Drejtorit të Medias së “Shoqatës Shpëtimi” të Shqipërisë

Drejtori i medias së Shoqatës Shpëtimi, Z. Aldo Solullari, ka reaguar në lidhje me këtë në hapësirat virtuale si më poshtë:

“Miq dhe dashamirës të Shoqatës Shqiptare të Shpëtimit,
Sot, si kundërpërgjigje ndaj kryeministrit të vendit, Edi Rama, po përfshij një reagim.
Në një tubim në Amerikë, Rama deklaroi se Organizata e Muxhahedine Khalk i kishin besuar mbështetjes së Shqipërisë dhe për arsye humanitare nuk mund t’i ekstradonte në Iran por përveç kësaj, ai deklaroi se edhe kjo organizatë, nuk mund dhe nuk duhet ta përdorin tokën shqiptare që me mjete dhe mënyra të ndryshme, të kryejnë veprime politike armiqësore ndaj atdheut të tyre (Iranit).

Shqipëria i ka pritur me statusin e azilit për arsye humanitare (Organizatën e Muxhahedine Khalk) dhe i është përgjigjur me altruizëm e me dashamirësinë më të madhe duke hapur i hapur dyert për shumë vite.
Anëtarët e Muxhahedine Khalk nuk janë njerëz të rrezikshëm, por janë njerëz që janë mashtruar dhe abuyuar për t’i shërbyer qëllimeve dhe interesave të liderëve të tyre, dhe ata quhen si opozita iraniane. Anëtarët e kësaj (pseudo) opozite iraniane u larguan nga vendi i tyre sepse sipas deklaratave të po vetë katyre nuk kishin liri, por këta anëtarë edhe tani nuk janë të lirë pasi janë marrë peng nga drejtuesit e Muxhahedine Khalk, të cilët nuk i lejojnë të jenë të lirë dhe madje as të komunikojnë me familjet e tyre.

Anëtarët e kësaj Organizate u larguan nga vendi i tyre sepse mendonin se nuk do të shtypeshin duke jetuar në shtete që sundohen nga ligje laike, por në sistemin e Muxhahedine Khalk ata po shtypen dhe dhunohen me më shumë intensitet dhe rregulla të ashpëra dhe çnjerëzore deri aty sa kanë arritur të ndajnë çiftet dhe të prishin familjet dhe me dhunë i kanë detyruar (çiftet) ta konsiderojnë njëri-tjetrin si vëlla dhe motër.

Përveçse vazhdojnë të tradhtojnë vendin e tyre, liderët e Muxhahedine Khalk/MEK-ut duan të krijojnë një ndarje midis vendit të tyre dhe vendeve evropiane duke adoptuar politika të ulëta dhe të shpifura. Anëtarët e Muxhahedine Khalk janë kthyer në robër që përveç dëmtitimit të rendit dhe sigurisë kombëtare si dhe unitetit të vendit të tyre (Iranit), nuk bëjnë dhe nuk shërbejnë për asgjë tjetër.

Me asnjërën prej pikave të shkruara të rregullores që kanë të bëjnë me anëtarësimin e një personi në Organizatën e Muxhahedine Khalk, ata (anëtarët e kësaj organizate) nuk kanë qenë të vetëdijshëm se do të ishin/bëheshin veglat e një opozite të rreme që me mashtimet dhe shpëlarjen e trurit të krerëve të kësaj Organizate, ata nuk mund të largohen nga kampi i tyre pasi kërcënohen se nëse do ta bëjnë atë (të largohen nga kampi i MEK-ut) ata do të përballen me probleme serioze ose se do të burgosen, ndaj asnjëri prej tyre nuk lejohen të dalin nga kampi të pashoqëruar nga një roje që kujdeset të mos shohë jetën reale në Shqipëri.

Ata iranianë që janë mashtruar dhe sillen si trima në tastierë, me një fluks shpifjesh dhe abuzimesh, janë të njëjtët që kur dalin nga kampi, na kërkojnë falje dhe na kërkojnë t’i ndihmojmë për të jetuar të lirë .

“Shoqata Shpëtimi” nuk bën asgjë tjetër përveçse përmbush detyrën e saj për t’i integruar realisht ata në shoqërinë shqiptare dhe për t’i integruar në aspektin social, artistik, profesional, për të mbështetur krijimin e një familjeje dhe më e rëndësishmja, për t’i ofruar atyre mbështetje institucionale.

Gjithsesi, e them hapur se institucionet shqiptare e kanë mbështetur Shoqatën e Shpëtimit duke bërë një punë të madhe për të siguruar një jetë sociale të qetë dhe të sigurt për ish-anëtarët e kësaj organizate terroriste (MEK-ut).
Falenderoj kryeministrin Rama për humanizmin që tregon ndaj banorëve të kampit dhe gjithashtu i kërkoj që të inspektojë të drejtat e njeriut të anëtarëve që jetojnë në atë kamp.”

Reagimi i drejtorit të përgjithshëm të “Shoqatës Shpëtimi/Anjoman Nejat”

Pas reagimit të menaxherit mediatik të Shoqatës Shpëtimit në Shqipëri, Inxhinier Ibrahim Khodabendeh, drejtor i përgjithshëm i Shoqatës së Shpëtimit, u shpreh në lidhje me këtë dhe pyetjet e ngritura si më poshtë:

“Fillimisht, në emër të familjeve në pritje të kthimit apo të takimit me të dashurit e tyre brenda kampit të MEK-ut, dua të falënderoj qëndrimet humanitare të z. Edi Rama, Kryeministrit të Shqipërisë dhe shpresoj që ky humanitarizëm të përfshijë edhe inspektimin e situatës së anëtarëve të robëruar brenda ambienteve të izoluara dhe të largëta të kampit të sektit Raxhevi (MEK-ut), të drejtat e të cilëve shkelen çdo ditë nga krerët e kësaj organizate dhe gjiashtu qeveria shqiptare duke ushtruar autoritetin e saj mbi këtë pjesë të Shqipërisë (kampin e MEK-ut që ndodhet në Manzë të Durrësit), të sigurojë respektimin dhe zbatimin e të drejtave më themelore të njeriut ndaj këtyre anëtarëve të izoluar brenda këtij kampi nga ana e drejtuesve të MEK-ut.

Sipas kryeministrit të Shqipërisë, Muxhahedine Khalk janë vendosur në një kamp refugjatësh për arsye humanitare, por qeveria shqiptare nuk ka as kontrollin më të vogël mbi këtë kamp refugjatësh në Shqipëri, ndryshe nga kampet e tjera të refugjatëve, dhe ata kanë krijuar praktikisht një “mini-shtet” të pavarur brenda shtetit të Shqipërisë që sipas lajmeve të mediave shqiptare, kanë shkelur vazhdimisht ligjet e këtij vendi dhe konsiderohen si kërcënim për sigurinë kombëtare të Shqipërisë.

Së dyti, fakti që pjesa plotësuese e deklaratës së Kryeministrit të Shqipërisë nuk u mor seriozisht nga Muxhahedine Khalk, mund të mos jetë pa arsye. Megjithatë, me mjete të tilla si kanali televiziv “Simaje Azadi” dhe ushtria kibernetike, ata ende po synojnë sigurinë psikologjike të kombit iranian. Departamentet e inteligjencës, sigurisë dhe ushtarake të kësaj organizate janë ende të vendosura dhe aktive në Shqipëri dhe në një vend jashtë kontrollit të qeverisë së këtij vendi dhe përdorin internetin në Shqipëri për të drejtuar ato që i quajnë qendra rebele. Sistemet qeveritare të internetit brenda Iranit janë hakuar shumë herë nga organizata Muxhahedine Khalk dhe qeveria shqiptare është padyshim përgjegjëse për këto veprime armiqësore kundër vendit dhe popullit të Iranit nga toka e saj.

Ndaj, siç tha edhe kolegu im i nderuar z.Solullari, dhe në emër të familjeve të vuajtura nga pritja e largimit dhe kthimit nga kampi i MEK-ut ose më së paku për takimin me të dashurit e tyre brenda këtij kampi, duke vlerësuar synimet humanitare të Kryeministrit të Shqipërisë, i kërkojmë qeverisë së tij të ketë më shumë kontroll mbi ceremonitë dhe aktivitetet e brendshme të kampin e Muxhahedine Khalk për sigurimin e zbatimit të rregullave dhe ligjeve të qeverisë së tyre (Shqipërisë).”

Në emër të të gjitha familjeve dhe anëtarëve të Shoqatës Nejat, urime lindjen e bekuar të fëmijës së dytë të kësaj familjeje, pjesë e familjes së madhe Nejat, dhe të porsalindurit i urojmë jetë të gjatë me nder nga Zoti.

Këtu është gjithashtu e nevojshme të vlerësojmë përpjekjet e padiskutueshme të një çifti shumë të ri, z. dhe znj. Sulollari, për të çuar përpara synimet e Shoqërisë Nejat në Shqipëri.

Shoqata Nejat Albania!!!