1. Përmbledhje Ekzekutive

Ky raport paraqet informacione të verifikuara dhe dëshmi të para-dorës për metodat e propagandës, operacionet psikologjike dhe aktivitetet kibernetike të organizatës terroriste Mujahedin-e-Khalq (MEK). Gjetjet bazohen në dëshminë me betim të Z. Behzad Alishahi, ish-anëtar i grupit, dorëzuar gjatë seancës së 41-të të gjykimit publik ndaj 104 anëtarëve të MEK-ut në Teheran më 20 tetor 2025. Deklaratat e Z. Alishahi sjellin një pamje të qartë të rrjetit të koordinuar mediatik dhe kibernetik të MEK-ut, që vepron nga Kampi Ashraf 3 në Manëz, Shqipëri, me mbështetje financiare dhe teknike nga aktorë të huaj.

2. Metodologjia

Raporti mbështetet në tre burime kryesore:
1.
Dëshmia zyrtare dhe publike e Z. Alishahi para gjykatës së Teheranit;
2.
Dëshmitë dokumentare dhe mediatike mbi aktivitetet e propagandës dhe të cyber-operacioneve të MEK-ut;
3.
Analizë krahasuese e raporteve ndërkombëtare, përfshirë Human Rights Watch (2005) dhe RAND Corporation (2009), që dokumentojnë strukturën sektare dhe shkeljet sistematike të të drejtave të njeriut brenda organizatës.
Të dhënat janë mbledhur dhe analizuar me qëllim që të sigurojnë material të besueshëm për mekanizmat e të drejtave të njeriut të Kombeve të Bashkuara dhe Procedurat Speciale.

3. Paraleli

Organizata Mujahedin-e-Khalq e Iranit (MEK) u themelua në vitin 1965, duke bashkuar ideologji islame dhe marksiste. Gjatë viteve ’70, ajo kreu shumë atentate, përfshirë vrasjet e këshilltarëve amerikanë të Rockwell International dhe të Pan American Airlines.
Pas Revolucionit Islamik të vitit 1979, grupi u përpoq të infiltronin strukturat e reja politike, por së shpejti kaloi në konfrontim të armatosur. Në qershor 1981, MEK nisi një kryengritje të dhunshme që vrau qindra civilë dhe zyrtarë shtetërorë, përfshirë Presidentin Mohammad-Ali Rajai dhe Kryeministrin Mohammad-Javad Bahonar.
Gjatë viteve ’80, drejtuesit e MEK-ut u larguan për në Francë dhe më pas në Irak, ku bashkëpunuan direkt me regjimin e Saddam Hussein dhe kryen sulme ndërkufitare ndaj Iranit. Ofensiva “Forough Javidan” (Operacioni Drita e Përjetshme) në 1988 çoi në vdekjen e shumë ushtarëve dhe civilëve iranianë, përfshirë gra dhe fëmijë, dhe konsiderohet gjerësisht si krim lufte dhe akt tradhtie.
Pas rënies së Saddamit në vitin 2003, forcat amerikane morën kontrollin e Kampit Ashraf në Irak, dhe anëtarët u zhvendosën gradualisht në Kampin Ashraf 3 në Shqipëri. Shumë burime ndërkombëtare—including HRW (2005) dhe RAND (2009)—kanë dokumentuar praktika detyruese brenda MEK-ut: divorçe të detyruara, segregim gjinor, kondicionim psikologjik dhe burgosje të disidentëve.
Në dekadën e fundit, me humbjen e kapaciteteve ushtarake, MEK u shndërrua në një makineri propagandistike dhe kibernetike të sponsorizuar nga jashtë. Qindra anëtarë të tij punojnë tani me kohë të plotë online nga Kampi Ashraf 3, duke krijuar llogari të rreme dhe përmbajtje të koordinuara për të projektuar një imazh pozitiv të sektit dhe një imazh negativ të shoqërisë dhe qeverisë iraniane.
Shembuj të dokumentuar përfshijnë: • Përhapje të lajmeve të rreme mbi kushtet e burgut dhe çështjet e të drejtave të njeriut në Iran; • Fabrikim të videove të inskenuara mbi të ashtuquajtur “greva të urisë” ose “proteste publike”; • Bashkëpunim me media sioniste dhe perëndimore për të shpërndarë narracione të deformuara; • Përdorim manipulues i sloganeve “të drejta të njeriut” ose “demokraci” për të tërhequr individë të cenueshëm jashtë vendit.

4. Gjetjet (Dëshmia e Z. Behzad Alishahi)

a) Konteksti personal
Z. Alishahi deklaroi se ishte anëtar i MEK-ut nga viti 1984 deri në 2002, duke punuar kryesisht në seksionin e medias dhe televizionit. Në vitin 1994, u arrestua dhe u torturua brenda organizatës pasi shprehu kritika të brendshme, dhe më pas u detyrua të vazhdonte punën nën survejim.
b) Evolucioni i aktiviteteve mediatike
• Fillimisht, MEK publikonte vetëm një revistë të quajtur Mojahed dhe herë pas here digjte kopje në publik për të tërhequr vëmendje. • Gjatë qëndrimit në Irak, grupi prodhoi programe televizive në gjuhën persane në udhëheqje të Saddam Hussein, me qëllim diskreditimin e Iranit gjatë luftës. • Pas transferimit në Francë, MEK mori ndihmë të konsiderueshme financiare dhe teknike nga entitete franceze, duke u zgjeruar në transmetime satelitore dhe rrjete digjitale.
c) Operacionet kibernetike në Kampin Ashraf 3
Sipas dëshmitarit, anëtarët në Ashraf 3 punojnë online 24 orë në 24 duke përdorur llogari të rreme në platforma si X (Twitter), Facebook dhe Telegram. Objektivat kryesore janë: • Pastrimi i imazhit të krimeve dhe dhunës së kaluar; • Revisionizëm historik dhe deformim i fakteve; • Recrutimi i mbështetësve nën etiketë mashtruese “të drejta të njeriut” apo “pro-demokraci”; • Amplifikim artificial i popullaritetit përmes hashtagëve të koordinuar si #FreeIran dhe #IranProtests.
d) Bashkëpunimi me media dhe qeveri të huaja
Z. Alishahi dëshmoi se disa media perëndimore dhe rajonale bashkëpunojnë me MEK-un, shpesh përmes publikimeve me pagesë ose operacioneve të influencës politike. Ai përmendi mbështetjen aktive të Francës, Gjermanisë dhe Izraelit, të cilët shpesh përdorin infrastrukturën mediatike të MEK-ut për të përhapur dezinformim anti-iranian.
e) Rënia e ndikimit publik
Ai më tej deklaroi se që prej nisjes së proceseve publike në Iran që zbulojnë krimet e MEK-ut, kredibiliteti i grupit në Europë ka rënë ndjeshëm. Ngjarje që dikur tërhiqnin qindra pjesëmarrës në Belgjikë tani mbledhin vetëm pak të pranishëm.

5. Korniza Ligjore Ndërkombëtare

Propaganda dhe operacionet kibernetike të MEK-ut shkelin qartë të drejtën ndërkombëtare, përfshirë: • Nenet 19 dhe 20 të Pakos Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike (ICCPR), që ndalojnë nxitjen e urrejtjes dhe dhunës;
• Konventën Ndërkombëtare për Shtypjen e Financimit të Terrorizmit (1999); • Rezolutën 2396 (2017) të Këshillit të Sigurimit të OKB-së mbi parandalimin e përdorimit terrorist të teknologjive të informacionit dhe komunikimit; • Konventën e Budapestit për Kriminalitetin Kibernetik (2001), e detyrueshme për shtetet evropiane, përfshirë Shqipërinë.
Sipas këtyre instrumenteve, çdo lehtësim ose tolerim i operacioneve informative terroriste krijon përgjegjësi shtetërore për shtetin mikpritës.

6. Analiza

Dëshmia dhe provat përkatëse dëshmojnë se MEK-u është zhvilluar nga një grup militant i armatosur në një aparat të strukturuar të luftës së informacionit. Sot ai operon si një përfaqësues propagandistik dhe inteligjence i sponsorizuar nga jashtë, angazhuar në dezinformim sistematik me synim destabilizimin shoqëror, delegjitimizimin e institucioneve iraniane dhe manipulimin e perceptimit ndërkombëtar. Të tilla aktivitete përbëjnë një formë ekstremizmi jo-shtetëror dhe hyjnë brenda kornizës së ligjit ndërkombëtar kundër terrorizmit.

7. Përfundime dhe Rekomandime

Përfundime
• Divizionet mediatike dhe kibernetike të MEK-ut funksionojnë si një krah i koordinuar informativ në shërbim të interesave politike të fuqive të huaja; • Grupi shfrytëzon parimin e lirisë së shprehjes në Evropë për të përhapur gjuhë urrejtjeje, raporte të falsifikuara dhe nxitje kundër kombit iranian; • Qeveria e Shqipërisë ka detyrimin të sigurojë që territori i saj të mos përdoret për operacione kibernetike terroriste.
Rekomandime
1.
Raportuesi Special për situatën e të drejtave të njeriut në Iran dhe Raportuesi Special për lirinë e shprehjes duhet të hetojnë së bashku aktivitetet propagandistike dhe kibernetike të MEK-ut;
2.
Qeveria e Shqipërisë duhet të ushtrojë mbikëqyrje efektive mbi Kampin Ashraf 3 dhe të kufizojë çdo keqpërdorim të infrastrukturës së saj dixhitale për operacione armiqësore;
3.
Shtetet anëtare të OKB-së duhet të kryejnë rishikime transparente të rrjeteve financiare dhe mediatike të lidhura me MEK-un;
4.
Zyra e Kombeve të Bashkuara për Luftën Kundër Terrorizmit (UNOCT) duhet të studiojë rrjetin kibernetik të MEK-ut si rast lufte informative ekstreme jo-shtetërore;
5.
Task Forca për Veprim Financiar (FATF) duhet të shqyrtojë rrjedhat financiare të lidhura me propagandën online të MEK-ut dhe OJF-të e tij të lidhura./drini.us

Shoqata “Shpëtimi Shqipëri” theksoi se zëri i familjeve nuk shuhet kurrë dhe asnjë mur nuk mund të ndajë dashurinë mes të afërmve.

Deklarata e Shoqatës “Shpëtimi” në Shqipëri

Sot, e premte, më 12 shtator 2025, Shoqata “Shpëtimi” në Shqipëri organizoi në sheshin qendror të qytetit të Teheranës një tubim shoqëror madhështor me titull “Krenaria Shqiptare”.

Në këtë aktivitet, i cili u shoqërua me shpërndarje broshurash dhe biseda miqësore, qytetarët morën pjesë me entuziazëm të madh dhe treguan edhe një herë se zëri i së drejtës kurrë nuk shuhet.
Ky veprim simbolik ishte një përgjigje e qartë ndaj viteve të shtypjes dhe krimeve të organizatës së Muxhahedinëve Popullorë kundër popullit iranian; sidomos ndaj nënave që presin me zemër të pikëlluar për të parë fëmijët e tyre, duke kaluar ditët e netët me mall e dhimbje.

Këto nëna janë simbol i qëndresës dhe i dashurisë, dhe thirrja e tyre për drejtësi kurrë nuk do të harrohet nga historia.
Udhëheqësit e kësaj organizate kohët e fundit, me fjalë fyese e të pahijshme, i kanë quajtur shqiptarët “të varfër”; por ky popull, me dinjitet e krenari, qëndroi i palëkundur përballë kësaj fyerjeje dhe tregoi se asnjë poshtërim nuk mund të cënojë krenarinë e shqiptarëve.

Shoqata “Shpëtimi” në Shqipëri zotohet se do të vazhdojë me forcë këto aktivitete, në mënyrë që zëri i familjeve iraniane të dëgjohet në mbarë botën dhe rruga e ribashkimit të etërve, nënave dhe fëmijëve në kampin e Manzës të bëhet më e afërt.

Ne besojmë se asnjë mur nuk mund të ndajë dashurinë mes familjeve dhe të afërmve të tyre.
Raporti dhe filmimet e këtij aktiviteti do të publikohen së shpejti.

Anjoman Nejat Albani

Anëtarët e organizatës janë nën presion të madh për të mos pasur kontakt me botën e jashtme apo edhe me familjet e tyre. Kjo izolim bën që ata të ndikohen vetëm nga përmbajtjet e njëanshme dhe qëndrimet sektare.

Tensionet zakonisht formohen në atë mënyrë që anëtarët të besojnë se armiku i vetëm i vërtetë ndodhet jashtë strukturës dhe se ata që duan të ndahen apo kritikojnë organizatën janë paraqitur si kërcënimi kryesor.

Duke u mbështetur në llogari të rreme dhe lajme të pavërteta, organizata përpiqet të krijojë një imazh të rremë për situatën e saj të brendshme dhe të jashtme. Këto politika tensionuese jo vetëm që ndihmojnë në ruajtjen e autoritetit të strukturës brenda organizatës, por edhe jeta e përditshme e anëtarëve matet me përballjen ndaj këtyre tensioneve, dhe vetë këto tensione shndërrohen në një mjet për shtypjen e kritikëve brenda sektit.

Në fund, qëllimi kryesor i këtij qasjeje është ruajtja e kontrollit mbi anëtarët dhe parandalimi i çdo mendimi të arsyeshëm apo kritik, i cili mund të çojë në largime të konsiderueshme nga radhët e organizatës.

Hasan Shahbaz

Pamja që Masud Rajavi dhe udhëheqësit e tjerë paraqesin në propagandë nuk ka asnjë lidhje me realitetin e brendshëm. Unë që kam qenë 29 vjet brenda këtij sekti, po ndaj disa nga përvojat më të rënda të shkeljes së të drejtave themelore njerëzore:

Ndërprerja e lidhjeve me familjen

Një nga mjetet kryesore të kontrollit mendor ishte ndalimi i plotë i kontaktit me familjen. Anëtarët nuk kishin asnjë mundësi për telefonatë, letër apo takim me prindërit, bashkëshortët apo fëmijët e tyre. Kjo synonte t’i shkëpuste emocionalisht nga jeta reale dhe t’i bënte plotësisht të varur nga struktura e sektit.

Shtypja e ndjenjave dhe marrëdhënieve njerëzore

Çdo lidhje emocionale mes anëtarëve konsiderohej e ndaluar. Martesa dhe familja ishin të ndaluara dhe konsideroheshin “mëkat ideologjik”. Në vitin 1988, Masud Rajavi urdhëroi divorcin e detyruar të të gjithë anëtarëve, duke e quajtur këtë një “domosdoshmëri ideologjike”.

Ndalimi i largimit dhe ndëshkimi i të pakënaqurve

Ndërsa rekrutimi shpesh bëhet me premtime të rreme, largimi nga sekti është jashtëzakonisht i vështirë. Ata që kërkonin të largoheshin përballeshin me dhunë, ndalim të izoluar, apo edhe dorëzim tek shërbimet sekrete të Sadamit. Disa prej tyre përfunduan në burgun famëkeq të Abu Ghraibit.

Fatkeqësisht, këto abuzime vazhdojnë edhe sot në Shqipëri. Anëtarët që duan të largohen ndalohen, kërcënohen dhe përballen me kushte të vështira jetese.
Në përfundim, pretendimet e sektit për liri e demokraci janë vetëm një maskë për të fshehur fytyrën e vërtetë shtypëse. Shpresoj që ky rrëfim të shërbejë për ndërgjegjësimin e të tjerëve dhe parandalimin e të tjerëve që të bien në këtë kurth.

Reza Islami

Në MCN Informacion, Anserian tha se shqiptarët janë shumë miqësorë dhe se ndihet i respektuar këtu.

Anserian tregoi se Kombet e Bashkuara e kanë sjellë në Shqipëri nga Iraku pasi nisi lufta atje dhe se kaloi një periudhë kohë në kampin MEK, por që nuk ndihej mirë pasi nuk lejohej as të kishte komunikim me familjarët e tij.

Kam qenë në Irak për 25 vjet. Pastaj filloi lufta në Irak dhe Kombet e Bashkuara na sollën në Shqipëri. Ndodhem prej 6 vitesh në Shqipëri.

Në Irak ishim të shpërndarë dhe nuk kishim kontakt me familjarët tanë. Në kampin MEK nuk jemi lejuar të kontaktojmë me familjarët. Tashmë kam krijuar një lidhje këtu.

Para 6 vitesh nuk kisha asnjë kontakt.

Duket sikur kam, rilindur në Shqipëri. Shqiptarët janë shumë të këndshëm dhe miqësorë dhe të huajt i respektojnë shumë. Unë punoj në një fabrikë dhe ne na respektojnë shumë.

Më pëlqen Shqipëria dhe e dua shumë.

E para: Para disa ditësh në faqet e sektit u publikua lajmi për vdekjen e një anëtari tjetër të sektit Raxhevi, i quajtur Kerim Xhabari. Si zakonisht, për të shkruanin se ishte i sëmurë prej kohësh. Një fjali kjo që është përsëritur për shumë prej anëtarëve që kanë vdekur vitet e fundit. Në këto vite në faqet e sektit Raxhevi, sëmundje të tilla si arresti kardiak, kanceri, sëmundjet akute të gjakut (hemoliza), kanceri i trurit, sëmundjet e mushkërive, sëmundjet e zemrës etj. . . janë deklaruar si shkaku i vdekjes së anëtarëve të saj, dhe kjo tregon se ka një përkeqësim të gjendjes së tyre shëndetësore dhe atë se udhëheqja e sektit Raxhevi qëllimisht me mungesën e trajtimit të duhur dhe më keq akoma, me presionet psikologjike të shkaktuara nga seancat e lavazheve të trurit tek anëtarët e këtij sekti, të ciat sipas fjalëve të këtyreve të fundit janë bërë për një kohë të gjatë, i çojnë ata (anëtarët e po këtij sekti ) drejtë vdekjes dhe asgjësimit.

E dyta: Disa ditë para vdekjes së viktimës së fundit (Kerim Xhebarit) të Raxhevinjëve (udhëheqësve të këtij sekti), vit (Karim Jabari), në faqet e sektit ishte publikuar një artikull me fjalët e njërit prej anëtarëve të tyre që është nga krahina jonë (Ismail Rexhaji) së bashku me foton e tij. Ismaili ishte aq I vjetër në këtë foto saqë në fillim nuk e njoha dot, por kur e pashë më nga afër, vërejta se ishte fotografia e tij. Ismaili ishte plakur aq shumë, sa edhe vetullat i ishin zbardhur.

Tani le ti hedhim një vështrim jetës së disa prej anëtarëve të larguar nga ky sekt:
Pjesa e tretë: Gjatë këtyre ditëve një numër anëtarësh të ndarë si z. Ali Ekremi, Mahmud Dashtestani, Hadi Shabani e të tjerë, shkruanin gjëra për jetën e tyre që ishin të mbushura me jetë dhe rritje. Në këto shkrime, kishte edhe foto që në vetvete, përshkruanin gjërë e gjatë dhe në mënyrë elokuente gjëndjen, kënaqësinë dhe gëzimin nga jeta e tyre aktuale.

Miqve të mi të robëruar në kultin Raxhevi, u them se ndryshe nga sa thonë Raxhevi-të, bota e jashtme (jashtë sekti Raxhevi) nuk është një botë dhimbjeje dhe mjerimi. Por përkundrazi, jeta vazhdon me të gjitha aspektet e saj. Ne, separatistët (të ndarët dhe të larguarit nga ky sekt), morëm guxim dhe pranuam faktin se hapi i parë drejt shpëtimit është ndarja nga kulti. Më pas hapat e radhës u zbuluan para nesh. Në zemër të shoqërisë, jo vetëm kemi gëzuar dhe shijuar bukuritë dhe bekimet e jetës, por me ndihmën e familjeve tona po riparojmë plagët që na janë krijuar si pasojë e viteve të të qenit në sektin Raxhevi. Miku im i dashur Mahmud Dashtestani shkroi kaq bukur se “Familja ime tani është bërë një litar për të kaluar mendimet dhe plagët e mia të së shkuarës dhe me dashurinë që kam për ta të largohem larg shëmtisë së së shkuarës dhe çdo ditë e më shumë të afrohem drejt bukurive dhe këto bukuri janë të pafundme sepse janë dhuratë nga Zoti.

Ne jemi të dashuruar të vërtetë sepse kemi dalë nga zemra e ferrit dhe i shijojmë dhe vlerësojmë çdo grimë hiri dhe bukurie me mishin dhe lëkurën tonë. Ne që jemi ndarë, krahas angazhimeve me punën dhe jetën tonë, nuk i kemi harruar miqtë tanë të robëruar brenda sektit dhe po përpiqemi t’i çlirojmë edhe ata nga kthetrat e tij. Anëtarët e “Shoqatës Shpëtimi/Nexhat” – Mazandaran, së bashku me një numër familjesh në krahinë, dhe kreun e “Shoqatës së Nënave” të kësaj Shoqate Edhe ne gjithashtu si çdo njeri tjetër, përballemi me probleme, sëmuremi si të tjerët, plakemi etj, por këto çështje i përballojmë në kontekstin e jetës. Krahas problemeve që kemi, kemi edhe momente shumë të bukura dhe të ëmbla. Jemi gjallë dhe jeta jonë është dinamike dhe dallimi mes gjëndjes së individëve kategorisë së parë, të dytë dhe të tretë të këtij shkrimi, është pikërisht po kjo.

Miqve të mi të robëruar në sektin Raxhevi u them sinqerisht se jeta brenda dhe jashtë sektit, janë dy botë me një ndryshim prej 180 gradësh dhe janë krejtësisht të kundërta. Ju e dini më mirë se unë se ajo që thonë “Raxhevi-të” është një gënjeshtër. Duhet një vendim dhe njëfarë vullneti për të ndryshuar fatin e jetës tuaj. Atëherë do të shihni se sa e ndryshme është bota jashtë kultit/sektit nga ajo që përpiqen të rrënjosin Raxhevi-të në trurin e anëtarëve të tyre.

Iraxh Salehi

Shoqata Nejat Albania, nen sloganin “Te gjithe jemi te bartabarte” dha mesazhe te forta sensibilizuese duke I dhene nje rendesi te vecante dhe komunitetit Iranian ne shqiperi te cilet kane zgjedhur te jetojne te lire ne shqiperi duke krijuar dhe familjet e tyre ketu dhe nje jete nga e para.

Ka qene vet dhe suportuesi i shoqates Nejat ne Iran i cili ka bere nje falenderim shume te madh per institucionet shqiptare te cilet e kane mbeshtetur kete komunitet ne shqiperi duke u integruar me se miri ne fusha te ndryshme profesionale, por dhe duke u dhene nje mundesi per te krijuar nje jete qe u kishte munguar Brenda kampit te MEK.

Ibrahim Kodovandeh drejtuesi I shoqates Nejat eshte shprehur se organizata e MEK I mbajti te mbyllur anetaret e saj dhe u hoqi te drejtat themelore te njeriut. MEK pretentoj se do te bente nje opozite e cila u premtoj demokraci dhe liri, por u mori te drejten per te komunikuar me familjet e tyre, dhe u mori te drejten per te jetuar te lire.

Shoqata Nejat Albania operon ne kuader te integrimit te ketij komuniteti te huaj ne shqiperi, de u ka bere te mundur te mbroj statusin e te drejtave te njeriut duke mundesuar dhe rikontaktin me familjet e tyre qe kane ne Iran por dhe duke krijuar nje jete te stabilizuar ne shqiperi.

Hamid Atabay ish anetar i MEK dhe pjesetar i Nejat, deshmoj dhe ekperiencat personale te errta te cilat e kane shoqeruar ne vitet e tij te qendrimit ne kampin e MEK dhe se si ka ndryshuar jeta e tij qe ne fillimet e Nejat. Ai tregoj me tej se te qendrosh ne MEK do te thote te jesh nje njeri pa te drejta.

Pjese e kesaj conference ishte dhe nje nene e cila djain e saj e ka ende ne kampin e MEK dhe tregoi se ka shume vite pa komunikuar me djalin e saj.

Suraje Abulahi tha se ajo oranizate na mori te drejten per te ndjere dashurine e femijes tone, dhe se femijet tane kane rene pre e nje mashtrimi teper te madh. Jam shume e emocionuar kur shoh nepermjet kesaj conference mbeshtetjen e qyetareve shqiptar, sepse me jep shprese per te ritakuar djalin tim, Amir Aslan.

Gjithashtu I bej thirrje insitucioneve shqiptare dhe vet kryeministrit per te beret e mundur takimin e nenave me femijet e tyre por dhe per tu thene nje te vertete te hidhur qe ai kamp I ka shkaterruar ata njerez vetem per interest e tyre.