Kampi i Muxhahedinëve, një vend i fshehur në fshehtësi dhe i fshehur nga bota e jashtme, mban robër të dashurit e tyre. Brenda mureve të saj, fëmijët e tyre lundrojnë në rrymat e trazuara të ideologjisë radikale, të kapur në grackën e joshjes së ekstremizmit. Megjithatë, mes kaosit dhe dëshpërimit, këto nëna refuzojnë t’i dorëzohen dëshpërimit. Dashuria e tyre e palëkundur shërben si një fener drite mes errësirës, duke i udhëhequr në netët e gjata të Ramazanit.

Për këto nëna, Ramazani merr një rëndësi të thellë, duke shërbyer si një kujtesë e lidhjeve që kapërcejnë distancën dhe kohën. Çdo ditë që kalon bëhet një dëshmi e qëndrueshmërisë së tyre, pasi ata agjërojnë nga agimi deri në muzg, uria e tyre zbehet në krahasim me dhimbjen në zemrat e tyre. Ata gjejnë ngushëllim në ritualet e Ramazanit, duke kërkuar ngushëllim në recitimin e Kuranit dhe ritmin e lutjeve të tyre.

Ndërsa thirrja e muezinit kumbon në ajër, duke sinjalizuar fundin e një dite tjetër agjërimi, këto nëna mblidhen në soditje të qetë. Mendja e tyre shkon te fëmijët e tyre, duke pyetur veten nëse edhe ata po e prishin agjërimin e tyre me nderim solemn apo po i nënshtrohen diktateve të shtrembëruara të ekstremizmit. Megjithatë, mes pasigurisë, ata mbahen pas shpresës se shpirti i faljes dhe shëlbimit të Ramazanit do të prekë zemrat e të dashurve të tyre, duke i çuar ata përsëri në përqafimin e familjes.
Netët e Ramazanit zgjasin pafund, çdo çast i rënduar me barrën e mallit dhe ndarjes. Megjithatë, edhe në thellësi të dëshpërimit, këto nëna gjejnë forcë në besimin e tyre të palëkundur. Ata mbajnë besimin se mëshira e Allahut nuk njeh kufij, se shëlbimi është i mundur edhe në vendet më të errëta. Çdo ditë që kalon, vendosmëria e tyre forcohet, e ushqyer nga fuqia e paepur e dashurisë së nënës.

Ndërsa ditët e fundit të Ramazanit afrohen, një ndjenjë pritjeje mbush ajrin. Këto nëna kapen pas shpresës se lutjet e tyre do të marrin përgjigje, se fëmijët e tyre do të gjejnë rrugën e kthimit tek ata. Në çastet e qeta para agimit, ata i bëjnë lutje qiejve, zërat e tyre ngrihen në unison me ritmin e zemrave të tyre.
Dhe më pas, ndërsa gjysmëhëna paralajmëron fundin e Ramazanit, një dritë shprese përshkon errësirën. Mbërrin fjala se disa shpirtra kanë shpëtuar nga kthetrat e kampit të Muxhahedinëve, duke gjetur rrugën e kthimit në krahët e të dashurve të tyre. Midis tyre janë fëmijët e këtyre nënave, me fytyrat e tyre të skalitura me plagët e sprovës së tyre, por shpirtrat e tyre të pandërprerë.

Ata nuk i përqafojnë më fëmijët e tyre, lotët përzihen me gëzim dhe lutjet e mirënjohjes derdhen nga zemrat mirënjohëse. Pas sprovave të Ramazanit, këto nëna shfaqen si fenerë qëndrueshmërie, dashuria e tyre e palëkundur shërben si një testament për fuqinë e shpresës dhe besimit.
Nën hijen e kampit të muxhahedinëve, në mesin e solemnitetit të Ramazanit, shpaloset vigjilja e nënës. Përmes netëve më të errëta dhe ditëve më të gjata, dashuria e tyre mbetet e palëkundur, një dëshmi e forcës së qëndrueshme të shpirtit njerëzor. Dhe ndërsa gjysmëhëna zbehet, duke hedhur shkëlqimin e saj të butë mbi tokë, këto nëna qëndrojnë si kujtues të gjallë të fuqisë transformuese të dashurisë dhe këmbënguljes.

Edona Hunda

Përfaqësuesi i tyre ligjor, Olsi Jazexhi kundërshton akuzat dhe thotë se kontrollet në banesat e tyre janë hakmarrje e Mariam Rajavit.

“Gjatë kontrollit të policisë në zyrat e kësaj shoqate dhe në individët që komanda muxhahedine akuzon si spiunë Iranian, e para nuk u gjet asgjë ilegale dhe arsyeja përse SPAK është detyruar që të nisë çështje kundër defektorëve, vjen pas ankesave të komandës muxhahedine në Manzë e cila po i sulmon politikisht dhe ideologjikisht defektorët”, është shprehur ai.

SPAK urdhëroi kontrolle edhe në ambientet e një shoqate të themeluar nga ish-muxhahedinët. Jazexhi shpjegon arsyet e themelimit të kësaj shoqate.

“Qëllimi i kësaj organizate është që të mbështesë të mbijetuarit e kampit xhihadist të Manzës, ka shumë anëtarë të këtij kampi të cilët kërkojnë të arratisen, të braktisin xhihadin e dhunshëm dhe të nisin një jetë qytetare”, ka deklaruar ai.

Hetimet ndaj ish-anëtarëve të organizatës MEK nisën 4 vite më parë.

Më herët janë shpallur non grata 3 shtetas iraniane, është goditur një celulë e dyshuar terroriste e drejtuar nga Peyman, ndërsa u arrestua Bijon Polograd.

Sigurisht që pasi u shkëputa nga organizmat e kësaj organizate ishte mjaft e vështirë për mua të kujtoja ato anë të errëta për shkak të origjinës fetare të familjes sime dhe gjithashtu për shkak të 20 viteve torturë psikologjike dhe lavazh truri nën ideologjinë shpellare të MEK ku gjithsecili duhet t’i shmangej çdo debati me të huajt. Në fazën e parë të revolucionit ideologjik femrat u detyruan nga Mas’udi të divorcoheshin dhe të mos ndaheshin dhe të gjitha ato u përfshinë në bandën “A”, më pas ato u riseleksionuan dhe disa prej tyre u rradhitën në bandën “B” e cila ishte mjaft e afërt me Rajavi.

Në këtë bandë bënin pjesë të gjitha ato gra që i kishin harruar bashkëshortët e tyre për hir të revolucionit ideologjik dhe që e ofronin veten si gra të Mas’ud Rajavi. Me fjalë të tjera ato duhet ta njihnin veten si pjesë të haremit dhe prona personale të Mas’udit. Por çështja e femrave ishte mjaft e ndërlikuar dhe e thellë dhe ato ishin urdhëruar që të merrnin shembull Maryam Rajavi dhe të silleshin si ajo. Ndoshta do të keni dëgjuar dhe ju faktin që ai (Mas’udi) e prezantonte Maryam Rajavi si zëvendësen e tij në prani të grave dhe që ajo do ishte personi që do i afronte gratë me liderin dhe do të ishte ndërmjetësja.

Mund të përmend emrin e disa burrave që u ngritën kundër gënjeshtrës së ashtuquajtur “revolucioni Maryam” si “komandanti Afshar” Z. Hadi Afshar i ashtuquajtur Sejid Xhemali, ose komandant Fetollah që quhej ndryshe Mehdi Eftekhari të cilët u poshtëruan nga Rajavi. Unë do t’ju shkruar për këtë rast dhe për të gjitha ato që di se si u shkatërruan shumë persona nga duart e Mas’ud dhe Maryam Rajavi. Sigurisht që shumë persona kanë shkruar rret këtyre historive të hidhura dhe mund t’i gjeni ato në faqe të ndryshme në internet por më e hidhura nga të gjithë është historia e Mehdi Eftekhariut i cili nuk mundi të çlirohej nga ata dhe madje u përdor edhe në çastet e fundit të jetës kur organizata donte ta vriste për interes të saj.

Një shembull tjetër është ai i komandantit të përgjithshëm Alinaki Hadadi për të cilin Rajavi nuk dha leje të varrosej në varrezën e dëshmorëve të MEK dhe e braktisën në po atë vend pranë kampit ku e vranë me cianur.

Në qoftë se e keni vënë re në këtë nivel Rajavi i braktisi të gjithë burrat dhe në reklamat e tij thonte se këshilli i lidershipit përbëhej vetëm nga gratë. Ai i vendosi në shkallë të ulët burrat dhe në çdo formacion të mundshëm i vendosi ata nën kontrollin e grave. Rajavi vendosi linjën e kuqe e cila nuk duhej të kalohej kurrë dhe thonte se anjë burrë nuk duhet të udhëheqë një grua në MEK sepse të gjitha gratë ishin në pronësi të vetë atij.

Në fillimim nuk e mendoja kurrë që vetë Maryam do hiqte shaminë e saj përballë Rajavi dhe revolucionin e shikoja në nivel ideologjik jo në krijimin e marrëdhënieve seksuale.

Më pas e pashë që ishte organizuar një ceremoni e vërtetë për tu martuar me Mas’ud Rajavi. Çdo ngjarje që ndodhi ishte mjaft shokuese për mua. Unë jua kam shpjeguar më parë që mbaheshin ceremoni martese me Mas’udin dhe të gjitha gratë duhet të thonin po . Njëra nga dëshmitaret ndodhet këtu në shoqatën e të drejtave të grave, por më pas pashë se nuk përfundonte gjithçka me aktin e martesës dhe shfrytëzimi seksual i grave vazhdonte nën kujdesin e Maryam Rajavi e cila kishte rol kyç në të gjithë proçesin.

Maryam e cila ishte gruaja e tretë dhe kukulla e Mas’udit organizonte një sërë takimesh të gjata me ne dhe thonte se ju në çdo aspekt jeni gra të Mas’udit. Seksi juaj me liderin o organizatës është ndryshe mga seksi me të tjerë burra. Për shkak të kësaj, në momentet kur Maryam përballej me situata ku duhet të jepte shpjegime dhe argumenta, na drejtohej menjëherë me fjalë të prera dhe të qarta se ne ishim gratë legjitime të Mas’udit dhe se ai ishte burri ynë.

Në dimër të vitit 1998 u ftuam në një mbledhje të cilën e kishte organizuar Maryam Rajavi dhe na thanë se duhet të laheshim që të ishim komplet të pastra dhe se të gjithë rrobat dhe shamitë tona duhet të ishin të reja dhe të pastra sepse kjo mbledhje është “doku” i këshillit të lidershipit dhe në ato dok duhet të bëhet kërcim i lirë!

Më kaploi një frikë dhe një ndjenjë e çuditshme dhe më luhatej tensioni saqë e humba kontrollin dhe pyesja veten se çdo të thotë kërcim i lirë?! U bëra kurioze për këtë temë dhe u përpoqa shumë të takohesha me përgjegjësen time zonjën Faezeh Mohabetkar e cila ishte komandante e rajonit katër të kampit Ashraf.

Në fund kishte mbërritur koha e premtuar. Unë sëbashku me një numër të madh femrash anëtare të organizatës u dërguam në kampim Badizadegan pranë zonës së Ebu Garib në Bagdad ku ndodhej dhe vendi ku jetonte lideri i asaj kohe Mas’ud Rajavi. Pasi pritëm për një kohë të gjatë, përgjegjësi administrativ dhe i shërbimit të Mas’udit dhe Maryam Rajavi erdhi pranë nesh , na shpërndau nga një kuti që përmbante peshqirë dhe produkte kozmetike dhe na tha se çdokush që kishte ardhur këtu pa u larë dhe parfumosur duhet të lahej dhe të arrinte maksimumin e pastërtisë.

Unë pyesja veten se cili ishte qëllimi e gjithë këtyre gjërave?! A kërkon Mas’udi të na shohë nudo?! Përse të gjithë kërkojnë dhe na nxisin të lahemi dhe pastrohemi në këtë kamp në të cilin banon Mas’udi me Maryam Rajavi?!

Unë kam qenë duke luftuar me veten dhe përpiqesha që të bindesha se këto gjëra na kërkoheshin për të testuar besnikërinë tonë ndaj lidershipit. Pasi u përgatitën të gjitha, na dhanë urdhër që të futemi te salloni “X”. Në qilim ishin shpërndarë fletë të bardha. I gjithë salloni ishte i veshur me ngjyrë të bardhë. Në mes ndodheshin dy kolltukë të bardhë dhe përballë tyre një tavolinë me një Ku’ran, pasqyrë, sënduk dhe një tortë të madhe disa katëshe. Më vonë e kuptuam se në sënduk ndodheshin byzylykë dhe varëse ari.Pas disa minutash filloi shfaqja dhe Mas’udi së bashku me Maryam hynë në sallon. Mas’udi ishte veshur me rroba shtëpie dhe madje as çorapet nuk i kishte veshur ndërsa Maryam Rajavi erdhi pa shami dhe me flokë të zbukuruara. Të dy u ulën te kolltuqet që ndodheshin në mes. Më pas Maryam u ngrit dhe qëndroi në këmbë mbrapa kokës së Mas’udit. Njëra nga gratë i tha se përse nuk ulej?! Maryam iu përgjigj me buzëqeshje: “Unë e lashë këtë kolltuk të lirë për ty dhe gratë e tjera të Mas’udit!”

Unë u shokova nga fjala “gratë e tjera të Mas’udit” dhe u habita shumë kur gratë e tjera të këshillit të udhëheqjes i hoqën shamitë e tyre. Në ato momente zemra më rrihte fort dhe nuk e dija se cili ishte plani dhe faza tjetër e tij. Mendoja se për shkak të përkushtimit dhe besëlidhjes sonë me udhëheqësin duhet të përgatiteshim të pranonim një urdhër për tu martuar me të. Më pas me një veprim të paracaktuar Mas’udi pyet Maryam: “Maryam çfarë duan këto dhe përse i ke sjellë këtu?!”

Maryam Rajavi i përgjigjet: “Kanë ardhur këtu që ti të kryesh ceremoninë martesore mes vetes dhe tyre… A nuk të thashë që ç’do grua duhet të marë rrugën tonë?!…Unë e kam thënë dhe përsëritur disa herë se femrat e Muxhahidinët Halk janë gratë e tua dhe nuk është thjeshtë një poezi për një çështje serioze.”

Më pas ajo na tha: “Të gjitha ju duhet të vini të uleni një e nga një në këtë kolltuk që Mas’udi të lexojë aktin e martesës dhe të gjitha ju duhet të shprehni pëlqimin tuaj për këtë.”

Pasi Mas’ud Rajavi lexoonte aktin e martesës, merte një varëse nga sënduku, na e vendoste në qafë, na përqafonte dhe na puthte.”

Në ato momente Maryam Rajavi na tha: “Nga sot e tutje ju jeni gratë e Mas’udit.”

Papritur pas një shenje të dhënë nga Shehrezad Sadr, vendosën një muzikë melodike të Mortazaviut dhe më pas një të Mansoorit . Gratë dhe anëtaret e vjetra të këshillit të lidershipit me urdhërin e tij u zhveshën dhe filluan të kërcenin mbi qilimin me fletë të bardha mbi të duke buzëqeshur ëmbël dhe në mënyrë provokuese pët të duke thënë se sonte duam të shkrihemi, etj.Mas’udi i puthte ose i ledhatonte trupin. Aty Mas’ud Rajavi tha: “Ky është vallëzimi i lirë!”

Më pas na tha me zë të lartë: “Ju jeni për mua su gratë e profetit, që do të thotë e keni të ndaluar të martoheni me dikë tjetër.”

Më pas ai lexoi ajetin 32 të sures Ahzab në Kur’anin Famëlartë : “يَا نِسَاءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِّنَ النِّسَاءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوفًا ,O gratë e Pejgamberit, ju nuk jeni si asnjë grua tjetër, nëse keni kujdes e ruheni, andaj mos u llastoni në të folur e të lakmojë ai që ka sëmundje në zemrën e tij, po thoni fjalë të matura.”

Në ato momente Maryam Rajavi i nxiste gratë e tjera të hiqnin rrobat dhe të kërcenin lakuriq përballë burrit të saj Mas’udit dhe thonte: “Përse nuk mundoheni të konkuroni me njëra tjetrën që ti merni leje Mas’udit që të futeni te dhoma private e tij dhe të flini bashkë?”

Në atë çasht e kuptova se Maryam Rajavi dhe disa të tjera si Gita Givechi dhe Faezeh Mohabetkar i kontrollonin me kujdes të gjitha gratë e tjera dhe pjesa tjetër ishin të zëna duke biseduar dhe duke i nxitur ato që akoma nuk i kishin hequr rrobat nga turpi.

Përshembull në një skenë ku qëndronin vetëm anëtaret e para të këshillit të lidershipit, përgjegjëse si Faezeh Mohabetkar, Gita Kivechi dhe Masumeh Melekmmuhamedi kishin rrethuar Mino Fathaliun , e cila u vra më vonë, dhe po e shpjegonin dhe më pas atyre iu bashkangjit edhe vetë Maryam Rajavi. Unë shkova pranë tyre që të shihja ç’po ndodhte dhe pashë Maryam t’i thonte se duhet t’i hiqte rrobat e politeizmit dhe hipokrizisë dhe më pas Gita më tha të largohesha dhe Mino do vinte pas meje. Më shko se këto janë vlera të imam Khomeinit të cilat duhet të shkulen nga Mino në mënyrë që ajo të jetë e paparë dhe e pashoq.

Nganjëherë Mas’udi merte pamje serioze dhe bërtiste duke thënë ti hiqnim rrobat e politeizmit dhe injorancës dhe të dëfreheshim në dokun tonë. Ai na thonte të ishim të lira në mënyrë që të qëndronim si mali në detyrat tona dhe në luftën kundër armikut dhe se a do të fitonte ai me ne gratë?

Nganjëherë ai qeshte dhe duke përqafuar njërën nga femrat , pasi e puthte në buzë na thonte të largoheshim te vendet tona dhe të fiknim dritat sepse ata të dy duhet të flinin ose duhet të bëheshin me fëmijë.

Kështu do rilindte një ndjenjë dashurie dhe ndjenje që ndoshta ishte fshirë nga ne gjatë këtyre viteve shërbim pa patur burrë dhe pa dashuruar ndonkënd dhe Maryam Rajavi na shtynte t’ia ofronim veten Mas’udit . Ai e prezantonte Maryam Rajavi si gruan më të mirë dhe të pastër nga xhelozia sepse ajo e lejonte të shkonte me të gjitha gratë e tjera ndërsa Maryam Rajavi thonte: “Unë jam më e dashuruara.”

Neve na inkurajonte të ishin gratë e tjera të dashuruara pas Mas’udit dhe të mos e donim atë vetëm për veten. Vetë Maryam Rajavi i kishte thënë Shejda Taheriut e cila ishte përgjegjësja e femrave të vogla në moshë madje dhe e vajzës së Maryam, se talenti i saj dhe i të tjerave ishte të krijonin programe seksi sepse ia thonin asaj pune përndryshe do quheshin xheloze dhe se ajo do kishte të drejtë të fliste aq flokë sa kishte mbi kokë sepse i kishin mbetur në mendje buzët e Shejdas. Ajo thonte se i sidhte ndërmend vajzat e vogla 15-vjeçare dhe Shejda thonte: “Si urdhëron , motër Maryam.”

Ajo nuk ishte festa dhe banketi i fundit dhe kështu bazhduan një ose dy herë në muaj deri në rënien e Sadam Huseinit.

Më pas gratë viheshin në rresht dhe mernin rradhën për të fjetur një natë me Mas’ud Rajavi.

Njëra nga përgjegjëset e larta të këshillit të lidershipit më tha në mënyrë private se kishte parë me sytë e saj Mas’ud Rajavi të kryente orgji me disa anëtare të këshillit të lidershipit dhe me disa punonjëse të zyrës së tij.

Sigurisht që në të ardhmen është ruajtur shumë informacioni mbi këto festa dhe shumë prej tyre dhanë jetën për shkak se kanë folur për programin e fshehtë të dokut të lidershipit(programin seksual) dhe këtu dua të përmend emrat e dy personave të cilat janë zhdukur për shkak se nuk e ruajtën sekretin dhe ato janë Mino Fethali dhe Mehri Musavi.

Një plan tjetër që ishte planifikuar ishte kjo që të gjitha ne duhet të ishim të gatshme të digjnim veten kolektivisht nëse forcat amerikane do të sulmonin qendrën tonë organizative në kampin Ashraf por fatmirësisht ata nuk e sulmuan nga brenda por thjeshtë e ruajtën nga jashtë. Ata ndërtuan një bazë ushtarake pranë nesh dhe na rrethuan me tel me gjemba në një distancë tre kilometrash nga qendra e kampit Ashraf.Kjo na mbronte maksimalisht nga kureshtja që çdokush nga ne mund të kishte dhe na mbante të izoluar brenda. Bashkëpunimi amerikan me këtë organizatë për trafikun e qenieve njerëzore kishte arritur deri në atë pikë saqë në momentin kur unë u arratisa u thashë amerikanëve të mos i tregonin organizatës për këtë gjë sepse ata supozohej të ishin përfaqësuesit e lirisë dhe se nuk duhet të bashkëpunonin dhe t’u jepnin llogari një organizate që shteti i tyre e kishte klasifikuar si terroriste, por ata nuk dëgjuan dhe i njoftuan muxhahidinët për arratisjen time. Ata dërguan motrën e tyre Mozhganin që ishte përgjegjëse e lartë e këshillit të lidershipit dhe Fahijeh Arvanin që të më kthenin në kamp. Ata vrapuan me pandofla veshur drejt kampit të amerikanëve që të më kthenin pas.

Rajavi gdhendte foton e tij mbi pllaka ari të varseve dhe ua vendoste femrave që zgjidhte.

Neve na thanë që gratë e tjera që bënin pjesë në klasa më të ulëta nuk duhet të kuptonin që këto varëse ekzistonin, por më pas në një mbledhje , Mas’udi ishte i nevrikosur dhe shkruajti mbi një tabelë “mos na tërhiqni zvarrë dhe mos na shisni” dhe tha se kjo temë kishte të bënte me varëset dhe Maryam tha se për të mos lejuar që tema e varëses të mos përhapet dhe të mos bëhet problem duhet mbajtur e fshehtë nga gratë e tjera të organizatës që ishin të një niveli më të ulët. Duhej bërë kujdes që ato gra të mos e mernin vesh që gratë e këshillit të lidershipit kryenin marrëdhënie me Mas’udin dhe që ai u kishte dhuruar një varëse ari me fytyrën e tij të gdhendur në të. Më pas Gita bërtit duke thënë se çdo përhapje informacion duhet të mbytet që në djep dhe nuk pranohet të shfaqen dhe nuk duhet të zbulohet asnjë informacion qoftë edhe sa një majë gjilpëre.

Në po këtë takim u tha se dhurata për ata që do të tradhëtojnë lidershipin apo nuk do të ruajnë të fshehtat e Rajavi, apo të mos jenë dakort me pikëpamjet e tyre do të jetë vdekja. Kjo gjë e angazhoi të gjithë personelin dhe mua më plasi zemra si një bombë kundër sistemit të çuditshmëm dhe shtypës. Unë kam qenë dëshmitare e të gjitha padrejtësive në këshillin e lidershipit sidomos nga viti 1998 e pas. Vendosa që kur të vinte momenti i duhur të veproja me 100% pajtueshmëri dhe këtë faqe jo vetëm që e firmosa por vendosa edhe shenjat e gishtërinjve të mi në të. Me pak fjalë, pas kësaj ne jemi takuar disa herë me Maryam dhe jemi munduar të flasim apo të shkruajmë reagimet tona të brendshme dhe ajo justifikonte kalimin e çdonjërës nga ne në një nivel më të lartë dhe në më shumë përgjegjësi dhe sigurisht që kishte dhe persona të tjerë si Mino Fethali, Mehri Musawi dhe shumë të tjera që mund të jenë gjallë tani, të cilat u zhdukën dhe nuk i pamë më. Mino Fethali dhe Mehri Musawi kanë një histori tjetër dhe unë do ju tregoj për këto dy viktima.

Maryam na pyeste në mënyrë të përsëritur se çfarë bënim dhe çfarë mendonim dhe përse nuk kishim kërkuar të flinim me Mas’ud pas kërcimit të lirë ? Përse akoma nuk e njihnim veten si gra të tij dhe përse nuk ndiqnin hapat e mija? Gijthashtu thonte se duhet të hidhnin hapat tonë mbi të sajat. Shpesh na thonte se në qoftë se tavani i udhëheqjes ideologjike është kjo dhomë , këtu në këtë tavolinë është kulmi i martesës dhe seksit dhe ju nuk e keni hedhur marë gurin e varrit tuaj. Ajo e përdorte shumë shembullin e gurit të varrit me ne dhe thonte se ai gurë është jeta jonë e mallkuar me ish-bashkëshortët. Një jetë e cila akoma na mban peng dhe të ndarë nga Rajavi. Sigurisht që na vjen keq për këto fjalë dhe fraza të përdorura nga Rajavi për të na larguar dhe për të na larguar nga dashuritë tona në mënyrë që të na afrojë me Mas’udin.

Megjithatë unë u treta me veten ashtu siç u tret vallëzimi… Ndoshta këto takime janë me të vërtetë të nevojshme dhe nuk mendoja se do të arrinte deri në kontakte seksuale. Nuk na thanë që pas këtyre mbledhje duhet të kryenim marrëdhënie seksuale me personin që dëshironte të tilla gjëra. Kjo gjë nuk përfundoi me kaq, por unë nuk mendoja se fillimi do të ishte i tillë.

Unë kam folur me tre persona të tjerë të këshillit të lidershipit me inicialet Sh.H, Z.Sh dhe B.R rreth këtyre mbledhjeve dhe njëra nga ato që kishte dhe nivel të lartë në organizatë na tha se kishte parë liderin të flinte me disa nga përgjegjëset duke kryer orgji.Unë nuk mund ta besoja këtë gjë pa e parë me sytë e mi dhe më tha se po të duroja dhe të tregohesha më e interesuar dhe e tërhequr për ta kryer me të , do të vinte dita që do të afrohesha më shumë em të dhe do ta shihja dhe unë këtë gjë.

Ajo më tha se në atë kohë do të shihja që kur ti tekej Ravaji-ut do vinte të më kërkonte ashtu siç kërkonte të tjerat me të cilat ka shkuar. Madje ato i kishte vendosur në një vend tjetër të kampit dhe nga shenjat dhe faktet që mund të shihja fillova të më dukej e vërtetë dhe e besoja.

Kur unë i thash Sh. H se në qoftë se një gjë e tillë është e vërtetë nuk do të rrija asnjë ditë më shumë në organizatë ajo më tha se nuk ka mundësi që Rajavi të kryejë diçka të tillë. Tani meqë e sheh që ai poe bën këtë gjë ti duhet të qëndrosh më shumë se më parë në organizatë sepse nuk ke rrugë tjetër. Kjo rrugë është revolucionare. A mos e more për shaka kur Maryam të tha që të ndaheshe nga burri siç u nda ajo nga Abrishamchi dhe fjeti me Mas’udin? Ti the po dhe tani duhet t’i shkosh deri në fund kësaj pune. Po ta them si një mikeshë ,mos kundërshto sepse do të shkatërrohesh. A nuk e ke kuptuar se përse vdiq Nagmeh Hakemi menjëherë pasi foli?…Përse vdiq Sejideh Zahra Fizbaksh? Në atë kohë Mino Fethali dhe Mehsi Musawi ishin ende gjallë dhe unë e pyeta se përse kishin vdekur ato që më përmendi? Ajo më tha që ta lija këtë temë dhe të bëja atë që më thonte sepse nuk kishte rrugë tjetër.

Një ditë më erdhi rradha mua. Maryam më thirri dhe më tha: “Sot është nata jote e martesës dhe nata e fluturimit.”

Ajo më shoqëroi deri te zyrat e Mas’udit dhe pasi futi te dhoma e tij iku. Atë natë unë fjeta dhe kryeva marrëdhënie seksuale me të. Para se të kryenim marrëdhënie ai më tha të lexonim vargjet e aktit martesor dhe e pyeta përse. Më tha se ndoshta mund ta kisha tradhëtuar me mend dhe se ndoshta nuk kisha pranuar të isha gruaja e tij dhe me leximine vargjeve do të isha përsëri gruaja e tij.

Unë nuk mund ta besoja kurrë që Mas’ud Rajavi do bënte një gjë të tillë dhe u shokova. Ai e kuptoi hutimin tim dhe më tha: “Zoti në Kur’an ka thënë “لم ترآنی”

që do të thotë se unë nuk shihem nga sytë e ty sipërfaqësor dhe mos u mundo kurrë të më shohës mua me sytë njerëzorë.”

Unë ngeca plotësisht, por mund të them me guxim që po në atë vend mora vendimin përfundimtar për t’u ndarë nga kjo organizatë dhe thjeshtë po prisja një mundësi të përshtatshme për t’u arratisur dhe jo të kapesha gjatë arratisë dhe të vritesha ashtu si Mino Fethali.

Këto marrëdhënie seksuale shfrytëzuese vazhduan për disa vjet dhe grindja ime me Rajavi rritej ditë pas dite. Me vete mendoja se a nuk ishte një tradhëti ndaj shokëve fakti që ai flinte me gratë e tyre? Në qoftë se kjo është një gjë e mirë atëherë përse ai e bën atë gjithmonë në fshehtësi?…

Përsenuk isha e denjë për burrin që e doja dhe më donte shumë? Përse duhet të hiqte ai dorë nga jeta e tij personale për të fituar kënaqësinë e lidershipit? Përse duhet të vuaja unë dhe të tjerët tëtë këto vite të vështira? Kush është Rajavi dhe si mund t’i bëjë ai këto gjëra? Çfarë barazie është kjo? Unë isha mjaft e mërzitur për të gjithë ata persona që u vranë për këtë njeri dhe për të gjithë familjet që duke patur besim dhe shpresë i lanë vajzat e tyre në dorë të Rajavi dhe për të gjitha ato vajza që u vranë në emër të tij.

Me vete mendoja se në qoftë se të gjitha këto gjëra kanë ndodhur për shkak të Maryam atëherë po ai që ishte lider përse bëri si i tha ajo? Ajo çfarë unë shikova te Mas’udi ishte një diktator, mizor, arrogant,egoist dhe një person që është i dashuruar me veten.

Po medoja se si është e mundur që një lider i cili ndalon diçka për shokët dhe ndjekësit e tij me pretest se është e dëmshme, më pas t’i kryejë vetë ato gjëra që ua ndaloi të tjerëve dhe t’ia hedhë fajin një gruaje fatëkeqe dhe t’i thotë që problemi ishte me te ajo?!

Kishte ardhur koha kur unë nuk kisha më fuqi të përshtatesha dhe nuk mund ta duroja dot më atë pabarazi dhe shtypje që ndodhte çdo ditë në kështjellën e Rajavi dhe atë çfarë po u ndodhte anëtarëve të MEK . Si përfundim në fund të takimeve Maryam Rajavi më kërcënoi edhe mua dhe duke u dridhur nga nervozizmi më tha se përse nuk e merrja përsipër përgjegjësinë e Batool Raxhai ? Unë e refuzoja duke u larguar dhe ajo thonte se do të më vriste dhe do të më varroste në vend.

Me vete po mendoja se sa netë pa gjumë kemi kaluar dhe sa vuajtje për shkak të organizatës. Ata nuk na linin asnjëherë të qetë. Të gjithë vuanin dhe sipas fjalëve të Mas’udit në mendjet e tyre duhet të kishte vetëm tre fjalë, thikë , sëpatë dhe pistoletë. Kur i shikoja burrat se si jepnin shpirt e kuptoja se Rajavi nuk ngjasonte as me diktatorin më të “butë” të mundshëm sepse ai ecte me parime dhe parimi i tij ishte kjo se butësia nuk të dërgon drejt fitores.

Rajavi thonte se po të të vinte keq për ata që i kishe nën përgjegjësi është njëlloj sikur të flije me ta dhe na mësonte të ishim mizorë dhe zemërgurë.

Jeta seksuale ishte ana tjetër e medaljes së pushtetit të Mas’ud Rajavi dhe ishulli i tij personal. Unë mund të them me plot bindjen se Rajavi shkoi drejt çdo rruge të gabuar të mundshme dhe bëri çdo veprim të gabuar të mundshëm.

Unë si një budallaqe mendoja se gjithçka ishte një test, ishte një test për të testuar besnikërinë tonë ndaj Rajavi, por më vonë u preka personalisht nga këto ngjarje dhe e kuptova se kishte dhe një parametër tjetër që ishte totalitarizmi dhe iluzioni qiellor i Rajavi. Ndjehem keq që po shkruaj për këto ngjarje të hidhura që më ngecin në grykë kur i them , por dua të di se çfarë ndodhi me besimin që kishte brezi ynë?

Rajavi thonte se askush nuk mund t’i shpëtojë këshillit të lidershipit dhe ishte mjaft i sigurt për këtë. Një herë ai shkroi mbi tabelë : “Cili është dënimi për krimin e kryer në këshillin e lidershipit?”

Bërtiti me të madhe duke e përsëritur dhe duke na urdhëruar dhe ne ta thonin njëzëri: “Vdekja, vdekja!”

Më pas e fshiu dhe na tha : “A e shihni o budallenj, keni një hendek përpara. Këshilli i lidershipit nuk duhet të ketë antivlera dhe tradhëtarë në përbërjen e tij. Cila është garancia?”

Më pas në tabelë shkroi nderimi total, që do të thonte, ju.

Nuk ishte vetëm kjo, më pas me preteksin se kishte ndikime të jashtme brenda në kamp na kërcënoi në emër të sigurisë së këshillit të lidershipit. Ai tha se nuk duhet të mbështetemi tek asnjë organizëm apo këshill lidershipi të jashtëm dhe e ndaloi këtë. Të gjithë anëtarët e këshillit të lidershipit mbaheshin nën kontroll të ashpër.

Si mundi që me mashtrim dhe smirë t’i divorcojë të gjithë burrat dhe vetë të martohet me Firuzeh Benisadr pa mbushur viti i ndërtimit të kampit Ashraf ? Si mundi ai të martohej me Maryam Rajavi, gruan e shokut të tij e cila krijon një harem për të?

Me vete mendoja se ndoshta Rajavi nuk e mendonte se kjo gjë do të ishte ishulli i personalitetit të tij. Me izolimin e të gjithë këtyre burrave dhe grave na vijnë ndërmend të gjitha ndjenjat dhe dëshpërimet e tyre me divorcimine grave nga burrat dhe më pas fjetja e tyre me liderin. Gjithçka filloi me Maryam Rajavi, ish-gruaja e shokut të Mas’udit ,Abrishamchiut. Ai i mori të gjitha për vete dhe madje ua kishte vënë syun edhe vajzave tona ,por ndoshta Zoti nuk ia dha mundësinë.

Organizata Mxhahedin Khelk, e cila e konsideron veten pasuese të një shoqërie monoteiste pa klasa shoqërie dhe që brohorit me parrullën e lirisë së shprehjes, vazhdon të burgosë anëtarët e saj.

Një shikim i shkurtër në të kaluarën e këtij sekti, zbulon më shumë për diktaturën e sektit.

Ajo që të gjithë dëshmitarët po thonë është se, në këtë sekt nuk lejohen kritikat dhe nuk ka liri të shprehjes, dhe këtu ne po flasim për njerëz që kanë hyrë vullnetarisht në një lëvizje politike për të luftuar shtypjen dhe tani nuk kanë të drejtën as për të menduar për familjen e tyre.

Me të vërtetë, si dhe çfarë analize mund të bëhet për këto veprime të sektit Rajavi.

Mbi çfarë baze ideologjike apo edhe politike duhet të privohen njerëzit për të parë të dashurit e tyre?

Mbi çfarë baze burrat dhe gratë nuk duhet të kenë të drejtë të martohen dhe të krijojnë familje?

Me cilat parime të një shoqërie mund të interpretohen këto veprime të presionit psikologjik?

Ne nuk po flasim për një ose dy vjet, ne po flasim për vite me radhë.

Ashtu si robërit e luftës që janë kapur nga armiku dhe nuk kanë rrugë as përpara dhe as mbrapa.

Sekti Rajavi dhe udhëheqësit e tij kanë burgosur mijëra njerëz, pa ndonjë logjikë të kuptueshme dhe vazhdojnë t’u mohojnë atyre liritë e zakonshme njerëzore.

Njerëz që kanë humbur shpresën në gjithçka dhe ndonjëherë dëshirojnë vdekjen për veten e tyre, sepse nuk shohin më asnjë dritare shprese për të shpëtuar veten e tyre.

Për shembull, një nga treguesit e diktaturës në sektin Rajavi është zgjedhja e të ashtuquajturit president i përjetshëm i këtij sekti. Dhe kjo është në kohë që, një nga lirit kryesore në demokraci është ekzistenca e zgjedhjeve të drejta dhe të lira. Për më tepër, liria e shprehjes, liria e mendimit politik dhe shtypi i lirë janë shtyllat e tjera themelore të demokracisë që i lejojnë njerëzit të votojnë me vetëdije dhe informacion në përputhje me interesat e tyre personale.

Nga këndvështrimi i reduksionizmit ose minimalizmit, demokracia është një sistem qeverisje në të cilin qytetarët i japin pushtet një grupi udhëheqësish politikë përmes zgjedhjeve periodike. Kjo teori quhet gjithashtu poliarki, (polyarchy) por ajo që po shohim në sektin Rajavi është se të gjitha zgjedhjet e këtij sekti, përfshirë zgjedhjen e presidentit apo kryetarit të parë të këtij sekti, të gjitha u zhvilluan në klasat e sipërme të këtij sekti dhe anëtarët u njoftuan pasi përfunduan zgjedhjet.

Fjala e lirë filozofike është baza intelektuale e përparimit shoqëror dhe demokracisë. Por në diktaturat komuniste, problemi i shkeljes së lirisë, si në emër të drejtësisë, ashtu edhe me koston e saj, ishte barazia dhe paqja. Historia ka treguar se asnjë nga idealet shoqërore nuk është realizuar në diktatura.

Dhe kështu ne jemi dëshmitarë të një katastrofe historike në sektin Rajavi, e cila fatkeqësisht nuk ka përfunduar ende ……… dhe vazhdon Akoma.

Burimi: Homeira Mohammad Nexhad, Shoqata e Grave Iraniane Kundër Sektorizmit , Përkthyer nga Habilian

Ndërveprimet e pakufizuara të MEK, si një grup terrorist, me armiqtë e Iranit përmbajnë çdo veprim që mund të bëjë një forcë mercenare ose përfaqësuese.

MKO e ka ndjekur këtë model, që nga fillimi i themelimit të saj. Shembulli më i spikatur ishte lidhja e grupit me shërbimin e inteligjencës së Sindikatave Sovjetike, KGB, dhe më pas duke shërbyer si ushtri private e Sadamit në tetë vitet e luftës kundër Iranit. Bashkëpunimi me ish-diktatorin Irakian ishte diçka që grupet e tjera të opozitës të qeverisë iraniane e shmangën ose të paktën refuzuan ta zbulonin.

Hetimi i arsyeve të një qëndrimi të tillë nga ana e udhëheqësve të MEK vetëm çon në një përfundim të qartë, dhe është dëshpërimi i plotë i grupit për të pasur bazën më të vogël sociale brenda popullit iranian. Ndërsa grupet e tjera të opozitës nuk janë shumë mbrapa në këtë zonë, rekordi i pajustifikueshëm i MEK nga tradhëtitë në luftë në qindra sulme terroriste kundër civilëve të pafajshëm nuk u ka lënë hapësirë atyre. Kështu, është e sigurt të thuhet se nuk do të ketë mbështetje për ta brenda Iranit dhe ato janë një nga entitetet më të urryera për popullin iranian.

Megjithëse ka prova të dokumentuara të mbështetjes së SHBA, Izraelit dhe Saudite për MEK, këto shtete vështirë se dëshirojnë që lidhjet e tyre me këtë grup terrorist të ngjashëm me kultin dhe të emëruar më parë të jenë të hapura. Ata padyshim që dinë për jopopulloritetin e grupit në mesin e publikut iranian.

Me përparimet e fundit në marrëdhëniet diplomatike të rajonit, hapja e kanaleve të drejtpërdrejta midis Iranit dhe Arabisë Saudite do të sinjalizojë një qetësim të tensioneve në të gjithë Lindjen e Mesme pas viteve të luftimeve. Përveç kësaj, ekziston një sinjal optimist nga administrata Biden që një kthim amerikan në marrëveshje midis Iranit dhe fuqive botërore mund të jetë i arritshëm.

Lajmi duket se është i tmerrshëm për udhëheqësit e Muxhahedin Khalq të cilët prej vitesh po peshkojnë në ujërat e trazuara midis Iranit dhe kundërshtarëve të tij. Armiku i armikut të tyre po del se bëhet miku i armikut të tyre!

Ata nuk ishin njerëz të politikës, kështu që ata u zemëruan me Massoud kur ai u bashkua me udhëheqësit e hershëm të MEK në vitet 1960. Nëna e tij ishte e çmendur me Massoud sepse ai bëri që vëllezërit dhe motrat e tij të tjerë të përfshiheshin në sfondin e dhunshëm të MEK që çoi në vdekjen e disa prej tyre duke përfshirë Kazem dhe Monireh. “Massoud nuk është musliman, ai ma theu zemrën,” tha nëna e tij në një intervistë.

Kjo qasje e prindërve të Massoud shkaktoi një reagim të dhunshëm nga ana e MEK. Ata arrestuan dy prindërit e moshuar në bodrumin e një shtëpie skuadre në Mashhad. Pas zbulimit të shtëpisë së ekipit, ata më pas u lanë të lirë nga forcat iraniane të sigurisë.

Sidoqoftë, Massoud Rajavi mbajti një fjalim në Paris duke pretenduar se prindërit e tij ishin arrestuar dhe torturuar nga rojet revolucionare iraniane, në Mashhad. Përfundimisht reporterët dhe gazetarët intervistuan me Husein Rajavin dhe gruan e tij duke i pyetur në lidhje me pretendimet e Massoud Rajavi.

Nëna e Rajavit mohoi çdo torturë dhe babai i tij tha që Massoud duhet të pendohej nga e kaluara e tij dhe Zoti e drejtoi atë.

Mohtaram ishte midis vajzave të reja të zgjedhura nga Rajavi për të kryer vetëvrasje në operacionin katastrofik ndërkufitar kundër Iranit “Drita e Përjetshme”, por ajo i mbijetoi betejës dhe u kthye në kampin Ashraf ndërsa ishte plagosur rëndë në fytyrë.

Ajo ishte martuar me një nga shokët e saj para të ashtuquajturit “revolucion ideologjik”. Pas revolucionit ideologjik, ajo u ngrit kundër urdhrit të Massoud Rajavi dhe refuzoi të divorcohej nga burri i saj, Karim Haqi. E njëjta çështje e bëri atë një nga anëtarët problematikë për drejtuesit e grupit.

Për më tepër, ajo kishte një krim tjetër të bazuar në vendimet organizative, dhe kjo ishte lindja e një fëmije. Ndërsa ishte shtatzënë, ajo u burgos për rezistencë ndaj kërkesave ideologjike të organizatës në revolucionin ideologjik. Sipas dëshmive të disa deektatorëve të grupit, përfshirë Mitra Yusefi dhe Karim Haqi, Mohtaram ishte nën presion të rëndë psikologjik në burg për të pranuar revolucionin ideologjik dhe për të divorcuar burrin e saj.

Ndërkohë, burri i saj, Karim, gjithashtu u mbajt në burg në kampin Ashraf derisa lindi foshnja. Lindja e fëmijës së saj në burgun MEK supozohej të sillte një frymë të re në jetën e Mohtaram Babaei, por drejtuesit e organizatës e përdorën fëmijën për të shtypur prindërit e saj në mënyrë që ata të përqafonin revolucionin ideologjik.
Shmangia për të ushqyer foshnjën me qumësht pluhur dhe kufizimi i dietës së foshnjës shkoi aq larg sa të burgosurit e tjerë në atë kohë thanë që foshnja ishte bërë kaq e hollë dhe e hollë.

Vajza e Karimit dhe Mohtaramit u quajt “Maral” dhe ishte vetëm 27 ditë kur u dërgua në qelinë e babait të saj për të thyer rezistencën e Karimit, e cila përsëri ishte e kotë.

Ajo kaloi një vit e gjysmë në burgun e Rajavi dhe rriti fëmijën e saj me vuajtje deri në lirimin e saj. Pastaj, ajo kaloi ca kohë në shtëpitë e ekipit të MEK në Bagdad dhe më vonë ajo u dërgua në Evropë. Iu desh shumë kohë për të hequr qafe grupin.

Mohtaram Babaei përfundimisht arriti të largohej nga struktura e ngjashme me kultin e MEK, por përvojat traumatike të të jetuarit në MEK e bënë atë të bëjë vetëvrasje në Holandë, ndërsa ajo ishte vetëm 28 vjeç.

Sekte abuzive që përdorin metoda të ndryeshme për të përparuar qëllimet e tyre dhe për të krijuar një imazh të pranueshëm dhe të besuar, njëra prej të cilave është përdorimi i fesë dhe paraqitjet fetare. Ata mbajnë maskën e fesë dhe i fshehin qëllimet e tyre autoritare nën maskën e fesë! Pastaj, duke stabilizuar pozicionin e tyre, ata fshehin natyrën e tyre të vërtetë dhe vetëm duke parë prapa skenave mund të shihet fytyra e tyre origjinale.

Në shumicës e fjalimeve të tij, Massoud Rajavi e bëri hapjen duke interpretuar Kuranin dhe nuk kishte askënd që të pyeste, në bazë të cilit arsim dhe cilës përvojë guxon të interpretojë vargjet dhe fjalët e Zotit?!

Unë kurrë nuk e kam e kam parë që Massoud Rajavi pranon qoftë edhe një nga rregullat e Islamit. Tani, supozoni se njerëz të tillë marrin frymë me Islamin dhe sjellin një ajet në fillim të muajit të shenjtë të Ramazanit që ky muaj është muaji i shpalljes së Kuranit dhe treguesi i udhëzimit! Të flasi ky person dhe ata përreth tij për islamin, A nuk është ky një veprim, për të mashtruar popullin?

Heshtja përballë devijimeve dhe kriminalitetit të Massoud Rajavit që përfshin fatin e mijëra njerëzve është një lloj mbështetje dhe miratimi i asaj që ai predikon.

Më besoni, kur dua të tregoj historinë e sektit Rajavi (ky sekt ka bërë kaq shumë krime dhe tradhëti kundër njerëzve dhe vendit tonë dhe ka qenë hipokrit në temën e Ramazanit dhe Islamit), ndjej keqardhje dhe më vjen shumë turp.

Rajavi çdo muaj të Ramazanit organizonte takime dhe lexonte vargje Kur’anore dhe fliste për muajin e shenjtë të Ramazanit deri në syfyr (mëngjes), Derisa të arrinte Nata e Kadrit, ky i mallkuar gjithashtu përdorte edhe natën e kadrit për të arritur qëllimet e tij.

Tani shikoni se si ky antikrisht Rajavi po abuzonte me Natën e Kadrit.

Kjo dhelpër dinake, pasi u ul dhe lavdëroi Imam Aliun dhe e quajti veten mik të Imam Aliut, i bëri të gjithë të besojnë ose sa për sy e faqe të konfirmojnë se Rajavi është mik i Imam Aliut.

Pas takimit, ai u thoshte të gjithëve që sonte shkoni dhe rrini vetëm me mikun tim dhe zotërinë tuaj Aliun dhe shkruani zotimet tuaja.

Të gjithë shkuan dhe morën letër të bardhë (megjithëse teksti në fjalë ishte i përgaditur më përpara dhe njerëzit duhej vetëm të shkruanin në të për të thënë që personi shkruajti me dorën e tij dhe me vullnetin e tij të lirë) dhe ne fillonim të gjithë me shkrimin duke iu përkushtuar Massoud Rajavi ; Pasi ta shkruanim këtë zotim, ne do të shkonim për të pushuar dhe pas pushimit, ata do të mbanin një takim tjetër dhe do të thoshin që ju të lexoni zotimet dhe letrat tuaja drejtuar Khezret Aliut (që do të thotë Rajavit) në publik, dhe ne do të uleshin në grupe dhe ata na thërrisnin emrat me rradhë, dhe të gjithë do të lexonin ato që kishin shkruar.!!

Kjo dhelpër dinake thoshte në takime se këto janë kartat e identitetit të luftës suaj, lexojini herë pas here dhe mbani mend zotimin tuaj ndaj Zotit dhe udhëheqësit tuaj ideologjik dhe jini të përkushtuar.

Po, të dashur, kjo dhelpër dinake nuk abuzoi vetëm me muajn e shejtë të Ramazanin dhe Muharremit, por në të gjitha rastet e Islamit. Gjatë këtyre viteve, ngaqë unë nuk kisha asnjë rrugë shpëtimi, më duhej të duroja dhe të mos thoja asnjë fjalë dhe të heshtja, derisa Zoti me mëshirën e tij, bëri të mundur që unë të isha në gjendje të dilja dhe të shpëtoja nga e gjithë kjo hipokrizi.

Reza Eslami, Tiranë
Faqja e të mbijetuarve në Shqipëri

Në shkurt 1982, anëtarët e Gardës Revolucionare të Iranit sulmuan një strehë nga udhëheqësit Muxhahedin Khalgh. Gjatë përplasjeve Ashraf Rabiei, gruaja e liderit të MKO-së me bazë në Paris u vra. Sulmi ndodhi rreth gjashtë muaj pas bombardimeve të zyrës së Kryeministrit iranian nga Muxhahedin-e Khalq si dhe disa aktivitete të tjera terroriste si bombardimi i selisë së Partisë Republika Islamike e Iranit (IRP).

Gruaja e dytë e Massoud Rajavi ishte vajza e Abolhassan Banisadr Firouzeh. Martesa e tyre e shtetit u bë në tetor 1982 pas internimit dhe çifti u divorcua në 1984.

Rajavi u martua me Maryam Qajar Azodanlu (më vonë e njohur si Maryam Rajavi) në 1985, i cili ishte martuar tashmë me një nga bashkëpunëtorët e tij të ngushtë Mehdi Abrishamchi dhe u divorcua nga burri i saj në mënyrë që të martohej me Rajavi.

Ann Singleton në librin e tij “Ushtria private e Sadamit” u referohet martesave të Rajavit:

”Vetëm disa muaj pasi Ashraf u vra, Rajavi ishte martuar me vajzën e Abol Hassan Bani Sadr, Firouzeh. Ajo ishte studente në një universitet në Paris në atë kohë. Ajo nuk kishte asnjë prirje politike për sa dihet dhe kryesisht konsiderohej se po përdorej si një peng nga Rajavi në manipulimin e babait të saj. Ironikisht, kjo martesë nuk shkaktoi asnjë polemikë. Anëtarët e panë atë për atë që ishte; një taktikë politike. Iranianët e zakonshëm e shihnin atë si një martesë të përshtatshme dhe normale. Gruaja e Rajavit ishte e vdekur, përse ai të mos martohej përsëri, megjithëse në mënyrë të pahijshme shpejt? Megjithatë, kjo martesë ishte vërtet cinike dhe shfrytëzuese.

Firouzeh i ri ishte naiv dhe i pafajshëm dhe nuk kishte zgjedhje të vërtetë në këtë çështje. Nuk është një bazë shumë e mirë për martesë me një burrë që më vonë promovoi veten si mbrojtës i të drejtave të grave në Mojahedin. Në fakt ajo ishte martesa e radhës,midis dy njerëzve shumë ambiciozë dhe plotësisht të vetëdijshëm, që shkaktoi zemërimin dhe vazhdon ta bëjë këtë. Pse Sepse Rajavi u martua me gruan e mikut të tij më të mirë. (Marrëdhënia filloi shumë para se Abrishamchi të urdhërohej të divorcohej.) Duke parë martesën nga një këndvështrim tradicional nga kultura iraniane, ishte e pandershme, një tradhti ndaj mikut të tij. Ishte e gabuar, nëse jo skandaloze. ”