مشکل اینجاست که در مناسبات آلبانی  بسیاری از نیروها به طرح سوالاتی ازاین قبیل پرداخته اند:

1. تکلیف ارتش آزادیبخش چی شد؟

2.ﺳرﻧﮕوﻧﯽ ﭼﮕوﻧﮫ اﻧﺟﺎم ﻣﯽ ﺷود؟

3. ﺑﺎ ﺗوﺟﮫ ﺑه ﻋدم ﺣﺿور ﻓﯾزﯾﮑﯽ در ﺟوار ﻣرزھﺎی اﯾران، ﭼﮕوﻧه اھداف ارﺗشِ ﺑه  اﺻطﻼح آزادی ﺑﺧش اﺟراء ﺧواھد ﺷد؟

4.وﺿﻌﯾت ﻣﺎ در آﻟﺑﺎﻧﯽ ﺑه ﭼه ﺻورت اﺳت و ﺗﺎ ﮐﯽ در اﯾن ﮐﺷور ﺧواھﯾم ﺑود؟

مریم رجوی برای مقابله با موج مسئله داری تعدادی از افراد شاخص فرقه را به آلبانی فرستاده است تا با برگزاری نشستهای توجیهی متعدد و با کم کردن فشارهای تشکیلاتی از فروپاشی محتوم جلوگیری کند. از اینرو افراد اعزام شده به آلبانی برخلاف گذشته از تمامی مرزسرخهای گذشته کوتاه آمده و اصطلاحات درون مناسبات را که از انقلاب ایدئولوژیک نشأت میگرفتند را عوض کرده اند تا از رنجش نفرات کمتر شود. مثلا به جای صفر صفر روزانه از نفرات خواسته میشود تا خاطرات روزانه خود را تعریف کنند وبه نفرات حاضر در نشست  توصیه شده است بجای انتقاد تند و تیز تنها اشکالات را بیان کنند و از آن عبور کنند و سعی کنند عواطف در بین خودشان را بیشتر کنند. تمام تلاش فرقه رجوی و شخص مریم رجوی این است که دوباره با این دوز و کلک ذهنهای اعضا را کانالیزه کرده تا سرنگونی رژیم با ارتش آزدایبخش را فراموش کنند و به جای آن به آینده توجه کنند.

آنها میگویند ما در عراق امنیت نداشتیم وهر روز زیر بمب و موشک بودیم حال امکان تهاجم سیاسی پیدا کرده ایم و باید سر فصل  جدیدی را برای فعالیت در آلبانی تبیین کرد. مریم رجوی اینگونه توضیح میدهد که با تهاجم سیاسی از آلبانی حتما  مقدمات سرنگونی فراهم خواهد شد و قیام مردمی شکل خواهد گرفت. به عنوان مثال ما میتوانیم با طرح گسترده موضوع جنبش دادخواهی مربوط به اعدامهای ۶۷ و پرداختن به موضوع حقوق بشر علیه ایران جام زهر دیگری را به حلقوم رژیم بریزیم.

در حالیکه همه ما میدانیم همه این گفته ها تنها برای فریب نیروها در تیرانا و اروپا توسط سردمداران سازمان ساخته و پرداخته شده است و نتیجه ای بجز تباهی عمر و زندگی هر چه بیشتر نیروها نخواهد داشت چنانچه نتیجه استراتژی جنگ آزادیبخش رجوی با ارتش آزادیبخش تنها وطن فروشی بود فرقه ای که با شش هزار نیرو و بیش از دوهزار تانک و توپ نتوانست امر سرنگونی را محقق کند چگونه میتواند با شعار مفت رژیم را سرنگون کند. اگر باز به گذشته نگاه کنیم خواهیم دید بعد از فروغ جاویدان و شکست نظامی بزرگ در این عملیات مسعود رجوی به جای اینکه تقصیر و گناه خود را قبول کند با مباحثی همچون بحث تنگه و توحید گناه را به گردن نیروها انداخت که خانه و خانواده نگذاشت سرنگونی محقق شود و این نیروها بودند که به خاطر زندگی طلبی وزن در میدان رزم جانانه نجنگیده اند و خدا یقه مسعود رجوی را در تنگه توحید (تنگه چهارزبر) گرفته.  کجا برگرد انقلاب ایدئولوژیک راه بنداز! تا انقلاب نکنید از سرنگونی خبری نیست و  اینطوری مسعود رجوی همه مردها را مجبور کرد تا زنهایشان را طلاق دهند و در محرمیت او برای سوء استفاده جنسی قرار دهند.

بعد از سی سال دیدیم تمامی حرفهای رجوی دروغ بود مگر میشود ارتش بزرگ ایران را با شش هزار نفر شکست داد این حرفهای جدید مریم بخاطر این است تا نیروها به واقعیتهای موجود پی نبرند تا از این طریق مریم بتواند از ریزش آنها جلوگیری کند این استراتژی تهاجم سیاسی را سالهاست بقیه احزاب سیاسی ایرانی از کمونیست کارگری گرفته تا چپی و اقلیتی و تمام خارجه نشینها کرده اند کدام سرنگونی محقق شد که حال مریم رجوی نوبرش را آورده است این حیله جدید مریم رجوی به مثابه اقدامات قبلی مسعود رجوی خائن است و از آن سرنگونی بیرون نمیاید و اگر یادمان نرفته باشد رجوی در سی خرداد شصت با اعلان جنگ مسلحانه زود هنگام هیزم خشک به تنور ریخت و منجر به مشروعیت دادن به اعدامها شد مگر مسعود بصورت دفعی و ناگهانی وارد فاز نظامی نشد مگر این سئوال بسیاری از نیروها نبود که با کدام منطق سازمان وارد فاز نظامی شد مگر بعد از سخنرانی امجدیه مسعود بسیاری از نیروها بخاطر اعلان زود هنگام مبارزه مسلحانه از سازمان روی نگرداند بهتر است اینجا یادی از وصیتنامه محمد رضا سعادتی کرد:

سعادتی در وصیتنامه خود که خطاب به مادر رضایی‌ها از اعدامیهای مشهور مجاهدین خلق نوشته است، با بیان اینکه هنوز نسبت به مواضع جدید سازمان اقناع نشده و آن را خطرناک می‌داند، اعضای سازمان را به فکر و صبر توصیه کرده است.

در بخشی از این وصیت نامه مکتوب که لحظاتی پیش از اعدام نگاشته شده  با اشاره به مواضع و اقدامات جدید سازمان برای اعلان فاز نظامی آمده است: برادران! من در شرایطی به سوی مرگ گام برمی دارم که نتوانستم مواضع جدید سازمان را درک کنم و نسبت به آن اقناع نشدم، من شاید از پیش چنین خطری را احساس کرده بودم ولی اکنون در این آخرین لحظات خطر را بسیار جدی و ملموس می‌بینم. من به هیچ وجه نتوانستم خود را قانع کنم که چنین خطری را ناگفته گذارم و از این نظر خود را مسئول احساس می‌کنم. برادران! من هم خودم را در اتخاذ مواضع جدید مسئول می‌دانم، هر چند که در زندان و به دور از تمامی بحث‌ها و تصمیم‌گیری‌ها بودم، لیکن من به عنوان یک عضو که قدرت درک و تشخیص سیاسی، استراتژیک داشت و می‌توانست حداقل اظهار نظر کند در رابطه با سازمان حضور و وجود داشتم.

سعادتی ادامه میدهد: برادران! من بار‌ها و بار‌ها در رابطه با مواضع جدید سازمان گریستم و هم اینک هم در وضع شدید‌ترین تأثرات عاطفی این مطالب را می‌نویسم. برادران! ما چه جبهه‌ای را گشوده‌ایم و قدم در چه صحنه‌ای گذاشته‌ایم؟ چه شد که آن همه تحمل و شکیبایی انقلابی خود را از دست دادیم، همان شکیبایی که با آن ویژگی خاص توحیدی را در این مرحله می‌داد. برادران! ما در دامی که امپریالیست‌ها برایمان چیده بودند گرفتار شدیم، ما گام در صحنه‌ای گذاشته‌ایم که در آن صحنه تقابل هیچ کدام از طرفین دعوا از آن پیروز بیرون نخواهند آمد، بلکه امپریالیست‌ها و مزدوران داخلی آن‌ها هستند که کرکس‌وار بر بالای صحنه پرواز می‌کنند و انتظار روزی را می‌کشند تا فرود آیند و با به راه انداختن حمام خون (از نوع اندونزی) دیکتاتوری وحشتناکی را حاکم گردانند و هزاران نفر را از طرفین به جوخه اعدام بسپارند.

بله اعدامهای سال ۶۷ نیز نتیجه ترورهای کور سازمان مجاهدین بود وقتی مسعود رجوی با حمایت هوائی و توپخانه ای صدام حسین میخواهد کرگدن وار برای فتح تهران خیز بردارد باید به فکر و عاقب زندانیان سیاسی بیگناه و دست بسته هم می بود.

چند ماهیست از اعلان مرحوم شدن شخص مسعود رجوی توسط ترکی الفیصل میگذرد به گمانم  آنچه که مسلم است این است که مریم رجوی بدلیل سابقه کم و عدم کفایت  توسط نیروها جدی گرفته نمیشود مریم هم بخاطر این ضعف یا نمیتواند مرگ مسعود رجوی را اعتراف کند یا نمی تواند بخاطر لو رفتن محل سوراخ موش مسعود با سند زنده بودن مسعود رجوی را ثابت کند در هر دو حال یک چیز انکار ناپذیر است مریم لیاقت و کفایت کافی را برای رهبری سازمان را ندارد اینرا بارها خانم مهوش سپهری در نشستها لو داده بود که فکر میکنید برادر مسعود چگونه خط وخطوط سیاسی سازمان را پیش میبرد روزها وساعتها برادر ها از جمله  مهدی ابریشم چی ,حابرزاده و آقای عباس داوری و ……..با مسعود نشست دارند بعد از برنامه ریزی و پی ریزی خط و خطول ما خواهران را صدا میکنند ما را توجیه میکنند.

 واقعیت هم این است که در سازمان نفراتی همچون ابریشمچی ,جابرزاده , محدثین و عباس داوری هزار بار سیاسی تر از مریم رجوی هستند و خوب است سازمان فکر اساسی در باره جای خالی مسئول شورای ملی مقاومت بکنند.  اگر مسعود واقعا  زنده است خوب هست خطوط  جدید شورا را بیان کنند و اگر ایشان فوت کرده اند بهتر است سازمان جای خالی ایشان را با انتخاب جدید پر کنند.

میر باقر صداقی – سوییس

نوشته رویای سرنگونی , شکست استراتژیکی وسیاسی و به گور رفتن تمام رویاهای مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته خاطره از عملیات شرهانی و وارفتگی نیروهای مجاهدین دراین عملیات اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته گزارش ملاقات میر باقر صداقی با مقامات صلیب سرخ شهر برن اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه میر باقر صداقی به برادرش میر واقف صداقی در تیرانا کمپ مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته عکس و نامه ای که هیچوقت به دست خانواده ام نرسید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته فرقه رجوی از کدام پیروزی سخن میگوید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نهایتا بعد از شش ماه کار طاقت فرسا کار نو سازی تمام شد ولی در اولین مانور تقریبا همه تانکها خراب شدند مثلا مخزن سوخت مربوط به پمپ سوختهای زیر موتور بدلیل فرسودگی سوراخ میشدند یا مبدل روغن موتور و گیر بگس به دلیل پوسیدگی سوراخ میشدند و موتور و گیربکس آب وروغن قاطی میکردند و باز کار از اول شروع میشد و سازمان مجبور میشد این قطعات را در اختیار ما قراردهد یا رادیاتورها به نشتی میافتادند و تانکها جوش میاودرند یعنی همه کارها به دوباره کاری و گاهی به سه باره کاری و شش باره کاری میکشید ولی خط سازمان این بود که تنها نفرات را مشغول به کار نگه داشته و فرسودگی عمر آنها برای سازمان هیچ اهمیت نداشت باید توجه داشت که در گرمای سوزان عراق کار روی بدنه زرهی داغ خیلی سخت است و از ده صبح به بعد بدلیل گرمی بدنه زرهی همه خیس عرق میشدیم و در شرایط طاقت فرسا کار تانکهای چیفتن را به اتمام رساندیم.

اما با این همه کار وتلاش این تانکها به درد جنگ نمیخورد چون این تانکها تنها توپ بدون مهمات داشتند و از تیربار هم محور آنها خبری نبود و ارتش عراق کالیبر سی مخصوص تانک چیفتن را نداشت تا در اختیار ما بگذارد از همه مهمتر این تانکها خدمه کافی برای جنگ را نداشتند در ارتش آزادیبخش برخلاف ارتش کلاسیک که تانک را با چهار خدمه میشناسند تانکها در فرقه رجوی یک خدمه یا دو خدمه بیشتر نداشتند بخاطر همین هم وقتی آمریکا به عراق حمله کرد و ما به سه راهی امام ویس نزدیک مرز ایران و عراق رفتیم تنها سیاهی لشکری از تانک بودیم و بدلیل نداشتن خدمه برای تانکها و نفربرها هر روز روستائیان به دزدی میامدند و اموال ما را از روی تانکها و آیفاهای حمل مهمات میدزدیدند و ما بدلیل کمبود نیرو کاری نمیتوانستیم بکنیم.

گرفتن این تانکها از عراقیها حماقت محض بود چون سازمان بدلیل کمبود نیرو حتی نمیتوانست تانکهای تی ۵۵ اهدائی صدام را آماده نبرد بکند و تانکهای تی ۵۵ بجای چهار خدمه دو خدمه بیشتر نداشتند حتی کاتیوشاها تنها یک راننده داشتند کی می خواست این کاتیوشها را مهمات گیری کند و شلیک کند خدا میدانست سازمان خودش هم میدانست با چهار هزار نفر توان سرنگونی ندارد اما در اوج ناباوری به نیروهای شستشوی مغزی شده باورانده بود که قوی ترین و آموزش دیده ترین ارتش دنیا هستند و در عرض چند روز میتوانند دولت ایران را با آن ارتش بزرگ شکست دهند و افتخار مسعود رجوی بعد از خلع سلاح توسط ارتش آمریکا این بود که بیش از دوهزار تانک ,نفر بربی ام وان , توپ ۱۲۲ و ۱۳۰ میلیمتری , کاتیوشا , کاسکاول , بردم تو , خمپاره انداز ۱۲۰ میلیمتری ۶۰ میلمیتری ۸۲ میلیمتری , توپ پدافند ۲۳ میلیمتری و غیره تحویل داده است هر کدام از این سلاحها بطور معمول بیش از سه علی چهار نفر میخواهد کدام نیرو میخواست با این بیش از دوهزار سلاح بجنگد خدا میداند.
اما این تعداد سلاح پوشالهای بودند برای سرگرمی نفرات به گروگان گرفته شده در اشرف تا مشغول باشند و فکر نکنند که رجوی توان سرنگونی ندارد حال با بیش از سی سال سرکاری بودن در عراق یکمرتبه مریم رجوی تمامی وعده و وعیدهایشان رابرای سرنگونی شش ماه را فراموش کرده و سرنگونی رژیم را بعد از سرنگونی بشار اسد میداند باید سنگ پای قزوین باشی تا آن همه دروغ را به یکباره به فراموشی بسپاری.
میر باقر صداقی

نوشته بیگاری در اشرف در راستای شستشوی مغزی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته یک خاطره, اسمش اخراج بود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

عکسی از میر واقف صدای پیدا شده از سایتهای فرقه رجوی
 

پسرم بابات در حسرت شنیدن صدای تو از این دنیا رفت من هم خیلی پیر و مریض هستم تنها آرزوم قبل از مرگ , دیدار و شنیدن صدات هست پسرم با من چنین کاری را نکن میدانم مقصر نیستی. شنیده ام که رجوی نمیگذارد شماها با پدر و مادرها تماس بگیرید چه آرزوها که من برات نداشتم هر روز قاب عکس تو را برمیدارم وکلی گریه میکنم پسرم سعی کن از لجن زار رجوی فرار کنی و آزاد شوی هر کجا باشی ما دنبالت خواهیم آمد و بهت کمک میکنیم.

پسرم ما دیگر در خوی زندگی نمیکنیم سالهاست به اندیشه آمدیم نزدیک منزل واحد خانه داریم آنجا را که میشناسی.
شنیدم که به آلبانی رفتی خدا را شکر دیگر در عراق نیستی وقتی توی عراق بودی خیلی دلواپس بودم حال خواستم با این نامه شاید رجوی سنگ دل رحم کند وبگذارد شما با من تماس بگیری بخاطر تو هر کاری میکنیم جانم فدایت از باقر یاد بگیر الان برای خودش در اروپا زن و زندگی دارد دنیای که رجوی براتون ساخته دنیای پوچی است من از خدا هیچی نمیخوام بجز اینکه روزی تورا به من برگردونه تمام عمرم با غم و غصه تو گذشت دیگر به آخرهاش رسیدم برگرد دلم را شاد کن نگذار چشم انتظار از دنیا برم. دوست دارم قربانت مادر.
هفده فروردین نودوپنج
(زهرا اشرفخانی) التفات
 

نوشته نامه زهرا اشرفخانی (التفات) به پسرش میر واقف صداقی در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه سرگشاده به عالیجناب اسقف اعظم کلیسای ارتودکس تیرانا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته بیگانه پرستی مجاهدین خلق و افتخار مجاهدین به این بیگانه پرستی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته تلاش خانواده ها پشت درب کمپ لیبرتی برای ملاقات ممنوع الملاقاتیها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته آیا سئوالات آقای ایرج مصداقی به اسم گزارش ۹۳ را باید به فراموشی بسپاریم – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه سرگشاده به ریاست محترم کمیساریای عالی پناهندگی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.