روز شنبه 15 شهریور تجمعی از سوی مجاهدین خلق با حمایت 5 میلیون دلاری رژیم صهیونی در بروکسل برگزار شد، گرچه مجاهدین خلق در رسانه‌های خود مدعی شدند که جمعیت حاضر در این برنامه از هواداران و اعضای مجاهدین خلق هستند، اما اسناد و حتی تصاویر منتشر شده توسط رسانه‌های این گروه نشان از حضور گسترده اتباع مهاجر اروپایی به‌خصوص جنگ‌زدگان اوکراینی دارد. در واقع مجاهدین خلق هم‌چون سال‌های گذشته با وعده‌های مالی و تور تفریحی، چند هزار نفر را به مکان فراخوان خود آورده تا مشکل بحران هوادار حل شود.

اما نکته مهم دیگر در این تجمع، تلاش رسانه‌های مجاهدین خلق برای ارائه‌ی تصویری جوان از سازمان مجاهدین خلق است. این گروه تروریستی که با بحران کهولت سنی در کنار سایر چالش‌هایش مواجه است و با توجه به اینکه میزان جذب آن با توجه نفرت بالا از تشکیلات و دیگر معضلات درون سازمانی، بسیار اندک بوده، در این تجمع از شیوه‌ی جدیدی برای ترسیم تصویر یک تشکیلات زنده و جوان استفاده کرده است.

بر اساس اطلاعات به‌دست آمده از منابع آگاه، طبق تصمیم مقامات ارشد گروه، مقرر شده در تجمع بروکسل در کنار استفاده از اتباع مهاجر اروپایی که بر سن آنان هم نیز تاکیداتی شده، تعداد 300 تا 400 دختر و پسر جوان که تا حد امکان یا از مهاجرین ایرانی باشند یا با این مشخصه که شباهت بسیاری با ایرانیان داشته باشند نیز شناسایی و با پرداخت مبالغی از آن‌ها برای حضور در تجمع استفاده شود.

بر همین اساس با ابلاغ مریم رجوی، کادر برگزاری این برنامه از طرق مختلف ازجمله کمک برخی موسسات و شرکت‌ها تعدادی از دختران جوان ایرانی و دیگر ملیت‌ها از جمله هند، پاکستان و برخی کشورهای عربی مشخص کرده و با پرداخت نفری 300 تا 350 یورو از آن‌ها برای حضور در تجمع مذکور استفاده کرده‌اند تا با تصویربرداری و انتشار گسترده آن، بتوانند در اذهان، تصویر ساختگی از تشکیلات پیر، درمانده و بحران‌زده خود به نمایش بگذارند!

هدف‌شان از این اقدام این بوده که به‌نوعی به این گروه برای مقابله با بحران ریزش‌ها و عدم جذب جدید کمک کنند!

بر اساس اطلاعات به‌دست آمده از اسناد و پرونده‌‌های پزشکی مجاهدین خلق، میانگین سن اعضا در اشرف3 بین 60 تا 70 سال بوده و با مشکلات و بیماری‌های مختلفی از جمله پیرچشمی، فشارخون، بیماری‌های قلبی و تنفسی، سرطان و دیابت دست و پنجه نرم می‌کنند و این اوضاع مدت‌هاست که تبدیل به بحرانی مهم برای گروه شده است.

نوشته دختران و پسران اجاره‌ای در تجمع مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یک منبع آگاه به خبرنگار تسنیم گفت: یکی از مهم‌ترین این نشست‌ها، جلسه تیم امنیتی موساد و آمریکا با نفرات دفتر واشنگتن گروه مجاهدین خلق بوده است. در این جلسه حسن سلطانی، هدایت‌الله مستوفی و دو عضو دیگر دفتر واشنگتن ـ که به‌ عنوان نمایندگان ستاد اطلاعات گروه و لابی پنهان مجاهدین خلق فعالیت می‌کنند ـ حضور داشته‌اند.

فضای جلسه بسیار تُند و انتقادی بوده است و یکی از افسران موساد صریحاً خطاب به نمایندگان مجاهدین خلق گفته است؛ “شما وعده شبکه‌های اجتماعی و اقدامات میدانی در داخل ایران را داده بودید؛ چه شد؟ چرا خبری از آن وعده‌ها نیست؟ پوچ، پوچ، پوچ!”، این فضای پرتنش موجب عصبانیت شدید مریم رجوی شده و به درگیری جدی میان سرکرده گروه با کادر سیاسی، ستاد داخله (اجتماعی) و ستاد اطلاعات منجر شده است.

هم‌چنین رجوی در واکنش، حملات تندی را متوجه تیم ترامپ کرده و اظهار داشته است: “هر چیزی که ما برای پیروزی ترامپ هزینه کردیم حرام شد و به‌نفع اضداد (سلطنت‌طلبان) تمام شد.”

منبع آگاه یادشده می‌گوید: مریم رجوی توهین‌ها و فشارهای نمایندگان آمریکا و اسرائیل در این جلسه را همسو با پیشنهاد اخیر رودی جولیانی، وکیل اسبق ترامپ و متحد مجاهدین خلق دانسته است؛ پیشنهادی که خواستار اتحاد مجاهدین خلق با جریان سلطنت‌طلب بوده و خشم شدید او را برانگیخته است. رجوی تأکید کرده است؛ “ما بعد از شصت سال مبارزه حاضر نیستیم پیروزی خود را با کسی سهیم و شریک شویم.”

این افشاگری‌ها نشان می‌دهد گروه مجاهدین خلق پس از ناکامی در ایفای نقش میدانی در ایران، نه‌تنها با فشار و بازخواست حامیان خارجی مواجه شده، بلکه درون تشکیلات نیز به اختلافات و درگیری‌های جدی کشیده شده و موقعیت سیاسی خود را بیش از پیش متزلزل یافته است.

نوشته افشاگری از جلسه پُرتنش مجاهدین خلق با موساد و آمریکا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، جلسه رسیدگی به پرونده 4 متهم به جاسوسی گروه تروریستی مجاهدین خلق و رژیم صهیونیستی با حضور قاضی شعبه 3 دادگاه انقلاب استان البرز، مستشاران دادگاه، نماینده دادستان، 4 متهم این پرونده و وکلای آن‌ها در دو نوبت صبح و عصر برگزار شد.

حسین فاضلی هریکندی رئیس‌کل دادگستری استان البرز در رابطه با جزئیات پرونده بیان کرد: رسیدگی به پرونده شبکه جاسوسی گروه تروریستی مجاهدین خلق و رژیم صهیونی در دادگاه انقلاب استان البرز با حضور متهمان و وکلای آنها برگزار شد.

در این جلسه ابتدا نماینده دادستان به قرائت کیفرخواست پرداخت و در ادامه پس از تفهیم اتهامات از سوی دادگاه، متهمان و وکلای آنها دفاعیات خود را ارائه کردند.

موضوع این پرونده که در شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج مورد رسیدگی قرار دارد در مورد شبکه جاسوسی چهارنفره متشکل از سه نفر مرد و یک نفر زن است که ساکن شهر‌های کرج و اصفهان بودند.

نحوه جذب و اقدامات

رئیس‌کل دادگستری استان البرز گفت: متهمان که به‌طرق مختلف از جمله با واسطه برخی از گروه‌ها در یکی از کشور‌های همسایه و از طریق فضای مجازی با سرپل‌های نفاق و موساد مرتبط و جذب شده بودند ابتدا اقداماتی نظیر ارسال مختصات اماکن حساس و آتش زدن اماکن در شهر‌های مختلف انجام می‌دادند.

وی بیان کرد: در ادامه و پس از ارائه آموزش‌های مرتبط با ساخت پرتابه‌های انفجاری و لانچر پرتاب و آموزش نحوه شلیک و همچنین تهیه عکس و فیلم از اقدامات تروریستی؛ در اواخر اردیبهشت ماه سال جاری، مأموریت اصلی مبنی بر حمله با پرتابه‌های انفجاری به یکی از مراکز مهم نظامی کشور به این شبکه جاسوسی و تروریستی ابلاغ می‌شود.

نحوه شناسایی و دستگیری متهمان

فاضلی هریکندی افزود: متهمان که در مقاطع مختلف وجوه متعددی در قالب رمزارز از سرپل دریافت کردند، حدود یک ماه قبل از حمله رژیم صهیونی به کشور، پس از ساخت پرتابه‌های انفجاری و انتقال آن به محل پرتاب قصد انجام عملیات در یک مکان نظامی داشتند، اما خوشبختانه با توجه به اشراف اطلاعاتی ضابطان دادگستری و با اخذ دستورات قضایی، ضمن کشف و توقیف پرتابه‌های انفجاری آماده شلیک و لانچر آن، دو نفر از آنها در محل و قبل از شلیک پرتابه‌ها دستگیر شدند و در ادامه دو نفر از مرتبطین آنها نیز شناسایی و بازداشت شدند.

اتهامات متهمان پرونده

وی بیان کرد: پس از بازداشت متهمان و با تکمیل تحقیقات، کیفرخواست آنها صادر و برای رسیدگی به دادگاه ارجاع شد.

“محاربه از طریق تحریق عمدی و همکاری با دولت متخاصم و رژیم صهیونیستی”، “معاونت در محاربه”، “همکاری با گروه‌های متخاصم و معاند با نظام و رژیم صهیونیستی”، “اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور” و “عضویت در گروه‌های معاند علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران” از جمله اتهامات متهمان این پرونده است.

نوشته محاکمه ۴ متهم شبکه جاسوسی و تروریستی موساد و مجاهدین خلق‌ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گروه تروریستی مجاهدین خلق که کارنامه‌ای سیاه از ترور، خشونت و همدستی با دشمنان ملت ایران در تاریخ معاصر بر جای گذاشته است، بار دیگر قصد دارد با یک سناریوی نخ‌نما اما خطرناک، هم خود را در جایگاه مظلوم قرار دهد و هم علیه جمهوری اسلامی پروژه‌سازی امنیتی و سیاسی کند.

طبق اخبار واصله سرکردگان این فرقه درصددند در شوی خیابانی 15 شهریور خود در بروکسل، با طراحی یک انفجار صوری – ولو در حد بمب صوتی – دست به خودزنی بزنند تا از این رهگذر چند هدف اساسی را دنبال کنند.

پیشینه و ماهیت فرقه؛ خشونت و قربانی کردن نیروهای خودی

برای درک این نقشه، باید نگاهی به پیشینه و ماهیت این فرقه داشت؛ پیشینه‌ای که نشان می‌دهد خشونت، فریب و قربانی کردن نیروهای خودی، بخش جدایی‌ناپذیر از راهبرد مجاهدین خلق بوده است.

تشکیلات زندان؛ شکنجه برای نفرت‌سازی

یکی از نقاط تاریک کارنامه مجاهدین خلق در دهه شصت، پدیده‌ای به نام “تشکیلات زندان” است. این ساختار درون‌بازداشتی، در ظاهر قرار بود به انسجام و ارتباط میان اعضای زندانی گروه کمک کند؛ اما در عمل مأموریتی شیطانی بر عهده داشت. جلوگیری از بازگشت نیروهای جداشده به آغوش ملت و نظام جمهوری اسلامی، تخریب اراده کسانی که قصد داشتند با نوشتن توبه‌نامه، واقعیت جنایات گذشته خود را پذیرفته و در مسیر اصلاح گام بردارند و واداشتن افراد به پایبندی کورکورانه به تشکیلات، حتی به قیمت اعدام شدن.

روش کار ساده اما بی‌رحمانه بود: اعضایی که گرایش به توبه داشتند، به دست هم‌پرونده‌ای‌های خود در قالب “کمیته زندان” تحت فشار، توهین و شکنجه روانی و حتی جسمی قرار می‌گرفتند. هدف آن بود که فرد از تصمیم خود منصرف شود، وصیت‌نامه‌ای تشکیلاتی بنویسد و با کینه از جمهوری اسلامی تا پای جوخه اعدام بایستد. روایت‌های ساخته‌وپرداخته این “شکنجه‌ها” همچنین خوراک تبلیغاتی سازمان برای تحریک سایر زندانیان و هواداران بیرون زندان می‌شد.

یکی از مسئولان شناخته‌شده این شبکه در دهه شصت، علی صارمی بود؛ کسی که سال‌ها بعد به جرم فعالیت‌های تروریستی و سازماندهی مجدد نیروها، در سال 1389 به حکم دادگاه اعدام شد.

الگویی ثابت: قربانی‌سازی و مظلوم‌نمایی

این رفتار ریشه‌دار، یعنی قربانی کردن نیروهای خودی برای پیشبرد اهداف سازمان، بارها در تاریخ مجاهدین خلق تکرار شده است:

در سال 2003، پس از بازداشت مریم رجوی در فرانسه، ده‌ها تن از هواداران فرقه در اروپا به دستور تشکیلات دست به خودسوزی اجباری زدند؛ اقدامی تکان‌دهنده که منجر به مرگ چندین نفر شد و ماهیت فرقه‌ای و ضدانسانی این گروه را برملا کرد.

در سال 1397، پروژه‌ای طراحی شد که طی آن تلاش شد با پرونده‌سازی علیه اسدالله اسدی، دیپلمات جمهوری اسلامی در اروپا، ایران به اقدام تروریستی متهم شود. هرچند این پروژه با همکاری سرویس‌های صهیونیستی و برخی کشورهای اروپایی پیش رفت، اما با روشن شدن ابعاد آن و صدور حکم دادگاه بلژیک، عملاً شکست خورد.

فروپاشی در آلبانی؛ خروج خانواده‌ها و بحران تشکیلاتی

در سال‌های اخیر، مجاهدین خلق در آلبانی با بحرانی بی‌سابقه روبه‌رو هستند. اعضای گرفتار در اردوگاه موسوم به “اشرف 3” به‌طور فزاینده‌ای خواهان جدایی از تشکیلات شده‌اند. تنها در هفته گذشته، نخستین خروج خانوادگی با عنوان خانواده “شاه‌کرمی” صورت گرفت؛ اتفاقی که موجی از درخواست‌های مشابه را به دنبال داشته است.

این روند فروپاشی، سران فرقه را به‌شدت نگران کرده است. آن‌ها بیم آن دارند که اگر دریچه‌ای برای خروج آزادانه نیروها باز شود، ظرف مدت کوتاهی بخش عمده‌ای از بدنه تشکیلاتی فروبپاشد. بنابراین نیازمند یک شوک تبلیغاتی و مظلوم‌نمایی تازه‌اند تا با ایجاد فضای احساسی و القای “تهدید خارجی”، اعضا را از جدایی بازدارند.

سناریوی بروکسل؛ خودزنی برای دو هدف

در همین چارچوب باید به خبر تازه مبنی بر طراحی یک بمب‌گذاری نمایشی در بروکسل نگریست. منابع مطلع می‌گویند سران مجاهدین خلق قصد دارند در گردهمایی 15 شهریور خود، انفجاری کنترل‌شده – حتی در سطح بمب صوتی – رقم بزنند و بلافاصله انگشت اتهام را به سمت جمهوری اسلامی نشانه روند.

این اقدام دو هدف کلیدی را دنبال می‌کند:

مظلوم‌نمایی بین‌المللی و فشار بر اتحادیه اروپا

مجاهدین خلق با علم به شرایط ژئوپلیتیکی منطقه و حساسیت اروپا نسبت به امنیت داخلی، می‌خواهند جمهوری اسلامی را به اقدام تروریستی متهم کرده و بروکسل و اتحادیه اروپا را وادار به موضع‌گیری رادیکال علیه ایران کنند. تجربه پرونده‌سازی علیه دیپلمات ایرانی در سال 1397 نشان داده است که آن‌ها در هماهنگی با سرویس‌های بیگانه، چنین سناریوهایی را بارها امتحان کرده‌اند.

کنترل نیروهای داخلی و جلوگیری از ریزش تشکیلاتی

همان‌گونه که در دهه شصت از “تشکیلات زندان” برای واداشتن اعضا به ایستادن تا پای مرگ استفاده می‌کردند، امروز نیز می‌خواهند با سناریوی بروکسل، به نیروهای خود القا کنند که “ما در محاصره هستیم”، “رژیم به دنبال نابودی ماست” و “تنها راه نجات، ماندن در تشکیلات است”. به بیان دیگر، قربانی کردن چند نفر یا ایجاد فضای روانی پرهیاهو، بهایی است که سرکردگان حاضرند برای تداوم کنترل بر اعضای درمانده خود بپردازند.

نقاب مظلومیت بر چهره تروریسم

مجاهدین خلق طی چهار دهه گذشته نشان داده‌اند که هیچ حد و مرزی در قربانی کردن نیروهای خودی، دروغ‌پردازی رسانه‌ای و همکاری با دشمنان ایران نمی‌شناسند. از “تشکیلات زندان” در اوین تا خودسوزی‌های پاریس و سناریوی اسدالله اسدی، الگوی رفتاری این گروه بر یک اصل بنا شده است: فریب و مظلوم‌نمایی برای بقا.

اکنون نیز نقشه بمب‌گذاری نمایشی در بروکسل – صرف‌نظر از موفقیت یا شکست آن – در همین چارچوب قابل ارزیابی است. جمهوری اسلامی و افکار عمومی باید آگاه باشند که این دست پروژه‌ها، نه نشانه قدرت این گروه، بلکه علامت ضعف و استیصال آن است. فرقه‌ای که روزگاری داعیه “ارتش آزادی‌بخش” داشت، امروز تنها راه ادامه حیاتش را در خودزنی و نمایش‌های خیابانی می‌بیند.

وظیفه دستگاه دیپلماسی در برابر سناریوهای گروه تروریستی

در این میان، نقش دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران کلیدی است. انتظار می‌رود وزارت امور خارجه با تکیه بر مسئولیت‌های قانونی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های حقوقی و دیپلماتیک موجود، گزارش رسمی و مستند این سناریوی خطرناک را به دولت‌های میزبان و نهادهای اروپایی ارائه دهد.

این اقدام باید در قالب هشدار صریح و بی‌ابهام صورت گیرد؛ هشداری مبنی بر اینکه میزبانی از گروهی تروریستی با سابقه روشن در خشونت، خودزنی و قربانی‌سازی، نه‌تنها امنیت داخلی اروپا را در معرض تهدید قرار می‌دهد، بلکه هرگونه کوتاهی یا چشم‌پوشی از هشدارهای جمهوری اسلامی، کشورهای میزبان را در تبعات سیاسی، امنیتی و حتی حقوقی این اقدامات شریک می‌سازد.

به بیان روشن‌تر، اروپا باید بداند که هرگونه بازی خوردن در سناریوهای مجاهدین خلق، نه به تضعیف جمهوری اسلامی بلکه به بی‌اعتباری و هزینه‌سازی برای خود اتحادیه اروپا خواهد انجامید. جمهوری اسلامی موظف است این پیام را با صدایی رسا منتقل کند: ایران تهدیدات را می‌شناسد، هشدار می‌دهد و مسئولیت پیامدهای بی‌توجهی به این هشدارها را بر عهده میزبانان و همدستان مجاهدین خلق خواهد گذاشت.

نوشته خودزنی به سبک مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این اتفاق در حالی در مقر اشرف 3 رخ داده که طی سال‌های گذشته خروج نفرات حتی به صورت فردی، کاری بسیار سخت بوده است و اوج فرار نفرات هنگام خروج از عراق بود.

حال خروج یک خانواده 5 نفره با هم و این‌ که چگونه این خانواده با سیاست‌های سخت‌گیرانه مجاهدین خلق توانسته‌اند با هم ارتباط گرفته و همدیگر را برای خروج اقناع کنند، بسیار عجیب و نشانه واضحی از فروپاشی تشکیلاتی و سازمانی مجاهدین خلق است.

بر اساس اطلاعات رسیده به تسنیم، “فروغ شاه‌کرمی” به همراه پدرش “علی”، مادرش “فرزانه خادمی”و دو خواهر و برادرش “نسیم” و “مسعود”، افرادی هستند که موفق به خروج از اشرف 3 شده اند.

این خانواده طی یک سال گذشته با وجود کنترل شدید گروه، به‌طور پنهانی ارتباط خود را حفظ کرده و در نهایت به این جمع‌بندی رسیده‌اند که ادامه حضور در تشکیلات تروریستی مجاهدین خلق به معنای نابودی ادامه زندگی فردی و خانوادگی آنهاست.

فروپاشی تابو درونی مجاهدین خلق

آنچه این خروج را تاریخی می‌کند، نه فقط تصمیم یک خانواده برای ترک تشکیلات، بلکه شکسته شدن یکی از مهم‌ترین تابوهای سازمان یعنی جدایی خانوادگی است.

از دهه 60 به بعد، خط‌مشی مسعود رجوی بر پایه انقطاع کامل اعضا از خانواده شکل گرفت. زن و شوهرها مجبور به طلاق شدند، فرزندان از والدین جدا شده و هرگونه عاطفه خانوادگی به‌عنوان “مانع مبارزه” سرکوب شد و تا همین امروز از برچسب “عدم عبور از فردیت” به عنوان یکی از مولفه‌‎های تحقیر اعضا برای عدم انقلاب درونی (انقلاب مریم) در کنار عبور از جنسیت استفاده می‌شد.

با این حال، موفقیت این خانواده در برقراری ارتباط پنهانی و اقناع یکدیگر برای خروج، نشان‌دهنده سست‌شدن دیوارهای کنترلی و شکنندگی مناسبات درونی اشرف 3 است.

این موضوع، برای سازمانی که سه دهه است با ابزار “طلاق اجباری”، “نشست‌های تحقیر” و “مغزشویی ایدئولوژیک”اعضا را در انزوا نگه داشته، چنین شکافی می‌تواند آغاز یک روند جدید باشد.

تلاش برای پنهان‌کاری

به گفته یک منبع آگاه، سرکردگان مجاهدین خلق در واکنش به این خروج کم‌سابقه، سیاست پنهان‌سازی را در پیش گرفته‌اند و زهرا مریخی، مسئول اول سازمان، دستور داده تا برای این خانواده خانه‌ای در “تیرانا” تهیه شود تا ضمن تأمین حداقلی معیشت، آنان را از ارتباط‌گیری با رسانه‌ها یا بازگشت به ایران بازدارند.
این تصمیم بیانگر نگرانی عمیق گروه مجاهدین خلق از سرایت این موج است؛ چرا که انتشار خبر خروج خانوادگی می‌تواند دیگر اعضا را نیز به فکر نجات جمعی بیندازد.

فشارهای درونی: از وعده‌های دروغ تا تحقیر روزانه

فرار این خانواده به عنوان نمادی از فروپاشی سهمگین تشکیلات و مجاهدین خلق، در بستر شرایطی قابل فهم است که سال‌هاست اعضا را در تنگنا قرار داده است.

وعده‌های بی‌پایان سرنگونی: از اوایل دهه 60 تاکنون، رهبری سازمان هر سال وعده داده که “جمهوری اسلامی تا سال آینده سقوط خواهد کرد”. این وعده دروغین، که بارها تکرار شده، موجب فرسایش روحی اعضا و از بین رفتن امیدهایشان شده است.

جدایی‌های تحمیلی: اعضا نه تنها از خانواده اصلی خود بریده‌اند، بلکه حق ازدواج و تشکیل خانواده جدید نیز از آنان سلب شده است. زن و شوهرها با اجبار طلاق گرفته و هرگونه رابطه عاطفی به مثابه “خیانت به رهبری” تلقی شده است.

نشست‌های تحقیر و اجبار: جلسات موسوم به “عملیات جاری” و “غسل هفتگی” سال‌هاست ابزار کنترل ذهنی و تحقیر روانی افراد است. در این نشست‌ها، اعضا باید افکار و احساسات شخصی خود را اعتراف کرده و زیر فشار جمعی سرزنش شوند.

کنترل شدید فردی: زندگی روزانه در اشرف 3 تحت مراقبت دائمی است. خروج آزادانه از مقر ممنوع بوده و هرگونه درخواست جدایی با اتهام “بریده مزدور” پاسخ داده می‌شود.

معنای سیاسی فرار خانوادگی

ترک اشرف 3 آن هم توسط یک خانواده، بیش از آنکه یک اتفاق فردی باشد، نشان‌دهنده آغاز یک روند سیاسی–تشکیلاتی است.
اگر تا دیروز خروج‌های پراکنده به‌عنوان “ضعف شخصی” معرفی می‌شد، امروز جداشدن جمعی یک خانواده، ضربه‌ای مستقیم به بنیان ایدئولوژیک سازمان است؛ جایی که اساساً بر نفی خانواده و جایگزینی “رابطه با رهبری” استوار بود.

این فرار، پیامی روشن به دیگر اعضای گرفتار در حصار اشرف 3 دارد مبنی بر اینکه امکان بازگشت به زندگی طبیعی هست، حتی اگر سال‌ها تحت فشار قرار گرفته باشند. همچنین نشان می‌دهد که حلقه کنترل تشکیلاتی سازمان، هر قدر هم سختگیرانه، دیگر نفوذناپذیر نیست.

آینده‌ای مبهم برای تشکیلات آلبانی

همه اینها در حالیست که در سال‌های اخیر، فشارهای بیرونی نیز بر گروه مجاهدین خلق افزایش یافته است.

دولت آلبانی بارها به دلیل تخلفات اعضای مجاهدین خلق در امور داخلی کشور هشدار داده و محدودیت‌هایی بر فعالیت‌های آنان اعمال کرده است. رسانه‌های اروپایی نیز از اشرف 3 به‌عنوان “زندان خاموش” یاد کرده‌اند.

اکنون با نخستین فرار خانوادگی، می‌توان انتظار داشت موج جدیدی از شکاف‌ها درون سازمان شکل گیرد.

بسیاری از اعضا که سال‌ها با وعده‌های دروغ سرگرم شده‌اند، احتمالاً به این نتیجه خواهند رسید که خروج تنها راه نجات است.

سکوت تحمیلی و ترس از گسترش

سیاست پنهان‌سازی مجاهدین خلق درباره این خروج خانوادگی نیز نشان‌دهنده هراس عمیق سران این گروه از بازتاب این اتفاق است. اعطای خانه به این خانواده در تیرانا نه از سر دلسوزی، بلکه ابزاری برای خرید سکوت و جلوگیری از افشای واقعیت است.
با این حال، تجربه نشان داده که چنین اقدامات مسکنی نمی‌تواند مانع فروپاشی تدریجی تشکیلات شود.

نوشته اولین فرار خانوادگی از تشکیلات گروه تروریستی مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سازمان مجاهدین خلق ایران که امروزه با عنوان “منافقین” شناخته می‌شود، در حافظه تاریخی ایرانیان یادآور جنایت، ترور، خیانت و وطن‌فروشی است؛ البته تاریخچه مجاهدین خلق حاوی ابعاد گسترده‌تری است. این سازمان از بدو تأسیس در میانه دهه 40 تا به امروز که در گوشه‌ای از خاک آلبانی و تحت حمایت آمریکا ادامه حیات می‌دهد، منشأ تحولاتی بوده است؛ ترور مستشاران آمریکایی در سال 54، تغییر ایدئولوژی سازمان از اسلام به مارکسیست، تکاپوهای سازمان در سال‌های منتهی به پیروزی انقلاب، فعالیت‌های مجاهدین خلق بعد از سقوط شاه، اعلان جنگ مسلحانه علیه نظام، روی آوردن به ترور مسئولین نظام، ترورهای کور و جنایت علیه مردم ایران، همراهی با صدام و دشمن متجاوز بعثی، راه‌اندازی عملیات فروغ جاویدان علیه جمهوری اسلامی، خیانت‌های متعدد سیاسی، جاسوسی و… تنها بخشی از کارنامه سازمان مجاهدین خلق است که هنوز بعد از گذشت شش دهه از تأسیس، ناگفته‌های بسیاری پیرامون آن وجود دارد.

بدون تردید، روایت و واگویه‌های تاریخی از سوی اعضای سازمان می‌تواند گره‌های تاریخی متعددی را بگشاید. مسعود خدابنده یکی از همین شخصیت‌هاست. او که از پیش از پیروزی انقلاب، سمپات مجاهدین خلق بود، تا سال 1375 که از سازمان برید، تمام رده‌های سازمانی را طی کرد و به نزدیک‌ترین عنصر به مسعود و مریم رجوی تبدیل شد. وی دو دهه سابقه عضویت در سازمان را در کارنامه دارد.

مسعود خدابنده که با نام مستعار “رسول” در سازمان فعالیت می‌کرد، در تابستان 1360 مسئول مستقیم انتقال محمدرضا کلاهی و مسعود کشمیری (عاملین انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری و دفتر نخست‌وزیری) بود. وی در بخشی از این کتاب، درباره انتقال کلاهی و کشمیری از ایران می‌گوید: “هم‌زمان با ورود مسعود رجوی و ابوالحسن بنی‌صدر به فرانسه (مرداد 1360)، من از لندن به پاریس اعزام شدم و سپس همراه سعید شاهسوندی برای انتقال یک فرستنده رادیویی 10 کیلوواتی و سایر وسایل ارتباطی از مونیخ به بغداد و ازآنجا به مرز کردستان ایران و از طریق کوهستان به دره زیر سردشت منتقل شدم.

مدتی از حضور در کردستان نگذشته بود که این مقر تبدیل به محل وصل نفرات داخل کشور به فرانسه شد. بسیاری از اعضا در آن سال‌ها به‌ویژه بعد از شکست 30 خرداد 60 از طریق مقر ما که آن زمان هم‌جوار مقر حزب دموکرات بود، به دفتر بغداد و از طریق اردن به فرانسه منتقل شدند. ازجمله این‌ها مهدی ابریشمچی و جلال گنجه‌ای بودند که همه آن‌ها را خودم از مرز تحویل گرفتم. محمدرضا کلاهی (عامل انفجار دفتر حزب جمهوری) و مسعود کشمیری (عمل انفجار 8 شهریور) هم در همین زمان و البته با فاصله زمانی کمی به مقر ما منتقل شدند.

مشخص بود که هیچ‌کدام را به خاطر سابقه نمی‌توانستیم به اروپا بفرستیم و دستور، نگه‌داشتن و مراقبت از آن‌ها بود. کلاهی (با نام سازمانی کریم رادیو) را که به لحاظ فنی در ایستگاه رادیو قابل‌استفاده بود در کردستان نگه داشتیم و مسعود کشمیری (با نام سازمانی باقر روابط) را که عربی بلد بود به دفتر بغداد فرستادیم…”. خدابنده اطلاعات و تحلیل‌های جالبی درباره حیات یا ممات کشمیری و کلاهی دارد.

وی در جای دیگری از خاطراتش می‌گوید: “در مورد انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی (7 تیر 1360) و دفتر نخست‌وزیری (8 شهریور 1360)، فکر نمی‌کنم کسی در اعضا، هواداران، اعضای شورا و یا جداشدگان باشد که نداند این دو عملیات کار سازمان بوده است. رجوی بارها در جلسات خصوصی، این مسئولیت را گردن گرفت. او علناً مسئولیت این دو عملیات را می‌پذیرفت و می‌گفت: این خشم خلق قهرمان بود! عامل اصلی دو عملیات 7 تیر و 8 شهریور 1360، دو نفر به نام‌های محمدرضا کلاهی و مسعود کشمیری بودند؛ کسانی که وظیفه انتقال آن‌ها از ایران، بر عهده من گذاشته شد.”

روایت‌های او از جلسات داخلی سازمان، بدیع و جالب است. مثلاً او ذیل مبحثی با عنوان “نشست معاصی” می‌گوید: “من جزو اولین کسانی بودم که در نشست‌های طلاق مریم عضدانلو از مهدی ابریشمچی و ازدواجش با مسعود رجوی شرکت کردم. آن زمان، این جلسات به‌عنوان “نشست معاصی” مشهور بود. جوان‌ترین اعضای حاضر در آن جلسات من بودم و لذا بیشتر ناظر بودم تا فعال. جوهره این نشست‌ها این بود که مسعود با همسر دوستش یعنی مهدی رابطه جنسی برقرار کرده ولی این معصیت و گناه نیست. چون مسعود رهبر است. بعد هم تئوری‌هایی به دنبال این اصل آمد که مثلاً معصوم بودن امامان به این نیست که کاری نکرده‌اند، بلکه بدین خاطر است که بالاتر قرار دارند و آنچه برای مردم معصیت است، نه‌تنها برای آنان معصیت نیست بلکه عین ثواب است!”

روابط سازمان مجاهدین خلق با شخصیت‌هایی چون بازرگان، بنی‌صدر، منتظری و… از جمله فصول مهم خاطرات خدابنده است. خدابنده همچنین اطلاعات بسیار جالبی درباره شخصیت مسعود و مریم رجوی دارد که بیانگر روحیات، اخلاق، سبک زندگی آنان است.

از دیگر فصول مهم و جالب توجه “تهران تا تیرانا”، افشای تلاشی است که سازمان مجاهدین خلق در سال 1367 برای ترور آیت‌الله خامنه‌ای -رئیس جمهور وقت – صورت داد. خدابنده که رابط اصلی این عملیات را می‌شناخت، بعدها جزئیات آن طرح را از وی شنید.

“تهران تا تیرانا” همچنین حاوی رازهایی از پادگان اشرف است. راوی به خوبی فضای داخلی این اردوگاه را ترسیم می‌کند و می‌گوید که چگونه عده‌ای از اعضای سازمان در این کمپ، قربانی زیاده‌خواهی و کینه سرکرده سازمان شدند. خدابنده همچنین در خاطراتش از طرح‌ها و نقشه‌های سازمان برای جذب خوانندگان، هنرمندان و افراد مشهور از جمله خدیجه اشرف‌السادات مرتضایی (مرضیه) سخن می‌گوید.
چاپ چهارم کتاب “تهران تا تیرانا”؛ خاطرات مسعود خدابنده از اعضای مرکزیت سازمان مجاهدین خلق و سرتیم حفاظت مسعود و مریم رجوی، با تدوین محمدجعفر بگلو در 160 صفحه قطع رقعی با شمارگان هزار نسخه و با قیمت 120 هزار تومان توسط انتشارات شهید کاظمی روانه بازار نشر شد.

نوشته خاطراتی خواندنی از سرتیم حفاظت مسعود رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بر اساس یکی از این اسناد که به سال 2012 بازمی‌گردد، یعنی زمانی که معارضین و تروریست‌ها تا اطراف کاخ ریاست‌جمهوری سوریه پیشروی کرده بودند، موساد از مجاهدین خلق می‌خواهد که مأموریت برقراری ارتباط با گروه‌های تکفیری در سوریه را آغاز کنند. در جلسه نخست، مجاهدین خلق پس از جمع‌بندی، این درخواست را رد و اعلام می‌کنند که شناخت کافی از گروه‌های تکفیری ندارند. اما در جلسه بعدی، یکی از افسران موساد صراحتاً به آنان دستور می‌دهد که نه‌تنها باید ارتباط‌گیری را آغاز کنند، بلکه وظیفه دارند آموزش‌های اطلاعاتی و عملیاتی لازم را نیز به این گروه‌ها منتقل کنند.

پس از این دستور، مجاهدین خلق تعدادی از عناصر تکفیری را به فرانسه منتقل کرده و برای آنها دوره‌های آموزشی ویژه برگزار می‌کنند. حتی این گروه، به نیابت از تروریست‌ها، در پاریس تجمعاتی علیه دولت بشار اسد ترتیب می‌دهد و از میان پناهندگان و عناصر پراکنده در شهرهای اروپایی، نیروهایی را گردآوری کرده و به خدمت می‌گیرد.

یکی دیگر از اسناد منتشرشده که مورد بحث رسانه‌ها نیز قرار گرفته، مربوط به شهادت شهید بدرالدین است. بر اساس این سند، مجاهدین خلق با جمع‌آوری اطلاعات میدانی و ارائه آن به گروه‌های تکفیری، نقش مستقیمی در عملیات تروریستی داشتند. این اطلاعات توسط مجاهدین خلق آماده و سپس در اختیار تکفیری‌ها قرار داده می‌شد تا آنان عملیات‌های تروریستی خود را طراحی و اجرا کنند.

نوشته دوره آموزشی مجاهدین خلق برای عناصر داعش در فرانسه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، تاریخ ایران معاصر مملو از لحظاتی است که هنوز روایت کامل آن برای نسل امروز ناگفته مانده است. “عملیات مهندسی” ساخته سروش محمدزاده این شب‌ها به آنتن شبکه سه رسیده تا بخشی از این تاریخ را روایت کند. روایتی که به وسیله آن می‌توان درد و قهرمانی را همزمان لمس کرد. روایت‌هایی تلخ در دل اتفاقاتی واقعی که مخاطب را به دل دهه شصت می‌برد؛ سال‌هایی که گروه مجاهدین خلق با اقدامات تروریستی، امنیت ملی را تهدید می‌کرد و نیروهای امنیتی با تمام توان، در مقابلشان ایستادند.

داستان “عملیات مهندسی” حول محور تلاش‌های نیروهای امنیتی و مردم عادی برای مقابله با گروه تروریستی مجاهدین خلق می‌چرخد؛ گروهی که با نفوذ و ترور، قصد برهم زدن ثبات کشور را داشت. این سریال از زبان شخصیت‌هایی روایت می‌شود که در سایه عملیات‌های اطلاعاتی و نظامی، با ترس، امید و شجاعت زندگی می‌کردند و جان خود را در این مسیر گذاشتند.

نقاط قوت سریال

1. روایت واقع‌گرایانه و مستندگونه: یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های سریال، پرداختن بی‌پیرایه به وقایع دهه شصت است. سریال با تحقیقات دقیق، بازسازی بی‌نظیری از فضای اجتماعی، شهری و حتی فرهنگی آن دوران ارائه می‌دهد. لباس‌ها، گریم، طراحی صحنه و موسیقی متن، همگی حس حضور در آن سال‌ها را به مخاطب منتقل می‌کنند.

2. بازی‌های درخشان و متنوع: حضور بازیگرانی چون یوسف تیموری، مریم سعادت، خیام کاشانی و ساره رشیدی، ترکیبی متعادل از چهره‌های شناخته‌شده و نوظهور را شکل داده است. نقش‌آفرینی‌های قوی، به‌ویژه در نمایش احساسات متناقض ترس، امید و دلسردی، بر باورپذیری داستان افزوده است.

3. دیالوگ‌نویسی طبیعی و تأثیرگذار: دیالوگ‌های سریال ساده، نزدیک به زبان محاوره مردم آن دوره و بدون هرگونه شعارزدگی است. این شیوه نگارش، به ویژه در لحظات بحرانی، بر احساسات مخاطب تاثیر عمیقی می‌گذارد و از اغراق و تصنع دور است.

4. جلوه‌های ویژه و موسیقی متناسب: انفجارها و صحنه‌های اکشن با دقت و واقع‌گرایی قابل قبول ساخته شده‌اند و موسیقی متن متناسب با فضای ملتهب و پرتنش سریال، حس دراماتیک و هیجان را به خوبی منتقل می‌کند.

نقاط ضعف سریال

1. ریتم کند در بخش‌هایی از سریال: برخی مخاطبان و منتقدان به کندی روند روایت، به خصوص در قسمت‌های ابتدایی، اشاره کرده‌اند که ممکن است موجب افت تمرکز و خستگی تماشاگر شود.

2. ضعف در شخصیت‌پردازی برخی نقش‌ها: شخصیت‌های مثبت داستان به خوبی پرداخت نشده‌اند و این موضوع باعث شده ارتباط عاطفی مخاطب با آنها کمتر شکل بگیرد. در مقابل، نقش‌های منفی به شکل قوی‌تر و با جزئیات بیشتر معرفی شده‌اند.

3. ابهام در روند داستان و روایت: در بعضی قسمت‌ها، روایت دچار پراکندگی و ابهام است و این مساله ممکن است باعث سردرگمی مخاطب شود و تأثیرگذاری کلی داستان را کاهش دهد. (البته لازم است منتظر بمانیم تا داستان ساختار منسجم‌تری پیدا کند و پس از پخش قسمت‌های بیشتری بتوان به تحلیلی دقیق‌تر و جامع‌تر رسید.)

اگر علاقه‌مند به آثار تاریخی با محوریت موضوعات اجتماعی و امنیتی هستید و می‌خواهید بخشی از تاریخ معاصر ایران را به شیوه‌ای تازه و عمیق تجربه کنید، “عملیات مهندسی” را پیشنهاد می‌شود. این سریال، با روایتی تلخ اما واقعی، شما را به سفری در دل پیچیدگی‌های تاریخی می‌برد که هرگز نباید فراموش شود.

اهمیت این سریال تنها در بازگویی رویدادها نیست؛ بلکه در یادآوری ارزش‌هایی است که گاهی در هیاهوی روزمرگی به فراموشی سپرده می‌شوند: شجاعت، وفاداری، همبستگی اجتماعی و باور به اینکه حتی در تاریک‌ترین روزها، می‌توان با ایستادگی و تدبیر، مسیر آینده را روشن کرد. اگرچه سریال، قهرمانان خود را از دل واقعیت گرفته و با پرداختی داستانی، به زندگی و مبارزاتشان جان داده، اما هر پلان آن، یادآور نام و خاطره کسانی است که امنیت امروز این سرزمین را با جان خویش خریده‌اند.

این اثر، پلی میان گذشته و حال است؛ پلی که تماشاگر با عبور از آن، نه‌تنها به تماشای یک قصه جذاب می‌نشیند، بلکه بخشی از هویت تاریخی خود را بازمی‌یابد. “عملیات مهندسی” آمده است تا نشان دهد تاریخ، اگر درست روایت شود، نه‌تنها کهنه نمی‌شود، بلکه با گذر زمان، درخشان‌تر و اثرگذارتر می‌‌شود.

نوشته “عملیات مهندسی” ماجرایی تلخ اما واقعی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این گروه که در دهه‌ٔ 1350 با شعارهای رادیکالِ ضدصهیونیستی خود را “پیشتاز مبارزه با امپریالیسم و اسرائیل” معرفی می‌کرد، اکنون از یک‌ سو در صف حامیان تحریم و فشار حداکثری علیه تهران ایستاده و از سوی دیگر زیر چتر لابی‌های نزدیک به تل‌آویو فعال است.

در این گزارش با رجوع به اسناد تاریخی، گزارش‌های رسانه‌ای و بیانیه‌های رسمیِ منتشر شده بین 1350 تا 2025، این نفاق ایدئولوژیک ـ سیاسی را واکاوی می‌کنیم.

الف) رادیکالیسم “ضدصهیونیستی” دههٔ 1350

1. مبانی ایدئولوژیک اولیه ـ جزوه‌ٔ “جامعه‌ٔ بی‌طبقهٔ توحیدی” (1354) و نشریه‌ٔ “مجاهد” به‌صراحت “صهیونیسم” را در کنار “امپریالیسم آمریکا” به‌عنوان دشمن اصلی خلق‌های منطقه معرفی می‌کردند(1)

2. حمایت از فلسطین؛ در سال 1354 شاخهٔ نظامیِ مجاهدین خلق با “الجبهه الشعبیه” بیانیهٔ مشترک صادر کرد و از “مبارزه مسلحانه علیه اسرائیل” سخن گفت.(2)

ب. خروج از ایران و آغاز الگوی”دشمنِ دشمنِ من”

1. هم‌پیمانی با صدام؛ پس از فرار سرکردگان مجاهدین خلق به عراق (1365)، همکاری امنیتی با ارتش بعث در طول جنگ ایران و عراق، نقطهٔ عطفی در گسست از روایت “ضدامپریالیستی” بود.(3)

2. از شعار تا ساز و کار اطلاعاتی؛ کارشناسان اطلاعاتی غربی از اواخر دههٔ 1990 به بعد (گزارشِ Foreign Affairs، ژانویهٔ 2005) به “ارتباط عملیاتی”مجاهدین خلق با دستگاه‌های امنیتی چند کشور منطقه از جمله اسرائیل، فرانسه و آلمان اشاره کردند.(4)

ج. افشاگری‌های هسته‌ای؛ “بُرد اطلاعاتی” یا “خط مقدم موساد”؟

1. کنفرانس واشنگتن (24 مرداد 1381 14 اوت 2002)؛ شورای موسوم به ملی مقاومت مجاهدین خلق (بازوی سیاسی مجاهدین خلق) وجود تأسیسات نطنز و اراک را علنی کرد؛ نیویورک تایمز همان روز نوشت که “منابع غربی این اطلاعات را منطبق بر داده‌های موساد می‌دانند”.(5)

2. گزارش NBC (9 فوریهٔ 2012)؛ چند مقام آمریکایی تأیید کردند که “موساد گروه‌هایی از اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق را برای عملیات‌ هدف‌گیری دانشمندان هسته‌ای ایران آموزش داده است”(6)

د. پارادوکس “نه جنگ، نه مماشات” در میانهٔ جنگ 2025 ـ 2024

1. چرخش زبانی؛ بیانیهٔ رسمی شورای ملی مقاومت (مجاهدین خلق) 22 آوریل 2025 می‌گوید: “مردم ایران قربانی ماجراجویی‌های اتمی رژیم‌اند؛ نه جنگ می‌خواهیم و نه مماشات، بلکه سرنگونی رژیم را”. در همان کنفرانس، سخنگوی سازمان از “لزوم تشدید تحریم‌های هدفمند” صحبت کرد، این در حالی است که پیش از این مطالبه ثابت مجاهدین خلق، لزوم اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی بوده است. ظاهراً نگرانی از عدم‌السهم مجاهدین خلق در ایرانِ بعد از توهم سرنگونی، نگرانی جدی برای مجاهدین خلق به‌همراه داشته است.(7)

2. تناقض عملی؛ درحالی که مجاهدین خلق خود را مخالف جنگ معرفی می‌کند، طبق گزارش اختصاصی Jerusalem Post (17 مهٔ 2025) چندین پرونده‌ٔ اطلاعاتی دربارهٔ مواضع موشکی ایران را به کمیتهٔ امور عمومی آمریکا ـ اسرائیل (AIPAC) ارائه کرده است؛ داده‌هایی که بعداً در حملات نقطه‌ای اسرائیل علیه اهدافی در سوریه و اقلیم کردستان استفاده شد.(8)

هـ. انگیزه‌ها و راهبرد بقا

بقای سیاسی در تبعید؛ پس از جابه‌جایی از پادگان اشرف عراق به آلبانی، سازمان برای جلب حمایت سیاسی، ناگزیر به ائتلاف‌های مقطعی با جریانات ضدایرانی شد (تحلیل مرکز مطالعات خاورمیانهٔ دانشگاه جورج واشنگتن، دسامبر 2024).

اقتصاد تبرّع و لابی ـ افشاگری Guardian (2 ژوئیهٔ 2023) نشان داد بخشی از بودجهٔ سالانهٔ MEK از مؤسسات خیریهٔ ثبت‌شده در آمریکا می‌آید که با شبکهٔ لابی‌های نزدیک به تل‌آویو مرتبط‌اند.

آنچه مسلم است سازمان مجاهدین خلق در طول نیم‌قرن، از یک گروه چپ اسلامیِ ضدصهیونیست به ابزار اطلاعاتی و رسانه‌ای دشمن دیرینهٔ خود بدل شده است و اکنون با شعار دو‌پهلو و ظاهراً صلح‌طلبانهٔ “نه جنگ، نه مماشات”، راهبرد فشار حداکثری علیه مردم ایران را تقویت می‌کند. چرخش‌های پیاپیِ این سازمان نه حاصل دگردیسی ایدئولوژیک، بلکه محصول محاسبهٔ بقا در تبعید است؛ بقایی که بیش از هر چیز بر پای “وطن‌فروشی اطلاعاتی” استوار شده است.

منابع

1: جزوهٔ “جامعهٔ بی‌طبقهٔ توحیدی”، بخش “سرمایه‌داری و صهیونیسم”، انتشارات سازمان، 1354.
2: بیانیهٔ مشترک سازمان مجاهدین خلق و الجبهه الشعبیه لتحریر فلسطین، آرشیو روزنامهٔ الحیاه، 26 نوامبر 1975.
3: محسن رضایی، جنگ و صلح در خلیج فارس، مرکز اسناد دفاع مقدس، 1393، ص305 ـ 298.
4: Michael Rubin, “MEK: From Marxist to Mujahedin,” Foreign Affairs, Jan 2005.
5: Elaine Sciolino, “Group Says Iran Builds Nuclear Plants,” The New York Times, 15 Aug 2002.
6: Richard Engel & Robert Windrem, “Israel teams with terror group to kill Iran’s nuclear scientists,” NBC News, 9 Feb 2012.
7: شورای ملی مقاومت ایران، بیانیهٔ مطبوعاتی، 22 آوریل 2025؛ بایگانی وب‌سایت NCRI.
8: Yaakov Katz, “Exclusive: Iranian missile files handed to AIPAC by exiled opposition,” The Jerusalem Post, 17 May 2025.

نوشته وطن‌فروشی به سبک مجاهدین خلق؛ مزدوری میدانی و اطلاعاتی برای اسرائیل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این اکانتها با مطالبی نظیر “خون شهیدان پایمال شد!”، “عباس عراقچی و دولت این آتش‌بس را به نظام تحمیل کردند!”، “توقف جنگ به معنای صلح تحمیلی است!” و … عملاً بیشترین تلاش خود را برای تاثیرگذاری بر احساسات و انگیزه‌های پاک انقلابیون معطوف کرده‌اند.

همچنانکه پیشتر نیز پیش‌بینی می‌شد، اسرائیلی‌ها و صهیونیستها که به صورت یکطرفه مجبور به توقف جنگ شدند، برای فرار از هزینه‌های پذیرش آشکار شکست، علاوه بر رسانه‌های خود به تریبونهای فارسی‌شان در فضای مجازی نیز دل بسته‌اند.

به گزارش تسنیم، پس از حملات موشکی ایران به پایگاه آمریکائی العدید در قطر و موج حمله موشکی ایران به سرزمینهای اشغالی در بامداد امروز، طرفهای آمریکائی و اسرائیلی اعلام کردند که به جنگ پایان می دهند. برخلاف آنچه القا می شود، اساساً چیزی به نام توافقنامه آتش بس درمیان نبوده و آنچه رخ داده، تحمیل توقف جنگ به طرف مقابل است.

ایران اعلام کرده است که به هرگونه تداوم شرارت توسط اسرائیلی ها و آمریکائی ها، مجدداً پاسخ قاطع خواهد داد و دست ایران روی ماشه است.

نوشته تشدید فعالیت مجاهدین خلق در فضای مجازی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در همان سال‌هایی که در جبهه‌های جنگ هر روز جوانان زیادی به شهادت می‌رسیدند، اعضای مجاهدین خلق با دستور روسای سازمان تروریستی خود به خدمت ارتش بعثی صدام درآمده و در کنار سربازان بعثی هم‌وطنان رزمنده خود را به ناجوانمردانه‌ترین شکل ممکن به شهادت می‌رساندند.

در سی و چهارمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات 104 نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق موسوم به منافقین به مبحث خیانت این گروه پرداخته شد. مجاهدین خلق پس از اینکه در ترورهای کور و وحشیانه خود در داخل کشور به بن‌بست رسیدند و نتیجه‌ای برایشان حاصل نشد به عراق فرار کردند و به خدمت صدام درآمدند. آن‌ها در مدت هشت سال دفاع مقدس از هیچ‌گونه خیانت به خلق ایران که داعیه‌دار دفاع از حقوق‌شان بودند کوتاهی نکردند که یکی از این موارد جاسوسی مجاهدین خلق برای ارتش بعث عراق بود.

مجاهدین خلق در خلال جنگ تحمیلی با تشکیل خانه‌های تیمی، اطلاعات مهمی را پیرامون مناطق درگیر جنگ و وضعیت پشت جبهه‌ها را گرد‌آوری و به ارتش صدام گزارش می‌کردند. از دیگر خدمات آن‌ها به بعثی‌ها گزارش محل دقیق برخورد موشک‌های شلیک شده از سمت عراق و ارزیابی و برآورد مقدار تاثیر حملات موشکی بر روحیه مردم غیور و مظلوم ایران بود.

تحریک افراد در داخل کشور جهت ایجاد اغتشاش و ناآرامی، بمب‌گذاری و ترور رزمندگان در پشت جبهه، انجام مأموریت‌های جاسوسی و شناسایی محل استقرار نیروهای رزمنده بسیجی، سپاه و ارتش و هم‌چنین مکان‌های امنیتی و نظامی، شناسایی تعداد نیروهای ایرانی و میزان ادوات و تجهیزات نظامی آنان، شایعه‌پراکنی و جوّسازی در بین مردم جامعه از جمله خدماتی است که مجاهدین خلق خائن به رژیم متجاوز صدام می‌دادند.

هرچند مجاهدین خلق دوشادوش سربازان ارتش بعث عراق در میدان‌های نبرد علیه رزمندگان ایرانی شرکت می‌کردند؛ اما اصلی‌ترین کاربرد آن‌ها برای صدام در جنگ، کسب هرگونه اطلاعات و جاسوسی بود. در همین راستا تخلیه تلفنی نیز یکی از راه‌هایی بود که مجاهدین خلق با بهره‌گیری از آن و تخلیه طرف مقابل اطلاعات ذی‌قیمتی را به‌دست می‌آوردند و این اطلاعات را در اختیار بعثی‌ها می‌گذاشتند و از این طریق ضربه‌های زیادی را به بدنه کشور وارد می‌کردند.

یکی از سرکردگان مجاهدین خلق که در عملیات مرصاد اسیر شده بود درباره فعالیت جاسوسی‌شان ابراز می‌کند که مجاهدین خلق، جاسوسی برای عراق را وظیفه مهمی برای نیروهای خود می‌دانستند و به همین دلیل ما از طریق شنود بی‌سیم، جا به‌جایی و تحرکات و برنامه‌های نیروهای ایرانی را به عراقی‌ها گزارش می‌کردیم. هم‌چنین تخلیه اطلاعاتی از طریق تلفن، کار دیگر ما بود. ما از خارج به نام بعضی افراد یا بعضی نهادها به مراکز مختلف تلفن می‌زدیم و در مورد اعزام نیرو، وضعیت مختلف نظامی و اقتصادی، اطلاعات جمع می‌کردیم.

وی هم‌چنین با اشاره به حملات موشکی عراق می‌گوید در جریان بمباران و موشک‌باران شهرها، محل دقیق اصابت بمب و موشک و نتایج آن را ثبت می‌کردیم. کار دیگر ما شناسایی مناطق عملیاتی بود، ما با پوشیدن لباس بسیجی خود را به مناطق استقرار نیروهای ایرانی نزدیک می‌کردیم و محل استقرار نیروهای ایرانی و مناطقی را که عراقی‌ها بهتر بتوانند در آن‌جا عملیات کنند، شناسایی می‌کردیم.

این موارد تنها گوشه‌ای از خیانت‌هایی است که گروه تروریستی مجاهدین خلق در حق مردم ایران انجام داده و پرونده ننگین و سیاه اعضا و سرکردگان این گروه هیچ‌گاه از یاد و خاطر جامعه و نسل‌های مختلف کشورمان پاک نخواهد شد. امیدواریم بزودی حکم دادگاه در مورد این عناصر صادر گردد و شاهد استرداد این افراد به کشور باشیم تا به سزای اعمال‌شان برسند.

نوشته جاسوسی و خیانت مجاهدین خلق علیه مردم ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ابهام در صحت ادعا و ضرورت تحلیل حقوقی فرضی

مطابق آنچه رسانه‌های معاند ادعا کرده‌اند، ظاهراً گروهی از قانون‌گذاران انگلیس، با امضای بیانیه‌ای مشترک، از مواضع گروه تروریستی مجاهدین خلق حمایت کرده و اقدامات موسوم به “کانون‌های شورشی” علیه سپاه پاسداران را مشروع دانسته‌اند.

با این حال، تاکنون هیچ منبع مستقل، رسمی یا قابل استنادی این ادعا را به‌طور قطعی تأیید نکرده و نسخه کامل بیانیه نیز منتشر نشده است اما برفرض صحت کلیات این گزارش صرفاً به‌منظور تحلیل حقوقی می‌تواند حاوی مصادیق آشکار نقض حقوق بین‌الملل تلقی شود.

اصل عدم مداخله و احترام به حاکمیت دولت‌ها

جمهوری اسلامی ایران، به‌عنوان یک دولت دارای حاکمیت مشروع، عضو رسمی سازمان ملل متحد است و به موجب ماده 2 منشور ملل متحد، از حمایت اصل بنیادین “عدم مداخله در امور داخلی کشورها” بهره‌مند است.

نهادهای نظامی و امنیتی کشور، از جمله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بخشی از ساختار رسمی دفاع ملی بوده و هرگونه تحریک یا حمایت از اقدامات خشونت‌آمیز علیه آن‌ها، در صورت تحقق، مصداق صریح تخطی از این اصل بنیادین و تجاوز به حاکمیت یک دولت مستقل است.

ممنوعیت بین‌المللی حمایت از تروریسم

حقوق بین‌الملل معاصر، دولت‌ها را به‌طور جدی از هرگونه حمایت از اقدامات تروریستی منع کرده است. از جمله اسناد الزام‌آور در این خصوص می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

قطعنامه 1373 شورای امنیت سازمان ملل (مصوب تحت فصل هفتم) که دولت‌ها را مکلف به اتخاذ تدابیر قانونی و اجرایی برای جلوگیری از هرگونه حمایت مستقیم یا غیرمستقیم از گروه‌های تروریستی می‌سازد.

کنوانسیون بین‌المللی مقابله با تأمین مالی تروریسم (1999) که هرگونه تأمین منابع مالی، لجستیکی یا فنی برای اقدامات خشونت‌آمیز علیه غیرنظامیان یا نهادهای حکومتی را ممنوع اعلام می‌کند.

پیش‌نویس مسئولیت دولت‌ها بابت اعمال متخلفانه بین‌المللی که در ماده 8 تأکید دارد اگر اقدامات اشخاص غیردولتی تحت هدایت یا کنترل مقامات یک دولت انجام پذیرد، مسئولیت آن متوجه دولت مزبور خواهد بود.

ماهیت تروریستی گروه مجاهدین خلق و اقدامات “کانون‌های شورشی”

گروه مجاهدین خلق با سابقه‌ای مملو از ترور، انفجار، خشونت و همکاری اطلاعاتی با دشمنان ملت ایران در طول چهار دهه گذشته، یکی از شناخته‌شده‌ترین گروه‌های تروریستی ضدایرانی به‌شمار می‌رود.

این گروه، مسئول ترور بیش از 17هزار تن از مردم بی‌گناه، مسئولان اجرایی، فرماندهان نظامی، و نخبگان کشور است.

ساختار موسوم به “کانون‌های شورشی” که در گفتمان تبلیغاتی این گروه به‌عنوان بازوی عملیاتی آن شناخته می‌شود، در عمل بستری برای طراحی و اجرای عملیات‌های خرابکارانه، آتش‌افروزی، تخریب اموال عمومی، و اقدامات مسلحانه علیه مراکز رسمی و عمومی کشور فراهم کرده است.

این اقدامات صرف نظر از اینکه عموما موفقیت آمیز نبوده به‌طور عام، کلیه نهادهای عمومی، زیرساخت‌های شهری، تأسیسات خدماتی، و حتی اماکن فرهنگی و مذهبی را هدف قرار داده‌اند.

از منظر حقوق بین‌الملل، چنین فعالیت‌هایی مصداق بارز تروریسم غیردولتی بوده و فاقد هرگونه مشروعیت یا مقبولیت حقوقی است.

مسئولیت بین‌المللی دولت انگلیس  در صورت تأیید حمایت

چنانچه حمایت ادعایی برخی نمایندگان انگلیس از این اقدامات، به نحوی از انحاء به ساختار رسمی دولت انگلیس منتسب گردد خواه از مسیر حمایت سیاسی، خواه در قالب تسهیل فعالیت‌های این گروه در خاک آن کشور، آنگاه دولت انگلیس  بر اساس اصول حقوق بین‌الملل عام، با مسئولیت بین‌المللی مواجه خواهد بود. این مسئولیت ممکن است شامل:

الزام به توقف اقدامات و سیاست‌های ناقض حقوق بین‌الملل

ارائه تضمین‌های رسمی دال بر عدم تکرار

جبران خسارات مادی و معنوی وارده به کشور قربانی

و پاسخگویی در نهادهای قضایی و دیپلماتیک بین‌المللی شود.

از منظر حقوقی، ادعای “آزادی بیان نمایندگان” نمی‌تواند موجب رفع مسئولیت از دولت انگلیس در قبال اقداماتی شود که در صورت اثبات، واجد اثرات بین‌المللی علیه امنیت، حاکمیت و نظم عمومی دولت جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.

لزوم اقدام فعال حقوقی و رسانه‌ای از سوی ایران

در شرایطی که گروه مجاهدین خلق تلاش دارد با سوءاستفاده از بسترهای تبلیغاتی و سیاسی در کشورهای غربی، مشروعیت حقوقی عملیات‌های خرابکارانه خود را بازسازی کند، نهادهای حقوقی، رسانه‌ای و دیپلماتیک جمهوری اسلامی باید با هوشیاری، تحلیل‌های دقیق و اسناد حقوقی مستدل، این تلاش را خنثی کنند.

بهره‌گیری از ظرفیت‌های مجامع بین‌المللی از جمله شورای حقوق بشر، مجمع عمومی سازمان ملل و سازمان‌های منطقه‌ای به‌ویژه از مسیر دیپلماسی عمومی و حقوقی، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر برای جلوگیری از عادی‌سازی خشونت سیاسی علیه ایران است.

نتیجه‌گیری

همانطور که در بالا گفته شد، هرچند هنوز صدور چنین بیانیه‌ای از سوی منابع رسمی انگلیس  تأیید نشده است، اما طرح آن در رسانه‌های وابسته به گروه تروریستی مجاهدین خلق، خود اقدامی هدفمند در جهت مشروع‌نمایی عملیات‌های خرابکارانه علیه ساختار قانونی جمهوری اسلامی محسوب می‌شود.

نوشته حمایت پارلمان انگلیس از اقدامات تروریستی مجاهدین خلق؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین خلق در سالهای اخیر تلاش کرده اند تا با استفاده از  عناوین حقوق بشری، حقوق زنان و… و با بکارگیری رسانه های خود، به سفیدشویی از سابقه این گروه تروریستی بپردازند.

این تلاش در جهت اثرگذاری برروی افکارعمومی خصوصاً در نسل جوان صورت می‌گیرد که شاید به لحاظ تاریخی کمتر از اقدامات تروریستی روشن و صریح مجاهدین خلق اطلاع دارند.

این درحالیست که کارنامه سیاه این گروه مملو از ترور و‌ کشتار در ایران در طول چنددهه گذشته است که از شکنجه و ارعاب تا ترور مسئولان، دانشمندان و حتی مردم عادی در داخل کشور را شامل می‌شود و مجاهدین خلق نیز نه تنها هیچگاه دست از این رویه تروریستی برنداشتند، بلکه هنوز هم یکی از بازیگران اصلی در مقابله دشمنان در کشتار و تحریم علیه ایران هستند و بانیان و نقش‌آفرینان این روند تروریستی را نیز هیچگاه تحویل دادگاه‌های بین المللی نداده‌اند.

با این تفاسیر، اگرچه سرکردگان این گروه تروریستی تلاش می کند گذشته خود را مخفی کنند اما هیچ تغییری در اهداف خود نداده و هر جا که بتوانند و دستشان برسد، علیه کشور و مردم دست به جنایت و اقدامات تروریستی میزنند.

به نظر می‌رسد شعار های حقوق بشری و ادعای دفاع از حقوق زنان و‌ دلسوزی نمایشی این تروریست ها برای مردم ایران نیز دروغی بزرگ با هدف فریب مردم و البته جلب حمایت های خارجی باشد.

نوشته کارنامه مجاهدین خلق مملو از ترور و‌ کشتار در ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سازمان مجاهدین خلق در طول تاریخ فعالیت خود، با تغییرات مداوم در ایدئولوژی، ساختار و نام، تلاش کرده است که چهره واقعی خود را پنهان کرده و به زیست انگلی خود ادامه دهد. جایگزینی شورای ملی مقاومت به‌جای سازمان مجاهدین خلق یکی از این تغییرات است که اهدافی چون گمراه‌سازی افکار عمومی، جلب حمایت‌های بین‌المللی و پوشاندن ماهیت تروریستی این گروه را دنبال می‌کند.

این اقدام، شباهت بسیاری به ری‌برندینگ گروه‌های دیگر مانند “تحریر الشام” به رهبری ابومحمد الجولانی دارد؛ فردی که با تغییر ظاهر، پوشیدن کت و شلوار و حمایت رسانه‌های غربی، تلاش کرد تا تصویر اعتدالی و دموکراتیک از خود ارائه دهد و ماهیت جنایتکارانه گروهش را از یادها ببرد. این اقدامات آشکارا با هدف فریب افکار عمومی و تطهیر چهره واقعی گروه‌های تروریستی انجام می‌شود.

مجاهدین خلق نیز از زمان تأسیس تاکنون چندین بار ظاهر و رویکرد خود را تغییر داده‌اند. این تغییرات از جنبش‌های ملی‌گرا و همکاری با نهضت آزادی آغاز شد تا به استفاده ابزاری از مفاهیم دینی مانند توحید، عدالت، ظلم‌ستیزی و حتی استفاده مکرر از عبارات نهج البلاغه رسیدند.

سپس با رونق نسبی افکار چپ‌گرا، با حذف آیات قرآن از نماد سازمان در بیانیه مشهور اعلام مواضع مارکسیسم تغییر ایدئولوژی دادند. بعد از همراهی عمومی مردم با نهضت اسلامی و رهبری امام خمینی ، دوباره به شعارهای مذهبی برای همراهی ظاهری با انقلاب اسلامی بازگشتند.

پس از پیروزی انقلاب، و بعد از ناکام ماندن در سهم خواهی قدرت، با سرعت به مخالفت با امام و انقلاب پرداختند و در نهایت با همکاری با صدام حسین در دوران دفاع مقدس، خیانت خود به ملت ایران را اثبات کردند.

در سال‌های اخیر نیز با معرفی مریم رجوی به‌عنوان رهبر سازمان به‌جای مسعود رجوی و تشکیل شورای ملی مقاومت نیز قصد ارائه یک ژست حامی زن و دموکراتیک از خود دارند که با هدف بازسازی وجهه بین‌المللی سازمان صورت گرفته است. آنچه مشخص است تغییر ظاهر و تکنیک برای بقا، یکی از راهبردهای اساسی این گروهک بوده و جایگزینی شورای ملی مقاومت نیز نمونه دیگری از این رویکرد است.

یکی از دلایل کلیدی این جایگزینی، پیامدهای حقوقی و سیاسی ناشی از صدور کیفرخواست علیه شخصیت حقوقی سازمان مجاهدین خلق است. این اقدام از سوی جمهوری اسلامی ایران می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر فعالیت‌های این گروه در داخل و خارج از کشور داشته باشد.

در نظام حقوقی ایران، ماده 142 قانون مجازات اسلامی امکان انحلال، توقیف اموال و ممنوعیت فعالیت اشخاص حقوقی دخیل در جرایم سازمان‌یافته را فراهم می‌کند. همچنین ماده 49 قانون آیین دادرسی مدنی، امکان طرح دعاوی جبران خسارت قربانیان جنایات سازمان را در محاکم داخلی و بین‌المللی ایجاد کرده است. در سطح بین‌المللی نیز ماده 10 کنوانسیون سازمان ملل علیه جرایم فراملی سازمان‌یافته (2000) و کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم (1999) به صراحت مسئولیت اشخاص حقوقی در جرایم سازمان‌یافته را تصریح کرده‌اند. این اصول حقوقی، امکان مسدودسازی منابع مالی، محدودسازی فعالیت‌ها و پیگیری قضایی گروه‌های تروریستی را فراهم می‌کنند.

از سوی دیگر، باید توجه داشت که فشار برخی کشورهای اروپایی بر مجاهدین خلق، بیش از آنکه از شناخت دقیق ماهیت تروریستی این گروه ناشی شده باشد، تابعی از رفتارهای منافقانه و سیاست‌های دوگانه آن‌هاست.

این کشورها، که در بسیاری از موارد از گروه‌های تروریستی دیگر، مانند جریان‌های تکفیری در سوریه، حمایت علنی کرده‌اند، در برخورد با مجاهدین خلق نیز رویکردی مشابه دارند. برخی از این فشارها، صرفاً پاسخی به افکار عمومی داخلی یا واکنشی به تحرکات فعال دیپلماتیک و امنیتی جمهوری اسلامی است، وگرنه این کشورها همچنان در بسیاری از سطوح، از مجاهدین خلق و سایر گروه‌های تروریستی مخالف جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند.

به‌طور مثال نقش سوئد در همراهی با مجاهدین خلق پیرامون دادگاه حمید نوری، نقش بلژیک در همراهی با دادگاه و اتهام جعلی اسدالله اسدی دیپلمات کشورمان، میزبانی آلبانی از شاخه تروریسم روانی و خیابانی مجاهدین خلق، میزبانی فرانسه از سازمان سیاسی مجاهدین خلق، میزبانی دولت آلمان از شاخه اطلاعاتی و جاسوسی مجاهدین خلق یا حمایت رسمی پارلمانترهای آمریکایی و مقامات اسبق دولت آمریکا از مجاهدین خلق که حتی موجب واکنش افکار عمومی آن کشورها به این اقدامات حمایتی شده است.

یکی دیگر از دلایل تغییر نام مجاهدین خلق، از دست رفتن اعتبار قبلی آن‌ها در داخل و خارج از کشور است. عملکردهای تروریستی، همکاری با صدام حسین و نقض گسترده حقوق بشر، اعتبار نام سازمان مجاهدین خلق را به‌شدت خدشه‌دار کرده است. نتیجتاً این سازمان بر آن شده است تا با هدف فرار از کیفر جنایات خود و نیز فریب افکار عمومی ایران و جهان، مشابه اقدامات الجولانی، تلاش کند با تغییر ساختار و ظاهر، ماهیت واقعی خود را پنهان کرده و تصویری مثبت و دموکراتیک از خود ارائه دهد.

شورای ملی مقاومت، که به‌عنوان نهادی مستقل و دموکراتیک معرفی می‌شود، در واقع تحت کنترل کامل سازمان مجاهدین خلق بوده و هیچ تمایزی عملیاتی میان این دو وجود ندارد. در این زمینه نیز نمی‌توان تأثیر اقدامات جمهوری اسلامی ایران را نادیده گرفت. دستگاه دیپلماسی و امنیتی جمهوری اسلامی، به‌ویژه در دوران دولت شهید رئیسی، با اقدامات هماهنگ و فعالانه خود، فشارهای جدی بر حامیان این گروه وارد کرده است که این موضوع در تغییرات اخیر مجاهدین خلق بی‌تأثیر نبوده است.

در زمینه پیامدهای حقوقی این تغییر نام، باید تأکید کرد که بر اساس قوانین داخلی ایران و حقوق بین‌الملل، تغییر نام یا ساختار یک نهاد نمی‌تواند مسئولیت کیفری و مدنی آن را از بین ببرد. ماده 142 قانون مجازات اسلامی ایران تصریح می‌کند که مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی بر اساس اقدامات اعضای آن‌ها تعیین می‌شود و با تغییر نام یا جایگاه، از بین نمی‌رود. در حقوق بین‌الملل نیز اصل “مسئولیت مستمر” بر این نکته تأکید دارد که تغییر نام یا ساختار یک نهاد، مانعی برای اجرای عدالت نیست.

دادگاه‌های بین‌المللی نیز در پرونده‌هایی مانند “محاکمه رهبران صرب در دادگاه لاهه” و تعقیب گروه‌های تروریستی در خاورمیانه، تأکید کرده‌اند که تغییرات ظاهری سازمان‌ها نمی‌تواند موجب سلب مسئولیت کیفری و مدنی آن‌ها شود.

در حقوق تطبیقی، قوانین ضدتروریسم بریتانیا مانند (Terrorism Act 2000) اجازه می‌دهند گروه‌های تروریستی با تغییر نام یا ساختار همچنان تحت پیگرد قرار گیرند. در فرانسه نیز قانون مقابله با جرایم سازمان‌یافته قانون (Perben II) صراحتاً تأکید دارد که تغییرات ساختاری یا ظاهری یک گروه، مسئولیت آن را از بین نمی‌برد و محاکمه آن باید ادامه یابد.

این اصول در پرونده‌هایی همچون تعقیب اعضای القاعده در اروپا یا تلاش برای انحلال گروه‌های تروریستی شبه‌نظامی در ایرلند شمالی نیز مشهود است. بنابراین، شورای ملی مقاومت به دلیل ارتباط مستقیم با سازمان مجاهدین خلق، نمی‌تواند از مسئولیت جنایات این گروه مبرا باشد.

در نتیجه، اقدامات مجاهدین خلق برای جایگزینی شورای ملی مقاومت با سازمان مجاهدین خلق، تلاشی آشکار برای گمراه‌سازی افکار عمومی، پنهان کردن ماهیت تروریستی و جلب حمایت‌های بین‌المللی است. با این حال، مبانی حقوقی داخلی و بین‌المللی نشان می‌دهند که این تغییرات ظاهری، مسئولیت کیفری و مدنی مجاهدین خلق و نهادهای وابسته به آن‌ها را کاهش نمی‌دهد و حتی می‌تواند به افزایش فشارهای حقوقی و سیاسی علیه آن‌ها منجر شود.

نوشته فرار از نام سازمان مجاهدین خلق به شورای ملی مقاومت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از آمل، با وجود گذشت سال‌ها از سال 60 وقتی به ماه بهمن می‌رسیم شهر آمل رنگ و بوی خاصی را به خود می‌گیرد و مردم این شهر و شهرستان را به یاد یک اتفاق مهم تاریخی می‌اندازد؛ حماسه‌ای که مردم این شهر با بصیرت‌افزایی و نثار 41 شهید خلق کردند و برگی از تاریخ انقلاب اسلامی برای همیشه در اذهان عمومی به ثبت رساندند.

مردمی که در آن سال با ساختن “هزار سنگر” برای مقابله با مجاهدین خلق در شهر، آمل را به نام هزار سنگر نام‌گذاری کردند و اجازه تصرف مجاهدین خلق و اتحادیه کمونیست‌های ایران به خاک خود را ندادند؛ رشادت‌ها و ایثارگری‌ها حتی از یک زن باردار نشان داده می‌شد که برای سنگرسازی شن در گونی می ریخت و یا راننده نیسانی حاضر بود جانش را بدهد تا به حمل تیربار بپردازد تا آن چیزی که در سر عده‌ای که خود را سربداران معرفی کرده بودند اما در سرشان هدف دیگری را دنبال می‌کردند محقق نشود و نقشه‌ها را نقش بر آب کنند و بینی کمونیست‌ها را به خاک بمالند.

داستان‌ها و روایت‌های بی‌شماری در مورد آن واقعه حماسه ساز طی 42 سال از سوی راویان و شاهدان و مبارزان نقل و قول شد اما این بار خبرگزاری تسنیم با فردی آشنا شد که خودش چهره به چهره یا همان تن به تن با آنها بود و دید که آنها چه افکاری در سر داشتند.

12 ساعت با مجاهدین خلق

محمود نماریان یکی از کسانی که در واقعه مهم سال 60 آمل حضور داشت و به‌نوعی حضور وی متفاوت با مبارزان آن سال بود در مورد ششم بهمن خود را فردی 21 ساله و دانشجوی مکانیک دانشگاه تهران معرفی می‌کند و می‌گوید: بعد از تعطیلی انقلاب فرهنگی در سال 59 به آمل برگشتم و چون مشغول فعالیت فرهنگی و اهل کارهای فرهنگی بودم برای کمک به این شهرستان برگشتم و در آن سال کارت ترددی برایمان صادر شد.

وی با بیان اینکه فعالیت ما مدیریت مراسم شهدا، چاپ عکس شهدا بود و این اقدامات را انجام می‌دادیم و آن زمان با دستگاهی به نام اوپک کارهای چاپ تصویری صورت می‌گرفت، افزود: آن زمان به اتفاق دوستی در آن ساختمان پایگاه بسیج یا همان هتل شهر بیرون آمدیم که حدود ساعت ده و نیم شب بود؛ یک شب زمستانی و سرد با یک کت بر تن از این ساختمان تا به ساختمان سینمای آمل برویم و بالای ساختمان آن دستگاه را برداریم که عکس شهدای انقلاب و دوران جنگ را برای 22 بهمن بزرگ کنیم.

این مبارز انقلابی سال 60 یادآور شد: با همدیگر به نقطه‌ای که به اصطلاح فعلا بانک رفاه هست آن زمانی آیفونی قرار داشت که اگر کسی خواست زنگ بزند طبقه بالا یک لامپ قرمز کوچولویی داشت و ما داشتیم می‌رفتیم تا نزدیک سر نبش ساختمان یک دفعه‌ای دیدیم جلوی این نور یک لحظه قطع و وصل شد یعنی نشان می‌داد کسی عبور کرده، سرم را برگرداندم و در آن تاریکی فردی را دیدم و گفتم: تو کی هستی؟ گفت: من بسیجی و از تهرانم که لباسش پلنگی، اورکتی نظامی ارتشی بر تن داشت، جلوتر رفتم یعنی حرف این را در واقع می‌خواستم تایید کنم اما به محض نزدیک شدنم آن‌هم با دو قدم، سریع اسلحه خودش را درآورد و گلنگدن را کشید و صدای آن باعث شد چهار نفر دیگری که سر نبش آن گوشه بودند سریع با آرپیچی و ژسه و تفنگ آمدند.

دستگیری پسربچه 14 ساله دستفروش

وی با بیان اینکه هر چهار نفر جلو آمدند و شروع به گشتن لباس‌های ما کردند و کارت تردد ما را پیدا کردند، افزود: آن شب ما را دستگیر کردند و اعلام کردند امشب کاری باهاتون نداریم فردا میدان شهر اعدام انقلابی توسط خلق انجام می‌شود که باعث خنده‌ام شد.
محمود نماریان با بیان اینکه بعد از دستگیری در مکانی که به اندازه دو متر گود و به‌شکل زیرزمین قرار دادند و خودشان بالا بودند تا صبح هم در آنجا ماندند بیان کرد: بعد از دستگیری ما یک بچه چهارده ساله که دستفروش بود هم دستگیر کردند که ظاهراً برایشان یک سوژه بود، بعد از مدت زمانی دکتر یزدان‌پناه که ظاهرا با موتورش برای گشت و رفتن به بیمارستان و رسیدگی به مجروحان آمده بود هم دستگیر کردند و به همان مکان ما آوردند.

وی حضور مجاهدین خلق را در اطراف سینما، ساختمان بسیج و دور و اطراف ساختمان شهرداری عنوان کرد و گفت: آن شب تعداد ما به چهار و یواش یواش پنج نفر رسید که همزمان سر ساعت یازده شب صدای بلندی به گوش رسید و آن آر پی جی بود که به ساختمان بسیج زده بودند و در همان ساعت از چند جای دیگر هم صدای شلیک آمد که در واقع این ساعت شروع عملیات‌شان بود.
وی با بیان اینکه بعد از نیم ساعت شروع عملیات من را از آنجا خارج کردند و به سمت درب سینما بردند و آن فرد که اینکار را کرد آملی بود و با علامتی بر صورتش شناختم و قبلا هم دیده بودم، تصریح کرد: این فرد با اسلحه آمد با من صحبت کردند که چون گفتم دانشجو هستم فکر کرد می‌تواند جذبم کنند و از شهید بهشتی پرسید و وقتی گفتم شهید بهشتی جواب شما را در آن مناظره به همه شما داد، این فرد خوشش نیامد و با نوک کلاش به گوشه‌ای از بدنم زد و با این حرکت متوجه شدم این‌ها اهل گفتگو نیستند؛ درب سینما را باز کرد من را کنار تابلوی اعلانات برد و تفنگ رو به سمتم گرفت که مثلا شلیک کند اما بعد چند دقیقه‌ای یکی از بیرون به این فرد پیغامی داد و از شلیک کردن به‌ من منصرف شد و دوباره به همان مکان زیرزمینی برگشتیم که ظاهراً به آنها گفتند فعلا فقط اسیر بگیرید و کسی رو نکشید.

شاهد واقعه سال 60 آمل در ادامه با بیان اینکه تا صبح در سرما و شرایط بیرون بودیم تا اینکه صبح شد و ما پنج نفر را از آنجا خارج کردند، گفت: تعداد آن چهار منافق به 10 نفر رسید که دست یکی از آنها کیسه‌ای بود و ازش پرسیدم که این چیه جواب داد داخلش ضبط صوت به‌همراه نواری هست و امروز صبح آن را در میدان شهر می‌خواهیم برای مردم آمل پخش کنیم تا پیام نهضت ما را بشنوند.

تلاشی برای هیچ

وی مطرح کرد: ما را از آنجا بیرون آوردند و از کوچه اسپه کلا از جایی به سمت کوچه پس کوچه‌ها رد کردند تا به بالای رضوانیه رساندند که در این میان دکتر یزدان‌پناه زرنگی کرد و در آخر و پشت ما قرار داشت از کانال رودخانه خودش را فراری داد.

این راوی با بیان اینکه ما چهار نفر را در هر مسیری می‌بردند به آنها می‌گفتند شما با این بچه‌ها چیکار دارید اما آنها فحش می‌دادند و همچنان ما را نگه می‌داشتند، گفت: ساعت حدود 9 صبح وقتی فشار به آنها زیاد شد و از عهده این فشارها بر نیامدند ما را به سمت باغی در همان مسیر رضوانیه بردند که منزلی قرار داشت و ما را در همان منزل که صاحب آن پیرزنی بود، بردند که البته پیرزن خیلی برخورد تندی با آنها کرد اما چون خیلی قوی هیکل بودند نمی‌توانست کار آنچنانی بکند.
حبس و دوران انتظار

نماریان بیان کرد: در آن خانه و یک اتاق ما را حبس کردند که در همانجا نمازمان را خواندیم و تفالی از قرآن زدم و آیه‌ای از سوره بقره آمد که در واقع خوش یمن بود؛ در واقع این منزل به‌نوعی برایمان دوران انتظار بود و از آن صبح تا دو بعدازظهر آنجا بودیم که بعدازظهر وقتی هجمه برای آنها زیاد شد ساعات آخر به‌دنبال رهایی خود و نجاتشان از این معرکه بودند؛ وقتی از اتاق بیرون آمدم آنها را ندیدم در بیرون از خانه هم سرکی کشیدم دیدم اصلا نیستند و بعد از اطمینان از نبودن آنها به بقیه هم گفتم بیرون بیایند که وقتی بیرون آمدیم و گفتیم خودی هستیم در سطح شهر سنگرهایی را دیدم.

وی خاطرنشان کرد: پس از این واقعه و در زمان محاکمه آنها در دادگاه انقلاب چیزی که متوجه شدم به افراد چیزهایی را آموختند که در واقع آن‌ها اصل نبود و یک ایدئولوژی و باور برایشان شده بود به‌طوری که به آنها در واشنگتن اجازه نمی‌دادند چیزهای دیگری را ببینند و این باعث شده بود تا به آمل حمله کنند.

نوشته ۱۲ ساعت با مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.