خدمت نازنین برادرم اسماعیل پورحسن سلام
انشالله که در صحت و سلامت و تندرستی باشی. ما هم همگی خوبیم و به یادت هستیم و فراموشت نکردیم و نمی کنیم.
دیروز همزمان سالگرد در گذشت عمو مصطفی پورحسن و چهلم خاله فاطمه عاشوری از خواهران مینا همسرم بود. مراسم سالگرد عمو مصطفی در مسجد محل مان کویخ برگزار شد که خودمان به اتفاق تمام اقوام و آشنایان حضور داشتیم. و اما در مراسم چهلم خاله فاطمه که در تهران برگزار شد همسرم مینا و فرزندم سعید و خانواده اش از رشت به تهران رفتند و در مراسم شرکت داشتند.
اسماعیل جان
غرض از اطلاع رسانی مراسم بزرگداشت عمو مصطفی و خاله فاطمه به شما این است که برایت یادآوری شود که دنیا خیلی کوچک و گذرا است و ارزشی ندارد که با مهربانی در کنار هم نباشیم و شادمانانه زندگی نکنیم.
اسماعیل جان
خودت را نگاه کن که نزدیک به چهار دهه است به دور از خانواده هستی طوریکه رجویها اجازه یک تماس به خانواده را به تو نمی دهند، در حالیکه تو آنها را انتخاب نکردی و در حین خدمت سربازی در خرداد ماه ۱۳۶۷در منطقه مهران به اسارت شان در آمدی.
اسماعیل جان هیچگاه یادم نمی رود که در آخرین مرخصی که همدیگر را دیدیم گفتی هر چند دو ماه به اتمام خدمت سربازی ام مانده ولی اگر بعد از اتمام خدمت سربازی خبردار شوم گروه مجاهدین به کمک صدام به کشور حمله ور شوند داوطلبانه به صحنه میروم و با آنها می جنگم.
اسماعیل جان روزگار را می بینی که خودت به دست شان اسیر شدی و در یگ دستگاه کنترل ذهن و فریب و مغزشویی چهار دهه است که گرفتارشان شدی و عمر و زندگی ات را تباه کردی.
اسماعیل جان خوب است بدانی رجویها در میان مردمان ایران اصلا نه تنها جایگاهی ندارند بلکه منفور و منزجر هم هستند و برای خیلیها که فراموش شده اند.
اسماعیل جان هنوز دیر نشده است و قاطعانه تصمیم بر جدایی و فرار از جهنم رجوی را بگیر و به دنیای آزاد و کانون گرم خانواده برگرد که مشتاقانه در انتظارت هستیم.
بارها برایت نوشتم و تکرار میکنم که همه جوره حمایتت میکنم اسماعیل جان.
با من تماس بگیر نازنین برادرم
برادرت مرتضی
شماره تماس: ۰۹۱۱۱۳۶۴۱۱۶