مادری که هنوز به آمدن پسرش ایمان دارد

مطلب زیر را خانم ثریا عبدالهی به مناسبت تولد سید سعید فرج الله حسینی، پسر خانم معصومه رضایی جلفایی (حسینی)، گرفتار در اردوگاه بسته و دورافتاده مجاهدین خلق در آلبانی، همراه با کلیپ ضمیمه، جهت نشان دادن یک نمونه از درد و رنج مادران طی این سالیان برای سایت نجات فرستاده است. باشد که زحمات و فداکاری های تمامی مادران چشم انتظار به نتیجه رسیده و موجب آزادی همه اسیران گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق گردد:

برای مادری که چهل سال چشم‌انتظار فرزندش مانده، روز تولد پسرش باید روز شادی باشد، اما وقتی جای خالی فرزند را در آغوشش احساس می‌کند، تولد به جای شادی و سرور به اشک و دلتنگی تبدیل می‌شود.
چهل سال چشم‌انتظاری؛ مادری که هنوز به آمدن پسرش ایمان دارد…

سالروز تولد سعید بود…

روزی که باید خانه پر از خنده و شادی می‌شد، لحظه ای که مادر باید پسرش را در آغوش می‌کشید، صورتش را می‌بوسید و تولدش را تبریک می‌گفت؛ اما افسوس که سهم این مادر، باز هم اشک بود و قاب عکسی که جای آغوش سعید را گرفته است.

چهل سال گذشت…چهل سال انتظار، چهل سال دلتنگی، چهل سال چشم دوختن به راهی که هنوز به آمدن پسر ختم نشده است.

سعید، پسر این مادر، سال‌هاست در میان اعضای فرقه تروریستی رجوی در آلبانی گرفتار و دور از خانواده است و مادرش همچنان چشم‌به‌راه، به امید روزی است که دوباره بتواند فرزندش را ببیند.

مگر دل مادر چقدر توان دارد؟ چقدر می‌تواند شب‌ها با اشک بخوابد و صبح‌ها با امید بیدار شود؟ چقدر می‌تواند تولد پسرش را بدون حضور او برگزار نماید؟

مادر هنوز هم در دلش برای سعید شمع روشن می‌کند؛ هنوز هم آرزو دارد روزی در بزند و پسرش با همان لبخند آشنا وارد خانه شود.

سعید جان!
روز تولدت در کنار مادرت نبودی، اما بدان که قلب او هر لحظه برای تو می‌تپد. هیچ فاصله‌ای نمی‌تواند چراغ عشق یک مادر را خاموش کند.

و تو ای مادر دلتنگ و صبور…اشک‌هایت گواه سال‌های عاشقی و انتظارت هستند. آرزو می‌کنیم روزی برسد که به‌جای بوسیدن عکس پسرت، او را در آغوش بگیری و پس از چهل سال، تولدش را در کنار خودش جشن بگیری.

کاش هیچ مادری مجبور نباشد چهل سال برای دیدن فرزندش، یا حداقل شنیدن صدایش، یا رؤیت نامه اش، انتظار بکشد…

کاش روزی برسد که همه فرزندان گرفتار و دورافتاده از آغوش خانواده، آزادانه به خانه گردند.

به امید روز دیدار مادر و سعید؛ روزی که اشک‌های دلتنگی به اشک شوق تبدیل شوند.

سعید جان تولدت مبارک

از طرف تمامی خانواده ها و علی الخصوص مادران دردمند و چشم انتظار

ثریا عبداللهی