سید محمدجواد هاشمی‌نژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان و پسر شهید سیدعبدالکریم هاشمی‌نژاد، در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان با اشاره به جنگ 12 روزه، از تلاش رژیم صهیونیستی برای بهره‌گیری از گروه‌های تروریستی به‌ویژه مجاهدین خلق در داخل کشور سخن گفت و تأکید کرد: مردم مرزنشین ایران کوچکترین همراهی با این گروه‌ها نداشتند و انسجام ملت در برابر تجاوز دشمن مثال‌زدنی بود.

هاشمی‌نژاد در پاسخ به پرسشی درباره نقش مجاهدین خلق در جنگ 12 روزه اظهار کرد: اساساً بخشی از نگاه رژیم صهیونیستی در این جنگ به نقشی بازمی‌گشت که گروه‌های تروریستی می‌توانستند در کشور ما ایفا کنند. برخی عملیات‌ها به‌طور خاص برای هموار کردن حضور این گروه‌ها در داخل طراحی شده بود.

وی افزود: یکی از این گروه‌ها سازمان مجاهدین خلق بود که سابقه طولانی در همکاری با دشمنان ملت ایران، به‌ویژه در دوران جنگ تحمیلی ایران و عراق، داشت. مجاهدین خلق طی سال‌های گذشته اطلاعات مربوط به نقاط قوت و ضعف کشور، مراکز تجمع و زیرساخت‌ها را در اختیار سرویس‌های امنیتی خارجی قرار داده بودند و همین اطلاعات در اختیار رژیم صهیونیستی قرار گرفت.

مردم مرزنشین؛ سدی محکم در برابر دشمن

دبیرکل بنیاد هابیلیان ادامه داد: پیش‌بینی صهیونیست‌ها این بود که گروه‌های تروریستی بتوانند در داخل کشور پروژه‌هایی را پیش ببرند؛ اما نکته جالب این بود که اگر این گروه‌ها در بین مردم جای پایی داشتند، ما شاهد همکاری آن‌ها با رژیم صهیونیستی می‌بودیم، همان‌گونه که در برخی کشورهای منطقه چنین اتفاقی رخ داد. با این حال، کوچکترین همراهی از سوی مردم غیور مرزنشین ایران صورت نگرفت و انسجام ملی در برابر تجاوز ناجوانمردانه رژیم صهیونیستی مثال‌زدنی بود.

هاشمی‌نژاد درباره بازداشت عناصر مجاهدین خلق در جریان این حوادث گفت: در اخبار دیدیم که تعدادی از اعضای مجاهدین خلق دستگیر شدند. برخی از آن‌ها سابقه اقدامات تروریستی در دهه ۶۰ را داشتند و بعدها نیز در حوادثی چون سال‌های ۹۸ و ۱۴۰۰ نقش‌آفرینی کردند.

وی خاطرنشان کرد: این افراد حتی در جنگ اخیر نیز با تجهیزات آماده، از جمله پهپادهای انفجاری و وسایل مشابه، قصد اقدامات تروریستی داشتند. همین موضوع نشان داد که برخی اعضای این گروه اساسا توبه‌پذیر نیستند و پیش‌بینی حضرت امام درباره ماهیت آن‌ها بار دیگر اثبات شد.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به کارنامه سیاه گروه مجاهدین خلق در ترور بیش از ۱۷ هزار ایرانی، تأکید کرد: با وجود این جنایات، غرب نه‌تنها این گروه را تروریست نمی‌داند بلکه به آن‌ها مجوز فعالیت می‌دهد و حتی سرکرده‌شان را با پاسپورت جعلی به پارلمان ایتالیا می‌فرستد.

هاشمی‌نژاد در ادامه گفت‌وگو به سابقه اعضای مجاهدین خلق اشاره کرد و گفت: بسیاری از افرادی که در دهه ۶۰ به زندان افتادند و حتی وانمود به توبه کردند، در سال‌های اخیر بار دیگر به همکاری با سرویس‌های بیگانه روی آوردند و نقش‌آفرینی مستقیم در پروژه‌های رژیم صهیونیستی داشتند.

پرونده سیاه مجاهدین خلق،ترور هزاران ایرانی

وی افزود: سازمان مجاهدین خلق یک گروه تروریستی است که ترور بیش از هزاران نفر از هموطنان ما را در کارنامه دارد. با این حال، در غرب نه‌تنها این سازمان به عنوان تروریست شناخته نمی‌شود بلکه آزادانه در آمریکا و اروپا فعالیت دارد. نمونه بارز این مسئله سفر اخیر سرکرده مجاهدین خلق به پارلمان ایتالیا بود.
دبیرکل بنیاد هابیلیان ادامه داد: قطعا این رفتار غرب مشروعیت‌بخشی به تروریسم است. آن‌ها در معیارهای حقوق بشری و مبارزه با تروریسم کاملاً دوگانه عمل می‌کنند؛ همان‌طور که امروز در موضوع غزه نیز شاهدیم. در کشور ما مجاهدین خلق ظرف چند ماه سران سه قوه از جمله رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و رئیس دیوان عالی کشور را ترور کردند و مسئولیت آن را هم برعهده گرفتند. چنین اقدامی در دنیا بی‌سابقه است، اما همین گروه در آمریکا و اروپا دفتر رسمی دارد.

وی یادآور شد: حتی خود کشورهای غربی و آمریکا زمانی این گروه را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار دادند و در اسناد وزارت خارجه آمریکا در سال ۱۹۹۷ آمده است که مجاهدین خلق هزاران نفر از مردم بی‌گناه ایران را ترور کرده‌اند. با این حال، همان کشورها امروز به این سازمان مجوز دفتر رسمی داده‌اند و این تناقض بی‌سابقه‌ای در عرصه جهانی است.

هاشمی‌نژاد با اشاره به آخرین سفر سرکرده مجاهدین خلق به اروپا گفت: این فرد اخیراً با همکاری سرویس امنیتی فرانسه و با پاسپورت فردی دیگر به ایتالیا رفت و در پارلمان آن کشور سخنرانی کرد. نام او در فهرست اینترپل به عنوان تروریست درج شده اما هیچ‌گاه تحت تعقیب جدی قرار نگرفته است. برای احتیاط، سرویس فرانسه پاسپورت‌های جعلی و اسامی متفاوت در اختیار اعضای مجاهدین خلق قرار می‌دهد تا آزادانه در اروپا تردد و در مراکز مختلف فعالیت کنند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به همکاری مستقیم مجاهدین خلق با سرویس‌های جاسوسی غربی و صهیونیستی گفت: مدارک متعددی وجود دارد که نشان می‌دهد این گروه در ترور دانشمندان هسته‌ای با سازمان سیا و موساد مشارکت داشته است. به گفته او، غرب تروریسم را به “خوب” و “بد” تقسیم کرده و مجاهدین خلق را به دلیل خیانت‌های بی‌حد و مرزشان به کشور خود، ابزار مناسبی برای پیشبرد سیاست‌هایش می‌داند.

نقش سازمان‌یافته غرب در جنایات مجاهدین خلق

هاشمی‌نژاد در بخش دیگری از گفت‌وگو تأکید کرد: جنایات تروریستی در کشور ما توسط گروه‌هایی انجام شد که سازماندهی آن‌ها به‌طور مستقیم با کشورهای غربی بود. مدارک فراوانی در این زمینه وجود دارد و حتی رسانه‌های غربی مانند نیوزویک بارها به این موضوع پرداخته‌اند. سیمور هرش، روزنامه‌نگار سرشناس، به صراحت اعلام کرده که ترور دانشمندان هسته‌ای ایران توسط مجاهدین خلق با همکاری سازمان سیا و موساد انجام شده است.

وی افزود: دلیل حمایت غرب از این گروه‌ها آن است که تروریسم را به “خوب” و “بد” تقسیم کرده‌اند. تروریسمی که در خدمت اهداف سیاست خارجی آن‌ها باشد، از نظرشان “خوب” تلقی می‌شود و حتی امکانات گسترده در اختیارش قرار می‌گیرد. مجاهدین خلق نزدیک به چهار دهه است که در فرانسه پایگاه اصلی دارند و از آنجا آزادانه فعالیت می‌کنند، بدون آنکه کوچکترین مانعی در برابرشان ایجاد شود.

دبیرکل بنیاد هابیلیان گفت: در همین فرانسه گزارش‌های متعددی از اقدامات غیرقانونی مجاهدین خلق وجود دارد. همچنین دادگاه قانون اساسی آلمان بارها گزارش مفصلی درباره فعالیت‌های تبهکارانه این گروه ارائه کرده، اما هیچ پیامد حقوقی برای آنان نداشته است. دلیل این بی‌توجهی آن است که سرویس‌های امنیتی اروپایی استفاده حداکثری از مجاهدین خلق می‌کنند.

وی تصریح کرد: مجاهدین خلق به دلیل سابقه طولانی خیانت‌هایشان سوژه‌ای بسیار مناسب برای سرویس‌های اطلاعاتی غرب و رژیم صهیونیستی محسوب می‌شوند. در زمان جنگ تحمیلی، این گروه در عراق پایگاه داشت و اطلاعات مربوط به نیروهای ایرانی را در اختیار بعثی‌ها قرار می‌داد. حتی علیه سربازانی که از خاک کشور دفاع می‌کردند، اقدام نظامی و ترور انجام می‌دادند.

هاشمی‌نژاد تأکید کرد: این سازمان هیچ مرزی برای خیانت به کشورش قائل نبوده و بیش از پنجاه سال سابقه اطلاعاتی و تروریستی دارد. همین ویژگی باعث شده تا به ابزار کارآمدی برای سرویس‌های امنیتی غربی و رژیم صهیونیستی تبدیل شود.

در پاسخ به پرسشی درباره تعداد مجاهدین خلق حاضر در همکاری با موساد، وی گفت: حضور سازمانی آن‌ها چندان آشکار نیست، اما شواهد نشان می‌دهد که ارتباطات و نقش‌آفرینی‌های پنهان این گروه همچنان ادامه دارد.

مجاهدین خلق بازوی اطلاعاتی موساد و سیا در ترور دانشمندان هسته‌ای ایران بودند
دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به نقش مجاهدین خلق در جمع‌آوری اطلاعات از داخل کشور گفت: اسناد متعدد نشان می‌دهد این گروه پیش از ترور شهید شهریاری اطلاعات او را در سایت‌های خود منتشر کرده بود. به گفته وی، مجاهدین خلق بیش از آنکه گروهی نظامی باشند، یک سازمان حرفه‌ای اطلاعاتی و جاسوسی هستند که اطلاعات هسته‌ای ایران را به آمریکا و رژیم صهیونیستی منتقل کرده‌اند.

هاشمی‌نژاد در ادامه به سابقه خیانت‌های اطلاعاتی مجاهدین خلق اشاره کرد و گفت: دو ماه قبل از ترور شهید شهریاری، تمام اطلاعات مربوط به او در سایت‌های مجاهدین خلق منتشر شده بود؛ نقش‌ها و جایگاهش مشخص شده و بلافاصله دو ماه بعد، این دانشمند هسته‌ای ترور شد. این موضوع نشان می‌دهد که مجاهدین خلق بازوی اصلی انتقال اطلاعات به سرویس‌های بیگانه بوده‌اند.

وی افزود: مجاهدین خلق بیش از آنکه اقدامات نظامی‌شان مورد طمع بیگانگان باشد، به دلیل توان اطلاعاتی‌شان مورد توجه سرویس‌های خارجی هستند. اساساً این گروه یک سازمان اطلاعاتی ـ نظامی است که حرفه‌ای‌ترین نوع جاسوسی را علیه ایران انجام داده و سابقه طولانی در این زمینه دارد.

همکاری قدیمی با استخبارات عراق

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به همکاری این گروه با رژیم بعثی عراق گفت: مجاهدین خلق سال‌ها با استخبارات صدام همکاری نزدیک داشتند و از طریق تخلیه تلفنی، اطلاعات مراکز اقتصادی و فرماندهان جنگ را منتقل می‌کردند. حتی در ماجرای غواصان شهید که پیکرهایشان پس از سال‌ها کشف شد، این مجاهدین خلق بودند که حضور آنان را به صدام اطلاع دادند و زمینه‌ساز زنده‌به‌گور شدن آن‌ها شدند.

هاشمی‌نژاد ادامه داد: اقدامات این گروه در زمینه برنامه هسته‌ای ایران بسیار گسترده بوده است. مطابق گزارش‌های رسانه‌های آمریکایی، مجاهدین خلق اطلاعات مربوط به دانشمندان هسته‌ای و پیشرفت‌های علمی ایران را به سیا و موساد منتقل کردند. همین همکاری موجب شد که اولین کنفرانس خبری درباره دستاوردهای هسته‌ای ایران نه از سوی دولت‌های غربی، بلکه توسط مجاهدین خلق در آمریکا برگزار شود؛ نشانه‌ای آشکار از همکاری تنگاتنگ و هدایت‌شده آن‌ها با سرویس‌های اطلاعاتی غرب و رژیم صهیونیستی.

وی تأکید کرد: کارنامه این گروه سرشار از جنایت و خیانت است و چون هیچ حد و مرزی برای ضربه زدن به کشورشان قائل نیستند، به ابزار بسیار مهمی برای مأموریت‌های سرویس‌های امنیتی غربی تبدیل شده‌اند.

آمار شهدای ترور در ایران به ۲۳ هزار نفر رسید

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به سابقه خیانت‌های مجاهدین خلق و نقش آن‌ها در کشتار مردم ایران گفت: آمار شهدای ترور کشورمان پس از سال‌ها پژوهش و بررسی مجدد پرونده‌ها از ۱۷ هزار نفر به ۲۳ هزار شهید افزایش یافته است.

هاشمی‌نژاد در این بخش از گفت‌وگو یادآور شد: قبل از آنکه اطلاعات هسته‌ای ایران در کنفرانس‌های خبری رسانه‌ای شود، مجاهدین خلق آن را در اختیار سرویس‌های امنیتی بیگانه قرار می‌دادند. این موضوع کاملاً امنیتی بود و بعدها در سطح رسانه‌ها منتشر شد. حتی جورج بوش در سخنرانی‌های خود هنگام حمله به عراق به این موضوع اشاره کرد و اذعان داشت که آمریکا اطلاعات را از مجاهدین خلق دریافت کرده است.

وی در پاسخ به پرسشی درباره آمار شهدای ترور گفت: اولین بار در سال ۱۳۸۶ آمار شهدای ترور استخراج شد که حدود ۱۶ هزار نفر بود. چهار سال بعد، منابع جدیدی شناسایی شد و این عدد به‌روز شد و در سال ۱۳۹۰ به ۱۷ هزار شهید رسید.

دبیرکل بنیاد هابیلیان افزود: با توجه به گذشت بیش از یک دهه از آن زمان و افزایش شهدای ترور در کشور، تصمیم گرفتیم آمار را دوباره بررسی کنیم. پژوهشگران ما نزدیک به سه سال کار پژوهشی انجام دادند و در مجموع حدود ۱۸ هزار ساعت وقت صرف شد. طی این فرآیند، به تمام منابع و پرونده‌ها سرکشی کردیم و مواردی که پیش‌تر ثبت نشده بود، شناسایی شد.

او توضیح داد: در برخی پرونده‌ها، افراد در دسته شهدای جنگ ثبت شده بودند، در حالی‌که عامل شهادت آن‌ها گروه‌های تروریستی بود. پس از بررسی دقیق پرونده‌ها، این شهدا به آمار شهدای ترور اضافه شدند. همچنین برخی دیگر از شهدا در تقابل مستقیم با گروه‌های تروریستی به شهادت رسیده بودند اما در دسته‌های دیگر قرار گرفته بودند که اکنون به شکل صحیح طبقه‌بندی شدند.

هاشمی‌نژاد خاطرنشان کرد: در نهایت، با بازنگری کامل و پژوهش‌های صورت گرفته، آمار شهدای ترور کشورمان به ۲۳ هزار نفر رسید؛ آماری که حاصل پژوهشی دقیق و گسترده در منابع مختلف است و ابعاد تازه‌ای از جنایات گروه‌های تروریستی علیه ملت ایران را روشن می‌سازد.

آمار ۲۳ هزار شهید ترور در سازمان ملل ثبت شد

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به ثبت رسمی آمار شهدای ترور ایران در شورای امنیت سازمان ملل گفت: این آمار با مشخصات دقیق هر شهید گردآوری و ارائه شده است. او در عین حال تأکید کرد که کشورمان در پیگیری حقوقی جنایات تروریستی با خلأهای جدی مواجه بوده است.

هاشمی‌نژاد در ادامه گفت‌وگو اظهار داشت: در سال گذشته و در حضور چهل سفیر از کشورهای مختلف، آمار شهدای ترور کشورمان به‌روز شد و متأسفانه این آمار به حدود ۲۳ هزار نفر رسید. این اطلاعات با دقت بسیار بالا جمع‌آوری شده و شامل مشخصات کامل شهدا از جمله کد ملی، محل شهادت و جزئیات پرونده‌ها بود.

وی افزود: آمار به تفکیک استان‌ها استخراج شد و وقایع و سوژه‌های خاص هر منطقه نیز مستند گردید. این اسناد غیرقابل خدشه و کاملاً دقیق، با همکاری وزارت امور خارجه در شورای امنیت سازمان ملل به ثبت رسید و به عنوان سند رسمی پذیرفته شد.

دبیرکل بنیاد هابیلیان در پاسخ به پرسشی درباره پیگیری حقوقی پرونده‌های تروریستی گفت: تروریسم ابعاد گسترده‌ای دارد و همه شئون جامعه ما را در بر می‌گیرد؛ از تروریسم اقتصادی و فرهنگی گرفته تا سیاسی و روانی. بنابراین این موضوع تنها یک مسأله امنیتی نیست، بلکه ابعاد حقوق بشری، اجتماعی، تبلیغاتی و سیاسی هم دارد.

او با اشاره به کم‌کاری‌های گذشته افزود: متأسفانه در طول سال‌های پس از انقلاب، خلأهای جدی در رسیدگی به جنایات تروریستی وجود داشته است. برای نمونه، تازه در سال ۱۳۹۴، یعنی نزدیک به بیست سال پس از پیروزی انقلاب، اولین لیست شهدای ترور توسط خانواده‌های شهدا گردآوری شد. سپس در سال ۱۳۹۵ و مجدداً در سال گذشته، این آمار به‌روز شد.

هاشمی‌نژاد خاطرنشان کرد: تا پیش از این اقدامات، جنایات تروریستی در جامعه آن‌طور که باید مطرح نمی‌شد و رسیدگی حقوقی جدی به پرونده‌ها صورت نگرفته بود. در حالی‌که مجاهدین خلق از همان خرداد ۱۳۶۰ با صدور بیانیه‌ای صراحتاً اعلام کردند که وارد فاز اقدامات مسلحانه خواهند شد. این نشان می‌دهد یکی از مهم‌ترین خلأها در کشور، کم‌توجهی به ابعاد حقوقی و بین‌المللی تروریسم بوده است.

محاکمه مجاهدین خلق پس از ۴۰ سال آغاز شد

دبیرکل بنیاد هابیلیان با قدردانی از قوه قضائیه برای آغاز محاکمه مجاهدین خلق پس از دهه‌ها انتظار خانواده‌های شهدا گفت: امیدواریم با صدور احکام قضایی، شاهد استرداد و مجازات تروریست‌ها باشیم. او همچنین تأکید کرد که بسیاری از شهدای ترور در خارج از کشور، به‌ویژه سردار شهید حاج قاسم سلیمانی، قربانی اقدامات تروریسم دولتی آمریکا و رژیم صهیونیستی شدند.

هاشمی‌نژاد در ادامه گفت‌وگو با اشاره به اقدامات جنایتکارانه مجاهدین خلق در دهه ۶۰ گفت: محاکمه این گروه از دو سه سال پیش آغاز شده است؛ یعنی پس از گذشت حدود ۳۰ تا ۴۰ سال از اقدامات تروریستی‌شان. این اقدام، خواسته دیرینه خانواده‌های شهدای ترور بود که عزیزانشان را از دست داده بودند.

وی با قدردانی از ریاست قوه قضائیه افزود: امیدواریم بعد از صدور حکم، شاهد مجازات این افراد، بازپس‌گیری و استردادشان به داخل کشور باشیم. جمهوری اسلامی ایران با بسیاری از کشورها قرارداد تبادل مجرمین دارد و این ظرفیت حقوقی می‌تواند برای استیفای حقوق ملت ایران به‌کار گرفته شود.

دبیرکل بنیاد هابیلیان در ادامه به شهدای ترور در خارج از کشور اشاره کرد و گفت: بخش عمده این شهدا در منطقه هدف قرار گرفتند؛ برخی در تقابل مستقیم با گروه‌های تروریستی به شهادت رسیدند و برخی توسط رژیم صهیونیستی یا آمریکا ترور شدند.

وی خاطرنشان کرد: بارزترین نمونه تروریسم دولتی، شهادت سردار بزرگ اسلام، شهید حاج قاسم سلیمانی، به دست دولت جنایتکار آمریکا بود؛ اقدامی که خودشان نیز رسماً مسئولیت آن را پذیرفتند. جالب آنکه حتی رسانه‌های معاند در روزهای نخست، از این اقدام با عنوان “ترور” یاد کردند و سردار سلیمانی را “شهید ترور” نامیدند.

تروریسم دولتی علیه شهروندان ایرانی

هاشمی‌نژاد تأکید کرد: علاوه بر شهید سلیمانی، برخی فرماندهان نظامی ما در لبنان و شماری از دیپلمات‌های ایرانی در سوریه نیز توسط رژیم صهیونیستی هدف ترور قرار گرفتند. به‌طور کلی، جمهوری اسلامی ایران همه شهروندان خود را مورد حمایت می‌داند و چه در داخل کشور و چه در سطح منطقه، ترور آن‌ها را پیگیری می‌کند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به درج اسامی شهدای ترور خارج از کشور در دایره‌المعارف شهدای ترور گفت: این شهدا یا توسط گروه‌های تروریستی هدف قرار گرفتند، یا قربانی اقدامات تروریسم دولتی شدند. به گفته او، تمامی این موارد دارای پرونده‌های رسمی حقوقی در ایران هستند.

هاشمی‌نژاد در پاسخ به پرسشی درباره مبنای ثبت شهدای ترور خارج از کشور توضیح داد: شهدای ترور دو دسته‌اند؛ گاهی تروریست‌ها مستقیماً سراغ شهروندان رفته و آن‌ها را هدف قرار داده‌اند، و گاهی نیز این افراد در تقابل با تروریست‌ها به شهادت رسیده‌اند. همین الگو در خارج از کشور نیز وجود دارد.

وی افزود: نمونه بارز این مسئله اقدام دولت جنایتکار آمریکا در به شهادت رساندن سردار حاج قاسم سلیمانی بود؛ اقدامی که حتی رسانه‌های معاندی همچون بی‌بی‌سی نیز در همان روزها آن را “ترور” توصیف کردند، هرچند بعدها تلاش کردند از به‌کار بردن این لفظ پرهیز کنند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان یادآور شد: رژیم صهیونیستی نیز در سال‌های اخیر با حمله به سفارت ایران در سوریه، تعدادی از دیپلمات‌های کشورمان را به شهادت رساند. علاوه بر آن، شماری از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که به دعوت دولت‌های منطقه در کشورهایی مانند لبنان و عراق حضور داشتند، هدف ترور رژیم صهیونیستی و آمریکا قرار گرفتند.

او خاطرنشان کرد: لیست شهدای ترور خارج از کشور بر اساس همین اقدامات تهیه شده و تمامی این افراد پرونده‌های رسمی در دستگاه قضایی کشور دارند. بر همین اساس، آمار شهدای ترور در سطح منطقه نیز به دایره‌المعارف شهدای ترور اضافه شده است.

شهدای جنگ ۱۲ روزه شهدای ترور محسوب می‌شوند

دبیرکل بنیاد هابیلیان با تأکید بر اینکه رژیم صهیونیستی یک باند تبهکار و اشغالگر است گفت: حملات این رژیم در جنگ 12 روزه و ترور شهروندان و فرماندهان ایرانی در منطقه، مصداق آشکار تروریسم دولتی است. او افزود: همه شهدای جنگ 12 روزه و مدافعان حرم در زمره شهدای ترور قرار می‌گیرند.

هاشمی‌نژاد در پاسخ به پرسشی درباره شهدای جنگ 12 روزه گفت: بیش از هزار شهید این جنگ بدون تردید در زمره شهدای ترور قرار می‌گیرند. دلیل آن روشن است؛ رژیم صهیونیستی اساساً یک رژیم اشغالگر و باند تبهکار است که بر پایه اقدامات تروریستی شکل گرفته است. همانند داعش که به‌نام “دولت اسلامی” منطقه‌ای وسیع از سوریه و عراق را اشغال کرد، رژیم صهیونیستی نیز بر مبنای اشغال و ترور موجودیت یافته است.

وی افزود: ما هیچ جنگ رسمی با رژیم صهیونیستی نداشتیم؛ نه از سوی ما و نه از سوی آن‌ها اعلام جنگی صورت نگرفته بود. با این حال، حملات هوایی و موشکی آن‌ها در نیمه شب علیه مردم عادی، دانشمندان، استادان دانشگاه و حتی مراکز دیپلماتیک انجام شد. بر اساس تمامی قوانین بین‌المللی، این اقدامات مصداق بارز “تروریسم دولتی” است و بیش از ۱۹۰ کشور نیز آن را محکوم کردند.

شهدای مدافع حرم نیز شهدای ترورند

دبیرکل بنیاد هابیلیان تأکید کرد: همان‌طور که شهدای جنگ 12 روزه جزء شهدای ترور محسوب می‌شوند، شهدای مدافع حرم نیز در همین دسته قرار می‌گیرند. چرا که همه آن‌ها هدف مستقیم اقدامات تروریستی و غیرقانونی گروه‌ها و دولت‌های متخاصم قرار گرفتند.

او خاطرنشان کرد: بنیاد هابیلیان از ظرفیت‌ها و داشته‌های همه نهادهای کشور، از جمله سپاه، ارتش و دستگاه‌های مرتبط، برای ثبت و مستندسازی پرونده‌های شهدای ترور استفاده می‌کند تا ابعاد این جنایات به شکل دقیق و غیرقابل خدشه ثبت شود.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با بیان اینکه لیست شهدای ترور کشور به‌صورت ساماندهی‌شده گردآوری شده است گفت: جانبازان و مجروحان ترور هنوز به‌طور کامل در آمارها لحاظ نشده‌اند. او همچنین تأکید کرد که مجاهدین خلق به دلیل نفرت عمیق مردم ایران از آن‌ها، اهداف خود را از طریق NGOهای پوششی و افراد اجاره‌ای در سطح بین‌الملل پیگیری می‌کنند.

هاشمی‌نژاد با اشاره به تلاش‌های بنیاد هابیلیان در جمع‌آوری آمار شهدا گفت: لیست شهدای ترور بر اساس اسناد و گزارش‌های رسمی سازمان‌های مختلف کشور تهیه و ساماندهی شده است. مشخصات شهدا، عاملان اصلی ترور و جزئیات مربوط به هر پرونده ثبت شده و این مجموعه بخشی از “طلبکاری‌های ملت ایران” از گروه‌های تروریستی است که باید استیفا شود.

وی افزود: متأسفانه هنوز به موضوع جانبازان و مجروحان ترور به‌طور کامل پرداخته نشده است. جنایات تروریستی آن‌قدر وسیع بوده که تاکنون فقط بخشی از ابعاد آن مستند شده است. در حالی‌که بسیاری از خانواده‌های شهدا و مجروحان همچنان با مشکلات روحی و روانی ناشی از ترور دست و پنجه نرم می‌کنند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان در ادامه درباره فعالیت مجاهدین خلق در قالب NGOها توضیح داد: طبق اسناد بین‌المللی، این گروه در میان مردم ایران به‌شدت منفور است و به همین دلیل برای پیشبرد اهداف خود، برخی فعالیت‌ها را از طریق نهادهای پوششی دنبال می‌کند.

نفوذ در نشست‌های بین‌المللی با چهره‌های اجاره‌ای

او گفت: من شخصاً در سازمان ملل شاهد بودم که برخی گروه‌های ظاهراً مدافع حقوق بشر، مانند گروه‌های فعال در موضوع مجازات اعدام، در عمل پشت تریبون مجاهدین خلق حاضر می‌شدند. پس از بررسی، مشخص شد که این افراد یا به‌طور مستقیم توسط مجاهدین خلق حمایت می‌شوند یا با دریافت پول‌های کلان از آن‌ها، مواضع‌شان را بیان می‌کنند.

هاشمی‌نژاد تأکید کرد: مجاهدین خلق سابقه طولانی در جعل واقعیت‌ها و وارونه‌نمایی حوادث دارند و امروز نیز با استفاده از NGOهای پوششی، شخصیت‌های سیاسی سابق کشورهای مختلف را به خدمت می‌گیرند تا پیام خود را از زبان دیگران بیان کنند. این روش نشان می‌دهد که به دلیل منفور بودن در میان ملت ایران، ناچارند اهداف خود را به‌صورت غیرمستقیم و پنهان دنبال کنند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به چهار دهه میزبانی فرانسه از مجاهدین خلق گفت: این گروه با حمایت سرویس‌های امنیتی غربی به “باند تبهکار پولدار” تبدیل شده است. او تأکید کرد که اکنون با برگزاری دادگاه‌های مجاهدین خلق در ایران و صدور احکام علیه سران و فرماندهان آن‌ها، امکان استرداد و مجازات این جنایتکاران بیش از هر زمان دیگری فراهم شده است.

لابی‌گری و هزینه‌های کلان مجاهدین خلق در اروپا

هاشمی‌نژاد با اشاره به حضور طولانی‌مدت مجاهدین خلق در فرانسه گفت: این گروه طی بیش از ۴۰ سال گذشته در فرانسه پایگاه اصلی خود را حفظ کرده و با حمایت کامل سرویس‌های امنیتی این کشور فعالیت داشته است. امکانات گسترده در اختیار سرکردگان مجاهدین خلق قرار گرفته و آن‌ها به “باند تبهکار پولدار” مشهور شده‌اند؛ چرا که در قبال خیانت به ایران و مردم کشورمان، خدمات فراوانی به بیگانگان ارائه داده‌اند.

وی افزود: با وجود کارنامه سیاه مجاهدین خلق در ترور رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و مقامات بلندپایه کشور، تا سال‌های اخیر هیچ محکومیتی علیه آن‌ها در سطح بین‌المللی صادر نشده بود. دلیل این خلأ آن بود که اساساً دادگاهی برای رسیدگی به جنایاتشان برگزار نشده بود. اما امروز، پس از ۴۰ سال، محاکمه این گروه آغاز شده است.

دبیرکل بنیاد هابیلیان ادامه داد: اقدامات حقوقی بین‌المللی مبتنی بر احکام قضایی کشور محل وقوع جرم است. بنابراین برگزاری دادگاه‌ها و صدور حکم علیه بیش از ۱۰۰ نفر از سران و فرماندهان مجاهدین خلق زمینه‌ای حقوقی فراهم می‌کند تا در سطح بین‌المللی پیگیری و استرداد آن‌ها امکان‌پذیر شود.

او خاطرنشان کرد: تجربه برخورد با سایر گروه‌ها نشان داده که استرداد سرکردگان ممکن است. همان‌طور که سران انجمن پادشاهی یا جدایی‌طلبان مزدور در خوزستان به کشور بازگردانده و مجازات شدند، امروز نیز عرصه برای مجاهدین خلق و دیگر گروه‌های تروریستی تنگ‌تر خواهد شد. زنگ خطر برای جانیان به صدا درآمده و ان‌شاءالله سران این گروه‌ها که صدها و هزاران ایرانی را به شهادت رسانده‌اند، روزی در داخل کشور محاکمه و مجازات خواهند شد.

اعضای جداشده مجاهدین خلق می‌توانند به کشور بازگردند

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به فرار بسیاری از اعضای مجاهدین خلق پس از انتقال این گروه به آلبانی گفت: طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران، صرف عضویت در گروه‌های تروریستی جرم است؛ اما اگر فردی از آن‌ها جدا شود و دستش به خون هموطنان آلوده نباشد، می‌تواند آزادانه به کشور بازگردد و زندگی عادی داشته باشد.

هاشمی‌نژاد در این بخش از گفت‌وگو به وضعیت اعضای جداشده مجاهدین خلق اشاره کرد و گفت: پس از خروج این گروه از عراق و انتقال به آلبانی، بسیاری از اعضا از سازمان گریختند و اکنون به‌صورت مخفیانه زندگی می‌کنند. بسیاری از آن‌ها حتی در عملیات‌های نظامی علیه ایران حضور نداشتند و بعدها به این سازمان پیوستند. با این حال، از ترس مجازات حاضر به بازگشت به ایران نیستند.

وی افزود: بر اساس قوانین ایران و همانند قوانین سایر کشورها، عضویت در گروه‌های تروریستی خود به خود جرم محسوب می‌شود. اما اگر فردی از این گروه جدا شود و اعلام برائت کند، و مهم‌تر اینکه دستش به خون شهروندان ایرانی آلوده نباشد، می‌تواند به کشور بازگردد. در چنین حالتی تنها خانواده قربانیان احتمالی حق پیگیری حقوقی دارند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان گفت: در برخی کشورها، مانند سوئد، فرد جداشده از گروه‌های تروریستی باید تا ۲۰ سال تحت تضمین صلیب سرخ بماند تا بازگشتش به حالت اول منتفی شود. اما جمهوری اسلامی ایران راه بسیار کوتاه‌تری در پیش گرفته و تنها شرط را عدم دست داشتن در خون مردم می‌داند.

او خاطرنشان کرد: پس از سقوط رژیم بعث عراق توسط آمریکا، حدود ۷۰۰ نفر از اعضای مجاهدین خلق به ایران بازگشتند و اکنون زندگی عادی خود را دارند. حتی برخی فرماندهان و افراد رده‌بالا نیز که سابقه قتل نداشتند، پس از دستگیری به کشور مسترد شدند و امروز مشغول زندگی عادی در ایران هستند.

هاشمی‌نژاد در ادامه افزود: حدود ۲۰ سال پیش، دو نفر از فرماندهان مجاهدین خلق هنگام عبور از سوریه و در حال جابه‌جایی میلیون‌ها دلار از پول‌های کثیف این گروه دستگیر و به ایران تحویل داده شدند. با اینکه در رده‌های بالای سازمان بودند، چون به خون مردم آلوده نبودند، مجازات نشدند و اکنون در کشور زندگی می‌کنند.

آثار هنری درباره مجاهدین خلق جنایات آن‌ها را آشکار می‌کند

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به تولید آثار سینمایی و تلویزیونی درباره جنایات مجاهدین خلق گفت: ورود هنر به این عرصه اقدامی بسیار مبارک است و توانسته تصویر واقعی دهه ۶۰ را به مخاطب منتقل کند. او تأکید کرد که مجاهدین خلق در تلاش‌اند پیشینه خائنانه خود را فراموش‌شده جلوه دهند، اما بازنمایی هنری مانع این فراموشی خواهد شد.

هاشمی‌نژاد ابتدا خاطرنشان کرد: جمهوری اسلامی ایران در مقایسه با بسیاری از کشورها سهل‌گیرترین برخورد را با افرادی داشته که فریب خورده و به عضویت گروه‌های تروریستی درآمده‌اند و سپس از آن‌ها جدا شده‌اند. شواهد و سوابق این موضوع در سال‌های گذشته به‌روشنی وجود دارد.

وی در ادامه به آثار هنری ساخته‌شده درباره مجاهدین خلق اشاره کرد و گفت: در سال‌های اخیر فیلم‌ها و سریال‌هایی درباره این گروه ساخته شده که یکی از مطرح‌ترین آن‌ها فیلم سینمایی ماجرای نیمروز: رد خون بود. این فیلم در جشنواره فجر با استقبال چشمگیر مردم روبه‌رو شد و توانست به‌عنوان بهترین فیلم از نگاه مخاطبان انتخاب شود.

دبیرکل بنیاد هابیلیان افزود: مردم تا پیش از این بیشتر از طریق شنیده‌ها با جنایات مجاهدین خلق آشنا بودند، اما وقتی این وقایع در قالب سینما و هنر بازنمایی شد، اثرگذاری عمیق‌تری داشت و موجب آگاهی نسل جدید از حوادث دهه ۶۰ شد.

تلاش مجاهدین خلق برای پاک‌کردن گذشته

او با اشاره به تغییر ظاهر و تاکتیک مجاهدین خلق پس از حضور آمریکایی‌ها در عراق گفت: این گروه یونیفورم‌های نظامی را کنار گذاشت و با ظاهر غربی، کراوات و کت‌وشلوار وارد عرصه تبلیغاتی شد. حتی رهبری آن‌ها به یک زن سپرده شد تا با ادعای دفاع از حقوق بشر و حقوق زنان، چهره‌ای فریبنده ارائه دهند.

هاشمی‌نژاد تأکید کرد: مجاهدین خلق به‌شدت در تلاش‌اند تا دو بخش تاریک کارنامه خود یعنی اقدامات تروریستی و خیانت‌هایشان در همکاری با صدام علیه ایران را به فراموشی بسپارند. اما وقتی آثار هنری این تاریخ را بازتاب می‌دهند، این گروه دچار چالش و نگرانی می‌شود. به‌ویژه برای نسل جدیدی که تجربه مستقیم دهه ۶۰ را ندارد، این آثار مانع فراموشی جنایات مجاهدین خلق خواهند شد.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با تأکید بر نقش رسانه و هنر در روشنگری برای نسل جوان گفت: گروه‌های تروریستی همواره نوجوانان و جوانان احساسی را هدف قرار داده‌اند و اگر در این عرصه غفلت شود، دشمن روایت وارونه‌ای از تاریخ ارائه خواهد داد. او همچنین علت مخفی شدن مسعود رجوی را تغییر نیازهای مجاهدین خلق پس از سقوط صدام و همکاری مستقیم با سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا دانست.

هاشمی‌نژاد با اشاره به ضرورت بازنمایی جنایات مجاهدین خلق در آثار هنری گفت: اگر ما به این موضوع نپردازیم، دشمن تلاش خواهد کرد واقعیت‌ها را وارونه جلوه دهد. عرصه سینما و رسانه می‌تواند نقش بزرگی در آگاهی‌بخشی به نسل نوجوان و جوان داشته باشد تا بار دیگر در دام شعارهای زیبا و فریبنده مجاهدین خلق گرفتار نشوند.

وی یادآور شد: پدرم، شهید سید عبدالکریم هاشمی‌نژاد، خود توسط یک نوجوان ۱۶ یا ۱۷ ساله به شیوه انتحاری به شهادت رسید. این نوجوان چیزی از واقعیت نمی‌دانست و صرفاً بر اساس آموزش و تحریک احساسات توسط سازمان اقدام کرد. این نشان می‌دهد که گروه‌های تروریستی بیشتر بر روی قشر نوجوان و جوان با سنین ۱۶ تا ۲۱ سال تمرکز دارند، چرا که در این سنین آگاهی کمتر و احساسات شدیدتر است. او افزود: پرداختن هنرمندان به این موضوعات خدمتی بزرگ به نسل جوان است و باید از ظرفیت رسانه و هنر بیش از گذشته استفاده کرد تا تاریخ تاریک مجاهدین خلق برای همگان آشکار شود.

راز مخفی شدن مسعود رجوی

دبیرکل بنیاد هابیلیان در ادامه درباره چرایی مخفی شدن مسعود رجوی، سرکرده مجاهدین خلق، توضیح داد: پس از سقوط صدام، بزرگ‌ترین حامی مجاهدین خلق، شرایط این گروه تغییر کرد. صدام به چهره جنایتکارانه آن‌ها نیاز داشت، اما آمریکایی‌ها از توانایی‌های اطلاعاتی مجاهدین خلق استفاده کردند. به همین دلیل، آمریکایی‌ها ارتش و سرویس اطلاعاتی عراق را منحل کردند، اما مجاهدین خلق را به‌عنوان “ارتش خصوصی صدام” حفظ کردند.

وی ادامه داد: از آن زمان مجاهدین خلق به همکاری تنگاتنگ با سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا روی آوردند و شکل و ظاهر خود را تغییر دادند. یونیفورم‌های نظامی کنار گذاشته شد و جای آن را کت‌وشلوار و کراوات گرفت. زنان نیز با پوشش جدید و ظاهر متفاوت در انظار عمومی ظاهر شدند. این تغییرات ظاهری و استفاده از اسامی واقعی به‌جای مستعار، بخشی از یک “پوست‌اندازی سازمانی” بود که مجاهدین خلق برای بقا در فضای جدید انجام دادند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به سرنوشت مبهم مسعود رجوی گفت: قرائن نشان می‌دهد سرکرده مجاهدین خلق مانند برخی عناصر کلیدی این سازمان در فرآیند تصفیه داخلی حذف شده است. او افزود: سازمان طی سال‌های گذشته همواره افرادی را که می‌توانستند پاشنه‌آشیل حقوقی آن باشند، کنار زده یا از بین برده است.

هاشمی‌نژاد در بخش دیگری از گفت‌وگو درباره سرنوشت مسعود رجوی اظهار داشت: به نظر می‌رسد مدت‌هاست که او از صحنه حذف شده و احتمالاً توسط خود سازمان کنار گذاشته شده است. مجاهدین خلق در دهه گذشته به‌طور سیستماتیک نقاط آسیب‌پذیر خود را پاکسازی کرده‌اند؛ از جمله افرادی مانند مسعود کشمیری و محمدرضا کلاهی که عامل اصلی انفجارها و ترورها بودند.

وی افزود: رجوی بیش از بیست سال است که نه حضور علنی دارد و نه نقشی واقعی در هدایت سازمان ایفا می‌کند. اعضای مجاهدین خلق سال‌هاست که تحت فرماندهی افراد دیگری فعالیت می‌کنند و دنیا نیز چهره‌های جدیدی را به‌عنوان رهبران این گروه می‌شناسد. بنابراین نبود یا حضور رجوی تفاوتی در کارکرد سازمان ایجاد نکرده است.

حذف چهره‌های کلیدی در فرآیند داخلی

دبیرکل بنیاد هابیلیان ادامه داد: تجربه نشان داده که سازمان مجاهدین خلق کسانی را که می‌توانند به‌عنوان عامل آشکار جنایت‌ها شناخته شوند، در داخل خود حذف می‌کند. نمونه آن کشمیری و کلاهی بودند که سال‌ها در هلند زندگی کردند اما سرانجام در فرآیندهای مشکوک حذف شدند. رسانه‌هایی مانند بی‌بی‌سی بعدها به این موضوع پرداختند و آن را تأیید کردند.

او درباره انتشار یک فایل صوتی منتسب به رجوی در سال ۱۳۹۸ گفت: امروز با وجود ابزارهای فنی متعدد، ساخت و انتشار چنین فایل‌هایی دشوار نیست، به‌ویژه برای سازمانی مانند مجاهدین خلق که در این کارها حرفه‌ای است. به همین دلیل نمی‌توان این‌گونه فایل‌ها را به‌عنوان سند زنده بودن او در نظر گرفت.

هاشمی‌نژاد در پایان خاطرنشان کرد: حتی برخی مقامات اطلاعاتی منطقه، از جمله مسئول اطلاعات عربستان، سال‌ها پیش به این موضوع اشاره کرده بودند. با توجه به سابقه سازمان در حذف نیروهای مزاحم و تاریخچه تصفیه‌های داخلی، احتمال اینکه مسعود رجوی نیز به همین سرنوشت دچار شده باشد، بسیار زیاد است.

دبیرکل بنیاد هابیلیان با اشاره به سابقه طولانی تصفیه‌های داخلی در سازمان مجاهدین خلق گفت: همان‌طور که چهره‌هایی مانند کلاهی و کشمیری حذف شدند، سرنوشت مسعود رجوی نیز به نظر می‌رسد در همین مسیر رقم خورده باشد. او تأکید کرد که مجاهدین خلق برای حفظ سرمایه‌گذاری غرب بر روی مریم رجوی، وجود مسعود رجوی را یک مانع و لکه سیاه می‌دانند و به همین دلیل سرنوشت او را در هاله‌ای از ابهام رها کرده‌اند.

هاشمی‌نژاد در این بخش از گفت‌وگو یادآور شد: سازمان مجاهدین خلق از ابتدای شکل‌گیری، حذف داخلی را در دستور کار داشته است؛ پیش از انقلاب نیز افرادی مانند مجید شریف واقفی یا مرتضی صمدیه‌لباف توسط همین گروه حذف شدند. به محض آنکه کسی خطری برای مجموعه ایجاد می‌کرد، از میان برداشته می‌شد.

وی افزود: مسعود رجوی به دلیل نقش مستقیم در ترورها و جنایات، به‌عنوان یک لکه سیاه و نقطه ضعف همیشگی برای سازمان محسوب می‌شد. با چنین کارنامه‌ای امکان نداشت که غرب بتواند بر روی او به‌عنوان آلترناتیو جمهوری اسلامی سرمایه‌گذاری کند. به همین دلیل، سازمان به سمت مریم رجوی و ادعاهای حقوق بشری و دموکراسی‌خواهی رفت تا چهره‌ای تازه ارائه دهد.

سرمایه‌گذاری غرب بر روی مریم رجوی

دبیرکل بنیاد هابیلیان ادامه داد: طنز تلخ تاریخ این است که سیاستمداران بزرگی مانند مایک پمپئو یا مقامات سابق آمریکا، پس از پایان مسئولیت‌هایشان در میتینگ‌های مجاهدین خلق حاضر می‌شوند و از آن‌ها به‌عنوان جایگزین جمهوری اسلامی یاد می‌کنند؛ در حالی‌که این گروه نزد ملت ایران منفورترین و روسیاه‌ترین جریان تاریخ معاصر است.

او خاطرنشان کرد: در داخل سازمان نیز وجود رجوی برای برخی اعضای قدیمی حالت کاریزماتیک داشته است. به همین دلیل، مجاهدین خلق تلاش می‌کنند با مبهم نگه‌داشتن موضوع، مانع از بروز بحران داخلی شوند. گزارش‌ها حاکی است که حتی پرسش از سرنوشت مسعود رجوی در داخل سازمان “خط قرمز” محسوب می‌شود.

هاشمی‌نژاد یادآور شد: رجوی در دوران صدام یک شورای رهبری از زنان تشکیل داده بود که همگی جایگاه فرماندهی داشتند. حذف کامل او می‌تواند برای رهبری فعلی سازمان ــ مریم رجوی ــ مشکلات متعددی ایجاد کند. به همین دلیل، سازمان تلاش می‌کند همچنان با بازی رسانه‌ای و ابهام‌آفرینی، موضوع را مدیریت کند.

دبیرکل بنیاد هابیلیان در پایان گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان با اشاره به تلاش مجاهدین خلق برای مخفی کردن گذشته سیاه خود تأکید کرد: هرگونه سکوت یا خودداری از بازخوانی جنایات این گروه به نفع آن‌هاست. به گفته وی، رهبر انقلاب به درستی هشدار داده‌اند که نباید اجازه دهیم دهه ۶۰ وارونه‌نمایی شود و جای شهید و جلاد تغییر کند.

هاشمی‌نژاد در پاسخ به پرسشی درباره غیبت طولانی مسعود رجوی گفت: در طول ۳۰ سال گذشته هیچ‌کس تصویری از او ندیده است. آنچه در رسانه‌ها وجود دارد همان تصاویر قدیمی با چهره جوان و موهای مشکی اوست، در حالی که اکنون باید بیش از هفتاد سال داشته باشد. این پنهان‌کاری آگاهانه بخشی از راهبرد سازمان برای مبهم نگه‌داشتن سرنوشت اوست.

مواضعی که ناآگاهانه به نفع مجاهدین خلق تمام می‌شود

وی در ادامه به برخی مواضع داخلی اشاره کرد و گفت: گاهی اظهارنظرهایی مطرح می‌شود که ناخواسته به سود مجاهدین خلق یا اپوزیسیون است. دلیل آن هم این است که گویندگان آگاهی کامل از ابعاد موضوع ندارند. در حالی‌که مجاهدین خلق امروز با شعار آزادی و دموکراسی تلاش می‌کنند گذشته خود را پنهان کنند؛ گذشته‌ای که پر از خیانت به خاک ایران و همکاری با صدام است.

دبیرکل بنیاد هابیلیان افزود: برخی می‌گویند پرداختن به جنایات این گروه باعث بزرگ شدنشان می‌شود، در حالی‌که برعکس، این بازگویی باعث تحقیر و رسوایی آن‌هاست. مجاهدین خلق نمی‌خواهند کسی یادآوری کند که چگونه دستشان به خون هزاران ایرانی آلوده است.

او خاطرنشان کرد: رهبر معظم انقلاب سال‌ها پیش در سالگرد ارتحال امام فرمودند که نباید اجازه داد دهه مظلوم ۶۰ وارونه‌نمایی شود و جای شهید و جلاد عوض گردد. اگر ما در بیان حقایق کوتاهی کنیم، رسانه‌های غربی مجاهدین خلق را آزادیخواه معرفی خواهند کرد و این خطر بزرگی برای حافظه تاریخی ملت ایران است.

نوشته ردپای مجاهدین خلق در جنگ ۱۲ روزه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او گفت: امیدواریم حکم دادگاه یک سند قضایی محکم مبتنی بر قوانین داخلی ما و قوانین غربی برای تروریستی دانستن اقدامات مجاهدین خلق باشد و پس از آن از اینترپل درخواست بازداشت و مسترد کردن متهمان کنیم.

نوشته آیا احتمال بازداشت و مسترد شدن سران مجاهدین خلق به ایران وجود دارد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

پس از انقلاب اسلامی سازمان مجاهدین خلق وارد صحنه سیاسی کشور شدند و برای مشروعیت‌بخشی به خود با آیات اعظام از جمله امام خمینی  و آیت‌الله طالقانی دیدار کردند و افرادی را برای انتخابات مجلس و ریاست جمهوری معرفی کردند که هیچ‌کدام در امر انتخابات موفق نبودند.

برخی از اعضای سازمان مجاهدین خلق از زمانی که امام خمینی در نجف حضور داشتند به دیدار ایشان می‌رفتند تا بتوانند تأییدیه‌ای برای این سازمان بگیرند، اما امام خمینی که به ماهیت این سازمان پی برده بود هیچ‌گاه اقدامات این گروه را تایید نکردند.

آیت الله خمینی در ۴ تیرماه ۱۳۵۹ در شرح نفاق سازمان و دیدار‌هایی که اعضای سازمان مجاهدین خلق با ایشان در نجف داشتند فرمودند: .. من یاد یک قصه‌ای افتادم که در همدان اتفاق افتاد. ظاهرا زمان مرحوم آسید عبدالمجید همدانی یک یهودی آمده بود مسلمان شده بود خدمت ایشان؛ ایشان دیده بود که بعد از چند وقت این یهودی خیلی مسلمان است و اینقدر اظهار اسلام می‌کند که ایشان تردید واقع شده بود برایش که این شاید قضیه‌ای باشد. یک وقت خواسته بودش گفته بود که تو مرا می‌شناسی؟ گفته بود که بلی، شما از علمای اسلام هستید و چطور هستید. می‌دانید پدر‌های من کیانند؟ بلی، پیغمبر از اجداد شماست خودت را می‌شناسی؟ بلی، من پدرانم یهودی بودند و حالا خودم مسلمان شدم. گفته بود: سر این را به من بگو که چرا تو مسلمان‌تر از من شدی؟ مردک فهمیده بود که این آن چیزی را که می‌خواهد راضی کند فهمیده است فرار کرده بود. اینکه آمد بیست و چند روز آنجا و تمامش از نهج البلاغه و قرآن صحبت می‌کرد، من در ذهنم آمد که نه این آقا هم همان است، والا خوب تو اعتقاد به خدا و اعتقاد به چیز‌هایی که داری چرا می‌آیی پیش من؟ من که نه خدا هستم نه پیغمبر نه امام؛ من یک طلبه‌ام در نجف؛ این آمده بود که من را بازی بدهد من همراهی کنم با آنها، من هیچ راجب این‌ها حرف نزدم همش را گوش کردم فقط یک کلمه را که گفت ما می‌خواهیم قیام مسلحانه بکنیم، گفتم نه شما نمی‌توانید قیام مسلحانه بکنید بی‌خود خودتان را به باد ندهید.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی سازمان مجاهدین خلق دست به ایجاد یک گروه میلیشا زد و رویکرد منافقانه سازمان مجاهدین خلق با انجام ترور‌های مختلف بر همگان ثابت شد و مسعود رجوی سرکرده این سازمان به همراه بنی‌صدر، رئیس‌جمهور وقت با هواپیمایی به خلبانی بهزاد معزی که او هم از مجاهدین خلق بود از ایران به فرانسه گریختند سپس نیرو‌های خود را در جریان جنگ با حزب بعث عراق به این کشور فرستادند و دست در دست صدام دیکاتور معدوم عراق گذاشتند و سه روز پس از صدور قطعنامه ۵۹۸ به ایران حمله کردند که در جریان این عملیات شکست سنگینی خوردند و تبدیل به منفورترین گروه سیاسی در تاریخ معاصر ایران در نزد مردم شدند.

مجاهدین خلق که دستشان به خون ۱۷ هزار نفر از مردم ایران آلوده است هیچ روزی را در تقویم از جنایات خود خالی نگذاشته‌اند. بمب‌گذاری، ترور‌های کور، شکنجه و حتی رحم نکردن به کودکان از جمله جنایات آن‌هاست.

با وجود این جنایات، اما کشور‌های غربی از جمله آمریکا و فرانسه مامن مجاهدین خلق هستند و بدون در نظر گرفتن جنایات حقوق بشری که انجام داده‌اند همواره این تروریست‌ها را مورد حمایت قرار می‌دهند تا بتوانند به‌عنوان یک ابزار از آن‌ها استفاده کنند، اما غافل از این هستند که اعضای مجاهدین خلق در نزد مردم ایران هیچ جایگاهی ندارند و همه از آن بیزار هستند.

مجاهدین خلق که در خوی وحشی‌گری با تروریست‌های تکفیری داعش همتراز هستند تا کنون هیچ اعلام جرمی از آن‌ها در یک دادگاه رسمی ایران نداشتند و این امر زمینه را برای دستگیری و استرداد آن‌ها به کشور دشوار می‌کرد لذا نیاز بود یک دادگاه برای سران این گروه تروریستی برگزار می‌شد تا با حکم صادره بتوان در دادگاه‌های بین‌المللی علیه آن‌ها اعلام جرم کرد و زمینه دستگیری و متلاشی کردن این گروه فراهم شود.

به همین دلیل در روز سه‌شنبه (۲۱ آذر) در شعبه یازدهم دادگاه کیفری استان تهران اولین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق موسوم به مجاهدین خلق و همچنین ماهیت این سازمان به عنوان یک شخصیت حقوقی به ریاست قاضی حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی و مستشاران دادگاه مرتضی تورک و امین ناصری و پنج وکیل تسخیری در مجتمع قضایی امام خمینی به صورت علنی برگزار شد.

نام‌های متهمان این پرونده به شرح ذیل است:

مسعود رجوی – مریم قجر عضدانلو (معروف به مریم رجوی) – مهدی ابریشمچی – زهره اخیانی – فهیمه اروانی – مهدی براعی – مژگان پارسیایی- زهرا مریخی آهنگر کلایی – محمد علی توحیدی خانیکی – علی خدایی صفت – مهدی خدایی صفت – عباسعلی داوری فیضی پور آذر – سید مجید سید المحدثین – صدیقه حسینی – محمد طریقت منفرد – مهوش سپهری – قدسی خرازیان – مهناز سلیمانیان – محسن سیاه کلاه – مریم فضل مشهدی – بهشته شادرو – ژیلا دیهیم – ابوالقاسم رضایی – حمیرا حجتی امامی – محمود عطایی کاریزی – گلنار جواهری ساعتچی – مهریان حاجی نژاد – مرتضی اسماعیلیان مارنانی – دولت نوروزی منجیلی – زهرا بخشایی- محمد حیاتی – نیکو خائفی اشکذری- عذرا علوی طالقانی – جمیله ابریشم چی – محمود قجر عضدانلو – بدری پورطباخ – محمد جواد قدیری مدرسی – فرهاد الفت – رویا احمدی موسوی – بهزاد نظیری – فرشته یگانه – معصومه بلورچی – یاسر جهان نژادی – فائزه خیاط حصاری محمدی – صالح رجوی – محمد سادات خوانساری – پرنیان سرآمد – حکیمه سعادت نژاد – حمیده شاهرخی امیری – ثریا شهری – پروین صفایی – محمود فخارزاده – عشرت محبت کار – علیرضا معدنچی – عباس میناجی مقدم – حمیدرضا اسحاقی – علیرضا امام جمعه – اسدالله اوسطی – فاطمه آدرسی – مصطفی آسیفی – زهره بنی جمالی – محمود بنی هاشمی – اسدالله بهرامی – علیرضا بهرامی – عزیز اله پاک نژاد- مهرافروز پیکر نگار – مریم حاج خانیان – احمد حنیف نژاد- پرویز خزائی – حسین دادخواه – فاطمه داوران – حسین ربوبی خبوشانی – سپیده ابراهیمی – بیژن رحیمی – آزاده رضایی- هادی روشن روانی- محمد سادات دربندی – فریدون سلیمی – عباس شاکری – سهیلا شعبانی – احمد شکرائی – سهیلا صادق – مهران صادق – طاهره ضیائی – کبری طهماسبی – رقیه عباسی – زهره عطریانفر – مهری علیقلی – مرتضی فخار – سید اسدالله فقیه دزفولی – ایرج فیض بوسجینی- پرویز کریمیان سیچانی – احمد گلپایگانی – فرید ماهوتچی حسینی – مهدی مددی الموسوی – سید محمود احمدی علون آبادی – سید جواد احمدی علون آبادی – اسماعیل مرتضایی- محمود معیری – رقیه ملک محمدی – حسن نظام الملکی – نسرین نظری علی آبادی – علی هادی زاده – الله کرم هوشنگی

بازتاب دادگاه مجاهدین خلق در رسانه‌های خارجی

این دادگاه در رسانه‌های خارجی هم بازتاب داشته است. پایگاه خبری وکس آمریکا در گزارشی درباره این دادگاه، نوشت که اولین جلسه دادگاه ایران روز سه‌شنبه برای محاکمه ۱۰۴ عضو گروه تروریستی مجاهدین خلق برگزار شد. این جلسه در دادگاه کیفری استان تهران برگزار شد.

وکس در ادامه نوشت: دادگاه در ۱۹ دسامبر جلسه بعدی خود را برگزار خواهد کرد.

خبرگزاری شینهوای ژاپن درباره این دادگاه نوشت: متهمان به نقض قوانین ایران، امتناع از تحویل سلاح به مقامات پس از انقلاب اسلامی ایران در ۱۹۷۹، نفوذ غیرقانونی به سازمان‌ها و دستگاه‌های دولتی، دشمنی با مردم ایران و نظام اسلامی و ترور هزاران ایرانی در اقدامات تروریستی متهم هستند. این رسانه در ادامه به عملیات تروریستی سال ۱۳۶۰ اشاره کرد و نوشت: یکی از آن‌ها (عملیات‌های تروریستی مجاهدین خلق) در سال ۱۹۸۱ مقر حزب جمهوری اسلامی را هدف قرار داد که در آن دست‌کم ۷۴ مقام دولتی جان باختند.

پایگاه چاینا سی‌ان هم در گزارشی درباره برگزاری این دادگاه در تهران نوشت که اتهام‌هایی در ارتباط با این ۱۰۴ نفر مطرح شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به دشمنی با مردم و نظام ایران و ترور هزاران ایرانی اشاره کرد.

این پایگاه خبری با اشاره به اقدام تروریستی مجاهدین خلق در سال ۱۳۶۰، گزارش داد که با وجود جنایت‌های متعدد مجاهدین خلق، دادگاه پیش‌تر به متهمان گفته بود که از طریق اطلاعیه‌های روزنامه‌ها وکلای خود را انتخاب کنند. با توجه به پایان مهلت دادگاه برای آن‌ها وکیل تعیین کرد.

لزوم پیگیری جنایات مجاهدین خلق در دادگاه

سیدمحمدجواد هاشمی‌نژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان درباره برگزاری این دادگاه گفته است: با وجود همه جنایت‌های مجاهدین خلق در سال‌های بعد از انقلاب اسلامی، هیچ گاه این سازمان و اعضای اصلی آن در پای میز محاکمه قرار نگرفته‌اند و این اقدام از سوی قوه قضائیه مورد تقدیر است، چرا که همواره مورد مطالبه خانواده شهدای ترور بود.

هاشمی‌نژاد در ادامه با اشاره به اهمیت بین‌المللی این دادگاه می‌گوید: طبیعتاً احکامی که صادر خواهد شد ظرفیت زیادی را برای جمهوری اسلامی به وجود خواهد آورد تا در تعقیب جنایتکاران منافق در سطح بین‌المللی از این ظرفیت استفاده کند. برخی فکر می‌کنند این احکام در سطح بین‌المللی قابل پیگیری نیست، در حالی که این‌گونه نیست و احکام دادگاه قابلیت پیگیری دارند.

ابوالفضل عمویی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان درباره برگزاری دادگاه جلسه ۱۰۴ متهم حقیقی و یک متهم حقوقی از گروه مجاهدین خلق توسط قوه قضاییه گفت: از لحاظ حقوقی درست است که مجاهدین خلق در نزد مردم ایران هیچ جایگاهی ندارند، اما لازم است جنایات آن‌ها در یک روند حقوقی مورد بررسی قرار بگیرد و رای دادگاه صادر شود تا بتوان پیگیری‌هایی فراتر از موضوع داشته باشیم.

وی ادامه داد: به همین جهت اقدام قوه قضاییه در برگزاری جلسه دادگاه برای اعضای مجاهدین خلق اقدامی به‌جا و درست بود. این کار باید در سال‌های گذشته انجام می‌شد البته الان هم که انجام شده بسیار مهم است.

عمویی اظهار کرد: اگر این رسیدگی و روند حقوقی تکمیل شود زمینه لازم برای پیگیری بیشتر پرونده مجاهدین خلق و محکومیت‌های جنایاتشان در محیط‌های بین‌المللی برای ما به‌وجود می‌آید.

سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس بیان کرد: متأسفانه شاهد هستیم کشور‌های غربی علی‌رغم آگاهی که از جنایات مجاهدین خلق دارند آن‌ها را به‌عنوان یک ابزار مورد حمایت قرار می‌دهند، اما باید بدانند این حمایت بدون هزینه نیست و جمهوری اسلامی ایران از ابزار حقوق بین‌الملل برای پیگیری مقابله با جنایات مجاهدین خلق استفاده خواهد کرد.

فریدون عباسی، نماینده مردم کازرون و کوه‌چنار در مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان درباره برگزاری دادگاه مجاهدین خلق گفت: سال‌هاست که با پدیده ترور توسط مجاهدین خلق و سایر گروهک‌هایی که در کشور وجود داشتند حتی سرویس‌های امنیتی خارجی مواجه هستیم و شاید تجربه لازم در برخورد قانونی با این‌ها را در کشور نداشتیم، چون یک پدیده‌ای است که ظرف سی الی چهل سال گذشته با آن مواجه شدیم و در این سال‌ها درگیر جنگ و سازندگی بودیم و مسائل روزمره و مهمتری برایمان وجود داشت.

وی ادامه داد: با رشد تحصیل‌کرده‌های کشور در زمینه حقوق چه حقوق عمومی، خصوصی و بین‌الملل تجارب لازم در کشور فراهم شده است و دستگاه قضایی ما با ثبات بیشتری مواجه شده و انسان‌های عالم‌تری در آن هستند و جا دارد الان که قانونمندی و قانون‌گرایی در کشور بیشتر مطرح می‌شود در عرصه بین‌المللی هم ما از ابزار حقوقی مطمئن‌تری استفاده کنیم و این مهم مورد توجه قرار بگیرد.

عضو کمیسیون انرژی مجلس بیان کرد: باید شاهد این باشیم که دادگاه اعلام کند به آن‌هایی که جنایات مرتکب شدند فرصت داده می‌شود تا از خود دفاع و یا رفع اتهام کنند و حکمی در دادگاه صادر شود که بتواند در مجامع بین‌المللی هم مورد استناد قرار بگیرد و برای تحقق این امر ما باید اقدامات قانونی در زمینه برگرداندن مجاهدین خلق و مجازاتشان را انجام داده باشیم.

عباسی اظهار کرد: فکر نمی‌کنم آمریکا و کشور‌های اروپایی که حامی مجاهدین خلق هستند واکنش زیادی به این دادگاه نشان دهند، چون این‌ها از ابزار حقوقی‌شان علیه ما استفاده می‌کنند و هر شهر آمریکا قاضی و یا دادستانش می‌تواند یک اعلام جرمی علیه یک نفر انجام دهد و دولتش هیچ کاری نداشته باشد، چون ظاهرا دولتش کاری نمی‌کند و می‌گوید دستگاه قضایی مستقل است و یک قاضی در یک شهر کوچکی یک اعلام جرمی علیه یک کشور مطرح می‌کند و حکم هم صادر می‌کند لذا لازم است کشور‌های دیگر هم از همین ابزار علیه آنان استفاده کنند و طوری رفتار کنند که در مجامع بین‌المللی قدرت لازم را برای اجرای این احکام را داشته باشند.

با توجه به اینکه در سال ۱۳۴۵ بین ایران و فرانسه قانون استرداد مجرمین امضا شده است بنابراین رای دادگاه می‌تواند عامل استرداد اعضای مجاهدین خلق به ایران شود. نوبت بعدی دادگاه مجاهدین خلق در ۲۸ آذر برگزار می‌شود.

گزارش: محمد امیرحسینی

نوشته باز گرداندن مجاهدین خلق به ایران بر پایه قانون مجرمین بین ایران و فرانسه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او داستان ربوده شدن پسرش امیر اصلان حسن زاده را که برای پیشرفت رشته ورزشی‌اش ، راهی سفری بی بازگشت می شود را نقل کرد. او  زمانی که رد پسرش را در تشکیلات مجاهدین خلق در عراق می یابد، با تعداد زیادی خانواده روبرو می شود که همگی داستان های مشابهی همچون آنچه بر سر او و پسرش گذشته بود، داشتند.

ثریا سال ۱۳۸۸ به همراه تعدادی دیگر از پدران و مادرانی که فرزندانشان سرگذشتی چون امیراصلان پیدا کرده بودند روانه عراق شد. آنها در بیابان‌های این کشور پشت درهای بسته پادگان اشرف نشستند؛ یعنی در تنها جایی که ممکن بود فرزندانشان را ببینند. بعضی از آنها سه و نیم سال پشت این درها ماندند و توسط اعضای فرقه تحقیر شدند و سنگ و چوب خوردند.

نوشته داستان ربوده شدن پسری که به دست مجاهدین خلق افتاد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

پارلمان اروپا در فوریه سال ۲۰۲۳ با تشکیل “کمیته ویژه دخالت خارجی در روند‌های دموکراتیک در اتحادیه اروپا شامل تبلیغات سوء، تقویت صداقت، شفافیت و پاسخگویی در پارلمان اروپا”، به تهیه پیش‌نویس قطعنامه‌ای به منظور ممانعت از دخالت خارجی در این پارلمان اقدام کرد و در نهایت در 13 ژوئیه ۲۰۲۳ به تصویب رساند. در بخش مقدماتی این قطعنامه، به موارد متعددی از لابی کشور‌های خارجی در پارلمان اروپا اشاره شده است. اما نکته قابل توجه اینجاست که یکی از بند‌های مقدماتی این قطعنامه، به اقدامات گروه تروریستی مجاهدین خلق اختصاص یافته است.

پارلمان اروپا در بخشی از قطعنامه اخیر، گروه تروریستی مجاهدین خلق را سازمانی معرفی کرده است که “متهم به ارعاب، شکنجه و قتل اعضای دیاسپورای (مهاجران) ایرانی است و از شیوه‌های تهاجمی و مبهم برای دیدار با نمایندگان پارلمان اروپا از جمله با پنهان کردن وابستگی حقیقی خود به این گروه استفاده می‌کند”. در بخش دیگری از این قطعنامه به اقدامات فریبکارانه گروه تروریستی مجاهدین خلق اشاره شده است: “این سازمان نام نمایندگان پارلمان اروپا را در لیست امضاکنندگان نامه‌هایی که امضا نکرده‌اند یا به عنوان میزبان مشترک کنفرانس‌هایی که هرگز آن را تأیید نکرده‌اند، گنجانده است.” همچنین در این قطعنامه آمده است که گروه تروریستی مجاهدین خلق برای گمراه کردن نمایندگان پارلمان اروپا و سامانه شفافیت (Transparency Rgister) از بیش از ۴۵ عنوان جعلی استفاده کرده است.

نوشته آیا اروپا به اشتباه خود درباره گروه مجاهدین خلق پی برده است؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حجت‌الاسلام محمدجعفر منتظری دادستان کل کشور در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران جوان گفت: ایران یکی از مدعیان جدی مقابله با جریان نفاق است که متأسفانه حمایت‌های بی در و پیکر استکبار غرب از مجاهدین خلق در اوایل انقلاب و سال‌های بعد از آن خصوصا از سال ۶۰ به بعد تا کنون ادامه دارد.

وی با بیان اینکه از پیگیری جنایات مجاهدین خلق کوتاه نخواهیم آمد گفت: جنایاتی که این جانیان به همراه عوامل دیگر استکبار انجام دادند منجر به شهادت ۱۷ هزار نفر از عزیزان کشور ایران شده است.

حجت‌الاسلام منتظری گفت: مقابله با مجاهدین خلق و پیگیری پرونده جنایت‌های آن‌ها مسئله‌ای است که ملت ایران، نظام جمهوری اسلامی ایران و دستگاه قضایی از آن کوتاه نخواهد آمد و تا کنون کار‌های خوبی انجام شده و پرونده‌ای در این رابطه تشکیل شده است.

وی افزود: این پرونده با یک کیفرخواست ۷۰۰ صفحه‌ای به دادگاه رفته که امیدواریم دادگاه با دقت این مسئله را بررسی و همه عناصری که در این جنایات مرتبط بودند و مرتکب جنایت شدند را به سزای اعمالشان برسانند.

دادستان کل کشور در پایان گفت: دنیا شاهد است، جریان مجاهدین خلق که همه استکبار به دنبال آن بود هم در زمانی که در ایران جنایت می‌کردند و هم بعد از رفتن از ایران و آنچه استکبار در توانش بود از آن‌ها حمایت کرد.

نوشته صدور کیفرخواست ۷۰۰ صفحه‌ای برای پرونده جنایات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حدود ۹ روز پیش، در سی‌ام خردادماه یعنی سالروز تغییر فاز گروه مجاهدین خلق به نظامی پلیس با حکم دادگاه برای بازرسی وارد اردوگاه اشرف ۳ شد. برخلاف دفاعیات پیشین، این بار پلیس با هدف مشخصی وارد اردوگاه شده بود تا ضمن بازرسی سرور‌های مخصوص عملیات سایبری مجاهدین خلق را جمع‌آوری کند. مخالفت و ممانعت مجاهدین خلق برای بازرسی از این ساختمان منجر به درگیری می‌شود و پلیس برای متفرق کردن مجاهدین خلق از اسپری اشک‌آور استفاده می‌کند. خبرگزاری تسنیم دلیل حضور مجدد پلیس در این اردوگاه را بازرسی بیشتر خوانده است. به نوشته تسنیم، پلیس آلبانی پس از بررسی و پردازش مشترک اطلاعات موجود در سرور‌های به‌دست‌آمده از مقر مجاهدین خلق، دریافته است که برخی اطلاعات مهم دیگر توسط این گروه مخفی شده است، به همین دلیل صبح روز پنجشنبه مجدداً برای بازرسی بیشتر وارد اردوگاه اشرف ۳ شده و در بررسی‌های مجدد اطلاعات بیشتری به دست پلیس آلبانی افتاده است. اینکه چه شد که پلیس آلبانی به سراغ مجاهدین خلق و ساختمان عملیات سایبری آن رفت و مهم‌تر از آن اینکه چرا آن‌ها روز سی‌ام خرداد را برای عملیات برگزیدند پرسش‌هایی است که خبرنگار ما توانسته به بخشی از پاسخ آن دست پیدا کند.

هزینه عملیات سایبری

با انتقال گروه تروریستی مجاهدین خلق از عراق به آلبانی و عدم دسترسی‌های سابق، با آموزش‌های سرویس‌های اطلاعاتی غربی این گروه اقدام به ایجاد یگان سایبری برای عملیات علیه تهران کرد. اگرچه این یگان در ابتدا در شبکه‌های اجتماعی فعال بود، اما به‌مرور و با آموزش سرویس‌های امنیتی غربی و تهیه پیشرفته‌ترین تجهیزات و سرور‌ها برای این گروه، پروژه حمله به زیرساخت‌های حیاتی ایران در دستور کار این گروه قرار گرفت. با پشتیبانی از مجاهدین خلق، کشور‌ها از تبعات حملات سایبری به زیرساخت‌های ایران نیز در امان بودند چراکه به جای دولت واحد عملیات‌کننده یک گروه تروریستی بود و این گروه عملا زیرساختی نداشت که تهران بتواند اقدام مقابله‌به‌مثل بکند. به دنبال حمله سایبری در آبان سال ۱۴۰۰ به جایگاه‌های پمپ‌بنزین در ایران که منجر به اختلالات جدی در روند سوخت‌گیری در سراسر کشور شد مجاهدین خلق و سرویس‌های امنیتی حامی آن‌ها در سال ۱۴۰۱ سرمایه‌گذاری بیشتری روی این اقدامات انجام دادند و بیش از ۸ هزار و ۳۲۱ بار به شبکه زیرساختی کشور حمله سایبری کردند. نهاد‌های امنیتی آماری از اینکه منشأ این حملات کدام کشور بوده و چه میزان از این حملات توسط مجاهدین خلق انجام گرفته، ارائه نداده‌اند، اما گفته می‌شود هک سایت شهرداری تهران، وزارت خارجه، وزارت آموزش‌و‌پرورش و… توسط این گروه انجام شده است. به گفته منابع آلبانیایی در جریان بازرسی سی‌ام خردادماه از اردوگاه مجاهدین خلق، آن‌ها سرور‌هایی را در داخل این اردوگاه کشف کردند که از طریق آن‌ها برخی مؤسسات خارجی هک شده‌اند.

هدف آلبانی در میزبانی از گروه مجاهدین خلق، کسب اعتبار و جایگاهی بین‌المللی در منطقه بالکان از طریق همراهی با سیاست‌های آمریکا بود. این کشور ضمن تقویت نقش خود در منطقه و روابط بین‌الملل و موقعیتش در قبال آمریکا و متحدان غربی، از کمک‌های مالی میلیونی آمریکا و سازمان ملل و برخی کشور‌های عرب نیز برخوردار شد. برای مقامات آلبانی پذیرش مجاهدین خلق یک بازی دو سر برد بود و در این بین زیرساخت‌های ایران بود که یک‌به‌یک زیر حملات گسترده سایبری از آلبانی قرار می‌گرفت و هیچ کشور و دولتی نیز در برابر آن پاسخگو نبود. کمتر از یک سال پس از حمله سایبری به پمپ‌بنزین‌های ایران در تیر و شهریور ۱۴۰۱ دو حمله بسیار سنگین سایبری بخشی از زیرساخت‌های آلبانی را از کار انداخت. در یکی از این حملات به‌طور موقت تمام سیستم‌ها از جمله سامانه جامع مدیریت اطلاعات که ورود و خروج در گذرگاه مرزی را ثبت می‌کند، تعطیل و در پی آن صف‌های طولانی در دو گذرگاه مرزی این کشور تشکیل شد. با گذشت نزدیک به یک سال پس از این حمله هنوز بخشی از شبکه خدمات‌رسانی آلبانی نتوانسته به چرخه خدمات‌رسانی بازگردد. آلبانی ایران را به این عملیات سایبری متهم و به دنبال آن به قطع رابطه سیاسی با تهران اقدام کرده، اما ایران همواره این اتهامات را رد کرده و جمهوری اسلامی را بخش مهمی از تلاش‌های مسئولانه بین‌المللی در مقابله با تهدید حملات سایبری خوانده است. هنوز منشأ حملات سایبری به آلبانی مشخص نشده است، اما دو حمله پی‌درپی آن هم در بازه‌ای دوماهه، تیرانا را متوجه ضعف اساسی در زیرساخت‌هایش کرده است. احتمالا پس از این ضربه دردناک، مقامات آلبانیایی متوجه شدند که اگر جلوی اقدامات سایبری گروه تروریستی مجاهدین خلق را نگیرند عواقب سختی در انتظارشان است و ایران مجاز به اقدام متقابل با هدف حمایت از خود، واداشتن دولت مسئول به پیروی از تعهداتش و جبران خسارت دولت زیان‌دیده است. پس از حملات سایبری به آلبانی و قطع روابط دیپلماتیک تهران و تیرانا به نظر می‌رسد دو طرف مذاکرات محرمانه‌ای در این باره داشته‌اند که خروجی آن منجر به جمع‌آوری سرور‌های یگان سایبری مجاهدین خلق شده است. علاوه‌ بر این با توجه به اینکه آلبانی بدون چراغ سبز ایالات متحده امکان اقدام علیه این گروه را نداشته، احتمالا در قالب مذاکراتی که منجر به آزادی چند زندانی از دو طرف شده است طرف غربی همچون سابق این گروه را معامله کرده باشد. حمایت دولت بایدن از حق آلبانی برای تحقیق درباره احتمال فعالیت غیرقانونی در خاک این کشور نیز در همین چهارچوب قابل ارزیابی است. با توافقات قبلی پلیس آلبانی روز سی‌ام خرداد که احتمالا انتخاب این روز به پیشنهاد طرف ایرانی بوده است به مقر مجاهدین خلق مراجعه می‌کند. این بازرسی اگرچه مسبوق به سابقه بوده است، اما برخلاف دفعات پیشین که کادر مجاهدین خلق آشپزخانه و سالن غذاخوری و مکان‌هایی در این سطح از اهمیت را به پلیس نشان می‌دادند پلیس آلبانی دست روی ساختمان یگان سایبری مجاهدین خلق می‌گذارد و مصرانه خواستار بازرسی از این مکان می‌شود. این درخواست با مخالفت کادر رهبری مجاهدین خلق مواجه می‌شود و آن‌ها به اعضا، دستور ایجاد سپر انسانی در مقابل ساختمان را می‌دهند و همین موضوع نیز منجر به درگیری طرفین می‌شود که در جریان آن مجاهدین خلق به بیش از ۱۵۰ خودروی پلیس خسارت وارد می‌کنند و پلیس نیز ۷۰ تن از مجاهدین را دستگیر و ۳۶ نفر را زخمی کرده و یک نفر را به هلاکت می‌رساند. با وجود این درگیری‌ها، پلیس تمام کامپیوتر‌ها و سرور‌هایی که در ساختمان سایبری مجاهدین خلق قرار داشته را جمع‌آوری کرده و به خارج از اردوگاه منتقل می‌کند. از محتویات این سرور‌ها و کامپیوتر‌ها اطلاعی در دست نیست، اما منابع غیررسمی می‌گویند اطلاعات بسیار ارزشمندی در این سرور‌ها و کامپیوتر‌ها ذخیره شده است که یکی از آن‌ها می‌تواند افراد مرتبط با این گروه در ایران باشد.

در سرور‌ها چه اطلاعاتی وجود دارد؟

یکی از میانداران ناآرامی‌های سال گذشته، گروه تروریستی مجاهدین خلق بود. از طریق این سرور‌ها که به احتمال زیاد بررسی آن‌ها با حضور کارشناسان ایرانی خواهد بود و حتی این احتمال وجود دارد که آن‌ها به ایران انتقال داده شوند، سرشبکه‌ها و اعضای مرتبط با این گروه در داخل کشور نیز مشخص می‌شوند. این افراد که عمدتاً از طریق شبکه‌های اجتماعی به دام مجاهدین خلق افتاده‌اند و در ازای همکاری با این گروه، مبالغ قابل‌توجهی نیز به دست آورده‌اند، دست به اقدامات تروریستی و خرابکارانه در کشور زدند. سال گذشته این گروه کانون‌های شورشی را در سرتاسر کشور سامان داد که اعضای آن وظیفه دامن زدن به التهابات در کشور را برعهده داشتند. تصاویر پهپاد‌های پلیس آلبانی از مقر مجاهدین خلق نشان می‌داد که اعضای این گروه برخی اسناد را پیش از آنکه به دست پلیس برسد، به آتش کشیدند و برخی نیز با ایجاد سپر انسانی ۳۰۰ نفره، مانع بازرسی چند ساختمان مهم این گروه تروریستی شدند. دسترسی به اطلاعات در درون آن ساختمان‌ها بسیاری از گره‌ها درباره این گروه جنایتکار را باز خواهد کرد.

پایان مدارا

ناآرامی‌ها در ایران بازار شب عید گروهک‌های تروریستی و اپوزیسیون ایرانی بود. آن‌ها هر کدام به شکلی تلاش داشتند تا غرب را وادار به حمایت از تشکیلات‌شان کنند. در این بین مجاهدین خلق گوی سبقت را از دیگران ربوده بود. این گروه با دارا بودن سرشبکه‌هایی در ایران در یک سال گذشته چندین و چند اقدام تروریستی در ایران را سازماندهی کرد. همین عملکرد نیز باعث شده بود تا ۱۶۵ نماینده کنگره مریم رجوی را رهبر اپوزیسیون خوانده و از طرح ۱۰ ماده‌ای او برای آینده ایران حمایت کنند. سرویس‌های اطلاعاتی و امنیتی غرب با داده‌های اشتباه که عمدتاً از سوی مجاهدین خلق و سایر گروه‌ها به آن‌ها منتقل می‌شد کار را تمام‌شده می‌دانستند و بی‌پروا به میدان آمدند تا تهران نیز با دست بازتری اقدام کند. در گام نخست تهران بزرگ‌ترین گروه تروریستی مخالف را هدف قرار داد تا الباقی معاندان و اپوزیسیون که عملا فاقد وزن چندانی به جز در شبکه‌های اجتماعی هستند، حساب کار دست‌شان بیاید. تهران در قالب دیپلماسی امنیتی طرف‌های غربی را متوجه هزینه ماجراجویی‌هایشان کرد و هشدار داد درصورت مماشات با شبکه تروریسم تهران دست به کار خواهد شد و به هر شکل ممکن تهدید را از بین می‌برد. ایران در مواجهه با داعش و موشک‌باران مقر گروهک‌های تروریستی در اقلیم کردستان این گزاره را تثبیت کرد که هیچ شکلی از تهدید را برنمی‌تابد و آن را در مبدأ هدف قرار می‌دهد.

در جریان مذاکرات انجام‌گرفته، گردهمایی مجاهدین خلق در حومه پاریس لغو شد. مجاهدین خلق که از سال ۲۰۰۸ در اول جولای میتینگ‌شان را در پاریس برگزار می‌کردند امسال اجازه برگزاری چنین نشستی را ندارند. این گروه امسال قصد داشت به‌صورت همزمان در اول جولای (۱۰ تیر) در پاریس و آلبانی مراسم برگزار کند در این مسیر ناکام ماند و با رایزنی فراوان تنها اجازه این را پیدا کرد تا یک تجمع اعتراضی آن هم در بعدازظهر در یکی از میادین پاریس برگزار کند.

مجاهدین خلق چه خواهند کرد؟

منابع مالی مجاهدین خلق باعث شده این گروه بتواند حمایت برخی از نهاد‌های وابسته به پارلمان اروپا، نمایندگان این پارلمان و دیگر کشور‌های اروپایی را به خود جلب کند. یکی از گروه‌های وابسته به پارلمان اروپا گروه موسوم به دوستان ایران آزاد است که توسط لابی قدرتمند مجاهدین خلق در بریتانیا، فرانسه، ایتالیا، دانمارک، بلژیک و پارلمان اروپا سازماندهی شده‌اند. این افراد در ازای دریافت پول منویات مجاهدین خلق را در اتحادیه اروپا دنبال می‌کنند. نام اکثر این افراد در طرح‌های ضدایرانی به چشم می‌خورد. اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران و تلاش برای تروریستی اعلام کردن سپاه پاسداران نیز از اقدامات این افراد نزدیک به مجاهدین خلق است. در شرایط فعلی به‌طور حتم نخستین ملجأ و پناهگاه مجاهدین خلق این شبکه حامیان است. آن‌ها با نمایندگان پارلمان اروپا و سیاستمداران بازنشسته وارد رایزنی خواهند شد تا این تصور ایجاد شود که اروپا مخالف این اقدام بوده است. در کنار این احتمال اقدامات رادیکال از سوی اعضای این گروه در سرتاسر اروپا یا آمریکا وجود دارد. دو دهه قبل و در جریان دستگیری مریم رجوی و ۱۶۰ نفر از اعضای مجاهدین خلق در فرانسه به اتهام ارتباط با فعالیت‌های تروریستی برخی از اعضای این سازمان به دستور مسعود رجوی دست به خودسوزی در مقابل سفارتخانه‌های فرانسه در نقاط مختلف جهان زدند. در روز‌های گذشته اعضای این گروه در مقابل سفارت آلبانی یا ایران در کشور‌های اروپایی تجمعاتی برگزار کرده و اقداماتی را نیز در دستورکار داشته‌اند، اما در انجام آن ناکام بودند.

چه اتفاقی باید بیفتد؟

براساس آنچه نجات‌یافتگان از اردوگاه اشرف می‌گویند، اگر اعضای این گروه حق انتخاب داشته باشند، حاضر به ادامه زندگی به شکل کنونی نیستند. آن‌ها تحت‌تاثیر عملیات روانی مجاهدین خلق، گمان می‌کنند درصورت خروج از اردوگاه و بازگشت به ایران به‌طور حتم اعدام خواهند شد. اگر آن‌ها در جریان عفو سایر اعضای این شبکه قرار گیرند خواهان بازگشت به ایران هستند. تهران اگرچه خواهان استرداد رهبران این گروه به جرم اقدامات تروریستی است، اما خواستار حق انتخاب سایر اعضا برای ادامه زندگی است. به‌طور حتم پایان دادن به حضور مجاهدین خلق به‌صورت یک تشکیلات در آلبانی مهم‌ترین برنامه‌ای است که ایران آن را دنبال می‌کند. اما در کنار آن ایران مصرانه خواهان بررسی پرونده فردی اعضای مجاهدین خلق برای اعطای کیس پناهندگی به آنهاست. به عبارت ساده‌تر، اعضای این شبکه باید اجازه داشته باشند بدون حضور نماینده مجاهدین خلق با نماینده کمیساریای سازمان ملل در امور پناهندگان گفتگو کنند تا مشخص شود چند درصد اعضای این گروه، حاضر به ادامه زندگی با سازمان هستند. پیش از این کمیساریای سازمان ملل در آلبانی دارای یک دفتر بود، اما با فشار آمریکا این دفتر تعطیل شد تا مجاهدین خلق پس از فرار از اشرف سرگردان شوند. براساس اظهارات افراد جداشده از سازمان درصورت چنین اقدامی گروه مجاهدین خلق دچار فروپاشی خواهد شد.

دومین موضوعی که باید آلبانی درباره آن تصمیم بگیرد اجازه رفت‌وآمد به درون اردوگاه اشرف مثل بقیه اماکن موجود در آلبانی است. با برداشته شدن دیوار‌های بلند که از اردوگاه اشرف یک پادگان مخوف نظامی ساخته است و ارتباط اعضا با مردم این گروه شانسی برای بقا ندارد.

سومین موضوع نیز پایان دادن به دسترسی خاص این گروه است تا آن‌ها دیگر مجال اقدام سایبری و تروریستی علیه مردم کشورمان را نداشته باشند.

چهارمین موضوع، اما مرتبط با خانواده این افراد است. صبح روز جمعه بسیاری از خانواده‌های اعضای گرفتار در فرقه مجاهدین خلق، برای قدردانی از اقدام دولت آلبانی در مقابل سفارت ترکیه به‌عنوان دفتر حافظ منافع کشور آلبانی در تهران تجمع کردند. انجمن نجات خانواده‌های اعضای گرفتار در فرقه تروریستی مجاهدین خلق خواسته‌های خود ازجمله آزادی عزیزان‌شان از بند سران گروه تروریستی مجاهدین خلق و نیز اجازه سفر به آلبانی برای دیدار با عزیزان‌شان را بعد از حدود چهل‌وچند سال مطرح کردند. خانواده این افراد می‌خواهند با فرزندان‌شان دیدار و گفتگو کنند و به آن‌ها اطمینان بدهند درصورت بازگشت اتفاقی بدتر از زندگی در اشرف برایشان نخواهد افتاد. با وجود این درخواست حقوق‌بشری تا به امروز خانواده این افراد نتوانسته‌اند با عزیزان‌شان صحبت کنند.

نوشته ناگفته‌های عملیات تیرانا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در روز‌های گذشته اخباری منتشر شد که نشان می‌داد نیرو‌های امنیتی آلبانی با ورود به محل استقرار گروه تروریستی مجاهدین برخی از وسایل و مدارک نامتعارف آن‌ها را ضبط کرده و با خود برده است. طبق گفته پلیس آلبانی آن‌ها گزارش‌هایی را دریافت کرده بودند که نشان می‌داد اعضای این گروه تروریستی در حال انجام برخی فعالیت‌های غیرمعمول در مقر خود هستند از این رو وارد کمپ شده که در جریان این ورود و درگیری میان نیرو‌های پلیس و اعضای این گروه یک نفر کشته و تعدادی از آن‌ها زخمی شدند.

باشگاه خبرنگاران جوان در مصاحبه با جورجی تاناسی، استاد دانشگاه و فعال سیاسی از آلبانی به شرح جزئیات این ماجرا از زبان فردی که سال‌ها این گروه و فعالیت‌های آن را از نزدیک می‌شناسد پرداخته که در ذیل مشروح آن از نظرتان می‌گذرد.

– دلیل ورود نیرو‌های پلیس آلبانی به داخل کمپ مجاهدین چیست؟

جورجی تاناسی: در واقع پلیس آلبانی وارد کمپ نشد. پلیس آلبانی به گروه تروریستی مجاهدین حمله نکرد. عملاً پلیس آلبانی در حال اجرای حکم دادگاه بود، یعنی حکم بازرسی و توقیف. اعضای گروه تروریستی مجاهدین به دستور فرماندهان عالی خود به افسران پلیس حمله کردند تا از توقیف رایانه ها، تبلت ها، سرورها، لپ تاپ‌ها و … جلوگیری کنند. در ژوئیه ۲۰۲۲ هم، افسران پلیس، اماکن سازمان غیردولتی ایرانی-آلبانیایی آسیلا و همچنین آپارتمان‌های تعدادی از ایرانیان ساکن این کشور را بازرسی کردند. آن‌ها رایانه ها، لپ تاپ ها، تلفن‌های هوشمند و … و همچنین مقادیر اندکی پول (لک آلبانی و یورو) را ضبط کردند. هر یک از اعضای آسیلا به طور مسالمت آمیز، با کمال میل و مجدانه با ماموران پلیس در این بازرسی‌ها همکاری کردند. مشکل این است که گروه تروریستی مجاهدین قانون آلبانی را امری اختیاری می‌داند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند از قانون کشور اطاعت نکنند. آن‌ها نافرمانی را انتخاب می‌کنند، زیرا آن‌ها خود را فراتر از قانون می‌دانند.

بسیاری از سیاستمداران غربی گروه تروریستی مجاهدین را دارایی، ابزار و سلاحی گرانبها علیه ایران می‌دانستند. متأسفانه برای آن‌ها این گروه تروریستی و فرقه رجوی ثابت کرد که بیشتر یک بار به دوش غرب است تا یک دارایی. برای همین است که حالا مانند یک سرمایه گذار دقیق، کشور‌های اروپایی، از جمله آلبانی، در تلاش هستند تا از شر باری به نام فرقه رجوی خلاص شوند. مشکل واقعی این است که کشور‌های اروپایی می‌توانند گروه تروریستی مجاهدین را به شرط مفید بودن (پراگماتیسم) تحمل کنند ولی این گروه حتی این کار هم نتوانست برای غرب انجام دهد و خود را بی فایده نشان داد، زیرا تغییر ساختار سیاسی و حکومتی در تهران در گوشه و کنار به یک رویا تبدیل شد. غرب با این گروه تروریستی همانند ابزاری نگاه می‌کند که تا زمانی که مفید است می‌تواند در کنار غرب باشد در غیر این صورت به زباله دان تاریخ ختم خواهد شد.

– دلیل اصلی اینکه گروه مجاهدین دیگر نمی‌توانند در کشور‌های اروپایی احساس آرامش داشته باشد چیست؟

جورجی تاناسی: گروه مجاهدین در حال حاضر به دو دلیل اصلی در اروپا دیگر احساس امنیت نمی‌کند؛ یکی اینکه این گروه در طول این سال‌ها نشان داده که نمی‌تواند به عنوان سلاحی علیه ایران برای غربی‌ها کارآیی داشته باشد و آن بازدهی که غربی‌ها از این گروه تروریستی انتظار داشتند در طول این سال‌ها به دست نیامده است. برای همین است که غرب به این نتیجه رسیده که دیگر برای سلاحی بی بازده بیش از این هزینه نکند. دلیل دوم هم این است که گروه تروریستی مجاهدین به عنوان یک به اصطلاح سازمان و تشکیلات تا به حال دردسر‌های زیادی برای اروپایی‌ها داشتند آن‌ها در طول این سال‌ها به انواع کار‌های خلاف و جنایات در کشور‌های اروپایی دست زده اند؛ در جرم و جنایت‌های زیادی حضور داشته اند، در قاچاق مواد مخدر به اروپا نقش داشته اند در جعل اسناد، گذرنامه ها، قاچاق انسان در اروپا نقش داشته اند بنابراین بدیهی است که این گروه پر از جنایتکاران و اراذل و اوباش نباید از حضور نیرو‌های پلیس در محل استقرار خود احساس امنیت کند و از طرفی هم دیگر حنای این جمعیت برای اروپایی‌ها رنگ باخته است.

– آیا غرب از حمایت چند دهه خود از این گروه احساس پشیمانی می‌کند؟

جورجی تاناسی: نمی‌دانم می‌شود نامش را احساس پشیمانی گذاشت یا خیر، ولی می‌دانم که دیگر از سرمایه گذاری کردن بر روی این گروه تروریستی پشیمان شده اند و دیگر امیدی به بازدهی و نتیجه گرفتن از طریق این گروه ندارند. اروپایی‌ها امروز دیگر تمایلی به حمایت‌های مالی هنگفت به مانند گذشته از اعضای این گروه حتی از رئیس‌های آن ندارند و آن‌ها به ابزاری بی مصرف برای غرب تبدیل شده اند.

– رابطه میان غرب و گروه تروریستی مجاهدین تا به کجا می‌تواند ادامه داشته باشد؟

جورجی تاناسی: تنها چیزی که از آن اطمینان دارم این است که گروه راهی برای بازگشت برای خود باقی نگذاشته است. بسیار بعید است با اصلاحاتی بتواند جایگاه قبلی را در غرب برای خود بازیابی کند. این گروه حتی دیگر توان لازم را برای تبدیل شدن دوباره به عروسک خیمه شب بازی غرب ندارد. اعضای آن یا از بیماری‌های جسمی رنج می‌برند یا از اختلالات روانی. ولی آنچه در طول این دهه‌ها برای همه ثابت شده این است که گروه تروریستی مجاهدین هیچ ایدئولوژی جز دست و پا زدن برای بقا ندارد، آن هم به هر قیمتی. آن‌ها در طول این سال‌ها ابزار‌های کثیف زیادی در اختیار داشتند تا از آن برای این بقا استفاده کنند. آن‌ها قبلاً برای اینکه نوکر و در خدمت صدام باشند کرد‌ها را قتل عام می‌کردند حالا برای رسیدن به برخی اهداف شوم خود آن‌ها را برادر خود می‌نامند! قبلاً از پلیس آلبانی به خاطر تامین امنیتشان تشکر می‌کردند، ولی امروز آن‌ها را فاشیست‌هایی می‌دانند که به آن‌ها حمله ور شده اند. این گروه همان‌هایی بودند و هستند که به خاطر پول و وعده‌های پوچ به کشور خودشان حمله ور شدند و هموطنان خود را کشتند. آن‌ها از این که در خدمت صدام باشند و به عنوان نوکر و فرمانبردار با او همکاری کنند احساس رضایت می‌کردند. آن‌ها در واقع راهزن‌هایی هستند که غارت کشورشان را جایگزین انقلاب و ایدئولوژی‌های آن کردند.

جورجی تاناسی، محقق، پژوهشگر و استاد دانشگاه در آلبانی است که سال‌ها تحقیقات گسترده‌ای را در مورد گروه مجاهدین خلق انجام داده و بار‌ها توسط اعضای این گروه تهدید به مرگ شده است. وی بار‌ها تحلیل‌های زیادی را در مورد نوع فعالیت و ماهیت گروه مجاهدین نوشته و در رسانه‌های جهان منتشر کرده است. وی از جمله افرادی است که سخنرانی‌های زیادی را با موضوع ماموریت مجاهدین و اهداف آن‌ها در نشست‌ها و همایش‌های مختلف انجام داده است.

نوشته کارشناس آلبانیایی: مجاهدین خلق به ابزاری بی‌کاربرد برای غرب تبدیل شده‌اند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شاید جی. آر. آر. تالکین نویسنده ارباب حلقه‌ها در زمانی که این رمان را می‌نوشت نمی‌دانست چنینی شخصیتی در جهان واقعی با شکل و شمایلی که پیتر جکسون کارگردان فیلم برای آن خلق می‌کند وجود داشته باشد.

پیتر جکسون چهره‌ای برای اسمیگل یا همان گالوم خلق کرد که به صورت ناخواسته انسان را به یاد مریم رجوی سرکرده گروه تروریستی مجاهدین می‌اندازد، اما این فقط شباهت چهره نیست بلکه داستان اسمیگل گویای سرگذشت و عملکرد این تروریست است.

مسعود رجوی و مریم رجوی دو لیدر سازمان مجاهدین خلق در سفاکی و قساوت در تاریخ ایران نمونه ندارند و خود و اعضایشان در ردیف تروریست‌های تکفیری داعش هستند.

مسعود و مریم رجوی

افرادی که در فرقه رجوی حضور دارند هیچ حق و حقوقی به غیر از آن چیزی که لیدر‌های سازمان برایشان مشخص کرده، ندارند. این افراد که بسیاری از آن‌ها در سال‌های حضور این فرقه در پادگان اشرف جذب گروه مجاهدین شدند از دیدن خانواده و حتی یک تماس تلفنی هم منع شدند.

پس از سقوط صدام در عراق خانواده‌های افراد دربند این گروه به اردوگاه اشرف رفتند تا بتوانند با اعضای خانواده خود دیدار کنند. امری که لرزه بر تن سران مجاهدین انداخت و از ملاقات اعضا با خانواده‌هایشان ممانعت به عمل آوردند.

این ماجرا در سال‌های اخیر به سوژه مستندسازان و کارگردانان تبدیل شده و آثاری درباره آن ساخته‌اند که سرهنگ ثریا نام جدیدترین فیلم سینمایی ساخته شده در این زمینه است. این فیلم که در سومین روز از چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد سر و صدای زیادی به پا کرد.

فیلم سرهنگ ثریا

سرهنگ ثریا که بر اساس یک ماجرای واقعی ساخته شده به زجر و عذاب خانواده‌های فریب خوردگان پیوسته به گروه تروریستی مجاهدین پرداخته است و با روایت ماجرای ثریا عبداللهی مادر امیر اصلان حسن زاده سختی‌ها و مرارت‌هایی که والدین افراد دربند فرقه رجوی در طول این سال‌ها تحمل کرده‌اند را به تصویر کشیده است.

ثریا عبداللهی که پس از نمایش فیلم سرهنگ ثریا بی‌تابی‌های زیادی می‌کرد برای اولین بار در بهمن سال ۱۳۸۸ به اطراف اردوگاه اشرف در عراق رفت تا بتواند فرزندش را ببیند. دیداری که تا به امروز میسر نشده است.

ثریا عبداللهی در کنار کارگردان فیلم سرهنگ ثریا

وی درباره عضو شدن پسرش در گروه تروریستی مجاهدین گفته است: فرزند من سال ۱۳۸۱ قرار بود به آلمان برود، اما متأسفانه هر کاری کردیم ویزای آلمان را به او ندادند. دوستی داشت که می‌خواست او را از طریق ترکیه به آلمان ببرد، من هم موافقت کردم و او به ترکیه رفت و در هتل آنکارا ساکن بود. از هتل آنکارا با من تماس گرفت و گفت مردی به اسم علی آنکارایی پیدا شده که حدود ۶۰۰ یا ۷۰۰ نفر را می‌خواهد به آلمان ببرد، ولی برای این کار مقداری پول می‌خواهد. بچه من در این میان حدود سه سال و نیم یا نزدیک به چهار سال بعد از این اتفاق گم شد. شخصی که از سازمان فرار کرده بود و من و پسرم را می‌شناخت، آمد مرا پیدا کرد و از طرف فرزندم بعد از چهار سال خبر آورد. من پرسیدم شما کجا هستید که این جور گم شده‌اید؟ او هم گفت ما در کمپ اشرف هستیم.

یکی از شیوه‌های رایج در جذب نیرو برای گروه مجاهدین وعده پیدا کردن کار به کسانی بود که از کشور خارج شده بودند. بسیاری از این افراد بدون اینکه بدانند با چه کسانی طرف شده‌اند وعده‌های آنان را باور می‌کردند و پا به اردوگاهی می‌گذاشتند که خروج از آن غیرممکن بود. مگر اینکه برای فرار از آن قید جان خود را می‌زدند.

نرگس بهشتی خواهر مرتضی و مصطفی بهشتی از فریب‌خوردگان پیوسته به گروه تروریستی مجاهدین است که در گفتگویی در سال ۱۳۹۲ با باشگاه خبرنگاران جوان درباره نحوه پیوستن برادرانش به گروه تروریستی مجاهدین اظهار کرد: مرتضی برادر بزرگم ۱۲ سال پیش برای کار به ترکیه رفت و پس از دو ماه ناپدید شد و پس از این مدت با خانه تماس گرفت و گفت که برادر کوچکترمان مصطفی به ترکیه برود و در یک شرکت کشتیرانی مشغول به کار شوند، البته در آن موقع مصطفی تصادف کرده بود و نمی‌توانست برود.
بهشتی اظهار کرد: وقتی که نامه مرتضی به خانه آمد تا مصطفی به ترکیه برود یک کُرد به خانه ما آمد تا برادرم را با خود ببرد. این شخص به هیچ عنوان صحبت نمی‌کرد و برادرم هم در نامه گفته بود که از وی هیچی نپرسید، چون از هیچ مطلبی خبر ندارد و فقط یک شلوار کُردی تن مصطفی کنید.

خانواده بهشتی در کنار قرارگاه اشرف در عراق

وی گفت: این مرد کُرد وقتی که بی‌تابی مرا دید گفت که برادرت را از ته دل ببوس و تا به امروز ۱۲ سال است که برادرم را ندیده‌ایم.
بهشتی اضافه کرد: پس از اینکه برادرم به آنجا رفت پس از یک ماه تلفن زد که نتوانست صحبت کند و یک ماه بعد در تماسی خواست که خواهرم به ترکیه برود که در آنجا یک نفر که از این اتفاقات آگاه بود، خواهرم را به کشور برگرداند و در این موقع فهمیدیم که برادرانم به عضویت این گروه درآمده‌اند.

وی اظهار کرد: در این شرایط مصطفی تلفن کرد و گفت چرا خواهرمان به ایران برگشته، چون مرا به خاطر این کار می‌کشند.
بهشتی گفت: مرتضی چند بار قصد فرار از پادگان اشرف را داشته و در زمان درگیری با عراقی‌ها توسط فرماندهان گروه تروریستی مجاهدین هدف‌گیری و کشته شده است.

نرگس بهشتی به مانند ثریا عبداللهی و مصطفی محمدی که از او مستندی به نام «فیلم ناتمام برای دخترم سمیه» در سی و دومین جشنواره فیلم فجر پخش شد برای دیدار با عزیزش که دربند اردوگاه اشرف بود به عراق رفت.

بهشتی می‌گوید: بار آخری که به اشرف رفته بودیم جلوی در برادرم را از پشت سیم خاردار دیدم که یک چفیه به سرش بسته بود و چهره‌اش معلوم نبود و یکی از اعضای فرار کرده از مجاهدین گفت که این شخص برادرت است و پس از آن مصطفی را صدا کردم که چفیه‌ات را بردار تا چهر‌ه‌ات را ببینم و برادرم هم این کار را کرد، بعد مطمئن شدم که مصطفی است، اما فردی جلوی برادرم ایستاده بود و فقط از پشت وی برای ما دست بلند می‌کرد و بسیار ترسیده بود و دائم به داخل ساختمان می‌رفت و می‌آمد، اما فرمانده‌شان اجازه نمی‌داد که جلو بیاید و در آخر مصطفی را با موتور بردند.

مصطفی بهشتی پس از انتقال مجاهدین از کمپ اشرف به آلبانی، توانست از محل استقرار اعضای این گروه تروریستی خارج شود و هم اکنون در تیرانا زندگی می‌کند، اما فیلم ناتمام برای دخترم سمیه این بار برای خانواده بهشتی ناتمام ماند چرا که مادرشان قبل از فوت نتوانست پسرش را ببیند.

خانواده‌های فریب خوردگان پیوسته به گروه تروریستی مجاهدین در واقعیت و نه پرده نقره‌ای سینما، ژانر تراژدی فراق را هر روز می‌بینند.

گزارش: محمد امیرحسینی

نوشته تراژدی نفاق و فراق؛ ژانری که هر روز برای خانواده‌های اعضای مجاهدین تکرار می‌شود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در آخرین ماه‌های دفاع مقدس حضور مجاهدین در جبهه‌ها بسیار علنی شده بود. آن‌ها سه عملیات عمده به نام‌های آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان انجام دادند، اما آیا پیش از این سه عملیات، آن‌ها دخالتی در امور جنگ به نفع بعثی‌ها داشتند؟

بررسی حضور مجاهدین در مناطق عملیاتی جنگ تحمیلی به اولین ماه‌های سال ۱۳۵۹ بر می‌گردد. وقتی که تجاوز مرزی عراق بعثی از سال ۵۹ بیشتر از قبل شد، یک جوی در کشور برای مقابله با تهدیدات آن‌ها شکل گرفت. البته آن موقع کسی انتظار حمله همه جانبه عراق به ایران را نداشت، بلکه اینطور عنوان می‌شد که باید مقابل شیطنت‌های مرزی بعثی‌ها پاسخ درخوری داد. اینجا بود که سازمان مجاهدین بیانیه داد و اعلام آمادگی کرد که حاضر است نیرو‌هایی را برای حفاظت از مرز‌ها به جنوب کشور اعزام کند. آن‌ها هنوز چهره اصلی‌شان را نشان نداده بودند.

حتی بعد از شروع رسمی جنگ تحمیلی در ۳۱ شهریورماه ۱۳۵۹، مجاهدین با پرچم خودشان اقدام به اعزام نیرو به نواحی درگیری کردند. اما اینجا باز چند اتفاق افتاد که منجر شد نسبت به حضور سازمان در جبهه‌ها تردید جدی ایجاد شود. در همان اولین ماه‌های جنگ، ارتش جمهوری اسلامی ایران یکی از مقر‌های مجاهدین در منطقه عملیاتی آبادان را محاصره کرد و با ورود به این مقر، مشخص شد آن‌ها بیسیم‌هایی را در اختیار دارند که مناسب شرایط منطقه نیست و می‌تواند با نیرو‌های دشمن نیز ارتباط بگیرد. پس از این اتفاق و موارد دیگری که از لجبازی‌ها و کارشکنی‌های نیرو‌های سازمان در جبهه رخ داد، نیرو‌های انقلاب از حضور آن‌ها در جبهه‌ها به شکل و شمایل سابق جلوگیری کردند.

ماجرای میلیشیای (قیام مسلحانه) مجاهدین در آخرین روز‌های خرداد سال ۱۳۶۰ رخ داد، از آن به بعد دیگر سازمان رسماً از خط انقلاب خارج شد، عملکرد مجاهدین در جنگ تحمیلی پس از این مرحله به چه صورت بود؟

عرض کردم که آن‌ها پیش از قضیه میلیشیا هم تحرکات مشکوکی در جبهه‌ها داشتند. برای روشن شدن بحث باز هم باید به قبل‌تر برگردیم و ببینیم اصلاً سازمان مجاهدین چه مراوداتی با بعثی‌ها داشت. در زمان شاه وقتی تعدادی از اعضای سازمان یک هواپیما را ربودند و آن را به عراق بردند، با استقبال خوبی از طرف بعثی‌ها رو‌به‌رو شدند. بعد هم وقتی که انقلاب پیروز شد، رادیو بغداد به معرفی اعضای ارشد این سازمان و مبارزات‌شان می‌پرداخت. انگار که قصد معروف کردن و بزرگ کردن آن‌ها را داشتند. این‌ها علائمی است که نشان می‌دهد مجاهدین از قبل انقلاب با بعثی‌ها روابطی داشتند.

حالا وقتی که ماجرای میلیشیا پیش آمد، دیگر پرده‌ها افتاد. از این به بعد مجاهدین دو گروه شدند، یک گروه به شمال کشور و جنگل‌های انبوه گیلان و خصوصاً مازندران پناه بردند و به درگیری‌های جنگل که دیگر گروه‌های چپ هم در آن حضور داشتند، دامن زدند. یک عده هم به کردستانات رفتند و از همان زمان در فعالیت‌هایی مثل کمک به جدایی طلب‌ها و همین طور حضور در فعالیت‌های رادیویی و تبلیغی علیه نظام مشارکت کردند. در واقع خیانت مجاهدین به کشورشان از همان اولین روز‌های شروع جنگ تحمیلی شروع شد و بعد از قضیه میلیشیا با قدرت بیشتری ادامه یافت.

بعد از شروع رسمی جنگ تحمیلی اگر اشتباه نکنم یکی از اولین عملیاتی که مجاهدین لو دادند، عملیات شهیدان رجایی و باهنر بود. درست است؟

این عملیات در ۱۱ شهریورماه ۱۳۶۰، یعنی سه روز بعد از شهادت آقایان رجایی و باهنر در جبهه غرب انجام گرفت. به همین خاطر هم نام عملیات را شهیدان رجایی و باهنر گذاشتند. یکی از عناصر نفوذی در سپاه همدان که به‌رغم نداشتن مسئولیت در امر شناسایی، همراه نیرو‌های اطلاعات شناسایی به منطقه رفته بود، محور‌های عملیاتی را به دشمن لو داده بود. در این زمان مجاهدینی که هنوز در شهر‌ها بودند به خانه تیمی پناه برده بودند. بعد از لو رفتن عملیات و شهادت تعداد قابل توجهی از نیرو‌های پیشکسوت سپاه همدان، به صورت اتفاقی یکی از خانه تیمی‌ها به دست بچه‌های اطلاعات سپاه می‌افتد.

در آنجا مدارکی کشف می‌شود که نشان می‌دهد همان منافق نفوذی در سپاه همدان با این خانه تیمی ارتباط داشته است. موضوع به اطلاعات سپاه همدان ارجاع می‌شود و آن‌ها هم این فرد را که اتفاقاً در خود عملیات رجایی و باهنر شرکت کرده و مجروح شده بود! شبانه در بستر مجروحیت دستگیر می‌کنند و به تهران می‌فرستند تا به سزای عملش برسد؛ بنابراین می‌بینیم که مجاهدین خیلی پیش از آنکه در سال ۱۳۶۵ رجوی از پاریس به بغداد برود، خیانت‌های خود در جبهه‌ها را شروع کرده بودند.

همان طور که اشاره کردید، رجوی از سال ۶۵ رسماً وارد بغداد شد، قبل از آن سازمان مجاهدین یک رویکرد ریاکارانه در خصوص جنگ داشت، ولی از آن به بعد دیگر خیانت‌شان علنی شد، چه اتفاقی افتاد که آن‌ها دست به چنین حماقتی زدند؟

ارتباط مجاهدین با بعثی‌ها که از قبل انقلاب آغاز شده بود و چنانچه عرض شد از اول انقلاب و دفاع مقدس هم مجاهدین با بعثی‌ها ارتباط داشتند. اما بعد از اینکه رجوی به پاریس فرار کرد، تا مدتی همراه بنی‌صدر و چند گروه ضد انقلاب دیگر، شورای ملی مقاومت را تشکیل داده بودند. در این شورا بنی‌صدر خودش را یک وزنه اصلی می‌دانست. اصلاً او تا مدت‌ها فکر می‌کرد که همچنان رئیس‌جمهور ایران است. رجوی، اما فکر دیگری داشت. او خودش را اصلی‌ترین عضو این شورا می‌دانست و با طرفدار‌های قابل توجهی هم که داشت، نمی‌خواست هم رده برخی از گروه‌هایی شود که نهایتاً چند صد هوادار داشتند. او تجاوز بعثی‌ها به کشورمان را موهبتی برای قدرت‌گیری خود می‌دانست.

جالب است بدانید که رجوی از سال ۱۳۶۱ دیدار‌هایی با مقامات رسمی عراقی در پاریس داشت. طارق عزیز یک رابط بین بعثی‌ها و رجوی بود. در آن زمان سازمان مجاهدین اینطور عنوان می‌کرد که دیدار رجوی و طارق عزیز برای کنار گذاشتن اختلافات بین دو کشور ایران و عراق است! یعنی ما با بعثی‌ها نیستیم فقط می‌خواهیم راه حلی برای پایان منازعات پیدا کنیم. در همین دیدار‌ها کمک‌های حزب بعث به سازمان مجاهدین بیشتر و بیشتر می‌شد. نهایتاً سازمان تصمیم گرفت نیروهایش را به عراق بفرستد. آن‌ها جلوتر از رئیس‌شان که رجوی بود به عراق رفتند و مقدمات را فراهم کردند. نهایتاً رجوی هم خرداد سال ۶۵ شخصاً به بغداد رفت. بهانه‌اش هم این بود که در پاریس از طرف دولت فرانسه تحت فشار است. اما او می‌رفت تا رهبری عده‌ای از خائنان را برعهده بگیرد که رفته‌رفته اردوگاه اشرف را مرکز نفاق و خیانت خود قرار می‌دادند.

از سال ۶۴ یا ۶۵ که مجاهدین رسماً در عراق جاگیر شدند تا فروردین سال ۶۷ که اولین عملیات مجاهدین در جبهه‌ها علیه رزمندگان انجام گرفت، دو الی سه سال فاصله است، علت این فاصله چیست؟

مجاهدین بعد از ورود به عراق، ابتدا اقدام به ساماندهی نیروهای‌شان کردند. آموزش‌های نظامی را پشت سرگذاشتند و از بازجویی اسرای ایرانی گرفته تا دستکاری و رصد نامه‌های این عزیزان با خانواده‌های‌شان و همچنین لو دادن عملیات مختلف و… وفاداری خود را به بعثی‌ها بیش از پیش نشان دادند. از سال ۶۶ آن‌ها به تدریج در غالب دیگر یگان‌های ارتش بعث در عملیات رزمی حاضر می‌شدند تا نهایتاً به سال ۶۷ رسیدیم. در آخرین ماه‌های جنگ تحمیلی بنا به دلایلی جبهه خودی از کمبود نیرو رنج می‌برد. مجاهدین با رصد این شرایط، ماه‌های ابتدایی سال ۶۷ را برای عملیات مستقل خود انتخاب کردند. البته مستقل یعنی اینکه خودشان نیروی اجرا کننده بودند، اما از پشتیبانی بعثی‌ها همانند پشتیبانی آتش و… بهره می‌بردند. خلاصه آن‌ها عملیات محدود آفتاب را اجرا کردند و بعد در خرداد سال ۶۷ طی عملیات چلچراغ شهر خالی از سکنه مهران را موقتاً اشغال کردند و نهایتاً هم به فروغ جاویدان رسیدند.

فروغ جاویدان تعبیر آن‌ها از آخرین عملیات‌شان بود که می‌خواستند تهران را اشغال کنند. اما مرصادی در کمین بود.

بله، بعد از اشغال موقتی مهران، مجاهدین شعار امروز مهران فردا تهران را آن قدر تکرار کردند که باورشان شده بود. عصر روز سوم مردادماه ۱۳۶۷ آن‌ها از قصر شیرین که پیشتر خطوط دفاعی‌اش توسط بعثی‌ها اشغال شده بود، وارد خاک کشورمان شدند. تا روز چهارم به گردنه چهار زبر رسیدند و همان جا زمین‌گیر شدند. از روز پنجم هم که ستون‌شان درهم کوبیده شد و همان روز شکست را با فضاحت بسیار پذیرفتند و با دادن تلفات وحشتناک، باقی مانده‌شان یا اسیر شدند یا از کوه و بیابان دوباره به کشور عراق فرار کردند. مرصاد آخرین حضور علنی آن‌ها در جبهه‌های جنگ تحمیلی بود. هرچند که از چند روز بعد آتش‌بس علنی در جبهه‌ها برقرار شد و جنگ تحمیل شده عراق بعثی به ایران اسلامی به اتمام رسید و روسیاهی آن به مجاهدینی ماند که نام‌شان تا ابد برای مردم ایران نمادی از نفاق و خیانت و دورویی است.

نوشته رجوی تجاوز صدام را موهبتی برای قدرت‌گیری خود می‌دانست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته مجاهدین خلق اولین گروهی که در ایران عملیات انتحاری انجام داد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، بیش از ۱۷ هزار شهید ترور، صد‌ها عملیات تروریستی و خرابکارانه و چهار دهه همراهی و همکاری با دشمنان قسم‌خورده ایران، می‌تواند به خوبی دلایل نفرت جامعه ما از سازمان تروریستی مجاهدین را نشان دهد. اعضا و سرکردگان این سازمان، در تمام این مدت، موردحمایت دشمنان شناخته ‎شده ایرانیان بودند؛ ابتدا صدام و سپس، آمریکا و رژیم صهیونیستی. با این حال، طی سال‌های اخیر، فعالیت‌های آن‎ها در مسیر انحراف افکار عمومی نسبت به سیاهه جنایاتشان، موجی از فعالیت‌های اینترنتی را در کنار حمایت‌های عناصر ضدایرانی در غرب و خاورمیانه به دنبال داشته‌است.

در این بین، برخی رسانه‌ها و مؤسسات پژوهشی در غرب، با تهیه گزارش‌ها و تدوین تحقیقات، سعی کرده‌اند پرده از اسرار روابط میان سازمان مجاهدین با دشمنان مردم ایران بردارند؛ گزارش‌ها نشان می‌دهد که در میان سیاستمداران غربی و کارشناسان مؤسسات امنیتی آمریکا و اروپا، شناختی نسبتاً قوی درباره ماهیت فعالیت‌های سازمان مجاهدین وجود دارد و به‎ رغم محدود شدن انتشار محصول این تحقیقات، حجم درخورتوجهی از این اظهارنظر‌ها قابل احصاست.

به عنوان نمونه، سیاستمداران غربی و برخی وابستگان به دولت‌های عربی منطقه که در محافل مجاهدین حضور پیدا می‌کنند، به خوبی از این مسئله آگاهند که این سازمان تروریستی، طی دهه ۱۳۶۰ خورشیدی دست به گسترده‌ ترین ترور‌های کور در ایران زده‌است؛ مثلاً آن‎ها می‌دانند که تنها از ۱۱ فروردین سال ۱۳۶۲ تا ۲۶ اسفند همین سال، فرقه رجوی مسئولیت ترور و شهادت چهارهزار و ۵۸۳ نفر را برعهده گرفت (تقریباً روزی ۱۴ ترور)؛ بخش اعظم این قربانیان، افراد عادی کوچه و بازار بودند و مناصب حکومتی نداشتند؛ اما در بیانیه‌ها و اقدامات اخیر غرب و تلاش گسترده برای حمایت از سازمان مجاهدین ، جان این قربانیان صاحب ارزش تلقی نمی‌شود.

آن‌چه از ماهیت فرقه رجوی می‌دانند
قبل از هر چیز باید بگوییم که غربی‌ها بسیار دقیق از ساختار‌های درون‌سازمانی مجاهدین اطلاع دارند. «آرون مرات»، ستون‌نویس روزنامه «گاردین»، طی مقاله‌ای در نوامبر سال ۲۰۱۸ می‌نویسد: «مجاهدین خلق در پایگاه خود در عراق، تحت فشار روانی رجوی به یک فرقه تبدیل شدند. »

گزارشی که دولت آمریکا بعد از گفتگو با تعدادی از اعضای کمپ اشرف تهیه کرده، نشان‌دهنده این واقعیت است. آن‎ها شاخص‌های یک فرقه را دارند؛ کنترل اقتدارگرایانه، کنترل جنسی، انزوای عاطفی، کار اجباری، محرومیت از خواب و سوءاستفاده فیزیکی». سازمان از اعضای خود بسان یک برده استفاده می‌کند؛ این را «جرمی گولکا» و همکارانش، اعضای تیم تحقیقاتی «مؤسسه پژوهش‌های دفاع ملی آمریکا»، در گزارش مفصل سال ۲۰۰۳ میلادی به کنگره اعلام کردند: «اعضای مجاهدین خلق فاقد هویت هستند.»

آن‎ها حق فکرکردن ندارند و خانواده‌هایشان برای اطلاعات دادن به این گروه، تحت فشار قرار می‌گیرند و اگر چنین نکنند، باید منتظر عواقب ناخوشایندی برای فرزندان خود باشند.» طبیعی است که برای اجرای چنین حجم عظیمی از ترور و جنایت، نیاز به ایجاد افرادی بدون هویت باشد؛ «مرات» می‌نویسد: «آن‏ها در کشورشان خائن شمرده می‌شوند و این به نظر معقول است؛ مجاهدین خلق با صدام همکاری گسترده کردند و در کشتار هموطنانشان نقش عمده‌ای داشتند.»

با این حال، تحلیل «ریچارد آنجل» و «رابرت ویندرم» در ان. بی. سی نیوز بسیار دقیق‌تر است. آن دو در ۹ فوریه سال ۲۰۱۲، زمانی که مقدمات خارج شدن سازمان مجاهدین از فهرست گروه‌های تروریست در آمریکا فراهم شده‌بود، نوشتند: «مسعود رجوی، به عنوان فرد نخست مجاهدین خلق، آشکارا دچار کیش شخصیت است. او مخالفان داخلی خودش را با شدیدترین شکل ممکن سرکوب می‌کند. این روش توسط دیگر اعضای بلندپایه سازمان هم دنبال می‌شود.» آن‏ها تأکید می‌کنند: «پس از انقلاب ایران، مجاهدین خلق قدرت سیاسی خود را از دست دادند.

آن‎ها در میان مردم محبوبیتی نداشتند و به همین دلیل به اقدامات مسلحانه و چرخه‌ای از خشونت و رفتار‌های وحشیانه رو آوردند که نتیجه آن از بین رفتن تعداد زیادی از مردم ایران بود.» «آنجل» تصریح می‌کند: «برای مجاهدین خلق بقا به هر شکل ممکن ضرورت دارد. به همین دلیل خطوط قرمزی ندارند و با هر کسی که از آن‎ها حمایت مالی کند، همکاری می‌کنند.»
این موضوعی است که در گزارش «جرمی گولکا» و همکارانش نیز، بازتاب دارد: «در آوریل سال ۲۰۰۳ (بعد از اشغال عراق توسط آمریکایی‌ها) مجاهدین خلق به کاخ سفید پیشنهاد دادند که زیر پرچم ائتلاف و برای آن‎ها بجنگند و واشنگتن نیز با این امر موافقت کرد. این در حالی بود که تا پیش از آن، سازمان مجاهدین متحد درجه اول صدام محسوب می‌شد و به همین دلیل در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار گرفته بود.»

تروریست هستند؟ نه! تروریست نیستند!
بخش مهمی از بررسی‌های مربوط به ماهیت سازمان مجاهدین و عملکرد آن‎ها که توسط رسانه‌ها و موسسات پژوهشی غربی تهیه شده، مربوط به دوران اشغال عراق توسط آمریکا و متحدانش است. در سال ۲۰۰۳ میلادی و زمانی که جرج بوش، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، لشکرکشی به خاورمیانه را آغاز کرد، همه چیز می‌بایست در راستای منافع کاخ سفید طراحی می‌شد. طبق گزارش «جرمی گولکا»، آمریکایی‌ها از مدت‌ها قبل از آن و در واقع از زمان حمله صدام به کویت در دهه ۱۹۹۰ میلادی، تقریباً هر گروه یا فردی را که با صدام ارتباط داشت، در فهرست گروه‌های حامی تروریسم یا تروریست‌های خطرناک قرار می‌دادند.

در سال ۱۹۹۷ میلادی، سازمان مجاهدین رسماً در این فهرست قرار گرفت، چون نیروهایش به نفع صدام می‌جنگیدند؛ اما اقدامات آن‎ها علیه ایران نیز، از چشم کاخ سفید دور نماند؛ «ریچارد آنجل» می‌نویسد: «شاخه نظامی مجاهدین در سال‌های پایانی جنگ ایران و عراق به ایران حمله کرد. آن‎ها در آخرین حمله بزرگ صدام علیه کرد‌های عراق در سال ۱۹۹۱ نقش ویژه داشتند و به سرکوب وحشیانه صدام علیه کُرد‌ها پیوستند. در همان حال، آن‎ها مسئول طیف وسیعی از حملات خشونت‌آمیز در ایران بودند که غیرنظامیان فراوانی را قربانی کرده‌است.»

آمریکایی‌ها می‌دانستند که با توجه به رویکردشان علیه جمهوری اسلامی ایران، دیر یا زود دوباره باید به سراغ سازمان مجاهدین بروند و از آن‌ها برای تداوم فعالیت‌های خرابکارانه، ترور و دیگر اقدامات ضدایرانی بهره ببرند؛ تحلیل‌گران ان. بی. سی نیوز نوشتند: «وزارت خارجه آمریکا در سال ۱۹۹۷ مجاهدین خلق را یک گروه تروریست معرفی کرد و یک گزارش طبقه‌بندی نشده حدوداً ۴۰ صفحه‌ای را برای اثبات این مسئله در اختیار اعضای کنگره قرار داد. این گزارش مربوط به سال ۱۹۹۴ بود و نویسنده‌اش وندی شرمن، معاون سیاسی و دستیار وزیر خارجه آمریکا، مادلین آلبرایت.»

کاخ سفید بعد‌ها مدعی شد که اطلاعاتش درباره سازمان مجاهدین ، محدود به همین برگه‌ها بوده‌است؛ ادعایی که قویاً از سوی کارشناسان رد شد و از آن به عنوان یک ادعای «احمقانه» یاد کردند. دولت آمریکا اطلاعات دقیق‌تری درباره ماهیت فعالیت‌های تروریستی مجاهدین در سراسر دنیا داشت؛ دولتمردان آمریکایی از ارتباط اعضای سازمان مجاهدین با تروریست‌های سعودی مطلع بودند؛ همان افرادی که بعد‌ها ادعا شد در انفجار برج‌های دوقلو و حوادث ۱۱ سپتامبر نقش اصلی را ایفا کردند.

«ریچارد آنجل» می‌نویسد: «مقامات کاخ سفید به ان. بی. سی نیوز گفته‌اند که سازمان مجاهدین در سال ۱۹۹۴، یک‎ سال بعد از ماجرای بمب‎گذاری در مرکز تجاری منهتن نیویورک، با رمزی یوسف تروریست معروف ارتباط داشتند. یک مقام آمریکایی که خواست نامش فاش نشود گفته‌بود که یوسف یک بمب یازده پوندی ساخت که عوامل سازمان مجاهدین خلق در ۲۰ ژوئن ۱۹۹۴ (خرداد ۱۳۷۳) آن را در یکی از بزرگ ‎ترین زیارتگاه‌های شیعیان در مشهد کار گذاشتند؛ حداقل ۲۶ نفر که بیشتر آن‎ها زن و کودک بودند در این ماجرا کشته و ۳۰۰ نفر مجروح شدند.» این ارتباط تا بعد از حوادث ۱۱ سپتامبر و افتادن دوباره نام رمزی یوسف بر سر زبان‌ها فاش نشد؛ یعنی آمریکایی‌ها با علم به موضوع، حاضر نبودند اصل ماجرا را نقل کنند؛ تا این‌که «سیمون ریوْ»، نویسنده کتاب جنجالی «The New Jackals» (شغال‌های جدید) در متن کتاب خود و با ارائه اسناد، از این راز پرده برداشت؛ هرچند که در هیاهوی آن روز‌ها و بحبوحه جنگ خاورمیانه، کسی حواسش به انتشار این اطلاعات نبود؛ بنابراین قرارگرفتن سازمان مجاهدین در فهرست گروه‌های تروریستی، فقط یک فرایند برای وصل شدن آن‌ها به اربابان جدیدشان محسوب می‌شد. «آرون مرات» می‌نویسد: «به فاصله چند سال، در ۲۰۰۹، انگلیس آن‌ها را از فهرست گروه‌های تروریست خارج کرد و در سال ۲۰۱۲ دولت اوباما نیز، چنین کاری انجام داد؛ اما مجاهدین خلق آشکارا مشی خود را تغییر نداده بودند؛ آن‎ها همچنان فعالیت‌های تروریستی گسترده‌ای داشتند».

«ریچارد آنجل» تصریح می‌کند: «سازمان مجاهدین خلق در جریان ترور دانشمندان هسته‌ای ایران نیز، به همکاری با اسرائیل پرداخت. دو مقام ارشد آمریکایی در گفتگو با ان. بی. سی نیوز این همکاری را تأیید کردند و یکی از آن‎ها تأکید کرد: همه آن‌ چه گفته می‌شود، درست است. اسرائیلی‌ها اما، واکنشی به این گزارش نشان ندادند، با این حال، دکتر یوزی رابی مدیر مرکز مطالعاتی دایان در دانشگاه تل‌آویو به ما گفت: این یک تصادف نیست، ارتباط موساد و مجاهدین اقدامی کاملاً منطقی محسوب می‌شود؛ ما قبلاً هم با هم همکاری داشته‌ایم. در واقع اسرائیل مجاهدین خلق را با همان شیوه‌ای به خدمت گرفت که پیشتر صدام از آن‎ها استفاده کرده‌بود.

به نظر می‌رسد که مجاهدین خلق مشکلی با این رویه نداشته باشند.» در سال ۲۰۱۱ میلادی، سازمان مجاهدین یک آگهی تمام صفحه در روزنامه نیویورک تایمز منتشر کرد که در آن، تعدادی از سیاستمداران آمریکایی مانند جان بولتون و لوئیس فری (رئیس سابق اف. بی. آی)، خواستار خارج کردن نام این فرقه از فهرست گروه‌های تروریست شده‌بودند؛ اتفاقی که کمتر از یک ‎سال بعد محقق شد؛ اما واقعیت آن است که کمتر کسی در میان پژوهشگران غربی، اصل قضیه، یعنی رویکرد اولیه آمریکایی‌ها نسبت به سازمان مجاهدین را باور می‌کند.

منبع: خراسان

نوشته چرا آمریکا ۱۷ هزار قربانی ترور سازمان مجاهدین را نادیده می‌گیرد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

‌به گزارش  خبرنگار دفاعی امنیتی گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان،  پنجم مردادماه هر سال یادآور حماسه شکست مجاهدین در عملیات مرصاد، یعنی روزی که تیر آنها به سنگ خورد و با اتحاد نیروهای مسلح برای همیشه از ایران اخراج شدند. اما یک روایت از این روز تا امروز ناگفته مانده که خبرنگار ما در این گزارش آن را به تصویر کشیده است.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته ناگفته‌هایی از عملیات مرصاد اما نه در تنگه چهار زبر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این نمایش اینترنتی که در روز‌های ۱۹ تا ۲۱ تیر ۱۴۰۰ برگزار شد همچون سنوات قبل حتی یک سخنران ایرانی به غیر از مریم رجوی نداشت و نزدیک‌ترین متحدان ایرانی فرقه رجوی هم اجازه اظهار نظر در آن را نیافتند. سخنرانان این نمایش طبق روش جاری این سالیان، از میان منفورترین و افراطی تری سیاست مداران سابق و غیر مؤثر آمریکایی و غربی انتخاب شده بودند که با دریافت دستمزد‌های کلان برای سخنرانی چند دقیقه‌ای آنلاین دعوت شده بودند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

اردوگاه فرقه رجوی در آلبانی که به شدت حفاظت می‌شود شرایطی فوق سری دارد و ورود حتی خبرنگاران رسانه‌های بین المللی هم به آن ممنوع است. یکان سایبری مجاهدین خلق مستقر در این مکان شامل ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ نفر اعضای این سازمان با متوسط سنی بالای ۵۰ سال است که در شرایط طاقت فرسا زندگی می‌کنند. آنان شبانه روز به تولید شایعات و اخبار جعلی علیه ایران مشغول هستند و در راستای اهداف دشمنان ایران و ایرانی امنیت روانی جامعه را هدف قرار داده اند.

ناظران سیاسی آگاه و متخصصین بین المللی معتقدند که هدف از برگزاری این گونه نمایش‌ها حفظ نیرو‌های فعلی و ممانعت از ریزش بیشتر نیرو‌هاست. فرقه تروریستی رجوی به این ترتیب تلاش می‌کند تا در برابر نیرو‌های سرخورده و مأیوس و روحیه باخته خود ابراز وجود کرده و به آنان امیدواری بدهد. همچنین تلاش می‌کند تا با برگزاری این گونه نمایشات تبلیغی به حامیان بین المللی و منطقه‌ای خود نشان دهد که سرمایه شان خیلی به هدر نرفته و این سازمان هنوز می‌تواند اسباب مزاحمت را برای جمهوری اسلامی ایران فراهم نماید.

نوشته روایت مردی که ۲۷ سال فرمانده تانک مجاهدین خلق بود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جدا از آن، زنان و دختران با شعارهای زیبای آن دوران گروه تروریستی مجاهدین جذب آن شده بودند، بسیاری از زنان و دختران در اثر فریب و جبری ناخواسته مجبور بودند به خواسته‌های کثیف گروه مجاهدین در آن زمان برای جذب نیرو تن در دهند، کشاندن همکلاسی‌ها و دوستان محله به خانه تیمی و تجاوز اعضای گروه و تصویربرداری و عکس برداری از صحنه‌های شرم آور، تهدید و در تنگنا قرار دادن دختران بی گناه یکی از راهکارهای اصلی برای جذب دختران بود که از نظر گروه مجاهدین برای عملیات‌های مختلف می‌توانست مفید باشند.

در این بین سرکرده گروه تروریستی مجاهدین، سرکرده زن بارگی در این گروه بود و غلتیدن مسعود رجوی در روابط جنسی و ارضای شهوانی، آن سوی سکه آدم کشی و جنایت علیه انسان‌های بی‌گناه، کیش شخصیت و پلیدی او بود.

بتول سلطانی، عضو سابق شورای سرکردگی گروه تروریستی مجاهدین، بعد از جدایی از گروه، مدت یک ‌سال در اردوگاه نیروهای آمریکایی موسوم به TIPF پناهنده بود، وی بعد از برچیده شدن این اردوگاه به بغداد نقل مکان کرد و در عراق به فعالیت برای حمایت از جداشدگان و خانواده اعضای گروه تروریستی مجاهدین پرداخت.

وی سپس به اروپا عزیمت کرد تا شاید بتواند ردی از فرزندانش که توسط مسعود رجوی به گروگان گرفته شده بود به دست آورد.
سرکردگان گروه تروریستی مجاهدین هویت کودکان او را تغییر داده و حاضر به دادن نشانی آنان به سلطانی نبودند تا وی را مجبور به بازگشت به پادگان مخوف اشرف در عراق یا حداقل سکوت در برابر آنچه که درون گروه تروریستی اتفاق می‌افتد، کنند.

در اروپا، سلطانی نهایتا پرده از وقایع هولناکی درخصوص شخص مسعود رجوی در مناسبات فرقه‌ای برداشت.
قبل از او نسرین ابراهیمی به افشای این واقعیت پرداخت که رحم زنان شورای سرکردگی به دستور رجوی برداشته می‌شد و این کار را رسیدن به قله رهایی می‌نامید.

بتول سلطانی متعاقبا ضمن تایید اظهارات خانم ابراهیمی، وقایع تکان‌دهنده بیشتری را هم افشا کرد.
سرکردگان گروه تروریستی عموما به دنبال قدرت، ثروت و شهوت هستند و افشاگری‌های وی در اروپا نشان داد که مسعود رجوی سرآمد تمامی سرکردگان گروه ‌ها در فساد اخلاقی است.

مسعود رجوی سرکرده گروه تروریستی مجاهدین با صدها تن از زنان این گروه تروریستی ازدواج دائم کرده است.
رجوی پس از جمع آوری زنان در یک سالن و ازدواج جمعی با آنان، در مقابل چشمان همگی آنان اقدام به ارتکاب اعمال شنیع با آنها کرد.

«رقص رهایی» !
در گروه تروریستی مجاهدین، مسعود رجوی سرکرده گروه تروریستی مجاهدین، اعتقادات و مناسک فرقه‌ای را برای بهره برداری جنسی از زنان ایجاد کرده بود و تحت پوشش این اعمال به آنان تجاوز می‌کرد.
طبقه خاصی از زنان گروه ، که با انتخاب رجوی کنار هم قرار می‌گرفتند، به نام شورای سرکردگی شناخته می‌شدند.

رجوی با ایجاد این سازماندهی، کادرهای قدیمی این گروه که به مثابه رقبای وی محسوب می شدند را پس می‌زد، ضمن آن که سایر زنان این گروه تروریستی، نظیر بقیه اعضا از محرومیت‌ها رنج می‎برند و علاوه بر آن که از هر گونه زندگی خانوادگی و داشتن همسر منع شده بودند، گاهی به خاطر داشتن روابط جنسی و عاشقانه با هم قطارانشان محاکمه و زندانی می‌شدند.

بتول سلطانی، از اعضای شورای سرکردگی مجاهدین، پس از فرار از این گروه درباره سوء استفاده رجوی از زنان این چنین می‌گوید:
” در زمستان ۱۳۷۶ در قرارگاه بدیع زادگان به من رده شورای سرکردگی ابلاغ و یک سلسله نشست‌ها برای این گروه که تازه عضو شورا شده بودند شروع شد.

مهوش سپهری ما را برای نشست مریم رجوی صدا کرد و گفت که از کوران این مرحله عبور کرده‌ایم. مشخصا یادم است گفتند که حمام رفته و کاملا تمیز باشید و تمامی لباس‌ها و روسری بایستی نو و تمیز باشد.
به ما گفته شد حتی به کسان‍ی که با یکدیگر ابلاغ رده شده بودیم، چیزی نگوئیم چون که شاید همگی از مرحله قبلی رد نشده و در این مراسم نباشند.

گفته شد که این جلسه رقص رهائی با حضور مسعود رجوی است، برای من این تأکید معنی خاصی داشت و استرس عجیبی وجودم را فراگرفته بود، ‌‍ داشتم دیوانه می‌شدم، بسیار کنجکاو بودم، بالاخره ساعت موعود فرا رسید و من خودم را به همراه تعداد زیادی از زنان شورا در محل جلسه در قرارگاه بدیع یافتم.

از طرف دفتر مرکزی گروه تروریستی مجاهدین، قسمتی که کارهای اداری و خدماتی مسعود و مریم رجوی را انجام می‌دادند، کسی آمد و به هر نفر یک بسته داد که در آن حوله و وسایل حمام و آرایش بود و گفت هر کس که خود را تمیز نکرده است الان می‌تواند از فرصت استفاده کند و همین‌جا حمام برود چون باید از هر نظر پاک و تمیز باشید.

دائما فکر می کردم که یعنی چه، چرا اینقدر اصرار می‌شود.
دائما با خودم کلنجار می رفتم که این یک تست است و آزمایشی دیگر، بعد از آماده شدن کلیه افراد صدایمان کردند و به سالنی موسوم به سالنX وارد شدیم.

این سالن بسیار مرتب و تمیز و تزئین شده بود و کف آن ملحفه‌های سفید بر روی فرش‌ها پهن کرده بودند، همه سالن به رنگ سفید و دو مبل به همین رنگ در وسط قرار داده بودند.

جلوی این دو مبل یک میز که در آن آئینه و شمع هائی که روشن بود به همراه یک جعبه که بعدا متوجه شدم گردنبندهای طلا در آن است و یک کیک بزرگ چند طبقه قرار داشت.

بعد با یک هیاهوئی مریم، عنصری که با وقاحت تمام به پیشنهاد همسرش به همسری رجوی در آمد و مسعود با لباس راحتی یعنی لباس‌های نرم و پیژامه و آستین کوتاه و بدون جوراب وارد شدند.

مریم این زن پلید خوی موهایش را آرایش کرده و بدون روسری بود، مسعود روی مبل نشست و مریم مثل همیشه روی مبل کنار مسعود ننشست و رفت بالای سر مسعود ایستاد و مبل کنار مسعود خالی بود.

یکی از خانم ها از مریم رجوی سوال کرد که چرا کنار مسعود رجوی نمی‌نشیند، مریم با لبخندی گفت که این برای شماها و دیگر زن‌های مسعود است.
من کمی از کلمه زن‌های مسعود جا خوردم، بعد متوجه شدم که یکسری از افراد مثل مریم روسریشان را برداشته اند.
در آن موقع فکر نمی کردم که هدف مسعود رجوی از این روش‌های فرقه گرایانه، انگیزه های جنسی است ولی هاله ای از ابهام، ترس، خجالت و پرسش در درونم وجود داشت، در آن لحظات قلبم به شدت می ‌‍‌‌‌‌‌تپید و نمی دانستم چه برنامه ای در کار است.

با خود می اندیشیدم که می خواهند ببینند ما که به مسعود به عنوان سرکرده عقیدتی‌مان امضا داده ایم آیا حاضریم او را به عنوان همسر بپذیریم و این یک آزمایش است و جنبه عملی ندارد.

کم کم جمعیت آرام گرفت و مسعود گفت مریم اینها چی می خواهند؟ من را برای چه آوردی اینجا؟ مریم رجوی گفت که مراسم عقد این زنان با شماست.

سپس مریم گفت یکی یکی بیائید روی این مبل بنشینید و بله بگوئید وبعد از گفتن بله، از داخل جعبه یک گردنبند طلا به گردن هر زنی می‌انداخت و دیده بوسی انجام می‌شد.

سپس چند نفر از همان مرکزی که کارهای خدماتی و اداری مسعود و مریم رجوی را انجام می‌دادند میز را برداشتند و شیرینی پخش شد و گفتند که وسط را خالی کنید.

وقتی وسط خالی شد با اشاره شهرزاد صدر، یک آهنگ تند از یکی از خواننده‌ها پخش شد و در برابر چشمان حیرانم متوجه شدم که زنان ارشد شورای گروه به وسط آمدند و در حال در آوردن لباس‌هایشان هستند.

مسعود هم می گفت لباس‌های شرک و جاهلیت را در آورید و این حوض شما است که بایستی در آن شیرجه بزنید و اینجا یگانه شوید تا در تمام صحنه‌های رزم، کار و مسئولیت مثل کوه استوار باشید.

در این حین نفراتی که از دفتر مرکزی در آنجا حضور داشتند، لباس‌های هرکدام از افراد را جمع کرده و همگی را در نایلونی قرار می‌دادند و درب آن را بسته و روی آن با ماژیک چیزی نوشته و می بردند و افراد مشغول رقصیدن می‌شدند و همینطور تعداد رو به زیاد شدن بود و مریم به همه می‌گفت که لباس شرک و ریا را بکنید و با مسعود نزدیک و یگانه شوید .

در این بین متوجه شدم که مریم و چند نفر دیگر از جمله گیتی گیوه چی و فائزه محبت کار به دقت بقیه را زیر نظر داشته و تعدادی از اعضای ارشد مشغول صحبت و متقاعد کردن نفراتی بودند که در آوردن لباس تعلل داشتند.

مریم با بی شرمی تمام می گفت این رقص رهائی شماست و این اعمال شنیع را تشویق می کرد و مدام اعلام می‌کرد ما باید صحنه‌های دیده بوسی و عشق بازی مسعود با زنان دیگر را نگاه کنیم.

در پایان جلسه که 5 ساعت به طول انجامید و ساعت 4صبح تمام شد همه یک بسته دیگر از مسعود هدیه گرفته و به مقرها بازگشتند اما به من گفتند که بعد از تمام شدن مراسم به مقر نرفته بلکه مریم رجوی پلید با من کار دارد و باید به دفتر او بروم.
بعد از مراجعه به دفتر، او با گفتن این جمله: «امشب شب زفاف تو و شب معراج توست و قدرشناس قیمتی باش که مسعود برایت داده تا همانند من و در سطح من و بیش ازمن، بعد از این معراج با مسعود یکی شوی و بار مسئولیت به دوش بکشی و خودت را عاشق‌ترین بدانی یا اگر خوب نفهمی و ناسپاسی کنی از دور خارج می‌شوی و همچون جسدی می‌شوی در تشکیلات و روی میز ما خواهی ماند، بنابر این سعی کن قیمتی که برایت داده شده است را درک کنی و در کار و مسؤلیت کوشا باشی» بعد مرا با لبخندی به سمت مجموعه‌ای که اتاق خواب مسعود بود، راهنمایی کرد.

من در حالی که شوکه شده بودم و سردرد عجیبی داشتم، باز فکر می‌کردم که این آزمایش است اما آن شب تا صبح و شب‌های مشابه آن از نظر من رفتاری پلیدی بود که با این برنامه رنگ و لعاب ایدئولوژیک به آن زده می‌شد.

من عمق یک فرقه واپس‌گرا را دیدم که این‌گونه همه چیز افراد را در قید و بند خود نگاه می داشت، احساس می‌کنم همانجا هر چه که از گروه در درونم بود تبدیل به مشتی خاکستر شد، اما سعی کردم خودم را نگهدارم و شاید تصمیم به فرار از همان‌جا در من قطعی شد.

با خود فکر می‌کردم این همه شبانه روز به دستور تشکیلاتی و نشست‌های موسوم به سرویس تشکیلاتی، توی سر برادرهای تحت مسئولمان می‌زنیم و خون آنها را در شیشه می‌کنیم که چرا نگاه چپ به کسی کردی و طلاق و فشار و به قول مسعود که همیشه سفارش می‌کرد و دستور می‌داد که سلاحت را بایستی دائما این مردها بالای سر خود احساس کنند.

این سرکرده پلید می‌گفت دلسوزی برای برادرهای تحت مسئول یعنی همخوابگی با آنها و اینها عین جملات مسعود است که به ما درس شقاوت و سنگدلی می‌داد، اما در جلسات بعدی حوض شورا، به محض این‌که آن را اعلام می‌کردند با خود فکر و به دیگران نگاه می‌کردم، این‌بار نوبت کیست که توسط مریم به صورت خصوصی به اتاق خواب مسعود دعوت شود و دعا می‌کردم که من نباشم و این جلسات با شکل و صورت‌های متفاوت ولی یک محتوای جریان وار ادامه داشت و بعد‌ها فهمیدم استثماری در شکلی بسا پیچیده‌تر و کامل‌تر از زن بود.

پس از آن، نشست‌های متوالی با مریم داشتیم که باید لحظه به لحظه درباره واکنش‌های درونی‌مان صحبت می‌کردیم و می‌نوشتیم و مریم عبور هر کس را از حوض شورای سرکردگی تایید می‌کرد و بعد از آن حتما ارتقای درجه و مسؤولیت داشت.
همیشه قبل از این جلسات و هر بار توسط گیتی گیوه‌چی توضیحات امنیتی داده می‌شد که این موضوع باید کاملا محرمانه بماند و با هیچ کس صحبتی نشود. البته همه مراسم رقص رهایی کاملا سری بود و حتی 2 عضو شورا هم سطح هم حق نداشتند در این‌گونه موارد با هم صحبت کنند.

بتول سلطانی می‌گوید: غلتیدن مسعود رجوی در روابط جنسی و ارضای شهوانی، آن سوی سکه قدرت طلبی، کیش شخصیت و پلیدی او بود.

من با 3 نفر از اعضای شورای رهبری به نام‌های «ش ـ ح»، «ز ـ ش» و «ب ـ ر» حول این جلسات بخصوص بعد از سقوط دیکتاتور سابق عراق و مدتی که این جلسات تعطیل شده بود، حرف می‌زدیم و یکی از اینها که سطح مسئولیت بالایی هم داشت، می‌گفت که خودش غیر از موارد تکی، چند نفری با برخی نفرات هم ستادی‌اش همخوابگی با مسعود داشته است.

من به او گفتم که چرا مرا در چنین ترکیبی صدا نکرده‌اند که او گفت تو حتما کمتر با کسی اصطلاحا گیس و گیس‌کشی داشتی و وقتی این کینه‌ها و حسودی‌ها بین 2 زن یا چند زن شورا بالا می‌گرفت، همگی آنها به اتاق خواب مسعود دعوت می‌شدند و او با همگی شان می‌خوابید.

من همیشه به عبث و احمقانه فکر می‌کردم که همه اینها فقط برای امتحان و تست است. تست قرار گرفتن در آرمان‌های مسعود رجوی تا این‌که خودم با تمام وجود لمس کردم که نه، یک پارامتر مهم دیگر هم وجود دارد و آن درغلتیدن مسعود رجوی در روابط جنسی و ارضای شهوانی، آن سوی سکه قدرت‌طلبی و کیش شخصیت‌اش است.

نوشته حوض آب مخصوص رجوی چه بود؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.