قتل ها و حذف ها – قسمت اول

مقدمه و علی زرکش . . .

در این سلسله مقالات قصد داریم هرچه بیشتر و در حد توان نگارنده ، به ماهیت سرکوبگرانه سازمان در قبال مخالفان و معترضان بپردازیم .

واقعیت این است که رعایت اصول مخفی کاری در مبارزات نظامی و چریکی ،  یکی از شیوه های واجب است ! اصول مخفی کاری اقدامی رو به بیرون و در برابر دشمن می باشد . ایزوله کردن نفوذی های دشمن ، تخلیه معقول اطلاعاتی و سپس اخراج آنها از مناسبات ، امری قابل دفاع و جزو حقوق اولیه هر جنبش و مقاومتی است که صفوف خود را پاک نگه دارد !

اما وقتی این اصل در یک تشکیلات فرقه ای مثل فرقه انحرافی رجوی ، تبدیل به اهرم سرکوب و اعمال روش های دیکتاتوری در برابر نیروهای خودی می شود ، رذیلانه ترین و وحشیانه ترین جنایت ها ، مشروعیت پیدا می کند!

رجوی زدن انگ مزدور و نفوذی به همه نفرات در درون مناسبات را یک حق می دانست !

او ، نگه داشتن اجباری و مادام العمرهمه در باصطلاح صفوف مبارزه خود را یک اصل تغییر نشدنی می دانست !

اعضاء یک روز با استدلال هائی ، به صفوف شما پیوستند ! وقتی به میان شما آمدند ! عکس تصورات خود را دیدند و خواهان جدائی می شوند ! دوباره انتخاب می کنند که از شما جدا شوند ! آیا این منتخبین را باید مزدور و نفوذی دشمن نامید ؟ آیا همه را باید زندانی کرد ؟

شاید رجوی می ترسد جنایت هایی را که دیدند ، بیرونی کنند ؟ وگرنه ، آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است ؟

آیا زدن انگ مزدوری به همه ، روشی درست و به جاست ؟

یک روز با شما بودند ! دیگر نمی خواهند با شما باشند ! باید مزدورشان نامید ؟

دریک سازمانی که مدعی انقلابی گری است ، اصل بر صداقت و شفافیت است و نه دجالیت و سرکوب !

در درون مناسبات پنهان کاری مسئولین و به دنبال آن فریب و دروغگوئی ، اساس و شالوده همه جنایت ها بود ! سالها در سازمان جهنمی رجوی بودیم ! به یک باره ، یکی از دوستان را صداکرده و غیبش میکردند! کسی جرات نداشت بپرسد که فلانی کجا رفت ؟ نمی توانستیم بپرسیم این همه تغییر سازماندهی و جابجا کردن نفرات برای چیست ؟ غیب شدن و گم شدن نفرات درسازمان یک امر عادی شده بود ! سئوال دریک سازمان انقلابی؟ ! ممنوع شده بود ! حق نداشتیم بپرسیم ، من را کجا می برند ! نفر غیب می شد ، سپس فوری همه وسائل و لوازم فردی او هم غیب می شد ! اسمش هم ازهمه جا پاک می شد ! کسی هم پاسخگو نبود عین سازمان های مافیایی!

عجب سازمان انقلابی و مبارزه ای بود!!!

و اما  درباره ی آقای علی زرکش و علل به سوی مرگ فرستاده شدنش : ( فرد شماره 2 سازمان )

چهره علي زركش براي تمامي كساني كه با سازمان مجاهدين خلق آشنايي دارند كاملا آشناست. در نتيجه نيازي به معرفي او نيست در يك كلام او پس از كشته شدن موسي خياباني، فرد شماره دو سازمان بود. چهره اي كه تا آن موقع براي عموم شناخته شده نبود و از جمله افرادي بود كه سازمان آنها را كادرهاي مخفي خود مي پنداشت. مسعود رجوي پس از مرگ موسي خياباني در پيامي او را بعنوان معاون خود يعني فرد شماره دو سازمان معرفي كرد رجوي از جمله درپيام خود نوشت:

« برادر مجاهد علی زرکش مدارج خطیر انقلابی را در چارچوب سازمان مجاهدین خلق ایران، یک به یک طی نموده و به عنوان یکی از ارزنده ترین رهبران از خلال تمامی این آزمایشات موفق و سر فراز بیرون آمده است.«

مخالفت علي زركش از زمان رفتن سازمان به عراق شروع شد. استراتژي «ارتش آزاديبخش» نقطه شروع مخالفت علي زركش با رجوي بود. علي زركش پس از مخالفت هاي بسيار از مقام دوم سازمان به يك فرد با رده هوادار نزول كرد و در بخش تبليغات سازمان منتقل شد. برای اکثریت اعضای سازمان مجاهدین دلایل انتقادات و زندانی شدن علی زرکش مخفی مانده است، و بدون تردید یکی از حلقه های پنهان و ناشناخته در مناسبات و روابط درونی سازمان مجاهدین خلق، چگونگی حذف، حبس و سرانجام به مسلخ فرستادن علی زرکش فرد شماره ۲ سازمان در عملیات باصطلاح “فروغ جاویدان” می باشد.

آقاي سعيد شاهسوندي در قسمتي از خاطرات خود مي نويسد: « نیمه شب مهر ماه ۱۳۶۵، که محمد علی جابرزاده انصاری در نشستی که به همین منظور تشکیل شده بود، بدون هیچ مقدمه و تنها با گرفتن تضمین های باصطلاح دو قبضه دائر برفاش نکردن این مهمترین راز تاریخ سازمان، بدون ذکر هیچ دلیل و برهانی (چه از جانب علی زرکش و چه از جانب سازمان) گفت  که در جلسه ای با حضور مسعود و مریم و دفتر سیاسی سازمان علی زرکش به خیانت متهم شده و خودش قبول کرده و حکم اعدامش هم صادر شده است.«

در نامه اي كه علي زركش براي همسرش (مهين رضايي) نوشته بود و پس از كشته شدن هر دوي آنها در عمليات فروغ جاويدان بدست جمهوري  اسلامي افتاد و همان سال توسط جمهوري اسلامي منتشر شد و بخوبي فرهنگ گزارشات درون تشكيلاتي را نشان ميدهد نوشته است: «مسعود … در تشریح عملیات روی پارامتر مردم جایی باز نکرد و می خواهد با یک ضرب تنه رژیم را واژگون کرده و مردم را به صورت تماشاچی پشت رینگ نگه دارد . آنجا که در مقابل سؤال یکی از خواهران مبنی بر احتمال عدم حمایت مردم گفت که : مردم اگر با ما نیستند ، بر ما هم نیستند و مردم تابع قدرتند و پس از این که کفه قدرت به نفع ما چربید ، آنها هم خواهند آمد و نتیجه عملی این خط یعنی حرکت جدای از توده یعنی اراده گرایی و … طی بحث هایی که با مسعود رجوی و حمید (محمود عطایی) و شریف (مهدی ابریشمچی) و … داشتیم بارها گفتم حرکتی که پشتوانه آن مردم نباشد با یک بند و بست و با یک تغییر فاز رژیم ، مواجه با بن بست خواهد شد و به همین دلیل مخالف آمدن به عراق بودم و به خاطر همین اظهار عقاید متهم به خیانت شدم و در پی اش حکم اعدام که البته کاش رفته بودم و این طور مرا تصفیه و له نمی کردند.«

همه اين مدارك و صدها مدرك ديگركه اكنون فرصتي براي نقل آنها وجود ندارد نشان مي دهد كه علي زركش با سياست و استراتژي رجوي مخالف بوده است و چنانچه ما ساليان با او زندگي كرده ايم مي دانيم كه هر مخالفتي براي رجوي مترادف با خيانت است و حكم خيانت هم اعدام. از آنجايي كه نمي خواهد حكم اعدام را رسما اعلام كند به بهانه هاي مختلف آنها را به كام مرگ مي فرستد. مهمترين آنها نيز علي زركش بود. علي زركش كه زماني  فرد شماره دو سازمان بود بعنوان يك سرباز معمولي به جنگ فرستاده مي شود. از طرف سازمان از پشت مورد اصابت گلوله قرار مي گيرد و به اين ترتيب به زعم سازمان پرونده علي زركش بسته مي شود و مرگ او به همراه 1200 نفر ديگر اعلام مي شود.

پس از مرگ علي زركش افشاگريهاي زيادي از طرف منتقدان سازمان در خارج از كشور صورت گرفت كه سازمان را مجبور كرد در  نشريه مجاهد و راديو مجاهد ساعتها در مورد وفاداري علي زركش به رجوي سخن سرايي كند و خواهرش (فروغ زركش) را به صحنه آوردند تا شايد اين افتضاح را لاپوشاني كنند. اما هرگز اين جنايت از خاطره هيچ آزاده ای  محو نشده و نخواهد شد.

ادامه دارد  . . .

فرید

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.