رجوی در حالیکه یک دستش به کمر و دست دیگرش چوب اشاره بود، خطاب به اعضای شرکت کننده در جلسه گفت، در مهران گفتیم امروز مهران فردا تهران، امروز آمده ام تا بگویم آن لحظه تاریخی فرا رسیده است.

گورستان وادی السلام وادی خاموش خاموشان، در مسیر کربلا به نجف پایانی تلخ بر این تراژدی دیوانه وار رجوی بود، چند روز بعد از این شکست مفتضحانه و بازگشت از قصر شیرین به اتفاق تعداد دیگری از اعضای ستاد روابط خارجی و نیروهای تحت امر از چند یگان نظامی برای خاکسپاری تعدادی از کشته شدگان عملیات به شهر کربلا رفته و در هتل کربلا السیاحی این شهر که متعلق به سازمان اوقاف رژیم صدام بود، مستقر شدیم. کلیه هزینه های ما از طرف دولت صدام پرداخت میشد. از همان شب سوم عملیات و بعد از فرمان عقب نشینی توسط رجوی اجساد کشته شدگان را به پشت جبهه منتقل و در سردخانه های شهرهای کربلا و نجف جا داده بودند.

صبح بعد از خوردن صبحانه به اتفاق افسران مخابرات صدام برای تعیین محل دفن کشته شدگان به قبرستان وادی السلام شهر کربلا رفتیم. ساعت 8:30 عباس داوری مسئول روابط خارجی بخش بغداد به اتفاق چند نفر دیگر از پرسنل روابط به جمع ما اضافه شدند. لحظاتی بعد ابو عامر مسئول اداره اوقاف کربلا به اتفاق هییت همراه به مدخل ورودی این قبرستان و دفتر فردی بنام ابوعلی که مسئولیت امور قبرستان را داشت به جمع ما اضافه و با عباس داوری (رحمان ) در مورد محل دفن اجساد گفتگو کردند.

قبرستان وادی السلام در 5 کیلومتری از شهر کربلا بسمت شهر نجف قرار داشت، و شهروندان متوفی عراقی ساکن کربلا در آن بخاک سپرده شده بودند. در میان شهروندان عراقی یک قبر بنام مجتبی میرمیران که شاعر و بانام ادبی میم بارون در تشکیلات مجاهدین خلق معروف بود، مدفون بود. داستان دفن یک عضو مجاهدین خلق در میان شهروندان متوفی عراقی داستان تاسف برانگیزی دارد. مجتبی میر میران که مسئله دار و خواهان جدایی بود بدلیل عدم موافقت با جدایی وی و فشارهای روحی و روانی به قول مسئولین مجاهدین خلق در پایگاهی در بغداد خود را حلق آویز کرد. جسد وی را شبانه به کربلا برده و به گفته مسئول قبرستان بدون تشریفات قانونی و آرم مجاهدین خلق در بخش شهروندان عراقی بخاک سپردند.

بعد از صحبت های عباس داوری با مسئول اداره اوقاف شهر کربلا بخشی از قبرستان در نزدیکی مدخل ورودی قبرستان و در حوالی کشته شدگان عملیات آفتاب و چلچراغ دو بخش 5 و6 برای این کشته شدگان در نظر گرفته شد. ساعت 8 شب و بعد از تاریکی هوا در گرمای شدید مرداد ماه اجساد کشته شدگان عملیات فروغ با هینو به قبرستان آورده شد. تعدادی از اعضا که از یگان های نظامی برای این کار تحت امر گرفته شده، به اتفاق کارگران سودانی که از بغداد به کربلا آورده شده بودند زیر نور پروژکتورها کار تخلیه اجساد از خودروها و انتقال به نزدیکی قبرهایی که برای دفن آنها در نظر گرفته بودند، را شروع کردند. برخی از کشته شدگان را در همان محل کفن پوش کردند. مشکل اصلی شناسایی اجساد بود، بطرز وحشتناکی متلاشی شده بودند. تعداد اجساد 150 نفر بود که 50 پیکر بکلی متلاشی و غیرقابل شناسایی بود. بعنوان شهیدان گمنام و با سنگ قبر و آرم مجاهدین و بدون هویت به خاک سپرده شدند.

اعضا با دیدن اجساد متلاشی شده و سوخته بسختی قادر به کنترل خود بودند و زار زار گریه می کردند. حفظ آرامش در لحظه به خاکسپاری اجساد بکلی سوخته اعضایی که تا همین دوهفته پیش طی سالها در کنار آنها زندگی کرده و لحظات تلخ و شیرین متفاوتی داشتند، خیلی سخت بود! اجساد سوخته و بکلی متلاشی شده بدلیل عدم امکان شناسایی، فرصت یادآوری خاطرات را نمی داد. چرا که اعضا نمی دانستند چه کسی را بخاک می سپارند. لحظات تلخ و سنگینی بود، گویی سالها گذشت. بی شک تمامی اعضایی که در آن نیمه شب گرم مرداد ماهی کربلا اجساد متلاشی شده دوستان خودرا به دل خاک می سپردند، آن شب را هیچگاه فراموش نخواهند کرد. همه ما در آن لحظات به خانواده های آنها و بخصوص مادرانشان فکر می کردیم که اگر بدانند چه احساس تلخی خواهند داشت.

در مجموع 150 جسد از انبوه 2500 کشته عملیات فروغ را که توانسته بودند به خاک عراق منتقل کنند را در قبرستان وادی السلام بخاک سپردیم و بعد از چهار روز کار طاقت فرسا و زجر آور شبانه روزی قبرستان را ترک کردیم. در بازگشت از قبرستان به این فکر می کردم رجوی که بعد از اتمام عملیات نه تنها جوابگوی این جنایت نبوده بلکه اعضا را مقصر اصلی شکست قلمداد کرد، در فردای حسابرسی در حضور خانواده های این قربانیان چه پاسخی دارد. خانواده هایی که برخی از آنها اجساد عزیزانشان در دشت حسن آباد و تنگه چهار زبر به حال خود رها شد و قبری هم برای حضور بر سر آن نخواهند داشت. رجوی می خواهد پاسخ گو باشد و یا نباشد در نزد تاریخ و وجدان عمومی و چشمان اشکبار و قلب های داغ دار مادران بی شک محکوم و شرمنده خواهد بود. آن روز چندان دیر نیست.

علی اکرامی

نوشته فروغ جاویدان فرجام یک رویای جنون آمیز – قسمت پایانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برادر خوبم امیدوارم که حالت خوب باشد. نمی دانی از سال 68 و بعد از رفتن تو نزد گروه مجاهدین که دیگر خبری از تو نشد ما چه حالی داشتیم. مادر که شب و روز بخاطر دوری و بی خبری از تو گریه می کرد و متاسفانه با کلی حسرت از دنیا رفت. هر چند بقول معروف مرگ حق است اما فوت مادرخیلی ناراحت کننده و دردآور بود، چون چشم انتظار دیدن تو از دنیا رفت. خواهرمان سروناز هم چند سال پیش به رحمت خدا رفت .

بگذریم برادرجان گلایه مندی ام از تو به این خاطر بود که چرا تو که اینقدر خانواده دوست و فردی مذهبی بودی حتی یکبارهم سراغی از خانواده ات نگرفتی؟ از ما که هیچ حداقل از مادرت که با شیره جانش تو را بزرگ کرد، سراغی می گرفتی. آیا پاسخ محبت های بی دریغ او به تو این بود ؟! هرچند البته نفراتی که از نزد مجاهدین به ایران برگشتند، گفتند که درمجاهدین به کسی اجازه درخواست تماس با خانواده اش نمی دادند و بعد از آن باعث شد تا کمی از ناراحتی ما از تو کاسته شود .

راستش بعد از اینکه شنیدیم تعدادی از خانواده های دوستان تو به عراق رفته و جلوی درب کمپ اشرف جمع شدند با آنها همراه شدم، وقتی بار اول به پشت سیاج رسیدم چند نفراز مجاهدین که چند زن هم همراه آنها بودند را ازآن طرف سیاج دیدم و التماس کردم تا بگذارند برادرم حشمت الله را ببینم حتی فکر کردم شاید دلشان به رحم بیاید. به آنها گفتم مادرم پیر و سالخورده است و حالش خوب نیست. بگذارید عکسی از او بگیرم و صدایش را ضبط کنم تا برای مادرم ببرم، شاید کمی آرامش خاطر پیدا کند. برادر جان باورکن دریغ از یک ذره برخورد انسانی از جانب آنها! که واقعا تعجب کردم و با خودم گفتم خدایا اینها واقعا انسان هستند؟ چرا ذره ای رحم و مروت در وجودشان نیست. آنها با الفاظ رکیک و تهمت های ناروا سعی کردند مرا از سیاج دور کنند و البته این برخورد را هم با دیگر خانواده ها انجام دادند. بعد ازآن چندین بار دیگر به عراق رفتم وخودم را به پشت سیاج کمپ اشرف رساندم، اما هر بار دست خالی باز می گشتم. گذشت تا اینکه بعدا شما را به کشور آلبانی منتقل کردند و ازآن به بعد امید ما برای رسیدن به تو از دست رفت. هرچند کماکان تلاش می کنیم تا به هر طریق خودمان را به آلبانی برای دیدن تو برسانیم اما متاسفانه دولت آلبانی تاکنون به درخواست ما پاسخی نداده! اما ما همچنان امیدمان را به خدا بستیم تا شاید فرجی برای نجات تو و یا وصل ارتباطمان به تو حاصل شود.

حشمت الله کاربخش

اما بالاخره بعد از سالها امروز خبر خوبی به دست من رسید. یکی از دوستان خوبم که سالها در کنار شما بوده عکس جدید تو را به من رساند. حقیقتا با دیدن عکست خیلی خوشحال شدم واشک از گوشه چشمم جاری شد چون مطمئن شدم هنوز زنده هستی و این ما را بیشتر امیدوار کرد تا بتوانیم به تلاش های خودمان برای رساندن صدایمان به تو و یا نجاتت ادامه دهیم.

برادر خوبم حشمت جان مادر و خواهرمان که رفتند اما حداقل کاری کن تا ما بازمانده های خانواده ات حسرت به دل نمانیم و ببینیم که برادرمان نجات پیدا کرده و زندگی جدیدی برای خود شروع کرده و البته اینکه آزادانه بتوانی با ما ارتباط بگیری. حشمت جان باورکن هیچی بعد از خدا با ارزش تر از خانواده نیست. قبول کن که در جایی و گروهی گرفتار شدی در آن سرنوشتی جز تباهی نیست. پس هرکاری که می توانی انجام بده تا خودت را نجات دهی .

به امید روزی که ما آزادی تو را هرچه زودتر ببینیم.

برادرت ذبیح الله کاربخش

نوشته سخنی با برادرم حشمت الله کاربخش گرفتار تشکیلات مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یکان های نظامی از جنوب در محور اسلام آباد وارد عمل شده و مجاهدین را که در مسیر جاده اسلام آباد به کرمانشاه قرار داشتند محاصره کرده و با کمک هوانیروز تحت فرماندهی صیاد شیرازی اقدام به پاکسازی کردند. بعنوان یک عضو ستاد روابط خارجی مستقر در بغداد فارغ از گزارشات ناظران بیرونی و اخبار رسانه ای فرجام این رویای جنون آمیز را از لحظه تصمیم گیری تا انتها و شکست عملیات و عقب نشینی بداخل خاک عراق را در نظر دارم. بدون ذره ای اغراق و صرفا برای ثبت در تاریخ و آگاهی مردم ایران و افکار عمومی در سالگرد این فاجعه، که به جان باختن تعداد زیادی از دوستان سابق و داغدار شدن بسیاری از خانوادها انجامید، گزارش می نمایم.

بعداز اعلام آتش بس و پذیرش آن از طرف ایران، مسعود رجوی در یک بن بست کشنده ای قرار گرفت. تحلیل رجوی از روند جنگ ایران وعراق این بود که ایران تحت هیچ شرایطی ظرفیت پذیرش صلح را ندارد و بنا به ذات و ماهیت برای ادامه بقا به جنگ و سرکوب نیاز دارد. و پذیرش صلح در حقیقت طناب دار این رژیم است. بر اساس همین تحلیل و بعد از ملاقات با طارق عزیز معاون وقت صدام، تمامی نیروهایش را به عراق فرستاد. رجوی ادعا داشت که حضور نیروهایش در خاک عراق و تشکیل یگان های نظامی و عملیات مشترک با رژیم صدام در نهایت باعث بهم خوردن تعادل قوای جنگ به سود عراق و به شکست ایران منجر خواهد شد. رجوی با حضور در خاک عراق تمامی ملاحظات سیاسی و قضاوت های مردمی که این اقدام وی را نوعی خیانت قلمداد می کردند، کنار گذاشت و در کنار دشمن متجاوز قرار گرفت.

رجوی در پاسخ به تمامی این انتقادها به جمله ای از هیتلر اشاره کرد که گفته بود. در صورت پیروزی هیچ کس ما را مورد مواخذه قرار نخواهد داد که به کمک کی و چگونه؟ او تاکید کرد تنها راه سرنگونی جمهوری اسلامی به شیوه نظامی و از مرزهای عراق است. وی در جریان نشست توجیهی فروغ و در یک توهم دایی جان ناپلئونی ادعا کرد که با اعلام آتش بس یک میز توطئه بین المللی برای از بین بردن او چیده شده و هرطور که شده باید این میز را چپ کرد. و بر اساس همین توهم بلافاصله به کاخ ریاست جمهوری صدام رفت تا بقول خودش بعد از دو روز بست نشستن در کاخ، صدام را برای انجام عملیات و به تاخیر انداختن پذیرش آتش بس راضی نماید.

رجوی گفت به صدام گفتم اوضاع رژیم بکلی بهم ریخته است. جمهوری اسلامی توان صلح کردن ندارد. شما چند روز آتش بس را به تاخیر بیندازید. در نهایت قرارداد صلح را با ما منعقد خواهید کرد. بعد از گرفتن رضایت صدام حسین، رجوی تمامی نیروهایش را در پادگان اشرف برای توجیه آنها و آغاز عملیات در سالن عمومی جمع کرد. بعد از انجام بازرسی و تشریفات امنیتی معمول همه اعضا در سالن حاضر شدند. آنها هنوز از جزئیات آنچه قرار بود اتفاق بیفتد، اطلاعی نداشتند! لحظاتی بعد مسعود رجوی بهمراه مریم در سالن حاضر شدند و بعد از قرار گرفتن بر بالای سن مستقیم بسمت نقشه بزرگی که بالای سن قرار داشت، رفتند. رجوی در حالیکه یک دستش به کمر و دست دیگرش چوب اشاره بود، خطاب به اعضای شرکت کننده در جلسه گفت، در مهران گفتیم امروز مهران فردا تهران، امروز آمده ام تا بگویم آن لحظه تاریخی فرا رسیده است.

ادامه دارد
علی اکرامی

نوشته فروغ جاویدان فرجام یک رویای جنون آمیز – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این دیدار خانم زهرا اسدی و فرزندان ایشان از حضور اعضای انجمن نجات در منزلشان استقبال و به آنها خیرمقدم گفتند. خانم زهرا اسدی به اعضای انجمن نجات گفت از اینکه می بینم همواره شما در کنار ما خانواده ها برای نجات عزیزانمان هستید ممنون وسپاسگزارم وهمیشه می گویم خوش به حالتان که نجات یافتید و نزد خانواده هایتان برگشتید. ای کاش برادرم ابدال هم بتواند مثل شما روزی به آغوش خانواده اش برگردد. اما راستش بعد ازاینکه شنیدم او مجروح و مجبور به نشستن بر روی ویلچر شده با خودم می گویم شاید او هرگز نتواند برگردد. اما وقتی صحبت های امیدوارکننده شما را می شنوم باز امیدم به بازگشت ابدال زنده می شود .

خواهرزاده های ابدال رضا و فاطیما هم هر کدام به سهم خود به اعضای انجمن نجات خیرمقدم گفتند و ابراز کردند ما که خاطره ای از دایی ابدال نداریم اما بارها و بارها دیدیم که مادرمان درخلوت خودش زمزمه می کند و می گوید ابدال جانم کی برمی گردی؟ که واقعا برایش ناراحت و سعی می کنیم به او دلداری بدهیم .

خانواده ابدال اسدی

علی اکرامی مسئول انجمن نجات خوزستان ضمن تشکر از مهمان نوازی و ابراز لطف خانم اسدی و فرزندانش گفت: متاسفانه بعد از انتقال اعضا به کشور آلبانی نسبت به زمان حضور آنها در عراق شرایط سختی برای خانواده هایشان از بابت دسترسی آسان به آنها بوجود آمد. وی جهت اطلاع خواهر ابدال و فرزندان وی در خصوص مجروح و فلج شدن ابدال گفت: وضعیتی که ابدال و تعدادی دیگر مثل او در تشکیلات مجاهدین پیدا کردند فقط بدلیل اصرار بیهوده رجوی برای ماندن درعراق بود و او عمدا آنها را جلوی سربازان مسلح عراقی فرستاد که متاسفانه تعدادی هم نیز کشته شدند .

مسئول انجمن نجات در توضیحات پایانی خود به افشای ترفندهای رهبران مجاهدین برای ایجاد مسئله امنیتی برای خانواده های اعضایش اشاره کرد و گفت: متاسفانه در مواقع شرایط حساسی که در سالهای اخیر برای کشور بوجود آمده، سرکردگان مجاهدین اعضای خود را با ترفند هایی در هر دور مجبور کردند تا آنها خانواده های خود و بخصوص با فریب دادن اعضای جوانتر خانواده را برای انجام اقداماتی در جهت اهداف تشکیلات رجوی در شهر خود ترغیب کنند که همه خانواده های اعضا می بایست نسبت به این موضوع حساس و هوشیار باشند چون برای سرکردگان رجوی سلامت امنیتی خانواده های اعضایش اصلا مهم نیست و اتفاقا آنها بدنبال بهره وری سیاسی از ایجاد شدن مسئله امنیتی خانواده های اعضایش هستند. هرچند خوشبختانه و به لطف روشنگری اعضای انجمن نجات بخصوص در خوزستان و و از طرف دیگر هوشیار بودن خانواده های استان سرکردگان باند مخرب رجوی نتوانستند اهداف مورد نظر خود را پیش ببرند. یکی ازشگرد های فریبنده آنها استفاده از احساسات افراد جوانتر خانواده می باشد که در این خصوص لازم است اعضای بزرگ تر خانواده که شناخت بیشتری از ماهیت فریب کارانه این تشکیلات دارند از نسل جوان صیانت کنند.

خانم زهرا اسدی و فرزندانش در پایان ضمن تشکر مجدد از حضور اعضای انجمن نجات در منزلشان گفتند: خوشبختانه بدلیل روشنگری های شما اعضای انجمن نجات، ما نسبت به خطر این سازمان واقف هستیم. خانم زهرا اسدی در ادامه گفت: من برادرم ابدال را دوست دارم وامیدوارم که او بتواند هرچه زودترخودش را نجات دهد. و به او می گویم برادر خوبم از افتادن در دام رجوی نه خودت سود بردی و نه ما خانواده ات. بنابراین نگذار زندگی برادرزاده و خواهرزاده هایت دستخوش بازی های بیهوده رجوی شود.

نوشته دیدار اعضای انجمن نجات خوزستان با خانواده ابدال اسدی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما نیروهای ایرانی مستقر در عقبه جبهه در گردنه چهار زبر واقع در 30 کیلومتری کرمانشاه، توانستند آنها را متوقف کرده و تلفات سنگینی بر آنها وارد کنند. در سالگرد این رویای جنون آمیز نگاهی داریم به فراز و فرودهای این تشکیلات و نقش آنها در جنگ عراق برعلیه ایران که با عملیات مرصاد خاتمه پیدا کرد. مسعود رجوی در جمع بندی یکساله که چرا بعد از 30 خرداد وارد فاز مسلحانه شدند، می گوید: مرحوم مصدق وقتی وارد مجلس شد و قرار شد به سلسله پهلوی رای داده شود مخالفت کرد و تاکید نمود به توپچی یک عمر مواجب می دهند تا یک روز شلیک کند، وگرنه همه مواجب او باطل است. اکنون بعداز 30 خرداد ما چنین شرایطی داریم و نمی خواهیم سیر تاریخ در ایران منحرف شود.

برنامه تشکیلات مجاهدین خلق بعد از برکناری بنی صدر در 30 خرداد سال 60 روی آوردن به مبارزه مسلحانه بود. هدف آنها ضربه زدن به راس و بدنه و تشکیل یک حکومت جایگزین بود. تصور مجاهدین خلق در آن دوره تاریخی این بود که بلحاظ نظامی ایران بدلیل جنگ با عراق در حالت استیصال قرار دارد و از لحاظ سیاسی نیز، کشورهای منطقه این آمادگی را دارند که به یک جایگزین برای جمهوری اسلامی که با آنها همگرایی داشته باشد، کمک کنند.

بعد از خرداد سال 60 و فرار اعضای مجاهدین خلق به خارج کشور، رجوی طی یک مصاحبه با روزنامه الوطن العربی می گوید: مشکل شط العرب ظاهر قضیه است. مشکل اصلی تهدید خمینی (امام) برای صدور انقلاب به خارج کشور است. که باعث بروز جنگ شده است. به نظر ما شط العرب متعلق به عراق است. مسعود رجوی با این مصاحبه در نظر داشت سازمانش را به عراق پیوند بزند. و به صدام بفهماند که از تشکیلات مجاهدین خلق می تواند بعنوان اپوزیسیون فعال استفاده کند. بعد از این مصاحبه طارق عزیز در پاریس با رجوی دیدار می کند و به رجوی می گوید امیدوارم در آینده نزدیک با شما بعنوان رئیس جمهور و یا نخست وزیر ملاقات کنم.

بدنبال این ملاقات آنها، رجوی در سال 65 به عراق می رود و متعاقب آن بیشتر نیروهایش را به عراق منتقل می کند. عراق حدود 17 پایگاه در مناطق مرزی در اختیار رجوی قرار می دهد، که معروف ترین آن قرارگاه اشرف بود که در 100 کیلومتری شمال غرب بغداد قرار داشت. عمده ترین اقدامات تشکیلات مجاهدین خلق در طی این مدت عبارت بود از اعزام گروه ها برای انجام عملیات ترور و خرابکاری به ویژه ترور فرماندهان نظامی، جاسوسی در رابطه با تحرکات نظامی ارتش ایران و شنود بیسمی مکالمات نیروهای نظامی ایران و کمک به سرکوب قیام های مردمی.

بعداز اینکه ایران قطعنامه 598 را پذیرفت در حالی که همگان با توجه به تبلیغات چندساله صلح طلبی صدام انتظار استقبال عراق از این ابتکار صلح را داشتند اما صدام با تصور ضغف و بی انگیزگی نیروهای ایرانی در تاریخ 31 تیرماه 1367 با 6 لشکر به خوزستان حمله کرد و با پیشروی از محور کوشک حدود 30 کیلومتر از جاده اهواز، خرمشهر را به تصرف در آورد و خرمشهر را نیز محاصره کرد. همزمان با حمله عراق به جنوب در محور میانی نیز رژیم صدام در صدد بود تا در فاز جدید جنگ از نیروهای مجاهدین خلق شبیه آنچه نیروهای ایرانی در قرارگاه رمضان در داخل خاک عراق انجام داده بودند به اجرا بگذارد.

ادامه دارد

علی اکرامی

نوشته فروغ جاویدان فرجام یک رویای جنون آمیز – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسعود رجوی علیرغم تجاوز رژیم صدام به ایران ابتدا تجاوز نظامی عراق به ایران را محکوم و از هوادارانش خواست به جبهه های جنگ رفته و از خاک و تمامیت ارضی کشور دفاع کنند. ولی علیرغم این موضع گیری رسمی در سال 59 بصورت مخفیانه به پاریس رفت و در آنجا با واسطه دولت فرانسه با سفیر عراق در فرانسه دیدار و گفتگو کرد. در جریان این دیدار ضمن یک هماهنگی قرار شد که نیروهای مجاهدین خلق با اعلام جنگ مسلحانه بخشی از نیروهای نظامی ایران را در شهرها بخود مشغول کند و جبهه دیگری را در داخل کشور باز نماید.

بعد از بازگشت رجوی به ایران، در 30 خرداد سال 60 با اعلام جنگ مسلحانه و موجی از انفجارات و ترور مسئولین، جمهوری اسلامی را در دو جبهه بخود مشغول کرد. بعد از شکست ماجراجویی رجوی، در سال 63 عمده نیروهای وی کشته، زندانی و بخش دیگری هم به داخل خاک عراق و دامان صدام گریختند. در سال 65 مسعود رجوی به عراق وارد شد و رسما همکاری نظامی خود را در خاک این کشور با دولت صدام شروع کرد.

رجوی طی پیامی هدف از حضورش در خاک عراق را تشکیل ارتش و اتحاد عمل با رژیم صدام برای گسترش جنگ اعلام کرد. صدام حسین بعنوان حسن نیت نسبت به این اقدام رجوی 5 قرارگاه نظامی در شهرهای مختلف عراق در اختیار وی قرار داد و ارتش کوچکش را به انواع سلاح و نفربر زرهی و تانک مجهز کرد.

بعد از آموزش و آمادگی های نظامی نیروهای موسوم به ارتش آزادیبخش رجوی اقدام به انجام عملیات های نظامی مشترک با نیروهای نظامی صدام برعلیه نیروهای ایرانی نمود. که بزرگ ترین این اقدامات نظامی مشترک، عملیات آفتاب در فکه، عملیات چلچراغ در مهران و عملیات موسوم به چلچراغ در منطقه عمومی کرمانشاه بود. که منجر به شکست نیروهای رجوی و عقب نشینی بداخل خاک عراق بعد از تحمل هزاران کشته و زخمی گردید.

بعد از شکست این اقدام نظامی مشترک دولت صدام مجبور به پذیرش صلح شد. مسعود رجوی که از همان آغاز حمله نظامی صدام به ایران جمهوری اسلامی را مقصر اصلی شروع جنگ معرفی کرده بود تحلیل می کرد که رژیم ایران جنگ افروز و مخالف صلح است و تحلیل می کرد که صلح طناب دار رژیم ایران می باشد و جنگ شیشه عمر این رژیم است. برهمین اساس در کنفرانس ها و دیدارهایش بخصوص در مجامع عمومی و سازمان ملل بر اقدامات دیپلماتیک برای پایان جنگ و برقراری صلح مانور می داد. و در همین رابطه طرحی را بنام طرح صلح شورای ملی مقاومت بعنوان یک ابتکار صلح دوستانه ارائه داد. ولی پذیرش آتش بس از طرف ایران و آمادگی برای صلح از طرف ایران ماهیت رجوی را بخوبی در انظار جهانیان اشکار ساخت .

رجوی که در تمامی سالهای تجاوز رژیم صدام به ایران، جمهوری اسلامی را که برای معرفی متجاوز و پرداخت غرامت در سازمان ملل اصرار داشت، جنگ طلب و خود و رژیم صدام را خواهان صلح معرفی می کرد، بناگاه بعد از پذیرش آتش بس توسط ایران ماهیت واقعی خود را نشان داد و در یک اقدام نظامی مشترک با ارتش صدام به خاک ایران تحت عنوان عملیات فروغ جاویدان که آن را عملیات سرنگونی جمهوری اسلامی نامید، حمله نمود.

رجوی که سالیان ایران را جنگ طلب و مخالف صلح می نامید با این اقدام ماهیت خود را برای مردم ایران و جهانیان افشا نمود. در این اقدام ماجراجویانه دیوانه وار تعدادی از سربازان و پرسنل نظامی ایران که بدنبال اعلام آتش بس در صدد بازگشت به نزد خانواده هایشان بودند جان خود را از دست دادند و به دیگر شهدای دفاع از میهن پیوستند واز طرف دیگر صدها نیروی بخت برگشته مجاهدین خلق هم در صحنه کشته و یا اسیر شدند. و این چنین رجوی ماهیت جنگ طلبانه خود و دشمنی اش را با صلح و مردم ایران نشان داد.

علی اکرامی

نوشته جنگ افروزی رجوی پس از آتش بس اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آنها وقتی جنایتکاران آمریکایی و اسرائیلی در یک اقدام جنایتکارانه و غیرقابل قبول در روز اول جنگ رهبر ایران را به همراه اعضای خانواده اش و تعدادی از فرماندهان لشکری و کشوری به شهادت رساندند تلاش های خرابکارانه و خائنانه خود را درخدمت رسانی و کاسه لیسی استعمارگران جنایتکار افزایش داده و بار دیگربا توهم ابلهانه خود تحلیل کردند که دیگر کار حکومت ایران تمام است و مضحکانه اعلام کردند که بزودی برای بدست گرفتن قدرت وارد ایران می شوند ! این جماعت مزدور آنقدر احمق، کور و کر شدند که حتی نشنیدند سران جنایتکار استعمارگر گفتند روی آنها برای قدرت آینده ایران حسابی باز نکردند .

اما این جماعت مزدور بی وطن آنقدر درغرقاب خیانت و عقب ماندگی فرورفتند که یادشان رفته ملت خودشان در طول تاریخ نشان دادند هیچپگاه به اجنبی باج نداده و نخواهند داد وهمین ملت با بی توجهی به خواسته های نامشروع آنها درطول جنگ تو دهنی محکمی به آنها زدند و بعد هم با حضور حماسی و بی نظیرخود در مراسم تشییع و تدفین رهبر شهید ایران یکبار دیگر نه تنها به جنایتکاران جنگی استعمارگر ثابت کردند که هیچ ترسی از آنها ندارند و در مقابل باج خواهی آنها کوتاه نخواهند آمد بلکه تو دهنی محکمتر دیگری به مزدوران آنها از جمله گروه رجوی زدند و در یک کلام نشان دادند که ملت ایران از هر طیف و دیدگاهی همواره در مقابل تجاوزکاران متحد و وجبی از خاک خود را به تجاوزگر نداده و تشبثات مزدوران آنها را برهم زده و خواهند زد .

حمید دهدار

نوشته ملتی که تو دهنی محکمی به دشمنان زد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در تشکیلات گروه مجاهدین اصلا به چنین رویدادهای مهمی اهمیت داده نمی شد و پخش آن ممنوع بود. اما سال 73 وقتی در مرکز 16 بودم همان زمان هم جام جهانی قرار بود در آمریکا برگزار شود. اکثر نفرات دوست داشتند بازی جام جهانی را تماشا کنند تا اینکه در بین نفرات همهمه شد که آیا بازی ها را برایمان پخش می کنند یا نه؟! اما از ترس خوردن مارک زندگی طلبی کسی جرات چنین درخواستی را از مسئولین نداشت. خلاصه همهمه نفرات به گوش مسئول مقر رسید. بالاخره چند نفر داوطلب شده و نزد مسئول مقر که الان اسمش یادم نیست رفته و خواسته نفرات و خودشان را برای پخش بازی ها را منتقل کردند. مسئول مقر اول برآشفت و به آنها گفت: ما درحال آماده سازی برای عملیات سرنگونی هستیم. این چه درخواستی است؟! تا اینکه چند نفر دیگر مجددا التماس کنان از وی خواستند بازی های جام جهانی را پخش کنند.

در نهایت او روز بعد به یکی از فرماندهان دسته گفت نامه ی درخواست پخش بازی ها را برای خواهر مریم بنویسد و بده همه نفرات امضا کنند. دو سه روز بعد مسئول مقر همه را جمع کرد و با منت گذاشتن بر سر ما گفت: همه شما مدیون خواهر مریم هستید چون او با پخش بازی های جام جهانی به این شرط که به آمادگی های عملیات سرنگونی لطمه نخورد موافقت کرده و همه کف و سوت زنان مثلا از خواهر مریم تشکر کردند. درآخر مسئول مقر گفت همه نفرات باید بعد از اتمام بازی توان مضاعفی برای کار آماده سازی سرنگونی بگذارند!

بازی ها شروع شد اما ازآنجایی که مسئولین می ترسیدند افراد با دیدن بازی های جام جهانی غرق در زندگی طلبی شوند عمدا برنامه افتتاحیه بازی ها را نگذاشتند، نشان دادن تماشاگران را سانسور کردند، یک خط درمیان بازی ها را پخش می کردند، بعضا وسط پخش بازی مسئول مربوطه می آمد و پخش بازی را قطع و نفراتی را صدا زده و می گفت کار فوری پیش آمده است، فلانی و فلانی بروند برای انجام کار. خلاصه کاری کردند تا مبادا کسی لذت دیدن بازی ها را ببرد آنقدر رفتارمسئولین حال به هم زن شد که اکثرا غر می زدند و می گفتند حالمون بهم خورد پشیمان شدیم که درخواست پخش بازی ها را دادیم. بطوریکه از دو روز بعد از شروع بازی ها بدلیل رفتار مسئولین تعداد کمی از اعضا برای تماشا بازی به سالن می رفتند.

ذکر این نکته ضروری است که برای رهبران مجاهدین اساسا احساسات اعضا اهمیتی نداشت و هر برنامه نشاط آور ممنوع بود تا مبادا فکر و اذهان آنها راه به زندگی طلبی ببرد و همه می بایست در دنیای بسته تشکیلات فقط گوش به فرمان باشند و نمی بایست به نفکرات فرقه گرایانه رجوی درجهت سوء استفاده از اعضا خدشه ای وارد شود .

حمید دهدار

نوشته ممنوعیت دیدن بازی های جام جهانی در تشکیلات مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جام جهانی بعنوان مهم ترین ویترین فوتبال جهان همواره متاثر از سیاست بوده است. امسال دولت آمریکا با سخت گیری های بی مورد در صدور ویزا برای تیم ملی فوتبال ایران جام جهانی 2026 را بشدت سیاسی کرد. رد ویزا، محدودیت های ورود و اجرای مقررات مرزی برای بازیکنان تیم ملی و عدم مجوز ورود به بخش قابل توجهی از کادر مربیگری، مدیریتی و پشتیبانی از جمله این شیوه های تبعیض آمیز و تلاش برای سیاسی کردن این رویداد ورزشی بین المللی بود. مشارکت تیم ملی فوتبال ایران بدلیل جنگ پیچیده شده بود. بطوریکه تیم ملی فوتبال ایران چند بار قصد انصراف داشت. ایمن حسین مهاجم تیم ملی عراق پس از ورود به فرودگاه بین المللی اوهر به مدت 7 ساعت بازداشت شد. به عمر ارتان داور سومالیایی اجازه ورود داده نشد و او نتوانست در این مسابقات قضاوت کند. در جریان قرعه کشی جام جهانی 2026 دولت امریکا به مهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال ایران ویزای ورود نداد . و فدراسیون فوتبال ایران مجبور شد که سرمربی تیم را برای قرعه کشی مسابقات اعزام نماید. کلیه این تدابیر ربطی به فوتبال نداشت و عمدتا منشا سیاسی داشت. فیفا سالهاست که جام جهانی را با شعار، فوتبال جهان را متحد می کند را تبلیغ می کند وآن را به عنوان نمادی از ارتباط و هماهنگی جهانی معرفی می کند ولی علیرغم این شعارها در این دوره از جام جهانی ترامپ در راس دولت ایالت متحده جام جهانی را با پیچیده ترین شرایط که توام با قلدری و زورگویی سیاسی بخصوص در حق تیم ملی ایران بود، برگزار نمود. و تیم ملی فوتبال ایران را وارد بالاترین تنش ها کرد. این فشارها وعدم اجازه به تیم ملی ایران برای انجام ریکاوری و ترک بلافاصله خاک آمریکا تیم ایران را از فرم و آمادگی های معمول برای انجام مسابقات دور کرد. ولی در نهایت با تعصب و عرق ملی بازیکنان ایران، این تیم توانست نتایج نسبتا قابل قبولی علیرغم تمامی فشارها و تهدیدات بگیرد. بی شک اقدامات دولت امریکا در تاریخچه جام جهانی همچون موسولینی ثبت خواهد شد. به امید روزی که جام جهانی به اهداف اصلی خود که پیوند ملت ها را در کنار رقابت های شرافتمندانه در مستطیل سبز و اوج غریو و شادی انسانها طنین انداز می سازد، برگردد.

علی اکرامی

نوشته جام جهانی فوتبال یا مصلحت اندیشی سیاسی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حضور خانواده های اعضای گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق داستان غم انگیز دیگری از این تابلو سرخ فام بود. پدران، مادران، خواهران و برادرانی که سالیان برای دیدار با عزیزانشان وقتی که از مجامع بین المللی ناامید شدند به امام حسین بعنوان تنها حامی خود پناه آورده اند. آنها در درد آوارگی و بی خبری از عزیزانشان با بانو زینب (ع) درد جانسوز مشترک دارند. اشک ریختن آنها در این مراسم با توسل به ابا عبدالله (ع) برای پایان دادن به درد و رنج فراق و دیدار با عزیزانشان و یا حتی شنیدن صدایی و یا نوشته ای بود و اشک می ریختند تا شاید قدری تسکین یابند.

محرم امسال و حضور در مراسم عزاداری سیدالشهدا برای خودم هم حال و هوایی دیگر داشت. حضور تنها دخترم نیایش در این مراسم برای ادای دین به امام شهید مرا به سالهای بسا دور که در تشکیلات مجاهدین خلق و در مراسم های صوری محرم که در قرارگاه اشرف برگزار میشد، برد. در آن مراسم ها به امام حسین و ابوالفضل عباس متوسل میشدم که دعای من را برای دیدار عزیزانم که سالها ازآنها خبری نداشتم، اجابت نمایند.

علی اکرامی و دخترش

بعد از حمله نظامی نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا و سرنگونی صدام بزرگ ترین حامی رجوی، فرصتی بدست داد تا از تشکیلات جهنمی رجوی جدا و در نهایت سال 84 بعد از سالیان به نزد خانواده ام برگردم. آزادی ام از اسارت را هنوز باور نداشتم و علیرغم گذشت ماهها هنوز خواب کابوس وار حضور در تشکیلات رجوی را می دیدم. مدتها گذشت تا توانستم با شرایط جدید انس بگیرم. تشکیل زندگی مشترک دومین گام بزرگی بود که برداشتم و بعد از سه سال باز با تمسک به امام حسین صاحب یک دختر شدم. به پاس دعاها و نیایش های شبانه نام او را نیایش گذاشتیم. اکنون نیایش وارد نهمین سال از بهار زندگی اش شده است.

روز پنجشنبه او را با خود به مراسم عزاداری سیدالشهدا در دفتر انجمن نجات خوزستان بردم تا با پذیرایی در این مراسم از خانواده های اعضای گرفتار با دعای صادقانه کودکانه اش برای آزادی اعضای دربند اسارت تشکیلات رجوی با خانوادهای حاضر در مراسم ابراز همدردی کند. همچنین از امام حسین (ع ) بخواهد تا شرایط آزادی اعضای در بند اسارت را هرچه زودتر فراهم سازد. حضور نیایش در مراسم و در کنار خانواده ها خط بطلانی است بر اندیشه های رجوی که تشکیل خانواده و عشق به فرزند را گناهی نابخشودنی وکانون فساد می دانست. در حالیکه خودش همچنان در عمق لنجزار خیانت به خلق و میهن دست و پا می زند. با تمسک به اباعبدالله حسین (ع) روز رهایی اعضای گرفتار چندان دیر نیست.

علی اکرامی

نوشته همراه با دخترم نیایش در محرم 1405 اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قیام عاشورا از سال 61 هجری تا کنون همچون چشمه ای جوشان و خروشان تشنگان معرفت و حقیقت را سیراب نموده است. و الهام بخش بسیاری از نهضت های حق علیه باطل بوده است. با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 57 مسعود رجوی بهمراه تعدادی از کادرهای باقیمانده از زندان آزاد و با صدور اطلاعیه ای جنبش ملی مجاهدین خلق و یا به بیان ادبیات مردم ایران گروه منافقین را که شاخه سیاسی این جریان بود را اعلام و شروع به عضو گیری نمود.

رجوی با بیان اینکه سازمان وی اسلام راستین علوی را نمایندگی می کند و حرکت آنها در ادامه همان قیام سرخ فام امام حسین (ع ) است به جذب جوانان مذهبی و شیفته راه امام حسین اقدام نمود. سخنرانی موسی خیابانی فرد شماره دو مجاهدین در مسجد دانشگاه تهران در سال 59 تحت عنوان “عاشورا فلسفه آزادی” یکی از مواردی بود که تلاش کردند در محیط دانشگاه و بویژه در بین قشر دانشجویان درک و برداشتی متفاوت از اسلام به نسبت اسلام رایج در جامعه که روحانیت شیعه و در رأس آن امام خمینی رحمه الله، ترویج می کردند، را تبلیغ کنند. رهبران مجاهدین با تبلیغات وسیع در سطح جامعه و بخصوص با سوء استفاده از قیام امام حسین و فلسفه عاشورا بخشی از جوانان را تحت تاثیر تبلیغات فریبنده خود قرار دادند .

رجوی می گفت که راه امام حسین در ایران و در این مقطع زمانی راه مجاهدین خلق است! وی در یک قیاس ناثواب خود را با امام حسین (ع ) قیاس می کرد. در مقطع سال 58 تا 60 رجوی در تبلیغات خود هیچ اعتقادی به مراسم عزاداری و سینه زنی نداشت و این مناسک را ارتجاعی و تحت تاثیر فرهنگ بجا مانده از تشیع صفوی تبلیغ می کرد و فلسفه قیام امام حسین را مادی و مارکسیستی معنا می کرد. وی در سخنرانی هایش از امام حسین (ع ) بعنوان یک فرد انقلابی همانند رهبران مارکسیست، لنین و چگوارا و مائو نام می برد و به هیچ وجه به جنبه های فلسفی و اسلامی قیام امام که برای احیای دین صورت گرفته بود اشاره ای نداشت.

با شکست تشکیلات مجاهدین در فاز جنگ مسلحانه و فرار به فرانسه و سپس عراق در پادگان اشرف رجوی چون در بن بست مطلق بخصوص بعد از آتش بس بین ایران وعراق گرفتار شده بود برای انحراف اذهان اعضا دسته های سینه زنی و نوحه خوانی در پادگان اشرف براه انداخت و اعضا را در این ماه مجبور می کرد که به نوحه خوانی و سینه و زنجیر زنی بپردازند در حالیکه در اصول هیچ اعتقادی به این مناسک نداشت.

نکته دیگر از وجه متمایز راه رجوی با راه و اهداف امام حسین (ع)، در نحوه برخورد امام حسین (ع) در حق انتخاب آزاد یارانش برای باقی ماندن در صفوف شان بود. حتما همه شما شنیده اید که امام حسین (ع) در شب عاشورا همه یارانش را جمع کرد و خطاب به آنها گفت ممکن است بسیاری از شما در نبرد فردا شهید شوید، هر کدام از شما که بدنبال زنده ماندن و ادامه زندگی است می تواند همین امشب از تاریکی شب استفاده و صف ما را ترک کند و من بیعت خود را از آنها بر می دارم. براساس همین توصیه امام تعدادی در همان نیمه شب صفوف ایشان را ترک کردند. یعنی اصل حرکت و قیام امام حسین مبتنی بر آزادی حق انتخاب و اختیار بود. ولی در نقطه مقابل امام حسین، مسعود رجوی با شیوه های جبر و اجبار اعضا را مجبور به ماندن در تشکیلات می کرد. رجوی عملا در نشست های موسوم به طعمه خطاب به اعضایی که خواهان جدایی از تشکیلات او بودند اعلام کرد، هرکس بخواهد از تشکیلات وی جداشود می بایست ابتدا 5 سال در پادگان اشرف زندانی شود و بعد او را به دولت صدام تحویل می دهیم تا 10 سال هم به جرم ورود غیر قانونی به عراق زندانی شود. در کمپ آمریکایی ها برخی از اعضا درجهت افشای ماهیت فریبکارانه رجوی می گفتند امام حسین (ع) چراغ ها را خاموش کرد تا هر که می خواهد در تاریکی هوا صفوف ایشان را ترک کند صبح که شد تعدادی از یاران امام حسین رفته بودند ولی امام حسین در میدان در میان باقیمانده یارانش بود ولی در مورد رجوی عکس بود. رجوی از تاریکی هوا استفاده کرده و فرار کرده بود در حالیکه اعضایش در صحنه بودند. در مجموع در جریان عمل، رجوی و تشکیلاتش هیچ اعتقادی به مبانی اسلام و فلسفه و راه و روش امام حسین نداشتند و صرفا سوءستفاده ابزاری می کردند.

در پایان این جلسه علی اکرامی توضیحات مختصری هم در خصوص ترفندها و شیوهای گروه رجوی برای سوء استفاده از خانواده های اعضاء ارائه و از خانواده ها خواست تا هوشیاری خود را نسبت به توطئه های تشکیلات رجوی بالا ببرند .

نوشته سخنان اکرامی با موضوع سوء استفاده ابزاری رجوی از ماه محرم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این مراسم که از ساعت 9:30 دقیقه صبح پنجشنبه شروع شد، ابتدا حسنی عضو انجمن نجات خوزستان با ذکر سلام بر امام حسین و اولاد و یاران آن امام رئوف به حاضرین در مراسم خیرمقدم گفت و بعد برنامه مراسم را اعلام نمود .

بعد از حمید حسنی، علی اکرامی مسئول انجمن نجات خوزستان ضمن قرائت مختصری از زیارت نامه وارث، توضیحات کوتاهی در خصوص فلسفه ماه محرم و نگرش نفاق گونه گروه رجوی به ماه محرم بیان نمود. وی همچنین توضیحات مختصری در خصوص خیانت های گروه رجوی در جریان جنگ جنایتکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه کشورمان داد و در آخر سخنانش در رابطه با لزوم هوشیاری خانواده ها نسبت به توطئه های گروه رجوی برای سوء استفاده از آنها توضیحاتی ارائه داد و گفت: گروه رجوی همواره سعی کرده با ترفند های مختلف از خانواده های اعضایش برای پیشبرد اهدافش در ایران سوء استفاده کند که هر چند به لطف خدا و با اقدامات آگاهی بخشی به موقع خانواده ها در رابطه بکارگیری شیوه های کثیف این باند از سوی اعضای انجمن نجات این گروه نتوانسته است موفقیت هایی دراین رابطه کسب کند و به همین دلیل هم همواره باند رجوی نسبت به انجمن نجات و اعضای آن کینه دارند .

در بخش دیگری از این مراسم آقای فتح الله پیرزادی که برادرش همچنان گرفتار گروه رجوی است دقایقی به نوحه سرایی و سینه زنی پرداخت که حاضرین در جلسه ایشان را همراهی کردند. این مراسم مورد استقبال و توجه خانواده ها قرار گرفت.

محرم در دفتر انجمن نجات خوزستان

محرم در دفتر انجمن نجات خوزستان

محرم در دفتر انجمن نجات خوزستان

محرم در دفتر انجمن نجات خوزستان

محرم در دفتر انجمن نجات خوزستان

محرم در دفتر انجمن نجات خوزستان

نوشته مراسم عزاداری محرم در دفتر انجمن نجات خوزستان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما در وصف مادر ساجدی باید گفت که او دل پر دردی از بابت دوری و بی خبری از فرزندش غلامعلی داشت. چند سال بود که از بابت بیماری های متعدد جسمی رنج می برد اما بسیار صبور، مهربان و با محبت بود. هروقت اعضای انجمن نجات به دیدارش می رفتند، بسیار خوشحال می شد و می گفت شما را مثل فرزندان خودم دوست دارم و هر وقت شما را می بینم انگار که فرزندم غلامعلی را دیدم. این مادر دوست داشت ساعت ها در کنارش نشسته و اعضای انجمن نجات از خاطراتی که در دوران حضور در گروه رجوی با فرزندش غلامعلی داشتند، برایش تعریف کنند. وقتی از خصوصیات غلامعلی و شوخ بودن او برایش تعریف می کردند، کمی می خندید اما در همین حال از گوشه چشمانش اشک جاری می شد که حقیقتا ناراحت کننده بود و یاد مادران خودمان می افتادیم که از بابت دوری و بی خبری ما رنج و سختی زیادی کشیدند. اعضای انجمن در این گونه مواقع سکوت می کردند چون نمی خواستند این مادر بزرگوار بیشتر اذیت شود. بحث را عوض می کردیم و به او می گفتیم مادر نگران نباش انشالله بزودی غلامعلی هم برمی گردد و برای اینکه او را لحظاتی از غم و نارحتی دور کنیم می گفتم تو باید خودت را قوی نگه داری تا بتوانی برایش تدارک عروسی بگیری که او آهی می کشید و در پاسخ به ما می گفت: انشالله، من حتی از خدا خواستم برای یک ساعت هم که شده چشمم ببیند که غلامعلی برگشته و بعد بمیرم.

متاسفانه آخرین دیدار اعضای انجمن با این مادر دلسوخته اول اسفند 1403 بود و چون به ایشان قول داده شد که مجددا به دیدارش خواهیم رفت به همین خاطر قصد داشتیم در اولین فرصت در سال 1404 به دیدارش برویم. اما اوایل اردیبهشت ماه همین سال بود که فرزندش بهزاد اطلاع داد حال مادرشان وخیم است و دربیمارستان بستری شده است. و التماس دعا داشت.  متاسفانه امکان عیادت از این مادر بنا به دلایلی نبود ولی بطور مرتب جویای احوال او می شدیم تا اینکه روز 29 خرداد با خبر شدیم که مادر ساجدی را از دست دادیم. همان زمان بدلیل جنگ جنایتکارانه رژیم صهیونیستی برعلیه کشورمان متاسفانه امکان شرکت در مراسم تشیع و تدفین این  مادر رنج دیده برایمان فراهم نشد و فقط توانستیم در مراسم چهلم او شرکت کنیم .

آری مادر ساجدی فر همانند دیگر مادران اعضای دربند گروه رجوی رنج وسختی زیادی کشید که بعد از سالها چشم انتظاری و اشک ریختن نتوانست بار دیگر فرزند اسیر خود را دیده و درآغوش بگیرد و قطعا مسبب رنج و سختی وارده بر این مادر و دیگر مادران، شخص رجوی است که با سبوعیت و شقاوت غیرانسانی خاص خود نگذاشت حتی این مادران صدای فرزندانشان را هم بشنوند و آنها را درحسرت دیدار فرزندانشان گذاشت که ننگ و نفرین بر او باد .

روح مادر ساجدی فر و همه مادران از دنیا رفته اعضای دربند گروه رجوی شاد و یادشان گرامی .

حمید دهدار

نوشته به مناسبت اولین سالگرد مادر ساجدی فر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

عاشورا نه یک حادثه بلکه یک فرهنگ است. فرهنگی برخاسته از متن اسلام ناب که نقش حیاتی را در استحکام ریشه ها، رویش شاخه ها و رشد برگ های آن ایفا کرده است. عاشورا هیچگاه در محدوده زمان و جغرافیای خاصی محصور نمانده است. بلکه همواره الهام بخش تشیع در راستای حرکت ها، جنبش ها و قیام های راستین شیعه، در برابر کانون های ظلم و کفر و نفاق بوده است. قیام عاشورا از سال 61 هجری تا امروز همچون چشمه های جوشان و خروشان تشنگان معرفت و حقیقت را سیراب نموده است. و الهام بخش بسیاری از نهضت های حق علیه باطل بوده است. انقلاب اسلامی ایران در سال 57 با الهام از قیام سرخ فام عاشورا شکل گرفت و الهام بخش مبارزات بسیاری از جنبش ها و مردم ستمدیده منطقه شد.

با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357 مسعود رجوی به همراه کادرهای باقیمانده از زندان آزاد و با صدور اطلاعیه ای، جنبش ملی مجاهدین خلق که شاخه سیاسی این سازمان تلقی گردید را اعلام و شروع به عضو گیری نمودند. رجوی علیرغم این که هیچ اعتقادی به رهبری آیت الله خمینی و دیگر رهبران روحانی نداشت واعتقاد داشت که رهبری انقلاب به سرقت رفته و خود را رهبر انقلاب می دانست با اعلام اینکه سازمان وی اسلام راستین و تشیع علوی را نمایندگی می کند و در ادامه همان قیام سرخ فام و اهداف امام حسین (ع ) است پا به عرصه اجتماعی جامعه گذاشت و تلاش نمود در افکار عمومی مردم ایران اهداف خود را در محقق نمودن همان آرمان امام حسین (ع ) و اسلام راستین معرفی نماید.

سخنرانی موسی خیابانی فرد شماره دو این تشکیلات با موضوع عاشورا فلسفه آزادی در سال 59 در مسجد دانشگاه تهران یکی از مواردی بود که مجاهدین خلق تلاش نمود در اذهان قشر جوان و تحصیل کرده جامعه و بخصوص در محیط های دانشگاه خطی متفاوت بلحاظ درک و برداشت های این تشکیلات با اسلام سنتی حاکم بر جامعه که توسط قشر روحانیت تبلیغ و نمایندگی میشد، بکشد. رهبران مجاهدین خلق با تبلیغات وسیع در سطح جامعه خود را تنها مبلغان و نمایندگان اسلام راستین و میرث دار نهضت امام حسین معرفی نمودند. آنها چنین تبلیغ می کردند که ایدئولوژی اسلامی مجاهدین خلق غبار از رخ دین زدوده است و تلاش دارد قیام امام حسین را از پس مراسم تعزیه داری وعزداری رایج جامعه خارج و آن را بعنوان یک راه کار انقلابی در سطح جهان استمرار بخشد. رهبران مجاهدین خلق با هرگونه مراسم عزاداری رایج سنتی مانند سینه زنی، و برافراشتن علم و کتل و پخش نذری مخالف بودند و آن را معلول تفکرات ارتجاعی از اسلام و مذهب تشیع می دانستند.

ادامه دارد

علی اکرامی

نوشته عملکرد رجوی در تضاد با ماهیت فلسفه عاشورای حسینی – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانم جهانبانی طبق معمول با برخوردی مهربابانه به اعضای انجمن نجات خوش آمد گویی گفته و احوالپرسی کردند. و در ادامه گفت: از اینکه شما را امروز دیدم خیلی خوشحال شدم چون احساس دارم که هنوز انجمن نجات دلسوزانه به فکر رفع نگرانی ما درخصوص بی خبری از عزیزانمان است. ایشان در مورد اوضاع کسب و کارش گفت: خدا را شکر بالاخره امورات می گذرد. و پس از لحظاتی سکوت گفت: بعد از اسارت همسرم علی در جنگ تحمیلی با دو فرزند کوچکی که داشتم، دوران سختی را سپری کردیم. بخصوص اینکه وقتی او به همراه اسرا به ایران برنگشت و تا چند سال بعد ازآن هم نمی دانستم چه بر سر او آمده است. و از این بابت اوضاع روحی ام نیز خراب شده بود. نگران آینده دو فرزندم بودم چون منبع درآمدی نداشتیم تا اینکه چند سال سعی کردم با کار خیاطی امرار معاش کنم. اما مدتی بعد احساس کردم دیگرتوان کار خیاطی را ندارم وهم اینکه دیگر این کار جوابگوی تامین مخارج ما نبود. به همین خاطر تصمیم گرفتم هر طور شده کسب و کاری راه اندازی کنم و خوشبختانه توانستیم این مغازه کوچک را با پولی که جمع کرده بودم و با گرفتن وام خریداری کنیم و به کمک پسرم مغازه لوازم یدکی زدیم. البته بعدا فرزند بزرگم مرحوم مهدی کار جدیدی پیدا کرد و حسین هم مشغول کار دیگری شد و از آن زمان به بعد تاکنون خودم تنها مغازه را اداره کردم. خانم جهانبانی آهی کشید و گفت: واقعا کار در این سن وسال برایم سخت شده ولی چکار کنم که بعد از فوت پسر بزرگم مهدی مجبور هستم برای تامین مخارج فرزندان او بیشتر کار کنم. باور کنید گاهی اوقات در خلوت خودم در ذهنم با همسرم علی دعوا می کنم و به او می گویم چه می شد که به فکر فرزندانت می بودی و به ایران برمی گشتی. تا الان در کنار آنها باشی و من مجبور نباشم با این سن وسال ساعت ها در مغازه کار کنم. واقعا نمی دانم غصه کدام یک را بخورم؟! دوری همسرم و یا غصه فوت پسرم و دردی که فرزندان او از بابت فوت پدرشان می کشند!

خانم جهانبانی همسر علی ابراهیمی

اعضای انجمن نجات از صحبت های خانم جهانبانی بسیار متاثر شدند. علی اکرامی به ایشان گفت: طبعا درد و رنجی که شما متحمل شدید را درک می کنیم. متاسفانه همسر شما همانند صدها اسیر جنگی دیگر در اردوگاه عراق فریب وعده های دروغین رجوی را خورد و به کمپ اشرف برده شد و یکی از خیانت های رجوی به او و امثال او این بود که با ترفندها و شیوه های رذیلانه آنها را درعراق و در بی خبری مطلق از خانواده هایشان نگاه داشت. ولی امیدواریم روزی برسد که تمامی آلام و درد و رنج هایی که شما و دیگر خانواده های اعضای گرفتار در گروه رجوی از بابت دوری و بی خبری از عزیزانشان کشیدند به پایان برسد .

در آخر خانم جهانبانی مجددا از حضور اعضای انجمن نجات در مغازه اش و صحبت با او ابراز خشنودی کرد و گفت: واقعا من خودم را همواره مدیون انجمن نجات و اعضای آن می بینم، چون می دانم در این سالیان در کنار ما بودند و هر آنچه از دستشان برآمده برای رفع نگرانی دوری و بی خبری ازعزیزانمان انجام دادند و امیدوارم که موفق باشید .

نوشته دیدار با خانم جهانبانی همسر علی ابراهیمی از اعضای گرفتار مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.