Pse prania e MEK-ut ngre shqetësime serioze për të drejtat e njeriut

Prania e organizatës MEK (Muxhahedinët e Popullit) në Shqipëri vazhdon të ngrejë pyetje serioze lidhur me transparencën, llogaridhënien dhe respektimin e të drejtave të njeriut. Ndërsa organizata paraqitet publikisht si një lëvizje politike, dëshmi të shumta nga ish-anëtarë dhe vëzhgues të pavarur përshkruajnë një realitet krejt tjetër brenda saj.

Ish-anëtarë të MEK-ut kanë folur për kontroll të rreptë të brendshëm, akses të kufizuar ndaj botës së jashtme dhe pasoja të rënda për ata që vënë në dyshim udhëheqjen ose përpiqen të largohen. Kontakti me familjarët thuhet se është i kufizuar ose i dekurajuar, ndërsa qasja e mediave të pavarura kontrollohet rreptësisht. Praktika të tilla janë thellësisht shqetësuese në çdo shoqëri demokratike.

Ajo që e bën situatën edhe më alarmante është izolimi i anëtarëve aktualë. Kur individët shkëputen nga shoqëria, këshillimi ligjor, gazetarët dhe organizatat humanitare, të drejtat e tyre themelore vihen seriozisht në rrezik. Asnjë organizatë nuk duhet të funksionojë në një mënyrë që i pengon të rriturit të largohen lirshëm, të komunikojnë ose të kërkojnë ndihmë.

Po aq shqetësuese janë edhe raportimet për presion dhe intimidim jo vetëm ndaj anëtarëve, por edhe ndaj qytetarëve shqiptarë që shprehin shqetësime ose ofrojnë ndihmë. Gazetarë, studiues dhe aktivistë kanë përshkruar ngacmime dhe fushata shpifjeje me qëllim heshtjen e kritikave. Kjo krijon një efekt frikësues që dëmton lirinë e shprehjes dhe shoqërinë civile në Shqipëri.

Të drejtat e njeriut janë universale. Ato nuk zhduken pas mureve, gardheve apo etiketave politike. Shqipëria ka përgjegjësinë të sigurojë që çdo person në territorin e saj — pavarësisht kush janë apo nga vijnë — të gëzojë liritë themelore, mbrojtjen ligjore dhe aksesin ndaj mbikëqyrjes së pavarur.

Lëvizjet e vërteta politike e mirëpresin transparencën. Ato nuk i frikësohen pyetjeve, gazetarëve, familjeve apo organizatave për të drejtat e njeriut. Kur fshehtësia zëvendëson hapjen dhe frika zëvendëson zgjedhjen, çështja nuk është më politike — është njerëzore.

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Back to top button